అందరికీ నమస్కారం, మీ ముందు ఇక్కడ నిలబడటం నిజంగా నాకు గొప్ప గౌరవం. ధన్యవాదాలు, ఇవో.
ఈ రోజు ఇక్కడ ఉండటం నిజంగా చాలా బాగుందని నేను అనుకుంటున్నాను. సరైన సమయంలో సరైన ప్రదేశంలో ఉండటం ఎప్పుడూ మంచిదే కదా?
నేను తరచుగా తప్పుడు సమయంలో తప్పుడు ప్రదేశంలో ఉంటాను. చిన్నపాటి ట్రాఫిక్ ప్రమాదాలు జరిగినప్పుడు, మీరు సాధారణంగా మీలోనే, "ఓహ్,
నేను కాస్త విభిన్నంగా నడిపి ఉంటే బాగుండేది" అని అనుకుంటారు.
కానీ ఈ రోజు, నేను సరిగ్గా సరైన సమయంలో, సరైన ప్రదేశంలో ఉన్నానని అనిపిస్తోంది. మరియు మొత్తంగా, నాకు ఒక రకమైన అనుభూతి
కలుగుతోంది—బహుశా మీకు కూడా ఈ అనుభూతి తెలుసు ఉంటుంది—చలికాలం ముగిసిపోయి, గాలిలో వసంతంలాంటి
హాయి ఉంది, ఈ మార్చిలోని మొదటి వెచ్చని రోజులు.
మానవాళిగా, ప్రజలుగా మనకు మార్పు అవసరమని నా అంతరాత్మ నాకు చెబుతోంది.
నేను ఇటీవల మళ్ళీ వియన్నాలో ఉన్నాను – నేను కొన్నిసార్లు పని మీద అక్కడికి వెళ్తాను – మరియు వీధుల్లో
నడిచాను, అలాగే పార్లమెంట్‌ను కూడా సందర్శించాను.
మరియు అక్కడ, ఆస్ట్రియా రిపబ్లిక్‌ను ప్రకటించిన గణతంత్రానికి వ్యవస్థాపకుల విగ్రహాలు ఉన్నాయి. మరియు అది ఎందుకో నా హృదయాన్ని
ఎంతగానో తాకింది, నేను అప్పుడు అనుకున్నాను – నేను ఇప్పుడు తీర్పు ఇవ్వాలనుకోవడం లేదు, ఆస్ట్రియా గణతంత్ర ప్రకటన, అది ఇక్కడ ముఖ్యం
కాదు – కానీ బహుశా అప్పుడు, వారు దాని కోసం పోరాడుతున్నప్పుడు లేదా వారిని ప్రేరేపించినది ఏదైనా, బహుశా ఇది ఎప్పటికైనా
సాధ్యమవుతుందని, అది విజయవంతమవుతుందని, ఇంత భిన్నమైన ప్రపంచం సాధ్యమవుతుందని వారు అనుకోని ఉండవచ్చు.
మరియు చివరికి వారు నిజంగా విఫలమయ్యారు.
మనలో ఎవరూ విఫలులుగా మిగిలిపోకుండా, ఈ కొత్త ప్రపంచాన్ని అనుభూతి చెందగలమని నేను ఆశిస్తున్నాను. క్రిస్టోఫ్ హోర్స్టెల్ ప్రస్తావించిన
ఈ మార్పును మనం అనుభూతి చెందగలమని, దాని గురించి కేవలం మాట్లాడటం, కలలు కనడం మాత్రమే కాకుండా, ఆ మార్పు
జరుగుతోందని నిజంగా అనుభూతి చెందగలమని నేను ఆశిస్తున్నాను.
అవును. నా ప్రదర్శన శీర్షిక: "అప్పుపై వడ్డీ: మీరు తెలుసుకోవలసినవి!"
బహుశా నేను చిన్నప్పుడు ఎప్పుడూ అనుభవించినట్లే మీరు కూడా అనుభవిస్తూ ఉండవచ్చు – నేను ఐస్ క్రీం కోసం డబ్బు అప్పుగా
తీసుకున్నా, అప్పట్లో అది కేవలం ఒక డ్యూచ్‌మార్క్ అయినా – ఆ అప్పును తిరిగి చెల్లించినప్పుడు నేను ఎప్పుడూ చాలా సంతోషంగా ఉండేవాడిని.
అది ఈ రోజుకీ అలాగే ఉంది, అది కేవలం 10 యూరోలు అయినప్పటికీ. చివరికి ఆ తెలివితక్కువ అప్పు నుండి
విముక్తి పొందినప్పుడు నాకు చాలా ఉపశమనం కలిగింది.
మరెవరికైనా ఇలా అనిపిస్తుందా? సరే, నేను పూర్తిగా ఒంటరిని కాదు.
అప్పుడు మీకు ఆ అనుభూతి తెలుస్తుంది. అప్పులు లేకుండా జీవించగలగడం చాలా అద్భుతంగా ఉంటుంది.
మన రాజకీయ నాయకులు, వ్యాపార నాయకులు, ఆర్థిక మంత్రులు మరియు ప్రభుత్వ అధిపతులకు అప్పుపై భిన్నమైన అవగాహన ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.
జాతీయ రుణం ఎలా పెరుగుతోందో గమనించినప్పుడు, అభివృద్ధి చెందుతున్న ఆర్థిక వ్యవస్థలో అప్పులు ఉండటం ఇప్పుడు
మంచి పద్ధతిగా పరిగణించబడుతోందని మీరు నిజంగా అనుకోవచ్చు.
మరియు తిరిగి చెల్లింపు గురించి – నాకు తెలియదు, దాని గురించి చర్చ కూడా జరగడం లేదు.
నేను వినేది అంతా కొత్త అప్పులు, చెల్లించాల్సిన అధిక వడ్డీ రేట్ల గురించే, కానీ వాటిని తిరిగి చెల్లించాలనే ఆలోచన ఎవరికీ
వచ్చినట్లుగా అనిపించదు. దాని గురించి నేను ఏమీ వినడం లేదు.
మీకు ప్రాథమిక అవలోకనం ఇవ్వడానికి నేను ఒక చార్ట్‌ను తీసుకువచ్చాను. ఈ రోజు, మనం ఇప్పటికే యూరప్ మరియు ప్రపంచ దేశాల అంశాలతో
పాటు, అప్పు మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థ గురించి కూడా చర్చించాము. దేశాలకు వాస్తవానికి ఎంత అప్పు ఉంది? ఉదాహరణకు, యూరప్‌లో.
