Historia na mëson se nga historia nuk mësojmë asgjë.
Prandaj, me durim, rrota e shtypjes, e padrejtësisë dhe e luftës për liri që rrjedh prej tyre vazhdon të rrotullohet.
Vlera e vërtetë e një historie të shkruar me djersë, gjak dhe lot ndoshta do të njihet
vetëm nga ata që e shkruan me gjakun e tyre.
Duhet të shkruash një përmbledhje të shkurtër historike të Betejës së Sempach, jo një biografi të Arnold Winkelried!
Ditët po bëhen gjithnjë e më të ngarkuara.
Kush do të merrte kohë t'i lexonte të gjitha këto detaje më vonë?
E çfarë nëse emri i Winkelriedit harrohet?
Qindra burra të guximshëm humbën jetën me të.
A nuk do të kishin të gjithë të njëjtin të drejtë për t'u përfshirë në kronikë?
Por Arnold Winkelried...
Vetëm një emër mund të ketë rëndësi për brezat e ardhshëm.
kur ajo përkujton atë 9 korrik 1386:
Leopoldi i III, mbreti Habsburg i Austrisë, shtypësi i popullit zviceran, armiku i të drejtave dhe lirive të tyre – bie
viktimë, ashtu si paraardhësit e tij, nga vendosmëria e popullit zviceran për t'u mbrojtur dhe guximi i tyre.
Por pa Arnoldin...
Mos u shqetëso më tani.
Emri i Noldit me siguri nuk do të harrohet.
Emri i tij është në buzët e të gjithëve, dhe do të mbetet kështu.
Ai me siguri nuk do të bëhet një legjendë.
Çfarë turpi për gjithë atë punë dhe pergamenën e shtrenjtë.
Merr tani një rol të ri dhe bëje edhe më të shkurtër!
Çfarë mëshire, do të kisha dashur ta lija këtë histori për brezat e ardhshëm!
Heronjtë vdesin ndryshe
Skenari dhe regjia nga Ivo Sasek
Ja ku vjen tregimi!
A mund të hip në ashensorin tuaj?
Sigurisht, me Walterin pranë nesh, marshimi i bagëtive mund të jetë vetëm edhe më i bekuar!
Kam pritur me padurim kaq gjatë të kaloj natën me ty në kashtën e stanës malore!
Atje lart në alp është ftohtë natën, por nëse shtrihesh mjaft afër meje, do të jetë ngrohtë.
Prandaj jam kaq i emocionuar!
Po të dinte mami sa i lumtur jam!
Mirëmëngjes, Tell, kë po sjell me vete sot?
Ky është nipi im, djali i vajzës sime më të madhe, Vreni.
Mirë, si quhesh?
Arnold Winkelried.
Të gjithë më thërrasin 'Noldi'.
Juphi! Mirë se vini!
Po flëni në ahurin tonë?
Më lejohet të fle në krahët e gjyshit.
Ura! Mund të fle në kashtë me gjyshin!
Nuk ka asgjë më të bukur!
Prit pak, nuk do të kalosh!
Pse të mos e kalojmë këtë?
Kthehuni mbrapsht, zhdukuni, ju që përmëllenit lopët!
Këtu fillon prona e dikujt tjetër!
Çfarë, prona e dikujt tjetër?
Që nga fëmijëria e tutje, shkonim në këto kullota me gjyshërit tanë.
Kjo është ujë nën urë.
Luginat tani i përkasin Abatit Johann.
Perandori Frederik i Bukur ia dhuroi manastirit.
Perandori nuk kishte të drejtë ta jepte atë te abati.
Bëni vend, përndryshe do të godasim!
(Auu...)
Gjysh! Gjysh!
Ne nuk do ta tolerojmë këtë.
Hajde, t'i mundim ata!
Ja ku e keni, ju hamburgerë lakmitarë!
Dhe kjo turmë hipokrite murgësh duhet gjithashtu të varet menjëherë.
Gjysh! Gjysh!
A është gjithçka në rregull?
Barishtet kurrë nuk vdesin!
Gjërat së shpejti do të jenë përsëri më mirë.
Vazhdo pa mua.
Po pushoj këtu për një çast.
Por na telefononi nëse keni nevojë për ndihmë!
Duhet të vazhdojmë; ende na pret një rrugë e gjatë.
Noldi, vazhdo ti.
Do të bëhet më mirë së shpejti.
Do t'ju ndjek më vonë.
Po sikur Habsburgët të kthehen?
Ha, ata janë thjesht frikacakë.
Ata vrapuan si lepuj!
Ato barinj të mallkuar.
Urrej shkopat dhe batonët e tyre.
Ne vetëm duhet të kapim njërin prej tyre si peng.
Pastaj më vonë do të dimë gjithashtu se kush janë të gjithë të tjerët.
A nuk është një fytyrë mjaft e njohur?
Po të them, ishte babai i tij që qëlloi Gesslerin.
Por tani ai qëndron atje krejt i vetmuar.
Dhe as unë nuk pashë asnjë hark-shigjetë.
Gjysh!
Ndihmë, ndihmë! Habsburgët kanë kthyer.
Ejani shpejt, na ndihmoni!
Gjysh!
Ndihmë, ndihmë!
Jo, gjysh! Jo!
Gjysh, pse të lashë vetëm?
Pse nuk qëndruam me të tjerët?
Jo! Gjysh! Jo!
Jo!
Do ta them edhe një herë të fundit, të gjithë keni çmendur.
