ఈ DVD యొక్క సామూహిక నకలును స్పష్టంగా ప్రోత్సహించబడుతుంది; ప్రచురణకర్తల ప్రకటించిన లక్ష్యం వీలైనంత
విస్తృతమైన పంపిణీని సాధించడం. భవదీయులు, న్యూ ఇంపల్స్ ఇ.వి.
ఈ క్రింది చిత్రం మన ద్రవ్యం యొక్క వాస్తవ పరిణామాన్ని మరియు ద్రవ్య వ్యవస్థలోని లోపాలను చూపిస్తుంది.
వాస్తవ సంఘటనలు మరియు వ్యక్తులతో ఏవైనా సారూప్యతలు యాదృచ్ఛికమైనవి కానీ, ఉద్దేశపూర్వకం కానీ కాదు.
నోయె ఇంపుల్స్ ఇ.వి. సమర్పిస్తుంది
secret.tv, కోప్ వెర్లాగ్, CreVid.de ల దయతో
ఒక మైఖేల్ కెంట్ ప్రొడక్షన్
బంగారు వర్తకుడైన ఫాబియన్ కథ
ఎక్కడ చూసినా డబ్బు కొరత ఎందుకు ఉంది
నాకు ప్రపంచం ఇంకా 5% ఇవ్వండి లేదా
లారీ హ్యానిగన్ రచన ఆధారంగా
రాల్ఫ్ అలెక్స్ ఫిక్ట్నర్ చిత్రాలు
కథకుడు కై టాష్నర్
దర్శకత్వం మరియు యానిమేషన్ క్రిస్టోఫ్ లెహ్మాన్
మరుసటి రోజు పెద్ద జనసమూహం ముందు ఇవ్వబోయే ప్రసంగాన్ని సాధన చేస్తున్న ఫాబియన్ ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు.
అతను ఎల్లప్పుడూ అధికారం మరియు ప్రతిష్ట కోసం ప్రయత్నించాడు.
ఇప్పుడు అతని కల త్వరలోనే నిజం కాబోతోంది.
ఫాబియన్ బంగారం, వెండితో ఆభరణాలు, అలంకరణ వస్తువులు చేసే ఒక చేతివృత్తులవాడు, కానీ
పనిచేసి జీవనోపాధి పొందడం అతనికి ఇక ఇష్టం లేదు.
అతను అసాధారణమైనదాని ఉత్కంఠను, సవాలును కోరాడు.
ఇప్పుడు అతని గొప్ప ప్రణాళిక కార్యరూపం దాల్చబోతోంది.
తరతరాలుగా, వస్తువుల ప్రత్యక్ష మార్పిడి వాణిజ్యంలో సర్వసాధారణమైన పద్ధతిగా ఉండేది.
కుటుంబాన్ని పోషించుకోవాల్సిన వారు, ఈ పనిని పూర్తిగా తమ వ్యవసాయం మరియు పశువుల పెంపకం ద్వారా చూసుకునేవారు,
లేదా ఒక ప్రత్యేక వృత్తిలో నైపుణ్యం సంపాదించుకునేవారు.
మా సొంత ఉత్పత్తిలో మిగులును ఇతరుల మిగులుతో మార్చుకున్నారు.
సంత బహిరంగ ప్రదేశం సామాజిక జీవితానికి చైతన్య కేంద్రంగా ఉండేది.
ధూళి, గందరగోళం ఉన్నప్పటికీ, రంగురంగుల సందడి సాధారణంగా ప్రజాదరణ పొందింది, ఎందుకంటే వినడానికి
ఎప్పుడూ చాలా కొత్త మరియు ఆసక్తికరమైన విషయాలు ఉండేవి.
అయితే ఇటీవల, ఘర్షణలు మరియు వివాదాలు పెరుగుతున్నట్లు కనిపించాయి.
దాని గురించి మాటలు ఎందుకు వృధా చేయాలి?
ఒక మంచి వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేయడానికి సమయం వచ్చింది.
సాధారణంగా, ప్రజలు ఉత్సాహంగా ఉండేవారు మరియు తమ కష్టానికి ఫలాలను ఆస్వాదించేవారు.
ప్రభుత్వ రూపం చాలా సులభంగా ఉండేది.
ప్రతి మునిసిపాలిటీలో ఒక పౌరుల మండలి ఎన్నుకోబడింది, వ్యక్తి యొక్క స్వేచ్ఛలు మరియు హక్కులను భద్రపరచడం మరియు హామీ ఇవ్వడం దాని పని.
ఒక వ్యక్తి లేదా సమూహం ప్రేరేపించినా, ఎవరినీ వారి ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా ఏ పని చేయమని బలవంతం చేయరాదు.
ప్రభుత్వం యొక్క ఏకైక ఉద్దేశ్యం అదే, మరియు ఎన్నికైన ప్రతి మేయర్‌కు అతని సమాజం స్వచ్ఛందంగా మద్దతు ఇచ్చింది.
అయితే, మార్కెట్ రోజు అనేక సమస్యలను ఎదుర్కొంది, వాటిని సులభంగా అధిగమించడం సాధ్యపడలేదు.
కత్తి విలువ ఎంత?
దానికి ఒకటి లేదా రెండు బుట్టల మొక్కజొన్నతో చెల్లించాలా?
ఒక ఆవు బండి కంటే విలువైనదా?
బెంచ్‌మార్క్ ఎక్కడ ఉంది?
ఎవరూ దీనికంటే మంచి వ్యవస్థను ఆలోచించలేరు.
ఫాబియన్ ప్రజలకు ప్రకటించాడు, "వస్తు మార్పిడితో మన సమస్యలకు నా దగ్గర పరిష్కారం ఉంది."
సహ పౌరులందరినీ ఒక పెద్ద సమావేశానికి ఆహ్వానించారు.
పట్టణ కూడలిలో భారీ జనసమూహం గుమిగూడింది.
ఫాబియన్ తన కొత్త వ్యవస్థను వివరించాడు, దానికి అతను డబ్బు అని పేరు పెట్టాడు.
ఆ విషయం చాలా ఆశాజనకంగా అనిపించడంతో, ఆ మార్పును ఎలా ఎదుర్కోబోతున్నారని ప్రజలు అతడిని ఆసక్తిగా అడిగారు.
నేను సాధారణంగా ఆభరణాలు తయారు చేయడానికి ఉపయోగించే బంగారం చాలా విలువైన లోహం అని అతను చెప్పాడు.
దీనికి తుప్పు పట్టదు, రంగు మారదు మరియు దీనికి గడువు లేదు.
కాబట్టి నేను బంగారంతో కొన్ని నాణేలను తయారు చేసి, ప్రతి నాణేని థాలర్ అని పిలుస్తాను.
థాలర్ విలువ త్వరలో స్థిరపడుతుందని, మరియు వస్తువుల ప్రత్యక్ష మార్పిడి కంటే డబ్బును మార్పిడి మాధ్యమంగా
ఉపయోగించడం చాలా ఆచరణాత్మకమని అతను ప్రేక్షకులకు వివరించాడు.
పౌరుల సభలోని ఒక సభ్యుడు, కొంతమంది సులభంగా స్వయంగా బంగారాన్ని తవ్వి, దానితో నాణేలను తయారు చేసుకోగలరని పేర్కొన్నారు.
ఫాబియన్ వద్ద సమాధానం ఇప్పటికే సిద్ధంగా ఉంది.
అది తప్పు అవుతుంది.
అయితే, ప్రభుత్వం ఆమోదించిన నాణేలు మాత్రమే చట్టబద్ధమైన ద్రవ్యంగా ఆమోదించబడతాయి.
భద్రతా ప్రయోజనాల కోసం ఒక సీలు వేయబడింది.
ప్రేక్షకులు దీనిని చాలా విశ్వసనీయంగా భావించారు, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ ప్రారంభంలో ఒకే సంఖ్యలో నాణేలు పొందాలని సూచించబడింది.
అయితే, అందరూ తన కొవ్వొత్తులనే వాడతారు కాబట్టి, చాలా వరకు థాలర్‌లకు తానే అర్హుడని చెబుతూ
ఆ కొవ్వొత్తి తయారీదారు అడ్డుకుని మాట్లాడాడు.
అస్సలు కుదరదు, అని రైతులలో ఒకరు అరిచారు, ఎందుకంటే ఆహారం లేకుండా అందరూ ఆకలితో చనిపోతారు.
చాలా వరకు థాలర్లు ఖచ్చితంగా రైతులకే వెళ్ళాలి.
దీనివల్ల మొదట ఒక సాధారణ గొడవ మొదలైంది.
ఫాబియన్ కొంతసేపు ప్రజలు తమలో తాము వాదించుకోవడానికి వదిలేసి, చివరికి వారికి ఒక ఆశ్చర్యకరమైన పరిష్కారాన్ని వెల్లడించాడు.
మీరు అంగీకరించలేకపోతున్నందున, ప్రస్తుతానికి మీకు అవసరమైన థాలర్‌లన్నింటినీ నా నుండి పొందమని నేను సూచిస్తున్నాను.
సిద్ధాంతపరంగా ఎటువంటి గరిష్ట పరిమితి లేదు, కానీ మీరు ఆ మొత్తాన్ని నాకు తిరిగి చెల్లించగలగాలి.
