D'Geschicht léiert eis, datt mir näischt aus der Geschicht léieren.
Dofir dréit d'Rad vun der Ënnerdréckung, Ongerechtegkeet an dem daraus resultéierende Kampf fir Fräiheet gedëlleg weider.
De richtege Wäert vun enger Geschicht, déi mat Schweiß, Blutt a Tréinen geschriwwen gouf, wäert warscheinlech nëmmen
deenen bekannt sinn, déi se mat hirem Blutt geschriwwen hunn.
Du solls e kuerze historesche Iwwerbléck iwwer d'Schluecht vu Sempach schreiwen, net eng Biographie vum Arnold Winkelried!
D'Deeg ginn ëmmer méi hektesch.
Wien hätt d'Zäit, all dës Detailer spéider ze liesen?
An wat wann de Numm vum Winkelried vergiess gëtt?
Honnerte couragéiert Männer hunn hiert Liewen mat him verluer.
Hätt net all déi datselwecht Recht, an der Chronik opgeholl ze ginn?
Awer Arnold Winkelried...
Nëmmen e Numm kann fir d'Nofolleg bedeitend sinn,
wann si de 9. Juli 1386 gedenkt:
Leopold III., Habsburger Kinnek vun Éisträich, Ënnerdrécker vum schwäizer Vollek, Feind vun hiren Rechter a Fräiheeten,
fält, wéi seng Virgänger, dem Entschloss vum schwäizer Vollek, sech ze verdeedegen, an hirer Tapferkeet zum Affer.
Awer ouni Arnold...
Maach der elo keng Suergen méi.
Den Noldi säin Numm gëtt net vergiess.
Säin Numm ass op allen Lëpchen, a dat bleift esou.
Hien wäert sécher keng Legend ginn.
Wat e Schued fir all déi Aarbecht an dat deier Pergament.
Huelt elo eng nei Rull a maacht se méi kuerz!
Wat e Schued, ech hätt gär dës Geschicht fir d'Nokommen hannerlooss!
Helden stierwen anescht
Drehbuch a Regieféierung vum Ivo Sasek
Hei kënnt de Tell!
Däerf ech mat Iech am Lift fueren?
Natierlech, mat dem Walter bei eis, kann d'Rëndertreiung nëmmen nach vill méi gesegent sinn!
Ech hu mech scho esou laang drop gefreet, d'Nuecht mat dir am Hee an der Alpenhütt ze verbréngen!
Do uewen um Alp ass et an der Nuecht kal, mee wanns du genuch no bei mir leescht, ass et waarm.
Dat ass firwat ech esou opgereegt sinn!
Wann d'Mamm wosst, wéi glécklech ech sinn!
Moien, Tell, wien bréngs du haut mat?
Dëst ass mäi Enkelkand, de Jong vu menger eelst Duechter Vreni.
Na, wéi heescht du?
Arnold Winkelried.
Jiddereen nennt mech 'Noldi'.
Juphi! Wëllkomm!
Schléifs du an eisem Heidobber?
Ech däerf am Grousspapp sengem Arm schlofen.
Juhu! Ech däerf am Hee mam Grousspapp schlofen!
Et gëtt näischt méi Schéines!
Halt, du kritt mech net duerch!
Firwat sollten mir dat net iwwerwannen?
Kehrt ëm, verschwindt, dir Kühemëllecher!
Hei fänkt d'Verméigen vun engem aneren un!
Wat, iergendeen säi Besëtz?
Zënter eiser Kandheet si mir mat eise Grousspappen op dës Weiden gaangen.
Dat ass Waasser ënner der Bréck.
D'Weiden gehéieren elo dem Äbbt Johann.
Keiser Friedrich de Schéine huet et dem Klouschter geschenkt.
Den Keeser hat kee Recht, hatt dem Äbbt ze ginn.
Maacht Plaz, oder mir schloen zou!
(Aua...)
Grousspapp! Grousspapp!
Mir wäerte dat net toleréieren.
Komm, loosst eis se besiegen!
Do hutt dir et, dir gierg Burger!
An dës heuchleresch Meute vu Mönchen soll och direkt gehängt ginn.
Grousspapp! Grousspapp!
Ass alles an der Rei?
Unkraut stierft ni!
D'Saachen ginn geschwënn erëm besser.
Gitt vir ouni mech.
Ech raschten hei e Moment.
Awer rufft eis un, wann dir Hëllef braucht!
Mir mussen weidergoen; mir hu nach eng laang Streck virun eis.
Noldi, du gees vir.
Et geet geschwënn besser.
Ech komme direkt hannert dir.
Wat wann d'Habsburger zréckkommen?
Ha, si sinn Feiglingen.
Si sinn wéi Kanéngchen gelaf!
Déi verfluchte Kéiherden.
Ech hassen hir Stécker a Knüppel.
Mir mussen just ee vun hinnen als Geisel fänken.
Dann duerno wësse mir och, wien all déi aner sinn.
Ass dat net e zimlech vertraut Gesiicht?
Ech soen dir, et war säi Papp, deen de Gessler erschoss huet.
Awer elo läit hien do ganz eleng.
An ech hunn och keng Armbrëster gesinn.
Grousspapp!
Hëllef, hëllef! D'Habsburger sinn zréckkomm.
Komm séier, hëllef eis!
Grousspapp!
Hëllef, hëllef!
Nee, Grousspapp! Nee!
Grousspapp, firwat hunn ech dech eleng gelooss?
Firwat hu mir net bei deenen aneren bliwwen?
Nee! Grousspapp! Nee!
Nee!
Ech soen et nach eng lescht Kéier, dir sidd alleguer verréckt ginn.
Solle mir him d'Liewen erlaben, sou datt hien esou vill vun eis wéi méiglech kann erschéissen, genee wéi säi Papp?
Mir sollten hien dem Keeser iwwerginn, well mir eng Belounung kréien!
Mir sinn de Keeser.
Ausserdeem kënne mir dem Keeser weisen, wou mir hien versenkt hunn.
Dat ass Vigilante-Gerechtegkeet.
Wann du net direkt ophëls, binden mir dech un hien.
Ech bleiwen dervun ewech.
Ech wäert net e Fanger héijen.
Mir kënnen dat eleng bewältegen.
Komm, dréih dech ëm, soss fänks du un ze gräinen.
Grousspapp!
Nee!
Ech schwéieren bei mengem Blutt, datt ech Rache huelen an net rouen, bis ech dech an dengem eegene Blutt zappelnd gesinn.
Fort, du Teufel!
Mamm! Papp! Si hunn de Grousspapp ëmbruecht!
Noldi, du hues scho dräi Wochen net richteg giess. W.e.g.!
Wann ech jeemools erëm iessen, da wäert et nëmmen sinn, fir mech fir d'Jongheet ze stäerken.
Elo, fir Gott säi Wëllen, gëff dës Pläng fir Rache op.
Mindestens kämpfen si géint dat Béis a sëtzen net einfach do, beten a maachen näischt wéi mir.
Rache ass de falsche Wee.
Déi besser Manéier ass, fir d'Blutt-Schold ze sühnen.
bedeckt mat dengem eegene Blutt!
Wat meens du?
Wann een säi Kierper a säi Liewen am Glawe dem Gehorsam vu Christus ënnerworf,
Sou datt hien, als een deen gestuerwen ass, net méi fir sech selwer liewt, mä fir de Christus.
Noldi, hien war net nëmmen däi Grousspapp!
Hien war mäi Papp!
Sollten mir net éischtens deenen Mërdern de bessere Wee wënschen?
Si wëllen hien jo net fortgoen loossen!
Dann wäert Gott selwer dofir suergen, datt hiert Blutt vergoss gëtt.
An zahllos aner onschëlleg Leit wäerten mat hinnen stierwen!
Trotzdem soen ech dir dëst:
Du däerfs dech net an enger Jonggesellschaf unschléissen!
Hues du dat verstanen?
Hutt dir dat all kloer verstanen?
Heini, maach d'Prozedur nach eng Kéier genee esou nach eng Kéier!
Wat hu mir hei gefaangen, e jonken Hirsch?
W.e.g. maach mir kee weh, ech wëll just ee vun iech ginn.
Ha! Dat kann jiddereen soen!
Hues du deng Mamm ëm Erlaabnis gefrot?
Si ass schonn zu dëser Zäit vum Dag am Schlof.
Also gutt, bréng hien erop!
De Jong geet et gutt!
Bass du de Jong vum däitsche Söldner?
De Leeder vum jéngste Jongsklub?
Ech sinn de Danny.
Hunn se dir och gesot, datt mäi Papp e Mërdner ass?
An du hues keng Angscht, hei ze kommen?
Potztusig! Et muss wierklech sinn!
Eifach fir datt d'Saachen tëscht eis kloer sinn:
Mäi Papp war e Ritter am Déngscht vum Rudolf vu Habsburg.
Seng Wéiung bei senger Riddereinsetzung huet bedeit:
Fir de Beschützer vun der Kierch an de Schwachen géint d'Barbarheet vun de Heiden ze sinn.
Awer duerno gouf hien gefrot, onschëlleg Leit ëmzebréngen.
Hien sollt och un de Raids vun der römescher Kierch deelhuelen.
Wéi onschëlleg an onbewaffent Schwäizer Familljen virun senge Aen geschluecht goufen, huet hien säi Schwert gezunn.
Hien huet seng eege Landsleit ëmbruecht, fir déi wehrlose Schwäizer Konföderéiert
virun der Barbarei vun dëse Heiden ze schützen.
Dann ass hien hei geflücht, fir der Schwäiz als feudale Vasall ze déngen.
Mäi Verstand huet mir gesot, net bei de Jong vun engem Mërdner ze goen, mee mäi Häerz huet
mech trotz dësem trügeresche Rumeur zu dir gezunn.
An et ass wierklech!
Ech sinn d'Heini!
Ech si frou, Iech kennen ze léieren! Ech sinn Arnold Winkelried.
Äh... mir benotzen hei nëmmen d'Virnimm.
Dat ass alles wat mir iwwereneen wësse.
Sou suerge mir dofir, datt mir virun Verfollegung geséchert sinn!
