Witam wszystkich, to naprawdę ogromny zaszczyt stać tutaj z przodu. Dziękuję Ivo.
Myślę, że naprawdę dobrze jest tu dziś być. Zawsze dobrze jest być we właściwym miejscu we właściwym czasie, prawda?
Często znajdowałem się w niewłaściwym miejscu w niewłaściwym czasie. W przypadku drobnych wypadków drogowych,
zazwyczaj mówisz sobie: och, szkoda, że nie jechałem inaczej.
Ale dzisiaj po prostu czuję, że to jest dokładnie właściwe miejsce, właściwy czas. I ogólnie czuję coś takiego,
może też znasz to uczucie, zima się skończyła i jest takie wiosenne powietrze, te pierwsze ciepłe dni w marcu.
Wyczuwam tam coś, że skorzystaliśmy na zmianie jako ludzkość, jako naród.
Niedawno ponownie byłem w Wiedniu - czasami jeżdżę tam w interesach - i
spacerowałem ulicami, a także odwiedziłem parlament.
Były tam popiersia założycieli republiki, którzy proklamowali Republikę Austrii. I w jakiś sposób poruszyło to moje serce tak
bardzo, że pomyślałem, że być może w tamtym czasie - nie chcę tego teraz oceniać, proklamacji Republiki Austrii, to nie o to
chodzi - ale być może w czasie, gdy o to walczyli lub cokolwiek to było, co ich poruszyło, być może nie myśleli, że
kiedykolwiek zajdzie tak daleko, że kiedykolwiek odniesie sukces, że taki inny świat będzie kiedykolwiek możliwy.
A potem faktycznie skończyło się to fiaskiem.
Mam nadzieję, że nikt z nas nie skończy jako popiersie, ale że nadal będziemy mogli doświadczyć tego nowego świata. Że możemy
doświadczyć tej zmiany, o której wspomniał Christoph Hörstel. Że nie będziemy tylko o tym mówić, nie będziemy tylko o tym
marzyć, ale że będziemy mogli faktycznie doświadczyć zmian.
Tak. Tytuł mojej prezentacji brzmi: "Odsetki od zadłużenia, co powinieneś o nich wiedzieć!".
Może czujesz to samo, co ja, gdy byłem młody - nawet jeśli pożyczałem pieniądze tylko na lody, nawet jeśli
była to wtedy tylko jedna marka niemiecka - zawsze byłem naprawdę szczęśliwy, gdy mogłem spłacić dług.
Tak jest do dziś, niezależnie od tego, czy jest to 10 euro, czy nie. Prawdziwą ulgę w sercu poczułem dopiero
wtedy, gdy po prostu pozbyłem się tego głupiego długu.
Czy ktoś jeszcze tak się czuje? Nie jestem zupełnie sam.
W takim razie znasz to uczucie. Po prostu miło jest móc żyć bez długów.
Nasi politycy, liderzy biznesu, ministrowie finansów, szefowie rządów, w jakiś sposób wydają się inaczej postrzegać dług.
Jeśli spojrzeć na to, jak rozwija się dług publiczny, można by raczej pomyśleć, że zadłużenie jest
teraz częścią dobrego zachowania kwitnącej gospodarki.
A co do amortyzacji - nie wiem, w ogóle nie mówi się o amortyzacji.
Zawsze słyszę tylko o nowym długu, wyższych stopach procentowych, które trzeba będzie spłacić, ale
pomysł spłacenia go jakoś mi umyka. Nie słyszę tego.
Dlatego przyniosłem ze sobą grafikę jako pierwszy przegląd. Europa i kraje świata były już dziś trochę tematem, w
tym trochę długu i systemu finansowego. Jak duże zadłużenie mają poszczególne kraje? Na przykład w Europie.
Zilustrowałem to - korzystając z oficjalnych danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego - wskaźnikiem
zadłużenia w stosunku do produktu krajowego brutto.
Produkt krajowy brutto to suma wszystkich towarów i usług wyprodukowanych w danym kraju.
Wszystko, co jest tam produkowane, wszystko, co jest otrzymywane pod względem wkładu pracy, jest tam
rejestrowane, a długi, które ten kraj ma, są proporcjonalne.
Pozwoliłem sobie dokonać oceny.