నేను మీకు ఎన్ని ఎక్కువ తాలర్లు ఇస్తే, ఒక సంవత్సరం తర్వాత మీరు అంత ఎక్కువ తిరిగి చెల్లించవలసి ఉంటుంది.
సరే, అన్నారు తోటి పౌరులు, ఇందులో మీకేంటి?
నేను మీకు ఒక సేవను అందిస్తున్నందున, అంటే డబ్బు సరఫరా చేస్తున్నందున, నాకు ప్రతిఫలం
పొందే హక్కు ఉంది అని ఫాబియన్ వివరించాడు.
నేను నీకు అప్పుగా ఇచ్చే ప్రతి 100 థాలర్‌లకు, అప్పు తీర్చుకోవాల్సిన ప్రతి తర్వాతి సంవత్సరానికి 100
థాలర్‌లతో పాటు 5 థాలర్‌లు అదనంగా తిరిగి వస్తాయని అనుకుందాం.
ఈ అదనపు 5 థాలర్లు నా అద్దె రుసుము, మరియు మనం ఈ అద్దె రుసుమును వడ్డీ అని పిలుస్తాము.
మరో మార్గం ఉన్నట్టుగా అనిపించలేదు, మరియు 5% ఒక సరసమైన డిమాండ్ అనిపించింది.
వచ్చే శుక్రవారం తిరిగి రండి, మనం ప్రారంభిద్దాం.
ఫాబియన్ ఏమాత్రం సమయం వృధా చేయకుండా, తర్వాతి కొన్ని రోజులు రాత్రులు నాణేలు తయారు చేస్తూ గడిపాడు.
ఒక వారం తర్వాత, ప్రజలు అతని దుకాణం బయట క్యూలో నిలబడ్డారు.
పౌరుల మండలి నాణేలను పరిశీలించి ఆమోదించిన తర్వాత, మొదటి పౌరులు తమ మొదటి థాలర్‌లను ముద్రించారు.
కొంతమంది మొదట అపరిచితమైన వ్యవస్థను ప్రయత్నించడానికి కేవలం కొన్ని థాలర్‌లను మాత్రమే కోరుకున్నారు.
చాలా త్వరగా, కొత్త వినిమయ మాధ్యమం చాలా ప్రజాదరణ పొందింది, దానివల్ల అన్ని వస్తువుల విలువ
బంగారు నాణేలు లేదా థాలర్‌ల పరంగా అంచనా వేయబడింది.
ఈ విలువ కేటాయింపు ఒక ఉత్పత్తి యొక్క ధర, మరియు ఆ ధర ప్రధానంగా దాని తయారీలో నిమగ్నమైన శ్రమ పరిమాణంపై ఆధారపడి ఉంది.
ఎక్కువ పని అవసరమైతే, అధిక ధర వసూలు చేయబడేది.
అయితే, దాదాపుగా కష్టం లేకుండా ఉత్పత్తి చేయగలిగేవి చౌకగా ఉండేవి.
దేశంలోని ఒక పట్టణంలో ఆల్బన్ అనే వ్యక్తి నివసించేవాడు.
అతను మాత్రమే గడియారపు మేస్త్రీ.
అతని కస్టమర్లు అతని గడియారాల కోసం అధిక ధర చెల్లించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.
కానీ అప్పుడు మరొక వ్యక్తి వచ్చి, గడియారాలను తయారు చేసి, తన అమ్మకాలు పెంచుకోవడానికి వాటిని తక్కువ ధరకు అమ్మడం ప్రారంభించాడు.
చౌకబారు పోటీదారులకు తన వినియోగదారులందరినీ కోల్పోకుండా ఉండటానికి ఆల్బన్ తన ధరలను తగ్గించవలసి వచ్చింది.
ఇద్దరు గడియారాల తయారీదారులు అత్యంత అనుకూలమైన ధరకు సాధ్యమైనంత ఉత్తమ నాణ్యతను అందించడానికి ప్రయత్నించడంతో,
త్వరలోనే ధరలు వినియోగదారులకు అనుకూలమైన స్థాయికి స్థిరపడ్డాయి.
అది నిజమైన మరియు నిష్కపటమైన స్వేచ్ఛా పోటీ.
అదే సూత్రం త్వరలోనే అన్ని రంగాలలోకి వ్యాపించింది.
నిర్మాణ పరిశ్రమ, రవాణా రంగం, వ్యవసాయం, అకౌంటెంట్లు మరియు ప్రతి ఇతర వృత్తి.
వినియోగదారులకు స్వేచ్ఛా ఎంపిక ఉండటంతో, వారు తమ విచక్షణ మేరకు ఉత్తమమైన ఆఫర్‌ను ఎంచుకున్నారు.
ఇతరులు వ్యాపారంలోకి ప్రవేశించకుండా నిరోధించడానికి రాయితీలు లేదా కస్టమ్స్ సుంకాలు వంటి కృత్రిమ రక్షణ చర్యలు ఏవీ లేవు.
జీవన ప్రమాణం పెరిగింది, చివరికి డబ్బు ప్రవేశానికి ముందు జీవితం ఎలా సాధ్యమైందో అని ప్రతి ఒక్కరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
సంవత్సరం చివరిలో, ఫాబియన్ తనకు డబ్బు బాకీ ఉన్న ప్రజలందరినీ వెతికాడు.
కొందరి వద్ద ఇప్పుడు వారు అప్పుగా తీసుకున్న దానికంటే ఎక్కువ ఉన్నాయి, కానీ దీని అర్థం ఇతరుల వద్ద ఇప్పుడు తక్కువ ఉన్నాయని
కూడా, ఎందుకంటే కేవలం కొన్ని నాణేలు మాత్రమే చెలామణిలోకి వేశారు.
అందువల్ల లాభం పొందిన వారు వంద థాలర్లతో పాటు ఐదు థాలర్ల వడ్డీని తిరిగి చెల్లించేవారు, కానీ వ్యాపారంలో
కొనసాగడానికి తరచుగా మళ్లీ డబ్బు అప్పుగా తీసుకోవలసి వచ్చేది.
వారికి అప్పు ఉందని మిగతా అందరికీ మొదటిసారిగా స్పష్టమైంది.
మళ్ళీ వారికి డబ్బు అప్పుగా ఇచ్చే ముందు, ఫాబియన్ తన బకాయిలకు భద్రత కల్పించడానికి ఈ ప్రజల ఆస్తిపై తనఖా పెట్టాడు.
ఇప్పుడు అప్పులవాళ్ళు అప్పులలోనే ఉండటమే కాకుండా, తమ ఇళ్లను కూడా తనఖా పెట్టి ఉన్నారు, అందుకే దొరకడం చాలా
కష్టంగా ఉన్న ఆ 5 థాలర్లను వెతకడానికి వారు త్వరగా బయలుదేరారు.
మొత్తం సమాజం ఈ అప్పుల బోను నుండి ఎప్పటికీ తప్పించుకోలేదని ఎవరూ గ్రహించలేదు, ఎందుకంటే మొదట ఉత్పత్తి చేసి చెలామణిలోకి
తెచ్చిన అన్ని థాలర్‌లను తిరిగి చెల్లించినప్పటికీ, ప్రతి 100 థాలర్‌లకు వడ్డీగా సంవత్సరానికి 5 థాలర్‌ల కొరత ఇంకా ఉండేది.
వడ్డీ ఎప్పటికీ చెల్లించబడదని ఫాబియన్ తప్ప మరెవరికీ అర్థం కాలేదు, ఎందుకంటే ఈ అదనపు నాణేల మొత్తాన్ని ఎప్పుడూ ఉత్పత్తి చేయలేదు.
కొంతమంది త్వరలో దివాలా తీరతారనేది ఖచ్చితంగా అనివార్యం.
తన వర్క్‌షాప్ వెనుక భాగంలో, ఫాబియన్ వద్ద ఒక భద్రతా గది ఉండేది, అక్కడ వినియోగదారులు తమ
కొన్ని నాణేలను భద్రత కోసం దాచడానికి ఇష్టపడేవారు.
దాని కోసం అతను, పెట్టిన డబ్బు మొత్తం మరియు దానిని ఉంచిన కాల వ్యవధిని బట్టి, ఒక చిన్న రుసుము వసూలు చేసేవాడు.
యజమానికి తన డిపాజిట్ల రసీదులు అందాయి.
పెద్ద కొనుగోళ్లు చేసేటప్పుడు, చాలా బంగారు నాణేలను మోయడం ఇబ్బందిగా ఉండేది, కాబట్టి నాణేలకు బదులుగా, కొనుగోలు చేసిన
వస్తువుల విలువకు అనుగుణంగా ఉండే ఫాబియన్ యొక్క ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ రసీదులతో చెల్లించడం క్రమంగా ఒక ఆచారంగా మారింది.
దుకాణదారులు రసీదులను నమ్మకమైన చెల్లింపు సాధనంగా అంగీకరించారు, ఎందుకంటే వారు వాటిని ఎప్పుడైనా ఫాబియన్
వద్దకు తీసుకువెళ్లి, బదులుగా బంగారు నాణేలను పొందగలిగారు.
బంగారాన్ని కదపకుండానే, రసీదులు చేతులు మారాయి.
బంగారు నాణేలంతగానే ఫాబియన్ రసీదులపై కూడా ఆధారపడేవారు.
బంగారు నాణేలను తిరిగి తీసుకోవడానికి వాస్తవానికి చాలా తక్కువ మంది వస్తున్నారని ఫాబియన్ త్వరలోనే గ్రహించాడు.