మరియు నేను దీనిని – స్థూల దేశీయోత్పత్తికి సంబంధించిన రుణ నిష్పత్తి విషయంలో – అంతర్జాతీయ ద్రవ్య
నిధి యొక్క అధికారిక గణాంకాలను ఉపయోగించి వివరించాను.
స్థూల దేశీయోత్పత్తి అనేది ఒక దేశంలో ఉత్పత్తి చేయబడిన అన్ని వస్తువులు మరియు సేవల మొత్తం.
అక్కడ ఉత్పత్తి అయ్యే ప్రతిదీ, జరిగే ప్రతి పని అక్కడ నమోదు చేయబడుతుంది, మరియు అప్పుడు ఈ
దేశానికి ఉన్న అప్పులు సరైన దృక్పథంలో ఉంచబడతాయి.
మరియు నేను ఒక అంచనా వేసే స్వేచ్ఛను తీసుకున్నాను.
'అప్పు లేదు' అని చెప్పే రేటింగ్ నాకు ముదురు ఆకుపచ్చ రంగు. యూరప్‌లో ముదురు ఆకుపచ్చ దేశం ఏదీ లేదని నేను వెంటనే చెప్పగలను.
నేను ఒకసారి "10%" అని అనుకున్నాను, కాబట్టి ఒక దేశం ఒక సంవత్సరంలో సంపాదించే దానికి సంబంధించి 10% అప్పు
ఉంటే, నేను దానిని లేత ఆకుపచ్చ రంగుతో పిలిచి గుర్తించాను.
నాకు, "10 నుండి 25%" పసుపు, "25 నుండి 75%" ఎరుపు, మరియు "75% కంటే ఎక్కువ" ముదురు ఎరుపు.
నేను దీనిని ఎలా అంచనా వేస్తానో వివరిస్తాను.
మీరు ఒక నెల పాటు మీ బిల్లులన్నీ చెల్లిస్తారని, కానీ మీకు జీతం రాదని; బదులుగా, మన జాతీయ రుణాన్ని తీర్చాలనే లక్ష్యంతో
మీ జీతం నేరుగా బ్యాంకుకు బదిలీ చేయబడుతుందని ఊహించుకోండి.
మీరు ఒక నెల పాటు అలా చేస్తే, కానీ అదే సమయంలో మీ అద్దె, పెట్రోల్, షాపింగ్, బట్టల కోసం డబ్బులు చెల్లిస్తుంటే, మరియు
పెట్రోల్ స్టేషన్ అటెండెంట్ లేదా లీజుదారుడు కూడా అలాగే చేస్తే, అతను మీ డబ్బును తీసుకుని, దానిని బ్యాంకుకు కూడా ఇస్తాడు.
మీరు దానిని ఒక నమూనాగా తీసుకుంటే – మేము మా అప్పుల నుండి త్వరగా బయటపడాలనుకుంటున్నాము – అప్పుడు మీరు
సర్వస్వం త్యాగం చేయడం ద్వారా ఒక నెలలో 8% చెల్లించగలరు.
మరియు దాని నుండి నేను రంగులను రూపొందించుకున్నాను, 'సరే, అలాంటి ప్రజలు దీనిని నిర్వహించగలరని నేను ఇంకా ఊహించగలను' అని అనుకుంటూ.
నేను పసుపు అని చెప్పాను, సరే, ఒకటి నుండి మూడు నెలలు, ఒకవేళ అన్ని డబ్బులు బ్యాంకులకు వెళ్ళిపోతే ఇంకా అంతర్యుద్ధం జరగకపోవచ్చు.
కానీ, కేవలం బ్యాంకులను సంతోషంగా ఉంచడానికే మనం సంపాదించిన డబ్బును ఎప్పుడూ అప్పచెప్పాల్సి వస్తే, జర్మనీలో కూడా
చివరికి అంతర్యుద్ధం లేదా ప్రజల చేత న్యాయం లేదా అలాంటిదేదైనా జరగదని నాకు ఇప్పుడు కచ్చితంగా అనిపించడం లేదు.
కాబట్టి, దేశాలను ఒకసారి చూసి, మన ప్రియమైన యూరప్ ఎలా ఉంది చూద్దాం: పోర్చుగల్ 124% జాతీయ రుణం, స్పెయిన్ 97%, ఫ్రాన్స్ 92%, గ్రేట్
బ్రిటన్ 93%, ఐర్లాండ్ 119%, ఇటలీ 128%, ఇలా కొనసాగుతుంది. లక్సెంబర్గ్ 25% వద్ద ఉంది, ఇది నిజానికి ఇంకా చాలా మంచిదే – నేను
ఇక్కడ పేజీలు తిప్పుతున్నాను – దాదాపుగా అన్నీ ఎర్ర దేశాలే ఉన్నాయి.
మన దగ్గర 16% తో బల్గేరియా ఉంది, దాని గురించి నేను తర్వాత మళ్ళీ చెబుతాను, మరియు టర్కీ. కొన్ని దేశాలు లేవు, మొత్తం
స్కాండినేవియా. 10% జాతీయ రుణంతో ఎస్టోనియా కూడా ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తుంది, అలాగే జార్జియా, ఆర్మేనియా మరియు అజర్‌బైజాన్ కూడా.
ఇక ఆ పెద్ద ఎలుగుబంటి, రష్యా, 10% జాతీయ రుణంతో, పచ్చగా, లేత పచ్చగా ఉంది, ముదురు పచ్చ కాదు, అయినా సరే లేత పచ్చగానే ఉంది.
నిజం చెప్పాలంటే, దానికి నేనే బాధ్యుడినైతే నాకు సిగ్గుగా ఉంటుంది.
ఎందుకంటే నిజానికి... సాధారణంగా ఎవరూ అలా బ్రవ్వరు. మీరు అప్పుల మీద బ్రవ్వరు, ఆపై దాని గురించి గర్వపడరు కూడా.
కానీ, 'అది ఎప్పుడూ అలాగే ఉందా?' అనే ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పినప్పుడు మనం దాని గురించి తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.
అయితే, గతంలో ఇది బహుశా భిన్నంగా కనిపించి ఉండవచ్చు మరియు బహుశా ఇప్పుడు కూడా అలాగే ఉండవచ్చు, ఇది 2008 ఆర్థిక
సంక్షోభానికి సంబంధించినదా? ఈ పరిణామాన్ని మరోసారి పరిశీలిద్దాం.
కానీ ముందుగా, మనం మళ్ళీ ఒకసారి ప్రపంచం మొత్తాన్ని చూద్దాం.