Rating, który mówi "brak zadłużenia" jest dla mnie ciemnozielony. Od razu mogę
powiedzieć, że w Europie nie ma ciemnozielonego kraju.
Kiedyś myślałem "10%", tj. jeśli kraj ma 10% długu w stosunku do tego, co generuje w ciągu
roku, to nazwałem go jasnozielonym i zaznaczyłem.
"10 do 25%" ma dla mnie żółty kolor, "25 do 75%" jest czerwone, a "ponad 75%" jest ciemnoczerwone.
Pozwól mi dać ci wyobrażenie o tym, jak to oceniam.
Jeśli wyobrazisz sobie, że płacisz wszystkie rachunki przez miesiąc, nie otrzymujesz pensji, ale twoje
wynagrodzenie jest przekazywane bezpośrednio do banku w celu spłaty naszego długu narodowego.
Jeśli robisz to przez miesiąc, ale jednocześnie płacisz czynsz, płacisz za benzynę, płacisz za zakupy, płacisz za ubrania, a
pracownik stacji benzynowej lub najemca stacji benzynowej robi to samo, bierze od ciebie
pieniądze, ale także przekazuje je bankowi.
Jeśli użyjesz tego jako modelu - chcemy szybko pozbyć się naszych długów - możesz spłacić
8% w ciągu jednego miesiąca, nie robiąc nic.
I z tego wywnioskowałem kolory, więc powiedziałem, ok, nadal mogę sobie wyobrazić, że tacy ludzie mogą sobie z tym poradzić.
Żółty Powiedziałem, w porządku, od jednego do trzech miesięcy, może nie będzie jeszcze wojny
domowej, jeśli wszystkie pieniądze trafią do banków.
Ale nie jestem już pewien, czy w Niemczech nie doszłoby do wojny domowej, samosądów czy czegokolwiek
innego, gdybyśmy musieli oddawać zarobione pieniądze tylko po to, by banki były zadowolone.
Spójrzmy więc na kraje, jak wygląda Europa, tak bardzo kochana Europa: Portugalia 124% długu krajowego, Hiszpania 97%, Francja
92%, Wielka Brytania 93%, Irlandia 119%, Włochy 128%, i tak dalej, Luksemburg z 25%, wciąż całkiem nieźle w tym
wszystkim - ja tu wariuję - są praktycznie tylko czerwone kraje.
Mamy Bułgarię z 16%, przejdę do tego ponownie, Turcję. Kilka państw nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań, cały
region skandynawski. Estonia z 10-procentowym długiem publicznym również się wyróżnia, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan.
A potem wielki niedźwiedź, Rosja, 10% długu narodowego, zielony, jasnozielony, nie ciemnozielony, ale wciąż jasnozielony.
Szczerze mówiąc, byłbym zażenowany, gdybym był za to odpowiedzialny.
Ponieważ tak naprawdę ..., normalnie nie żyjesz w ten sposób. Nie żyje się na kredyt i nie jest się z tego dumnym.
Ale wrócimy do tego później, gdy odpowiemy na pytanie, czy zawsze tak było?
Można również założyć, że prawdopodobnie wyglądało to inaczej w przeszłości i może jest tak teraz, czy jest
to związane z kryzysem gospodarczym w 2008 roku? Spójrzmy jeszcze raz na rozwój sytuacji.
Przyjrzyjmy się jednak najpierw całemu światu.
Tylko kilka krajów nie jest zadłużonych; 171 ze 173 krajów objętych MFW jest obecnie
zadłużonych. Bardzo niewiele z nich jest ciemnozielonych.
Rozmawialiśmy już o kraju, jeszcze do tego wrócę.
Trudno go rozpoznać, nie mogę nawet trzymać ręki tak stabilnie, Kuwejt jest nadal zielony, może
nie wszyscy znają Brunei, Malezja jest zielona.
Reszta jest w jakiejś formie zadłużona, przynajmniej w kolorze jasnozielonym, co wciąż jest możliwe,
widzimy tu już Iran. Ale reszta jest zadłużona na czerwono, czerwono do głębokiej czerwieni.
A nieprzyjemnym czynnikiem związanym z długiem jest to, że wiąże się on z odsetkami.
I teraz pojawia się pytanie, kto tak naprawdę spłaca odsetki od długu?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, chciałbym przyjrzeć się trzem grupom.