అప్పుడు అతను తనలో ఇలా అనుకున్నాడు, 'నా దగ్గర ఇప్పుడు ఎంతో బంగారం ఉన్నప్పటికీ, నేను ఇప్పటికీ ఒక
కళాకారుడిగా నా కష్టాన్నే నమ్ముకుని బ్రతుకుతున్నాను'.
అది అర్థం లేనిది.
ఏది ఏమైనా, ఇక్కడ పక్కన పడి ఉన్నా, అరుదుగా ఎవరో తీసుకువెళ్లే ఆ బంగారాన్ని వాడటానికి అనుమతిస్తే, డజన్ల
కొద్దీ మంది నాకు వడ్డీ చెల్లించడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు.
అతను తనలో తను అనుకున్నాడు, సరిగ్గానే, ఆ బంగారం నాది కాదు, కానీ అది నా వద్ద ఉంది, అదే ముఖ్యం.
నా ఖజానాలో కొన్ని నాణేలు ఉన్నప్పుడు, నేను కొత్త నాణేలను ఎందుకు ముద్రించాలి?
కాబట్టి అతను తన దగ్గర ఇప్పటికే దాచుకున్న బంగారు నాణేలను అప్పుగా ఇవ్వడం ప్రారంభించాడు.
మొదట కొద్దిగా మరియు చాలా జాగ్రత్తగా, కానీ క్రమంగా మరింత ధైర్యంగా.
ఒక రోజు, ఫాబియన్‌కు ఒక పెద్ద క్రెడిట్ దరఖాస్తు అందింది.
అన్ని నాణేలను మీకు రవాణా చేసే బదులు, మీ పేరు మీద ఒక ఖాతాను తెరిస్తే ఎలా ఉంటుందని అతను కస్టమర్‌కు సూచించాడు?
నేను మీకు సంబంధిత మొత్తానికి రసీదులను జారీ చేస్తాను.
అప్పు తీసుకున్నవాడు ఒప్పుకుని, రసీదుల కుప్పతో వెళ్ళిపోయాడు.
అతను గణనీయమైన రుణం పొందాడు, అయినా బంగారం కోశగారంలోనే ఉంది.
కస్టమర్ వెళ్ళిపోయాక, ఫాబియన్ ముఖంలో విశాలమైన నవ్వు మెరిసింది, ఎందుకంటే అతను ఒకేసారి కేక్ తినడం,
దాన్ని కాపాడుకోవడం రెండూ విజయవంతంగా చేయగలిగాడు.
అతను బంగారాన్ని అప్పుగా ఇచ్చి, తన వద్దనే ఉంచుకోగలిగాడు.
స్నేహితులు, పరిచయస్తులు, అపరిచితులు, శత్రువులకు కూడా వారి వ్యాపారాల కోసం డబ్బు అవసరమైంది, మరియు వారు తనఖా
పెట్టగలిగినంత కాలం, అప్పుగా ఇచ్చే డబ్బుకు ఎటువంటి పరిమితి లేదు.
ఫాబియన్ తన సొంతం కూడా కాని తన సేఫ్‌లో నిల్వ ఉన్న డబ్బు మొత్తం కంటే చాలా రెట్లు ఎక్కువ డబ్బును,
కేవలం రసీదులు జారీ చేయడం ద్వారా అప్పుగా ఇవ్వగలిగాడు.
నిజమైన యజమానులు తమ బంగారాన్ని తిరిగి కోరుకోనంత వరకు, ప్రజల విశ్వాసం నిలబడి ఉన్నంత వరకు అంతా సవ్యంగానే సాగింది.
ఒక పెద్ద పుస్తకంలో, అతను ప్రతి వ్యక్తిగత కస్టమర్ యొక్క డెబిట్ మరియు క్రెడిట్‌ల యొక్క కచ్చితమైన రికార్డులను ఉంచేవాడు.
డబ్బు రుణాలు ఇవ్వడం అత్యంత లాభదాయకమైన వ్యాపారంగా నిరూపించబడింది.
ఫాబియన్ ఆస్తి పెరిగినంత వేగంగానే అతని సామాజిక హోదా కూడా పెరిగింది.
అతను ఇప్పుడు అందరూ ఆదర్శంగా చూసే ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తి అయ్యాడు.
ఆర్థిక విషయాలలో, అతని మాటే దాదాపుగా ఒక ప్రత్యక్ష్యంగా పరిగణించబడేది.
ఇతర పట్టణాల బంగారు వర్తకులు అతని వ్యాపార పద్ధతులపై ఆసక్తి చూపడం ప్రారంభించారు, మరియు ఒక
రోజు వారందరూ కలిసి అతన్ని చూడటానికి వెళ్లారు.
అతను వారికి తన పద్ధతులను పరిచయం చేశాడు, కానీ రహస్యత అనేది ఒక ముఖ్యమైన ముందస్తు షరతు అని నొక్కి చెప్పాడు.
ఒకవేళ కుట్ర బయటపడి ఉంటే, మొత్తం వ్యవస్థ తాషా ఇల్లు కూలిపోయినట్లు కూలిపోయి ఉండేది.
అందువల్ల ఒక రహస్య సంఘాన్ని స్థాపించాలని నిర్ణయించబడింది.
ప్రతి బంగారు వర్తకుడు తన పట్టణానికి తిరిగి వెళ్లి, ఫాబియన్ సూచనల ప్రకారం తన సొంత వడ్డీ వ్యాపారాన్ని నిర్వహించడం ప్రారంభించాడు.
ఫాబియన్ రసీదులు ఇప్పుడు అతని బంగారు నాణేల మాదిరిగానే ఆమోదించబడ్డాయి, మరియు అవి
తరచుగా నాణేల మాదిరిగానే ఒక సేఫ్‌లో జమ చేయబడేవి.
ఒక వ్యాపారి మరొకరికి వస్తువుల డెలివరీ కోసం ఒక నిర్దిష్ట చెల్లింపు పంపాలనుకుంటే, అతను ఫాబియన్‌కు తన ఖాతా నుండి మరొక
వ్యాపారి ఖాతాకు డబ్బు బదిలీ చేయమని ఒక చిన్న సూచన రాసేవాడు.
ఫాబియన్ కేవలం కొన్ని నిమిషాల్లోనే ఖాతాలలో అవసరమైన మార్పులు చేయగలిగాడు.
ఈ కొత్త వ్యవస్థ కూడా చాలా ప్రజాదరణ పొందింది.
అటువంటి నగదురహిత చెల్లింపుల కోసం వ్రాతపూర్వక సూచనలను చెక్కులు అని పిలిచేవారు.
మరొక రహస్య సమావేశంలో, ఫాబియన్ తన బంగారు వర్తకులకు ఒక కొత్త ప్రణాళికను తెలియజేశాడు.
మరుసటి రోజు, వారు దేశంలోని వివిధ భాగాలకు అధిపతులైన గవర్నర్లందరినీ సమావేశపరిచారు.
ఫాబియన్ ప్రతినిధిగా మాట్లాడారు. "మేము జారీ చేసే రసీదులు సాధారణంగా బాగా ఆదరణ పొందుతాయి, కానీ
అప్పుడప్పుడు ఈ రసీదులను నకిలీ చేసేవారు నకలు చేస్తారు."
మనం దీనికి ముగింపు పలకాలి.
దీని గురించి వారు ఏమి చేయగలరో అని గవర్నర్లు నిరాశతో అడిగారు.
ఫాబియన్ వద్ద, అయితే, సమాధానం సిద్ధంగా ఉంది. "ప్రభుత్వం ప్రత్యేక కాగితంపై సంక్లిష్టమైన నమూనాలతో కొత్త రసీదులను
ముద్రించే పనిని చేపట్టాలని నేను సూచిస్తున్నాను, వాటిని మనం బ్యాంక్‌నోట్లు అని పిలుస్తాము."
రసీదులు జారీ చేసేటప్పుడు మాకు చాలా సమయం ఆదా అవుతుంది కాబట్టి, మేము బంగారు వర్తకులు
ప్రింటింగ్ ఖర్చులను భరించడానికి సంతోషిస్తున్నాము.
వ్యవహార మోసగాళ్ల నుండి జనాభాను రక్షించడం తప్పనిసరి కాబట్టి, మరియు బ్యాంక్నోట్లను ముద్రించడం ఒక సరైన
పరిష్కారం కాబట్టి, గవర్నర్లకు ఇకపై ఎటువంటి అభ్యంతరాలు లేవు.
"ఇంకా ఒక విషయం ఉంది," అన్నాడు ఫాబియన్, "కొంతమంది బంగారం కోసం వెతుకుతూ, స్వంత బంగారు నాణేలను తయారు చేస్తున్నారు."
బంగారు ముద్దలన్నింటినీ నాణేలు మరియు బ్యాంక్‌నోట్ల రూపంలో తగిన పరిహారం ఇచ్చి అప్పగించాలని నిర్దేశించే
చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టాలని నేను ప్రతిపాదిస్తున్నాను.
ఈ ప్రతిపాదన కూడా ఆమోదించబడింది, మరియు ప్రభుత్వం కొత్త బ్యాంకునోట్లను భారీ పరిమాణంలో ముద్రించింది.
ప్రతి బ్యాంక్‌నోటుపై ఒక నిర్దిష్ట పదం ఉండేది.
