Abortus als mensenrecht – het recht, mensen te doden?

De pogingen, abortus als een mensenrecht te manifesteren, zijn in Duitsland en de EU in opmars. Daarmee moet vrouwen het recht op lichamelijke en seksuele zelfbeschikking verzekerd worden. Veiligheid en bescherming voor ongeboren kinderen worden als tegenzet afgeschaft, en dit tot kort voor de geboorte. Wie kan daar dan nog van “Mensenrecht” spreken? [verderlezen]

Lizenz:

Creative Commons-Lizenz mit Namensnennung

Abortus als mensenrecht – het recht, mensen te doden?

03.07.2021 | www.kla.tv/19153

Abortus als mensenrecht – het recht, mensen te doden? Op 4 maart 2021 werd in de Duitse Bondsdag een verzoek ter „Garantie op het recht op lichamelijke en seksuele zelfbeschikking“ ingediend, om het voor zwangere vrouwen mogelijk te maken zelf te beslissen, hun ongeboren kind tot vlak voor de geboorte te kunnen aborteren. Het toppunt van schizofrenie, als men bedenkt, dat dit als mensenrecht werd ingevorderd. Daarvoor moeten beschermingsparagrafen [§218, 218a, b, c, 291, 219a, b], die tot op vandaag ter bescherming van het ongeboren leven gelden, uit het strafwetboek worden geschrapt. De onmenselijkheid van deze vordering blijkt ook uit de formuleringen in het verzoek, zoals „Lichamen, in staat tot baren“ en „Mensen, die zwanger kunnen worden.“ Klaarblijkelijk moet reeds de taal de samenhang met een rijp en levend kind bemoeilijken, alsof men zich via deze weg zou kunnen ontdoen van de natuurlijke, intieme moeder-kind-band. De moederbuik met zijn geborgenheid en warmte wordt gedegradeerd tot een koud „Lichaam, in staat tot baren“, die iedere associatie met iets levends daarin verhindert. Dit wetsplan wordt gelijktijdig ook ondersteund door de vrouwencommissie van het EU-Parlement in Brussel, als ware het afgesproken. Het gaat om een verder initiatief, abortus als “Mensenrecht” uit te roepen en „veilige en legale abortusdiensten“ te scheppen. De Duitse politica en advocate Beatrix von Storch drukt het ondubbelzinnig uit als volgt: „Een kind in de negende maand 5 minuten vóór de geboorte aborteren – dat is moord.“ Zo worden vrouwen bovendien geïnstrumentaliseerd, mee de bevolkingsreductie actief te versnellen, weliswaar op de brutaalste manier. Wie bij het zien van deze vooruitzichten niet verstijft van de koude, moet zich afvragen tot welk soort levend wezen hij zichzelf rekent! Zelfs in de dierenwereld gaat het er “humaner” aan toe, dan bij mensen, die zulke wetten eisen. Het citaat van Phil Bosmans (1922-2012), Belgische ordepriester, de moderne Franciscus genaamd, slaat – betreffende deze tragiek – de spijker op de kop: „Wanneer een mens niet meer veilig is in de moederschoot, waarin deze wereld is hij dan wel nog veilig?”

van mse./ef.