Also, ech sinn de Noldi.
Ech sinn d'Heini.
An du bass definitiv de Heini?!
Dat ass wierklech wouer.
D'Jongen lügen net. Loosst eis et séier maachen.
Ausser dir an mir ass hei nëmmen nach eng aner Persoun, déi net Heini heescht.
Dat ass Dänu.
Ass däi Papp hannert dëser Jongheet?
Hien an mir hunn bei eisem Blutt geschworen, fir fir d'Konföderéiert ze kämpfen, bis
hiren Schwur, geschworen virun Gott, erfëllt ass.
Wéi en Eed meens du?
Du bass Schwäizer a du frot e Däitschen?
Mir wëlle e Vollek vu Bridder sinn.
Loosst keng Schwieregkeet eis trennen, nach keng Gefor...
Mir wëlle fräi sinn, wéi eis Väter waren...
Léif de Doud wéi an der Knechtschaft liewen...
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen...
An net Angscht hunn
virun der Muecht vun de Mënschen!
Wéi eng Schwieregkeeten kënne mir mat Iech deelen?
Tell war mäi Grousspapp!
Oh, ech sinn esou leed!
An si hunn hien direkt virun menger Aen erdrénkt!
An d'Erwuessener maachen näischt dorëms.
Si kënnen nëmmen beten.
W.e.g.!
Halt ni op ze beten!
Wien kéint eis nach hëllefen?
Awer du hues Recht!
Aktiounen mussen follegen!
Heiansdo mussen mir nach ëmmer de Grousse mat dësem hëllefen.
Wäert du mir hëllefen, d'Blutt vu mengem Grousspapp ze räche?
Gott huet gesot, datt Bluttfeil nëmmen duerch dat Blutt vumjenne kann ewechgeholl ginn, deen et vergoss huet.
Mir kennen d'Befehlskette vun deenen dräi Zaldoten, déi Äre Grousspapp erdrénkt hunn.
Sidd dir alleguerten dobäi?
Mir wëlle e Vollek vu Bridder sinn.
Stopp! Ech hunn héieren, wéi ee vun deenen dräi geschratt huet, datt hien net drun deelhuele géif.
Mir wëlle kee onschëllegt Blutt vergiessen.
Ech... et war ech... et war ech!
Schnell, mir kënnen se net méi laang halen!
Hey, wat geet hei vir?
Mann, loosst eis hei fortgoen!
Loosst eis hei fortgoen!
Jo, Jong, natierlech hu mir dech!
Nee! Loosst mech los!
Dat ass gutt Sklaven-Geld!
Bass du net averstan?
Komm, loosst hien eleng!
Hien huet missen zoukucken, wéi du säi Grousspapp erdrénkt hues.
Also wat?
Dat ass einfach esou, wéi d'Liewen ass.
Mir ëmbréngen hien net, mir verkafen hien just.
Loosst mech goen, dir Mërder!
Wou sinn ech?
Maach der keng Suergen, Jong, mir sinn Frënn!
Wou sinn d'Habsburger?
Si sinn fort.
Mir sinn hei an de Bierger, sécher a gesond.
Kommen d'Pfeile vun dir?
Tatsächlech brauchen mir se nëmmen fir d'Juegd.
Mir sinn verfollegt waldensesch Chrëschten.
Wéi mir beim Juegd zoufälleg op dech gestouss sinn a dech an enger liewensgeféierlecher Situatioun
gesinn hunn, ass de Geescht vum Här op eis komm.
Mir gleewen un d'Tauf am Hellege Geescht an un d'geeschteg Gaben vu Gott.
Géint eise bessere Urteel hu mir eis inspiréiert gefillt, dech ze befreien an deng Henker viru Geriicht ze bréngen.
Ech hunn vill iwwer d'Waldenser héieren.
Awer jiddereen seet, du géifs ni d'Waffen huelen!?
Mir géifen éischter stierwen wéi eise Här Jesus Christus.
Andeems du mech befreit hues, hues du deng Liewen net an d'Gefor bruecht?
Jo, mee wéi kéinte mir zouschauen an e wehrlosen Jong ëmbruecht oder an d'Sklaverei verkaaft gesinn?
Iwwer déi lescht 300 Joer hunn d'römesch-kathoulesch iwwer 22 Milliounen onschëlleg Leit an siwe Kreuzzich ëmbruecht.
Allein zu Jerusalem hunn si 60.000 Judden ëmbruecht.
well si net zum Katholizismus konvertéiere wollten.
Jo, genee wéi déi 10.000 Stedinger Baueren deemools.
Si probéieren zënter Joren eis an eis Familljen ëmzebréngen.
Maach der keng Suergen, Jong.
Joerlaang hu mir an engem déidlechen Gefor gelieft, well mir eis nëmmen dem Hellege Geescht ënnerwerfen
wëllen an net den Inquisitoren mat hiren Kreuzritter.
Also, wëlls du dat wierklech net?
Loosst eis kucken, wéi en Gott hei méi staark ass!
Mir sichen Iech scho laang!
Mir hu scho laang Zäit, fir Iech eng Plaz virzebereeden...
Komm schonn!
Hänn hannert däi Kapp a follegt eis!
Maacht wat dir wëllt mat eis.
Awer loosst dëse Jong fräi goen.
Hien huet genuch Grausamkeet gesinn!
Ass dat also däin leschte Wonsch?
Jo, ech hu keng weider Ufroen!
Féiert de Jong eraus.
Hien kann eis vill hëllefen.
Kuck op dëst Schild!
Et wäert Är Doudesqualen erliichteren.
Mäi déifste Wiesen ass esou gefëllt mat de richtege Tugenden a mat der Gudde vu Christus, datt ech kee
Stéck dout Holz brauch, fir mech un hien ze erënneren.
Als éischt stiech hire Zong duerch, a wann se duerchgestach ass, verbrenn se!
Jo, Här.
Wëlls du deng Exekutioun oder deng Neitaufe an d'Haus vun dengem Papp, sou datt du op d'mannst an de Himmel kanns kommen?
Ginn et am Himmel och Katholiken?
Wien aneren?!
Dann wëll ech net dohinner goen.
Ech géif léiwer an der Häll mat eise Leit sinn.
Wann ech just ni méi grausam Leit wéi dir misst gesinn, nach muss bleiwen, wou dir präsent sidd.
Bréck seng Been!
Wann du bereis, kritt du d'Owendmahl vum Här a du gees an de Himmel an der Gnod vu Gott.
Ech war do, wéi kathoulesch Truppen dausende vun eis ëmbruecht hunn.
An enger vun äre Kierchen hunn ech fënnefzeg vun eise Fraen enthaapt fonnt a gesinn, wéi hir Puppelcher nach ëmmer
un de Brëster vun hiren liewenslosen Mammen gesaugt hunn.
Dir kënnt eist irdescht Liewen huelen, Här Gott, mee
Hien wäert eis an sengem Glanz fir d'ewegt Liewen erléisen.
Awer du, du wäert am éiwege Feier brennen, zesumme mat dengen Wafere a Kreuzen.
Bass du och géint dengem Wëllen hei bruecht ginn?
Ech och.
Bass du scho laang hei?
Ech gleewen, fir ëmmer.
An wou bass du hier?
Aus der Elsass.
Si hunn mech entféiert.
An elo? Wou sinn mir elo?
Ech hu keng Ahnung.
Si hunn mir d'Aen verbandelt.
Du och?
Awer ech mengen, et muss e Klouschter sinn, well et hei e Abt Johannes gëtt.
Abt John? Bass du sécher?
Jo, definitiv, well mäi Papp och Johannes genannt gouf.
Huet hien? Ass hien net méi lieweg?
D'Mamm och net.
Wien huet dat gemaach?
D'römesch Kierch
Als éischt hunn si nëmmen eis Synagogen zerstéiert.
Syna... wat?
Dëst sinn Haiser.
Dir nennt se 'Kierchen'.
Dann dierften mir net méi op de Stroossen sinn während de chrëschtleche Feierdeeg.
Wat meens du mat 'mir'?
Jo, d'Juden.
All jiddesch Bicher goufen verbrannt, an mir hu missen speziell Kleeder unhunn.
Et war net esou schlëmm, mee duerno däerfe mir net méi an eisem Haus bleiwen.
Si hunn eis alles ewechgeholl.
An si wollten eis zwingen, getauft ze ginn.
Meng Elteren wollten dat net.
Dann hunn si virun mir hir Kapp ofgeschnidden.
Ech hu sou Heemweh!
Mir mussen elo muteg sinn.
Mir wäerten sécher net laang hei sinn.
Danny! Danny wäert eis net am Stach loossen!
Wien ass de Danny?
Mäi beschte Frënd.
Meng Elteren sinn nach lieweg, mee si kënnen eis genee esou wéineg hëllefen wéi deng.
Firwat net?
Oh, si beten just d'ganz Zäit, mä si maachen näischt dozou.
Awer de Danny, mäi Frënd, wäert kommen; hien kritt eis hei eraus.
Du bass net méi eleng, Anneli.
Ech sinn elo däi grousse Brudder.
Soulaang ech liewen, wëll ech fir dech do sinn a mech ëm dech këmmeren.
Du bass net méi eleng.
Firwat bass du op dëser Säit?
Übt schonn vun engem fréien Alter un, de Géigesex ze vermeiden!
Firwat bass du nach net weidergaangen?
Ech hu him grad erkläert, datt d'Saachen hei vill ze lues virugoen.
An mir hunn zesumme diskutéiert, wéi mir dës Situatioun ënner Kontroll kréien kéinten.
Tss, si schéngen aus enger gudder Famill ze kommen!
Komm elo erof! Et gëtt nach Aarbecht fir dech am Gaart ze maachen.
Do kënnt Dir de Buedem fir e neit Blummebett virbereeden.
Schnell, knéi dech erof!
Wat geet elo vir?
Si huet sech beim Gruewen furchtbar blesséiert.
Ech hu geduecht, du wäers dout, du hues esou staark geschratt!
Pass méi opp op d'Ausrüstung!
Mir mussen esou séier wéi méiglech hei fortkommen.
