Καλώς ήρθατε, αγαπητοί θεατές, στο κινηματογραφικό στούντιο «Panorama». Σήμερα θα
ασχοληθούμε με το θέμα της πρόωρης σεξουαλικοποίησης.
Ποιος τη θέλει;
Σε τι χρησιμεύει;
Και πάνω απ’ όλα, από πού προέρχεται τελικά; Στο στούντιο, καλεσμένοι μου είναι ο καθηγητής
ιστορίας Michael Vogt και η Δρ Claudia Haunitz.
Η Panorama-Film είναι συνώνυμη με ταινίες υψηλής ηθικής και ηθικής αξίας.
Επομένως, δεν είναι εύκολο να παρουσιάσει κανείς όλα τα γεγονότα, τις περιστάσεις και τις απαράδεκτες
πρακτικές που σχετίζονται με αυτό το θέμα με τόση ειλικρίνεια, όπως έγινε σε αυτό το ντοκιμαντέρ.
Σύμφωνα με τον Ίβο Σάσεκ, σεναριογράφο και παραγωγό της ταινίας, η απλή αναφορά των πιο
διαφορετικών περιστατικών συνιστά σχεδόν ανηθικότητα.
Ωστόσο, καθώς επικρατούσε η εντύπωση ότι όλα αυτά τα ζητήματα θα επεκταθούν και σε παγκόσμιο επίπεδο, αν δεν αποκαλυφθούν
χωρίς επιφυλάξεις και έγκαιρα, η ταινία «Panorama» αποφάσισε τελικά να προχωρήσει σε αυτή την αλογόκριτη δημοσίευση.
Επομένως, δεν σας ευχόμαστε να περάσετε καλά βλέποντας αυτή την ταινία.
Γι’ αυτό, ετοιμαστείτε και σχηματίστε τη δική σας άποψη.
Αρχικά, μια σύγκριση χρονικών περιόδων.
Σύγκριση χρόνων αποπλάνησης παιδιών
Αν όμως κάποιος παρασύρει στην αμαρτία ένα από αυτά τα μικρά που πιστεύουν σε μένα, θα ήταν καλύτερο γι’ αυτόν να του κρεμάσουν μια
μυλόπετρα στο λαιμό και να τον βυθίσουν στα βάθη της θάλασσας.
Προσέξτε να μην περιφρονήσετε κανένα από αυτά τα μικρά, γιατί σας λέω ότι οι άγγελοί τους στους ουρανούς βλέπουν
πάντοτε το πρόσωπο του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς.
Διότι, αληθώς σας λέγω, έως ότου περάσουν ο ουρανός και η γη, ούτε ένα γιώτα (γράμμα) ούτε μια παύλα
από τον Νόμο δεν θα περάσει, έως ότου όλα γίνουν.
Όποιος διδάσκει την ανθρωπότητα, ασκεί εξουσία πάνω της.
Τα παιδιά μας βρίσκονται υπό την ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή των υπηρεσιών εκπαίδευσης, του εκπαιδευτικού
προσωπικού και, πλέον, και των λεγόμενων «εκπαιδευτών σε θέματα σεξουαλικότητας» που προέρχονται από το εξωτερικό.
Από ποιες ακριβώς πηγές προέρχονται;
Όποιος ψάχνει, θα βρει.
Χάρη στα πειστικά λόγια και τα έργα του Ιησού, ξεκίνησε μια νέα εποχή.
Γνωρίζουν ακόμα οι σημερινοί εκπαιδευτικοί τι κάνουν, όταν —παρά τις έντονες προειδοποιήσεις του— επιδιώκουν πλέον να παρέχουν
σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και σεξουαλική διέγερση σε όλα τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία, με άλλα
λόγια να τα εκθέσουν σε πρόωρη σεξουαλικοποίηση;
Μήπως οι νέοι ειδικοί σε θέματα σεξ είναι πιο ικανοί από τον Ιησού από τη Ναζαρέτ;
Δεν διατρέχουμε πραγματικά κανένα κίνδυνο υπό την ηγεσία της;
Αγαπητέ θεατή, έχετε ενημερωθεί καθόλου για τις παγκόσμιες προσπάθειες που γίνονται για τη
σεξουαλικοποίηση των παιδιών από την πιο μικρή ηλικία;
Αλλαγή των καιρών
Για άλλη μια φορά, λοιπόν, πρόκειται να σπάσει ένα τελευταίο ταμπού.
Η σεξουαλική επαφή με παιδιά, δηλαδή με ανηλίκους, πρόκειται να νομιμοποιηθεί και να προωθηθεί από το νόμο.
Μας κόβεται η ανάσα όταν ακούμε τις πρόσφατες θέσεις διακεκριμένων ειδικών στη σεξουαλική αγωγή.
Κορυφαίοι παιδαγωγοί, όπως ο Χέλμουτ Κέντλερ, υποστηρίζουν ότι η λεγόμενη «προστασία των παιδιών»
είναι στην πραγματικότητα εχθρότητα προς τα παιδιά.
Προβάλλει τον απίστευτο ισχυρισμό ότι το σεξ με παιδιά δεν αποτελεί κακοποίηση, αλλά δικαίωμα των παιδιών.
Το δικαίωμα του παιδιού στην ικανοποίηση των σεξουαλικών του αναγκών.
Η πραγματική προστασία των παιδιών συνίσταται, επομένως, στην προστασία της σεξουαλικής αυτοδιάθεσης.
Εδώ, χωρίς καμία αμφιβολία, η κακοποίηση παιδιών μεταμφιέζεται ως ανατροφή.
Αλλαγή των καιρών
Σύγκριση ωραρίων για την προστασία των παιδιών
Τα παιδιά χρειάζονται «γνώσεις σχετικά με το πορνό»!
Οι ενήλικες πρέπει να συζητούν με τα παιδιά για το πορνό, σύμφωνα με τη γερμανίδα παιδαγωγό Κάρλα Έτχενμπεργκ.
Ζητά μάλιστα, όπως και οι Ελβετοί Νέοι Σοσιαλιστές, να ενταχθεί το πορνό στα μαθήματα των παιδιών.
Το Κίνημα κατά του Γενοκτονίας θεωρεί ότι σε τέτοιου είδους αξιώσεις πρέπει να αντιταχθεί με σκληρότητα και
χωρίς συμβιβασμούς το δίκαιο που ισχύει ακόμη και σήμερα.
Πορνογραφία – Άρθρο 197 του Ποινικού Κώδικα
1. Όποιος προσφέρει, επιδεικνύει, παραχωρεί, καθιστά προσβάσιμα ή μεταδίδει μέσω ραδιοφώνου ή τηλεόρασης πορνογραφικά κείμενα,
ηχογραφήσεις ή βιντεοσκοπήσεις, εικόνες, άλλα αντικείμενα παρόμοιας φύσης ή πορνογραφικές παραστάσεις
με πρωταγωνιστή πρόσωπο ηλικίας κάτω των 16 ετών, τιμωρείται με φυλάκιση ή με πρόστιμο.
2. Όποιος εκθέτει δημόσια ή παρουσιάζει αντικείμενα ή παραστάσεις κατά την έννοια της παραγράφου 1 ή τα
προσφέρει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο σε κάποιον χωρίς να του ζητηθεί, τιμωρείται με πρόστιμο.
Επιπλέον, τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται και από άλλα πορνογραφικά προϊόντα, ενώ πρέπει να
διασφαλίζεται ότι κανείς δεν θα εκτίθεται, παρά τη θέλησή του, σε απεικονίσεις σεξουαλικού περιεχομένου.
Βλέπε επίσης το άρθρο 358 και το άρθρο 18α παράγραφος 1 του κανονισμού περί
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών της 25ης Μαρτίου 1992.
Αυτή η αρχή, όπως απαιτεί και το κίνημα για τα δικαιώματα των παιδιών AGB, πρέπει πρώτα απ’ όλα να εφαρμοστεί με
συνέπεια στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας, καθώς σήμερα κυριολεκτικά κάθε παιδί έχει ένα κινητό στην τσέπη του.
Από το έγγραφο αναφοράς «Σεξουαλική αγωγή και σχολείο» του Κέντρου Εξειδίκευσης για τη Σεξουαλική Αγωγή και το
Σχολείο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας της Κεντρικής Ελβετίας, προκύπτει ο σαφής στόχος που έχει τεθεί για τα παιδιά μας.
Το παιδί είναι ένα σεξουαλικό ον.
Η σεξουαλική αγωγή βασίζεται στον ορισμό του ανθρώπου ως σεξουαλικού όντος που εξαρτάται από την
εκπαίδευση ή, με άλλα λόγια, στην αναγνώριση των παιδιών και των εφήβων ως σεξουαλικών όντων.
Ήδη αυτό το πρώτο συμπέρασμα, το οποίο παραποιεί ουσιαστικά το νόημα, ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για την παιδοφιλία.
Διότι, με άλλα λόγια, αυτό σημαίνει ότι, όσο αρέσει στο παιδί, όλα είναι αποδεκτά.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα από το έγγραφο αναφοράς και την ιστοσελίδα του Κέντρου Αριστείας.
Ηλικία 4-5 ετών. Το επίπεδο του νηπιαγωγείου παρουσιάζεται ως εξής.
Σήμερα, τα «παιχνίδια γιατρών», η ερωτική αυτογνωσία, η αυτοδιέγερση – δηλαδή αντιδράσεις παρόμοιες με τον οργασμό –, τα
παιχνίδια ρόλων, όπως η οικογένεια με δύο πατέρες ή δύο μητέρες, καθώς και τα φιλιά, η σεξουαλική επαφή, το ερωτικό ενδιαφέρον για
τους γονείς, η επιθυμία να επιδεικνύουν τα γεννητικά τους όργανα και τα παιχνίδια με τα γεννητικά όργανα, η εμπειρία
των πρώτων, πιο στενών φιλικών σχέσεων και ερωτικών σχέσεων.