ఒక థాలర్, ఐదు థాలర్లు, పది థాలర్లు, మరియు అలా కొనసాగుతుంది.
బంగారు వర్తకులు కనీస ముద్రణ ఖర్చులను భరించారు.
నోట్లను మీతో పాటు తీసుకువెళ్లడం చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉండటంతో, ప్రజలను ఒప్పించడం సులభమైంది.
అయితే, వాటి ప్రజాదరణ ఉన్నప్పటికీ, కొత్త బ్యాంకునోట్లు మరియు నాణేలు మొత్తం లావాదేవీలలో సుమారు పది శాతం మాత్రమే ఉపయోగించబడ్డాయి.
గణాంకాల ప్రకారం, మొత్తం చెల్లింపు లావాదేవీలలో 90 శాతం చెక్కులు మరియు బ్యాంకు బదిలీల ద్వారా ప్రాసెస్ చేయబడ్డాయి.
ఫాబియన్ అప్పుడు తన ప్రణాళిక యొక్క తదుపరి దశను ప్రారంభించాడు.
ఇప్పటి వరకు, కస్టమర్లు వాస్తవానికి తమ డబ్బును సురక్షితంగా ఉంచినందుకు అతనికి ఒక చిన్న రుసుము చెల్లించారు.
అయితే, ఖజానాకు మరింత డబ్బును ఆకర్షించడానికి, ఫాబియన్ పొదుపుదారులకు వారి డిపాజిట్లపై మూడు శాతం వడ్డీని అందించారు.
అతను ఐదు శాతం వడ్డీకి డబ్బు అప్పులిచ్చేవాడని అందరికీ తెలిసి ఉండటంతో, అతను కేవలం రెండు
శాతం లాభం మాత్రమే చేస్తాడని చాలా మంది నమ్మారు.
అయితే, నిల్వకు అదనంగా డబ్బు చెల్లించడం కంటే మూడు శాతం వడ్డీ రావడం చాలా మేలు కాబట్టి,
ఫాబియన్ పద్ధతులను ప్రశ్నించడానికి ఎవరూ ఇష్టపడలేదు.
ఎక్కువ సంఖ్యలో పొదుపుదారులు ఉండటం వల్ల, ఫాబియన్ నిర్వహించే ఆస్తులు వేగంగా పెరిగాయి.
మరియు మరోసారి, అతను ఖజానాలో వాస్తవానికి ఉన్న నోట్ల రూపంలో మరియు నాణేల రూపంలో ఉన్న
మొత్తం కంటే చాలా ఎక్కువ మొత్తాలను రుణంగా ఇచ్చాడు.
కోశాగారంలో నగదుగా ఉన్న ప్రతి 100 టాలర్‌లకు, అతను రుణగ్రహీతలకు 200, 300 లేదా 400 టాలర్లు, మరియు కొన్ని
సందర్భాల్లో 900 టాలర్ల వరకు కూడా అప్పుగా ఇచ్చేవాడు.
ఆ నిష్పత్తి ఎప్పుడూ తొమ్మిదికి ఒకటి మించకూడదని అతను చూసుకోవలసి వచ్చింది, ఎందుకంటే సగటున ప్రతి పది మంది వినియోగదారులలో
ఒకరు తమ క్రెడిట్‌ను నగదు రూపంలో చెల్లించుకోవాలనుకున్నారు.
అయినప్పటికీ, ఫాబియన్ తాను సాధారణ చెక్కుల రూపంలో అప్పుగా ఇచ్చిన 900 టాలర్ల పుస్తక డబ్బుపై,
వడ్డీగా పూర్తి 45 టాలర్లు వసూలు చేయగలిగాడు.
అది 900 టాలర్లపై ఐదు శాతం.
మరియు ఫాబియన్ 45 టాలర్లను వడ్డీగా ఉంచుకున్నాడు.
మిగతా బంగారు వర్తకులు కూడా అలాగే చేశారు.
వారందరూ ఏమీ లేకుండా డబ్బును సృష్టించారు.
కేవలం ఒక ఫౌంటెన్ పెన్నుతో, దానికి తోడు వడ్డీ కూడా డిమాండ్ చేశారు.
అయితే, వారు స్వయంగా డబ్బును ముద్రించలేదు, కానీ ప్రభుత్వంతో నోట్లు ముద్రించి, నాణేలు తయారు చేయించి,
వాటిని బంగారు వర్తకుల ద్వారా ప్రజలకు పంపిణీ చేయించారు.
ఫాబియన్ కేవలం ముద్రణ ఖర్చులు మాత్రమే చెల్లించాడు.
అయినప్పటికీ, వారు రుణాలు మంజూరు చేసేటప్పుడు లేనిదాని నుండి డబ్బును సృష్టించి, ఆపై దానిపై వడ్డీ వసూలు చేశారు.
డబ్బు సరఫరాకు ప్రభుత్వమే బాధ్యత వహించేదని చాలా మంది నమ్మేవారు.
ఫాబియన్, ఇతరులు పొదుపుగా తన వద్దకు జమ చేసిన డబ్బును మాత్రమే అప్పుగా ఇస్తాడని కూడా వారు నమ్మేవారు.
అయితే, డబ్బును వేరే చోట అప్పుగా ఇచ్చినప్పుడు ఎవరి పొదుపు కూడా తగ్గకపోవడం విచిత్రంగా ఉంది.
ఒకవేళ అందరూ ఒకేసారి తమ ఖాతా బ్యాలెన్సులను విత్‌డ్రా చేయడానికి ప్రయత్నించి ఉంటే, ఈ స్కామ్ బయటపడి ఉండేది.
ఒక రోజు, ఒక ఆలోచనాపరుడైన వ్యాపారవేత్త ఫాబియన్‌ను చూడటానికి వచ్చాడు.
వడ్డీ క్లెయిమ్ తప్పు అని ఆయన అన్నారు.
ప్రతిసారి వారు 100 థాలర్లు అప్పుగా ఇచ్చినప్పుడు, తిరిగి 105 థాలర్లు వడ్డీతో సహా అడుగుతారు.
అదనపు 5 టాలర్లు ఎప్పటికీ చెల్లించబడవు, ఎందుకంటే అవి లేవు.
రైతులు ఆహారాన్ని, పరిశ్రమలు వస్తువులను, మొదలైనవాటిని ఉత్పత్తి చేస్తాయి, కానీ డబ్బును
మాత్రం కేవలం వారు మాత్రమే ఉత్పత్తి చేస్తారు.
మన దేశం మొత్తంలో మిగతా అందరికీ యజమానులుగా వ్యవహరించిన వ్యాపారవేత్తలు కేవలం ఇద్దరే ఉన్నారని అనుకుందాం.
ఈ ఇద్దరిలో ప్రతి ఒక్కరూ 100 థాలర్లు అప్పు తీసుకుంటారు.
మేము జీతాలు మరియు ఖర్చుల కోసం 90 టాలర్లు చెల్లించి, 10 టాలర్ల లాభాన్ని లెక్కిస్తాము, అది మా సొంత జేబులోకి వెళుతుంది.
అప్పుడు మొత్తం కొనుగోలు శక్తి 90 ప్లస్ 10 టాలర్లు రెట్టింపు, అంటే 200 టాలర్లు అవుతుంది.
కానీ వాటికి చెల్లించాలంటే, మేము మా ఉత్పత్తులన్నింటినీ 210 థాలర్‌లకు అమ్మవలసి ఉంటుంది.
మనలో ఒకరు తన మొత్తం సరుకును 105 థాలర్లకు అమ్మగలిగితే, మరొకరు గరిష్టంగా 95 థాలర్లు సంపాదించగలరు.
అంతేకాకుండా, కొన్ని వస్తువులను కొనడానికి డబ్బు లేకపోవడం వల్ల, అతను వాటిని అమ్మలేడు.
అతను వాళ్ళకు ఇంకా 10 టాలర్లు బకాయి ఉంటాయి మరియు మరింత డబ్బు అప్పుగా తీసుకుంటేనే వాటిని తిరిగి చెల్లించగలడు.
అందువల్ల ఈ వ్యవస్థ అసాధ్యం.
ఆ వ్యక్తి కొనసాగించాడు.
వాస్తవానికి, వారు 105 టాలర్లను చెలామణిలోకి తీసుకురావాల్సి ఉంది, అంటే 100 నాకు, 5 వాళ్ళు స్వయంగా ఖర్చు చేసుకోవడానికి.
అప్పుడు 105 టాలర్లు చెలామణిలో ఉంటాయి మరియు అప్పులను తిరిగి చెల్లించవచ్చు.
ఫాబియన్ మౌనంగా విని చివరకు సమాధానం ఇచ్చాడు.
అర్థశాస్త్రం చాలా క్లిష్టమైన విషయం, నా ప్రియతమా.
ఈ సమస్యకు చాలా సంవత్సరాల అధ్యయనం అవసరం.
నేను ప్రస్తావించిన విషయాలకు తగిన శ్రద్ధ ఇస్తాను, దయచేసి మీరు మీ విషయాలను చూసుకోండి.
మీరు మరింత సమర్థవంతంగా పనిచేయాలి, ఉత్పత్తిని పెంచాలి, ఖర్చులను తగ్గించుకోవాలి మరియు మంచి వ్యాపారవేత్తగా మారాలి.
నేను ఎప్పుడైనా మీకు సహాయం చేయడానికి సంతోషిస్తాను.