కేవలం కొన్ని దేశాలు మాత్రమే అప్పులలో లేవు; ఐఎంఎఫ్ పరిధిలోని 173 దేశాలలో 171 దేశాలు ప్రస్తుతం అప్పులలో
ఉన్నాయి. చాలా తక్కువ దేశాలు ముదురు ఆకుపచ్చ రంగులో ఉన్నాయి.
మనం భూమి గురించి ఇప్పటికే చర్చించుకున్నాము, నేను దాని గురించి మళ్ళీ మాట్లాడతాను.
చూడటం కష్టంగా ఉంది, నా చేతిని స్థిరంగా పట్టుకోలేకపోతున్నాను, కువైట్ ఇంకా పచ్చగా ఉంది, బ్రూనై
గురించి అందరికీ తెలియకపోవచ్చు, మలేషియా పచ్చగా ఉంది.
మరియు మిగిలినవి ఏదో ఒక రూపంలో అప్పుల్లో ఉన్నాయి, కనీసం లేత ఆకుపచ్చ రంగులో, ఇది ఇంకా ఆమోదయోగ్యం; ఇక్కడ మనం
ఇరాన్‌ను చూడవచ్చు. కానీ మిగిలినవి ఎరుపు, ఎరుపు నుండి ముదురు ఎరుపు రంగులో అప్పుల్లో ఉన్నాయి.
మరియు అప్పులో ఉన్న అసహ్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, దానికి వడ్డీ వస్తుంది.
ఇప్పుడు ప్రశ్న తలెత్తుతుంది: అసలు అప్పుపై వడ్డీని చెల్లించేది ఎవరు?
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వడానికి, నేను మూడు సమూహాలను పరిశీలించాలనుకుంటున్నాను.
గ్రూప్ 1లో ప్రైవేట్ గృహాలు ఉంటాయి
గ్రూప్ 2: కంపెనీలు
మరియు గ్రూప్ 3 రాష్ట్రం.
ఉదాహరణకు, మీరు మీ కొత్త ఫ్యాన్సీ కారుకు డబ్బు చెల్లించడానికి బ్యాంకుకు వెళ్లి రుణం తీసుకున్నప్పుడు, మీరే గ్రూప్ 1.
ఈ విషయంలో, విషయం నిజానికి చాలా స్పష్టంగా ఉంది. అప్పుపై వడ్డీకి మీరే బాధ్యత వహించాలి.
కాబట్టి ఇప్పుడు మీరు మీ అప్పులు తీర్చడానికి డబ్బు సంపాదించడానికి కష్టపడి పనిచేయబోతున్నారు.
అయితే, మీరు ఇలా కూడా చెప్పవచ్చు, నేను ఈ అప్పుల వెర్రితనం నుండి వైదొలుగుతున్నాను, నేను
ఎలాంటి రుణాలు లేదా క్రెడిట్‌లు తీసుకోవడం లేదు.
ఈ సమయంలో దానిపై వ్యాఖ్యానించడం నాకు ఇష్టం లేదు.
కానీ దీనిని పరిగణించండి: మీరు ఈ వ్యక్తిగత నిర్ణయం నుండి, ఈ అప్పుల యంత్రాంగం నుండి తప్పించుకోగలరా?
పదండి, గ్రూప్ 2, అంటే కంపెనీలను చూద్దాం.
నా విషయంలో, నేను మిమ్మల్ని ధాన్యం మొదలైనవి పండించే ఒక వ్యవసాయ వ్యాపారం గురించి పరిచయం చేయాలనుకుంటున్నాను.
రైతు ఒక కొత్త స్మార్ట్ ట్రాక్టర్ కొన్నాడు.
అతను దానికి బ్యాంకు ద్వారా రుణం తీసుకున్నాడు, కాబట్టి వడ్డీ వలసి వస్తోంది.
మనం ఇప్పుడు ఈ వ్యవసాయ వ్యాపారంలోని ఖర్చుల పరిస్థితిని చూస్తే, ఒకవైపు, రైతుకు సహాయం చేసే వ్యవసాయ సహాయకుడి వేతన ఖర్చులు ఉన్నాయి.
మరోవైపు, మనకు సామాగ్రి ఖర్చులు ఉన్నాయి. ఇది ట్రాక్టర్‌కు డీజిల్ లేదా, ఇక్కడ చూపినట్లుగా, విత్తనాలు కావచ్చు.
మరియు, ఇప్పటికే చెప్పినట్లుగా, మూడవదిగా మనకు వడ్డీ ఖర్చులు ఉన్నాయి.
ఈ వ్యవసాయ వ్యాపారం ఈ మూడు ఖర్చులనూ మొత్తం ఖర్చులుగా ధాన్యం అమ్మకం ధరలో ధాన్యం కొనుగోలుదారునికి బదిలీ చేస్తుంది.
నా విషయంలో, ధాన్యం కొనుగోలుదారు ఒక పిండి మిల్లు. ఆ మిల్లులో ధాన్యాన్ని పిండిగా దంచుతారు.
మరియు ధాన్యాన్ని పిండిగా దంచడానికి, ఇక్కడ కూడా కష్టపడి పనిచేసే కార్మికులు అవసరం.
మిల్ యొక్క ప్లాంట్ టెక్నాలజీని – ఉదాహరణకు – మరియు మిల్ ను కూడా బ్యాంకుయే నిధులు సమకూరుస్తుంది.
దీని అర్థం ఇక్కడ కూడా వడ్డీ వసూలు చేయబడుతుంది.
ఇక్కడ మిల్లులో కూడా ఖర్చుల పరిస్థితిని ఒకసారి చూద్దాం.
ఆ తర్వాత, కష్టపడి పనిచేసే కార్మికుల వేతన ఖర్చులు, వ్యవసాయ క్షేత్రం నుండి వచ్చే ధాన్యం అనే పదార్థాల
ఖర్చులు, మరియు మిల్లు కోసం వడ్డీ ఖర్చులు ఉన్నాయి.
ఒక బేకర్‌గా, నేను ఈ మిల్లు నుండే పిండిని కొనుగోలు చేస్తాను, మరియు ఈ మిల్లు కూడా ఈ ఖర్చును ధరలో చేర్చి వసూలు చేస్తుంది.
దీని అర్థం ఏమిటంటే, ఒక పర్యావరణ స్నేహ బేకర్‌గా, నేను నా పిండిని మిల్లు నుండి కొనుగోలు చేస్తాను మరియు దానిని బ్రెడ్ మరియు
రోల్స్‌గా మార్చడంలో నాకు సహాయం చేసే కష్టపడి పనిచేసే సహాయకులు కూడా ఉన్నారు, ఆ తర్వాత నేను వాటిని నా వినియోగదారులకు అమ్ముతాను.