Grupa 1 składa się z prywatnych gospodarstw domowych,
Grupa 2 spółki
i Grupa 3 - państwo.
Grupa 1, to na przykład ty, jeśli idziesz do banku i bierzesz pożyczkę, aby zapłacić za swój nowy samochód.
W tym przypadku sprawa jest właściwie jasna. Jesteś odpowiedzialny za odsetki od zadłużenia.
Teraz ciężko pracujesz, aby zarobić pieniądze na spłatę długów.
Można jednak również powiedzieć, że nie zamierzam brać udziału w tym szaleństwie zadłużenia, nie
zamierzam zaciągać żadnych pożyczek ani kredytów.
Nie chcę tego oceniać w tym momencie.
Ale zbadaj to: Czy możesz uciec od tej osobistej decyzji, tego mechanizmu zadłużenia?
Przyjrzyjmy się grupie 2, czyli firmom.
W moim przypadku przedstawię teraz farmę, na której uprawia się między innymi zboża.
Rolnik kupił nowy ciągnik.
Sfinansował go za pośrednictwem banku, więc naliczane są odsetki.
Jeśli przyjrzymy się teraz sytuacji kosztowej tej działalności rolniczej, mamy koszty
pracy asystenta rolnika, który pomaga rolnikowi.
Z drugiej strony mamy koszty materiałowe. Może to być olej napędowy do ciągnika lub, jak pokazano tutaj, nasiona.
I, jak już wspomniano, po trzecie, mamy koszty odsetek.
Gospodarstwo rolne przeniesie wszystkie te trzy koszty jako koszty całkowite w cenie sprzedaży ziarna - na nabywcę ziarna.
W moim przypadku nabywcą ziarna jest młyn. Ziarno jest mielone na mąkę w młynie.
Aby ziarno mogło zostać zmielone na mąkę, również tutaj potrzebni są ciężko pracujący robotnicy.
Technologia zakładu - załóżmy - i sam młyn są również finansowane przez bank.
Oznacza to, że również w tym przypadku naliczane są odsetki.
Przyjrzyjmy się sytuacji kosztowej młyna.
Następnie mamy koszty osobowe dla ciężko pracujących robotników, mamy koszty materiałowe, czyli
ziarno z farmy, i mamy koszty odsetkowe dla młyna.
Jako piekarz kupuję mąkę z tego młyna, a młyn przenosi ten koszt na cenę.
Oznacza to, że jako piekarz ekologiczny kupuję mąkę z młyna i ponownie mam ciężko pracujących pomocników, którzy pomagają mi
przekształcić ją w chleb i bułki, które przekazuję moim klientom.
Ponieważ stopy procentowe w banku są obecnie tak korzystne, kupiłem nowy piekarnik.
Oczywiście prowadzi to również do kosztów odsetek.
Przyjrzyjmy się również sytuacji kosztowej w mojej piekarni.
Następnie mam koszty personelu dla moich asystentów piekarza, mam również koszty materiałowe, kupiłem mąkę z
młyna, a także mam koszty odsetek, a mianowicie od fantazyjnego nowego pieca, który kupiłem.
Obliczę również cenę mojego chleba i bułek w taki sposób, aby te trzy koszty były tam odzwierciedlone:
Moje koszty osobowe, koszty materiałów i koszty odsetek.
I przenoszę to na konsumenta końcowego w cenie. A to ty i ja.
Podsumuję krótko:
Gospodarstwo rolne przeniesie koszty odsetek wraz z kosztami robocizny i materiałów na cenę sprzedaży ziarna nabywcy ziarna.
Młyn przeniesie koszty odsetek wraz z kosztami materiałów i robocizny na cenę sprzedaży mąki.
I jako piekarz robię to samo, przenoszę koszty odsetek wraz z kosztami pracy i materiałów na cenę sprzedaży chleba.
Płacimy za to wszystko. Innymi słowy, jako konsument końcowy ponosimy wszystkie koszty łańcucha wartości,
w tym wszystkie koszty odsetek. I tak jest wszędzie.
Niezależnie od tego, czy rezerwujesz wycieczkę wakacyjną, czy płacisz gotówką za samochód, płacisz przynajmniej
pośrednie odsetki bankowi - nawet jeśli po prostu kupujesz lody, wiążą się z tym koszty odsetek, które trafiają do banku.