A duhet ta lejojmë të jetojë që të mund të na qëllojë sa më shumë prej nesh, ashtu si babai i tij?
Duhet ta dorëzojmë tek perandori, sepse do të marrim një shpërblim!
Ne jemi perandori.
Për më tepër, ne mund t'i tregojmë perandorit se ku e fundosëm.
Kjo është drejtësi vetëgjyqësore.
Nëse nuk ndalon tani, do të të lidhim me të.
Po qëndroj jashtë kësaj.
Nuk do të lëviz as gishtin.
Ne mund ta menaxhojmë vetë.
Hajde, kthehu, përndryshe do të fillosh të qash.
Gjysh!
Jo!
Betohesha mbi gjakun tim se do të marr hakmarrje dhe nuk do të pushoj derisa të të shoh duke u dërrmëzuar në gjakun tënd.
Ik, djall!
Mami! Babai! E vranë gjyshin!
Noldi, nuk ke ngrënë si duhet prej tre javësh tashmë. Të lutem!
Nëse ndonjëherë ha përsëri, do të jetë vetëm për t'u forcuar për fëmijërinë.
Tani, për hir të Zotit, heq dorë nga këto plane për hakmarrje.
Të paktën ata po luftojnë të keqen dhe nuk qëndrojnë thjesht duke u lutur dhe duke mos bërë asgjë si ne.
Hakmarrja është rruga e gabuar.
Mënyra më e mirë është të kompensosh fajin për gjakun që ke shkaktuar.
i mbuluar me gjakun tënd!
Çfarë do të thuash?
Kur njeriu i nënshtrohet me besim trupit dhe jetës së tij bindjes së Krishtit,
që, sikur të ishin vrarë, të mos jetojnë më për vete, por për Krishtin.
Noldi, ai nuk ishte vetëm gjyshi yt!
Ai ishte babai im!
A nuk duhet së pari t'u urojmë atyre vrasësve rrugën më të mirë?
Ata gjithsesi nuk duan që ai të largohet!
Atëherë vetë Zoti do të kujdeset që gjaku i tyre të derdhet.
Dhe pafund njerëz të pafajshëm të tjerë do të vdesin me ta!
Megjithatë, do të të them këtë:
Ti nuk do t'i bashkohesh një grupi djemsh!
A e kuptove që?
A e keni kuptuar të gjithë qartë?
Heini, përsërit procedurën sërish saktësisht!
Çfarë kemi kapur këtu, një dre të ri?
Të lutem mos më lëndosh, unë vetëm dua të bëhem një prej jush.
Ha! Çdokush mund ta thotë këtë!
A i kërkove mami tënde leje?
Ajo tashmë është duke fjetur në këtë kohë të ditës.
Mirë, silleni lart!
Djali është mirë!
A je djali i mercenarit gjerman?
Udhëheqësi i klubit më të ri të djemve?
Unë jam Danny.
A të thanë ata gjithashtu se babai im është vrasës?
Dhe ti nuk ke frikë të vish këtu?
Potztusig! Duhet të jetë i vërtetë!
Vetëm që të jemi të qartë mes nesh:
Babai im ishte një kalorës në shërbim të Rudolfit të Habsburgut.
Bekimi i tij në ceremoninë e kalërimit do të thoshte:
Të jesh mbrojtësi i Kishës dhe i të dobëtve kundër egërsisë së paganëve.
Por më pas i kërkuan të kryejë vrasje ndaj njerëzve të pafajshëm.
Ai gjithashtu duhej të merrte pjesë në sulmet e Kishës Romake.
Kur familje të pafajshme dhe pa armë zvicerane filluan të masakroheshin para syve të tij, ai nxori shpatën e tij.
Ai vrau bashkëkombësit e tij për të mbrojtur konfederatët zviceranë të pambrojtur nga egërsia e këtyre paganëve.
Pastaj ai u arratis këtu për të shërbyer Zvicrës si vasal feudal.
Mendja më tha të mos shkoj tek djali i një vrasësi, por zemra më tërhoqi drejt teje pavarësisht kësaj thashetheme mashtruese.
Dhe është e vërtetë!
Unë jam Heini!
Më vjen mirë që të takoj! Unë jam Arnold Winkelried.
Er... ne përdorim vetëm emrat e parë këtu.
Kjo është e gjithë ajo që dimë për njëri-tjetrin.
Kështu sigurojmë që të jemi të sigurt nga përndjekja!
Mirë, unë jam Noldi.
Unë jam Heini.
Dhe ti me të vërtetë je Heini?!
Kjo është vërtet e vërtetë.
Djemtë nuk po gënjejnë. Le ta bëjmë shpejt.
Përveç teje dhe meje, këtu ka vetëm një person tjetër që nuk quhet Heini.
Kjo është Dänu.
A është babai yt pas kësaj fëmijërie?
Ai dhe ne kemi betuar me gjakun tonë të luftojmë për Konfederatën Zvicerane derisa
betimi i tyre, betuar para Zotit, të përmbushet.
Cilin betim ke parasysh?
Je zviceran dhe po i pyet një gjermani këtë?
Ne duam të jemi një popull vëllezërish.
Asnjë vështirësi të mos na ndajë, as rreziku...
Ne duam të jemi të lirë, ashtu si ishin etërit tanë...
Më mirë vdekje sesa të jetosh në skllavëri...
Ne duam të besojmë në Zotin më të lartë...
