Պատմությունը մեզ սովորեցնում է, որ մենք պատմությունից ոչինչ չենք սովորում։
Ուստի համբերությամբ ճնշման, անարդարության և ազատության համար պայքարի անիվը շարունակում է պտտվել։
Օրվա, արյան և արցունքների գնով գրված պատմության իսկական արժեքը, հավանաբար, միայն նրանք
կհասկանան, ովքեր այն գրել են իրենց արյունով։
Դուք պետք է գրեք Սեմպախի ճակատամարտի կարճ պատմական ակնարկ, ոչ թե Արնոլդ Վինկելրիդի կենսագրություն։
Օրերը դառնում են ավելի ու ավելի խուճապային։
Ով կգտներ ժամանակը՝ հետագայում կարդալու այս բոլոր մանրամասները?
Իսկ եթե Վինկելրիդի անունը մոռացվի՞
Հարյուրավոր քաջ մարդիկ նրա հետ կյանքերն իրենց կորցրին։
Արդյո՞ք նրանք բոլորը նույն իրավունք չունեին ընդգրկվելու քրոնիկոնում։
Բայց Արնոլդ Վինկելրիդը…
Միայն անունն է, որ կարող է նշանակություն ունենալ հետագա սերունդների համար։
երբ նա ոգեկոչում է 1386 թվականի հուլիսի 9-ը:
Լեոպոլդ III, Ավստրիայի Հաբսբուրգյան թագավորը, շվեյցարացի ժողովրդի ճնշողը, նրանց իրավունքների և ազատությունների
թշնամին, ինչպես իր նախորդները, դառնում է շվեյցարացի ժողովրդի ինքնապաշտպանության վճռականության և քաջության զոհը։
Բայց առանց Արնոլդի...
Այժմ այլևս մի անհանգստացիր։
Նոլդիի անունը չի մոռացվի։
Նրա անունը բոլորի շուրթերին է, և այդպես էլ կմնա։
Նա անշուշտ լեգենդ չի դառնա։
Ի՜նչ ամոթ է այդ բոլոր աշխատանքի և թանկարժեք pergamenti-ի համար։
Վերցրեք նոր ռոլ հիմա և դարձեք դրանով ավելի կարճ։
Ի՜նչ ցավալի է, ես շատ կուզենայի այս պատմությունը փոխանցել հետագա սերունդներին։
Հերոսները մահանում են այլ կերպ
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Իվո Սասեկ
Ահա գալիս է պատմությունը!
Թույլ տվեք ձեզ հետ վերելակ նստել։
Իհարկե, Վալթերի մեր կողքին լինելու շնորհիվ անասունների քշումը միայն ավելի օրհնված կլինի։
Ես այնքան երկար ժամանակ է, որ անհամբերությամբ սպասում էի ալպյան տնակում խոտի մեջ քեզ հետ գիշեր անցկացնելուն։
Այնտեղ վերևում՝ լեռան գագաթին, գիշերը ցուրտ է, բայց եթե դու ինձ մոտիկ պառկես, տաք կլինի։
Դրա համար ես այնքան ոգևորված եմ։
Եթե մայրիկը իմանար, թե որքան երջանիկ եմ ես!
Բարի առավոտ, Թել, այսօր քեզ հետ ում ես բերում?
Սա իմ թոռն է, իմ ավագ դստեր՝ Վրենիի որդին։
Լավ, քո անունը ինչ է?
Առնոլդ Վինկելրիդ
Բոլորը ինձ «Նոլդի» են ասում։
Ջուփի! Բարի գալուստ!
Դու մեր տանիքի տակ քնած ես՞
Ինձ թույլատրվում է քնել պապիկի գրկում։
Հուրա՜։ Ես պապիկիս հետ խոտի մեջ կքնեմ։
Ավելի գեղեցիկ ոչինչ չկա։
Պատրաստ եղեք, դուք չեք անցնի։
Ինչու՞ չպետք է մենք սա հաղթահարենք?
Փախեք, անհետացեք, կովակաթ հանողներ!
Այստեղ է, որ սկսվում է մեկ ուրիշի սեփականությունը։
Ի՞նչ, մեկ ուրիշի սեփականություն՞
Մանկությունից ի վեր մենք պապերիս հետ գնում էինք այս արոտավայրեր։
Դա արդեն անցյալ է։
Փառատները այժմ պատկանում են աբբաթ Յոհանին։
Կայսր Ֆրեդերիկոս Շքեղը այն տվեց վանքին։
Կայսրը իրավունք չուներ նրան վանականին հանձնելու։
Թողեք ճանապարհ, այլապես կհարվածենք։
(Այ...)
Պապիկ! Պապիկ!
Մենք դա չենք հանդուրժի։
Արի՛, եկեք նրանց հաղթենք։
Ահա ձեզ, դուք ագահ բուրգերներ!
Եվ այս կեղծավոր վանականների ամբոխը նույնպես պետք է անմիջապես կախվի։
Պապիկ! Պապիկ!
Ամեն ինչ կարգին է՞
Անուշադրության մատնված խոտերը երբեք չեն մեռնում։
Շուտով ամեն ինչ կրկին լավ կլինի։
Գնա առանց ինձ։
Ես այստեղ մի պահ հանգստանում եմ։
Բայց եթե օգնության կարիք ունեք, զանգեք մեզ։
Մենք պետք է շարունակենք; մեզ դեռ երկար ճանապարհ է անցնելու։
Նոլդի, դու առաջ գնա։
Շուտով ամեն ինչ լավ կլինի։
Ես անմիջապես քո հետևից կգամ։
Ի՞նչ կլինի, եթե Հաբսբուրգները վերադառնան?
Հա, նրանք վախկոտներ են։
Նրանք վազեցին, ինչպես նապաստակներ։
Այդ անիծված արոտապահները։
Ես ատում եմ նրանց ձողերն ու մատուցակները։
Մեզ պարզապես պետք է նրանցից մեկին պատանդ վերցնել։
Այնուհետև մենք նույնպես կիմանանք, թե ովքեր են մյուս բոլորը։
Դա մի բավական ծանոթ դեմք չէ՞
Ես քեզ ասում եմ, հենց նրա հայրն էր, ով գնդակահարեց Գեսլերին։
Բայց հիմա նա այնտեղ միայնակ պառկած է։
Ես նույնպես ոչ մի նետահարսարան չտեսա։
Պապիկ
Օգնեք, օգնեք! Հաբսբուրգները վերադարձել են։
Արագ եկեք, օգնեք մեզ։
Պապիկ
Օգնեք, օգնեք!
Ոչ, պապիկ։ Ոչ։
Պապիկ, ինչո՞ւ թողեցի քեզ մենակ?
Ինչու չմնացինք մյուսների հետ?
Ոչ! Պապիկ! Ոչ!
Ոչ!
Վերջին անգամ կասեմ՝ դուք բոլորը խելագարվել եք։
Պետք է թույլ տանք նրան ապրել, որպեսզի նա, ինչպես նրա հայրը, հնարավորինս շատ մեզանից կրակի՞
Պետք է նրան հանձնենք կայսրին, քանի որ կստանանք պարգև։
Մենք կայսրն ենք։
Բացի դրանից, մենք կարող ենք ցույց տալ կայսրին, թե որտեղ ենք նրան խորտակել։
Դա ինքնադատաստան է։
Եթե հիմա չդադարես, մենք քեզ նրան կապելու ենք։
Ես դրանից հեռու եմ մնում։
Ես անգամ մատս չեմ շարժի։
Մենք դա կարող ենք ինքնուրույն անել։
Արի, շրջվիր, այլապես սկսելու ես լաց լինել։
Պապիկ
Ոչ!
Ես իմ արյամբ երդվում եմ, որ վրեժ կլուծեմ և չեմ հանգստանա, մինչև չտեսնեմ քեզ, ինչպես տանջվում ես քո սեփական արյան մեջ։
Հեռացիր, սատանա։
Մա՛մ։ Պա՛պ։ Նրանք սպանեցին պապիկին։
Նոլդի, դու արդեն երեք շաբաթ է, ինչ ճիշտ չես սնվում։ Խնդրում եմ։
Եթե երբևէ նորից ուտեմ, դա կլինի միայն այն բանի համար, որ պատրաստվեմ պատանեկությանը։
Հիմա վերջապես հրաժարվիր այս վրեժխնդրության պլաններից։
Գոնե նրանք պայքարում են չարի դեմ, ոչ թե պարզապես նստած աղոթում ու ոչինչ չեն անում, ինչպես մենք։
Փոխհատուցումը սխալ ճանապարհ է։
Լավագույն ճանապարհը արյան մեղքի համար քավություն անելն է։
ծածկված քո սեփական արյունով!
Դու ի՞նչ նկատի ունես։
Երբ մարդը հավատքով ենթարկում է իր մարմինն ու կյանքը Քրիստոսի հնազանդությանը,
որպեսզի, կարծես սպանված, նրանք այլևս իրենց համար չեն ապրում, այլ Քրիստոսի համար։
Նոլդի, նա պարզապես քո պապիկը չէր։
Նա իմ հայրն էր։
Արդյո՞ք նախ չպետք է մաղթենք այդ մարդասպաններին ավելի լավ ճանապարհ։
Նրանք այնուամենայնիվ չեն ուզում, որ նա հեռանա։
Այնժամ Աստված ինքն է հոգ կտանի, որ նրանց արյունը հեղվի։
Եվ անթիվ այլ անմեղ մարդիկ կմահանան նրանց հետ։
Այնուամենայնիվ, ես ձեզ կասեմ այսպես։
Դու չպետք է միանաս որևէ պատանեկան ընկերության։
Դու հասկացա՞ր դա։
Դուք բոլորդ դա հստակ հասկացա՞ք։
Հեյնի, կրկնիր ընթացակարգը նորից ճիշտ նույնությամբ։
Ի՞նչ ենք այստեղ բռնել՝ երիտասարդ եղնիկ՞
Խնդրում եմ, մի՛ վնասիր ինձ, ես պարզապես ուզում եմ դառնալ ձերից մեկը։
Հա! Դա կարող է ասել յուրաքանչյուրը։
Դու՞ քո մորից թույլտվություն խնդրեցիր։
Այս ժամին նա արդեն քնած է։
Լավ, բեր նրան վեր։
Տղան լավ է։
Դու՞ գերմանացի վարձկանին որդին ես։
Ամենաերիտասարդ տղաների ակումբի առաջնորդը՞
Ես Դեննին եմ։
Արդյո՞ք նրանք նաև ասացին քեզ, որ իմ հայրը մարդասպան է։
Եվ դու չես վախենում այստեղ գալուց?
Պոթցտուսիգ! Դա պետք է իրական լինի!
Պարզ լինի մեզ միջև։
Իմ հայրը Ռուդոլֆ ֆոն Հաբսբուրգի ծառայող ասպետ էր։
Նրա ասպետացման արարողության ժամանակ տրված օրհնությունը նշանակում էր՝
Եկեղեցու և թույլերի պաշտպան լինել հեթանոսների դաժանության դեմ։
Բայց հետո նրան խնդրեցին սպանել անմեղ մարդկանց։
Նա նույնպես պետք է մասնակցեր Հռոմեական եկեղեցու արշավներին։
Երբ անմեղ ու անզեն շվեյցարական ընտանիքները սկսեցին կոտորվել նրա աչքի առաջ, նա հանեց իր սուրը։
Նա սպանեց իր հայրենակիցներին՝ անպաշտպան շվեյցարացի կոնֆեդերատներին պաշտպանելու համար այս հեթանոսների վայրագությունից։
Այնուհետև նա փախավ այստեղ՝ Շվեյցարիային ֆեոդալ վասալ ծառայելու համար։
Իմ միտքը ասում էր՝ մի՛ գնա մարդասպայի որդու մոտ, բայց իմ սիրտը քաշեց ինձ դեպի քեզ, չնայած այս խաբուսիկ լուրին։
Եվ դա իրական է!
Ես Հեյնին եմ։
Ուրախ եմ ծանոթանալու ձեզ հետ։ Ես Արնոլդ Վինկելրիդն եմ։
Էր... մենք այստեղ միայն առաջին անուններ ենք օգտագործում։
Սա է այն ամենը, ինչ մենք միմյանց մասին գիտենք։
Այսպես ենք մենք ապահովում, որ հալածանքից ապահով ենք։
Լավ, ես Նոլդին եմ։
Ես Հեյնին եմ։
Եվ դու իսկապես Հեյնին ես՞
Դա իսկապես ճիշտ է։
Տղաները չեն ստում։ Արագ անենք։
Քեզնից ու ինձնից բացի, այստեղ կա միայն մեկ այլ մարդ, որի անունը Հեյնի չէ։
Դա Դենուն է։
Արդյո՞ք քո հայրը այս մանկության ետևում է։
Նա և մենք արյունով երդվել ենք կռվել Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիների համար, մինչև նրանց Աստծո առջև տված երդումը կատարվի։
Որ երդմն նկատի ունեք?