బ్యాంకులో వడ్డీ రేట్లు ప్రస్తుతం చాలా తక్కువగా ఉన్నందున, నేను ఒక కొత్త ఓవెన్ కొన్నాను.
మరియు అది, వాస్తవానికి, వడ్డీ ఖర్చులకు కూడా దారితీస్తుంది.
నా బేకరీలోని ఖర్చుల పరిస్థితిని ఒకసారి చూద్దాం.
ఆ తర్వాత నా బేకరీ సహాయకుల జీతభత్యాలు, ఇతర సామాగ్రి ఖర్చులు, మిల్లు నుండి పిండిని కొన్న ఖర్చు, ఇంకా నేను కొన్న
ఆ ఫ్యాన్సీ కొత్త ఓవెన్‌పై వడ్డీ ఖర్చులు కూడా ఉన్నాయి.
నేను కూడా నా బ్రెడ్ మరియు రోల్స్ ధరను ఈ మూడు ఖర్చులు అందులో ప్రతిబింబించే విధంగా లెక్కిస్తాను:
నా సిబ్బంది ఖర్చులు, నా సామాగ్రి ఖర్చులు మరియు వడ్డీ ఖర్చులు.
మరియు నేను ఆ భారాన్ని ధర రూపంలో చివరి వినియోగదారునికి అందిస్తాను. ఆ చివరి వినియోగదారులం మనం.
నేను సంక్షిప్తంగా సంగ్రహిస్తాను:
కృషి వ్యాపారం తన వడ్డీ ఖర్చులను, సిబ్బంది మరియు సామాగ్రి ఖర్చులతో పాటు, ధాన్యం
కొనుగోలుదారునికి ధాన్యం అమ్మకం ధరలో బదిలీ చేస్తుంది.
మిల్లింగ్ కంపెనీ తన వడ్డీ ఖర్చులతో పాటు, మెటీరియల్ మరియు సిబ్బంది ఖర్చులను పిండి అమ్మకం ధరలో చేర్చుతుంది.
మరియు ఒక బేకర్‌గా, నేను కూడా అదే పని చేస్తాను: నా ఆసక్తి ఖర్చులతో పాటు నా సిబ్బంది మరియు
సామగ్రి ఖర్చులను రొట్టె యొక్క రిటైల్ ధరలో చేర్చుతాను.
దీనికి అంతా మనం చెల్లిస్తాం. అంటే, మనం తుది వినియోగదారులుగా, విలువ శ్రేణికి సంబంధించిన మొత్తం ఖర్చులను, అన్ని వడ్డీ ఖర్చులతో
సహా, మనం చెల్లిస్తాం. మరియు ఇది ప్రతిచోటా ఇలాగే ఉంటుంది.
మీరు హాలిడే ట్రిప్ బుక్ చేసుకున్నా, కారుకు నగదు చెల్లించినా, మీరు బ్యాంకుకు వడ్డీని చెల్లిస్తారు, అది పరోక్షంగా
అయినా సరే – మీరు కేవలం ఒక ఐస్ క్రీమ్ కొన్నా కూడా, వడ్డీ ఖర్చులు ఉంటాయి మరియు అవి బ్యాంకుకు వెళ్తాయి.
మొత్తమ్మీద, మనం కొనే ప్రతి వస్తువుకు, చెల్లించే ప్రతి బిల్లుకు, అది దుస్తులైనా, ఆహారమైనా, సెలవులైనా, వాహనాలైనా,
సంగీత వాయిద్యాలైనా, క్లబ్ ఫీజులైనా - విలువ శ్రేణిలో చేర్చబడిన వడ్డీ ఖర్చులను మనం చెల్లిస్తాము.
మరియు మీరు దానిని లెక్కించవచ్చు. అది కొనుగోలు ధరలో సగటున 40% కంటే తక్కువ కాని మొత్తం.
మీరు ఇప్పుడు విజేతలా లేక ఓడిపోయినవారిలా అని ఆలోచిస్తుంటే, నేను మీకు అర్థమయ్యేలా వివరిస్తాను. కొనుగోలు ధరలో 40% – అంటే ఏమిటి?
కాబట్టి మీరే దానిని లెక్కించుకోవచ్చు. మీకు నెలవారీ ఖర్చులు తెలిస్తే, ఉదాహరణకు మీ నెలవారీ ఖర్చులు 2,000
యూరోలు అని అనుకుంటే, అప్పుడు 40% అంటే 800 యూరోలు అవుతుంది.
దీని అర్థం మీరు బ్యాంకుకు €800 పరోక్షంగా, లేదా బహుశా ప్రత్యక్షంగా చెల్లిస్తారు.
సంవత్సరానికి అంచనా వేస్తే, అది 9,600 యూరోలకు సమానం.
ఇప్పుడు మీరు చేయాల్సిందల్లా, ఏడాది చివరిలో వడ్డీ క్రెడిట్‌ను చూపే మీ బ్యాంకు స్టేట్‌మెంట్‌ను తీసుకోవడమే.
అప్పుడు మీరు ఒకసారి చూసి, అక్కడ 9,600 యూరోలు దొరుకుతాయో లేదో చూడవచ్చు.
మరియు మీరు ఎక్కువ మొత్తాన్ని కనుగొంటే, మీరు విజేత, మరియు మీరు తక్కువ మొత్తాన్ని కనుగొంటే – నాది దయనీయంగా తక్కువగా
ఉంది, నాకు ఇకపై వడ్డీ స్టేట్‌మెంట్లు ఏవీ వస్తున్నాయని అనుకోవడం లేదు – అప్పుడు మీరు ఈ వ్యవస్థలో ఓడిపోయారు.
కానీ అంతే కాదు. తన ప్రయోజనాలను సాధించడానికి రాష్ట్రం కూడా అంతకంతకూ అప్పుల్లోకి వెళ్తోంది.
మరియు మీరు ఈ అప్పుపై వడ్డీని కూడా చెల్లిస్తారు – పన్నుల రూపంలో.
కాబట్టి, మనం ఈ రాష్ట్ర నమూనాను కూడా పరిశీలించడం సముచితం, దీని గురించి మనం ఇప్పటికే ఉపన్యాసంలో
కొద్దిగా విన్నాము – మీరు ఇప్పటికే ప్రస్తావించినట్లుగా.
రాష్ట్రం అప్పుల్లోకి వెళ్ళినప్పుడు అది ఎలా ఉంటుంది?