Eppes Schreckleches muss hei geschitt sinn.
Mir treffen eis haut Owend, wann alles sech berouegt huet.
Ech hunn am Keller e Gang entdeckt, deen eis an d'Fräiheet féiere kéint.
Schnell, loosst eis alles begruewen.
Kënnt et sinn, datt mir net awer an engem Klouschter sinn?
Dat kléngt méi wéi e Pub.
Awer an enger Kneip flüstert een net.
Awer huet d'Fra net gesot, datt Männer a Fraen sech vermeiden?
Awer hues du gesinn, wat déi schrecklech Leit mateneen gemaach hunn?
Dat war warscheinlech net fir eis Aen geduecht.
Komm séier!
Ech häng mäi Broutbeutel an d'Fënster, sou datt de Danny weess, wou mir sinn, wann hien ukënnt.
Danny, ech wousst, dass du mech net am Stach loosst!
Mir wëlle fräi sinn, genee wéi eis Väter waren!
Léibeger Doud wéi e Liewen an der Sklaverei.
Weder Schwieregkeet nach Gefor soll eis trennen.
Sidd muer zur selwechter Zäit bereet.
Mir kommen, fir dech ze huelen! Deng Bridder an de Danny!
Ech hu et gewosst! Ech hu et gewosst!
Hien ass hei!
Hunn ech net gesot, datt hien kënnt?
Danny ass hei!
Wat maache mir elo?
Muer zur selwechter Zäit
Hien wäert fir eis kommen.
Komm an mäi Zëmmer, wann alles däischter a roueg ginn ass.
Awer hëlt alles, wat Dir hutt.
All right. Bis muer Owend.
Si sinn hei!
Zéien, bis d'Leeder ukënnt.
Sou spéit nach dobaussen?
Wou solle mir hi goen?
Na... äh...
Loosst eis goen, du Teufel!
Mir wëlle net méi laang an engem Mordhaus bleiwen, wou Kanner ëmbruecht ginn... ...wou d'Leit eis beléien a
sech beswëmmen... ...an furchtbar, bloot Saachen maachen!
Du schwätz ganz onweis!
Ech kéint däi Feind sinn, an dann géif dat, wat du grad beschriwwen hues, dir geschéien.
Kuck op mech! Kënne mir eis net kennen?
Du bass de Mann vum Séi!
Jo, mee gesinn ech aus wéi de Teufel, wéi du mech deemools genannt hues?
Héiert, dir zwee!
Glaaw et oder net, ech sinn däi Frënd, an ech leiden zënter Joren un dëse Saachen, déi du och mat dengen eegenen Aen gesinn hues.
Firwat bass du nach net fortgaangen?
An firwat hues du dat Teufelshaus nach net ofgebrannt?
Well et onklug wier!
Ech weess däin Schicksal, Noldi!
Wann ech fortliefen, géif datselwecht mat mir an mengem Haus geschéien, wéi et mat dir
an dengem géif geschéien, wann du fortliefen.
Honnerte Kanner, déi net sollten existéieren, goufen hannert dëse Klouschtermaueren ëmbruecht.
Zënter der Aféierung vun der Inquisitioun duerch Gregor IX. hu si vill Blutt op hiren Hänn.
Firwat maachen se dat alles?
Si wëllen et op hir Manéier hunn, an dobäi si si gierig a wëllen ëmmer méi Suen!
An wéi si e räiche Haus fonnt hunn, hunn si hir Fraen als Hexen verbrannt an hiren Besëtz ewechgeholl.
Wann du eise Frënd bass, dann hëllefs eis elo ze entkommen!
Wëllt Dir Är Famill an all Är Verwandten dëse Mërdern a Inquisitoren iwwerginn?
Soll ech dat mat mengem maachen?
Oh, meens du dat?
Kuck, wann et just ëm dëse klengen Klouschter géif goen, da wier et ganz einfach.
Awer hannert allem läit eng global Muecht, déi eis mat hirem Inquisitoren iwwerall verfollegt, wou mir och flüchten.
Also loosst eis zréck eran goen.
All Verännerung muss vun bannen kommen.
Dat ass, fir wat ech déi ganz Zäit gebiet hunn.
Also loosst eis e Team bilden, an Gott wäert eis seng Weeër weisen!
Ech wëll awer net mat iergendeen schaffen, deen nëmmen betet, mee net handelt.
Et wäert jo awer näischt dovun ginn.
Ech hu gär, datt du esou opriicht bass; mee ophalen ni opzebidden an ze gleewen, och wann et heiansdo méi laang
dauert, bis eis Gebieder erhéiert ginn; mee si ginn erhéiert!
Loosst eis eran goen.
Also, setzt iech zwee.
Du waars elo hei.
Eemand wäert kuerz hei sinn.
dee dir deng nächst Aarbecht gëtt, oder?
Ech hu eng Iddi, wéi een Verännerung vun bannen aus bewierkt.
Schwëster Martha, wou bass du?
Ech ginn dovun aus, datt dat näischt anescht wéi e närrësche, Kanderstreich war!
Awer waart nach! Komm, ech hu richteg Aarbecht fir dech!
Mir mussen méi fäerdeg virgoen, sou datt kee merkt, datt mir hannendrun stinn.
Ech hu schonn eng Iddi!
Mensch, ech hunn esou hongereg!
Du rücksichtslos Schlampe!
Sauberkeetsfanatiker! Du bass e Nichtsnutz, e Nichtsnutz!
Et war net absichtlech.
Ech wousst net, datt et esou rutscherig war.
Oh nee, net nach eng Kéier!
Oh, ech hu scho laang geduecht, datt däi dënne Kapp
passt net zu denger Gréisst!
Wat maache mir elo?
D'Saachen, déi mir hin an erëm mussen maachen.
Du närrëg Meedchen!
Wann dir net ofzéie kënnt, léiert op d'mannst ären Männer, wéi een ofsteigt!
Géi weider, schneid et of a hëlt et an de Gaart eraus!
Nee! Nee!
Net am Gaart! Nee! Ëmbréng net dat klengt Kand!
Wéi kommst du elo hei?
Vläicht solle mir se och an de Gaart bréngen?
Nee! Nee!
Komm schonn!
Nee!
Héier hei, du frech klengt Rabauk!
Wann du elo schwéiers, datt du ni engem soen wäert, wat du grad gesinn hues, loossen mir dech liewen.
Ech schwéieren, ech schwéieren, ech schwéieren!
Mir sollten hatt op den Tuerm huelen!
An deem Alter?
Komm schonn!
Et ass besser sécher wéi bedaueren!
Nee!
Komm schonn!
Nee!
An ech wäert mech räche!
All d'Gebieder op der Welt hëllefen näischt!
Ech schwéieren bei Gott: Ech kréien dech do eraus!
An de Danny hëlleft mir domat!
Mir wäerte dech net am Stach loossen!
Ech wousst, datt du mech net am Stach loosst, datt du kënnt!
Firwat bass du nach hei?
Komm, ech soen dir alles am Detail, eng Saach op eemol...
... an de Papp Waldes betet ze vill a mécht ze wéineg!
An wat schléiss du elo vir?
Wat kann ech fir Iech maachen?
Géi einfach dohinner a verdeelt alles mat de Jongen.
wat ech Iech ënner de Leit gesot hunn.
D'Spatzen sollen dës Sënnen vun de Daachränn piepen, soulaang et dauert,
bis e Kampfgeescht ënner de Leit opsteet a si all dës Haiser vum Teufel ofreißen!
Mir ruhen net, bis d'ganz Muecht vun de Habsburger gebrach ass!
Bei mengem Blutt hunn ech geschworen, datt ech mech räche géif.
Rache fir de Grousspapp, Rache fir all déi ermuerdete Kanner, Rache fir d'Anneli am Tuerm, Rache fir
all déi trügeresch a onreine Saachen, déi si maachen.
Mir kënnen wéineg sinn, mee mir mussen de Krich net gewannen.
Mir mussen et just op d'Been kréien.
Mir wäerte dës Rumeuren verbreeden, a wann Gott et wëll, wäerte mir siegreich sinn!
Gott wëll?
No deem, wat ech alles gesinn hunn, kann ech net méi un Gott gleewen!
Firwat zur Häll seets du dat?
Ech vertrauen dir elo nëmmen... an kierperlecher Kraaft!
Hues du héieren, wat am Klouschter geschitt?
Jo, do uewen soll e Bordell sinn!
Skeletten, jo, vun klengen Kanner!
Honnerte sinn do begruewen.
Si halen och Kanner-Sklaven do uewen gefaangen!
Et gëtt gesot, datt e Meedchen joerlaang am Tuerm agespaart gouf, well si e grujelege Mord matbekomm huet!
Ee soll eng Enquête duerchféieren an all Zëmmer an dësem Haus duerchsichen!
Anneli, nach e bëssen méi laang a ech sinn bei dir!
Ech kréien dech do eraus.
Ech verspriechen dir dat!
Nëmmen ee Thaler! Nëmmen ee Thaler!
Denkt un d'Fegfeuer!
Nëmmen ee Thaler!
E Thaler fir eng Ablass!
Nëmmen ee Thaler!
Denkt un d'Fegfeuer!
Si sinn Hexen — aus dem Wee!
Dat sinn zwou Hexen!
Nee! Dat ass net wouer.
Hien wëll just d'Belounung sammelen!
Si sinn Hexen — aus dem Wee!
Ech sinn keng Hex! Nee, dat ass net wouer!
Loosst mech eleng!
Hien wëll nëmmen mäi Suen, well ech räich sinn!
Nee! Nee!
Nee! Nee! Loosst hien eleng! W.e.g., w.e.g. loosst hien goen!
Hien huet nëmmen geklaut, well mir keng Suen méi haten, fir Holz ze kafen!
Loosst hien eleng! Nee, oh Gott, nee!
Loosst dat vun haut un eng Lektioun fir Iech sinn!
Wat geet hei vir?
Wat war dat furchtbar Geschrei grad eben?
Geschratt? War do Geschratt?
Vläicht musse mir kucken...
Moien, Papp Arnold!
Arnold!
Papp!
Mäi geléiften Jong!