Dhe të mos kesh frikë
para fuqisë së njerëzve!
Çfarë vështirësie mund të ndajmë me ju?
Tell ishte gjyshi im!
Oh, më vjen shumë keq!
Dhe ata e mbytën pikërisht para meje!
Dhe të rriturit nuk bëjnë asgjë për këtë.
Ata mund të luten vetëm.
Të lutem!
Mos ndalo kurrë së luturi!
Kush tjetër mund të na ndihmojë?
Por ke të drejtë!
Veprimet duhet të pasojnë!
Ndonjëherë ende duhet t'i ndihmojmë të rriturit me këtë.
A do të më ndihmosh të hakmerrem për gjakun e gjyshit tim?
Zoti tha se faji i gjakut mund të hiqet vetëm me gjakun e atij që e derdhi.
Ne e dimë zinxhirin e komandës së tre ushtarëve që e mbytën gjyshin tuaj.
A jeni të gjithë gati?
Ne duam të jemi një popull vëllezërish.
Ndalo! Dëgjova njërin nga të tre që bërtiti se nuk do të merrte pjesë.
Ne nuk duam të derdhim gjak të pafajshëm.
Unë... isha unë... isha unë!
Shpejt, nuk mund t'i mbajmë më gjatë!
Hej, çfarë po ndodh këtu?
O Zot, le të largohemi nga këtu!
Të largohemi nga këtu!
Po, djalë, sigurisht që të kemi!
Jo! Më lësho!
Kjo është para e mirë skllavi!
A nuk pajtohesh?
Hajde, lëre rehat!
Ai duhej të shikonte ndërsa ti e mbytje gjyshin e tij.
Pra çfarë?
Kështu është jeta.
Ne nuk po e vrasim, po e shesim vetëm.
Më lironi, ju vrasës!
Ku jam?
Mos u shqetëso, djalë, jemi miq!
Ku janë Habsburgët?
Ata kanë ikur.
Jemi në male këtu, të sigurt dhe të shëndoshë.
A erdhën shigjetat nga ti?
Në të vërtetë, na duhen vetëm për gjueti.
Ne jemi të krishterë valdensianë të përndjekur.
Kur rastësisht të gjetëm gjatë gjuetisë dhe të pamë në rrezik vdekjeje, fryma e Zotit erdhi mbi ne.
Ne besojmë në pagëzimin me Frymën e Shenjtë dhe në dhuratat shpirtërore të Zotit.
Kundër gjykimit tonë më të mirë, u ndjemë të frymëzuar t'ju çlirojmë dhe t'i çojmë ekzekutorët tuaj para drejtësisë.
Kam dëgjuar shumë për Valdensianët.
Por të gjithë thonë se ti kurrë nuk do të merrje armët!?
Ne do të preferonim të vdisnim si Zoti ynë Jezu Krishti.
Duke më çliruar, a nuk i keni vënë jetët tuaja në rrezik?
Po, por si mund të qëndronim duarkryq dhe të shikonim një djalë të pambrojtur duke u vrarë ose duke u shitur në skllavëri?
Gjatë 300 viteve të fundit, katolikët romakë kanë vrarë më shumë se 22 milionë njerëz të pafajshëm në shtatë kryqëzata.
Vetëm në Jeruzalem, ata vranë 60,000 hebrenj.
sepse ata nuk donin të konvertoheshin në katolicizëm.
Po, ashtu si 10,000 fermerët Stedinger atëherë.
Ata kanë vite që përpiqen të na masakrojnë ne dhe familjet tona.
Mos u shqetëso, djalë.
Për vite me radhë kemi qenë në rrezik vdekjeje sepse duam t'i nënshtrohemi vetëm Frymës së
Shenjtë dhe jo inkvizitorëve me kryqtarët e tyre.
Pra, ti me të vërtetë nuk e dëshiron atë?
Le të shohim se cili zot është më i fuqishëm këtu!
Kemi qenë duke të kërkuar për një kohë të gjatë!
Kemi pasur shumë kohë për t'ju përgatitur një vend...
Hajde tani!
Duart pas kokës dhe na ndiqni!
Bëj çfarë të duash me ne.
Por lërni këtë djalë të shkojë i lirë.
Ai ka parë mjaft mizori!
Pra, a është kjo dëshira jote e fundit?
Po, nuk kam më kërkesa!
Drejto djalin jashtë.
Ai mund të na shërbejë shumë.
Shiko këtë shenjë!
Do të lehtësojë dhimbjet e vdekjes suaj.
Qenia ime më e brendshme është kaq e mbushur me virtytet e vërteta dhe mirësinë e Krishtit, saqë nuk kam
nevojë për një copë druri të vdekur që të më kujtojë për Të.
Së pari shpërtheje gjuhën e saj, dhe kur të jetë shpërthyer, djegëje!
Po, zotëri.
A dëshiron ekzekutimin tënd apo ribaptizimin tënd në shtëpinë e babait tënd, që të paktën të mund të hysh në parajsë?
A ka edhe katolikë në qiell?
Kush tjetër?!
Atëherë nuk dua të shkoj atje.
Do të preferoja të isha në ferr me të njëjtit tanë.
Po të mos më duhej kurrë më të shihja njerëz mizorë si ti, as të qëndroja aty ku je ti.
Thyej kockat e tij!
Nëse pendohesh, do të të jepet Darka e Zotit dhe do të hysh në qiell me hir të Zotit.