Από αυτό προκύπτουν οι ακόλουθοι άξονες της διδασκαλίας. α) Ονομασία των μερών του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των
γεννητικών οργάνων, β) παιχνιδιάρικη αντίληψη του σώματος, δηλαδή συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής διέγερσης, γ) φιλικές
σχέσεις, θέσπιση ορίων, σεβασμός της προσωπικής σφαίρας του εαυτού μας αλλά και των άλλων, δ) η σύλληψη, πώς πραγματοποιείται
η σεξουαλική πράξη και ότι από αυτήν προκύπτει ένα παιδί.
Και αυτό με παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως πέντε ετών.
Ηλικία από έξι έως δώδεκα ετών. Δραστηριότητες με συνομήλικους.
Υποτίμηση ή απόρριψη του αντίθετου φύλου.
Συμπεριφορές που αντανακλούν τους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων, ενδεχομένως σε υπερβολικά έντονη μορφή.
Προκλητική ή επιθετική συμπεριφορά απέναντι στο αντίθετο φύλο.
Παραβιάσεις ταμπού.
Ενδεχομένως, ενδιαφέρον και ερωτική έλξη προς άτομα του ίδιου φύλου.
Από πότε είναι κανείς έτοιμος για σεξ;
Από αυτό προκύπτουν τα ακόλουθα διδακτικά περιεχόμενα. Σεξουαλικότητα και γλώσσα. Βρισιές.
Από μια συνέντευξη με εξωτερικούς εκπαιδευτές σε θέματα σεξουαλικότητας που δραστηριοποιούνται σε σχολεία προέκυψε ότι
παρέχονται ακριβείς πληροφορίες σε κάθε παιδί, ανεξαρτήτως ηλικίας, σχετικά με το τι είναι, για παράδειγμα, ο πρωκτικός σεξ,
η εκσπερμάτωση και ακόμη χειρότερα πράγματα, ακόμη και αν το παιδί έχει απλώς ακούσει
αυτούς τους όρους χωρίς να τους έχει κατανοήσει.
Σύλληψη, εγκυμοσύνη, γέννηση.
Διάφορες μορφές φιλίας, σχέσεων και τρόπων ζωής.
Εδώ, λοιπόν, ενσταλάζουν στα παιδιά όλες αυτές τις εκ νέου ορισμένες ανωμαλίες ως κάτι φυσιολογικό.
Και αυτό που έχει πολύ πιο σοβαρές συνέπειες είναι ότι ό,τι μέχρι τώρα θεωρούνταν
φυσιολογικό, τώρα χαρακτηρίζεται ως ανώμαλο και παράνομο.
Οι ρόλοι των φύλων, τα πρότυπα ρόλων — όπως, για παράδειγμα, η εργαζόμενη μητέρα, ο πατέρας
στην κουζίνα — και ο σεξουαλικός προσανατολισμός.
Εδώ, τελικά, όλα επιτρέπονται, αρκεί να είναι διασκεδαστικά.
Η πρώτη εμμηνόρροια, η πρώτη εκσπερμάτωση, ο ιός HIV, το AIDS, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, η σεξουαλική παρενόχληση,
η βία, ο αυνανισμός, ιδίως στα αγόρια, αλλά και στα κορίτσια.
Και αυτό θεωρείται απολύτως φυσιολογικό, voire σημαντικό.
Ηλικία: 12 έως 16 ετών.
Κοινωνική αλλαγή, εννοείται εδώ η ανάπτυξη της αυτονομίας και η απομάκρυνση από το γονικό σπίτι.
Αυξανόμενο ενδιαφέρον για λεπτομερείς γνώσεις σχετικά με τις σεξουαλικές πρακτικές.
Ενδεχομένως, σκόπιμη έκθεση σε πορνογραφικό υλικό.
Πόσες στάσεις υπάρχουν στο σεξ και ποια είναι η καλύτερη;
Το να καταπίνεις σπέρμα σε παχαίνει;
Εδώ, για ηθικούς λόγους, σταματάμε την απαρίθμηση.
Σε κάθε περίπτωση, το εκπαιδευτικό περιεχόμενο είναι τόσο στοχευμένα προσαρμοσμένο σε όλες αυτές τις
ανόητες φλυαρίες των παιδιών και των εφήβων, ώστε τελικά κάθε αηδία να έχει μπει στο μυαλό όλων.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα από το έγγραφο αναφοράς και την ιστοσελίδα του Κέντρου Αριστείας.
Στάδιο ανάπτυξης, αυτοδιέγερση.
Δηλαδή, να προκαλούν αντιδράσεις παρόμοιες με τον οργασμό.
Συμπεριφορά;
Η ανακάλυψη περιοχών του σώματος ως πηγή νέων αισθήσεων ηδονής.
Συνειδητή, επαναλαμβανόμενη χειραγώγηση τμημάτων του σώματος. Συμπεριλαμβανομένων και των γεννητικών οργάνων.
Διασκεδαστική εξερεύνηση των ρόλων των φύλων μέσω παιχνιδιών ρόλων, όπως για παράδειγμα τα παιχνίδια «μπαμπάς-μαμά».
Οικογένεια με δύο μητέρες, δύο πατέρες, έναν γονέα.
Να είσαι ερωτευμένος, σεξουαλική επαφή.
Ή παίζοντας «γιατρούληδες».
Και η εξερεύνηση του σώματος του άλλου.
Ικανοποίηση της φυσικής περιέργειας.
Αλλαγή των καιρών
Παράλληλα, οι Νέοι Σοσιαλιστές, που έχουν στενές σχέσεις με τους παιδεραστές, επεξεργάζονται ένα έγγραφο θέσεων,
στο οποίο, σύμφωνα με την Τάνια Βαλίσα, ζητούν μια νέα προσέγγιση του θέματος της πορνογραφίας.
Αυτό περιλαμβάνει επίσης το γεγονός ότι τα παιδιά ηλικίας δέκα έως δώδεκα ετών πρέπει να παρακολουθούν
πορνογραφικό υλικό στο μάθημα της σεξουαλικής αγωγής.
Αν και το αίτημα αυτό προκάλεσε αρχικά την οργή των σχολικών αρχών, μένει να δούμε για πόσο καιρό
θα αντέξει αυτή η οργή στην συνεχή πίεση της Juso.
Επίσης, με το πρόσχημα της ενημέρωσης για το AIDS, τα δικαιώματα των παιδιών ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό στα σχολεία,
καταρτίζονται επί του παρόντος σε ολόκληρη την Ευρώπη νέα εκπαιδευτικά υλικά, τα οποία καθιστούν την πρόωρη ενημέρωση και
την πρόωρη σεξουαλικοποίηση των παιδιών υποχρεωτικό περιεχόμενο.
Κύριε καθηγητά Vogt, πώς προέκυψε ξαφνικά αυτή η ιδεολογία της σεξουαλικής αγωγής που έχει διαδοθεί διεθνώς;
Εμφανίστηκε ξαφνικά;
Όχι, καθόλου.
Εισήχθη ήδη από το 1939 στις ΗΠΑ – πού αλλού; – χάρη στην επίμονη και λεπτομερή εργασία του σεξολόγου Άλφρεντ Κ. Κίνσεϊ.
Ο Άλφρεντ Κίνσεϊ, αν θυμάμαι καλά, χαρακτηριζόταν συνεχώς ως ο σημαντικότερος ερευνητής της σεξουαλικότητας του εικοστού αιώνα.
Συμφωνείτε κι εσείς με αυτό;
Ως τον σημαντικότερο ερευνητή σε θέματα σεξ, δεν θα τον αναγνώριζα πράγματι —θα επανέλθω αργότερα στους λόγους—
αλλά σίγουρα ως τον πιο σημαντικό παράγοντα στη διαμόρφωση της λεγόμενης κοινωνικο-σεξουαλικής κοινής γνώμης.
Άλλωστε, σχεδόν όλα τα νεότερα προγράμματα σεξουαλικής αγωγής βασίζονται στα έργα του Κίνσεϊ.
Κυρία Δρ. Haunit, είστε ενεργή ιατρός.
Ποια από τα πολυάριθμα αξιώματα του Κίνσεϊ θα θέλατε, από τη δική σας οπτική γωνία, να εξετάσετε κάποια στιγμή πιο αναλυτικά;
Ο Δρ. Haunit, σύμφωνα με την άποψή του, λέει ότι όλα είναι δυνατά.
Αυτή η λεγόμενη «σύγχρονη σκέψη» έχει επηρεάσει τον Κίνσεϊ όσον αφορά το σεξ και τη σεξουαλικότητα.
Στην πράξη, όμως, έχει αποδειχθεί ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη ιδεολογία, καθώς έχει οδηγήσει
και συνεχίζει να οδηγεί σε αμέτρητες εγκληματικές πράξεις.
Τα κύρια έργα του Κίνσεϊ το αποδεικνύουν μαύρο στο άσπρο.
Πρόκειται για την Έκθεση Κίνσεϊ, η οποία αποτελείται από δύο βιβλία: πρώτον, το «Sexual Behaviour of the Male».
Η σεξουαλική συμπεριφορά του άνδρα και, δεύτερον, η σεξουαλική συμπεριφορά της γυναίκας.
Με αυτά τα έργα, ο Δρ. Sex, όπως ήταν επίσης γνωστός, επηρέασε πράγματι τη σεξουαλική σκέψη σχεδόν ολόκληρου του κόσμου.
Ένας άνδρας, λοιπόν, τα λόγια του οποίου ασκούσαν εξουσία πάνω σε πολλά έθνη.
Ένας άνδρας, οι διδασκαλίες του οποίου αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς μόνο τώρα, στη σημερινή εποχή.
Ο Κίνσεϊ ήταν ο πατέρας της ελεύθερης σκέψης σε θέματα σεξ.
Αλλά ποιος ακριβώς ήταν ο Κίνσεϊ;
Κανένα ερώτημα δεν θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή από αυτό, καθώς τα λόγια και οι διδασκαλίες του Κίνσεϊ
έχουν παγκόσμια επίδραση αντίστοιχη με εκείνη του Ιησού Χριστού, με τη διαφορά ότι είναι
διαμετρικά αντίθετα με αυτά του τελευταίου.