Et ass super, datt du hei bass.
Awer et gëtt esou vill Onrou am Land.
Ech weess, et dauert net laang, bis et e Krich gëtt!
Mir héieren, datt de Leopold seng Muecht ausdehne wëll.
Pass gutt op dech op, mäi Jong!
Et ass Zäit fir eng stabil Regierung, Papp.
Et ass wéi e Fluch; d'Land ass fragmentéiert.
Den Osten huet sech vum Westen getrennt an iwwerall Onrou!
Ech wëll all Länner vereenegen.
Eent Vollek – eng Sprooch – eng Relioun – ee Kinnek!
Ech wëll dat ganzt Land!
Awer et wäert onméiglech fir mech sinn, et ze regéieren, ausser ech kann e Mitherrscher – oder souguer zwee – ernennen.
Déi ganz Alpenregioun ass e eenzege Kessel vum Onrou.
Hien ass e Zufluchtsort fir all Ketzer a hir Verbënnten ginn.
Dës Länner si voller österäichesche Vasallen, déi mat de Schwäizer Traktater iwwer d'Héichheet ofgeschloss hunn.
Wehe eis, wann de Krich ausbrécht!
Ha, wat ass mat Leopold I., dem eenzege legitimen Ierf vum Henry um Thron?
De selwer ausgeruffene Grossmeeschter kann net méi eleng regéieren a brauch op eemol Mitherrscher?
Wien hues du am Kapp?
Nëmmen zu mengem eegene Brudder.
Friedrich de Schéine?
Hues du däi Verstand komplett verluer?
Wien nach?
Keng aner Persoun wéi Louis de Bavier géif an d'Betracht gezunn ginn.
Zesumme hätten si d'Muecht am Westen an am Süden opgedeelt.
Louis de Bavier?
Na, firwat net?
Awer däi Brudder – ni!
Hien waart just op d'Geleeënheet, d'Kroun vun dengem Kapp ze schloen.
Du riskéiers däin Liewen an däi Kierper fir hien!
Net wann Friedrich säi Kapp virun mengem fält!
Euer Éier?
Prënz Ludwig de Bayer ass grad ukomm.
Bald wäert Dir hien net 'Prënz', mä 'Kinneg' nennen!
Mäi léiwe Ludwig, du weess firwat ech dech geruff hunn.
Et ass eng grouss Éier, a ech wäert et gären berücksichtegen.
Wat bedeit 'denken' hei?
Ech hunn dech geruff, fir déi lescht Detailer ofzeschléissen.
Fir Ären Rendez-vous mat Iech ze bespriechen!
Elo kann et kee Réckzuch méi ginn.
Ech ginn mäi Bescht.
Mäi Ludwig, wéi du weess, vertrauen ech dir méi wéi mengem eegene Brudder.
Awer du weess och, wéi gierig de Frederick ass, wann et ëm Land geet.
Dofir roden ech dir, Friedrich genee am A ze behalen!
Wann du et net méchs, kascht et net nëmmen mäi Kroun, mee och deng Kroun.
Hunn mir eis verstan?
An du vertraust mir, datt ech an däi beschte Wuel handelen?
Awer natierlech, ech gleewen, datt du nach méi kanns maachen wéi dat!
Sobald mir d'Kontroll iwwer d'Land hunn an all déi verbleiwen föderal Territoiren an e Habsburger Räich vereenegt hunn,
verspriechen ech dir d'Halschent vun der Kroun, wann et dir geléngt, de Friedrich aus
eiser aktueller néideger Allianz erauszehuelen.
Awer hien ass däi Brudder!
Wëlls du hien verroden?
Verrat! D'Liewen ass voller Verrat!
Déi eenzeg Fro ass, wien als éischt zouschléit!
Ech garantéieren dir: Frederick wäert zouschloen, soubal säi Thron geséchert ass!
Ech roden dir, wann alles ënner Kontroll ass, Friedrich, wéinst sengem Landgier, privat...
Awer, Är Majestéit, ech hu Angscht ëm d'Leit!
Et géif mech steenegen!
D'Leit! - D'Leit gleewen nëmmen, wat een hinnen erzielt!
Sot him einfach: De Frederick wollt säi Brudder Leopold am Numm vum Land ëmbréngen.
Hunn mir eis elo verstanen?
Euer Éier?
Däi Brudder, Frederick de Schéine, ass grad ukomm.
Mäi léiwe Friedrich, wat e Dag, wat eng Stonn!
Wann de gesegnete Rudolf vu Habsburg et gelieft hätt, fir et ze gesinn!
Ech hunn Iech hei geruff, fir no dem ale Brauch vun eise Virfaren,
fir et richteg fir Äre Déngscht ze segne
Leider muss ech Iech soen, datt de päpschtleche Segen net stattfënnt.
Awer wien kéint eis nach dat Segen vum kinnekléchen Amt spenden?
Abt Johann vum Klausner Klouschter konnt de Segen ginn.
Ech hunn schonn mat him doriwwer verhandelt.
Dat kascht eis bal méi Suen wéi d'Päpster verlaangen.
Mir kënnen dës Saach privat an eisem klenge Krees behandelen.
Awer den Äbbt huet eng Konditioun gestallt.
Zënter wéini setzt e Äbbt Konditiounen fir Kinneken?
Na, hien verlaangt eng Virdrun-Beicht, soss kann hien säi Segen net ginn.
Also, et geet ëm mäi... et geet ëm mäi königleche Brudder.
An hien géif... géif mech op der Plaz exekutéieren, wann hien wéisst... wat ech haut hei bekennen.
Mäi Jong, wat seets du?
Bass du dir bewosst, wat dat bedeit?
Hues du keng Angscht virun dem... dem wäit verbreetende Feier?
Jo, jo!
Wéi laang muss ech bezuelen?
Du kommst do net eraus fir 10.000 Joer!
Wat zum Häll soll ech elo maachen?
Eréischt viru kuerzem huet Gott eis gewisen, wéi wierklech gnädeg hien ass.
Awer gëschter Owend huet hien mir déi streng Urteel, déi dech erwaart, offenbart, an hien huet
mir opgefuerdert, dir dëse Kontrakt virzestellen.
Et schéngt, datt Gott e grousst Verständnis fir dech huet, well de Loskaafspräis mir ganz niddereg schéngt.
Eifach iwwerdréit all d'Weidläänner vu Schwyz un dëse Klouschter, an d'Feier gëtt iwwert Iech ausgeléscht.
Merci, merci, dausend Merci, léiwen Papp!
Ënnerschreift dëst... dëse Kontrakt direkt elo!
Jo, gutt. Knéi dech erof!
Am Numm vum Päpst iwwermëttelen ech Iech de päpstleche Segen.
an d'Salbung fir Äert Amt. Amen.
Wann däi Brudder – oder nach méi schlëmm – wann d'Leit wossten, wat nëmmen du an ech elo
wësse, géifen et vill Scharfrichter fir dech ginn.
Ech si sécher, datt Dir mir mat der Zäit vill ze bidden hutt.
Du Scharlatan, ech loossen dech exekutéieren!
Dann kascht et dir alles!
Ech sinn e hellege Mann, an d'Leit stinn hannert mir.
Jo, zwou zukünfteg Kinneker an eisem Haus um selwechten Dag!
Wat fir en Evenement!
Hei kënnt de Ludwig de Bayern!
Euer Ehren, däerf ech Iech eng Fro stellen, Euer Ehren?
Wat fir en speziellen Dag haut!
Wëllkomm, Är Majestéit!
Kuck, jiddereen ass prett, genee wéi du et wollt.
Mir waren e bësse neiergéiereg erauszefannen, wat dir mat dëser klenger Versammlung virhutt.
Na, du wäert gesinn.
Ech hunn dir e Wëllkommgeschenk bruecht.
Awer elo follegt meng Instruktiounen a stellt Iech an d'Rei.
Elo maach däi Mond op a schléiss däi Aen zou.
Wéi onéierlech a respektlos ass et, d'Kaddo vum Kinnek ze veruechten!
O Kinnek, verzei dëse grousse Sënn.
Ech sinn empéiert!
Firwat sënne?
Ech hunn hien gewielt.
Hien, fir wat? Ausgewielt fir wat?
Am Géigesaz zu dir gefält et him net.
iwwer de Wäert vum vergängleche Gold
An well hien dozou esou furchtlos zefréi, beweist hien sech zweemol als e wierklechen Déngschtmann vu Christus.
Hien soll meng helleg Beicht héieren.
Wann dat Äre Wonsch ass, Är Majestéit.
Awer wann jiddereen wäertlos a onrein ass... dann soll et esou sinn!
Är Majestéit, ech sinn vill ze jonk a onfäheg.
Ech kann däi Beicht net héieren.
Jonge Mönch, ech kann ganz gutt iwwersinn, wat ech maachen.
Gott huet mir d'Gabe ginn, d'mënschlech Natur ze verstoen.
Ech weess, dass du de richtege Mann fir d'Aarbecht bass.
Jo, mee verstitt du net?
Ech hu keng Ahnung!
An ech wënschen, du géifs dech e bësse manner ëm déi falsch Bescheidenheet vun denger Jugend këmmeren.
Also, ech géif gären virun Gott bekennen...
Mat all Respekt!
Munk!
Éier du weider beichtest, insistéieren ech drop, datt ech meng Sënnen bei dir beichte dierf.
Oh, gëtt et elo esou gemaach?
W.e.g. hëlt Iech d'Zäit, meng Liewensgeschicht ze lauschteren.
Ech géif dir gären soen, wien ech sinn an wou ech hierkommen, an datt ech eigentlech zwou Persounen sinn.
Ech war nëmmen siwen Joer al, wéi si mäi Grousspapp direkt virun mir ëmbruecht hunn.
Ech kann nach haut seng Aen gesinn...
... An du gesäis, dofir sinn all d'Rumeuren, déi iwwer dëse Klouschter zirkuléieren, wourecht.
Danny huet se an mengem Numm zesumme mam Jongsklub verdeelt.
Dëse Äbbt an d'Priister wëllen nëmmen Genoss, Sklaven, Suen a Muecht!