Դու շվեյցարացի ես և գերմանացուց ես հարցնում?
Մենք ուզում ենք լինել եղբայրների մի ժողովուրդ։
Թող ոչ մի դժվարություն մեզ չբաժանի, ոչ էլ վտանգ…
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին…
Լավ է մեռնել, քան ստրկության մեջ ապրել։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն…
Եվ չվախենալ
Մարդկանց ուժի առջև!
Որոնք են այն դժվարությունները, որոնք մենք կարող ենք ձեզ հետ կիսել?
Թելը իմ պապն էր։
Օ՛, ես շատ ցավում եմ։
Եվ նրանք խեղդեցին նրան հենց իմ աչքերի առջև։
Եվ մեծահասակները դրա վերաբերյալ ոչինչ չեն անում։
Նրանք միայն կարող են աղոթել։
Խնդրում եմ!
Երբեք մի՛ դադարեք աղոթել։
Ո՞վ այլ կարող է մեզ օգնել։
Բայց դու ճիշտ ես։
Գործողություններ պետք է հետևեն։
Երբեմն մենք դեռ ստիպված ենք մեծահասակներին այս հարցում օգնել։
Կօգնե՞ս ինձ վրեժ լուծել պապիս արյան համար։
Աստված ասաց, որ արյան մեղքը միայն կարող է մաքրվել այն մեկի արյունով, ով այն թափել է։
Մենք գիտենք հրամանատարական շղթան այն երեք զինվորների, որոնք խեղդեցին ձեր պապին։
Դուք ամբողջովին ներգրավվա՞ծ եք։
Մենք ուզում ենք լինել եղբայրների մի ժողովուրդ։
Դադարիր! Ես լսեցի, որ երեքից մեկը գոռաց, որ չի մասնակցի դրան։
Մենք չենք ուզում անմեղ արյուն թափել։
Ես... դա ես էի... դա ես էի!
Արագ, մենք այլևս երկար չենք կարող նրանց պահել։
Էյ, այստեղ ինչ է կատարվում?
Վայ, արագ դուրս գանք այստեղից։
Եկեք դուրս գանք այստեղից։
Այո, տղաս, իհարկե մենք քեզ հետ ենք։
Ոչ! Վերջապես թող ինձ գնամ։
Դա լավ ստրուկի փող է։
Դուք չե՞ք համաձայն։
Արի՛, թող նրան հանգիստ։
Նա ստիպված էր դիտել, թե ինչպես դու խեղդում էիր նրա պապին։
Ուրեմն ի՞նչ։
Այդպես է կյանքը։
Մենք նրան չենք սպանում, մենք նրան պարզապես վաճառում ենք։
Թողեք ինձ գնալ, դուք մարդասպաններ։
Որտե՞ղ եմ ես։
Մի անհանգստացիր, տղա, մենք ընկերներ ենք։
Որտե՞ղ են Հաբսբուրգները։
Նրանք գնացել են։
Մենք այստեղ լեռներում ենք, ապահով ու առողջ։
Աղեղները քեզնից եկան՞
Իրականում, մեզ դրանք պետք են միայն որսի համար։
Մենք հալածված վալդենսյան քրիստոնյաներ ենք։
Երբ որսի ժամանակ պատահաբար ձեզ հանդիպեցինք և տեսանք, որ մահացու վտանգի մեջ եք, Տիրոջ հոգին իջավ մեզ վրա։
Մենք հավատում ենք Սուրբ Հոգու մկրտությանը և Աստծո հոգևոր պարգևներին։
Չնայած մեր ավելի խելամիտ դատողությանը, մենք ոգեշնչվեցինք ազատել ձեզ և ձեր մահապատժի կատարողներին արդարադատության ենթարկել։
Ես շատ եմ լսել Վալդենսացիների մասին։
Բայց բոլորը ասում են, որ դու երբեք զենք չես վերցնի!?
Մենք նախընտրում ենք մեռնել մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի պես։
Ինձ ազատելով, չէ՞ որ ձեր կյանքը վտանգի տակ դրեցիք։
Այո, բայց ինչպես կարող էինք անտարբեր մնալ և դիտել, թե ինչպես անպաշտպան տղային սպանում են կամ վաճառում ստրուկության?
Վերջին 300 տարիների ընթացքում ռոմկաթոլիկները յոթ խաչակրաց արշավներում սպանել են ավելի քան 22 միլիոն անմեղ մարդ։
Միայն Երուսաղեմում նրանք սպանեցին 60 000 հրեաների։
քանի որ նրանք չէին ուզում կաթոլիկություն ընդունել
Այո, ինչպես այն ժամանակ 10 000 ստեդինգերյան ֆերմերները։
Տարիներ շարունակ նրանք փորձել են կոտորել մեզ և մեր ընտանիքներին։
Մի անհանգստացիր, տղա։
Տարիներ շարունակ մենք մահացու վտանգի տակ ենք եղել, որովհետև ցանկանում ենք ենթարկվել միայն Սուրբ
Հոգուն, ոչ թե ինկվիզիտորներին և նրանց խաչակրացներին։
Ուրեմն, դու իսկապես դա չես ուզում՞
Տեսնենք, թե որ աստվածն է այստեղ ավելի ուժեղ։
Մենք ձեզ երկար ժամանակ է, ինչ փնտրում ենք։
Մենք երկար ժամանակ ենք ունեցել ձեզ համար տեղ պատրաստելու…
Արի՛, հիմա։
Ձեր ձեռքերը դրեք գլխի հետևում և հետևեք մեզ։
Արի՛ արա մեզ հետ ինչ ուզում ես։
Բայց թող այս տղան ազատ մնա։
Նա բավականաչափ դաժանություն է տեսել։
Այսպե՞ս, սա՞ քո վերջին ցանկությունն է։
Այո, այլ խնդրանքներ չունեմ։
Տղային դուրս տարեք։
Նա մեզ համար մեծ օգուտ կարող է բերել։
Նայեք այս ցուցանակին։
Դա կթեթևացնի ձեր մահվան վերջին տառապանքները։
Իմ ամենախորը էությունը այնքան լեցված է Քրիստոսի իսկական առաքինություններով և բարությամբ, որ ինձ չի
անհրաժեշտ մեռած փայտի մի կտոր, որը կհիշեցնի ինձ Նրա մասին։
Նախ ծակիր նրա լեզուն, և երբ այն ծակվի, այրիր նրան։
Այո, պարոն։
Ցանկանու՞մ ես քո մահապատժը, թե՞ քո հոր տուն վերստին մկրտվելը, որպեսզի առնվազն կարողանաս դրախտ մտնել։
Երկնքում նույնպես կա՞տոլիկներ կան։
Ով էլ ուրիշը?!
Այդ դեպքում ես չեմ ուզում այնտեղ գնալ։
Ես նախընտրում եմ լինել դժոխքում մեր մարդկանց հետ։
Եթե միայն այլևս երբեք ստիպված չլինեի տեսնել քեզ նման դաժան մարդկանց և չլինեի այնտեղ, որտեղ դու ներկա ես։
Շատրվիր նրա ոսկորները։
Եթե դու ապաշխարես, քեզ կտրվի Տիրոջ ընթրիքը, և դու Աստծո շնորհքով կմտնես դրախտ։
Ես այնտեղ էի, երբ կաթոլիկ զորքերը սպանեցին մեր հազարավորներին։
Ձեր եկեղեցիներից մեկում ես գտա մեր 50 կանանց, որոնց գլխատել էին, և տեսա, թե ինչպես նրանց մանկիկները
դեռ կերակրվում էին իրենց անշունչ մայրերի կրծքերից։
Դուք կարող եք վերցնել մեր ժամանակավոր կյանքերը, Տե՛ր Աստվա՛ծ, բայց
Նա Իր փառքով մեզ փրկելու է հավիտենական կյանքի համար։
Բայց դու, դու կվառես հավերժական կրակում՝ քո հացիկների և խաչերի հետ միասին։
Դուք նույնպես այստեղ բերվե՞լ եք ձեր կամքին հակառակ։
Ես էլ։
Դուք այստեղ արդեն երկար ժամանակ եք՞
Ես հավատում եմ հավերժ։
Դու որտեղից ես՞
Ալզասից
Նրանք ինձ առևանգեցին։
Եվ հիմա՞։ Հիմա որտե՞ղ ենք։
Ես ոչ մի գաղափար չունեմ։
Նրանք ինձ կապեցին աչքերս։
Դու էլ՞
Բայց ես կարծում եմ, որ սա պետք է վանք լինի, որովհետև այստեղ կա Աբբատ Յոհանես։
Աբբա Ջոն՞ Դուք վստահ եք՞
Այո, անշուշտ, որովհետև իմ հորը նույնպես Յոհանես էին անվանում։
Նա արեց՞ Նա այլևս կենդանի չէ՞
Մայրիկն էլ չի անում։
Դա ով արեց?
Հռոմեական եկեղեցի
Առաջին հերթին նրանք ավերեցին միայն մեր սինագոգները։
Սինա... ինչ՞
Սրանք տներ են։
Դուք դրանք «եկեղեցիներ» եք անվանում։
Այնուհետև քրիստոնեական տոների ժամանակ մեզ այլևս թույլ չէին տալիս փողոցներում լինել։
«Մենք»-ով ի՞նչ նկատի ունեք։
Այո, հրեաները։
Բոլոր հրեական գրքերը պետք է այրվեին, և մենք պետք է կրեինք հատուկ հագուստ։
Դա այնքան էլ վատ չէր, բայց հետո մեզ այլևս թույլ չտվեցին մնալ մեր տանը։
Նրանք մեզանից ամեն ինչ վերցրին։
Եվ նրանք ուզում էին մեզ ստիպել մկրտվել։
Իմ ծնողները դա չէին ուզում։
Այնուհետև նրանք իմ առջև կտրեցին նրանց գլխները։
Ես այնքան տուն եմ կարոտում։
Մենք հիմա պետք է քաջ լինենք։
Մենք, անշուշտ, այստեղ երկար չենք մնա։
Դենի! Դենին մեզ չի հիասթափեցնի!
Դենին ով է?
Իմ լավագույն ընկեր
Իմ ծնողներս դեռ կենդանի են, բայց նրանք մեզ օգնելու նույնքան քիչ կկարողանան, որքան ձեր ծնողները։
Ինչու ոչ?
Օհ, նրանք պարզապես շարունակում են աղոթել, բայց ոչինչ չեն անում դրա համար։
Բայց Դենին, իմ ընկերն, կգա; նա մեզ այստեղից դուրս կհանի։
Դու այլևս միայնակ չես, Աննելի։
Հիմա ես քո մեծ եղբայրն եմ։
Մինչև կենդանի եմ, ուզում եմ քո կողքին լինել և հոգ տանել քեզ։
Դու այլևս միայնակ չես։
Ինչու՞ եք այս էջում։
Շուտ տարիքից վարժվեք հակառակ սեռից հեռու մնալ։
Ինչու՞ դեռ չես առաջ շարժվել։
Ես նոր բացատրեցի նրան, որ այստեղ ամեն ինչ չափազանց դանդաղ է ընթանում։
Եվ մենք միասին քննարկեցինք, թե ինչպես կարող ենք այս իրավիճակը վերահսկողության տակ բերել։
Տսս, թվում է, որ նրանք լավ ընտանիքից են։
Վերջ տուր հիմա։ Այգում դեռ քեզ համար աշխատանք կա։
Այնտեղ կարող եք նախապատրաստել հողը նոր ծաղկանոցի համար։
Արագ, ծնկի՛ր։
Ի՞նչ է հիմա կատարվում։
Նա փորելիս սարսափելի վնասվածք ստացավ։
Ես կարծում էի, որ դու մեռած ես, դու այնքան բարձր գոռում էիր։
Ավելի զգույշ եղեք սարքավորումների հետ։
Մենք պետք է հնարավորինս շուտ դուրս գանք այստեղից։
Այստեղ անշուշտ ինչ-որ սարսափելի բան է տեղի ունեցել։
Մենք կհանդիպենք այսօր գիշերը, երբ ամեն ինչ հանդարտվի։
Ես նկուղում հայտնաբերեցի մի անցում, որը կարող է մեզ ազատություն տանել։
Արագ, եկեք թաղենք ամեն ինչ։
Կարո՞ղ է, որ ի վերջո մենք մենաստիրում չենք։
Դա ավելի շատ պաբի նման է։
Բայց մարդիկ փաբում շշուկով չեն խոսում։
Բայց կինը չէ՞ր ասել, որ տղամարդիկն ու կանայք խուսափում են միմյանցից։
Բայց տեսե՞լ ես, թե ինչ արեցին այդ սարսափելի մարդիկ միմյանց։
Դա, հավանաբար, նախատեսված չէր մեր աչքերին։
Արի արագ։
Ես իմ հացապարկը պատուհանին կախելու եմ, այդպես Դենին, երբ գա, կիմանա, թե որտեղ ենք։
Դենի, գիտեի, որ ինձ չես հիասթափեցնի։
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին։
Լավ է մեռնել, քան ստրկության մեջ ապրել։
Ոչ դժվարությունը, ոչ վտանգը մեզ չեն բաժանի։
Վաղը նույն ժամին պատրաստ եղիր։
Մենք գալիս ենք քեզ բռնելու։ Քո եղբայրները և Դենին։
Գիտեի! Գիտեի!