Ποιος από τους δύο είναι τελικά ο πιο αξιόπιστος;
Γνωρίζουμε τα λόγια και τα έργα του Ιησού Χριστού, τα οποία οδήγησαν σε μια νέα χρονολογία.
Ποια είναι όμως ακριβώς τα λόγια και τα έργα του Κίνσεϊ;
Οι καλεσμένοι μας στο στούντιο και μερικές σύντομες αναπαραστάσεις μας βοηθούν στην αναζήτηση.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κίνσεϊ εξέτασε πάνω από 18.500 σεξουαλικές περιπτώσεις που αφορούσαν
κυρίως ανηλίκους, με σκοπό να τις δημοσιοποιήσει.
Ο ύψιστος στόχος του Κίνσεϊ ήταν η σεξουαλική ποικιλομορφία.
Ο ίδιος, ωστόσο, αποκαλούσε τον εαυτό του συντηρητικό επιστήμονα.
Ωστόσο, το περιοδικό «Der Spiegel» αποκάλυψε το 1997 μια απίστευτη διπλή ζωή του Κίνσεϊ.
Η βιογραφία του Κίνσεϊ, που έγραψε ο ιστορικός Τζέιμς Τζόουνς, αποδεικνύει ότι ο σεξολόγος Κίνσεϊ έδινε κρυφά ελεύθερη
έκφραση στις ομοφυλοφιλικές και σαδομαζοχιστικές του τάσεις.
Από αυτή την έκθεση του Kinsey προκύπτει ότι, ως νεαρός αρχηγός προσκόπων, εκδήλωνε χωρίς κανένα
φραγμό τις ηδονοβλεπτικές και εκθεσιακές του τάσεις.
Αφού ο Κίνσεϊ εγκατέλειψε με βαθύ μίσος το χριστιανικό πατρικό του σπίτι, συγκέντρωσε γύρω του συνεργάτες για να
διερευνήσει επιστημονικά τη σεξουαλική συμπεριφορά των ανθρώπων, και κυρίως των ανηλίκων παιδιών.
Κάθε ένας από τους υπαλλήλους του έπρεπε να αποκαλύψει πλήρως τη σεξουαλική του ζωή και τη συμπεριφορά του.
Και σε ένα μυστικό δωμάτιο του σπιτιού του, ο Κίνσεϊ διοργάνωνε τακτικά ομαδικά σεξουαλικά παιχνίδια
με τους συνεργάτες του και επιλεγμένους καλεσμένους.
Και μάλιστα ανάγκασε και τη δική του γυναίκα να συμμετάσχει σε αυτό.
Ο Κίνσεϊ ανέθεσε σε μια επαγγελματική ομάδα κινηματογράφησης να τραβήξει σκηνές με
ομοφυλόφιλους, ετεροφυλόφιλους και σαδομαζοχιστές.
Παρά την πίεση που προκαλούσε προβλήματα υγείας, οι υπάλληλοί του συμμορφώνονταν, επειδή φοβόντουσαν για την καριέρα τους.
Στην εταιρεία Kinsey εργάζονταν άτομα όπως, για παράδειγμα, ο Clyde Martin, ο οποίος, ωστόσο, δεν
είχε καμία επαγγελματική κατάρτιση ως στατιστικολόγος.
Παρ’ όλα αυτά, ήταν υπεύθυνος για τη στατιστική ανάλυση όλων των δεδομένων.
Επιπλέον, το όλο εγχείρημα χρηματοδοτήθηκε από το εβραϊκό Ίδρυμα Ροκφέλερ.
Αυτοί, βέβαια, ισχυρίστηκαν επανειλημμένα εκ των υστέρων ότι είχαν ζητήσει έναν επαγγελματία στατιστικολόγο.
Ωστόσο, ο Κίνσεϊ δεν πείστηκε με κανένα επιχείρημα.
Ο ίδιος ο Κίνσεϊ υπέφερε από ακραίο σαδομαζοχισμό.
Φαίνεται ότι επανειλημμένα προέβαινε σε βίαιες και εξαιρετικά επώδυνες παρεμβάσεις στα γεννητικά του όργανα.
Εκτός από τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις του με συνεργάτες του, όπως ο Pomeroy και ο Martin, ζούσε
έντονα τη ζωή του στον ομοφυλοφιλικό κόσμο του Σικάγου.
Ένας προπαγανδιστής του τρόμου – Σύγκριση εποχών
Ο Κίνσεϊ συνέταξε εκτενή ερωτηματολόγια για τις επιστημονικές του έρευνες.
Από αυτά προκύπτει ότι ο Κίνσεϊ ήταν πεπεισμένος ότι κάθε άνθρωπος, κάποια στιγμή στη ζωή του, είχε εμπλακεί σε
διεστραμμένες πρακτικές, είχε διατηρήσει εξωσυζυγικές σχέσεις ή είχε βιώσει βίαιες σαδιστικές εμπειρίες.
Ομοίως, το γεγονός ότι ο καθένας έχει βιώσει κάποια στιγμή στη ζωή του σεξουαλικές εμπειρίες
με άτομο του ίδιου φύλου, με ζώα και με παιδιά.
Στα ερωτηματολόγιά του δεν υπήρχε κανένας χώρος που να επιτρέπει στους ερωτηθέντες να αποφύγουν τέτοιες φρικαλεότητες.
Και όταν τελικά το παραδέχτηκαν, ο Κίνσεϊ τους είχε πλέον υπό τον απόλυτο έλεγχό του.
Αν και ο Κίνσεϊ ισχυριζόταν ότι είχε συλλέξει τα αποτελέσματα της σεξουαλικής του έρευνας από το ευρύ κοινό, στην πραγματικότητα
περιοριζόταν συνήθως στο να ερωτά πόρνες, ομοφυλόφιλους, κρατούμενους και άτομα του «υπόκοσμου», όπως τα αποκαλούσε.
Ο Kinsey ήταν, επομένως, αποδεδειγμένα ένας απατεώνας της στατιστικής.
Παρόλο που οι έρευνες του Κίνσεϊ για τη σεξουαλικότητα προορίζονταν για μαθήματα προετοιμασίας για το γάμο, θέματα όπως
η εγκυμοσύνη, ο τοκετός και ο θηλασμός των παιδιών —που, στην ουσία, θα έπρεπε να περιλαμβάνονται— δεν εξετάστηκαν καθόλου.
Ο Κίνσεϊ ήταν απλά σεξουαλικά ανώμαλος.
Ένας άνδρας που, ως δάσκαλος, κατάχρησε την επαγγελματική του εξουσία με χειραγωγικό και επιθετικό τρόπο.
Όταν ο Κίνσεϊ προσπάθησε, τη δεκαετία του ’40, να δημοσιοποιήσει τις περισσότερες από 350 ερωτήσεις του
σχετικά με τη σεξουαλική συμπεριφορά, του ήταν πολύ δύσκολο να προσεγγίσει απλούς ανθρώπους.
Τα στοιχεία για άτομα με μη συμβατικό τρόπο ζωής τα βρήκε πολύ πιο εύκολα.
Και έτσι δημιουργήθηκε η παραπλανητική και ψευδής εικόνα ότι το 95% όλων των Αμερικανών ανδρών είναι σεξουαλικοί παραβάτες.
Το 69% των πελατών των πορνών είναι τακτικοί πελάτες.
το 37% είχε ήδη ομοφυλοφιλική εμπειρία.
Και το 17% όλων των αγροτών των ΗΠΑ φέρεται να είχε σεξουαλικές σχέσεις με ζώα.
Μόλις το 1981 η ειδική στα μέσα ενημέρωσης Δρ. Judith Reismann κατάφερε να αποκαλύψει αυτές τις
σοβαρές μεθοδολογικές παρατυπίες στην έρευνα του Kinsey.
Αυτό που τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή ήταν το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων του Kinsey προερχόταν από παιδόφιλους
εγκληματίες, δηλαδή από εγκληματίες που κακοποιούσαν παιδιά.
Δεν ερωτήθηκε, λοιπόν, ο πληθυσμός, αλλά οι παιδόφιλοι.
Ωστόσο, τα έργα του Kinsey αποτελούν μέχρι και σήμερα, σε παγκόσμιο επίπεδο, τη βασικότερη,
λεγόμενη «επιστημονική» βάση της σεξουαλικής έρευνας.
Ακόμη και το έγγραφο αναφοράς «Σεξουαλική αγωγή και σχολείο», στο οποίο βασίζεται πλέον το ελβετικό πρόγραμμα σπουδών «Curriculum
21», αναφέρει, στην ενότητα «Δημοτικό σχολείο», ότι η περιγραφή μιας φάσης της παιδικής ηλικίας κατά την οποία η σεξουαλικότητα
βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας έχει διαψευσθεί εμπειρικά.
«Εμπειρικά» σημαίνει «σύμφωνα με πειράματα».
Ωστόσο, το πρόγραμμα σπουδών «Lehrplan 21» και σχεδόν όλα τα προγράμματα σεξουαλικής αγωγής παγκοσμίως
βασίζονται τελικά ακριβώς στη συλλογή πειραμάτων του Kinsey.
Ωστόσο, οι περισσότεροι διευθυντές σχολείων δεν έχουν ιδέα σε τι βασίζονται.
Τι γνώμη έχετε για την υποχρεωτική σεξουαλική αγωγή από την ηλικία των τεσσάρων ετών;
Είσαι νέος και είναι απλά πολύ νωρίς, νομίζω.
Για μένα είναι ανοησία, για να πω την αλήθεια.
Έχουμε κι εμείς δύο παιδιά.
Ο μικρός είναι τριών ετών, ο μεγάλος δεν έχει καν κλείσει τα πέντε.
Και πραγματικά δεν ξέρω τι να το κάνει.
Λοιπόν, εμείς το θεωρούμε απολύτως λάθος.
Δεν είμαι υπέρ αυτού.
Είναι σίγουρα… είναι βασικά ένα αστείο.
Δεν το θεωρώ καλό, γιατί πιστεύω ότι είναι μόλις τεσσάρων ετών· τι θα κάνουν με αυτά και τέτοια.