W sumie płacimy za wszystko, co kupujemy, za każdy rachunek, który płacimy, czy to za ubrania, jedzenie, wakacje, pojazdy,
instrumenty muzyczne, nie ma znaczenia, opłaty stowarzyszeniowe - płacimy koszty odsetek zawarte w łańcuchu wartości.
I możesz zrobić matematykę. Jest to kwota, która wynosi średnio nie mniej niż 40% ceny zakupu.
Jeśli zastanawiasz się teraz, czy jesteś zwycięzcą, czy przegranym, pozwól, że wyjaśnię to nieco
bardziej wiarygodnie. 40% ceny zakupu, co to oznacza?
Możesz więc wykonać obliczenia matematyczne. Jeśli znasz swoje miesięczne koszty, powiedzmy, że masz
miesięczne koszty w wysokości 2000 euro, to 40% wynosi 800 euro.
Oznacza to, że pośrednio, a może bezpośrednio, płacisz bankowi 800 euro.
W przeliczeniu na rok razy 12 daje to 9 600 euro.
A teraz wszystko, co musisz zrobić, to wziąć wyciąg bankowy na koniec roku, który pokazuje odsetki od salda kredytowego.
Następnie możesz rzucić okiem i sprawdzić, czy możesz znaleźć 9 600 euro.
A jeśli znajdziesz kwotę, która jest wyższa, to jesteś zwycięzcą, a jeśli znajdziesz kwotę, która jest niższa - w moim przypadku
jest żałośnie niższa, nie sądzę, żebym otrzymywał więcej wyciągów odsetkowych - to jesteś przegrany w tym systemie.
Ale to nie wszystko. Państwo staje się również coraz bardziej zadłużone, aby chronić swoje interesy.
Spłacasz również odsetki od tego długu - w formie ceł i podatków.
Warto więc również przyjrzeć się temu modelowi stanu, o którym już trochę słyszeliśmy w prezentacji - już o nim wspomniałeś.
Jak to wygląda, gdy państwo się zadłuża?
W Niemczech rząd niemiecki pożycza około dwóch trzecich wolumenu kredytów od niezależnych banków i instytucji kredytowych.
A jedna trzecia za pośrednictwem obligacji rządowych. Dwie trzecie! Jak on to robi?
Skąd banki biorą pieniądze? Po prostu, słyszeliśmy już ten termin: pieniądz fiducjarny. Banki mogą emitować pieniądz księgowy.
Państwo zezwoliło na to bankom: Wolno tworzyć pieniądze.
W zasadzie jest to maszyna do drukowania pieniędzy. Banki mogą drukować pieniądze.
Jedyną zaletą pieniądza książkowego jest to, że nie potrzeba nawet prasy drukarskiej ani nawet maszyny do bicia monet.
Nadal oszczędzają pieniądze i mogą je wymyślać.
A potem pojawia się państwo i mówi: tak, potrzebuję pieniędzy, zaciąga pożyczkę, jest dobre i spłaca ją wraz z odsetkami.
Nie mam więc pojęcia, ale dla mnie jest to potencjalnie zły układ.
Aby było to naprawdę jasne - dodałem małą torebkę z pieniędzmi - państwo daje pieniądze
bankom, aby później je pożyczyć i zapłacić odsetki.
I myślę, że będziesz w stanie lepiej zarządzać swoimi pieniędzmi.
A teraz, zgodnie z zapowiedzią, dług publiczny.
Czy jest to obecnie stabilna kwestia, czy nadal trwa - jaki jest rzeczywisty rozwój długu publicznego?
Przyjrzyjmy się temu. Jeśli jesteśmy odpowiedzialni za odsetki od długu, to być może powinniśmy również
wiedzieć z grubsza, jak państwo radzi sobie z pieniędzmi.
Dług publiczny w latach 1995-2013, wszystkie wartości ponownie z Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
Ponownie pokazane jako procent produktu krajowego brutto, który już znamy.
Następnie mamy rosnący dług publiczny w Niemczech w ciągu ostatnich dwóch dekad.
I mogę obiecać, że miało to miejsce nie tylko w ciągu ostatnich dwóch dekad.