Նա այստեղ է։
Չե՞մ ասել, որ նա գալու է։
Դենին այստեղ է։
Հիմա ի՞նչ անենք։
Վաղը նույն ժամին
Նա մեզ համար կգա։
Երբ ամեն ինչ մթնեց ու լուռ դարձավ, եկիր իմ սենյակ։
Բայց վերցրու ամեն ինչ, ինչ ունես։
Լավ։ Վաղը երեկոյան կտեսնվենք։
Նրանք այստեղ են!
Քաշեք մինչև սանդուղքը գա։
Այդքան ուշ դուրս եկար՞
Ուր գնանք?
Լավ... էհմ...
Եկ գնանք, սատանա։
Մենք այլևս չենք ուզում մնալ սպանությունների տանը, որտեղ սպանվում են երեխաներ... ...որտեղ մարդիկ մեզ ստում
են ու խմում են... ...և անում են սարսափելի, մերկ գործեր։
Դու շատ անխոհեմ ես խոսում։
Ես կարող եմ լինել քո թշնամին, և այդ դեպքում այն, ինչ դու նոր նկարագրեցիր, կկատարվի քեզ հետ։
Նայիր ինձ։ Միթե՞ մենք իրար չենք ճանաչում։
Դու լճի մարդն ես։
Այո, բայց ես՞ սատանայի նման եմ, ինչպես այն ժամանակ ինձ անվանեցիր?
Լսեք, դուք երկուսդ։
Հավատացեք, թե ոչ, ես ձեր ընկերն եմ, և տարիներ շարունակ տառապել եմ այս բաներից, որոնք դուք էլ ձեր սեփական աչքերով եք տեսել։
Ինչու դեռ չես հեռացել?
Եվ ինչո՞ւ դեռ չես այրել այդ սատանայի տունը։
Քանի որ դա անխելք կլիներ։
Ես գիտեմ քո ճակատագիրը, Նոլդի։
Եթե ես փախչեի, ինձ ու իմ տան հետ նույնը կպատահեր, ինչ կպատահեր քեզ ու քո տան հետ, եթե դու փախչեիր։
Այս վանքի պատերի ետևում սպանվել են հարյուրավոր երեխաներ, որոնք, ըստ ամենայնի, չէին պետք է գոյություն ունենային։
Գրիգորի IX-ի կողմից ինկվիզիցիայի ներդրումից ի վեր այս մարդկանց ձեռքերը արյունոտ են եղել։
Ինչու՞ են նրանք սա ամենը անում։
Նրանք ուզում են, որ ամեն ինչ իրենց ուզածով լինի, և դրանից բացի նրանք ագահ են և միշտ ավելի շատ փող են ուզում։
Եվ երբ նրանք հարուստ տուն գտան, իրենց կանանց որպես կախարդուհիներ այրեցին և նրանց ունեցվածքը խլեցին։
Եթե դու մեր ընկերն ես, ապա օգնիր մեզ հիմա փախչել։
Կհանձնե՞ք ձեր ընտանիքը և բոլոր հարազատներդ այս մարդասպաններին և ինկվիզիտորներին։
Պետք է ես էլ իմը այդպես անեմ՞
Օհ, դա՞ ես նկատի ունենում։
Տեսեք, եթե սա միայն այս փոքրիկ վանքի մասին լիներ, ապա ամեն ինչ բավական պարզ կլիներ։
Բայց ամեն ինչի ետևում թաքնված է համաշխարհային մի ուժ, որը իր ինկվիզիտորներով հետապնդում է մեզ, ուր էլ փախչենք։
Այսպիսով, եկեք նորից ներս մտնենք։
Յուրաքանչյուր փոփոխություն պետք է գա ներսից։
Դրա համար եմ ես այս ողջ ժամանակ աղոթել։
Այսպիսով, եկեք կազմենք թիմ, և Աստված մեզ ցույց կտա Իր ճանապարհները։
Այնուամենայնիվ, ես չեմ ցանկանում աշխատել նրանց հետ, ովքեր միայն աղոթում են, բայց չեն գործում։
Ինչևէ, դրանից ոչինչ չի ստացվի։
Ինձ դուր է գալիս, որ դու այդքան անկեղծ ես, բայց երբեք մի դադարիր աղոթել ու հավատալ, նույնիսկ եթե երբեմն մեր աղոթքներին պատասխան
ստանալը ավելի երկար է տևում, բայց դրանք անպայման կպատասխանվեն։
Եկեք ներս մտնենք։
Լավ, նստեք դուք երկուսդ։
Դու հիմա այստեղ սպասիր։
Որևէ մեկը շուտով այստեղ կլինի։
ով քեզ հաջորդ աշխատանքը կտա, չէ՞
Ես գաղափար ունեմ, թե ինչպես ներսից փոփոխություն բերել։
Քույր Մարթա, դու որտե՞ղ ես։
Ես ենթադրում եմ, որ սա ոչ այլ ինչ էր, քան հիմար, մանկական կատակ։
Բայց սպասեք։ Հեյ, ես ձեզ համար իսկական աշխատանք ունեմ։
Պետք է ավելի հմտորեն առաջ շարժվենք, որպեսզի ոչ ոք չհասկանա, որ դրա ետևում մենք ենք։
Ես արդեն գաղափար ունեմ։
Վայ, ես սովամահ եմ լինում։
Դու անխոհեմ շունդ!
Մաքրության մոլագար։ Դու անպիտան ես, անպիտան։
Դա դիտավորյալ չէր։
Ես չէի գիտակցում, որ այն այդքան սահուն է։
Օ՛ ոչ, նորից չէ!
Օհ, ես երկար ժամանակ է, որ մտածում եմ, որ քո բարակ գլուխը
Չի համապատասխանում ձեր չափսին։
Հիմա ի՞նչ անենք։
Ժամանակ առ ժամանակ մենք ստիպված ենք անել որոշ բաներ։
Դու հիմար աղջիկ։
Եթե չես կարող զերծ մնալ, գոնե սովորեցրու քո մարդկանց, թե ինչպես իջնել ձիներից։
Գնա, կտրիր այն և դուրս տար այգի։
Ոչ! Ոչ!
Չգնաս այգի! Ոչ! Մի սպանիր փոքրիկ երեխային!
Ինչպե՞ս ես հիմա այստեղ հասնում։
Միգուցե մենք նրանց նույնպես պարտեզ տանե՞նք։
Ոչ! Ոչ!
Արի՛
Ոչ!
Լսիր այստեղ, դու փոքրիկ, անպարկեշտ երեխա։
Եթե հենց հիմա երդվես, որ երբեք ոչ ոքի չես պատմի այն, ինչ նոր ես տեսել, ապա մենք կթողնենք քեզ ապրել։
Երդվում եմ, երդվում եմ, երդվում եմ։
Պետք է նրան տանենք աշտարակ։
Այս տարիքում՞
Արի՛
Լավ է ապահով լինել, քան հետո զղջալ։
Ոչ!
Արի՛
Ոչ!
Եվ ես վրեժ կառնեմ։
Աշխարհում եղած բոլոր աղոթքները չեն օգնի։
Աստծո առաջ երդվում եմ, կհանեմ քեզ այնտեղից։
Եվ Դենին ինձ դրա մեջ կօգնի։
Մենք ձեզ հիասթափեցնել չենք թույլ տա։
Ես գիտեի, որ դու ինձ չես հիասթափեցնի, որ կգաս։
Ինչու՞ դու դեռ այստեղ ես։
Եկ, ես քեզ ամեն ինչ մանրամասն կպատմեմ, մի բան մի անգամ…
... և Հայր Վալդեսը չափազանց շատ է աղոթում և չափազանց քիչ է անում!
Եվ հիմա դու ի՞նչ ես առաջարկում։
Ինչով կարող եմ ձեզ օգնել?
Պարզապես գնա այնտեղ և տղաների հետ ամեն ինչ բաժանիր։
ինչ որ ես ձեզ ասել եմ մարդկանց մեջ
Ծղոտները կճռռան այս մեղքերը տանիքներից այնքան ժամանակ, որքան հարկ լինի։
Մինչև ժողովրդի մեջ չարթնանա մարտական ոգին և նրանք չքանդեն սատանայի այս բոլոր տները։
Մենք չենք հանգստանա, մինչև Հաբսբուրգների ամբողջ իշխանությունը չկոտրվի։
Իմ արյամբ երդվեցի, որ վրեժ կլուծեմ։
Պապիկի վրեժ, սպանված բոլոր երեխաների վրեժ, աշտարակում գտնվող Աննելի վրեժ, նրանց բոլոր խաբուսիկ ու անմաքուր գործերի վրեժ։
Մենք թվով քիչ ենք, բայց պարտադիր չէ, որ պատերազմը հաղթենք։
Մեզ պարզապես պետք է այն գործարկել։
Մենք կտարածենք այս լուրերը, և Աստծո կամքով մենք կհաղթենք։
Աստված կամենա՞
Այս ամենը տեսնելուց հետո այլևս չեմ կարող հավատալ Աստծուն։
Ինչո՞ւ աշխարհի վրա ես դա ասում?
Ես հիմա միայն քեզ եմ վստահում... և ֆիզիկական ուժին։
Լսե՞լ ես, թե վանքում ինչ է կատարվում։
Այո, այնտեղ վերևում պիտի լինի պոռնկատուն։
Սկելետներ, այո, փոքր երեխաների!
Այնտեղ թաղված են հարյուրավոր մարդիկ։
Նրանք այնտեղ վերևում նաև երեխա ստրուկներին գերի են պահում։
Ասում են, որ աղջկան տարիներ շարունակ բանտարկել են աշտարակում, քանի որ նա ականատես է եղել սարսափելի սպանությանը։
Պետք է ինչ-որ մեկը հետաքննություն անցկացնի և այս տան յուրաքանչյուր սենյակ խուզարկի։
Աննելի, մի փոքր ժամանակ էլ, և ես քեզ մոտ կլինեմ։
Ես քեզ այնտեղից դուրս կբերեմ։
Ես քեզ դա խոստանում եմ։
Միայն մեկ թալեր! Միայն մեկ թալեր!
Մտածիր մաքրիչի մասին։
Միայն մեկ թալեր!
Ներողական թալեր
Միայն մեկ թալեր!
Մտածիր մաքրիչի մասին։
Նրանք կախարդուհիներ են — հեռացեք!
Դրանք երկու կախարդուհիներ են։
Ոչ! Դա ճիշտ չէ։
Նա պարզապես ուզում է ստանալ մրցանակը։
Նրանք կախարդուհիներ են — հեռու կանգնեք!
Ես կախարդուհի չեմ! Ոչ, դա ճիշտ չէ!
Թող ինձ մենակ։
Նա ուզում է միայն իմ փողը, որովհետև ես հարուստ եմ։
Ոչ! Ոչ!
Ոչ! Ոչ! Թողեք նրան հանգիստ! Խնդրում եմ, խնդրում եմ, թողեք նրան գնա!
Նա գողաց միայն այն պատճառով, որ մեզ մոտ փայտ գնելու համար այլևս գումար չէր մնացել։
Թողեք նրան հանգիստ։ Ոչ, օ՛, Աստվա՛ծ, ոչ։
Թող սա ձեզ համար դաս լինի այսօրվանից սկսած։
Ի՞նչ է այստեղ կատարվում?
Ի՞նչ էր այդ սարսափելի գոռոցը հենց հիմա։
Փո՞ւչ գոռոցներ։ Գոռոցներ կային՞
Միգուցե մենք պետք է տեսնենք...