Als schleimeg Heuchler benotzen si d'Regenten als Trittstein.
Abt Johann follegt sengem Virbild, dem Abt vu Murbach, deen am Joer 1291 d'ganz Stad Luzern mat
hiren Awunner un de Habsburger Kinnek verkaaft huet.
Et ass ëmmer dee selwechte Prozess: d'Erliéisung aus dem Fegefeier op Käschte vun de Alpen, Haiser, Vieh an Wägelcher.
Dëst bréngt Zollgebühren, Akommes an d'Muecht iwwer d'Leit.
Zollgebühren a Steieren, jo!
Awer firwat d'Muecht iwwer d'Leit?
Well si ronderëmgoen a jidderengem soen, datt de Keeser hinnen dat Land ginn huet.
Spéider verkafen si et awer zréck un déi selwecht Persoun.
An nach méi spéit, erëm op d'Äerd géint d'Fegfeier – wéinst ëmmer neie Sënnen.
Sou dréit sech d'Rad.
Awer ech si sécher, datt ech Iech dat net muss erklären, Är Majestéit.
Dat ass et.
Wat wäert Dir elo mat mir maachen, Är Majestéit?
Bekennt mäi leschte Sënn bei dir.
Awer ech hu geduecht, datt... datt dëst meng lescht Beicht kéint sinn.
Vläicht verstitt Dir mech, wann ech Iech déi lescht Laascht op mengem Gewëssen opdecken:
All Dag verroden ech mäi eegent Land, well mäi Häerz scho laang bei iech Schwäizer Leit ass.
Ech bewonneren Är eenheetlech Zilsetzung.
Du liews wéi wann du nëmmen ee Kierper hätts, a domat sichs du net däi eegene Wëllen, mä
wëlls nëmmen d'Räich vu Gott ënner dir etabléieren.
Wierklech, dir sidd e vereenegt Vollek vu Bridder!
Dir liewt zesummen, a dir stierft zesummen!
De Fridden vu Gott – du wëlls him gehorchen!
An am Endeffekt muss dat zum Räich vum Fridden féieren, dat de Christus eis versprach huet.
An ech wëll dohinner!
Wëlls du mech elo segne?
Bass du verréckt?
Weggeschenkt – all dat gutt Weideland, all dëst wäertvoll Land –
den Äbbt, d'Klouschter?
An wat ass mat mir?
Geet et dech net un?
wann ech virun dengen Aen verarmen?
Elo héiert op mech: Dir wësst, datt mir dat ganzt Land net wierklech besëtzen.
Wat hëllefen se eis, wann d'Leit iwwerall ënner duebele Kontrakter liewen?
Awer op dës Manéier wäert de geldgierige Abt héich Zollgebühren erheben, an et gëtt Sträit a Opstänn.
An et sinn grad dës, déi mir Grond ginn, anzeschreiwen an berechtegt Eroberungen ze maachen.
Ech sinn erstaunt, wat erëm aus dir erauskënnt.
Wann dat wierklech de Fall ass...
Firwat schwätzs du net e Wuert mat Ludwig dem Bayern?
Wéi de Numm vum Äbbt viru kuerzem ernimmt gouf, hunn seng normalerweis frëndlech Aen mat Haass a Veruechtung geblëtzt. Et
schéngt, datt hien eppes iwwer de Äbbt weess, wat du net weess.
Et gouf Zäiten, wou d'Leit op d'Dier gekloppt hunn, ier si eran gaange sinn.
Wann Päpscht Paul V. an de römëschen Senat vun där Zäit nach liewen géifen, géifs du virun hinnen stoen kënnen?
Wat meens du?
D'Leit soen, datt Dir och de Fëschweiher bei Ärem Klouschter ofloossen sollt.
Fëschweiher? -
Mir hunn iwwerhaapt keng Fëschweiher.
Wierklech?
Nee.
Awer dës Geschicht ass zënter Joerhonnerten allgemeng bekannt.
Wéi huet de römësche Senat d'onverzichtbar Legitimitéit vun de Bordellen gerechtfäerdegt, wéi
de Päpscht Paul probéiert huet, se ofzeschafen?
De römësche Senat huet behaapt, datt Bordellen fir d'männlech Bevëlkerung wesentlech waren.
Fir wéi eng männlech Welt?
Fir dat priistlecht ...
All d'Senatoren hunn behaapt
Bordellen sinn déi eenzeg Méiglechkeet, d'Priister virun der Verlockung vun de Fraen a Duechteren ze schützen.
Also, si hunn behaapt, datt?
War dat wierklech just eng Behauptung?
Jiddereen weess, datt déi sougenannt 'Helleg Stad', mat hirer bescheidener Bevëlkerung vun 100.000
Awunner, d'Heem vu méi wéi 6.000 Prostituéierten war.
Awer wat war nach méi schlëmm – wat gouf fonnt, wéi de grousse Fëschweiher nieft dem römëschen Klouschter ausgegruewe gouf?
E puer Been – vläicht e puer Säuglingsschädel.
Et ass... naja, e fréiere... e fréiere Kanner-Gruefgaart.
Firwat esou plëtzlech sou oberflächlech bescheiden?
Et goufen méi wéi 6.000 Säuglingsschädel, mäi Frënd!
6.000 Kanner, 6.000 Bastarden, vum Papp Mönch, vun de Nonnen gebuer.
Wéi e Fegefeier, wéi e Präis vun der Ablass kann jeemools fir dës Gräueltat sühnen?
Wann iergendeen eppes erausfënnt, wat nëmmen eis zwee wësse – verfluchte kleng Mönch, ech soe dir:
Ech loossen däi Gaart an däi Keller ausgruewen.
Ech hunn Abléck an däi Liewen!
Keng Duerchgang hei!
Keng Passage hei!
Keng Duerchgang hei!
Zum leschte Mol:
Wann du net direkt gehorchst, kritt's du eng Tracht Prügel!
Keng Passage hei!
De neie Kinnek huet dëst Land dem hellege Abt Johannes geschenkt!
Pah, du nenns de Furz vum Priister helleg, deen eis nach dat lescht Geld aus de Täsch hëlt?
An stielt eise Liewensunterhalt, eis Felder, eis Wisen?
Halt d'Schnauz zou, du verdammte Kéi-Bauer!
Du hues dat lescht Kéier gesot!
Et ass mat engem schwéiere Häerz, datt ech Iech muss informéieren, datt Dir de Mönchsherr verärgert hutt.
Elo huet hien viru dem Erzbëschof vu Konstanz Uklot géint dech erhuewen an huet och Hëllef vun him kritt.
Du bass aus der Kierch ausgeschloss ginn.
An eis, d'Priister vum klengen Land Schwyz, war et verbueden, d'Kierchen fir d'Mëss opzemaachen!
Ze haart ass d'Strafe, déi Äre Här eis opgeuerdnet huet.
D'Kierchtüren bleiwen fir jiddereen zou – och fir déi onschëlleg Kanner, déi getauft solle ginn.
Fir d'Doudeg, déi hiert lescht Reschtplaz um Kierfecht fannen wëllen, souwéi fir jonk Koppelen, déi bestuet ginn wëllen.
Gitt elo heem a betet stëll fir Iech selwer.
Den Keeser hätt d'Land dem Äbbt ni däerfen ginn!
Mir sollten eis räche!
Eng Schlinge fir den Äbbt!
Hallo?
Kann ech Iech hëllefen?
Wien bass du?
Du bass zimlech gutt mat deem Ding do.
Wien bass du?
En Frënd vum Danny.
Du hues eppes ganz Geféierleches gemaach.
Ech kann dëse Saach och ganz gutt werfen.
Jo, ech weess.
Awer ech gouf och gesot
Dass een net einfach esou Leit ëmbréngt.
Ech sinn de Walter Stauffacher.
Ech weess alles iwwer dech, Arnold.
Firwat bass du komm?
Den Äbbt huet eis grousse Schand ugedoen.
Mir wëlle Rache.
Mir hu mam Louis dem Bayern geschwat, Kinnek duerch d'Gnod vu Gott.
Den Erzbëschof vu Mainz ass säi Frënd, a hien wäert och eis Kierchen erëm opmaachen.
Muer stierme mir de Klouschter a maachen dës Saach en Enn.
Ech hunn dir d'Attackpläng vum Danny an eng Déngstufro vum Kinnek Ludwig bruecht.
Eng Ufro fir Service vum Kinnek?
Jo, hien freet, ob du säi Gouverneur vun der strategesch wichteger Stad Brugg wëlls ginn?
Ech, e Habsburg-Gouverneur?
Nee, natierlech net, e Schwäizer Däitsche, natierlech.
Kinnech Ludwig huet mir an engem vertraulichem Gespréich gesot, datt hien esou séier wéi
méiglech Schwäizer ginn wëll, wann d'Zäit richteg ass.
Also, wat kann ech him mellen?
Also, ech wäert doriwwer beten.
Bietest du erëm?
Dann schéngt de Danny net méi ganz op dem neiste Stand ze sinn.
Anneli, nach e bëssen méi laang a ech sinn bei dir!
Interessant Wierder, déi du schwätz, Mönch!
Hunn ech dech gëschter net an der Kierch gesinn?
Dat kann gutt esou sinn.
Ech hu missen d'Leit do uneschwätzen.
Sou, sou, mat de Leit schwätzen...
Ech muss bei d'Steieramt goen.
Do gëtt et kloer,
Ob d'Saach schonn op de Lëpse vun allen ass.
Huet iergendeen Neiegkeeten vum Papp Arnold aus dem Klouschter héieren?
Ech hu grad gedronk, hunn näischt héieren.
Loosst eis fortgoen, mir sinn hei net am Déngscht.
Huelt Är Hänn vun hir ewech!
Ech hu gesot: Loosst Är Hänn vun hir!
Du gräifs an mäi Léifesliewen an!
Këmmert Iech ëm hien, ier hien ausblutt!
Hey, kuck, hien ass getraff ginn!
Papp!
Arnold, mäi geléiften Jong!
Wou bass du déi ganz Zäit gewiescht?
Am Owend ass d'Atmosphär ëmmer esou, datt ech mech Gott am nooste fillen.