Spojrzałem wstecz - zapisy, które znalazłem, zaczynają się w 1950 roku, kiedy Niemcy miały dług narodowy
w wysokości 9 milionów marek niemieckich, 9 milionów.
Nie wiem dokładnie, ile, jak silna była populacja pięć lat po zakończeniu wojny.
Ale jeśli założymy 70 - 80 milionów. Byłoby to nie więcej niż 20 pfennigów. Nawet nie 20 pfennigów na głowę.
Gdzie byliśmy w 2011 roku - to najnowsze dane, jakie znalazłem - z kwotą nie mniejszą niż 24 771 euro na mieszkańca?
Nie na osobę zarabiającą, ale na mieszkańca, czyli na każde dziecko.
Możesz więc po prostu zsumować swój budżet, a następnie poznasz swój udział w długu publicznym.
Myślę, że to żenujące. Żenujące. Prowadzić kraj w taki sposób.
Francja, stale rosnąca z 55% do 92% długu publicznego, prawie podwoiła się w ciągu 20 lat.
Anglia ponad dwukrotnie zwiększyła swój dług publiczny.
Grecja - już dobrze znana w prasie - ogromny dług publiczny.
Zadaję więc sobie pytanie, po co nam właściwie ministrowie finansów, po co nam ci wszyscy ludzie?
Myślę, że nadal moglibyśmy sobie z tym poradzić, albo, nawiązując do miejsca, w którym skończyłeś, narkomani,
których zresocjalizowałeś, też by sobie z tym poradzili, Ivo.
Mogliby zarządzać taką polityką finansową.
Jest też kilka innych krajów, które pokazują, że jest to możliwe:
Bułgaria. Prawdopodobnie również ze względu na zamiar Bułgarii, by stać się pełnoprawnym członkiem UE, udało im się spaść z 75%
do 16% w stosunkowo krótkim czasie między 2000 a 2013 rokiem.
Rosja również poradziła sobie z cienką linią redukcji swojego zadłużenia. Jest to więc możliwe.
A potem spójrzmy na naszego wielkiego brata, który ma doświadczenie w "wywoływaniu kryzysów gospodarczych".
112% długu krajowego, 112% długu krajowego!
Chiny na fali wznoszącej, ale to już słyszeliśmy na wykładzie. Załamanie jest prawdopodobnie poważne.
Chińczycy prawdopodobnie również zdali sobie sprawę z tego, co się tutaj dzieje.
Zauważyłem to również mimochodem.
Nie są już entuzjastycznie nastawieni do robienia interesów w USA, eksportowania i otrzymywania dolarów.
Jesteś teraz dość zajęty kupowaniem nieruchomości i firm w USA. Miejmy nadzieję, że wyjdzie ci to na dobre.
No i oczywiście nie może zabraknąć Japonii wśród trzech największych gospodarek lat 80. i 90. ubiegłego wieku.
Prawdziwy pilot kamikadze z czasów II wojny światowej pokazuje, jak to się robi.
To szaleństwo. Dług publiczny 245%.
Jeśli pojawi się wierzyciel i powie: chciałbym odzyskać pieniądze, Japończycy będą mogli pracować
przez dwa i pół roku, nie zarabiając ani centa.
Wszystko dla banków, wszystko dla banków.
Problem polega na tym, że nadal musieliby płacić odsetki przez te dwa i pół roku, a to
nie jest nawet uwzględnione w obliczeniach.
Tak, a potem pozwoliłem sobie umieścić tam kilka krajów, być może bez dokonywania jakichkolwiek poważnych osądów politycznych,
które już dobrze znamy z najnowszych komunikatów prasowych:
Tutaj mamy Syrię, zobaczmy, jak Syria radzi sobie z pieniędzmi.
Wiedzą też, jak wygląda 183% długu publicznego.
I od tego miejsca się załamuje, Syria nie dostarcza już żadnych informacji o długu
publicznym, podejrzewam, że będzie on nadal spadał.
Możemy spojrzeć na Iran, który nie do końca podoba się swoim międzynarodowym partnerom, którzy z
jakiegoś powodu wydają się koncentrować na długu.
A potem kraj, ciemnozielony kraj, Libia, chyba od 2003 roku, 0% długu publicznego, koniec z
długiem, wolny, wolny od długu. To działa, prawda?