పర్యాటకుడు అసంతృప్తిగా వెళ్ళిపోయాడు.
ఇక్కడ ఏదో సరిగ్గా లేదు.
ఫాబియన్ పద్ధతులలో ప్రాథమికంగా ఏదో తప్పు ఉంది.
మరియు అతను నైపుణ్యంగా ప్రశ్నలను తప్పించుకున్నాడు.
కానీ ఫాబియన్ నిపుణుడిగా విస్తృతంగా పరిగణించబడ్డాడు, మరియు అభ్యంతరాలు నిష్ఫలమవుతాయి.
ఏది ఏమైనా, ఆర్థిక వ్యవస్థ అభివృద్ధి చెందుతున్నట్లు అనిపించింది మరియు దేశం ఒక భారీ పురోగతిని సాధిస్తోంది.
అప్పు తీసుకున్న డబ్బుపై వడ్డీని చెల్లించడానికి, వ్యాపారులు తమ ధరలను పెంచవలసి వచ్చింది.
ఆ తర్వాత ఉద్యోగులు తమ వేతనాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయని ఫిర్యాదు చేశారు.
అయితే, యజమానులు అధిక వేతనాలు చెల్లించడానికి ఇష్టపడలేదు.
వారు దివాలా తీరే ప్రమాదాన్ని సూచించారు.
రైతులకు వారి పంటలకు న్యాయమైన ధర చెల్లించబడలేదు.
మరియు చాలా మంది గృహిణులు అతిగా ఖరీదైన ఆహారం గురించి ఫిర్యాదు చేశారు.
చివరికి, సమ్మెలు ప్రారంభమయ్యాయి.
గతంలో తెలియని ఒక దృగ్విషయం.
మరింత మంది ప్రజలు కూడా పేదరికంతో ప్రభావితమయ్యారు.
మరియు స్నేహితులు లేదా బంధువులకు కూడా వారికి సహాయం చేయడానికి సాధనాలు లేవు.
దేశం యొక్క అసలు సంపద చాలా వరకు మరచిపోబడింది.
ఫలవంతమైన నేల, విశాలమైన అడవులు, ఖనిజ వనరులు మరియు పశుసంపద.
అంతా డబ్బు చుట్టూనే తిరిగింది.
ఎల్లప్పుడూ కొరతగా ఉండే, అత్యున్నతమైనదిగా కనిపించే ఈ సరుకు.
కానీ ఎవరూ వ్యవస్థను ప్రశ్నించలేదు.
ప్రభుత్వం ఈ యంత్రాంగాలన్నింటినీ నియంత్రణలో ఉంచుకుందని నమ్మాయి.
కొంతమంది తమ మిగులు నిధులను సమీకరించి, స్వతంత్ర క్రెడిట్ లేదా ఆర్థిక సంస్థలను స్థాపించగలిగారు.
దీనివల్ల 6% లేదా అంతకంటే ఎక్కువ వడ్డీ లభిస్తుంది, ఇది ఫాబియన్ యొక్క 3% వడ్డీ రేటు ఆఫర్‌ను గణనీయంగా మించిపోయింది.
అయితే, ఈ స్వతంత్ర కంపెనీలు వాస్తవానికి తమ ఆస్తి అయిన డబ్బును మాత్రమే అప్పుగా ఇవ్వగలిగేవి.
ఫాబియన్‌లా కాకుండా, వారి దగ్గర కేవలం ఫౌంటెన్ పెన్‌తో పుస్తకాలలో రాయడం ద్వారా గాలిలోంచి డబ్బును సృష్టించే వింత శక్తి లేదు.
ఈ స్వతంత్ర ఆర్థిక సంస్థలు ఫాబియన్‌కు మరియు అతని అనుచరులకు చికాకు కలిగించాయి.
అందువల్ల, వారు వెంటనే తమ సొంతదాన్ని స్థాపించారు.
చాలా పోటీలు వృద్ధి చెందడానికి అవకాశం దొరకకముందే కొనుగోలు చేయబడ్డాయి.
చకమకంలోనే, అన్ని ఆర్థిక సంస్థలు వారి యాజమాన్యంలోకి లేదా వారి నియంత్రణలోకి వచ్చాయి.
మొత్తం ఆర్థిక పరిస్థితి క్షీణించడం కొనసాగింది.
తమ యజమానులు మరీ ఎక్కువ లాభం దోచుకుంటున్నారని కార్మికులు అనుకున్నారు.
మరోవైపు, యజమానులు తమ కార్మికులను సోమరిగా మరియు అసమర్థులుగా భావించారు.
అందరూ ఒకరినొకరు నిందించుకున్నారు.
గవర్నర్లు కూడా ఒక పరిష్కారాన్ని కనుగొనలేకపోయారు.
అంతేకాకుండా, పేదరిక సమస్యను ప్రాధాన్యతా ఆధారంగా పరిష్కరించాల్సి వచ్చినట్లు అనిపించింది.
సామాజిక కార్యక్రమాలు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి మరియు ప్రతి నివాసి సహకరించడం చట్టబద్ధం చేయబడింది.
ఇది, అవసర సమయాల్లో పొరుగువారు స్వచ్ఛందంగా ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవాలనే పాతకాలపు ఆలోచనకు
అంటిపెట్టుకుని ఉన్న పౌరులకు ఆగ్రహం తెప్పించింది.
ఈ పన్నులు చట్టబద్ధం చేసిన దోపిడీ కంటే మరేమీ కాదని ప్రజలు నిరసన తెలిపారు.
వ్యక్తి ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా, ఏ ప్రయోజనం కోసం అయినా ఏదైనా తీసుకోవడం దొంగతనం సమానం.
కానీ ప్రతి ఒక్కరూ నిస్సహాయంగా భావించారు మరియు పన్నులు, సుంకాలను చెల్లించకపోతే విధించబడే జైలు శిక్షను భయపడ్డారు.
సామాజిక కార్యక్రమాలు స్వల్పకాలిక ఉపశమనం అందించినప్పటికీ, అవి సమస్యలను పరిష్కరించలేకపోయాయి.
దానికి విరుద్ధంగా, వారు త్వరలోనే మరింత పెద్ద సంఖ్యలో తిరిగి వచ్చారు, తమతో పాటు మరింత డబ్బు అవసరాన్ని తీసుకువచ్చారు.
సామాజిక వ్యయం అంచనాలకు మించి పెరిగింది మరియు ఖరీదైన పరిపాలనా యంత్రాంగం కూడా అదుపు తప్పింది.
ప్రభుత్వంలోని చాలా మంది సభ్యులు నిజాయితీ గల సమాచారాన్ని అందించే మంచి వ్యక్తులు.
వారు తమ సహ పౌరులపై మరిన్ని ఖర్చుల భారం మోపాలనుకోలేదు.
అందువల్ల, ఫాబియన్ మరియు అతని స్నేహితుల నుండి లోపించిన డబ్బును అప్పుగా తీసుకోవాలనే తమ చివరి మార్గాన్ని వారు కోల్పోతారు.
అయితే, ఈ బాండ్లను వారు ఎప్పటికీ ఎలా తిరిగి చెల్లిస్తారో వారికి తెలియదు.
తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల ఉపాధ్యాయులకు చెల్లించలేని స్థితిలో పడ్డారు.
వారికి ఇకపై డాక్టర్ల ఖర్చులు కూడా భరించలేకపోయారు.
రవాణా సంస్థలు కూడా దివాలా తీశాయి.
వాస్తవానికి డబ్బు ఏమీ మిగల్లేదు.
క్రమంగా, ప్రభుత్వం ఈ కార్యకలాపాలన్నింటినీ స్వీకరించి, నిర్వహించవలసి వచ్చింది.
ఉపాధ్యాయులు, వైద్యులు మరియు అనేక ఇతర వృత్తిపరమైన సమూహాలు ప్రభుత్వ ఉద్యోగులుగా మారాయి.
ఈ పరిస్థితులలో, కొద్దిమంది మాత్రమే తమ పనిలో సంతృప్తిని పొందారు.
వారు మంచి జీతాలు పొందారు, కానీ వారి స్వాతంత్ర్యాన్ని మరియు గుర్తింపును కోల్పోయారు.
ప్రతి వ్యక్తి ఒక భారీ యంత్రంలోని ఒక చిన్న గేర్ మాత్రమే.
వ్యక్తిగత చొరవకు ఆస్కారం లేదు, మరియు వృత్తిపరమైన విజయాలు పెద్దగా గుర్తించబడలేదు.
వేతనాలు మరియు జీతాలు దాదాపుగా స్థిరంగా ఉండేవి, మరియు ఉన్నతాధికారి పదవీ విరమణ చేసినప్పుడు
లేదా మరణించినప్పుడు మాత్రమే పదోన్నతులు ఇవ్వబడేవి.
తమ నిరాశలో, పాలకులు మరోసారి ఫాబియన్‌ను సలహా అడగడానికి నిర్ణయించుకున్నారు.
వారు అతన్ని అసాధారణంగా తెలివైనవాడిగా భావించేవారు, మరియు ఆర్థిక సమస్యలకు అతని వద్ద ఎల్లప్పుడూ ఉత్తమ పరిష్కారం ఉండేది.
అతను వారి సమస్యలన్నింటినీ విని, వాటి గురించి ఆలోచించి మాట్లాడాడు.