Ech hat eng roueg Zäit mat villen Evenementer, Papp.
Wat hues du hei gemaach?
Oh, näischt. Ech... ech sinn just mat dem Messer ausgerutscht.
Léift gleeft alles...
Wann ech dir just kéint gleewen.
Sou laang hunn ech Iech d'Weeër vum Här geléiert.
Du bass dat léifste wat ech an dëser Welt hunn.
Ech géif mäi Liewen fir dech ginn, wann iergendeen probéiert et dir ewechzehuelen.
Awer ech gesinn nach ëmmer Spueren vun déifem Hasse an dengen Aen.
An eppes an mengem Kapp geet erof, wann ech dech begéinen.
Bass du wierklech mäi Jünger?
Du hues ëmmer e wonnerbaren Papp fir mech gewiescht.
Kee Jong huet jeemools méi Léift kritt wéi ech vun dir kritt hunn.
Ech wéilt, ech wier e bessere Jong fir dech.
Een, deen dat kann maachen, wat du mir ëmmer esou wonnerbar geléiert hues.
Awer ech hu einfach net genuch Kraaft, et no ären Wënsch ëmzesetzen.
Du hues warscheinlech Recht.
Du brauchs d'Kraaft vum Hellege Geescht.
An wéi ech aus de Schrëften erausfannen kann, feelt et dir un enger échter Taufe vum Glawen.
an d'Gabe vum Hellege Geescht
Wann du wëlls, kënne mir doriwwer hin an erëm schwätzen.
Ech kréien einfach net genuch Beweegung.
Joerlaang hutt Dir eis verspriecht, datt d'Hëllef wäert kommen.
An d'Anneli?
Si sëtzt nach ëmmer do am Turm!
Verzei mir, Papp, mee ech vermëssen hatt.
Ech weess net emol, wéi et hir geet.
Vertraue mir, mäi Jong.
Gott huet eng fest Zouso ginn, datt Hien d'Erléisung an kuerzer Zäit bewierkt.
Urteil ass Gott säi Geschäft.
An du weess, datt ech net e Verräter wëll sinn.
Mir sollten de Fridden erhalen an domat Virbild sinn.
Nëmmen dann wäerten d'Leit sech änneren.
An ëmmer erëm hunn ech Iech geléiert, datt et net duerch Rache a Hass ass,
Awer duerch Selbstopfer a Léift gëtt d'Kinnekräich vum Fridden opgebaut.
Mir mussen léieren, eise Liewen ze ginn, wéi Jesus säi Liewen fir eis ginn huet.
Ee ass fir alleguer gestuerwen. Alleguer liewen duerch ee.
Anneli, ech hunn dech net vergiess.
Muer ass den Dag.
Noldi an all deng Bridder.
Féiert Dir Är Protestaktioun weider?
Weiers du nach ëmmer refuséieren ze iessen?
Et läit e dout Mann um Buedem, an keen weess, wien hien ëmgehauen huet?
Kanns du Gesiichter duerch zoumaachte Visieren erkennen?
E Moment w.e.g.
Ech hunn d'Gesiicht gesinn.
Natierlech hunn ech et e Moment gesinn.
Wien war dat nach emol?
Nee, dat wier onméiglech!
Wat ass onméiglech?
Ech fannen et net ënner all de Ritter, mee am Klouschter!
Wat bedeit 'am Klouschter'?
Natierlech, elo kann ech et kloer gesinn.
Awer wéi kënnt dëse Mann an dës Rüstung eran?
Iwwer wien schwätzs du?
Jo, jo, vum Brudder Arnold!
... Papp Waldes säi Liiblings.
Wann et net hien war, muss hien e Duebelbrudder hunn.
Ah, gudde Moien, Brudder Arnold.
Oh, wat hues du do op denger Hand?
Oh, näischt.
Bass du blesséiert?
Ech sinn gerutscht, wéi ech e puer Holzaarbechten gemaach hunn.
Also, loosst eis e Bléck werfen?
Hey, wat geet do vir?
Also, Priister, deng Stonn ass komm!
Stëll, iergendeen kënnt.
Dat muss den Arnold sinn.
Endlech gesi mir eis erëm.
Nee, e Ritter.
Danny! Danny, et sinn ech!
Arnold, wat zum Teufel hues du gemaach?
Arnold! Arnold!
Ech hu mech esou op dëse Dag gefreet!
Sou vill Joer sinn vergaangen.
Zuvill Joer sinn vergaangen.
Awer elo, endlech! Muer ass de Dag!
Nee, d'Saach, déi mech betrëfft, ass bekannt ginn.
Op d'mannst kann ech net zréckgoen, fir erëm eng Priesterskassock ze droen.
Mir mussen haut zouschloen.
Awer alles geet no Plang!
Ech sinn bereet!
Komm, do virun ass e Radau!
Anneli! Anneli!
Anneli, d'Zäit ass endlech komm!
Oh, Anneli!
Et ass Zäit, Anneli!
Ech kréien dech hei eraus!
Fir ëmmer!
Anneli, wëlls du näischt soen?
Anneli, erkennst du mech net méi?
Et sinn ech, Anneli.
Sot eppes, egal wat.
Nee! Nee, Anneli!
Wien war dat?
Stopp!
Wien bass du?
Nee, Papp!
Nee! Nee!
Papp, nee!
Nee! Nee! Nee!
Nee, Papp!
Firwat hues du net nach eng Stonn gewaart?
Dann hätten mir d'Erléisung vu Gott gesinn.
Nee!
Elo ass et hei!
Nee! Nee!
Elo hu mir eis laang erwaart Fräiheet gewonnen!
Awer dech, mäi léiwen Jong, hunn ech verluer!
Nee, Papp, du däerfs net goen!
Papp, héier op mech!
Ech weess, een däerf net schwéieren, mee elo schwéieren ech e Schwur virun Gott an virun dir, Papp.
Gott wäert mir d'Kraaft ginn, fir him mäi ganzt Liewen laang ze erfëllen, Papp!
Ech sinn däin Jong!
Äre... Äre Jong, Papp!
An vun dësem Moment un wäert ech alles maachen, wat du mir geléiert hues.
Papp, ech sinn däin Jünger, däin wierklechen Jünger!
Kanns du mech net héieren, Papp?
Kanns du mech net héieren?
Nee, du kanns net goen!
Nee! Nee! Nee!
Ech schwéieren bei Gott: Ech wäert ni méi e Mënsch ëmbréngen, mä wäert nëmmen fir de Fridden do sinn!
Eréischt elo, ze spéit, realiséieren ech, datt Blutvergiess de falschen Wee ass, well... well et ëmmer d'Onschëlleg trëfft.
Papp, ech gleewen un deng Weeër;
Ech gleewen un deng Gebieder, an ech gleewen un däi Gott!
Mir sinn fräi, Arnold! Mir sinn fräi! Mir sinn fräi!
Ech hunn mäi Papp ëmbruecht!
Danny, et kann net Fräiheet sinn, no där mir sichen.
Ech hu grad meng richteg Fräiheet verluer.
Et läit net nëmmen an de externen Fräiheeten.
Wierklech Fräiheet läit nëmmen am Fridden a an der Léift.
dat mir an eise Häerzer fireneen hunn.
Papp! Ech hu mäi eegene Papp ëmbruecht.
Bluttëschëllegkeet klebt un menge Hänn, Papp.
Eréischt elo erkennen ech de gudde Wee, deen meng Elteren mir ëmmer wollten léieren.
Nëmmen dat Blutt vum, deen Blutt vergiess, kann Bluttschold sühnen.
Ech ginn dir mäi eegent Blutt, andeems ech dir elo mäi Kierper, mäi Séil an mäi Geescht widmen.
Jesus, wunne w.e.g. an mir a maach wat ech net kann.
Merci datt Dir vun elo un als Äre Kierper lieft. Amen.
Ass et well ech geschwënn muss fortgoen, Anneli?
Et ass net esou schlëmm, Anneli.
D'Landesparlament trefft sech nëmmen ee Dag.
Jo?
Papp! Papp!
Jo, meng Léif?
Schwätzt d'Mamm nëmmen mat dir?
Nee, d'Mamm schwätzt mat eis all.
Awer si huet ni mat mir geschwat.
Jo, si huet schonn vill Mol mat dir geschwat.
Du muss et just richteg verstoen.
Awer ech verstinn et einfach net.
Du weess, d'Mamm schwätzt mat hire Aen.
Däin Bléck grad elo huet méi gesot wéi dausend Wierder fir mech.
Jo, ech verstinn.
Awer dann seet d'Mamm dacks, datt si ganz traureg ass.
Net nëmmen traureg, du weess, si brauch eis einfach.
Ech brauch dech och.
W.e.g. bleif net esou laang fort!
Ech probéieren et esou ze halen wéi ëmmer.
Net méi wéi ee Dag, heiansdo zwee an der Woch.
Awer, Papp,
Muss du wierklech un all Sëtzung vum regionale Parlament deelhuelen?
D'Landesparlament brauch mech genee esou vill wéi du mech brauchst.
Op eng Manéier ass hien just eis erweidert Famill.
An wéi all Famill,
D'Landesparlament brauch och seng Grënner.
Bass du de Papp vum provinzielle Parlament?
Jo, du weess, eigentlech si mir alleguerten just grouss Kanner.
Do probéieren mir zesumme ze verstoen, wat eise Papp am Himmel vun eis wëllt.
Mir vermëssen dech ëmmer, wann du fort bass.
Du hëls eis esou vill, fir ze verstoen, wat d'Mamm brauch.
Adee.
Passt gutt openeen op! Bis dann.
Mir loossen dech net goen!
Nee — bleif hei, Papp! — Mir loossen dech net goen!
Du musst hei bleiwen!
Du muss hei bleiwen, Papp!
Wat probéiert d'Mummy dir ze soen?
Ech soll mir och eng Äppelpaus gönnen.
Merci.
D'Gesetz seet 'e Véierel vun engem Gulden', mee du stiehls mir an mengen zwee Kanner dat lescht Brout.
Sot mir, vun wat solle mir liewen?