Բարև, Հայր Արնոլդ։
Առնոլդ!
Հայր
Իմ սիրելի որդիս!
Շատ լավ է, որ դու այստեղ ես։
Բայց երկրում շատ անհանգստություն կա։
Գիտեմ, երկար չի անցնի, մինչև պատերազմ սկսվի։
Լսում ենք, որ Լեոպոլդը ցանկանում է ընդլայնել իր իշխանությունը։
Լավ հոգ տուր քեզ, որդիս։
Ժամանակն է կայուն կառավարության, Հայր։
Սա անիծված է. երկիրը բաժանված է։
Արևելքը առանձնացավ Արևմուտքից, և ամենուր խռովություններ են։
Ես ուզում եմ միավորել բոլոր երկրները։
Մեկ ժողովուրդ – մեկ լեզու – մեկ կրոն – մեկ թագավոր!
Ես ուզում եմ այս ամբողջ երկիրը։
Բայց ինձ համար անհնար կլինի այն կառավարել, եթե չկարողանամ նշանակել համակառավարիչ՝ կամ նույնիսկ երկու։
Ամբողջ Ալպյան տարածաշրջանը մի ամբողջական անհանգստության կաթսա է։
Նա դարձել է բոլոր հերետիկոսների և նրանց դաշնակիցների ապաստան։
Այս հողերը լի են ավստրիական վասալներով, որոնք շվեյցարացիների հետ գերիշխանության պայմանագրեր են կնքել։
Վայ մեզ, եթե պատերազմ բռնկվի։
Հա, իսկ ինչ կասեք Լեոպոլդ I-ի մասին, Հենրիի միակ օրինական գահաժառանգի?
Ինքնահռչակված մեծ վարպետը այլևս ինքնուրույն չի կարողանում գործել և հանկարծ համակառավարողներ է ուզում՞
Ում նկատի ունեիր?
Ոչ մեկին այլ, այլ հենց իմ սեփական եղբորս։
Ֆրեդերիկ Շքեղը՞
Դու ամբողջությամբ խելքդ կորցրե՞լ ես։
Ով էլ ուրիշ?
Բավարիացի Լուիից բացի ոչ ոք մտքին չէր գա։
Միասին նրանք կբաժանեին արևմուտքի և հարավի վերահսկողությունը։
Լուի Բավարացի՞
Լավ, ինչու ոչ?
Բայց քո եղբայրը՝ երբեք!
Նա պարզապես սպասում է առիթին, որ գլխիցդ թագը գցի։
Դու նրա համար կյանքդ ու անդամներդ վտանգի տակ կդնես։
Չի ստացվի, եթե Ֆրիդրիխի գլուխը իմ գլխից առաջ ընկնի։
Ձեր պատվո՞վ
Պրինց Լյուդվիգ Բավարականը նոր է ժամանել։
Շուտով դու նրան ոչ թե «prince», այլ «king» կկոչես։
Սիրելի Լյուդվիգ, դու գիտես, թե ինչու ես քեզ կանչել։
Սա մեծ պատիվ է, և ես ուրախությամբ կքննարկեմ դա։
Այստեղ «think» բառը ինչ է նշանակում?
Ես ձեզ կանչեցի վերջին մանրամասները ավարտին հասցնելու համար։
Ձեր նշանակման մասին ձեզ հետ քննարկելու համար։
Հիմա այլևս հետ շրջվելու տեղ չկա։
Ես կանեմ իմ լավագույնը։
Իմ Լյուդվիգ, ինչպես գիտես, ես քեզ ավելի շատ վստահում եմ, քան իմ սեփական եղբորս։
Բայց դու էլ գիտես, թե որքան հողամոլ է Ֆրեդերիկը։
Դրա համար ես խորհուրդ եմ տալիս Ֆրիդրիխին ուշադիր հետևել։
Եթե դու դա չանես, դա կարժենա ոչ միայն իմ, այլև քո թագը։
Հասկացա՞ք ինձ։
Եվ դու վստահում ես ինձ, որ ես կգործեմ քո լավագույն շահերից ելնելով՞
Բայց իհարկե, ես հավատում եմ, որ դու շատ ավելին ես կարող։
Երբ մենք երկիրը վերահսկողության տակ առնենք և բոլոր մնացած ֆեդերալ տարածքները միավորենք Հաբսբուրգյան կայսրության
մեջ, ես քեզ խոստանում եմ թագի կեսը, եթե կարողանաս Ֆրեդերիկին հեռացնել մեր ներկայիս անհրաժեշտ դաշինքից։
Բայց նա քո եղբայրն է։
Դու ուզում ես նրան դավաճանել՞
Դավաճանություն! Կյանքը լի է դավաճանությամբ!
Միակ հարցը այն է, թե ով առաջինը կհարվածի։
Ես ձեզ երաշխավորում եմ՝ Ֆրեդերիկը հարվածելու է, հենց որ նրա գահը ապահովվի։
Ես խորհուրդ եմ տալիս քեզ, երբ ամեն ինչ վերահսկողության տակ լինի, Ֆրիդրիխին՝ իր հողամոլության համար, գաղտնի…
Բայց, Ձեր Մեծություն, ես վախենում եմ ժողովրդի համար։
Դա ինձ քար կդարձնի։
Ժողովուրդը! - Ժողովուրդը միայն հավատում է այն, ինչ նրան ասում են!
Պարզապես ասա նրան՝ Ֆրեդերիկը ուզում էր սպանել իր եղբայր Լեոպոլդին երկրի համար։
Հիմա հասկացա՞ք միմյանց։
Ձեր պատիվ?
Քո եղբայրը՝ Ֆրեդերիկ Գեղեցիկը, նոր է ժամանել։
Սիրելի Ֆրիդրիխ, ինչ օր, ինչ ժամ։
Եթե միայն օրհնյալ Ռուդոլֆ ֆոն Հաբսբուրգը ապրեր ու տեսներ սա։
Ես ձեզ այստեղ կանչել եմ, որպեսզի մեր նախնիների հնագույն սովորույթին համաձայն,
Ձեր ծառայության համար այն պատշաճ կերպով օրհնել տալու
Ցավոք, ստիպված եմ ձեզ ասել, որ պապական օրհնությունը չի կայանա։
Բայց ո՞վ այլ կարող էր մեզ շնորհել թագավորական պաշտոնի օրհնությունը։
Կլաուսների վանքի աբբա Յոհանը կարող էր օրհնություն տալ։
Ես արդեն նրա հետ դրա վերաբերյալ բանակցել եմ։
Սա մեզ համար գրեթե ավելի շատ գումար է արժենում, քան պապերը պահանջում են։
Մենք կարող ենք այս հարցը լուծել մասնավորապես, մեր փոքր շրջանակում։
Բայց աբբան դրել է մեկ պայման։
Ե՞րբ ի վեր եպիսկոպոսը թագավորների համար պայմաններ է դնում։
Լավ, նա պահանջում է նախապես խոստովանություն, հակառակ դեպքում չի կարող իր օրհնությունը տալ։
Լավ, սա իմ... սա իմ թագավորական եղբոր մասին է։
Եվ նա կկատարեր… կկատարեր ինձ մահապատժի տեղում, եթե իմանար… այն, ինչ ես այսօր այստեղ պատրաստվում եմ խոստովանել։
Իմ որդի, դու ինչ ես ասում?
Գիտե՞ս, թե դա ինչ է նշանակում։
Դու չե՞ս վախենում... տարածվող կրակից։
Այո, այո!
Որքան ժամանակ պետք է վճարեմ?
Դու այնտեղից 10 000 տարվա ընթացքում դուրս չես գա։
Ի՞նչ անեմ հիմա՞
Միայն վերջերս Աստված մեզ հայտնեց, թե որքան իսկապես շնորհառատ է Նա։
Բայց անցած գիշեր Նա ինձ հայտնեց այն խիստ դատաստան, որը քեզ է սպասում, և հրամայեց ինձ ներկայացնել այս պայմանագիրը քեզ։
Աստված, թվում է, քեզ մեծ ըմբռնում է ցուցաբերում, որովհետև փրկանքի գինը ինձ համար շատ ցածր է թվում։
Պարզապես փոխանցեք Շվիցի բոլոր արոտավայրերը այս վանքին, և կրակը ձեր վերևում կմարի։
Շնորհակալություն, շնորհակալություն, հազար շնորհակալություն, բարի հայր։
Ստորագրիր այս… այս պայմանագիրը հենց հիմա!
Այո, լավ։ Ծնկի՛ր։
Պապի անունից ձեզ պապական օրհնություն եմ փոխանցում։
և քո պաշտոնի օծումը։ Ամեն։
Եթե քո եղբայրը—կամ, ավելի վատ դեռ, եթե մարդիկ իմանային այն, ինչ հիմա միայն երկուսս գիտենք, քեզ համար շատ մահապատժավորներ կլինեին։
Ես վստահ եմ, որ ժամանակի ընթացքում դու ինձ շատ բան կպարգևես։
Դու շառլատան, ես քեզ կհրամայեմ մահապատժի ենթարկել։
Այդ դեպքում դա քեզ ամեն ինչ կարժենա։
Ես սուրբ մարդ եմ, և ժողովուրդը իմ հետևում է։
Այո, նույն օրը մեր տանը երկու ապագա թագավորներ։
Ի՜նչ միջոցառում էր։
Ահա գալիս է Բավարիացի Լյուդվիգը։
Ձեր պատվո՛վ, թույլ տվեք՞ հարց ուղղել Ձեզ, Ձեր պատվո՛վ։
Այսօր ինչքան հատուկ օր է։
Բարի գալուստ, Ձեր Մեծություն։
Տեսեք, բոլորը պատրաստ են, ինչպես դուք ցանկանում էիք։
Մենք մի փոքր հետաքրքրված էինք իմանալ, թե ինչով եք զբաղված այս փոքրիկ հավաքով։
Լավ, դու կտեսնես։
Ես քեզ բարի գալուստի նվեր եմ բերել։
Բայց հիմա հետևիր իմ ցուցումներին և կանգնիր հերթում։
Հիմա բացեք բերանն ու փակեք աչքերդ։
Ինչքան անարգանելի և անհարգալից է արհամարհել թագավորի նվերը։
Օ, արքա, ներիր այս մեծ մեղքը։
Ես զայրացած եմ!
Ինչու՞ մեղք գործել։
Ես նրան ընտրել եմ։
Նրան՝ ինչի համար? Ինչի համար ընտրված?
Քեզանից տարբեր՝ նա դա չի սիրում։
անցողիկ ոսկու արժեքի մասին
Եվ քանի որ նա այս մասին վկայում է այդքան անվախորեն, երկու անգամ ապացուցում է, որ ինքը Քրիստոսի իսկական ծառան է։
Նա պետք է լսի իմ սուրբ խոստովանությունը։
Եթե դա ձեր ցանկությունն է, Մեծություն։
Բայց եթե բոլորը անարժեք և անմաքուր են… թող այդպես լինի։
Ձեր Մեծություն, ես չափազանց երիտասարդ և անփորձ եմ։
Ես չեմ կարող լսել քո խոստովանությունը։
Երիտասարդ վանական, ես լիովին կարող եմ անտեսել, թե ինչ եմ անում։
Աստված ինձ պարգևեց մարդկային բնույթը հասկանալու շնորհք։
Ես գիտեմ, որ դու այս աշխատանքի համար ճիշտ մարդն ես։
Այո, բայց դու չե՞ս հասկանում։
Ես ոչ մի գաղափար չունեմ։
Եվ ես կուզենայի, որ դու մի փոքր պակաս անհանգստանայիր քո երիտասարդության կեղծ համեստության համար։
Ուրեմն, ես ուզում եմ Աստծո առջև խոստովանել…
Ամբողջ հարգանքով!
Մոնք!
Մինչ դուք շարունակեք խոստովանել, ես պնդում եմ, որ ինձ թույլ տաք իմ մեղքերը ձեզ խոստովանել։
Օհ, հիմա այդպես են անում՞
Խնդրում եմ գտնել ժամանակ՝ լսելու իմ կյանքի պատմությունը։
Ես կցանկանայի ձեզ ասել, թե ով եմ ես և որտեղից եմ գալիս, և որ ես, ըստ էության, երկու մարդ եմ։
Ես ընդամենը յոթ տարեկան էի, երբ նրանք իմ պապիկիս սպանեցին հենց իմ աչքի առաջ։
Ես մինչ օրս էլ տեսնում եմ նրա աչքերը...