చాలా మంది తమ సొంత సమస్యలతో సరిపెట్టుకోలేరు.
వారు తమ సమస్యలను పరిష్కరించడానికి వేరొకరు జోక్యం చేసుకుంటారని ఆశిస్తారు.
జీవితంలో సంతోషంగా ఉండే హక్కు మరియు వారి ప్రాథమిక అవసరాలు తీర్చుకునే హక్కు చాలా మందికి కల్పించబడాలని మీ
అందరూ అంగీకరిస్తారని నేను ఖచ్చితంగా అనుకుంటున్నాను.
ఏది ఏమైనప్పటికీ, మనం అందరూ సమానమే అనే సర్వవ్యాపిత సూత్రానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాము.
సమతుల్యతను సృష్టించడానికి, ధనవంతుల అదనపు సంపదను తీసివేసి, పేదలకు పునఃపంపిణీ చేయాలి.
మరో మార్గం లేదు.
గ్రేడ్యుయేటెడ్ పన్ను వ్యవస్థను ప్రవేశపెట్టాలి.
ఎంత ఎక్కువగా ఉంటే, అంత ఎక్కువగా చెల్లించాల్సి ఉంటుంది.
ప్రతి ఒక్కరి సంపదకు అనుగుణంగా పన్ను విధించి, ప్రతి ఒక్కరి అవసరాలకు అనుగుణంగా ఇవ్వండి.
ఉదాహరణకు, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన వారికి పాఠశాలలు మరియు ఆసుపత్రులు ఉచితంగా అందుబాటులో ఉండాలి.
ఆయన వారికి ఉన్నత ఆదర్శాల గురించి ఒక పెద్ద ఉపన్యాసం ఇచ్చి, చివరగా, "మరియు దయచేసి మీరు నాకు
డబ్బు ఇవ్వాల్సి ఉందని మర్చిపోవద్దు" అని ముగించారు.
నువ్వు దాన్ని చాలా కాలంగా అప్పు తీసుకుంటున్నావు.
రిపేమెంట్‌ను నిలిపివేయడం ద్వారా నేను మీకు సగం సహాయం చేయగలను, కానీ మీరు కనీసం వడ్డీనైనా చెల్లిస్తూ ఉండాలి.
ఫాబియన్ యొక్క తత్వాన్ని ఎవరూ ప్రశ్నించలేదు.
ప్రభుత్వం వాస్తవానికి స్తరీకృత ఆదాయపు పన్నును ప్రవేశపెట్టింది.
ఎవరైతే ఎంత ఎక్కువ సంపాదించేవారో, వారిపై అంత ఎక్కువ శాతం పన్ను విధించబడేది.
ఆదాయపు పన్ను ఎవరికీ నచ్చలేదు, కానీ అందరూ చెల్లించేవారు, లేకపోతే జైలుకు వెళ్ళవలసి వచ్చేది.
వ్యాపారులు మరోసారి తమ ధరలను పెంచవలసి వచ్చింది.
మరోసారి, ఉద్యోగులు అధిక వేతనాలు డిమాండ్ చేశారు.
ఫలితంగా, చాలా మంది పారిశ్రామికవేత్తలు తమ కార్మికులలో కొందరి స్థానంలో యంత్రాలను పెట్టవలసి వచ్చింది లేదా దివాలా తీశారు.
ఇది, వాస్తవానికి, నిరుద్యోగాన్ని మరింత తీవ్రతరం చేసింది, దీనితో ప్రభుత్వం సామాజిక సహాయం మరియు నిరుద్యోగ
ప్రయోజనాల కోసం మరిన్ని నమూనాలను ప్రవేశపెట్టవలసి వచ్చింది.
వివిధ పరిశ్రమలు కుప్పకూలిపోకుండా మరియు ఉద్యోగాలను కాపాడటానికి ప్రభుత్వం సుంకాలు, రాయితీలు
మరియు ఇతర రక్షణాత్మక చర్యలను ప్రవేశపెట్టింది.
ఇక్కడ అక్కడ, ఉత్పత్తి యొక్క ఉద్దేశ్యం నిజంగా వస్తువులను తయారు చేయడమా లేక కేవలం ఉద్యోగాలు
కల్పించడమా అని ప్రజలు ఆశ్చర్యపోవడం మొదలుపెట్టారు.
పరిస్థితి క్షీణిస్తూనే ఉండటంతో, ప్రభుత్వం వేతన, ధరల నియంత్రణలు మరియు సంక్లిష్టమైన నిబంధనల ద్వారా
కొంత స్థిరత్వాన్ని కొనసాగించడానికి ప్రయత్నించింది.
విలువ ఆధారిత పన్ను మరియు అన్ని రకాల సుంకాల ద్వారా పన్ను అధికారులను బలోపేతం చేయాలి.
ఒక రొట్టె పిండి ముక్క, కంబైన్ హార్వెస్టర్ నుండి గృహిణి ఇంటికి చేరే మార్గంలో 50కి పైగా విభిన్న
పన్నులకు లోనవుతుందని ఒకరు ఒకప్పుడు ఎత్తి చూపారు.
ఇప్పుడు నిపుణులు జోక్యం చేసుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది. కొన్నిసార్లు వారు మంత్రివర్గ స్థాయికి కూడా ఎదిగారు, కానీ
ఎక్కువగా వారు అజ్ఞాత కమిటీలలో సమావేశమై, ఏటా కేవలం అర్థరహితమైన పత్రాలను మాత్రమే రూపొందించగలిగారు.
అత్యుత్తమంగా, వారు పన్ను వ్యవస్థ యొక్క మరింత పునర్వ్యవస్థీకరణను సిఫార్సు చేశారు.
కానీ పన్నులు మరియు సుంకాల మొత్తం మొత్తం స్థిరంగా పెరుగుతూనే ఉంది.
ఫాబియన్ తన వడ్డీ చెల్లింపులను విరామం లేకుండా డిమాండ్ చేశాడు.
ఈ అంశం పన్ను రాబడిలో నిరంతరం పెరుగుతున్న వాటాను మింగేసింది.
దీనితో పూర్తిగా కొత్త రాజకీయ రూపమైన పక్ష రాజకీయాలకు ఆవిర్భావం జరిగింది.
ఏ పార్టీ సమస్యలను ఉత్తమంగా పరిష్కరించగలదో అని ప్రజలు తమలో తాము వాదించుకున్నారు.
ప్రజలు వ్యక్తిత్వాలు, సిద్ధాంతాల గురించి చర్చించుకున్నారు, ఒకరిపై ఒకరు ముద్రలు వేసుకున్నారు, అసలు
సమస్యను పక్కనపెట్టి ప్రతి విషయం గురించి పెద్ద గొడవ చేశారు.
పాలక సంస్థలలో ఒక నిశ్శబ్ద నిరాశ వ్యాపించింది.
చివరికి, ఒక పట్టణంలో చెల్లించాల్సిన వడ్డీ, అక్కడ నుండి వచ్చే మొత్తం ఆదాయాన్ని మించిపోయే స్థితికి చేరుకుంది.
దేశవ్యాప్తంగా, చెల్లించని వడ్డీ మొత్తం పెరిగింది, మరియు ఆలస్యమైన వడ్డీపై కూడా వడ్డీ
విధించబడింది, దీనిని చక్రవడ్డీ అని పిలుస్తారు.
దీనివల్ల ఫాబియన్ మరియు అతని అనుచరులు, యాజమాన్య బదిలీల ద్వారా గానీ, పర్యవేక్షక మండళ్లపై నియంత్రణను పెంచుకోవడం ద్వారా
గానీ, దేశంలోని భౌతిక సంపదను క్రమంగా స్వాధీనం చేసుకోగలిగారు.
కానీ నియంత్రణ ఇంకా సమగ్రంగా లేదు.
ప్రతి ఒక్కరినీ సంపూర్ణంగా తమ నియంత్రణలోకి తెచ్చుకున్న తర్వాతే, వారు తమ స్థానంలో సురక్షితంగా ఉంటారని ఆ రహస్య సంఘానికి తెలుసు.
ఎక్కడ చూసినా డబ్బు కొరత ఉండేది.
చాలా మంది నిరుద్యోగులుగా మారి, పేదరికంలోకి జారుకున్నారు.
సామాజిక సంక్షేమ వ్యవస్థలు అందరినీ చూసుకోలేకపోయాయి, అందువల్ల ప్రజలు క్రమంగా తిరుగుబాటు చేయడం ప్రారంభించారు.
ఫాబియన్ ప్రభుత్వాన్ని ఒకే దెబ్బకు రెండు పిట్టలు కొట్టేలా ఒప్పించాడు.
మొదటగా, ఒక ఉమ్మడి బాహ్య శత్రువుపై పోరాటంలో ప్రజలను ఏకం చేయడానికి యుద్ధం ఉత్తమమైన సాధనం.
మరియు రెండవది, దేశీయ ప్రభుత్వ రుణాలను తిరిగి చెల్లించడానికి కూడా ఇది ఉత్తమ మార్గం, అంటే
విజయం తర్వాత ఇతర దేశాలను దోపిడీ చేయడం ద్వారా.
యుద్ధ యంత్రాన్ని నడపడానికి, ఫాబియన్ ఫ్యాక్టరీలను నిర్మించాడు, వాటి యజమానులకు బాంబులు తయారు చేయడానికి డబ్బు ఇచ్చాడు,
సైన్యానికి అప్పు ఇచ్చాడు, మరియు చివరగా బాధితులకు విస్తృత పునర్నిర్మాణం కోసం అధిక వడ్డీతో కూడిన రుణాలు మంజూరు చేశాడు.