Jo, jo, mir kennen alleguerten dës Spréch.
Oh Gott, weist mir, wéi ech mat dëser Ongerechtegkeet ëmgoe kann.
Klamm elo an mech eran a maach deng Wonner an mir.
Et ass mäin leschte Andenken un mäi Papp.
Éier hien gestuerwen ass, huet hien et an meng Hand gedréckt.
Gëff mir op d'mannst e puer Gulden zréck.
Ech, änneren?
Jo, sinn ech eng Garderob?
Wat furchtbar Barbaren dir sidd!
Grausam Déieren!
wüeteg Wollefë!
Zwee Gulden.
Dann hunn ech net genuch ze iessen!
Wann du kee Suen hues,
Dann bleif an Zukunft doheem, Kumpel!
Wann ech nach liewen an mir an dësem Land d'Iwwerhand gewonnen hunn, da zéien ech dir deng Hosen stramm, du Räuber!
Gudde Moien, Winkelried!
Schonn erëm op?
Dat sinn zwou Gulden, wéi gewinnt!
Haut ginn ech dir duebel.
Jo, wat ass dat?
Mäi leschte Andenken un meng Mamm.
Wat méchs du?
Et ginn zwou Grënn:
Wann ech um Doudesbett leien, kann ech näischt dovun mat huelen.
Och d'Suen an menger Portmonni hëllefen mir dann net.
Virun Gott zielen nëmmen e rouegt Gewëssen an Rou am Kapp.
Zweetens wëll ech léieren, wéi ech aarme a getäuschte Leit hëllefen kann.
Jo, a firwat gitt Dir mir Äert Geld an Äre Halskette a net hinnen?
Dat wier just e Drëps am Ozean.
Ech wëll hiren Péng grëndlech verstoen, bis ech eng déifgräifend Léisung a Gott fannen.
Loosst eis muer een dem aneren soen, wien vun eis besser geschlof huet an wien vun eis
méi glécklech ass wéinst dem Treffen vun haut.
An elo, Arnold Winkelried, froen ech dech ganz oppen: wat ass däin Geheimnis?
Et ass kee Geheimnis, Bridder.
Nëmmen als eng ganz Stad hu mir eis föderal Grënn erëm zréckgekritt.
Et wier gutt fir eis, dës aus dem Kapp ze léieren:
Mir wëlle e Vollek vu Bridder sinn.
Weder Schwieregkeet nach Gefor soll eis trennen.
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen.
Ech hunn dat ugewannt, wéi et nach vill Onrou an eiser Stad gouf.
Awer zesumme hu mir eng nei Manéier fonnt, Feinde ëmzebréngen.
Bridder, mir besiegen d'Massen vun eise Géigner op ee Bléck, andeems mir eis Géigner zu Frënn maachen!
Wat maache mir elo, wann Leopold III eis trotzdeem attackéiert?
Och um Schluechtfeld solls du probéieren, hien zum Frënd ze maachen!
Kuckt, wéi vill vun de Schwäizer sech ugemellt hunn:
Am éischte Joer sinn 22 Awunner aus Meggen, 11 aus Adligenswil, 36 aus Kriens an 5 aus Horw eiser Associatioun bäigetrueden.
Awer dann och 10 aus Weggis, am Ganzen 112 Ausburger!
Halt fir déi nächst zwee Joer! Wéi laang bass du schonn op der Strooss?
Véier Stonnen.
Hues du d'Vignette bezuelt?
Jo, viru kuerzem.
Zwee deier Guilder!
Nee, nee, nee.
Mir mengen net d'Transitzoll.
Mir mengen d'Vignette.
Et gouf nei agefouert.
An wann Dir schonn véier Stonnen reest, da sinn et aacht Gulden fir d'Hären.
Dës Welt gehéiert eis all gläichméisseg! Wien gëtt dir d'Recht ze
fir eis auszebauen fir Weeër a Stécker, déi mir mat eiseenen Hänn geschaf hunn,
mat dem Schweess vun der eegener Stir gebaut?
Gitt d'Vignette!
Schliisslech mussen mir et reparéieren, wann et jeemools néideg gëtt!
Mir hunn ëmmer all déi beschiedegt Beräicher selwer reparéiert!
Loosst eis se viru Geriicht bréngen!
Loosst eis se de Hang erof drécken!
Nee!
Aaaah!
Loos mech net los!
Ech realiséieren alles, wat ech falsch gemaach hunn.
Ech hu gelunn, geklaut an betrogen, Meedercher a Fraen misshandelt, a Suen gefuerdert, op déi ech ni e Recht hat!
An ech, ech hunn Ehebruch begangen an Suen veruntreit, déi mir net gehéiert hunn; mee ech ginn alles zréck.
Ech wëll alles zréckginn!
Oh, wann hien mir nëmmen net an den Arm getrëppelt hätt...
Elo realiséieren ech, wéi gutt et ka sinn, datt Gott net ëmmer direkt urdeelt.
Papp! Papp!
Papp, et gëtt e Krich! Krich, Papp!
Leopold III ass op dem Wee.
Du muss dech beeilen, fir op Maienfeld ze kommen.
Du muss do e Friddensvertrag ausverhandelen.
Arnold, komm!
Arnold, komm séier, et ass dréngend!
Komm schonn! Arnold, séier!
Zum Kinnek Leopold III – säi Numm liewt fir ëmmer!
Muer wäerte mir fir d'Schand vum Krich sühnen, déi Morgarten mengem Grousspapp Leopold I. ugedoen huet.
Muer wäerte mir de Wäin an d'Iessen aus Sempach genéissen!
Kéin!
Adelegen Kinnek!
Adelegen Kinnek,
Baron Hans-Ulrich von Hasenburg wëll mat Iech schwätzen!
Här, dréit zréck op Sursee!
Äre Plang gouf verroden.
D'Baueren sinn net zu Zürich, wéi du gegleeft hues;
Et ginn honnerten oder souguer dausende vun hinnen am Bësch iwwer Sempach!
Si sinn bewaffent mat Hellebarden, Schwéier a Morgensternen!
Et ginn och Armbrëstschützer a Männer mat Schluechtäxen.
Wat nach méi ass, et ginn iwwerall Gruewen a Büsche!
Dëst ass kee Plaz fir Ritter mat schei Päerd.
Mir géifen alleguerten ëmkommen.
Dann musse mir einfach zu Fouss kämpfen!
Ech wäert d'Hären hir Päerd ofsteigen loossen.
O Hasenburg, du hues e Kanéngchenhäerz!
Mir liwweren Iech dës Baueren gekacht a geréist virun der Nuecht!
Haut gesi mir, wien vun eis de meeschte feige ass!
Oh, dat ass kee gudde Zeechen!
Wëllt Närrchen eis och eng Predigt halen?
Mäi Här, marschéiert net géint d'Schwäizer Konföderéiert.
Mat de meeschte Schädel zerschmettert, kommen nëmmen e puer ouni Blessuren aus der Schluecht zréck.
Du bass e Narr genannt, an e Narr bass du!
Stéih net méi am Wee vu menger Ruhm!
Zitt äert Schwert mutig a schléit se erof!
Halt, mir sinn Frënn!
Wien bass du?
W.e.g., hutt Barmhäerzegkeet mat eis!
Mir kommen aus de Bierger, wou mir verjagt goufen.
Jo – also sidd dir Exiléen?
Jo, mee mir hunn héieren, datt dir a grousser Nout sidd.
Mir wollten eis fir eis Verbriechen entschëllegen.
Nëmmen déi, déi schwéier Verbriechen begangen hunn, ginn deportéiert.
Dir sidd entweder Brandstifter, Déif oder souguer Mërd.
Mir hunn vill Joer an de Bierger verbruecht, fir iwwer eis Sënnen nozedenken.
Mir bedaueren alleguerten!
Mir wëlle eise Liewen ëmdréinen a nei ufänken!
Du hues Mord op dengen Hänn!
Dir kënnt net mat eis ënner der Fahne kämpfen, déi d'Zeechen vum gekreuztegt dréit!
Kéier zréck, zréck an d'Bierger!
Wat e Schued, loosst eis zréckgoen.
Wa mir op de Geescht vum Fridden an eise Häerzer opgepasst hätten an net op eise Verstand, hätten mir net vläicht
gespürt, datt d'Barmhäerzegkeet vu Gott op hinnen geroucht huet?
Vläicht hätten mir se am Kampf gutt notze kënnen.
Na, mir kënnen de Ënnerscheed nach net soen:
Eis feelt nach ëmmer d'Empfindsamkeet fir dëse Fridden an dat Liewen vu Gott, vun deem Dir ëmmer schwätzt.
Awer just fir op der sécheren Säit ze sinn: mir maachen dëse Kampf eleng!
Do hënnert, gräift d'Schweizer Jongen!
Dat hätt ganz schlecht kéinte goen!
Et schéngt, datt de Här eis no allem nach ëmmer an sengem Plang huet.
och wann dir eis net wëllt!
Wat mengs du?
Jo, also, ech... Ech hu näischt méi ze soen.
Arnold Winkelried wäert Iech weisen, wéi een an d'Konföderatioun vun de Schwäizer ugeholl gëtt.
Awer fir dëse Kampf – komm éischt erof! Mir brauchen dech!
Wou ass Schultheiss Petermann?
Wou ass Schultheiss Petermann aus Gundoldingen?
Do an Meierholz gëtt hien seng lescht Instruktiounen.
Wéi ëmmer schéngt hien et perfekt geplangt ze hunn.
lénks, riets... !
Komm elo erop!
Komm, mir mussen weidergoen!
Du muss eropkommen!
Dësen Wee, w.e.g.!
Mir hu keng aner Wiel!
Dann stéig vum Päerd erof.
Mir wäerte weiderhin zu Fouss kämpfen!
Wéi bass du do uewen eropkomm?
Hey, kuck!
Hey, wat méchs du?
Sou wäert dir am Kampf falen, wann dir Iech net bekehrt!
Du bass e Narr genannt, an e Narr bass du!
Stéih net méi am Wee vu menger Ruhm!
Viru, marschéieren!
Donner a Doria – ech kann net an dëse Schong goen.