Εννοώ, αυτό δεν τους ωφελεί καθόλου.
Και στην πραγματικότητα, όσον αφορά την ηλικία, δεν αποτελεί καθόλου θέμα, έτσι δεν είναι;
Για παιδιά τεσσάρων και έξι ετών και για το νηπιαγωγείο.
Θα έλεγα ότι είναι λίγο νωρίς. Σε ηλικία τεσσάρων ετών, λένε: «Όχι, δεν μου αρέσει αυτό».
Όχι, δεν μου αρέσει αυτό, δεν μου αρέσει καθόλου. Σε εμάς πάντως όχι. Για εμάς αυτό δεν τίθεται καν υπό συζήτηση.
Ούτε εγώ θεωρώ σωστό τα παιδιά να ασχολούνται με σεξουαλικά θέματα από μικρή ηλικία. Δεν το θεωρώ σωστό.
Τέσσερα χρόνια; Θέλουν ακόμα να μαθαίνουν, να παίζουν και να είναι παιδιά.
Έχουν όμως άλλα πράγματα στο μυαλό τους.
Εννοώ, αυτή είναι ήδη η στάση απέναντι στο θέμα. Λοιπόν, αυτό δεν γίνεται καθόλου.
Δεν θέλω καθόλου να ενημερωθούν τόσο νωρίς για αυτό. Δεν το θέλω καθόλου. Είμαι εντελώς αντίθετος σε αυτό.
Ακόμα και στον παιδικό σταθμό… δηλαδή, το βρίσκω πολύ άσχημο.
Το βρίσκω ανόητο. Ειλικρινά.
Είναι απλά πολύ νωρίς, αυτό δεν ταιριάζει σε ένα παιδί. Το παιδί πρέπει να παίζει.
Τα παιδιά πρέπει να παίζουν στο δρόμο και να μην σκέφτονται καθόλου τέτοια πράγματα.
Τι γνώμη έχετε για το γεγονός ότι, λόγω της πρόωρης σεξουαλικοποίησης, τα
παιδιά καλούνται να έχουν σεξουαλικές επαφές;
Λοιπόν, δεν μπορώ καν να το φανταστώ, γιατί αυτό είναι πραγματικά ανώμαλο, δηλαδή απάνθρωπο.
Αδύνατο.
Ακριβώς, είναι πολύ άσχημο το γεγονός ότι ίσως υπάρχουν άνθρωποι που ενδέχεται να διεγερθούν ακόμα και με αυτή την ευκαιρία.
Δεν το είχα σκεφτεί καθόλου αυτό.
Αλλά αυτό είναι το πιο τρομερό πράγμα που θα μπορούσα να φανταστώ.
Είναι πολύ τρομακτικό να το ακούει κανείς αυτό.
Είναι κάπως περίεργο.
Αυτό σίγουρα δεν είναι καλό.
Αλλά αν έπρεπε τώρα να στείλω το παιδί μου στον παιδικό σταθμό και το ήξερα αυτό, απλώς θα ένιωθα οργή.
Λοιπόν, δεν ξέρω όμως τι θα έκανα τότε.
Κακό, όχι καλό. Τι είπες; Αυτό μου φαίνεται υπερβολικό. Δεν το είχα καταλάβει αυτό, όχι. Τότε το εκτιμώ ακόμα λιγότερο.
Αν κάποιος κακοποιήσει ένα παιδί που ίσως δεν μπορεί καν να περπατήσει ακόμα, για μένα εκεί τελειώνουν τα πράγματα.
Ναι, αυτά είναι λοιπόν, μου σηκώνουν τα μαλλιά.
Όχι, δεν μου αρέσει αυτό. Είναι, δηλαδή, όχι, είμαι εντελώς αντίθετος σε αυτό.
Τέτοια μελέτη είναι εντελώς ανόητη.
Αν προσεγγίσω όλο αυτό το θέμα με κοινή λογική, τότε ξέρω ότι όλα αυτά είναι ανοησίες.
Ναι, ρωτάω τους συνηθισμένους γονείς που έχουν παιδιά· αυτοί ξέρουν πώς αναπτύσσονται τα παιδιά. Δεν χρειάζεται
να ενθαρρύνω ένα παιδί να ασχοληθεί με τη σεξουαλικότητα.
Στο έργο του «Sexual Behaviour of the Human Male», ο Kinsey δηλώνει ότι το βιβλίο του περιέχει στοιχεία μόνο από 5.300 λευκούς
άνδρες και εφήβους, παρότι διαθέτει στοιχεία από 6.300 άνδρες.
Ο Άλαν Γουέλς, ένας από τους πιο διακεκριμένους στατιστικολόγους των ΗΠΑ, ανέλυσε αυτόν τον ισχυρισμό και κατέληξε
στο συμπέρασμα ότι το βιβλίο περιλαμβάνει μόλις 4.120 άτομα.
Ωστόσο, σε όλες τις περιπτώσεις απουσίαζαν, για παράδειγμα, η ακριβής ηλικιακή κατανομή και ο
σεξουαλικός προσανατολισμός των συμμετεχόντων.
Αν και ο Κίνσεϊ επέμενε πεισματικά ότι τα στοιχεία του ήταν αντιπροσωπευτικά του πληθυσμού των ΗΠΑ της δεκαετίας του ’40, μια
λεπτομερής έρευνα έδειξε ότι το βιβλίο «Sexual Behaviour of the Human Male» βασίζεται αποκλειστικά σε
στοιχεία μη αντιπροσωπευτικών, και εν μέρει πολύ αμφίβολων, περιθωριακών ομάδων.
Περίπου 1.400 παραβάτες από φυλακές διαφόρων πολιτειών των ΗΠΑ.
Πολλοί από αυτούς είχαν φυλακιστεί λόγω σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.
Στη συνέχεια, η Δρ. Judith Reisman υπολόγισε ότι το ποσοστό των ομοφυλόφιλων ανδρών ανέρχεται σε περίπου 630.
Επιπλέον, εντοπίστηκαν 200 λεγόμενοι σεξουαλικοί ψυχοπαθείς.
Επιπλέον, 329 παραβάτες που είχαν καταδικαστεί για άλλα αδικήματα.
Αλλά και, τουλάχιστον, 317 αγόρια ηλικίας από 2 μηνών έως 15 ετών, τα οποία υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση.
Ωστόσο, υποψιάζονταν κάτι περισσότερο.
Και πάλι, 350 μαθητές με αντικοινωνική συμπεριφορά.
Τέλος, υπήρχε ακόμη μια ομάδα εγκληματιών, την οποία ο Κίνσεϊ χαρακτήρισε απλά ως «υπόκοσμο».
Μια ξεκάθαρη περίπτωση προπαγάνδας με ψέματα μέσω στατιστικής απάτης.
Όταν ο Κίνσεϊ δέχτηκε επανειλημμένα κριτική για αυτό το λόγο, ανέφερε ότι αυτή η άποψη βασίζεται στον παλιό εσφαλμένο συλλογισμό
ότι οι εγκληματίες διαφέρουν από τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Στις στατιστικές έρευνες σχετικά με τη σεξουαλική έρευνα έχουν απαντήσει, σε μεγάλο βαθμό, παιδόφιλοι.
Οι απαντήσεις σας εξομοιώθηκαν στη συνέχεια με αυτές των απλών πολιτών. Τι γνώμη έχετε γι’ αυτό;
Πραγματικά δεν μου αρέσει αυτό.
Λοιπόν, το να εξάγει κανείς μια γενική αρχή από τέτοιες ακραίες περιπτώσεις, δεν το θεωρώ σωστό. Πραγματικά όχι.
Ναι, αυτό είναι παράλογο. Λοιπόν, γιατί ρωτάνε τέτοιες ομάδες; Αυτό δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό.
Λοιπόν, αυτό είναι παράξενο. Πάνω από απίθανο. Ναι, κι εγώ το ίδιο πιστεύω.
Πιστεύει ότι πολλοί άνθρωποι θα σοκαρίζονταν αν γνώριζαν κάτι τέτοιο.
Τότε θα απαντούσαν εντελώς διαφορετικά, αν γνώριζαν ότι στην πραγματικότητα έχει τόσο
κακό ιστορικό ή έχει ζήσει μια τέτοια ζωή.
Αυτό είναι πραγματικά φρικτό.
Όμως το γεγονός ότι αυτές οι δημοσκοπήσεις περιορίζονται πλέον σε αυτή τη συγκεκριμένη ομάδα ατόμων, είναι φυσικό, και
φυσικά δεν αντικατοπτρίζει καθόλου τη γνώμη της πλειοψηφίας.
Ναι, δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση ενός παιδεραστή.
Λοιπόν, με εκπλήσσει κάπως αυτό το στατιστικό στοιχείο, ότι δεν υπάρχουν διαφορές.
Και αυτό, φυσικά, θέτει υπό αμφισβήτηση το κατά πόσον λειτουργεί τελικά αυτή η προσέγγιση, δηλαδή η πρόληψη.
Όχι, δεν πρέπει καθόλου να τους ρωτήσουμε.
Λοιπόν, δεν μπορώ να το φανταστώ, γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι άρρωστοι.
Και ο πληθυσμός γενικά δεν είναι άρρωστος.
Πρόβλημα με τις μελέτες. Μπορεί κανείς να αποδώσει τα πάντα στους ανθρώπους, έτσι δεν είναι;
Δεν το θεωρώ και πολύ καλό.
Δεν μου φαίνεται σωστό να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη αυτών των ανθρώπων.
Αυτό είναι, δεν είναι λοιπόν άνθρωποι με τις κατάλληλες ικανότητες.
Αυτοί ακριβώς που έχουν πληγώσει άλλα παιδιά ή άλλους ανθρώπους με αυτό το θέμα, το να τους ρωτήσουμε γι’ αυτό… δεν
ξέρω αν θα είχε νόημα ή αν ταιριάζει πραγματικά με το θέμα.
Εννοώ, είναι άρρωστοι άνθρωποι, αλλά δεν έχουν καμία θέση στη δημόσια ζωή.