ఆ తర్వాత, ఆర్థిక అభివృద్ధి పేరుతో మరిన్ని ఉదారమైన రుణాలు మంజూరు చేయబడ్డాయి.
దాని పర్యవసానాలతో సహా ఈ వ్యవస్థ ఎంత విజయవంతమైందంటే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక దేశాలు అకస్మాత్తుగా విదేశీ అప్పులలో,
ముఖ్యంగా ఫాబియన్‌కు, చిక్కుకోవడమే కాకుండా, ఏదో ఒక రకమైన సాయుధ సంఘర్షణలో కూడా పాలుపంచుకున్నట్లుగా తమను తాము కనుగొన్నారు.
ఫాబియన్, ఏ దేశమైనా మరొక దేశంపైకి యుద్ధానికి దిగేలా, ఎల్లప్పుడూ శక్తి సమతుల్యత ఉండేలా చూసుకున్నాడు.
ఒక దేశం తన సూచనలను పట్టించుకోనప్పుడు, తన అప్పులు తిరిగి చెల్లించనప్పుడు, లేదా ఫాబియన్‌తో సంబంధం లేని
కొత్త ద్రవ్య వ్యవస్థను ప్రవేశపెట్టాలనుకున్నప్పుడు, ఇది ఒక మంచి ఆలోచన అని ఫాబియన్ ఎప్పుడూ భావించేవాడు.
ఫాబియన్ ఎల్లప్పుడూ దాడులకు గురైన దేశానికి, ఎక్కువగా మధ్యవర్తులు, ముసుగు సంస్థలు లేదా రహస్య సేవల ద్వారా నిధులు
సమకూర్చేవాడు, తద్వారా యుద్ధం వీలైనంత ఎక్కువ కాలం కొనసాగి, పునర్నిర్మాణం నుండి వీలైనంత ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించవచ్చు.
ఆ తర్వాత అతను జయించబడిన దేశం యొక్క మౌలిక సదుపాయాలు మరియు సహజ వనరులను దోచుకోవడం ద్వారా తన రుణాలను తిరిగి చెల్లించాడు.
ఈ దుర్మార్గమైన వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేసిన మన దేశ పౌరులలో చాలా మందిని, వారిపై ఆర్థిక
ఒత్తిడి తెచ్చి లేదా కేవలం ఎగతాళి చేసి మౌనంగా ఉంచారు.
ఈ లక్ష్యం కోసం, ఫాబియన్ మరియు అతని అనుచరులు చాలా వార్తాపత్రికలు, టెలివిజన్ మరియు రేడియో స్టేషన్లను కొనుగోలు చేసి,
వాటిని నడపడానికి తాము ఎంపిక చేసిన అధికారులను నియమించారు.
ఈ మీడియా నిర్వాహకులలో చాలామంది నిజంగా ప్రపంచాన్ని మెరుగుపరచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు, కానీ వారు
ఎలా దోపిడీకి గురవుతున్నారో వారికి అస్సలు తెలియలేదు.
వారు ప్రచారం చేసిన పరిష్కారాలు కేవలం లక్షణాలకు చికిత్స చేసేవి, సమస్య యొక్క మూల కారణాన్ని ఎన్నడూ పరిష్కరించలేదు.
నిశ్చయంగా వివిధ వార్తాపత్రికలు మరియు పత్రికలు ఉన్నాయి.
కొన్ని వామపక్షాలకు, కొన్ని కుడిపక్షాలకు, మరికొన్ని ఉదారవాద మధ్యేమార్గం కోసం, అలాగే కార్మికుల కోసం
పత్రికలు మరియు పారిశ్రామికవేత్తల కోసం ఇతర పత్రికలు.
మీరు ఏది కావాలంటే అది చదవడానికి, రాయడానికి మీకు అనుమతి ఉంది, కానీ అసలు సమస్య యొక్క మూలాలను తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించకూడదు.
ఫాబియన్ యొక్క గొప్ప ప్రణాళిక పూర్తవడానికి సమీపిస్తోంది.
కేవలం ఈ దేశమే కాదు, యావత్ దేశం ఆయనకు తీవ్ర రుణపడి ఉంది.
విద్యా వ్యవస్థ మరియు సామూహిక మాధ్యమాల ద్వారా, అతను ప్రజల భావోద్వేగాలను మాత్రమే కాకుండా, వారి మనస్సులను కూడా నియంత్రించాడు.
జనాభా ఏమి ఆలోచించి, ఏమి నమ్ముతుందనేది చివరికి పూర్తిగా ఫాబియన్ చేతుల్లోనే ఉంది.
ఒక వ్యక్తి తన వ్యక్తిగత ఆనందం కోసం ఖర్చు చేయగలిగే దానికంటే చాలా ఎక్కువ డబ్బును కలిగి ఉంటే, అతను ఇంకా
ఈ ప్రపంచం నుండి ఎలాంటి ప్రత్యేక ఆనందాలను పొందగలడు?
తమను తాము ఉన్నతవర్గంగా చెప్పుకునే వారికి, ఈ ప్రశ్నకు ఒక స్పష్టమైన సమాధానం ఉంది.
శక్తి
ఇతర వ్యక్తులపై ఉన్న నగ్నమైన, అదుపులేని అధికారం.
ఆదర్శవాదులు మీడియా మరియు రాజకీయాలలో చాలా నైపుణ్యం కలిగి ఉన్నారు, అందువల్ల వారిని సమర్థవంతంగా నిష్క్రియం చేశారు.
కానీ ఫైబియన్, ఆర్థిక సామ్రాజ్యాలలోని అధికార పిచ్చిపట్టిన వారి మధ్య, తాను వెతుకుతున్న ఆ ప్రత్యేకమైన పాలకుల
మనస్తత్వం ఉన్న నిజమైన నియంత్రణ పిచ్చివాళ్ళను కనుగొన్నాడు.
చాలా మంది మాజీ బంగారు వర్తకులు ఈ రకమైన మనస్తత్వాన్ని పెంపొందించుకున్నారు.
వారి అతిగా ఉన్న సంపద వారికి ఇకపై సంతృప్తిని కలిగించలేదు.
వారు ఒక కొత్త సవాలు యొక్క ఉత్కంఠ కోసం వెతుకుతున్నారు.
ప్రజలపై అధికారమే అంతిమ ఆట.
ఈ వ్యక్తులు తమను తాము అందరికంటే ఉన్నతంగా భావించారు.
పాలించడం మా హక్కు మరియు మా కర్తవ్యం.
ప్రజలకు తమకు ఏది మంచిదో తెలియదు.
వాళ్ళందరినీ ఒకచోట చేర్చి, వాళ్ళను నీ ఆజ్ఞల ప్రకారం నడపాలి.
మేమైతే, పాలించడానికే పుట్టాము.
ఫాబియన్ మరియు అతని అనుచరులు నగరం మరియు దేశం అంతటా అనేక క్రెడిట్ సంస్థలను నియంత్రించారు.
బహుశా అవి వేర్వేరు యజమానులున్న ప్రైవేట్ కంపెనీలు అయి ఉండవచ్చు, కానీ పైకి కనిపించే పోటీ
అంతా ఉన్నప్పటికీ, అవి కలిసికట్టుగా పనిచేశాయి.
ప్రభుత్వ ఆమోదంతో, ఒక కేంద్ర బ్యాంకు స్థాపించబడింది, దాని పునాది సొంత మూలధనంపై కూడా ఆధారపడి లేదు.
లేదు, ఇక్కడ కూడా, డబ్బు సృష్టి జనాభా యొక్క పొదుపు డిపాజిట్లను డెబిట్ చేయడంపై ఆధారపడి ఉంది.
చూసిన చోటల్లా అప్పులే.
బయటికి, ఈ రిజర్వ్ కేంద్రం ద్రవ్య సరఫరాను తీవ్రంగా నియంత్రిస్తున్నట్లుగా మరియు ఏదో విధంగా ఒక
ప్రభుత్వ విధిని నిర్వర్తిస్తున్నట్లుగా అనిపించేది.
కానీ విచిత్రంగా, ఎన్నికైన ఏ ప్రభుత్వ ప్రతినిధి గానీ లేదా ఉన్నత స్థాయి అధికారి గానీ ఈ కేంద్ర
బ్యాంకు యొక్క పాలకమండలిలో ఎన్నడూ చేర్చబడలేదు.
ప్రభుత్వం ఇకపై ఫాబియన్ నుండి నేరుగా అప్పులు తీసుకోలేదు, కానీ రుణాలకు వచ్చే ఏడాది పన్ను ఆదాయాలను
తనఖాగా పెట్టి, సెంట్రల్ బ్యాంకును ఆశ్రయించగలిగింది.
ఇది ఫాబియన్ ప్రణాళికకు అనుగుణంగా ఉంది, అదేమిటంటే తనపై ఉన్న అనుమానాన్ని మళ్లించి, దానికి
బదులుగా ప్రభుత్వ ప్రక్రియను ముందుకు తీసుకురావడం.
అయితే, నేపథ్యంలో అతను నియంత్రణలోనే ఉన్నాడు.