Ech schneide meng Schniewelen of.
Hey, kuck, et ass de Hermann Rhynach.
Wëllt ëmmer éischt sinn!
Ahhhhhh!
Wou ass d'Éischt Hëllef?
Wou ass d'Éischt Hëllef? Ech bléien zum Doud!
Na, dat kritt de Nerd!
Héiert, Männer, Schwäizer Konföderéierter, léif Bridder:
Ech sinn Schultheiss Petermann vu Gundoldingen, ären Kommandant an dëser Schluecht!
Ech stinn ënner dëser Flagg.
Also gehorcht meng Befehle!
Keen kämpft eleng!
Wéi eis Kommandanten et befohlen hunn, attackéieren mir eis Feinde a Keilformatioun.
Dëst huet de Virdeel, datt mir net ze vill gläichzäiteg hunn.
Mësch dech an de Kampf an!
Mir probéieren, d'Flank vum Géigner ze duerchbriechen!
Jo!
Awer oppassen, datt dir Iech net iwwerfueren!
Mir soen elo eng kuerz Gebied, an duerno stiermen mir eis Géigner, ier si op d'Iddi kommen, hiert tödlecht
Rüstung auszéien, ouni déi si eis wäit iwwerleeën wieren.
Schultheiss, du hues mir eng Geleeënheet ginn, ze verhandelen, ier mir attackéieren.
Elo ass d'Zäit fir Aktioun, net fir Verhandlungen!
Jo! Jo!
Loosst eis beten!
O Gott, stinn eis bei an dëser grousser Erausfuerderung!
Sou soll et sinn.
Fir d'Fra, d'Kand an d'Land!
Hären, sidd Dir prett?
Jo!
Komm schonn!
Zréck! Zréck op Meierholz!
Loosst eis zesummekommen! - Zréck!
Du hätts op mech lauschtere sollen!
Hei, hei brauchs du eng Eisenkëscht fir duerchzebréngen!
An ech soen, du hätts op mech héieren sollen!
D'Ofkommes war, datt mir éischtens verhandelen an Fridden ubidden.
Mindestens 60 Männer, Bridder aus eise eegene Räng, sinn wéinst dësem voreilegen Schrëtt gefall.
Eisen, Eisenkëscht...
Meens du, datt Gott et net kéint esou wonnerbar fir eis bewierken, wann mir just eis Deel treu leeschten?
Walter Stauffacher iwwerhëlt d'Kommando vun der Arméi.
Sollt him eppes geschéien, wäert Werner Fürst hien vertrieden.
Loosst eis elo beten!
Eise Gott, Dir hutt et op eise Häerzer geluecht, Äert Vollek ze sinn, disponibel wéi een Mann; héiert eis! Dir gesitt eis
Feinde a Verfolger, déi näischt anescht wëllen wéi eise Doud.
Awer mir wënschen hinnen dat éiwegt Liewen!
Si sinn komm, eis Fräiheet ewechzehuelen.
Awer mir sinn hei, fir hinnen wierklech Fräiheet ze bréngen!
Oh, handelt elo mat eis wéi dir et fir richteg hällt.
A léier eis op däi Wee, fir datt mir dech kennen léieren.
Möge du selwer, däin gëttlecht Liewen an däi wierklechen Fridden iwwer eis als e ganzt Vollek herrschen.
Mir wënschen näischt anescht!
Bridder!
Idiot!
Éier mir ufänken, eis Kapp ze zerdrécken...
Mir schloen net, mir stoussen Iech, Jongen!
Wat? Hues du och all Respekt fir de Doud verluer?
Héier op mech, fir d'lescht Kéier
Mir stinn eis an dësem Liewen géigesäiteg géintiwwer.
Ze spéit, vläicht nëmmen wann mir am Blutt rëselen, wäerte mir realiséieren, datt mir alleguer Bridder sinn.
Alles wat mir vun aneren huelen, huelen mir schliisslech vun eis selwer!
Oh, wéi d'Géiz eis verréckt mécht a eis dozou bréngt, alles ze vergolden!
Wann mir kéinten, géife mir eis Stied aus Edelsteng bauen.
Ech froe Iech, Kinnek Leopold:
Däi Kettenhemd ass aus Gold geschmied – wéi fillt et sech un, doranner ze liewen? Fräier? Glécklecher?
Nee! Du weess, datt Gold méi schwéier ass wéi Eisen.
All Besëtz mécht eis nëmmen manner fräi a méi ängschtlech.
Mir kämpfen a streiden ëm Land; mee mat all Zoll wuesst och eis Suerg fir säi Schutz an seng Bewirtschaftung.
Mir stiehlen d'Äerd ënnereneen aus de Féiss, wann mir se zesumme kéinten kultivéieren a beplanzen.
Mir loossen Zäunen, Gruewen a Maueren eis trennen.
An awer hu mir zesumme eng Weisheet besat, déi vun näischt limitéiert wier.
Wourecht Fräiheet ass d'Fräiheet vum Häerz.
Wourecht Räichtum besteet ausschliisslech an enger zefridden Séil.
Wierklech Gléck läit ausschliisslech am Fridden mat Gott an doran, zesummen an den Auswierkungen vu sengem Fridden ze goen.
Mat dëse Wierkungen matfléissend, gereegelt a gedriwwen vun deem Fridden -
Sou kéinte mir alleguer ee Kierper sinn, ee Kierper fir de Christus!
Jo, mir sinn de Kierper, an du bass de Arschloch! Stech d'Jongen!
Roueg, Söldner!
Wierder, déi et wäert sinn ze bemierken.
Soubal du deng Predigt ofgeschloss hues, komme ech gären op mäi Offer vu 40 Joer Fridden zréck.
No dëser Ried wier ech souguer bereet, d'Friddensoffert op 80 Joer ze verduebelen, virgesat datt Dir
mir all d'eruewert Territoiren zréckgitt, wéi gefrot.
Well ech de Kapp vun dësem Kierper vu Leit wäert sinn, vun deem Dir schwätzt!
Nee, Gott eleng muss de Kapp vun allem ginn, net e Mënsch!
Oh, wierklech? A wien soll eis dann regéieren?
Den effektiven Fridden vu Gott
Seng spürbar Liewenskraaft.
Jiddereen kann et fillen a selwer erliewen.
Ausserdeem kënne mir all gläichzäiteg d'Fridden vu Gott erliewen, wéi wann mir alleguer een wieren.
Seng effektiv Liewenskraft kann ganz Vëlker wéi een Mënsch féieren.
Ouni dës Grondlag, ouni dëst Geheimnis, géif et keng Schwäizer Konföderatioun ginn!
Zënter 30 Joer dreem ech dovun, e Habsburg-Prënzertum ze grënnen.
Ee deen sech vun der Elsass duerch Süddäitschland an d'Mëttelschwiiz, Virarlberg, Tirol,
Steiermark, Kärnten bis an Norditalien a Triest erstreckt.
Ech ginn ni op!
An zënter 50 Joer dreem ech dovun, d'teufelesch Herrschaft vun de geld- a landgierigen Habsburger vun eis Schwäizer ofzeschëttelen,
sou datt mir selwer entscheede kënnen, wouhi mir goen!
W.e.g., Walter, de Fridden vu Gott muss eise Kinnek sinn, net e Schwäizer, e Däitsche oder e Éisträicher!
An anere Wierder, sot Dir also 'nee' zu mengem Friddensvertrag?
Mir soen 'Nee'!
Männer, an d'Schluecht!
Elo weisen mir dir, wien hei de Chef ass!
Mir wäerte d'Herrschaft vu Gott net akzeptéieren a mir wäerte Äre Gott aus Äre Geeschter verjagen!
Här Jesus, dréng an all Häerzer duerch, dass mir eis fäerdeg ginn, wéi Du dech fir eis um Krees geoffert hues!
Pass op meng Fra an mäi Kand op!
Lanzen erop!
Lanzen erof!
Dann einfach...
Komm schonn, looss mech eleng, ech sinn de Kinnek!
Dann all d'méi e Grond!
Dat bréngt mir Ruhm a Éier.
Här King! Här King, d'Kéiin gëtt no engem Kinnek gesicht!
O Kinnek, marschéier net op Sempach!
Dëst ass e Zeechen vum Himmel, an et virgesäit näischt Guddes fir dech!
Meens du, ech hätt Angscht virun dengen Aberglawe?
Stéih net méi am Wee vu mengem Sieg!
Mir hunn gewonnen!
Mir hunn gewonnen.
Mir sinn fräi!
Fräi, a trotzdem bleiwe mir Gefaangener, Gefaangener vun eise Häerzer, soulaang mir eis
bannenzeg, wierklech Fräiheet net unerkennen.
Mir hunn gewonnen.
Mir sinn fräi!
Mir hunn d'Schwäiz gewonnen!
An trotzdem hu mir dat Bescht un der Schwäiz verluer, hiert Häerz.
Dat glécklecht Enn läit an der Schafung vun enger fräier, onofhängeger a neutraler Schwäiz.
Also, hues du d'Zesummefaassung schonn fäerdeg?
Nee, nach net.
Elo rësst si et endlech a erënnert sech un meng Wierder:
Vill – an net nëmmen een – sinn op deem gedenkwierdege Dag gestuerwen.
Et ass e Schued, well d'Liewen vum Arnold hätt eis esou vill ze erzielen. ...
Mir wëlle fräi sinn, genee wéi eis Väter waren!
Léif de Doud wéi Sklaverei!
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen a virun der Muecht vun de Mënschen furchtlos sinn!
Mir wëlle fräi sinn, genee wéi eis Väter waren!
Léif de Doud wéi Sklaverei!
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen a furchtlos sinn.
virun der Muecht vun de Mënschen!
Mir wëlle fräi sinn, genee wéi eis Väter waren!
Léif de Doud wéi d'Knechtschaft!
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen a virun der Muecht vun de Mënschen furchtlos sinn!
Mir wëlle fräi sinn, genee wéi eis Väter waren!
Léif de Doud wéi Sklaverei!
Mir wëlle dem héchste Gott vertrauen a virun der Muecht vun de Mënschen furchtlos sinn!