Ναι, γιατί με την ασθένεια στη Σελήνη, ξέρεις, εκεί είναι... .
Πώς μπορεί, κατά τη γνώμη σας, να αντιμετωπιστεί η πρόωρη σεξουαλικοποίηση;
Σίγουρα θα έκανα φασαρία, γιατί αυτό σίγουρα το κάνω πολύ καλά.
Γιατί δεν είναι μόνο δικό μου πρόβλημα, είναι δικό μας πρόβλημα.
Είναι τα παιδιά μας, θα είναι η επόμενη γενιά, θα είναι το μέλλον μας.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό.
Λοιπόν, να κάθεσαι στο σπίτι, να βλέπεις τηλεόραση και να λες: «Ναι, θα τακτοποιηθεί
από μόνο του». Αυτό όμως δεν θα τακτοποιηθεί.
Πρέπει να αντιδράσουμε νωρίτερα και να κάνουμε κάτι για να μην συμβεί κάτι τέτοιο — τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου.
Απλή απόρριψη.
Να το απαγορεύσουμε, ναι.
Όποιος διαπράττει σεξουαλικά αδικήματα κατά παιδιών θα πρέπει, στην πραγματικότητα, να τιμωρείται με τα μέγιστα
δυνατά νομικά μέτρα το συντομότερο δυνατό. Να διώκεται ποινικά.
Δηλαδή, όχι αναστολή ή άλλα τέτοια, αλλά απλά πρέπει να απομακρύνονται αμέσως και αυστηρά από την κυκλοφορία.
Πιστεύω ότι οι γονείς πρέπει να σταθούν ενωμένοι και να αντιδράσουν, γιατί αυτό
είναι απαράδεκτο. Είναι πραγματικά σοβαρό.
Ας τους βγάλουμε απλώς από το σχολείο για λίγο.
Πολύ απλό. Λοιπόν, σίγουρα δεν θα το ανεχτώ αυτό.
Και πολύ περισσότερο όχι στη γνώμη των κυρίων.
Ναι, θα το απαγόρευα στο παιδί μου.
Πρέπει να είμαστε εναντίον κάτι τέτοιου.
Θέλω να πω, πρέπει πραγματικά να ενωθούμε όλοι και να αντιδράσουμε σε κάτι τέτοιο.
Ειδικά οι γονείς, όταν έχουν τα παιδιά τους σε τέτοια ιδρύματα, πρέπει να πω ότι πιθανότατα θα έβγαζα το δικό μου παιδί από εκεί.
Διότι αυτό που κάνουν κρυφά είναι, όπως λένε και οι ίδιοι, επαίσχυντο. Στο βιβλίο «Sex Offenders», που
εκδόθηκε το 1965, ο Κίνσεϊ υπερασπίζεται τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών με τα εξής λόγια:
Η αποτροπιαστική στάση με την οποία η κοινωνία μας αντιμετωπίζει έναν ενήλικα που έχει σεξουαλικές επαφές
με μικρά παιδιά αρχίζει να τίθεται σε σχετική κλίμακα.
Αν εξετάσουμε τη συμπεριφορά άλλων θηλαστικών, οι σεξουαλικές δραστηριότητες μεταξύ ενηλίκων και
ανώριμων ζώων είναι συνηθισμένες και φαίνεται να είναι φυσιολογικές από βιολογική άποψη.
Μήπως ακούσαμε λάθος;
Στα μάτια του Κίνσεϊ, ο άνθρωπος ήταν απλώς ένα άλλο είδος θηλαστικού;
Ο Άλφρεντ Κ. Κίνσεϊ μας έθεσε όλους στο ίδιο επίπεδο με, για παράδειγμα, τους
πιθήκους, τους λαγούς, τα σκυλιά και τα γουρούνια.
Ωστόσο, ακολουθώντας μια εμπειρική-επιστημονική προσέγγιση, η ομάδα του Κίνσεϊ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και
διακήρυξε ότι κάθε μορφή σεξουαλικής βίας αποτελεί μέρος της φυσιολογικής κληρονομιάς των θηλαστικών.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από αυτό —και το οποίο, κατ’ ουσίαν, είναι πλέον λογικό— είναι ότι, σύμφωνα με τον Κίνσεϊ,
αν οι γονείς δεν παρεμβαίνουν, ο βιασμός αποτελεί μια ευχάριστη εμπειρία για τα νεαρά κορίτσια ή τις γυναίκες.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Η Δρ. Judith Reismann τόνισε στις μελέτες της για τον Kinsey ότι η ακραία υποβάθμιση της σοβαρότητας της σεξουαλικής κακοποίησης
που επέδειξε ο τελευταίος είχε επιπτώσεις ακόμη και στην αμερικανική νομοθεσία, με αποτέλεσμα, για
παράδειγμα, να επαναπροσδιοριστεί ο ορισμός του βιασμού και να μειωθεί το ύψος των ποινών.
Ο Κίνσεϊ έφτασε μάλιστα στο σημείο να χλευάσει το FBI, όταν αυτό προειδοποίησε το 1950 για αύξηση των σεξουαλικών εγκλημάτων.
Υποτίμησε τα αποτρόπαια εγκλήματα κατά των παιδιών και δήλωσε με θράσος ότι η πολύ μεγαλύτερη
ζημιά προκλήθηκε από την υστερία των ενηλίκων.
Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ένα παιδί θα έπρεπε να αναστατωθεί όταν κάποιος αγγίζει τα γεννητικά του όργανα.
Και μάλιστα, ότι θα έπρεπε να προκαλεί αναστάτωση μέσω συγκεκριμένων σεξουαλικών πράξεων.
Εκτός αν αυτό οφείλεται σε πολιτισμικούς παράγοντες.
Η κυρίως σεξουαλική έλξη του Άλφρεντ Κ. Κίνσεϊ προς τα παιδιά αποτυπώθηκε σαφώς στα 1.888 σεξουαλικά κλινικά
παραδείγματα αγοριών ηλικίας από 5 μηνών έως και μετά την εφηβεία, καθώς και 147 κοριτσιών ηλικίας από 2 έως 15 ετών.
Στο πλαίσιο των δοκιμών, τα αγόρια και τα κορίτσια υποβλήθηκαν σε σεξουαλική διέγερση ή διέγειραν τον εαυτό τους, ενώ
παρατηρητές με ιστορικό παιδεραστίας μέτραγαν με χρονόμετρο το χρόνο που απαιτήθηκε για την επίτευξη οργασμού.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Βέβαια, ο Κίνσεϊ αρνήθηκε ότι είχε διεξάγει ο ίδιος αυτές τις δοκιμές.
Ωστόσο, αυτός ο ισχυρισμός δεν τον απαλλάσσει από την ευθύνη, όπως δεν απαλλάσσει και κάποιον που, αν και δεν
διαπράττει ο ίδιος ένα φόνο, τον αναθέτει σε πληρωμένο δολοφόνο.
Η υπόθεση Κίνσεϊ εξετάστηκε επίσης σε ένα ντοκιμαντέρ της BBC της 10ης Αυγούστου 1998.
Η μαρτυρία μιας ηλικιωμένης γυναίκας, που αναφέρεται απλώς ως Έσθερ, φάνηκε σίγουρα πειστική.
Ήμουν ακόμα ένα μικρό κοριτσάκι.
Ο Κίνσεϊ ήρθε στο σπίτι των γονιών μου.
Υπέστηκα σεξουαλική κακοποίηση από τον πατέρα μου και τον παππού μου.
Η σεξουαλική μου συμπεριφορά καταγράφηκε με χρονόμετρο και βιντεοσκοπήθηκε.
Το όλο θέμα στάλθηκε στον Κίνσεϊ.
Ποτέ δεν το ξεπέρασα.
Ένα μέλος της ομάδας, ο Paul Gebhardt, παραδέχτηκε το 1992 σε μια συνέντευξη ότι η ομάδα του Kinsey στρατολογούσε παιδόφιλους
για τη συλλογή επιστημονικών δεδομένων σχετικά με την υποτιθέμενη φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα με παιδιά.
Είπε ότι σας ζητήσαμε — και εννοούσε τους παιδόφιλους — να κάνετε παρατηρήσεις, να κρατάτε σημειώσεις και, αν είναι
δυνατόν, να χρονομετρείτε και στη συνέχεια να μας ενημερώνετε.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Σύμφωνα με τις μελέτες της Judith Reismann, τα παιδιά φέρεται να υπέστησαν κακοποίηση για μήνες και χρόνια, ενώ
τα αρχεία των βασανιστών τους φέρεται να διαβιβάστηκαν στον Kinsey ως επιστημονικά δεδομένα.
Ο Κίνσεϊ φέρεται να έχει λάβει τα περισσότερα στοιχεία σχετικά με τη σεξουαλική συμπεριφορά των
παιδιών από τον κ. Γκριν, έναν κατά συρροή βιαστή.
Με βάση τις εμπειρίες του, καθιερώθηκαν επίσης οι τύποι σεξουαλικού οργασμού στα βρέφη και τα μικρά αγόρια.
Επίσης, ο Κίνσεϊ φέρεται να διατηρούσε τακτικές επαφές με κάθε είδους οργανώσεις παιδόφιλων εγκληματιών, καθώς και
με δασκάλους που κακοποιούσαν παιδιά, πατέρες και μητέρες παιδεραστές, τόσο εντός όσο και εκτός των ΗΠΑ.
Έχετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό;
Ναι, βέβαια.
Από το 1936 έως το 1956, ο Κίνσεϊ διατηρούσε, όπως αποδεικνύεται, τακτική αλληλογραφία με τον Φρίντριχ φον
Μπαλούσεκ, έναν παιδόφιλο καθηγητή θρησκευτικών της Ευαγγελικής Εκκλησίας του Βρανδεμβούργου στη Γερμανία.
Ο εν λόγω άνδρας δικάστηκε το 1957 στο Βερολίνο για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων σε πολλές περιπτώσεις.