Podsumuję krótko. Co powinieneś wiedzieć o długach, jeśli nie wiedziałeś tego wcześniej?
Oczywiście, płacisz odsetki od swoich osobistych pożyczek, ale płacisz także - poprzez podatki i opłaty - za dług publiczny.
I co może być dla niektórych z was nowością, przy każdym zakupie płacicie odsetki, odsetki od długu.
A ponieważ tylko nieliczni mogą tworzyć te pieniądze, dowiedzieliśmy się i już słyszeliśmy, że nastąpi
redystrybucja, musi nastąpić redystrybucja bogactwa.
I dlatego uważam, że ważne jest również, abyśmy się nad tym zastanowili - i już powoli
wkraczam w fazę lądowania - czy chcemy coś zmienić?
Nie chcę przedstawiać rozwiązania, również dlatego, że niekoniecznie chcę sprawiać wrażenie wszystkowiedzącego
i myśleć, że rozwiązanie jest rzeczywiście jasne.
Jeśli złapiesz złodzieja na kradzieży, musi on zwrócić łup, prawda?
Nie ma potrzeby omawiania żadnego innego rozwiązania.
Ale mogę sobie wyobrazić, że w naszym przypadku niekoniecznie chodzi o złodzieja torebek.
To, co usłyszeliśmy od Christopha Hörstela, jest bardzo wysokiego kalibru.
Albo to, co widzieliśmy w programie Kla.TV - 50. rocznica śmierci Johna F. Kennedy'ego - widać, że to nie jest wyrywacz torebek.
Może się więc okazać, że pojedyncza wskazówka - widzieliśmy to, rozdaj to - może nie wystarczyć.
Następnie przyniosłem dwa kolejne cytaty.
Joshua Stamp, który był również dyrektorem Banku Anglii, powiedział: "Jeśli chcecie nadal być niewolnikami
banków i płacić za własne zniewolenie, to pozwólcie bankom nadal tworzyć pieniądze i kontrolować kredyty".
Możesz powiedzieć coś takiego, a ludzie wciąż są trochę uśpieni. To jest właśnie szalone.
Henry Ford jest również dobrze znaną marką samochodów:
"Gdyby ludzie rozumieli system monetarny, mielibyśmy rewolucję jeszcze przed jutrzejszym porankiem".
Możesz przeczytać o tych rzeczach w Internecie, są one dobrze znane.
Zadaję sobie pytanie: Dlaczego tak trudno jest inspirować ludzi, jak pokazała to ta młoda dziewczyna swoją piosenką?
Na koniec chciałbym zadać pytanie: kto jest teraz za to odpowiedzialny?
Kto jest odpowiedzialny za tę sytuację?
Czy banki są odpowiedzialne za to nieszczęście?
Odpowiedziałbym na to pytanie "nie", ponieważ działają zgodnie z obowiązującym prawem.
Czy państwo, rządy, politycy są za to odpowiedzialni? Również w tym przypadku odpowiedziałbym na to pytanie: Nie.
Ponieważ mają twój mandat, mają nasz mandat.
Więc kto jest teraz odpowiedzialny? My. Ach tak, mam cię. Ja też. Jesteśmy odpowiedzialni.
Ale jaki jest klucz do zmiany teraz?
I chciałbym przekazać dwie lub trzy myśli, które są całkowicie zgodne z tym, co już usłyszeliśmy od Christopha Hörstela.
Jak możliwa jest zrównoważona zmiana?
Moim zdaniem jest to możliwe tylko wtedy, gdy postrzegamy siebie jako naród. Zrozumiemy siebie jako naród.
Kiedyś ukułem zdanie - poczekaj chwilę i zobacz, czy ci się spodoba - "Ludzie mogą żyć bardzo dobrze bez tyrana.
Ale tyran ma ciężko bez "ludu", prawda?
Jako naród musimy ponownie zrozumieć, że dajemy władzę temu, komu ją dajemy. Że mamy ją w naszych rękach.
A teraz, oczywiście, pojawia się pytanie: Ale jak możemy stać się jednym narodem?
Jak to działa? I tutaj naprawdę mogę mówić z własnego doświadczenia. Jeśli jeszcze raz podkreślę trzy punkty, to
tylko po to, by pokazać, czego potrzeba, by stać się narodem.