జర్మనీలో, క్రెడిట్ పరిమాణంలో దాదాపు మూడింట రెండు వంతులు, స్వతంత్ర బ్యాంకులు మరియు క్రెడిట్ సంస్థల
నుండి రుణాల రూపంలో జర్మన్ రాష్ట్రం తీసుకుంటుంది.
మరియు మూడవ వంతు ప్రభుత్వ బాండ్లలో. రెండు మూడవ వంతులు! అతను ఇది ఎలా చేయగలుగుతున్నాడు?
బ్యాంకులు తమ డబ్బును ఎక్కడ నుండి పొందుతాయి? చాలా సులభం, మనం ఇప్పటికే ఈ పదాన్ని విన్నాము: ఫియట్
మనీ. బ్యాంకులకు బుక్ మనీ జారీ చేయడానికి అనుమతి ఉంది.
రాష్ట్రం బ్యాంకులకు ఈ క్రింది పనులు చేయడానికి అనుమతి ఇచ్చింది: మీరు డబ్బును సృష్టించవచ్చు.
సూత్రప్రాయంగా, కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఇది డబ్బు ముద్రించే యంత్రం. బ్యాంకులకు డబ్బును ముద్రించే అనుమతి ఉంది.
బుక్ మనీ యొక్క ఏకైక ప్రయోజనం ఏమిటంటే, మీకు ప్రింటింగ్ ప్రెస్ లేదా నాణేల తయారీ యంత్రాలు కూడా అవసరం లేదు.
మీరు డబ్బును ఆదా చేస్తారు మరియు డబ్బును సృష్టించడానికి అనుమతించబడతారు.
ఆ తర్వాత ప్రభుత్వం వచ్చి, "అయ్యో, నాకు డబ్బు కావాలి," అని అప్పు తీసుకుని, సవ్యంగా వడ్డీతో సహా తిరిగి చెల్లిస్తుంది.
సరే, నాకు తెలియదు, కానీ నాకు అది మంచి ఒప్పందం కాకపోవచ్చు.
చాలా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే – నేను ఆ చిన్న డబ్బు సంచిని జోడించాను – ప్రభుత్వం బ్యాంకులకు డబ్బు ఇస్తుంది,
తద్వారా అవి దానిని రుణాలుగా ఇచ్చి వడ్డీ వసూలు చేయగలవు.
మరియు ఆ విధంగా మీరు బహుశా మీ డబ్బును మరింత బాగా నిర్వహించగలరని నేను నమ్ముతున్నాను.
మరియు ఇప్పుడు, వాగ్దానం చేసినట్లుగా, జాతీయ రుణం.
ఇది ఇప్పుడు ఒక స్థిరమైన సమస్యా, లేదా ఇంకా మార్పుకు ఆస్కారం ఉందా – ప్రభుత్వ అప్పులలో వాస్తవ ధోరణి ఏమిటి?
దానిని ఒకసారి చూద్దాం. మనం అప్పుపై వడ్డీకి బాధ్యత వహించేటట్లయితే, ప్రభుత్వం ఆ డబ్బును ఎలా
నిర్వహిస్తోందో కూడా మనకు కొంత అవగాహన ఉండాలి.
1995 నుండి 2013 వరకు జాతీయ రుణం, అన్ని అంకెలు మళ్ళీ అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి నుండి.
మనం ఇప్పటికే పరిచయం ఉన్న స్థూల దేశీయోత్పత్తి శాతంగా కూడా మళ్ళీ చూపబడింది.
ఆ తర్వాత, జర్మనీలో గత రెండు దశాబ్దాలుగా పెరుగుతున్న జాతీయ రుణం ఉంది.
మరియు నేను మీకు హామీ ఇవ్వగలను, ఇది కేవలం గత రెండు దశాబ్దాలలో మాత్రమే జరిగిన విషయం కాదు.
నేను దాని మూలాన్ని వెతికాను – నాకు దొరికిన రికార్డులు 1950 నుండి మొదలవుతాయి, అప్పుడు జర్మనీ
జాతీయ రుణం 9 మిలియన్ల డ్యూష్‌మార్కులు, 9 మిలియన్లు.
యుద్ధం ముగిసిన ఐదేళ్ల తర్వాత జనాభా ఎంత పెద్దగా ఉందో నాకు కచ్చితంగా తెలియదు.
కానీ మనం 70 నుండి 80 మిలియన్లు అనుకుందాం. అది 20 పెన్నీలకు మించకుండా ఉండేది. తలసరికి 20 పెన్నీలు కూడా కాదు.
2011లో – నాకు లభించిన అత్యంత ఇటీవలి గణాంకం ప్రకారం – ఇది ప్రతి నివాసికి €24,771 కంటే తక్కువ లేదు.
జీతం పొందే ప్రతి వ్యక్తికి కాదు, ప్రతి నివాసికి, అంటే ప్రతి బిడ్డకు.
కాబట్టి మీరు మీ ఇంటి ఖర్చులను సులభంగా కలిపితే, జాతీయ రుణంలో మీ వాటా మీకు తెలుస్తుంది.
నాకు ఇది సిగ్గుగా ఉంది. సిగ్గుగా ఉంది. నిజంగా ఒక దేశాన్ని అలా పరిపాలించడం.
ఫ్రాన్స్, జాతీయ రుణం 55% నుండి 92% వరకు స్థిరంగా పెరిగింది, 20 సంవత్సరాలలో దాదాపు రెట్టింపయింది.
ఇంగ్లాండ్, జాతీయ రుణాన్ని రెట్టింపు కంటే ఎక్కువ చేసింది.
గ్రీస్ – పత్రికలలో ఇప్పటికే సుప్రసిద్ధమైన – భారీ జాతీయ అప్పు.
దీన్ని చూస్తుంటే నాకు ఒక ప్రశ్న వస్తుంది, ఆర్థిక మంత్రి ఉండటంలో అర్థం ఏమిటి, ఈ మనుషులందరి ఉనికితో ప్రయోజనం ఏమిటి?
మనమూ దాన్ని నిర్వహించగలమని నేను అనుకుంటున్నాను, లేదా మీరు చెప్పిన విషయాన్ని తీసుకుంటే, ఇవో, మీరు పునరావాసం
కల్పించిన మాదకద్రవ్యాల బానిసలు కూడా దాన్ని నిర్వహించగలిగేవారు.
వారు కూడా అటువంటి ఆర్థిక విధానాన్ని నిర్వహించి ఉండేవారు.