... Եվ տեսնում ես, հենց դրա համար այս վանքի մասին պտտվող բոլոր լուրերը ճշմարտ են։
Դենին դրանք բաժանեց իմ անունից՝ տղաների ակումբի հետ միասին։
Այս աբբասն ու քահանաները միայն հաճույք, ստրուկներ, փող ու իշխանություն են ուզում։
Որպես սողունավոր կեղծավորներ, նրանք իշխաններին օգտագործում են որպես աստիճանաքար։
Աբբաթ Յոհանը հետևում է իր օրինակին՝ Մուրբախի աբբաթին, ով 1291 թվականին ամբողջ Լուցերն քաղաքը և
նրա բնակիչներին վաճառեց Հաբսբուրգների թագավորին։
Միշտ նույն իրադարձությունների հաջորդականությունն է՝ մաքրազարդարանից փրկություն
Ալպերի, տների, անասունների և սայլերի գնով։
Սա բերում է մաքսատուրքեր, եկամուտներ և իշխանություն ժողովրդի նկատմամբ։
Մաքսատուրքերը և եկամուտները, այո՛!
Բայց ինչո՞ւ իշխանություն ունենալ մարդկանց նկատմամբ?
Քանի որ նրանք շրջում են ու բոլորին ասում, որ կայսրը նրանց է հողը տվել։
Սակայն հետո նրանք այն նույն մարդուն հետ են վաճառում։
Եվ ավելի ուշ՝ կրկին երկիրը ընդդեմ մաքրիչի՝ նորանոր մեղքերի համար։
Այսպես է անիվը պտտվում։
Բայց համոզված եմ, որ ձեզ դա բացատրել հարկավոր չէ, Ձեր Մեծություն։
Դա է։
Հիմա ի՞նչ կանեք ինձ հետ, Ձեր Մեծություն?
Հայտարարիր իմ վերջին մեղքը քեզ։
Բայց ես կարծում էի, որ սա կարող է լինել իմ վերջին խոստովանությունը։
Միգուցե դուք ինձ կհասկանաք, երբ ես ձեզ բացահայտեմ իմ խղճի վերջին բեռը։
Յուրաքանչյուր օր ես դավաճանում եմ իմ սեփական ազգին, քանի որ իմ սիրտը վաղուց ձեզ՝ շվեյցարացի ժողովրդի հետ է։
Ես հիացած եմ ձեր միասնական նպատակների սահմանմամբ։
Դուք ապրում եք այնպես, կարծես ունեք միայն մեկ մարմին, և դրանով ձեր սեփական կամքը չեք հետապնդում, այլ
միայն ուզում եք Աստծո իշխանություն հաստատել ձեր մեջ։
Իրոք, դուք եղբայրների միավորված ժողովուրդ եք։
Դուք միասին ապրում եք, և միասին մեռնում եք։
Աստծո խաղաղությունը – դու ուզում ես նրան ենթարկվել։
Եվ դա վերջիվերջո պետք է մեզ տանի այն խաղաղության թագավորությանը, որը Քրիստոսը մեզ խոստացել է։
Եվ ես ուզում եմ այնտեղ լինել!
Արդյո՞ք հիմա ինձ օրհնեք։
Դու խելքդ կորցրե՞լ ես։
Նվիրաբերվեց՝ բոլոր լավ արոտավայրերը, այս ամբողջ թանկագին հողը –
աբբասը, վանքը՞
Իսկ ես ի՞նչ։
Դու հոգ չես տա՞
եթե ես քո աչքի առաջ աղքատանամ?
Հիմա լսիր ինձ. դու գիտես, որ մենք իրականում այդ բոլոր հողերը չենք տիրում։
Ինչ օգուտ են մեզ, եթե մարդիկ ամենուր երկկողմանի պայմանագրերի տակ են ապրում?
Բայց այս կերպ փողամոլ աբբաթը կգանձի բարձր մաքսատուրքեր, և կլինեն վեճեր ու ապստամբություններ։
Եվ հենց դրանք են, որոնք ինձ ստիպում են միջամտել և արդար նվաճումներ կատարել։
Ես զարմացած եմ, թե ինչ է կրկին դուրս գալիս քեզնից։
Եթե դա իսկապես այդպես է...
Ինչու՞ չխոսել Լուի Բավարացու հետ։
Վերջերս, երբ հիշատակեցին աբբայի անունը, նրա սովորաբար բարի աչքերը փայլեցին ատելությամբ ու արհամարհանքով։
Թվում է, նա գիտի աբբայի մասին ինչ-որ բան, որ դու չգիտես։
Կային ժամանակներ, երբ մարդիկ մուտք գործելուց առաջ դուռը թակում էին։
Եթե Պապ Պողոս V-ը և այդ ժամանակվա Հռոմեական սենատը դեռ կենդանի լինեին, արդյոք կկարողանայի՞ր նրանց առջև կանգնել։
Դու ի՞նչ նկատի ունես։
Ժողովուրդը ասում է, որ ձեր վանքի ձկնատունը նույնպես պետք է դատարկեք։
Ձկան լճակներ՞
Մեզ մոտ ընդհանրապես ձկնաբուծական լճակներ չկան։
Իրոք՞
Ոչ։
Բայց այս պատմությունը դարեր ի վեր բոլորին հայտնի է։
Ինչպե՞ս էր Հռոմեական սենատը հիմնավորում պոռնկատների անփոխարինելի օրինականությունը, երբ Պապ Պողոսը փորձեց դրանք վերացնել։
Հռոմեական սենատը պնդում էր, որ պոռնկատները անհրաժեշտ են տղամարդկանց համար։
Որ տղամարդկանց աշխարհի համար?
Քահանայական ... համար
Բոլոր սենատորները պնդեցին
Պոռնկանոցները միակ միջոցն են, որ պաշտպանում է քահանաներին կանանց և դուստրերի գայթակղությունից։
Այսինքն՝ նրանք պնդում էին, որ?
Դա իսկապես պարզապես պնդո՞մ էր։
Բոլորը գիտեն, որ այսպես կոչված «Սուրբ քաղաքը», որի համեստ բնակչությունը կազմում էր 100 000
մարդ, հյուրընկալում էր ավելի քան 6 000 պոռնիկների։
Բայց ինչն էր ավելի վատ՝ ինչ հայտնաբերվեց, երբ փորվեց հռոմեական վանքի կողքին գտնվող մեծ ձկնավազանը։
Մի քանի ոսկորներ՝ գուցե մի քանի մանկական գանգեր։
Դա… լավ, նախկին… նախկին մանկական գերեզմանատուն է։
Ինչու հանկարծ այդքան մակերեսորեն համեստ դարձար?
Կային ավելի քան 6000 մանկական գանգեր, ընկերո՛ս։
6,000 մանկիկներ, 6,000 ապօրինի զավակներ, որոնց հայրերն վանականներ են, իսկ մայրերն՝ վանուհիներ։
Որ փրկատուն, որ ներողամտության գին կարող է երբևէ հատուցել այս սարսափելի ոճիրը?
Եթե որևէ մեկը իմանա այն մասին, ինչ միայն մենք երկուսս ենք գիտակցում — դու անիծված վանական, ասում եմ քեզ:
Ես կհրամայեմ քանդել քո այգին ու նկուղը։
Ես քո կյանքի գաղտնիքներին տիրապետում եմ։
Այստեղ անցում չկա։
Վերջին անգամ:
Եթե անմիջապես չհնազանդվես, քեզ ծեծ կուտես։
Այստեղ անցում չկա։
Նոր թագավորը այս երկիրը նվիրել է Սուրբ Հովհաննես վանականին։
Պահ, դու սուրբ ես անվանում այս քահանայի փռոցը, նա, ով մեր գրպաններից վերջին փողը հանում է։
Եվ գողանում է մեր ապրուստի միջոցները, մեր դաշտերը, մեր արոտավայրերը՞
Փակիր բերանդ, դու արյունոտ կովաբուծի՛
Դու դա վերջին անգամ ասացիր։
Ծանր սրտով պետք է ձեզ տեղեկացնեմ, որ դուք զայրացրել եք վանքի տիրոջը։
Հիմա նա ձեր դեմ մեղադրանքներ է ներկայացրել Կոնստանցի արքեպիսկոպոսի առջև և նրանից աջակցություն է ստացել։
Դուք արտաքսվել եք եկեղեցուց։
Եվ մեզ՝ Շվիցի փոքրիկ երկրի քահանաներին, արգելված էր եկեղեցիները բացել մեսայի համար։
Չափազանց խիստ է պատիժը, որը ձեր Տերը մեզ վրա է դրել։
Եկեղեցու դռները փակ են բոլորի համար՝ անգամ մկրտվելիք անմեղ երեխաների համար։
Եկեղեցու բակում իրենց վերջին հանգրվանը գտնել ցանկացող մեռյալների, ինչպես նաև ամուսնանալ ցանկացող երիտասարդ զույգերի համար։
Հիմա գնացեք տուն և լուռ աղոթեք ձեր համար։
Կայսրը երբեք չէր պետք է վանահորը հողը տար։
Պետք է վրեժ լուծենք։
Աբբատի համար օղակ!
Բարև՞
Կարո՞ղ եմ Ձեզ օգնել։
Դու ով ես?
Դու այդ գործիքի հետ բավական հմուտ ես։
Դու ով ես?
Դենիի ընկեր
Դուք շատ վտանգավոր բան եք արել։
Ես էլ կարող եմ այս բանը բավական լավ նետել։
Այո, գիտեմ։
Բայց ինձ նույնպես ասացին
որ դու մարդկանց պարզապես պատահական չես սպանի
Ես Վալթեր Ստաուֆախերն եմ։
Ես քո մասին ամեն ինչ գիտեմ, Արնոլդ։
Ինչու՞ եկար։
Աբբան մեզ մեծ ամոթ է պատճառել։
Մենք ուզում ենք վրեժ
Մենք խոսել ենք Լուի Բավարացու հետ, Աստծո շնորհքով թագավոր։
Մայնցի արքեպիսկոպոսը նրա ընկերն է, և նա նաև կվերաբացի մեր եկեղեցիները։
Վաղը մենք կհարձակվենք վանքի վրա և վերջ կդնենք այս հարցին։
Ես քեզ բերեցի Դենիի հարձակման պլանները և Քինգ Լուդվիգի ծառայության խնդրանքը։
Թագավորի՞ց ծառայության խնդրանք
Այո, նա հարցնում է, թե արդյոք կցանկանայիք դառնալ նրա նահանգապետը ռազմավարական առումով կարևոր Բրուգգ քաղաքում։
Ես՝ Հաբսբուրգյան նահանգապետ՞
Ոչ, իհարկե ոչ, շվեյցարական գերմանական մեկը, իհարկե։
Թագավոր Լուդվիգը ինձ գաղտնի զրույցում ասաց, որ երբ ժամանակը հարմար լինի, ցանկանում է դառնալ շվեյցարացի։
Լավ, ինչ կարող եմ նրան հաղորդել?
Լավ, ես դրա համար կաղոթեմ։
Դու նորից աղոթո՞ւմ ես։
Այդ դեպքում Դենին այլևս թարմ չէ։
Աննելի, մի փոքր ժամանակ էլ, և ես քեզ մոտ կլինեմ։
Հետաքրքիր բառեր ես ասում, վանական։
Երեկ եկեղեցում քեզ չտեսա՞
Դա կարող է ճիշտ լինել։
Ես ստիպված էի այնտեղ գտնվող մարդկանց դիմել։
Այսպես, այսպես, մարդկանց հետ խոսելիս...
Ես պետք է գնամ հարկային վարչություն։
Այնտեղ պարզ կդառնա,
Արդյոք հարցը արդեն բոլորի շուրթերին է։
Մի՞թե որևէ մեկը վանքից հայր Արնոլդից նորություններ է լսել։
Պարզապես խմեցի, ոչինչ չլսեցի։
Դրանով ավարտենք, քանի որ այստեղ մենք հերթապահության տակ չենք։
Ձեռքերդ հեռու պահիր նրանից։
Ես ասացի՝ ձեռքդ նրանից հեռու պահիր։
Դու խանգարում ես իմ սիրային կյանքին։
Խնամք տուր նրան, մինչև նա արյունահոսությունից չմահանա։
Էյ, նայիր, նրան հարվածել են։
Հայր
Առնոլդ, իմ սիրելի որդիս!
Այս ողջ ընթացքում դու որտեղ ես եղել?
Երեկոյան մթնոլորտը միշտ այնպիսին է, որ ես Աստծուն ամենամոտն եմ զգում։
Ես ունեցել եմ իրադարձություններով հարուստ հանգիստ ժամանակ, Հայր։
Դու այստեղ ի՞նչ ես արել։
Օհ, ոչինչ։ Ես… ես պարզապես դանակով սայթաքեցի։
Սերը ամեն ինչին հավատում է...