Unë isha aty kur trupat katolike masakruan mijëra prej nesh.
Në njërën prej kishave tuaja gjeta 50 prej grave tona të shkëputura kokat dhe pashë foshnjat e tyre
që ende thithnin gjirin e nënave të tyre të pajeta.
Mund të merrni jetët tona kalimtare, o Zot Perëndi, por
Ai do të na shpëtojë për jetën e përjetshme, në lavdinë e Tij.
Por ti, ti do të digjesh në zjarr të përjetshëm, së bashku me hostitë dhe kryqet e tua.
A u sollët edhe ju këtu kundër dëshirës suaj?
Edhe unë.
A je këtu prej kohësh?
Besoj përgjithmonë.
Dhe nga je ti?
Nga Alsacia.
Më rrëmbyen.
Dhe tani? Ku jemi tani?
Nuk kam asnjë ide.
Më lidhën sytë me një pëlhurë.
Edhe ti?
Por mendoj se duhet të jetë një manastir, sepse këtu është një abat Johannes.
Abati Gjon? Je i sigurt?
Po, patjetër, sepse babai im quhej gjithashtu Johannes.
A e bëri ai? A nuk është më gjallë?
As mamaja nuk e bën.
Kush e bëri atë?
Kisha Romake
Së pari ata shkatërruan vetëm sinagogat tona.
Syna... çfarë?
Këto janë shtëpi.
Ju i quani 'kisha'.
Pastaj nuk na lejohej më të dilnim në rrugë gjatë festave të krishtera.
Çfarë nënkupton me 'ne'?
Po, hebrenjtë.
Të gjitha librat hebrej duhej të digjeshin, dhe ne duhej të vishnim rroba të veçanta.
Nuk ishte aq keq, por pastaj nuk na lejohej më të qëndronim në shtëpinë tonë.
Ata na morën gjithçka.
Dhe ata donin të na detyronin të pagëzoheshim.
Prindërit e mi nuk e donin atë.
Pastaj ata më prenë kokat para meje.
Më ka marrë mall për shtëpinë!
Duhet të jemi të guximshëm tani.
Ne me siguri nuk do të jemi këtu gjatë.
Danny! Danny nuk do të na zhgënjejë!
Kush është Danny?
Miku im më i mirë.
Prindërit e mi janë ende gjallë, por ata nuk do të jenë në gjendje të na ndihmojnë më shumë se prindërit tuaj.
Pse jo?
Oh, ata vetëm vazhdojnë të luten, por nuk bëjnë asgjë për këtë.
Por Danny, miku im, do të vijë; ai do të na nxjerrë nga këtu.
Ti nuk je më vetëm, Anneli.
Tani jam vëllai yt i madh.
Për sa kohë që jetoj, dua të jem aty për ty dhe të kujdesem për ty.
Ti nuk je më vetëm.
Pse jeni në këtë faqe?
Stërvitu që që në moshë të hershme të qëndrosh larg gjinisë së kundërt!
Pse nuk ke ecur përpara ende?
Sapo i shpjegova atij se gjërat po ecin shumë ngadalë këtu.
Dhe diskutuam së bashku se si mund ta merrnim këtë situatë nën kontroll.
Tss, duket se vijnë nga një familje e mirë!
Zbrit tani! Ende ke punë për të bërë në kopsht.
Atje mund të përgatisësh tokën për një shtrat të ri lulesh.
Shpejt, hidhu në gjunjë!
Çfarë po ndodh tani?
Ajo u lëndua tmerrësisht ndërsa gërmonte.
Mendoja se ishe i vdekur, po bërtisje kaq fort!
Ji më i kujdesshëm me pajisjet!
Duhet të largohemi nga këtu sa më shpejt të jetë e mundur.
Duhet të ketë ndodhur diçka e tmerrshme këtu.
Do të takohemi sonte kur gjithçka të qetësohet.
Zbulova një kalim në bodrum që mund të na çojë drejt lirisë.
Shpejt, le të varrosim gjithçka.
A mund të jetë që në fund të fundit nuk jemi në një manastir?
Kjo tingëllon më shumë si një pub.
Por njerëzit nuk pëshpëritin në një pub.
Por a nuk tha gruaja se burrat dhe gratë shmangen nga njëri-tjetri?
Por a e pe çfarë i bënë njëri-tjetrit ata njerëz të tmerrshëm?
Kjo ndoshta nuk ishte menduar për sytë tanë.
Ejani shpejt!
Vë çantën e bukës në dritare që Danny të dijë ku jemi kur të arrijë.
Danny, e dija që nuk do të më zhgënjeje!
Ne duam të jemi të lirë, ashtu siç ishin baballarët tanë!
Më mirë vdekje sesa të jetosh në skllavëri.
As vështirësitë, as rreziku nuk do të na ndajnë.
Gatitu nesër në të njëjtën kohë.
Po vijmë t'ju marrim! Vëllezërit tuaj dhe Danny!
E dija! E dija!
Ai është këtu!
A nuk thashë që ai po vinte?
Danny është këtu!
Çfarë do të bëjmë tani?
Nesër në të njëjtën kohë
Ai do të vijë për ne.
Ejj në dhomën time kur gjithçka të ketë bërë errët dhe të ketë qetësi.
Por merr gjithçka që ke.
Mirë. Të shohim nesër në mbrëmje.
Janë këtu!
Tërhiq derisa të arrijë shkalla.
Kaq vonë jashtë?
Ku do të shkojmë?
Epo... um...