మరియు అది సాధ్యమేనని చూపించే ఇతర దేశాలు కూడా ఉన్నాయి:
బుల్గేరియా. బహుశా EUలో పూర్తి సభ్యురాలిగా మారాలనే బుల్గేరియా ఉద్దేశ్యం ప్రభావంతో, వారు కూడా 2000 నుండి 2013 వరకు, సాపేక్షంగా
తక్కువ కాలంలో తమ రుణాన్ని 75% నుండి 16%కి తగ్గించుకోగలిగారు.
రష్యా కూడా తన అప్పులను తగ్గించుకోవడంలో ఒక సరైన సమతుల్యతను సాధించగలిగింది. కాబట్టి అది సాధ్యమే.
మరియు ఆ తర్వాత మనం 'ఆర్థిక సంక్షోభాలను సృష్టించడంలో' పెద్దన్న, అనుభవజ్ఞుడైన ఆటగాడిని చూద్దాం.
112 శాతం జాతీయ అప్పు, 112 శాతం జాతీయ అప్పు!
చైనా అభివృద్ధి చెందుతోంది, కానీ ఈ విషయం గురించి మనం ఇప్పటికే ఒక ఉపన్యాసంలో విన్నాము. మందగమనాన్ని బహుశా తీవ్రంగా పరిగణించాలి.
ఇక్కడ ఏమి జరుగుతోందో చైనీయులకు కూడా బహుశా ఒక అంచనా ఉండవచ్చు.
నేను కూడా అనుకోకుండా దాన్ని గమనించాను.
యుఎస్‌ఎతో వ్యాపారం చేయడం, ఎగుమతులు చేసి డాలర్లు సంపాదించడంపై వారికి ఇకపై ఉత్సాహం లేదు.
వారు ఇప్పుడు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో ఆస్తులు మరియు కంపెనీలను కొనుగోలు చేయడంలో చాలా బిజీగా ఉన్నారు.
అది వారికి ఏదైనా ప్రయోజనం చేకూరుస్తుందని ఆశిద్దాం.
మరియు ఆ తర్వాత, వాస్తవానికి, కనీసం 1980లు మరియు 1990ల నాటి మూడు ప్రధాన ఆర్థిక దేశాల నుండి జపాన్‌ను వదిలివేయలేము.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి చెందిన ఒక నిజమైన కమికైజే పైలట్, మరోసారి అది ఎలా చేయాలో మనకు చూపిస్తున్నాడు.
ఇది పిచ్చి. 245% జాతీయ రుణం.
ఒకవేళ రుణదాత వచ్చి, "నా డబ్బు తిరిగి ఇవ్వండి" అని అడిగితే, జపనీయులు ఒక్క పైసా కూడా
సంపాదించకుండా రెండున్నర సంవత్సరాలు పనిచేయాల్సి వస్తుంది.
బ్యాంకులకే సర్వస్వం, బ్యాంకులకే సర్వస్వం.
మరియు సమస్య ఏమిటంటే, ఆ రెండున్నర సంవత్సరాలలో వారు వడ్డీ కూడా చెల్లించాల్సి ఉంటుంది, అది లెక్కలో చేర్చబడలేదు కూడా.
అవును, మరియు ఆ తర్వాత నేను, బహుశా ఎలాంటి పెద్ద రాజకీయ విశ్లేషణ లేకుండా, ఇటీవలి పత్రికా ప్రకటనల నుండి మనకు బాగా
పరిచయమైన కొన్ని దేశాలను కింద జాబితా చేసే స్వేచ్ఛను తీసుకున్నాను:
అక్కడ సిరియా ఉంది, సిరియా డబ్బును ఎలా నిర్వహిస్తుందో చూద్దాం.
వారికి కూడా 183% జాతీయ రుణం ఎలా ఉంటుందో తెలుసు.
ఇక్కడి నుండి, అది కుప్పకూలిపోతుంది. సిరియా తన జాతీయ రుణం గురించి ఇకపై ఎలాంటి సమాచారం అందించడం లేదు,
కానీ అది తగ్గుతూనే ఉందని నేను అనుమానిస్తున్నాను.
మనం ఇరాన్‌ను చూడవచ్చు, అది తన అంతర్జాతీయ భాగస్వామి దృష్టిలో అంతగా ప్రజాదరణ పొందడం లేదు, ఆ భాగస్వామి ఏదో
కారణం చేత అప్పుల మీద పందెం వేస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది.
మరియు ఆ తర్వాత లిబియా ఉంది, ఆ ముదురు ఆకుపచ్చ దేశం. 2003 నుండి, నాకు తెలిసినంత వరకు, దాని జాతీయ రుణం 0%,
ఇకపై అప్పులు లేవు, స్వేచ్ఛగా, అప్పుల బంధనాల నుండి విముక్తి పొందింది. ఇది సాధ్యమే కదా?
నేను సంక్షిప్తంగా సంగ్రహించాను. కాబట్టి, మీకు ఇప్పటికే తెలియకపోతే, అప్పు గురించి మీరు ఏమి తెలుసుకోవాలి?
అయితే, మీరు మీ వ్యక్తిగత రుణాలపై వడ్డీ చెల్లిస్తారు, కానీ పన్నులు మరియు సుంకాల ద్వారా జాతీయ రుణం కోసం కూడా చెల్లిస్తారు.
మరియు మీలో కొందరికి కొత్తగా అనిపించే విషయం ఏమిటంటే, ప్రతి కొనుగోలుతో మీరు వడ్డీ, అంటే అప్పు వడ్డీ చెల్లిస్తున్నారు.
మరియు కొద్దిమంది మాత్రమే ఈ డబ్బును సంపాదించడానికి అనుమతించబడినందున, పునఃపంపిణీ జరుగుతుందని కూడా మేము తెలుసుకున్నాము
మరియు ఇప్పటికే విన్నాము; సంపద పునఃపంపిణీ తప్పక జరగాలి.
అందుకే మనం దీని గురించి ఆలోచించడం ముఖ్యం అని నేను భావిస్తున్నాను – మరియు నేను నిజానికి ఇక్కడ నెమ్మదిగా ల్యాండింగ్ దశలోకి
వస్తున్నాను – మనం దీనిలో ఏమైనా మార్పులు చేయాలనుకుంటున్నామా?
నేను ఒక పరిష్కారాన్ని చెప్పాలనుకోవడం లేదు, దానికి ఒక కారణం నేను సర్వజ్ఞుడిగా కనిపించాలనుకోవడం లేదు, మరియు ఆ
పరిష్కారం వాస్తవానికి చాలా స్పష్టంగా ఉందని నేను భావిస్తున్నాను.
దొంగ దొంగిలిస్తుండగా పట్టుకుంటే, అతను దోచుకున్నది తిరిగి ఇవ్వాలి, కదా?