Μεταξύ αυτών βρίσκεται ακόμη και η έντεκαχρονη κόρη του, καθώς και για υποψία δολοφονίας ενός δεκάχρονου κοριτσιού.
Το FBI ζήτησε τη βοήθεια της Ιντερπόλ όταν ανακάλυψε ότι ο Μπαλουσέκ είχε παραδώσει στον Κίνσεϊ, για διάστημα άνω των 20
ετών, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις σεξουαλικές κακοποιήσεις που είχε διαπράξει σε
κορίτσια και αγόρια ηλικίας μεταξύ 9 και 14 ετών.
Ωστόσο, ο Κίνσεϊ αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει το ημερολόγιο σεξ, με το πρόσχημα ότι δεν ήθελε να βλάψει τη φήμη του παιδόφιλου.
Όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου έθεσε κατά τη διάρκεια της δίκης την κατηγορία ότι ο φον Μπαλούσεκ είχε
κακοποιήσει παιδιά για να εντυπωσιάσει τον Κίνσεϊ, αυτός απάντησε: «Ο ίδιος ο Κίνσεϊ μου το είχε ζητήσει».
Η εφημερίδα «Berliner Morgenpost» της 16ης Μαΐου 1957 έγραψε στη σελίδα 3 σχετικά με αυτό, ότι ο
Κίνσεϊ θα έπρεπε να είχε καταγγείλει τον Μπαλουσέκ.
Σχεδόν όλα τα σημερινά προγράμματα σεξουαλικής αγωγής αναφέρονται, άμεσα ή έμμεσα, στον Κίνσεϊ. Είναι καιρός η κοινωνία
μας να απομακρυνθεί επιτέλους από τον Κίνσεϊ και την εγκληματική βασική έρευνά του και να στρέψει την
προσοχή της στα θύματα κακοποίησης, αντί στους δράστες που καθοδηγούνται από τις ορμές τους.
Ο βασανισμός των παιδιών ως παγκόσμια ερευνητική βάση της σεξουαλικής παιδαγωγικής.
Αυτό που ο Άλφρεντ Κ. Κίνσεϊ αποκαλούσε «φυσιολογική σεξουαλική επαφή με παιδιά» δεν ήταν
παρά σεξουαλική βασανιστήρια σε βάρος παιδιών.
Ο Κίνσεϊ έδειχνε έντονο και διεστραμμένο ενδιαφέρον για την ικανότητα επίτευξης οργασμού, κυρίως σε ανηλίκους,
δηλαδή σε αγόρια πριν την εφηβεία, χωρίς εκσπερμάτωση.
Και με βάση τις έρευνες της Judith Reismann δημιουργήθηκε το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «The Children of Table 34», εκείνου
του περίφημου πίνακα 34, ο οποίος, με σκοπό την προστασία των παιδιών-θυμάτων, αποκάλυψε τις πιο φρικτές λεπτομέρειες.
Σε στενή συνεργασία με τον κ. Green, ο οποίος αποκαλύφθηκε από την ομάδα της BBC ως ο Rex King, ένας κατά συρροή βιαστής
που είχε κακοποιήσει σεξουαλικά περισσότερα από 800 αγόρια και κορίτσια, καταλήξαμε σε αυτόν τον διαβολικό πίνακα 34.
Σε αυτή, η Kinsey κατέγραψε στοιχεία σχετικά με την ικανότητα οργασμού τουλάχιστον 317 αρσενικών βρεφών και παιδιών.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Σύμφωνα με τον Kinsey, το 32% των βρεφών ηλικίας μεταξύ 2 και 12 μηνών, δηλαδή τουλάχιστον περίπου 270 έως 300 βρέφη που υπέστησαν
σεξουαλική κακοποίηση, φέρεται να έχουν φτάσει σε οργασμό.
Και μετά, κάτι ακόμα πιο απίστευτο.
Ο Κίνσεϊ παραπονέθηκε, στην ίδια αναπνοή, ότι υπάρχουν αρκετά παιδιά προ-εφηβικής ηλικίας, δηλαδή παιδιά πριν την
εφηβεία, τα οποία δεν έφταναν στον οργασμό ακόμη και υπό συνεχή, ποικίλη και επαναλαμβανόμενη διέγερση.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Τέτοια αποτελέσματα θα μπορούσαν να προκύψουν αποκλειστικά και μόνο μέσω μαζικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, υπό τη μορφή αδίστακτης σεξουαλικής βίας.
Όμως αυτό ήταν μόνο η αρχή.
Ο Κίνσεϊ και οι παρατηρητές του — εννοώ τους παιδόφιλους — επιδίωκαν κυρίως τους πολλαπλούς οργασμούς.
Έτσι, στη λίστα περιλαμβάνονται παιδιά ηλικίας από 5 μηνών έως 14 ετών.
Οι οποίοι, όπως λέγεται, τέθηκαν υπό παρακολούθηση για πάνω από 24 ώρες.
Με αυτόν τον τρόπο, προκλήθηκαν όχι λιγότεροι από 14 οργασμοί σε 38 λεπτά σε βρέφη ηλικίας 11 μηνών
και 7 οργασμοί σε 9 λεπτά σε νήπια ηλικίας δύο ετών.
Μπροστά σε αυτά τα διεστραμμένα βασανιστήρια παιδιών, τα οποία μάλιστα γίνονται στο όνομα της βασικής έρευνας, το μόνο που
μπορεί κανείς να κάνει είναι να κλείσει τα μάτια και τα αυτιά του και, τουλάχιστον τώρα, να καλέσει τη δικαιοσύνη να παρέμβει.
Γιατί αυτοί οι δράστες δεν έχουν καταδικαστεί εδώ και καιρό για την εξαιρετικά σοβαρή εγκληματική πράξη της παιδοφιλίας;
Αυτά είναι τα έργα και οι καρποί των προγόνων όλων εκείνων των σεξουαλικών παιδαγωγών που, ειδικά στην εποχή
μας, επιδιώκουν να επιβάλουν μια παγκόσμια πρόωρη σεξουαλικοποίηση των παιδιών και των εφήβων μας.
Με αυτόν τον τρόπο ακολουθούν τα βήματα παιδόφιλων απατεώνων της χειρότερης μορφής.
Κάθε δέντρο γίνεται όπως ο σπόρος του.
Και γι’ αυτό η πρόωρη σεξουαλικοποίηση θα εξαπλωθεί παγκοσμίως με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αν δεν
αναχαιτιστεί και δεν αποτραπεί με απόλυτη αποφασιστικότητα.
Αν δεν καταφέρουμε να αποτρέψουμε εκ των προτέρων κάθε απόπειρα πρόωρης σεξουαλικοποίησης ή κάθε επιβολή σεξουαλικής
αγωγής, το δεύτερο θα είναι μάλλον ακόμη χειρότερο από το πρώτο.
Όποιος όμως πιστεύει ότι αυτή η ζοφερή πρόβλεψη είναι τελικά κάπως υπερβολική, πρέπει να λάβει υπόψη του ότι ο
Κίνσεϊ και οι συνεργάτες του δεν ήταν καθόλου ικανοποιημένοι με όλα τα αποτελέσματα που είχαν επιτύχει μέχρι τότε.
Γι’ αυτό και ισχυρίστηκαν: είναι βέβαιο ότι ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό των αγοριών θα μπορούσε να είχε
βιώσει πολλαπλούς οργασμούς, αν η κατάσταση το επέτρεπε.
Αφού προκλήθηκαν 26 κορύφωση σε ένα αγόρι 4 ετών και ένα 13 ετών μέσα σε 24 ώρες, η έκθεση Kinsey σημειώνει με
απογοήτευση ότι ακόμη και τα νεότερα βρέφη, ηλικίας πέντε μηνών, είναι ικανά για τέτοιες επαναλαμβανόμενες αντιδράσεις.
Ωστόσο, στην ίδια χρονική μονάδα θα ήταν δυνατό να επιτευχθούν ακόμη περισσότερα.
Η αλλαγή των καιρών. Ο Χριστός ή ο Κίνσεϊ;
Μια ανεξάρτητη επιστημονική μελέτη απέδειξε εδώ και πολύ καιρό ότι η υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα
οδηγεί, αργά ή γρήγορα, σε επικίνδυνες αλλοιώσεις του εγκεφάλου και νευρολογικές διαταραχές.
Κύριε Δρ. Χιρς, τι μπορεί να συμβαίνει σε ένα ανώριμο σώμα, τι μπορεί να συμβαίνει στην ψυχή ενός
παιδιού που υφίσταται κακοποίηση με τόσο δραματικό τρόπο;
Γνωρίζω κυρίως μια πρόσφατη επιστημονική δημοσίευση του καθηγητή Δρ. Remschmidt από την Κλινική Παιδικής και Εφηβικής
Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Philips του Μάρμπουργκ, η οποία δημοσιεύθηκε στο «Deutsches Ärzteblatt» στις 29 Απριλίου 2011.
Εδώ ο καθηγητής Remschmidt επισημαίνει ότι τόσο οι γενικές ψυχικές και σωματικές κακοποιήσεις, όσο και – ακόμη
περισσότερο – η σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική ηλικία, αφήνουν πάντα ένα ίχνος στον παιδικό εγκέφαλο.
Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο από μελέτες σχετικά με συγκεκριμένα περιεχόμενα μνήμης σε άτομα που έχουν υποστεί
κακοποίηση, αλλά και από μελέτες σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου των θυμάτων κακοποίησης.
Τα άτομα που υφίστανται σωματική και σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία
παρουσιάζουν, επίσης, υψηλότερο από το μέσο όρο ποσοστό ψυχικών διαταραχών στη μετέπειτα ζωή τους.
Όσον αφορά την ψυχοσωματική καταπόνηση ενός παιδιού που έχει υποστεί πρόωρη σεξουαλικοποίηση, έχει τεράστια σημασία αυτό που
οι παιδόφιλοι έχουν καταγράψει οι ίδιοι κατά τη διάρκεια αυτών των προσπαθειών πρόωρης σεξουαλικοποίησης — για
να μην χρειαστεί, για μια φορά, να το ονομάσουμε βιασμό.