Եթե միայն կարողանայի քեզ հավատալ։
Երկար ժամանակ ես քեզ սովորեցրել եմ Տիրոջ ճանապարհները։
Դու այս աշխարհում իմ ամենաթանկն ես։
Ես կզոհեի իմ կյանքը քեզ համար, եթե ինչ-որ մեկը փորձեր այն քեզնից խլել։
Բայց ես դեռ տեսնում եմ քո աչքերում խոր ատելության հետքեր։
Եվ երբ հանդիպում եմ քեզ, մի բան իմ մտքում խորանում է։
Դու իսկապես իմ աշակերտն ես՞
Դու միշտ հրաշալի հայր ես եղել ինձ համար։
Ոչ մի որդի երբևէ չի ստացել քեզնից այնքան սեր, որքան ես եմ ստացել։
Ես կուզենայի, որ քեզ համար ավելի լավ որդի լինեի։
Մեկը, ով կարող է անել այն, ինչ դու միշտ ինձ այդքան հրաշալի ես սովորեցրել։
Բայց ես պարզապես ուժ չունեմ այն ձեր ցանկությամբ իրականացնելու համար։
Դու, հավանաբար, ճիշտ ես։
Դուք պետք է ունենաք Սուրբ Հոգու զորությունը։
Եվ ինչպես ես հասկանում եմ Գրքերից, ձեզ պակասում է հավատքի իսկական մկրտությունը։
և Սուրբ Հոգու պարգևը
Եթե ուզում ես, կարող ենք դրա մասին երբեմն խոսել։
Ես պարզապես բավարար ֆիզիկական վարժություններ չեմ անում։
Տարիներ շարունակ դուք մեզ խոստանում եք, որ փրկություն կգա։
Իսկ Աննե՞լին։
Նա դեռ այնտեղ աշտարակում նստած է։
Ներիր ինձ, Հայր, բայց ես կարոտում եմ նրան։
Ես անգամ չգիտեմ, թե նա ինչպես է։
Վստահիր ինձ, որդիս։
Աստված հաստատուն երաշխիք է տվել, որ կարճ ժամանակում փրկություն կբերի։
Դատաստանն Աստծո գործն է։
Եվ դու գիտես, որ ես չեմ ուզում դավաճան լինել։
Մենք պետք է պահպանենք խաղաղությունը և այդպիսով լինենք օրինակելի։
Միայն այդ ժամանակ մարդիկ կփոխվեն։
Եվ անգամ ու անգամ ես ձեզ սովորեցրել եմ, որ ոչ վրեժխնդրության և ատելության միջոցով,
Բայց ինքնազոհությամբ և սիրով կառուցվում է խաղաղության թագավորությունը։
Մենք պետք է սովորենք մեր կյանքը տալ, ինչպես Հիսուսը մեզ համար տվեց իր կյանքը։
Մեկը մեռավ բոլորի համար։ Բոլորը ապրում են մեկի միջոցով։
Աննելի, ես քեզ չեմ մոռացել։
Վաղը այն օրն է։
Նոլդի և քո բոլոր եղբայրները։
Դուք շարունակում եք ձեր բողոքի ակցիան՞
Դու դեռ հրաժարվում ես ուտել?
Գետնին մի մեռած մարդ պառկած է, և ոչ ոք չի իմանում, թե ով է նրան գցել?
Կարո՞ղ եք փակ վիզորների միջոցով դեմքեր ճանաչել։
Մի պահ...
Ես տեսա դեմքը։
Իհարկե, ես մի պահ տեսա դա։
Դա էլ ով էր նորից?
Ոչ, դա անհնար կլիներ։
Ի՞նչն է անհնարին?
Ես չեմ կարող գտնել այն բոլոր ասպետների մեջ, բայց վանքում։
«Մենաստրիում» բառը ինչ է նշանակում?
Իհարկե, հիմա ես դա հստակ տեսնում եմ։
Բայց այս մարդը ինչպես է այս զրահը հագնում?
Դուք ում մասին եք խոսում?
Այո, այո, եղբայր Արնոլդից։
... Հայր Վալդեսի սիրելին։
Եթե դա նա չէր, ուրեմն նա պետք է երկվորյակ եղբայր ունենա։
Ահ, բարի առավոտ, եղբայր Արնոլդ։
Օ՛, ձեռքիդ մեջ ի՞նչ ունես։
Օհ, ոչինչ։
Դու վնասվածք ես ստացել՞
Փայտամշակման աշխատանքներ կատարելիս սայթաքեցի։
Լավ, նայե՞նք։
Էյ, դա ինչի մասին է՞
Այսպիսով, քահանա, քո ժամը եկել է։
Լռիր, ինչ-որ մեկը գալիս է։
Դա պետք է Արնոլդը լինի։
Վերջապես, մենք նորից տեսնում ենք միմյանց։
Ոչ, ասպետ։
Դենի՛, Դենի՛, դա ես եմ։
Առնոլդ, դու ընդհանրապես ինչ տեսք ունես՞
Առնոլդ! Առնոլդ!
Ես այդ օրվան շատ էի սպասում։
Շատ տարիներ են անցել։
Չափազանց շատ տարիներ են անցել։
Բայց հիմա, վերջապես! Վաղը այն օրն է!
Ոչ, ինձ վերաբերող հարցը հայտնի է դարձել։
Գոնե այլևս չեմ կարող վերադառնալ քահանայի խալաթ կրելուն։
Մենք պետք է հարվածենք այսօր։
Բայց ամեն ինչ ընթանում է ըստ պլանի։
Ես պատրաստ եմ!
Արի՛, առաջը անկարգություն է։
Աննելի! Աննելի!
Աննելի, վերջապես եկել է պահը!
Օ, Աննելի!
Ժամանակն է, Աննելի։
Ես քեզ այստեղից դուրս կբերեմ։
Միշտ
Աննելի, դու չե՞ս ուզում ոչինչ ասել։
Աննելի, դու այլևս ինձ չե՞ս ճանաչում։
Ես եմ՝ Աննելի։
Ասա ինչ-որ բան, ինչ ուզում ես։
Ոչ! Ոչ, Աննելի!
Դա ով էր?
Դադարիր!
Դու ով ես?
Ոչ, հայր։
Ոչ! Ոչ!
Հայր, ոչ!
Ոչ! Ոչ! Ոչ!
Ոչ, հայր։
Ինչո՞ւ չսպասեցիր ևս մեկ ժամ։
Այդ ժամանակ մենք կտեսնեինք Աստծո փրկությունը։
Ոչ!
Հիմա այստեղ է։
Ոչ! Ոչ!
Հիմա մենք նվաճել ենք մեր երկար սպասված ազատությունը։
Բայց դու, իմ սիրելի որդիս, ես կորցրել եմ։
Ոչ, Հայր, դու չպետք է գնաս։
Հայր, լսիր ինձ։
Գիտեմ, որ չպետք է հայհոյել, բայց հիմա Աստծո առջև և քո առջև, Հայր, երդվում եմ։
Աստված ինձ ուժ կտա՝ ամբողջ կյանքումս Նրան կատարելու, Հայր։
Ես քո որդին եմ։
Քո... քո որդին, Հայր։
Եվ այս պահից սկսած ես կանեմ ամեն ինչ, ինչ դու ինձ սովորեցրել ես։
Հայր, ես քո աշակերտն եմ, քո իսկական աշակերտն եմ։
Հայր, չե՞ս լսում ինձ։
Չե՞ս լսում ինձ։
Ոչ, դու չես կարող գնալ։
Ոչ! Ոչ! Ոչ!
Աստծո առաջ երդվում եմ՝ այլևս երբեք մարդ չեմ սպանելու, այլ միայն խաղաղության համար կլինեմ։
Միայն հիմա, շատ ուշ, եմ հասկանում, որ արյունահեղությունը սխալ ճանապարհ է, որովհետև… որովհետև դա միշտ անմեղների վրա է ընկնում։
Հայր, ես հավատում եմ քո ճանապարհներին։
Ես հավատում եմ ձեր աղոթքներին և հավատում եմ ձեր Աստծուն։
Մենք ազատ ենք, Արնոլդ։ Մենք ազատ ենք։ Մենք ազատ ենք։
Ես սպանեցի իմ հորը!
Դեննի, ազատություն չէ, որ մենք փնտրում ենք։
Ես նոր եմ կորցրել իմ իսկական ազատությունը։
Դա միայն արտաքին ազատություններում չէ։
Իրական ազատությունը միայն խաղաղության և սիրո մեջ է։
որ մենք ունենք միմյանց հանդեպ մեր սրտերում
Հայր! Ես սպանեցի իմ սեփական հորս։
Արյան մեղքի զգացումը կպչում է իմ ձեռքերին, Հայր։
Միայն հիմա եմ հասկանում այն լավ ճանապարհը, որը իմ ծնողները միշտ ուզում էին ինձ սովորեցնել։
Միայն արյուն հեղողի արյունն է կարող արյունային մեղքը քավել։
Ես քեզ տալիս եմ իմ սեփական արյունը՝ հիմա քեզ նվիրաբերելով իմ մարմինը, իմ հոգին և իմ ոգին։
Հիսուս, խնդրում եմ՝ ապրիր իմ մեջ և արա այն, ինչ ես չեմ կարող անել։
Շնորհակալություն, որ այսուհետ ապրում ես քո մարմնի մեջ։ Ամեն։
Դա՞ այն պատճառով է, որ ես շուտով պետք է հեռանամ, Աննելի՞
Դա այդքան էլ վատ չէ, Աննելի։
Պետական խորհրդարանը նիստ է գումարում միայն մեկ օր։
Այո՞
Տա՛տա՛, տա՛տա՛։
Այո, սիրելիս?
Մումի՞ն միայն քեզ հետ է խոսում։
Ոչ, մայրիկը խոսում է մեզ բոլորիս հետ։
Բայց նա երբեք ինձ հետ չի խոսել։
Այո, նա քեզ հետ բազմիցս խոսել է։
Դու պարզապես պետք է ճիշտ հասկանաս դա։
Բայց ես ուղղակի չեմ հասկանում դա։
Գիտես, մայրիկը իր աչքերով է խոսում։
Քո հայացքը հենց հիմա ինձ համար հազարավոր բառերից ավելի շատ բան ասաց։
Այո, ես հասկանում եմ։
Բայց հետո մայրիկը հաճախ ասում է, որ նա շատ տխուր է։
Պարզապես տխուր չէ, գիտես, նրան պարզապես մենք ենք պետք։
Ես էլ քեզ պետք եմ։
Խնդրում եմ, մի՛ մնա այդքան երկար ժամանակ հեռու։
Փորձելու եմ այն նույնը պահպանել, ինչպես միշտ։
Չգերազանցի մեկ օրը, երբեմն շաբաթական երկու օր։
Բայց, հայրիկ,
Իրոք՞ պետք է մասնակցես յուրաքանչյուր տարածաշրջանային խորհրդարանի նիստին։
Պետական խորհրդարանին ինձ նույնքան շատ է պետք, որքան քեզ։
Մի իմաստով նա պարզապես մեր ընդլայնված ընտանիքն է։
Եվ ինչպես յուրաքանչյուր ընտանիք,
Պետական խորհրդարանին նույնպես անհրաժեշտ են նրա հիմնադիր հայրերը։
Դուք՞ մարզային խորհրդարանի հայրն եք։
Այո, գիտես, հիմնականում մենք բոլորս պարզապես մեծ երեխաներ ենք։
Այնտեղ մենք միասին փորձում ենք հասկանալ, թե ինչ է մեզանից ուզում մեր երկնային Հայրը։
Մենք միշտ կարոտում ենք քեզ, երբ դու հեռու ես։
Դու շատ ես օգնում մեզ հասկանալու, թե ինչ է պետք մորը։
Հաջողություն։
Լավ հոգ տվեք միմյանց մասին։ Ցտեսություն։
Մենք քեզ չենք թողնի գնալ։
Ոչ՝ մնա այստեղ, հայրիկ։ — Մենք քեզ չենք թողնի գնալ։
Դուք պետք է մնաք այստեղ։
Դու պետք է մնաս այստեղ, հայրիկ։
Մումիան փորձում է ձեզ ինչ ասել?