వేరే ఏ పరిష్కారం గురించి చర్చించాల్సిన అవసరం నిజంగా లేదు.
కానీ మా విషయంలో, అది తప్పనిసరిగా హ్యాండ్‌బ్యాగ్ దొంగ కాకపోవచ్చని నేను ఊహించగలను.
క్రిస్టోఫ్ హోర్స్టెల్ నుండి మనం విన్నది చాలా గొప్ప విషయం.
లేదా మేము Kla.TV టెలివిజన్ నివేదికలో చూసినది – జాన్ ఎఫ్. కెన్నెడీ మరణం యొక్క 50వ వార్షికోత్సవం – దాని
నుండి ఇది ఒక చేతి బ్యాగ్ దొంగ కాదని మీరు చెప్పగలరు.
కాబట్టి, ఏకైక ఆధారం – మనం దానిని ఛేదించాం, ఒప్పుకోండి – సరిపోకపోవచ్చు.
అప్పుడు నేను మరో రెండు ఉల్లేఖనలను తీసుకువచ్చాను.
బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ డైరెక్టర్‌గా కూడా పనిచేసిన జోషువా స్టాంప్, ఇతర విషయాలతో పాటు ఇలా అన్నారు: "మీరు బ్యాంకులకు బానిసలుగా
కొనసాగి, మీ స్వంత బానిసత్వానికి మీరే చెల్లించుకోవాలనుకుంటే, అప్పుడు బ్యాంకులే డబ్బును
సృష్టిస్తూ, క్రెడిట్‌ను నియంత్రించుకునేలా చూడండి."
మీరు అలాంటిది ఏదైనా చెప్పవచ్చు, అయినా కూడా ప్రజలు ఎలాగోలా కొంచెం నిద్రపోగలుగుతారు. అందులోనే ఉన్న విచిత్రం అది.
మరియు హెన్రీ ఫోర్డ్ కూడా సుప్రసిద్ధుడు, ఆటోమొబైల్ బ్రాండ్:
ప్రజలకు ద్రవ్య వ్యవస్థ అర్థమైతే, రేపటి ఉదయానికల్లా మన దగ్గర ఒక విప్లవం వచ్చేసేది.
మీరు ఈ విషయాల గురించి ఇంటర్నెట్‌లో చదవవచ్చు; అవి అందరికీ తెలిసినవే.
నాకు కొంచెం ఆశ్చర్యంగా ఉంది: ఈ చిన్నారి తన పాటలో చూపించినట్లుగా, ప్రజలను ఉత్సాహపరచడం ఎందుకు ఇంత కష్టం?
చివరగా, నేను కొద్దిగా విషయాన్ని మార్చి ఒక ప్రశ్న అడగాలనుకుంటున్నాను: నిజంగా బాధ్యత ఎవరిది?
ఈ పరిస్థితికి ఎవరు బాధ్యులు?
ఈ దుస్థితికి బ్యాంకులే బాధ్యులా?
నేను ఆ ప్రశ్నకు "లేదు" అని సమాధానం ఇస్తాను, ఎందుకంటే వారు వర్తించే చట్టానికి అనుగుణంగా వ్యవహరిస్తున్నారు.
రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు, ప్రభుత్వాలు మరియు రాజకీయ నాయకులు బాధ్యులు కాదా? ఇక్కడ కూడా, నేను ఆ ప్రశ్నకు 'కాదు' అని సమాధానం ఇస్తాను.
వారి వద్ద మీ మద్దతు ఉన్నందున, మాకు వారి ఆదేశం ఉంది.
మరి ఇప్పుడు ఎవరు బాధ్యులు? మనం. ఆహా, దొరికావు, నువ్వు. నేను కూడా. మనం బాధ్యులు.
కానీ ఇప్పుడు మార్పుకు కీలకం ఏమిటి?
మరియు క్రిస్టోఫ్ హోర్స్టెల్ నుండి మనం ఇప్పటికే విన్న విషయాలతో పూర్తిగా సరిపోయే రెండు
లేదా మూడు ఆలోచనలను నేను పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను.
స్థిరమైన మార్పు – అది ఎలా సాధ్యం?
నా అభిప్రాయం ప్రకారం: మనం మనల్ని ఒక ప్రజగా, ఒకే ప్రజా సమూహంగా చూసుకుంటేనే ఇది సాధ్యం.
నేను ఒకసారి ఒక వాక్యాన్ని సృష్టించాను – అది మీకు నచ్చుతుందో లేదో చూడటానికి ఒక్క క్షణం ఆగండి –
"ప్రజలు ఒక నిరంకుశుడు లేకుండా చాలా బాగా జీవించగలరు."
కానీ నియంతకు ప్రజలు లేకుండా చాలా కష్టమవుతుంది, కదూ?
ప్రజలుగా, మనం ఎన్నుకున్న వారికే అధికారం ఇస్తామని, దానిపై మనకు నియంత్రణ ఉందని మరోసారి అర్థం చేసుకోవాలి.
ఇప్పుడు, వాస్తవానికి, ప్రశ్న ఏమిటంటే: మనం ఎలా ఒక ప్రజగా మారగలం?
అది ఎలా పనిచేస్తుంది? మరియు నేను నిజంగా నా స్వంత అనుభవం నుండి ఇక్కడ మాట్లాడగలను. ఒక జాతిగా మారడానికి ఏమి
అవసరమో చూపించడానికి నేను మూడు అంశాలను హైలైట్ చేస్తాను.
దీనికి అవగాహన, గ్రహణశక్తితో సంబంధం ఉంది. దీనికి విషయాలను పునఃపరిశీలించడంతో సంబంధం ఉంది.
మీరు విషయాలను గుడ్డిగా స్వీకరించి, మింగి, చేయడమే కాకుండా, వాటిని గురించి లోతుగా ఆలోచించడం ప్రారంభిస్తారు.
మరి అప్పుడు ఒక ప్రజలు ఒక జాతిగా ఎందుకు ఏర్పడతారు? నేను దీనిని చాలా సులభంగా వివరించగలను.
మాకు అనేక S&G కాంటాక్టులు, అనేక AZK కాంటాక్టులు ఉన్నాయి, మరియు నేను చేసిన ప్రతి ఒక్క ఫోన్ కాల్, మీరు ధృవీకరించగలిగినట్లుగా,
ఉన్నత స్థాయికి పంపబడి వెంటనే కనెక్ట్ చేయబడింది.