Le të shkojmë, o djall!
Ne nuk duam të qëndrojmë më gjatë në një shtëpi vrasjesh ku vriten fëmijë... ...ku njerëzit na gënjejnë
dhe dehen... ...dhe bëjnë gjëra të tmerrshme, lakuriq!
Po flet shumë pa mençuri!
Unë mund të jem armiku yt, dhe atëherë ajo që sapo përshkruave do të të ndodhte.
Shiko mua! A nuk njohim njëri-tjetrin?
Ti je njeriu nga liqeni!
Po, por a dukem si djalli, siç më quajte atëherë?
Dëgjoni, ju të dy!
Besoni apo jo, unë jam miku yt, dhe kam vuajtur për vite me radhë nga këto gjëra që edhe ti i ke parë me sytë e tu.
Pse nuk ke ikur ende?
Dhe pse nuk e ke djegur ende atë shtëpi të djallit?
Sepse do të ishte e mençur!
Unë e di fatin tënd, Noldi!
Nëse do të ikja, e njëjta gjë do të ndodhte me mua dhe shtëpinë time, ashtu si do të
ndodhte me ty dhe shtëpinë tënde nëse do të ikje.
Qindra fëmijë që nuk duhej të ekzistonin janë vrarë pas këtyre mureve të manastirit.
Që nga futja e Inkuizicionit nga Gregori IX, këta individë kanë pasur shumë gjak në duart e tyre.
Pse po bëjnë gjithë këtë?
Ata duan të bëjnë si të duan, dhe për më tepër janë lakmitarë dhe gjithmonë duan më shumë para!
Dhe kur gjetën një shtëpi të pasur, i dogjën gratë e tyre si shtriga dhe i morën pasuritë e tyre.
Nëse je mik i ynë, atëherë na ndihmo të ikim tani!
A do t'i dorëzoje familjen tënde dhe të gjithë të afërmit tek këta vrasës dhe inkvizitorë?
A duhet ta bëj unë këtë me timen?
Oh, a kjo është ajo që nënkupton?
Shiko, nëse do të ishte vetëm për këtë manastir të vogël, atëherë do të ishte mjaft e thjeshtë.
Por pas të gjithave fshihet një fuqi globale që na ndjek me inkvizitorët e saj kudo që ikim.
Pra, le të kthehemi brenda.
Çdo ndryshim duhet të vijë nga brenda.
Kjo është ajo për të cilën kam lutur gjithë këtë kohë.
Pra, le të formojmë një ekip, dhe Zoti do të na tregojë rrugët e Tij!
Megjithatë, nuk dua të punoj me askënd që vetëm lutet, por nuk vepron.
Gjithsesi, asgjë nuk do të dalë prej saj.
Më pëlqen që je kaq i sinqertë; por mos ndalo kurrë së luturi dhe së besuari, edhe nëse ndonjëherë na duhet më shumë
kohë që lutjet tona të përgjigjen; por ato do të përgjigjen!
Le të hyjmë brenda.
Mirë, uluni, ju të dy.
Tani prisni këtu.
Dikush do të jetë këtu së shpejti.
kush do të të japë punën tënde të ardhshme, apo jo?
Kam një ide se si të sjell ndryshim nga brenda.
Motër Marta, ku je?
Po supozoj se kjo nuk ishte gjë tjetër veçse një shaka budallaqe fëminore!
Por prit! Hajde, kam për ty një punë të vërtetë!
Duhet të veprojmë më mjeshtërisht, në mënyrë që askush të mos kuptojë se jemi ne pas saj.
Unë tashmë kam një ide!
O Zot, po vdes nga uria!
Ti kurvë e pakujdesshme!
Manjak i pastërtisë! Ti je i padobishëm, i padobishëm!
Nuk ishte me qëllim.
Nuk e dija që ishte kaq rrëshqitës.
O jo, jo përsëri!
Oh, kam ditur prej kohësh që koka jote e hollë
Nuk i përshtatet madhësisë suaj!
Çfarë do të bëjmë tani?
Gjërat që duhet t'i bëjmë herë pas here.
Ti vajzë budallaqe!
Nëse nuk mund të heqësh dorë, të paktën mësoj burrave të tu si të zbresin!
Hajde, prite dhe nxirre në kopsht!
Jo! Jo!
Jo në kopsht! Jo! Mos e vras fëmijën e vogël!
Si po vjen këtu tani?
Ndoshta duhet t'i çojmë edhe në kopsht?
Jo! Jo!
Hajde!
Jo!
Dëgjo këtu, ti vogëlush i guximshëm!
Nëse betohesh tani që nuk do t'i tregosh askujt atë që sapo ke parë, atëherë do të të lejojmë të jetosh.
Betohu, betohu, betohu!
Duhet ta çojmë atë në kullë!
Në këtë moshë?
Hajde!
Më mirë të jesh i sigurt sesa të pishmon!
Jo!
Hajde!
Jo!
Dhe unë do të hakmerrem!
Të gjitha lutjet në botë nuk do të ndihmojnë!
Betohesha te Zoti, do të të nxjerr prej aty!
Dhe Danny do të më ndihmojë me këtë!
Ne nuk do t'ju zhgënjejmë!
E dija që nuk do të më zhgënjeje, që do të vije!
Pse je ende këtu?
Hajde, do të të tregoj gjithçka në detaje, një gjë në një kohë...
... dhe Ati Waldes lutet shumë dhe bën shumë pak!