Ես էլ պետք է ինձ համար խնձորի ընդմիջում անեմ։
Շնորհակալություն։
Օրենքը ասում է «քառորդ գուլդեր», բայց դու գողանում ես իմ և իմ երկու երեխաների վերջին հացը։
Ասա ինձ, մենք ի՞նչով պետք է ապրենք։
Այո, այո, մենք բոլորս գիտենք այդ ասացվածքները։
Օ՛, Աստվա՛ծ, ցույց տուր ինձ, թե ինչպես դիմակայեմ այս անարդարությանը։
Այժմ բարձրացիր իմ մեջ և գործիր քո հրաշքները իմ մեջ։
Սա իմ հոր վերջին հուշանվերն է։
Մինչ նա մահանալը, նա այն ճնշեց իմ ձեռքում։
Գոնե մի քանի գիլդեր վերադարձրու։
Ես, փոխվել?
Այո, արդյո՞ք ես փոխարման սենյակ եմ։
Ի՜նչ զզվելի վայրենիներ եք դուք։
Անխնա կենդանիներ!
Բարկացած գայլեր
Երկու գիլդեր
Այդ դեպքում ես բավարար չեմ ունենա ուտելու համար։
Եթե փող չունես,
Ուրեմն ապագայում տանը մնա, ընկեր։
Եթե ես դեռ կենդանի լինեմ և մենք այս երկրում գերիշխող դիրք գրավենք, ապա քո տաբատը սեղմ կքաշեմ, գող։
Բարի առավոտ, Վինկելրիդ։
Նորից արթնացած՞
Ինչպես միշտ՝ երկու գիլդեր կլինի։
Այսօր ես քեզ կրկնակի կտամ։
Այո, դա ի՞նչ է։
Իմ մոր վերջին հուշանվերը։
Դու ի՞նչ ես անում?
Կան երկու պատճառ:
Երբ ես մահամերձ լինեմ, ոչինչ չեմ կարող ինձ հետ տանել։
Այդ ժամանակ անգամ դրամապանակիս մեջ եղած գումարը ինձ չի օգնի։
Աստծո առջև միայն մաքուր խիղճն ու հոգու խաղաղությունը կհաշվվեն։
Երկրորդ՝ ես ուզում եմ սովորել, թե ինչպես օգնել աղքատ և խաբված մարդկանց։
Այո, և ինչու՞ ես ինձ տալիս քո գումարը և քո վզնոցը, իսկ նրանցը՝ ոչ։
Դա օվկիանոսում ընդամենը մի կաթիլ կլիներ։
Ես ուզում եմ ամբողջությամբ հասկանալ քո ցավը, մինչև Աստծո մեջ գտնեմ ավելի խորը լուծում։
Վաղը միմյանց ասենք, թե մեզնից ով ավելի լավ է քնել և ով ավելի երջանիկ է այսօրվա հանդիպման շնորհիվ։
Եվ հիմա, Արնոլդ Վինկելրիդ, ես բացարձակապես անկեղծորեն հարցնում եմ ձեզ՝ ինչ է ձեր գաղտնիքը?
Սա գաղտնիք չէ, եղբայրներ։
Միայն որպես ամբողջ քաղաք ենք վերադարձել մեր ֆեդերալ հիմքերին։
Լավ կլիներ, եթե մենք սրանք սրտով սովորեինք։
Մենք ուզում ենք լինել եղբայրների մի ժողովուրդ։
Ոչ դժվարությունը, ոչ վտանգը մեզ չեն բաժանի։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն։
Ես սա կիրառեցի այն ժամանակ, երբ մեր քաղաքում դեռ շատ անհանգստություն կար։
Բայց միասին մենք գտել ենք թշնամիներին սպանելու նոր եղանակ։
Եղբայրներ, մեկ հարվածով ջախջախում ենք թշնամիների զանգվածները՝ թշնամիներից ընկերներ դարձնելով։
Ի՞նչ կանենք հիմա, եթե Լեոպոլդ III-ը այնուամենայնիվ հարձակվի մեզ վրա։
Նույնիսկ մարտադաշտում փորձիր ընկերանալ նրա հետ։
Տեսեք, թե քանի շվեյցարացի է միացել:
Առաջին տարում Մեգգենի 22 բնակիչ, Ադլիգենսվիլի 11, Կրիենսի 36 և Հորվի 5 միացան մեր ասոցիացիային։
Բայց նաև Վեգգիսից 10, ընդհանուր առմամբ 112 ավգսբուրգցիներ։
Հաջորդ երկու տարիների համար կանգ առեք։ Որքա՞ն ժամանակ եք ճանապարհին եղել։
Չորս ժամ։
Վճարե՞լ ես մաքսավճարը։
Այո, մի ժամանակ առաջ։
Երկու թանկ գիլդերներ!
Ոչ, ոչ, ոչ։
Մենք նկատի չունենք տրանզիտային մաքսատուրքը։
Մենք նկատի ունենք վճարը։
Այն նոր է ներկայացվել։
Եվ եթե դուք արդեն չորս ժամ ճանապարհորդել եք, պարոնների համար դա ընդամենը ութ գիլդեր կլինի։
Այս աշխարհը բոլորիս հավասարապես պատկանում է։ Ո՞վ է ձեզ իրավունք տալիս
շահագործել մեզ այն ուղիների և արահետների համար, որոնք մենք մեր սեփական ձեռքերով ենք ստեղծել,
Ձեր սեփական ճակատի քրտնքով կառուցված՞
Վճարեք մաքսավճարը!
Վերջիվերջո, եթե անհրաժեշտ լինի, մենք ստիպված կլինենք այն վերանորոգել։
Մենք միշտ ինքներս վերանորոգել ենք բոլոր վնասված հատվածները։
Եկեք նրանց դատարան տանենք։
Եկեք նրանց գլորենք թեքության վրայից!
Ոչ!
Աաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաա
Մի՛ թող ինձ։
Ես գիտակցում եմ, թե ինչ սխալներ եմ արել։
Ես ստեցի, գողացա և խաբեցի, վատ վերաբերվեցի աղջիկներին և կանանց, պահանջեցի գումար, որին երբեք իրավունք չունեի։
Ես էլ շնություն եմ գործել և հափշտակել եմ գումար, որը ինձ չէր պատկանում, բայց ես ամեն ինչ կվերադարձնեմ։
Ես ուզում եմ ամեն ինչ վերադարձնել!
Օ՛, եթե միայն նա ինձ թևիս չէր հարվածել…
Հիմա ես հասկանում եմ, թե որքան լավ է, որ Աստված միշտ չէ, որ անմիջապես դատաստան է անում։
Տա՛տա՛, տա՛տա՛։
Տա՛տ, պատերազմ է! Պատերազմ, տա՛տ!
Լեոպոլդ III-ը ճանապարհին է։
Դուք պետք է շտապեք Մայենֆելդ։
Դուք պետք է այնտեղ խաղաղության պայմանագիր բանակցեք։
Առնոլդ, արի՛։
Առնոլդ, արագ եկ, սա հրատապ է։
Արի՛, Արնոլդ, արագ։
Թագավոր Լեոպոլդ III-ին՝ թող նրա անունը հավերժ ապրի!
Վաղը մենք կհատուցենք Մորգարտենի կողմից իմ պապ Լեոպոլդ I-ին պատճառված պատերազմի ամոթը։
Վաղը մենք կվայելենք Սեմպախի գինին և ուտելիքը։
Թագավոր
Արքա ազնիվ!
Արքա-քաջ
Բարոն Հանս-Ուլրիխ ֆոն Հազենբուրգը ցանկանում է ձեզ հետ խոսել։
Պարոն, վերադարձեք Սուրսե։
Ձեր պլանը դավաճանվել է։
Գյուղացիները Ցյուրիխում չեն, ինչպես դու կարծում էիր։
Սեմպախի վերևի անտառներում դրանցից հարյուրավորներ, նույնիսկ հազարավորներ կան։
Նրանք զինված են հալբերդներով, սուրերով և առավոտյան աստղերով։
Կան նաև նետաձիգներ և մարտական մանգաղակիրներ։
Ավելին, ամենուր փոսեր և թփեր կան։
Այստեղ տեղ չկա վախկոտ ձիերով ասպետների համար։
Մենք բոլորս կկործանվեինք։
Այդ դեպքում մենք ստիպված կլինենք միայն ոտքով կռվել։
Ես կհրամայեմ պարոններին իջնել ձիերից։
Օ Հազենբուրգ, դու նապաստակի սիրտ ունես։
Մենք այս գյուղացիներին մինչև գիշերվա մթնելը եփած ու խորոված ձեզ կհանձնենք։
Այսօր կտեսնենք, թե մեզնից ով է ավելի վախկոտ։
Օհ, դա լավ նշան չէ։
Արդյո՞ք Ներչենը նույնպես ուզում է մեզ դասախոսություն կարդալ։
Տե՛ր իմ, մի՛ երթև շվեյցարացի կոնֆեդերացիների դեմ։
Մեծ մասը գանգերից փշված են, և քչերն են պատերազմից վերադառնալու առանց վնասվածքների։
Քեզ հիմար են անվանում, և դու իսկապես հիմար ես։
Մի՛ խանգարիր իմ փառքի ճանապարհին այլևս։
Համարձակորեն քաշեք ձեր սուրերը և խփեք նրանց!
Պատմիր, մենք ընկերներ ենք։
Դու ով ես?
Խնդրում ենք, ողորմեք մեզ։
Մենք գալիս ենք լեռներից, որտեղ մեզ վտարեցին։
Այո՞ – ուրեմն դուք գաղթականներ եք՞
Այո, բայց մենք լսել ենք, որ դու մեծ տառապանքի մեջ ես։
Մենք ուզում էինք փոխհատուցել մեր հանցագործությունների համար։
Միայն նրանք, ովքեր կատարել են ծանր հանցագործություններ, արտաքսվում են։
Դուք կամ հրդեհակիցներ եք, կամ գողեր, կամ նույնիսկ մարդասպաններ։
Մենք լեռներում բազմաթիվ տարիներ ենք անցկացրել՝ մեր մեղքերի մասին խորհելու համար։
Մենք բոլորս ներողություն ենք խնդրում։
Մենք ուզում ենք հետ վերադառնալ և նոր կյանք սկսել։
Քո ձեռքերդ արյունոտ են սպանությամբ։
Դուք չեք կարող մեզ հետ կռվել խաչվածի նշանով դրոշի տակ։
Վերադարձեք, վերադառնաք լեռներին։
Ի՜նչ ցավալի է, եկեք հետ վերադառնանք։
Եթե մենք մեր սրտերում խաղաղության հոգուն ուշադրություն դարձնեինք, ոչ թե մեր մտքերին, միգուցե չէինք
զգա՞, որ Աստծո ողորմությունը հանգրվանել է դրանց վրա։
Միգուցե մենք դրանք ճակատամարտում լավ կիրառեինք։
Լավ, մենք դեռ չենք կարող տարբերությունը տեսնել:
Մենք դեռևս չենք զգում այն խաղաղությունն ու Աստծո կյանքը, որի մասին դուք միշտ խոսում եք։
Բայց ապահով լինելու համար՝ այս պայքարում մենք միայնակ ենք գնալու։
Այնտեղ բռնեք շվեյցարացի տղաներին։
Դա կարող էր շատ վատ ավարտվել։
Թվում է, որ Տերը, այնուամենայնիվ, դեռևս մեզ ներառել է իր ծրագրում։
even if you don't want us!
Դու ի՞նչ ես կարծում։
Այո, լավ, ես… ես այլևս ոչինչ չունեմ ասելու։
Առնոլդ Վինկելրիդը ձեզ կսովորեցնի, թե ինչպես ընդունվել Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիա։
Բայց այս կռվի համար՝ իջիր առաջինը! Մենք քեզ պետք ենք!
Որտե՞ղ է Շուլթեյս Պետերմանը։
Որտե՞ղ է Գունդոլդինգենից Շուլթեյս Պետերմանը։
Մեյերհոլցում նա տալիս է իր վերջին ցուցումները։
Ինչպես միշտ, թվում է, որ նա դա կատարյալ է պլանավորել։
ձախ, աջ... !
Արի վերև հիմա։
Արի՛, մենք պետք է առաջ շարժվենք։
Դուք պետք է գաք։
Այս կողմ, խնդրում եմ։
Մենք այլ ընտրություն չունենք։
Այնուհետև իջեք ձիուց։
Մենք կշարունակենք կռվել ոտքով։
Ինչպե՞ս հասար այնտեղ վերև։
Հեյ, նայիր։
Էյ, ի՞նչ ես անում։
Այսպես կընկնես մարտում, եթե չզղջաս։
Քեզ հիմար են անվանում, և դու իսկապես հիմար ես։
Մի՛ խանգարիր իմ փառքի ճանապարհին այլևս։
Առաջ, քայլ!