ఫాబియన్ ప్రభుత్వ వ్యవహారాలపై పరోక్ష నియంత్రణ అంత పరిపూర్ణంగా ఉండేది కాబట్టి, అతను ఒకసారి గర్వంగా మాట్లాడాడు.
నేను ఒక దేశం యొక్క డబ్బును నియంత్రించినట్లయితే, చట్టాలు ఎవరు చేసినా నాకు పట్టింపు లేదు.
ఏ పార్టీ అధికారంలో ఉందనేది ముఖ్యం కాదు, ఎందుకంటే దేశానికి ప్రాణంలాంటి డబ్బు, ఆర్థిక వ్యవహారాలను ఫాబియన్ నియంత్రించేవాడు.
ప్రభుత్వం డబ్బును స్వీకరించింది, కానీ ప్రతి అదనపు రుణంపై వడ్డీ విధించబడింది.
అన్ని రకాల సామాజిక ప్రయోజనాల కోసం నిరంతరం పెరుగుతున్న మొత్తాలను వెచ్చిస్తున్నారు, మరియు ప్రభుత్వం వడ్డీని
కూడా కష్టంగా చెల్లిస్తోంది, అసలు రుణాన్ని తిరిగి చెల్లించడం గురించి చెప్పనవసరం లేదు.
అప్పుడప్పుడు, ఎవరైనా ఇలా అడుగుతారు, "డబ్బు అనేది మనుషులు సృష్టించిన వ్యవస్థ అయితే, దానిని ఖచ్చితంగా ప్రజల
అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చుకోవచ్చు కదా? అప్పుడు అది వారిని నియంత్రించడానికి బదులుగా వారికి సేవ చేస్తుంది, కదా?"
కానీ ఈ కోవకు చెందిన మనుషులు క్రమంగా కరువయ్యారు, మరియు వడ్డీ చెల్లించడానికి తప్పిపోయిన ఐదు థాలర్లను
వెతికే శాశ్వతమైన అనర్థ గోలలో వారి గొంతులు మునిగిపోయాయి.
ప్రభుత్వాలు వచ్చాయి, పోయాయి, వాటితో పాటు పార్టీ రంగులు కూడా.
నలుపు, ఎరుపు, పసుపు, ఆకుపచ్చ, కానీ సూత్రం మాత్రం అలాగే ఉంది.
ఏ ప్రభుత్వం అధికారంలో ఉన్నా, ఫాబియన్ యొక్క అంతిమ లక్ష్యం సంవత్సరం తర్వాత సంవత్సరం దగ్గరవుతూ వచ్చింది.
మానవ చట్టాలు అసంబద్ధమైనవి.
వారిపై విసుగు పుట్టేంత పన్ను వసూలు చేశారు.
ఆమె ఆర్థిక స్థిరత్వం ముగిసింది.
ఇప్పుడు ఫాబియన్ చివరి పెద్ద చర్యకు సమయం పక్వానికి వచ్చింది.
మొత్తం డబ్బులో పది శాతం ఇంకా నాణేలు, నోట్ల రూపంలో చెలామణిలోనే ఉంది.
జేబులో డబ్బు ఉండటంతో, ప్రజలు తమ జీవితాలపై ఇప్పటికీ కొంత నియంత్రణను కలిగి ఉండేవారు.
వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛకు ఈ చివరి కోటను అనుమానం రాకుండా రద్దు చేయవలసి వచ్చింది.
అది భద్రతకు సంబంధించిన విషయం అని వాదించవచ్చు.
చెక్కులను సొంత సమాజం వెలుపల అంగీకరించేవారు కాదు.
ప్రయాణించేటప్పుడు ప్రజలు తమతో పాటు నగదును తీసుకువెళ్లాలని కోరుకోలేదు.
అందువల్ల ఈ రంగంలో మరింత సౌకర్యవంతమైన పరిష్కారం చాలా స్వాగతించబడింది.
అయితే, ఫాబియన్ మళ్ళీ సరైన ఆలోచనతోనే ఉన్నాడు.
అతని సంస్థ ప్రతి ఒక్కరికీ, కార్డుదారుని పేరు, ఛాయాచిత్రం మరియు గుర్తింపు సంఖ్య ఉన్న ఒక ప్లాస్టిక్ కార్డును జారీ చేసింది.
మీరు షాపింగ్ చేసేటప్పుడు ఈ కార్డును చూపిస్తే సరిపోతుంది.
వ్యాపారులు సెంట్రల్ కంప్యూటర్‌ను సంప్రదించి క్రెడిట్‌ను తనిఖీ చేశారు, ఆ తర్వాత కస్టమర్ ఒక
నిర్దిష్ట మొత్తం వరకు తమ ఇష్టానుసారం షాపింగ్ చేయవచ్చు.
నెల చివరిలో తమ బ్యాలెన్స్‌ను తిరిగి చెల్లించినప్పుడు, వారికి ఎటువంటి వడ్డీ విధించకపోవడం ద్వారా క్రెడిట్
కార్డ్ వినియోగదారులకు మరింత ఆకర్షణీయంగా మార్చబడింది.
మరోవైపు, వ్యాపారవేత్తల ఖర్చులు గణనీయంగా ఎక్కువగా ఉన్నాయి, దాని ఫలితంగా ఆ ఖర్చులను తుది ఉత్పత్తుల ధరలకు
జోడించి, అలా వినియోగదారునికి బదిలీ చేయవలసి వచ్చింది.
ఫాబియన్ మరియు అతని స్నేహితులు నిరంతరం మెరుగుపడుతున్న పేరును సంపాదించుకున్నారు.
అవును, వారిని నిజంగా సమాజ స్తంభాలుగా భావించారు.
ఆర్థిక మరియు వ్యవస్థాగత సమస్యలపై ఆయన చేసిన ప్రకటనలు దాదాపుగా మత సూత్రాలుగా అంగీకరించబడ్డాయి.
పన్నులు మరియు సుంకాల నిరంతర పెరుగుతున్న భారం కింద అనేక చిన్న వ్యాపారాలు కుప్పకూలిపోయాయి.
అన్ని సాధ్యమైన సాంకేతికతలు మరియు విధానాల కోసం ప్రత్యేక అనుమతులు మరియు లైసెన్సులు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి, ఇది
మిగిలిన కంపెనీలు నిలదొక్కుకోవడాన్ని కష్టతరం చేసింది.
ఫాబియన్ వద్ద అన్ని పెద్ద కంపెనీలు ఉండేవి లేదా అతని నియంత్రణలో ఉండేవి, వాటిలో ప్రతిదానికి వందలాది అనుబంధ సంస్థలు ఉండేవి.
ఈ పెద్ద కంపెనీల మధ్య పోటీ కేవలం ఒక నాటకం మాత్రమే.
చివరికి, పోటీదారులందరూ మార్కెట్ నుండి బయటకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది.
ప్లంబర్లు, కార్ మెకానిక్‌లు, ఎలక్ట్రీషియన్లు మరియు చాలా ఇతర వృత్తుల వారు, చిన్న వ్యాపారస్తులు అందరూ ఇదే గతికి గురయ్యారు.
వారు ఫాబియన్ యొక్క పెద్ద కార్పొరేషన్లచే మింగివేయబడ్డారు, అవి సమూహంగా ప్రభుత్వ రక్షణలో ఉన్నాయి.
ఆ తర్వాత ఫాబియన్ నాణేలు మరియు కాగితపు డబ్బును పూర్తిగా రద్దు చేయాలని వాదించారు.
క్రెడిట్ కార్డులు మరియు సర్వవ్యాపితమైన కంప్యూటర్ వ్యవస్థ లేకుండా ఏ సంస్థ గానీ, వ్యక్తి గానీ మనుగడ సాగించలేని విధంగా.
ఒకవేళ ఎవరైనా తమ క్రెడిట్ కార్డును పోగొట్టుకుంటే, ప్రతి పౌరుడి గుర్తింపు సంఖ్యను వారి చేతిపై టాటూ వేయించి,
దానిని ఒక ప్రత్యేక కాంతి కింద చదివి కంప్యూటర్‌కు పంపేలా ఫాబియన్ ప్రణాళిక వేసుకున్నాడు.
అటువంటి గుర్తింపు రుజువు లేకుండా, ఇకపై ఎవరూ ఏమీ కొనలేరు లేదా అమ్మలేరు.
ప్రతి కంప్యూటర్‌ను ఒక భారీ కేంద్ర కంప్యూటర్‌కు అనుసంధానించాలి, అందులో ప్రతి ఒక్కరి గురించిన సమాచారం అంతా నిల్వ చేయబడుతుంది.
ఆ విధంగా, ఫాబియన్‌కు అందరి గురించి అన్నీ తెలుస్తాయి.
ఇది సాధించబడిన తర్వాత, దేశంలోని ప్రజలందరిపై, అంతేకాకుండా భూమిపై ఉన్న ప్రజలందరిపై అతనికి సంపూర్ణ నియంత్రణ ఉండేది.
ఈ ఇబ్బంది నుండి బయటపడటానికి పరిష్కారాలు మరియు సాధ్యమయ్యే మార్గాలు ఈ రోజుకే ఇప్పటికే ఉన్నాయి.
ఈ చిత్రం విజయానికి తోడ్పడిన ప్రతి ఒక్కరికీ మేము ధన్యవాదాలు తెలియజేస్తున్నాము: secret.tv / kopp-verlag.de / crevid.de