Dhe çfarë sugjeron tani?
Çfarë mund të bëj për ty?
Vetëm shko atje dhe shpërndaj gjithçka me djemtë.
atë që të kam thënë, mes njerëzve.
Mëvat do t'i cicërojnë këto mëkate nga çatitë për sa kohë të duhet,
derisa të lindë një shpirt luftarak mes njerëzve dhe të rrëzojnë të gjitha këto shtëpi të djallit!
Ne nuk do të pushojmë derisa të thyhet e gjithë fuqia e Habsburgëve!
Me gjakun tim betova se do të hakmerresha.
Hakmarrje për gjyshin, hakmarrje për të gjithë fëmijët e vrarë, hakmarrje për Annelin në kullë, hakmarrje për
të gjitha gjërat mashtruese dhe të papastra që bëjnë.
Ne mund të jemi pak në numër, por nuk na duhet të fitojmë luftën.
Ne thjesht duhet ta vëmë në punë.
Ne do të përhapim këto thashetheme, dhe me lejen e Zotit, do të jemi fitimtarë!
Me vullnetin e Zotit?
Pas të gjitha këtyre, nuk mund të besoj më në Zot!
Pse në botë po e thua këtë?
Tani i besoj vetëm teje... dhe forcës fizike!
A ke dëgjuar se çfarë po ndodh në manastir?
Po, thuhet se atje lart ka një shtëpi publike!
Eshtër, po, të fëmijëve të vegjël!
Thuhet se aty janë varrosur qindra.
Ata gjithashtu mbajnë atje skllavë fëmijësh të kapur!
Thuhet se një vajzë është mbajtur e mbyllur në kullë për vite me radhë sepse dëshmoi një vrasje të tmerrshme!
Dikush duhet të kryejë një hetim dhe të hedhë dritë në çdo dhomë të kësaj shtëpie!
Anneli, edhe pak më gjatë dhe do të jem me ty!
Do të të nxjerr prej aty.
Të premtoj ty këtë!
Vetëm një thaler! Vetëm një thaler!
Mendo për purgatorin!
Vetëm një thaler!
Një taler për indulgjencë!
Vetëm një thaler!
Mendo për purgatorin!
Janë shtriga — largojuni!
Ato janë dy shtriga!
Jo! Kjo nuk është e vërtetë.
Ai thjesht dëshiron të marrë shpërblimin!
Janë shtriga — largojuni!
Unë nuk jam shtrigë! Jo, kjo nuk është e vërtetë!
Më lër rehat!
Ai dëshiron vetëm paratë e mia sepse jam i pasur!
Jo! Jo!
Jo! Jo! Lërini rehat! Ju lutem, ju lutem, lëshojeni!
Ai vodhi vetëm sepse nuk kishim më para për të blerë dru!
Lëre rehat! Jo, o Zot, jo!
Le të jetë kjo një mësim për ty nga sot e tutje!
Çfarë po ndodh këtu?
Çfarë ishte ai britmim i tmerrshëm pak më parë?
Britma? A kishte britma?
Ndoshta duhet të shohim...
Përshëndetje, Atë Arnold!
Arnold!
Ati!
Bir i dashur!
Është fantastike që je këtu.
Por ka kaq shumë trazira në vend.
E di, nuk do të kalojë shumë kohë para se të shpërthejë një luftë!
Dëgjojmë se Leopold dëshiron të zgjerojë pushtetin e tij.
Kujdesu mirë për veten, bir i im!
Është koha për një qeveri të qëndrueshme, Atë.
Është si një mallkim; vendi është i copëtuar.
Lindja u nda nga Perëndimi dhe trazira kudo!
Unë dua të bashkoj të gjitha vendet.
Një popull – një gjuhë – një fe – një mbret!
Unë dua gjithë këtë vend!
Por do të jetë e pamundur për mua ta qeveris nëse nuk mund të emëroj një bashkëqeverisës – madje edhe dy.
E gjithë rajoni alpin është një tenxhere e vetme trazirash.
Ai është bërë strehë për të gjithë heretikët dhe aleatët e tyre.
Këto toka janë të mbushura me vasalë austriakë që kanë lidhur traktate supremacie me zviceranët.
Mjerë ne nëse shpërthen lufta!
Ha, e ç'të themi për Leopoldin I, trashëgimtarin e vetëm legjitim të fronit të Henrit?
Mjeshtri i madh i vetëquajtur nuk mund të menaxhojë më vetëm dhe papritmas ka nevojë për bashkëqeverisës?
Kë kishe në mendje?
Askujt tjetër përveç vëllait tim.
Frederik i Bukuri?
A e ke humbur plotësisht arsyen?
Kush tjetër?
Askush tjetër përveç Louisit të Bavarisë nuk do të merrej në konsideratë.
Së bashku, ata do të ndanin pushtetin në perëndim dhe në jug.
Luigi Bavari?
Epo, pse jo?
Por vëllai yt - kurrë!
Ai vetëm po pret rastin për t'i rrëzuar kurorën nga koka jote.
Do të rrezikosh jetën dhe gjymtyrët për të!
Jo, nëse Friedrich bie para meje!
Zotëri gjykatës?
Princi Ludvig Bavari sapo ka mbërritur.
Së shpejti nuk do ta quash 'princ', por 'mbret'!
Ludwig i dashur, ti e di pse të thirra.
Është një nder i madh, dhe do ta konsideroj me kënaqësi.