Թանդեր և Դորիա – ես չեմ կարող քայլել այս կոշիկներով։
Ես կկտրեմ իմ կտուցները։
Էյ, նայիր, դա Հերման Ռինախն է։
Միշտ ուզում եմ առաջինը լինել!
Աաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաա
Առաջին օգնությունը որտե՞ղ է։
Առաջին օգնությունը որտե՞ղ է։ Ես արյունահոսում եմ մինչև մահ։
Լավ, ահա թե ինչ է ստանում նա, նարդը։
Լսեք, մարդիկ, շվեյցարացի կոնֆեդերատներ, սիրելի եղբայրներ:
Ես Գունդոլդինգենի Շուլթեյս Պետերմանն եմ, այս ճակատամարտում ձեր հրամանատարը։
Ես կանգնած եմ այս դրոշի տակ։
Ուստի պահպանեք իմ հրամանները։
Ոչ ոք միայնակ չի կռվում!
Մեր հրամանատարների հրամանով մենք հարձակվում ենք մեր թշնամիների վրա եռանկյունաձև կազմավորմամբ։
Սա ունի այն առավելությունը, որ միաժամանակ չունենք չափազանց շատ։
Միացեք պայքարին!
Մենք փորձում ենք ճեղքել թշնամու կողային հարվածը։
Այո!
Բայց զգույշ եղեք, որ միմյանց չհարվածեք։
Հիմա կարճ աղոթք կկարդանք, ապա հարձակվելու ենք մեր թշնամիների վրա, մինչ նրանք կմտածեն հանել իրենց մահացու
զրահը, առանց որի նրանք մեզանից շատ ավելի ուժեղ կլինեին։
Շուլթեյս, դու ուզում էիր ինձ հնարավորություն տալ բանակցելու, նախքան մենք հարձակվենք։
Հիմա գործելու ժամանակն է, ոչ թե բանակցությունների։
Այո՛, այո՛։
Եկեք աղոթենք!
Օ, Աստվա՛ծ, կանգնիր մեր կողքին այս մեծ մարտահրավերում։
Ամեն
Կնոջ, զավակի և հայրենիքի համար!
Պարոնայք, պատրաստ ե՞ք։
Այո!
Արի՛
Վերադարձ! Վերադարձ Մայերհոլց!
Եկեք հավաքվենք միասին! - Վերադարձ!
Դու պետք է ինձ լսեիր։
Այստեղ, այստեղ քեզ երկաթյա տուփ է պետք, որպեսզի ճեղքես!
Ես ասում եմ՝ պետք է լսեիր ինձ։
Համաձայնությունն այն էր, որ մենք նախ կխորհրդակցեինք և խաղաղություն կառաջարկեինք։
Առնվազն 60 տղամարդ, մեր շարքերից եղբայրներ, ընկել են այս շտապողական քայլի հետևանքով։
Երկաթ, երկաթե տուփ...
Դու կարծում ես, որ Աստված չի կարողանա մեզ համար նույնքան հրաշալիորեն դա իրականացնել, եթե
մենք միայն հավատարմորեն կատարենք մեր բաժինը՞
Վալթեր Ստաուֆախերը ստանձնում է բանակի հրամանատարությունը։
Եթե նրա հետ որևէ բան պատահի, Վերներ Ֆյուրստը կներկայացնի նրան։
Եկեք հիմա աղոթենք։
Մեր Աստված, Դու դրեցիր մեր սրտերում լինել Քո ժողովուրդը, միանձնյա մատչելի, լսիր մեզ։ Դու տեսնում ես մեր թշնամիներին
ու ճնշողներին, որոնք ոչինչ չեն ցանկանում, բացի մեր մահից։
Բայց մենք նրանց մաղթում ենք հավիտենական կյանք։
Նրանք եկել են խլելու մեր ազատությունը։
Բայց մենք այստեղ ենք, որպեսզի նրանց բերենք իսկական ազատություն։
Օ, հիմա մեզ հետ վարվիր այնպես, ինչպես քեզ հարմար է։
Ու սովորեցրու մեզ Քո ճանապարհը, որպեսզի մենք Քեզ ճանաչենք։
Թող դու ինքդ, քո աստվածային կյանքը և քո արդյունավետ խաղաղությունը տիրեն մեզ վրա որպես մեկ ամբողջ ժողովուրդ։
Մենք այլ ոչինչ չենք ցանկանում։
Եղբայրներ!
Ախմախ!
Մինչև սկսենք միմյանց գլխները ջարդել...
Մենք չենք հարվածում, մենք ձեզ դանակահարում ենք, տղաներ!
Ի՞նչ։ Դու՞ էլ մահվան հանդեպ բոլոր հարգանքդ կորցրե՞լ ես։
Լսիր ինձ վերջին անգամ
Մենք այս կյանքում իրար դեմ ենք կանգնած։
Չափազանց ուշ, գուցե միայն երբ արյան մեջ թաթախված լինենք, կհասկանանք, որ բոլորս եղբայրներ ենք։
Ամեն ինչ, ինչ մենք վերցնում ենք ուրիշներից, ի վերջո վերցնում ենք ինքներս մեզնից։
Օ՛, ինչպե՜ս է ագահությունը մեզ խելագարացնում և ստիպում ոսկեփայլել ամեն ինչ։
Եթե կարողանայինք, մեր քաղաքները կկառուցեինք թանկարժեք քարերից։
Ես խնդրում եմ քեզ, արքա Լեոպոլդ։
Քո շղթայական նամակը ոսկուց է կռված – ինչպիսի՞ն է դրա մեջ ապրելը։ Ազատա՞կ։ Բախտավո՞ր։
Ոչ! Դու գիտես, որ ոսկին ավելի ծանր է, քան երկաթը։
Բոլոր ունեցվածքները միայն մեզ պակաս ազատ են դարձնում և ավելի անհանգիստ։
Մենք հողի համար կռվում և վիճում ենք, սակայն յուրաքանչյուր քառակուսի սանտիմետրի հետ մեծանում է մեր
հոգածությունը դրա պահպանման և կառավարման նկատմամբ։
Մենք միմյանց ոտքերի տակից հողը գողանում ենք, մինչդեռ կարող էինք այն միասին մշակել և ցանել։
Մենք թույլ ենք տալիս ցանկապատներին, փոսերին և պատերին մեզ բաժանել։
Եվ այնուամենայնիվ, միասին մենք ունեինք այնպիսի իմաստություն, որը ոչնչով սահմանափակված չէր։
Իրական ազատությունը սրտի ազատությունն է։
Իրական հարստությունը միայն գոհ հոգում է։
Իրական երջանկությունը միայն Աստծո հետ խաղաղության մեջ և Նրա խաղաղության ազդեցությունների մեջ միասին քայլելու մեջ է։
Այս ազդեցությունների հոսքով, այդ խաղաղության կողմից կառավարվող և շարժվող -
Ուրեմն մենք բոլորս կարող ենք լինել մեկ մարմին, մեկ մարմին Քրիստոսի համար։
Այո, մենք մարմինն ենք, իսկ դու անպիտան ես։ Փայեք տղերքին։
Լռիր, վարձկան։
Բառեր, որոնք արժե նշել։
Այսպիսով, երբ ավարտես քո քարոզը, ես ուրախությամբ կվերադառնամ իմ 40 տարվա խաղաղության առաջարկին։
Այս ելույթից հետո ես նույնիսկ պատրաստ կլինեի խաղաղության առաջարկը կրկնապատկել մինչև 80 տարի, եթե դուք, ինչպես
պահանջվում է, ինձ վերադարձնեք բոլոր նվաճված տարածքները։
Քանզի ես կլինեմ այս մարդկանց խմբի գլուխը, որոնց մասին դուք խոսում եք։
Ոչ, միայն Աստված պետք է լինի ամեն ինչի գլուխը, ոչ թե մարդը։
Օ, իսկապես՞ Իսկ այդ դեպքում ո՞վ պետք է մեզ կառավարի։
Աստծո արդյունավետ խաղաղությունը
Նրա նկատելի կենսական ուժը։
Յուրաքանչյուր մարդ կարող է դա զգալ և ինքնուրույն փորձել։
Բացի այդ, մենք բոլորս կարող ենք միաժամանակ զգալ Աստծո խաղաղությունը, կարծես թե մենք բոլորս մեկը լինեինք։
Նրա արդյունավետ կենսաուժը կարող է ամբողջ ժողովուրդներին առաջնորդել այնպես, կարծես նրանք մեկ մարդ լինեին։
Այս հիմքի և այս գաղտնիքի բացակայության դեպքում Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիան չէր լիներ։
30 տարի ես երազել եմ Հաբսբուրգյան իշխանապետություն հիմնել։
Մեկը, որը ձգվում է Ալզասից դեպի Հարավային Գերմանիա և Կենտրոնական Շվեյցարիա՝ Վորարլբերգ, Տիրոլ,
Ստիրիա, Կարինտիա, մինչև Հյուսիսային Իտալիա և Տրիեստ։
Ես երբեք չեմ հանձնվի այս գործում։
Եվ 50 տարի է, որ ես երազում եմ ազատվել փողի և հողի ծարավ Հաբսբուրգների սատանայական իշխանությունից մեզ՝
շվեյցարացիներից, որպեսզի ինքներս որոշենք, թե ուր ենք գնում։
Խնդրում եմ, Վալտեր, Աստծո խաղաղությունը պետք է լինի մեր թագավորը, ոչ թե որևէ շվեյցարացի, գերմանացի կամ ավստրիացի։
Այլ կերպ ասած՝ դուք մեր խաղաղության պայմանագրին «ոչ» եք ասում՞
Մենք ասում ենք «Ոչ»։
Տղե՛րք, եկեք գնանք մարտի։
Հիմա մենք ձեզ ցույց կտանք, թե ով է այստեղ տերը։
Մենք չենք ընդունի Աստծո իշխանությունը և կհանենք ձեր Աստծուն ձեր մտքերից։
Տե՛ր Հիսուս, բացիր բոլոր սրտերը, որպեսզի մենք կարողանանք նվիրվել միմյանց, ինչպես Դու խաչի վրա նվիրեցիր ինքդ քեզ մեզ համար։
Խնամիր իմ կնոջը և երեխային։
Ցուլեր, առաջ!
Նետերը վար գցեք!
Հետո պարզապես...
Արի՛, թող ինձ մենակ, ես թագավորն եմ։
Այդ դեպքում առավել ևս!
Դա ինձ կբերի համբավ և պատիվ։
Պարոն Քինգ։ Պարոն Քինգ, թագուհի մեղուն թագավոր է փնտրում։
Օ, արքա, Սեմպաչ մի՛ երթիր։
Սա երկնքից եկած նշան է, և դա ձեզ համար լավ նշան չէ։
Դու կարծում ես, որ ես վախենում եմ քո նախապաշարմունքներից՞
Մի՛ խանգարեք իմ հաղթանակին այլևս։
Մենք հաղթեցինք!
Մենք հաղթեցինք։
Մենք ազատ ենք!
Ազատ ենք, սակայն մնում ենք բանտարկյալներ՝ մեր սրտերի բանտարկյալներ, քանի դեռ չենք
ճանաչում մեր ներքին, իսկական ազատությունը։
Մենք հաղթեցինք։
Մենք ազատ ենք!
Մենք հաղթել ենք Շվեյցարիային!
Եվ այնուամենայնիվ մենք կորցրել ենք Շվեյցարիայի լավագույնը՝ նրա սիրտը։
Բարի ավարտը կայանում է ազատ, անկախ և չեզոք Շվեյցարիայի ստեղծման մեջ։
Ուրեմն, արդեն ավարտե՞լ ես ամփոփումը։
Ոչ, դեռ ոչ։
Հիմա նա վերջապես պատռում է այն և հիշում է իմ խոսքերը։
Շատերը՝ ոչ միայն մեկը, մահացան այդ հիշարժան օրը։
Ցավալի է, որովհետև Արնոլդի կյանքը մեզ շատ բան կպատմեր։ ...
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին։
Լավ է մահը, քան ստրկությունը։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն և չվախենալ մարդկանց ուժից։
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին։
Լավ է մահը, քան ստրկությունը։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն և լինել անվախ։
Մարդկանց ուժի առջև!
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին։
Լավ է մահը, քան ստրկությունը։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն և չվախենալ մարդկանց ուժից։
Մենք ուզում ենք ազատ լինել, ինչպես մեր հայրերը էին։
Լավ է մահը, քան ստրկությունը։
Մենք ուզում ենք վստահել ամենաբարձր Աստծուն և չվախենալ մարդկանց ուժից։