Το κατέγραψαν, μεταξύ άλλων, στον κατάλογο των έξι τύπων οργασμού που συνέταξε ο Άλφρεντ Κ. Κίνσεϊ,
από τον οποίο παραθέτω εδώ μόνο μερικά αποσπάσματα.
Αποσπάσματα από τους 6 τύπους οργασμού
Τύπος 3: εμφανίζονται ακραίες συσπάσεις με έντονες σπασμωδικές κινήσεις, δηλαδή σπασμοί που συνοδεύονται
συχνά από ξαφνική ανύψωση και πτώση ολόκληρου του σώματος.
Τα πόδια συχνά γίνονται δύσκαμπτα, ενώ οι μύες είναι συσπασμένοι και σκληροί.
Οι ώμοι και ο αυχένας γίνονται δύσκαμπτοι και συχνά κλίνουν προς τα εμπρός.
Η αναπνοή διακόπτεται και συχνά είναι λαχανιασμένη.
Τα μάτια είναι ακίνητα ή σφιχτά κλειστά.
Τύπος 4: τα χέρια σφιγμένα, το στόμα παραμορφωμένο, ενώ μερικές φορές η γλώσσα προεξέχει.
Ολόκληρο το σώμα ή τμήματα του υφίστανται σπαστικές, δηλαδή σπασμωδικές συσπάσεις, μερικές φορές
συγχρονισμένες με τις παλμικές κινήσεις, σε έντονες ριπές.
Εμφανίζονται ακόμη πιο έντονες σπασμωδικές κρίσεις, δηλαδή σπασμοί σε ολόκληρο το σώμα, καθώς και βαριά αναπνοή,
αναστεναγμοί, λυγμοί, έντονες κραυγές, μερικές φορές συνοδευόμενες από δάκρυα, ειδικά στα μικρότερα παιδιά.
Τύπος 5: το όλο φαινόμενο κορυφώνεται με έντονο ρίγος, κατάρρευση και παρόμοια συμπτώματα, και μερικές φορές με λιποθυμία.
Τύπος 6: εμφανίζονται πόνοι ή φόβος καθώς πλησιάζει ο οργασμός.
Ορισμένοι συμμετέχοντες υποφέρουν από έντονο πόνο και ενδέχεται να φωνάζουν αν η κίνηση συνεχιστεί ή
ακόμα και αν τα γεννητικά τους όργανα απλώς αγγιχτούν.
Αν όμως κάποιος παρασύρει στην αμαρτία ένα από αυτά τα μικρά που πιστεύουν σε μένα, θα ήταν καλύτερο γι’ αυτόν να του κρεμάσουν μια
μυλόπετρα στο λαιμό και να τον βυθίσουν στα βάθη της θάλασσας.
Όλα αυτά δεν ήταν παρά καθαρή βασανιστήρια για τα παιδιά.
Και ακριβώς αυτό θα συμβεί σε παγκόσμιο επίπεδο, αν δοθεί ελεύθερο πεδίο στη σεξουαλική πρόωρη ωρίμανση.
Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν μάθατε για την έρευνα του Κίνσεϊ και, ειδικότερα, για τη
θεωρία του σχετικά με τους έξι τύπους οργασμού;
Λοιπόν, η παιδοφιλία εξακολουθεί να αποτελεί ποινικό αδίκημα.
Και έτσι πρέπει να παραμείνει.
Δεν παραγράφεται και αυτό δεν πρέπει να αλλάξει.
Και τώρα πρέπει να αναλάβουν δράση οι εισαγγελείς.
Και πρέπει πραγματικά όλοι να αντισταθούμε, ώστε να μην συμβεί κάτι τέτοιο, ώστε οι υποστηρικτές της πρόωρης σεξουαλικοποίησης
να μην καταφέρουν να επικρατήσουν σε παγκόσμιο επίπεδο.
Είναι πραγματικά φοβερό που υπάρχει κάτι τέτοιο.
Αλλά είναι, ναι, πρέπει να το παραδεχτώ, γουρούνια.
Νομίζω ότι δεν άκουσα καλά.
Εκεί, οι σεξουαλικές διαταραχές και οι προσωπικές σεξουαλικές ορμές χρησιμοποιούνται καταχρηστικά για ερευνητικούς σκοπούς.
Δεν μπορεί να είναι έτσι.
Πρέπει να θεσπιστούν νέοι νόμοι για να σταματήσει αυτό.
Αυτές, ναι, αυτές οι παραξενιές.
Το βρίσκω φρικτό. Δηλαδή, δεν θα μπορούσα καν να φανταστώ ότι η κόρη μου ή ο γιος μου θα
άγγιζαν ή θα χούφτωναν κάποιον ενώ ήταν ακόμα βρέφος.
Λοιπόν, αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο.
Αυτό είναι τρομακτικό.
Ω, Θεέ μου.
Θεέ μου. Είναι, είναι απίστευτα φοβερό.
Λοιπόν, ναι, δεν ξέρω τι να πω γι’ αυτό.
Ναι, ναι, αυτό απλά δεν είναι φυσιολογικό.
Ο Κίνσεϊ, μετά τις ανακαλύψεις του, θα έπρεπε να είχε εργαστεί με την ίδια ακριβώς αφοσίωση για την αυστηροποίηση της νομοθεσίας.
Αντ' αυτού, όμως, κατάχρησε την ερευνητική του αποστολή.
Θεέ μου. Θα έπρεπε να τους βάλουν όλους στη φυλακή. Όχι, όχι, σοβαρά τώρα.
Πραγματικά σκληρή ποινή ή κάτι τέτοιο. Ισόβια.
Δηλαδή, να μην μπορούν να το ξανακάνουν ποτέ.
Γιατί αν το κάνουν μια φορά, σίγουρα θα το ξανακάνουν πολλές φορές.
Είναι δύσκολο τώρα, αλλά δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.
Αυτοί πρέπει να κλειστούν στη φυλακή για πάντα.
Αν δεν θέλουμε τέτοιου είδους εγκληματικές πράξεις σεβασμού παιδιών να εξελιχθούν σε παγκόσμια επιδημία
κακοποίησης, μόνο ένα πράγμα μπορεί να βοηθήσει πλέον.
Ενημερωτική αντίσταση.
Όχι, όμως, μέσω της «εξοικείωσης των παιδιών με το πορνό», αλλά μέσω της ριζικής κρατικής προστασίας
τους από κάθε απόπειρα πρόωρης σεξουαλικοποίησης.
Πρέπει να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι φρικαλεότητες ενσωματώνονται συστηματικά στους λαούς ήδη από το 1938, υπό
την ονομασία της λεγόμενης «σύγχρονης σεξουαλικής αγωγής».
Βεβαίως, ο Κίνσεϊ δεν παρουσίασε ποτέ τα αποτελέσματα της έρευνάς του ως διεστραμμένα
πειράματα ενός αυτοομολογούμενου παιδόφιλου.
Αντ' αυτού, την παρουσίασε ως την πρώτη επιστημονική απόδειξη ότι τα παιδιά έχουν σεξουαλικές ανάγκες από τη γέννησή τους.
Και ακριβώς στις μέρες μας, αυτές οι εγκληματικές πράξεις αποδίδουν καρπούς.
Στην παγκόσμια διακήρυξη του δικαιώματος των παιδιών στις σεξουαλικές εμπειρίες.
Με το πρόγραμμα σπουδών «Lehrplan 21» προβλέπεται η εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής σε όλα τα ελβετικά σχολεία.
Σε διεθνές επίπεδο, δημιουργούνται επί του παρόντος, σε διάφορα επίπεδα, νέες βάσεις και νόμοι που καθιστούν κάθε
άρνηση της υποχρεωτικής και καθολικής σεξουαλικής αγωγής στο σχολείο πραγματικό ποινικό αδίκημα.
Ο καταναγκαστικός χαρακτήρας αυτού του προγράμματος σεξουαλικής αγωγής είναι ήδη τόσο έντονος, ώστε ούτε καν η επίκληση της
θρησκευτικής ελευθερίας δεν γίνεται δεκτή ως λόγος εξαίρεσης.
Κανένα επιχείρημα από κανέναν δεν έχει σημασία.
Ούτε οι ηθικο-ηθικές αντιρρήσεις των γονέων, ούτε η άρνηση των παιδιών που δεν ενδιαφέρονται.
Τι είδους κλίμα επικρατεί εκεί;
Και ήδη αυτοί οι νόμοι έχουν τεθεί σε ισχύ.
Το 2010, πατέρες και μητέρες στη Γερμανία είχαν ήδη φυλακιστεί για διάστημα έως και 40 ημερών.
Ή τους επιβλήθηκε πρόστιμο έως και 1.000 ευρώ, επειδή αρνήθηκαν να στείλουν τα παιδιά τους στα μαθήματα σεξουαλικής αγωγής.
Μόνο ο ίδιος ο λαός μπορεί πλέον να πει «όχι» σε τέτοιους αυταρχικούς, εξαιρετικά δικτατορικούς περιορισμούς.
Λέμε «Όχι» στην υποχρεωτική σεξουαλική αγωγή.
Και «Όχι» στη γενικευμένη σεξουαλική αγωγή στα σχολεία.
Το εθνικό πρόγραμμα για τον ιό HIV και τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα του Ομοσπονδιακού Γραφείου Υγείας
(BAG) έχει ως στόχο να εξασφαλίσει τη διάδοση της σεξουαλικής αγωγής σε εθνικό επίπεδο.
Το έγγραφο αναφοράς BHZ και BAG αποτελεί τη βάση για μια υποχρεωτική από το νόμο
σεξουαλική αγωγή για όλους τους Ελβετούς πολίτες.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Υγείας (BAG) ζητά, στο πλαίσιο της πρόληψης των επιδημιών, την καθιέρωση μιας εκπαίδευσης
για τη σεξουαλικότητα από μικρή ηλικία σε εθνικό επίπεδο.
Ο σχολικός νόμος της Βασιλείας επιδιώκει, ως μεταβατικό μέτρο μέχρι την εφαρμογή του Προγράμματος
Σπουδών 21, την έγκαιρη καθιέρωση της σεξουαλικής αγωγής.