నేను వెంటనే అక్కడ కొంతమందిని గమనించాను, వారు నాతో పాటు ఆలోచిస్తున్నారని. వారు కూడా దాని గురించి
ఆలోచిస్తున్నారు. వారు కూడా అర్థం చేసుకోవాలనుకుంటున్నారు.
వారు తొందరపడరు, అన్నీ తప్పుగా చెప్పరు, దానికి బదులుగా: ఆగు, ఒక్క నిమిషం, ఇదంతా ఎలా కలిసి వస్తుంది?
అర్థం చేసుకోవాలనే కోరిక నుండి అవగాహన వస్తుంది. అవగాహన నుండి ఐక్యత వస్తుంది.
ఉదాహరణకు, డబ్బు పని చేయలేదని మనం అర్థం చేసుకోవాలి.
కేవలం ఒక ఉదాహరణగా. డబ్బు పనిచేయదు.
మీరు కూడా, మరియు నేను ఇక్కడ మునుపటి వక్త చెప్పిన దానిని కొనసాగిస్తూ, ఒక చిన్న హోంవర్క్ అసైన్‌మెంట్ చేయవచ్చు.
నిన్న రాత్రి మీరు కడపని గిన్నెల పక్కన పది పౌండ్ల నోటు ఎందుకు పెట్టకూడదు?
మరియు ఆ తర్వాత ఆమె వంటగది తలుపు మూసివేసి, మరుసటి రోజు ఉదయం అక్కడికి వెళుతుంది.
అప్పుడు డబ్బు పనిచేసిందో లేదో మీరు చూస్తారు.
మా ఇంట్లో చాలా మంది ఉంటారు. నేను బహుశా తలుపు లాక్ చేస్తాను, లేకపోతే పది యూరోల నోటు
పోతుంది, మరియు నేను ఇంకా గిన్నెలు కడగవలసి ఉంటుంది.
ఒక జాతిగా మారడంలో మార్పు మరియు మార్పు చెందాలనే సంసిద్ధతకు చాలా ముఖ్యమైన పాత్ర ఉంది.
నాకు, మార్పు చెందాలనే సంసిద్ధత అంటే మళ్ళీ బాధ్యత తీసుకోవడం కూడా, లేదా ముగింపు మాటలలో
చెప్పినట్లుగా, వాటిని నేనే స్వయంగా రాసుకున్నాను:
మనమందరం కలిసి మార్పు తీసుకురాగలం. మిమ్మల్ని మీరు మార్చుకోవడంతో ప్రారంభించండి.
ఇది చాలా భిన్నమైన, హృదయానికి హృదయం దగ్గరయ్యే అనుబంధాన్ని సృష్టిస్తుంది. నా కొరియర్ల విషయంలో నేను నిజంగా అలా చెప్పగలను.
అదే స్ట్రాటజీ 2+ యొక్క అంశం, దీని గురించి రూత్ ముందుగా చెప్పింది. మేము కొరియర్లతో ఒక నెట్‌వర్క్‌ను నిర్మిస్తున్నాము.
ప్రతి వ్యక్తితో నాకు ఒక హృదయపూర్వక అనుబంధం ఉంది, ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కరూ ఏదో ఒకదాన్ని మార్చాలనుకుంటున్నారని నేను
గమనిస్తాను. ప్రతి ఒక్కరూ తమపై తాము పనిచేసుకుంటున్నారు, ప్రతి ఒక్కరూ ముందుగా తమతోనే ప్రారంభిస్తారు.
అదంతా కలిసిపోతుంది. దాని గురించి పెద్దగా మాట్లాడనవసరం లేదు, అది అలా జరిగిపోతుంది.
మరియు ఈ కలిసిపోవడం, ఒక కుటుంబంగా మారడం, నెట్‌వర్కింగ్‌కు దారితీస్తుంది. ఇది కొత్తదని నేను అనుకుంటున్నాను.
ప్రపంచంలో నిజంగా చాలా మంది ఆకర్షణీయమైన నాయకులు ఉన్నారు.
మంచి ఆలోచనలతో, నిజమైన దార్శనికతతో, ఒక జాతిని స్ఫూర్తి చేసే సామర్థ్యంతో.
కానీ నేను భావిస్తున్నది, మన కాలం ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నది, అట్టడుగున ఉన్న ప్రజలు, అంటే ప్రజల నుండి ఒక ఐక్యమత్యం రావడం.
మునుపటి వక్త చెప్పిన దాని నుండి నేను రాసుకున్నది కూడా అసలైనదే:
అడుగు స్థాయి నుండి కలిసి ఎదగాలి. మార్పు అడుగు స్థాయి నుండి రావాలి.
అదే నెట్‌వర్కింగ్, అదే ఒక సమాజంగా భావించే ఈ వ్యక్తుల సమూహం. ఫేస్‌బుక్‌లో కాకుండా, చేతులు, కాళ్ళు ఉన్న నిజమైన పరిచయాలతో మనం
మన సంబంధాలను నిర్మించుకుంటామని వారు అకస్మాత్తుగా గ్రహిస్తారు.
మనం విషయానికి మరింత దగ్గరవుతున్నాము. మనం కేవలం కూర్చుని ఫిర్యాదులు చేస్తూ ఉండము.
మేము మా సహోద్యోగులతో రాజకీయ విషయాల గురించి చర్చించడానికి ఇష్టపడతాము.
కానీ మనం త్వరగా ప్రశ్నకు వెళ్దాం: మీరు సమయం పెట్టుబడి పెట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా?
మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? అలాగే ఒక జాతి రూపుదిద్దుకుంటుంది.
మరియు మీ అందరికీ, లేదా కనీసం మీలో చాలా మందికి, "స్టిమ్మే ఉండ్ గెగెన్‌స్టిమ్మే" (గాత్రం మరియు ప్రతిగాత్రం) అనే వార్తాపత్రిక S&G
గురించి తెలిసి ఉంటుందని నేను అనుకుంటున్నాను. అదే S&G వ్యూహం. అందుకే – నాకు నా స్వంత స్పీకర్ టేబుల్
లేనందున – నేను మన S&G టేబుల్‌ను ప్రచారం చేస్తున్నాను.
అక్కడికి వెళ్ళండి. మీకు ఇంకా తెలియకపోతే, S&G కేవలం ఒక వార్తాపత్రిక కంటే ఎక్కువ.
నాకు, S&G ఒక మార్గం, అవును, ఒకే ప్రజగా మారడానికి ఒక మార్గం.
ప్రజలందరూ ఏకమవ్వడానికి ఒక మార్గం. కాబట్టి, నేను చెప్పాల్సింది ఇంతే: మీరందరూ చేరండి! ధన్యవాదాలు. ధన్యవాదాలు.