Ma to coś wspólnego ze zrozumieniem, pojmowaniem. Ma to coś wspólnego z ponownym pogodzeniem się z rzeczami.
Że nie bierzesz rzeczy, połykasz je i robisz, ale zaczynasz je rozważać.
Dlaczego więc stajemy się ludźmi? Mogę to wyjaśnić całkiem prosto.
Mieliśmy kilka kontaktów S&G, kilka kontaktów AZK i każdy telefon, który wykonałem, być może możesz to
potwierdzić, doprowadził do natychmiastowego połączenia.
Byli tam ludzie, którzy od razu uświadomili mi, że myślą. Oni też myślą. Oni też chcą zrozumieć.
Nie są też szybcy i mówią wszystko źle, ale: Chwileczkę, jak to jest połączone?
Z chęci zrozumienia rodzi się zrozumienie. Ze zrozumienia rodzi się wspólnota.
Na przykład, musimy zrozumieć, musimy nauczyć się rozumieć, że pieniądze nie mogą działać.
Jako przykład. Pieniądze nie działają.
Możesz również, nawiązując do mojego przedmówcy, zadać sobie małe zadanie domowe.
Dlaczego nie położysz banknotu o nominale 10 euro obok naczyń, których nie pozmywałeś wieczorem?
A potem zamknąć drzwi do kuchni i wejść następnego ranka.
Wtedy zobaczysz, czy pieniądze zadziałały.
W naszym gospodarstwie domowym jest kilka osób. Prawdopodobnie zamknąłbym drzwi, w przeciwnym razie banknot
10 euro zniknąłby, a ja nadal musiałbym zmywać naczynia.
Stawanie się ludźmi ma wiele wspólnego ze zmianą i chęcią zmiany.
Dla mnie gotowość do zmiany oznacza też ponowne wzięcie odpowiedzialności, czy coś w tym
stylu jak w słowach końcowych, sam je zapisałem:
Razem możemy coś zmienić. Zacznij od siebie, zmień coś dla siebie.
To zupełnie inna relacja serca. Naprawdę mogę to powiedzieć o moich kurierach.
Jest to temat Strategii 2+, o której Ruth wspomniała wcześniej. Budujemy sieć z kurierami.
Z każdą osobą łączy mnie serce, ponieważ zdaję sobie sprawę, że każdy chce coś zmienić.
Każdy pracuje nad sobą, każdy zaczyna od siebie.
To się stapia. Nie musisz wygłaszać wielkich przemówień, to się po prostu dzieje.
I to stapianie się razem, stawanie się rodziną, prowadzi do nawiązywania kontaktów. Myślę, że to coś nowego.
Na świecie było naprawdę wielu charyzmatycznych przywódców.
Z dobrymi pomysłami, z prawdziwie wizjonerskim podejściem, z umiejętnością inspirowania ludzi.
Czuję jednak, że w naszych czasach ludzie rozwijają się oddolnie.
Jest to również oryginalne, co zapisałem od mojego przedmówcy:
Wspólny rozwój od podstaw. Zmiana musi przyjść oddolnie.
To networking, to ludzie, którzy czują się ludźmi. Co nagle uświadamia nam, że nie budujemy naszych kontaktów na
Facebooku, ale z prawdziwymi kontaktami, które mają ręce i nogi.
Coraz bardziej dochodzimy do sedna. Nie lamentujemy.
Lubimy dyskutować na tematy polityczne z naszymi kolegami z pracy.
Szybko jednak odpowiadamy na pytanie: Czy jesteś gotów zainwestować czas?
Czy jesteś gotowy zainwestować w siebie? I w ten sposób stajemy się ludźmi.
Myślę, że wszyscy lub większość z was zna S&G, gazetę "Stimme und Gegenstimme". Taka jest strategia S&G. I właśnie dlatego - nie
mam własnego stolika prelegentów - reklamuję nasz stolik S&G.
Idź tam. Jeśli jeszcze tego nie wiesz, S&G to coś więcej niż tylko gazeta.
Dla mnie S&G to sposób, tak, sposób na stanie się ludźmi.
Sposób na zebranie się jako ludzie. I dlatego ostatnią rzeczą, jaką mam do powiedzenia, jest: przyłącz się! Dziękuję. Dziękuję.