Με το πρόσχημα της προστασίας των παιδιών και της παροχής συμβουλών στις μητέρες, μέσω ενημερωτικών φυλλαδίων
και άλλων μέσων, επιδιώκεται η πρόωρη σεξουαλικοποίηση.
Η υποχρεωτική σεξουαλική αγωγή πρόκειται να θεσπιστεί σύντομα με νόμο.
Δεν πρέπει να επιτρέπεται να αρνείται, να παρακάμπτεται ή να επικρίνεται ούτε καν με
το επιχείρημα της θρησκευτικής ελευθερίας.
Ωστόσο, προτού εγκριθούν οριστικά αυτοί οι νόμοι, πρέπει να διευκρινιστούν τουλάχιστον 10 σημαντικά ζητήματα.
1. Γιατί τα ΜΜΕ δεν επέκριναν τις απάνθρωπες δηλώσεις του Κίνσεϊ με την ίδια συνέπεια που επιδεικνύουν συνήθως για κάθε,
ακόμη και την πιο αθώα, σεξουαλική υπόθεση επιφανών πολιτικών;
2. Πού είναι όλοι οι ειδικοί στις αιρέσεις;
Μήπως ο Κίνσεϊ δεν είχε αρκετή επιρροή;
3. Γιατί τα μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν τις πράξεις παιδικής κακοποίησης του Κίνσεϊ με τρόπο τόσο ελαφρυντικό, ώστε
σύμφωνα με το νόμο να καθίστανται ακόμη και συνυπεύθυνα για τα πολυετή βασανιστήρια αμέτρητων νηπίων και ανηλίκων;
4. Γιατί, ακόμη και μετά την αποκάλυψη των γεγονότων από τη Δρ. Judith Reismann, δεν υπήρξε
δημόσια συζήτηση σχετικά με τα στοιχεία του Kinsey;
5. Γιατί και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ενημέρωσης για την Υγεία συνέχισε να δημοσιεύει τα στοιχεία του
Kinsey χωρίς καμία κριτική, ως αντιπροσωπευτικό φυλλάδιο;
Και αυτό ενώ γνώριζαν πλήρως το διαφωτιστικό έργο του Ράισμαν;
6. Γιατί, αντίθετα, το 2005 η πολυβραβευμένη ταινία του Χόλιγουντ «Kinsey – Η αλήθεια για το σεξ»
κατάφερε να προβληθεί στις γερμανικές αίθουσες;
Ποιος φορέας του απένειμε το βραβείο;
Με ποια ηλικιακή κατηγορία;
7. Γιατί αυτή η ταινία δεν παρουσίασε την αποκαλυφθείσα έβδομη αλήθεια για τον Κίνσεϊ, αλλά, παρά τις
αποδείξεις, μετέδωσε το μήνυμα ότι ο Κίνσεϊ έφερε επιτέλους τη σεξουαλική απελευθέρωση στη Δύση;
8. Είναι αλήθεια αυτό που φαίνεται σχεδόν απίστευτο, ότι δηλαδή ακόμη και κορυφαία στελέχη των υπουργείων Παιδείας, οι πιο
επιφανείς πολιτικοί και μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης, ξεκινώντας από το Χόλιγουντ,
συνεργάζονται με τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων;
9. Μπορούν όλες οι προαναφερθείσες ομάδες ατόμων να αντέξουν μια διεξοδική έρευνα λόγω υποψιών για παιδοφιλικές δραστηριότητες;
10. Μήπως εδώ λαμβάνει χώρα μια ιδιωτική προσπάθεια υπονόμευσης των εκπροσώπων του λαού μας;
Μια στοχευμένη παράκαμψη των δημοκρατικών καθεστώτων;
Μήπως εδώ ενεργεί μια ψευδοκρατική εξουσία;
Δεν μπορεί να αποκλειστεί αυτή η πιθανότητα, καθώς ακόμη και στην Ουκρανία διοργανώνονται συνεχώς σεμινάρια και προγράμματα
κατάρτισης για το εκπαιδευτικό προσωπικό των σχολείων, τα οποία οργανώνονται από ιδιώτες χρηματοδότες
—ποιοι ακριβώς είναι αυτοί;— κυρίως από τη Σουηδία.
Αυτό δεν πραγματοποιείται δημόσια ή, για παράδειγμα, στα σχολεία, αλλά σε ενοικιαζόμενους χώρους και
ξενοδοχεία, και μάλιστα από εξωτερικούς ειδικούς.
Στη συνέχεια, αυτές οι μελέτες χρησιμοποιούνται συστηματικά για να αποδείξουν πόσο σημαντικό και απαραίτητο είναι για τα παιδιά
να αποκτήσουν σεξουαλικές εμπειρίες όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Ένας εκπρόσωπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας δήλωσε σχετικά: «Πρόκειται για μια συστηματική
προσπάθεια υπονόμευσης και καταστροφής ενός έθνους».
Αν το εξετάσει κανείς λίγο πιο προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι πίσω από όλα αυτά, ως κινητήρια δύναμη, βρίσκονται οργανώσεις
ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών και παρόμοιες οργανώσεις.
Στην Ελβετία, μεταξύ πολλών άλλων, συγκαταλέγονται, για παράδειγμα, η Pink Cross, η φιλική προς τους
παιδεραστές Juso και οι Gaynossinnen στην Ελβετία.
Επιπλέον, η Οργάνωση Λεσβιών της Ελβετίας, η Ένωση Φίλων των Ομοφυλόφιλων, καθώς και διάφοροι
παιδεραστές που δραστηριοποιούνται κρυφά στην παρανομία.
Στα έγγραφα θέσεών τους, ζητούν με ριζοσπαστικό τρόπο τη συνέχιση της λεγόμενης κοινωνικής απελευθέρωσης, όπως για παράδειγμα:
Οι κοινωνικές έννοιες του «αρσενικού» και του «θηλυκού» πρέπει να καταργηθούν.
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός και οι έννοιες της συντροφικής σχέσης πρέπει να απελευθερωθούν από κάθε είδους
κανόνες, π.χ. σχέσεις με περισσότερους από δύο συμμετέχοντες.
Η οικογένεια δεν θα βασίζεται πλέον στη βιολογική συγγένεια, αλλά σε ένα κοινωνικό δίκτυο χωρίς σταθερούς κανόνες.
Για παράδειγμα, ένα παιδί θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να έχει και τέσσερις γονείς.
Όποιος ερευνήσει λίγο πιο διεξοδικά τον Κίνσεϊ και τους ομοϊδεάτες του, θα διαπιστώσει ότι οι στόχοι τους είναι η
αναβίωση και η επιστροφή στα παγανιστικά τελετουργικά, στην ετεροφυλοφιλική και ομοφυλοφιλική πορνεία, στην
πορνογραφία μεταξύ ενηλίκων, μεταξύ παιδιών και μεταξύ ενηλίκων και παιδιών, καθώς και σε πολλά άλλα.
Πρόωρη σεξουαλικοποίηση – Τα έχετε ακούσει όλα αυτά – Ποια είναι τελικά η λύση; – Κάποια συμβουλή;
Τι μπορούμε να κάνουμε αν τους βγάλουμε πραγματικά από την κυκλοφορία;
Σήμερα, με το Διαδίκτυο, είναι πολύ εύκολο να αποκτήσει κανείς μεγάλη φήμη εδώ.
Και ό,τι δημοσιεύεται εκεί… Πραγματικά, το θεωρώ απόλυτη αυθάδεια το γεγονός ότι δεν λαμβάνονται αυστηρά μέτρα.
Είναι πράγματι εύκολο να κλείσει κανείς ή να αποθηκεύσει και αυτές τις ιστοσελίδες.
Σε αυτή την περίπτωση, θα βγαινα μαζί τους στους δρόμους, θα συγκέντρωνα υπογραφές, θα
κανόνιζα συνεντεύξεις και απλά θα αντιδρούσα.
Δεν θα το ήθελα αυτό για το παιδί μου.
Νομίζω ότι το θέμα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί νωρίτερα.
Και όχι όταν θα είναι πια πολύ αργά.
Όλες οι διαφημίσεις με σεξουαλικό περιεχόμενο θα έπρεπε απλά να απαγορευτούν, ακριβώς όπως και η απαγόρευση του καπνίσματος.
Θα έκανα τα πάντα για να φροντίσω να γίνει αυτό γνωστό.
Να χρησιμοποιήσουμε λίγο περισσότερο το μυαλό μας.
Δηλαδή, όχι ακριβώς έτσι, όλα αυτά είναι απλά ανοησίες.
Όταν έρχεσαι από τις ΗΠΑ, δεν είναι πάντα όλα καλά.
Βλέπει κανείς, άλλωστε, τι βγαίνει από εκεί.
Κοινή λογική. Οι γονείς πρέπει να προσέχουν τα παιδιά τους.
Δεν χρειάζομαι καμία μελέτη, δεν χρειάζομαι τίποτα.
Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα θα έπρεπε να ενημερωθεί ο κόσμος γι’ αυτό. Νομίζω ότι κανείς δεν το γνωρίζει.
Για παράδειγμα, να το παρουσιάσουμε στις ειδήσεις ή να γυρίσουμε ένα ντοκιμαντέρ για αυτό.
Πότε επιτέλους θα απομακρυνθεί η ανθρώπινη κοινωνία από τις απάνθρωπες έρευνες του Κίνσεϊ και θα στραφεί προς τα θύματα;
Αυτές ήταν μερικές σύντομες αναφορές στη ζωή των βασικών πρωτεργατών μιας υποχρεωτικής
σεξουαλικής αγωγής που πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς.
Ευχαριστώ τους καλεσμένους μας στο στούντιο για τη συμμετοχή τους και εσάς, αγαπητοί τηλεθεατές, για την
παρουσία σας σήμερα και τη μελλοντική σας συμμετοχή.
Γιατί για όποιον αγαπά τους ανθρώπους και τα παιδιά, η αντίσταση γίνεται καθήκον.