Çfarë do të thotë 'mendo' këtu?
Të thirra për të finalizuar detajet e fundit.
Për të diskutuar me ju për takimin tuaj!
Tani nuk ka më kthim mbrapa.
Do të bëj më të mirën time.
Ludwig im, siç e di, të besoj më shumë se vëllait tim.
Por ti gjithashtu e di sa lakmitar është Frederiku kur bëhet fjalë për tokë.
Prandaj të këshilloj të mbash një sy të mprehtë mbi Friedrich!
Nëse nuk e bën, do të kushtojë jo vetëm minierën time, por edhe kurorën tënde.
A e kemi kuptuar njëri-tjetrin?
Dhe më beson që të veproj në interesin tënd më të mirë?
Por natyrisht, besoj se mund të bësh edhe më shumë se kaq!
Pasi të marrim kontrollin e vendit dhe të kemi bashkuar të gjitha territoret federale të mbetura në një perandori
Habsburg, të premtoj gjysmën e kurorës nëse arrin të heqësh Frederikun nga aleanca jonë aktuale e domosdoshme.
Por ai është vëllai yt!
Ti dëshiron ta tradhtosh atë?
Tradhti! Jeta është plot tradhti!
E vetmja pyetje është kush do të godasë i pari!
Të garantoj: Frederick do të godasë sapo froni i tij të sigurohet!
Të këshilloj, kur gjithçka të jetë nën kontroll, Friedrich, për hir të lakmisë së tij për tokë, në fshehtësi...
Por, Madhëri, frikësohem për popullin!
Do të më gurëzojë!
Populli! - Populli gjithmonë beson vetëm atë që i thuhet!
Thjesht i thuaj atij: Frederick donte ta vriste vëllanë e tij Leopold për hir të vendit.
A e kemi kuptuar njëri-tjetrin tani?
Zotëri gjykatës?
Vëllai yt, Frederiku i Bukur, sapo ka mbërritur.
I dashur Friedrich, çfarë dite, çfarë ore!
Po të kishte jetuar i bekuari Rudolf von Habsburg për ta parë këtë!
Ju kam thirrur këtu që, në përputhje me zakonin e lashtë të të parëve tanë,
të bekohet siç duhet për shërbimin tuaj.
Fatkeqësisht, duhet t'ju them se bekimi papnor nuk do të ndodhë.
Por kush tjetër mund të na dhurojë bekimin e një detyre mbretërore?
Abati Gjon nga Manastiri Klausner mund të jepte bekimin.
Unë tashmë kam negociuar me të për këtë.
Kjo na kushton thuajse më shumë para se sa kërkojnë papët.
Ne mund ta trajtojmë këtë çështje në mënyrë private, brenda rrethit tonë të vogël.
Por abati ka vënë një kusht.
Që kur vendos një abat kushte për mbretërit?
Epo, ai kërkon që të bëhet rrëfimi më parë, përndryshe nuk mund të japë bekimin e tij.
Epo, bëhet fjalë për vëllanë tim mbretëror.
Dhe ai do... do të më ekzekutonte në vend nëse do të dinte... atë që jam gati të rrëfej sot këtu.
Bir i im, çfarë po thua?
A e di çfarë do të thotë kjo?
A nuk ke frikë nga... zjarri përfshirës?
Po, po!
Sa gjatë do të kem për të paguar?
Nuk do të dalësh prej aty për 10,000 vjet!
Çfarë në botë duhet të bëj tani?
Vetëm së fundmi Zoti na ka zbuluar se sa i vërtetë është ai në mirësinë e tij.
Por mbrëmë Ai më zbuloi gjykimin e rëndë që të pret, dhe më urdhëroi t'i paraqes këtë kontratë.
Zoti duket se ka një mirëkuptim të madh për ty, sepse çmimi i shpengimit më duket shumë i ulët.
Thjesht transferoni të gjitha kullotat e Schwyz-it në këtë manastir, dhe zjarri do të shuhet mbi ju.
Faleminderit, faleminderit, një mijë falënderime, baba i mirë!
Nënshkruaj këtë... këtë kontratë tani!
Po, mirë. Përmbaju!
Në emër të Papës, ju jap bekimin papnor.
dhe vajosjen për detyrën tënde. Amen.
Nëse vëllai yt—ose edhe më keq—nëse njerëzit do të dinin atë që vetëm ne të dy e dimë tani, do të kishte shumë ekzekutorë për ty.
Jam i sigurt që me kalimin e kohës do të kesh shumë për të më ofruar.
O charlatan, do të të ekzekutoj!
Atëherë do t'ju kushtojë gjithçka!
Unë jam një njeri i shenjtë, dhe populli është pas meje.
Po, dy mbretër të ardhshëm në shtëpinë tonë në të njëjtën ditë!
Çfarë ngjarjeje!
Ja ku vjen Ludvigi Bavari!
Zot i Nderuar, a mund t'ju bëj një pyetje, Zot i Nderuar?
Çfarë ditë e veçantë sot!
Mirësevini, Madhëri!
Shiko, të gjithë janë gati, ashtu siç doje ti.
Ne ishim pak kuriozë të zbulohej se çfarë po bëje me këtë tubim të vogël.
Mirë, do ta shihni.
Të kam sjellë një dhuratë mirëseardhëse.
Por tani ndiq udhëzimet e mia dhe rreshtohet.
Tani hap gojën dhe mbyll sytë.
Sa e paturpshme dhe e pasrespektueshme është të përbuzësh dhuratën e mbretit!
O Mbret, fal këtë mëkat të madh.
Jam i indinjuar!
Pse të mëkatojmë?
Unë e kam zgjedhur atë.
Atë, për çfarë? Zgjedhur për çfarë?
Ndryshe nga ti, ai nuk e pëlqen.
për vlerën e arit kalimtar
Dhe duke dëshmuar për këtë kaq pa frikë, ai vërteton dyfish se është një shërbëtor i vërtetë i Krishtit.
Ai do të dëgjojë rrëfimin tim të shenjtë.
Nëse kjo është dëshira juaj, Madhëri.
Por nëse të gjithë janë të pavlerë dhe të papastërt... le të jetë kështu!
Shkëlqesia Juaj, jam shumë i ri dhe i paaftë.
Nuk mund të dëgjoj rrëfimin tënd.
Murg i ri, jam plotësisht në gjendje të mos vërej atë që po bëj.
Zoti më dha dhuratën e kuptimit të natyrës njerëzore.
E di që ti je njeriu i duhur për këtë punë.
Po, por a nuk e kupton?
Nuk kam asnjë ide!
Dhe do të doja që të ishe pak më pak i shqetësuar për modestinë e rreme të rinisë tënde.
Pra, do të doja të rrëfeja para Zotit...
Me gjithë respektin e duhur!
Murg!
Para se të vazhdosh me rrëfimin tënd, insistoj që të më lejohet të rrëfej mëkatet e mia tek ti.
Oh, kështu bëhet tani?
Ju lutem, merrni kohë për të dëgjuar historinë e jetës sime.
Do të doja t'ju tregoja se kush jam dhe nga vij, dhe se në thelb jam dy persona.
Unë isha vetëm shtatë vjeç kur ata e vranë gjyshin tim pikërisht para meje.
Edhe sot mund t'i shoh sytë e tij...
... Dhe e sheh, prandaj të gjitha thashethemet që qarkullojnë për këtë manastir janë të vërteta.
Danny i shpërndau ato në emër tim, së bashku me klubin e djemve.
Ky abat dhe priftërinjtë duan vetëm kënaqësi, skllevër, para, pushtet!
Si hipokritë të rrëshqitshëm, ata përdorin sundimtarët si shkallë.
Abati Johann ndjek shembullin e tij, abatin e Murbachut, i cili në vitin 1291 i shiti tërë
qytetin e Lucernës dhe banorët e tij mbretit Habsburg.
Është gjithmonë e njëjta sekuencë ngjarjesh: shpëtimi nga purgatori me çmimin e Alpeve, shtëpive, bagëtive dhe karrocave.
Kjo sjell detyrimet doganore, të ardhurat dhe pushtetin mbi njerëzit.
Doganat dhe të ardhurat, po!
Por pse pushtet mbi njerëzit?
Sepse ata shëtisin duke i thënë të gjithëve se perandori u dha atyre tokën.
Më vonë, megjithatë, ata ia shesin përsëri të njëjtit person.
Dhe më vonë akoma, përsëri tokë kundrejt purgatorit – për hir të mëkateve gjithnjë të reja.
Kështu rrotullohet rrota.
Por jam i sigurt që nuk kam nevojë t'ua shpjegoj këtë, Madhëri.
Kjo është.
Çfarë do të bëni me mua tani, Madhëri?
Të rrëfej mëkatin tim të fundit tek ti.
Por mendova se... se kjo mund të ishte rrëfimi im i fundit.
Ndoshta do të më kuptoni kur t'ju zbuloj barrën e fundit në ndërgjegjen time:
Çdo ditë tradhtoj kombin tim, sepse zemra ime prej kohësh është me ju, popull zviceran.
Admiroj vendosjen tuaj të qëllimeve të unifikuara.
Ju jetoni sikur të kishit vetëm një trup, dhe duke vepruar kështu nuk kërkoni vullnetin tuaj, por
dëshironi vetëm të vendosni sundimin e Zotit mes jush.
Me të vërtetë, ju jeni një popull i bashkuar vëllezërish!
Ju jetoni së bashku, dhe vdisni së bashku!
Paqja e Zotit – dëshironi t'i bindeni Atij!
Dhe kjo duhet të çojë përfundimisht në mbretërinë e paqes që Krishti na ka premtuar.
Dhe dua të jem atje!
A do të më bekosh tani?
A je çmendur?
Dhuruar – të gjitha kullotat e mira, gjithë kjo tokë e çmuar –
Abati, manastiri?
E për mua?
A nuk të intereson,
Nëse mbetem i varfër para syve të tu?
Tani më dëgjo: ti e di që ne në të vërtetë nuk e zotërojmë gjithë atë tokë.
Çfarë dobi kanë për ne nëse njerëzit kudo jetojnë nën kontrata të dyfishta?
Por në këtë mënyrë, abati lakmitar për para do të mbledhë tarifa të larta doganore, dhe
do të ketë mosmarrëveshje dhe kryengritje.
Dhe pikërisht këto më japin shkak të ndërhyj dhe të bëj pushtime të justifikuara.
Jam i habitur nga ajo që po del përsëri prej teje.
Nëse me të vërtetë është kështu...
Pse të mos bisedosh me Ludvigun e Bavarisë?
Kur së fundmi u përmend emri i abatit, sytë e tij, që zakonisht ishin të mirë, shkëlqyen nga urrejtja dhe
përbuzja. Duket se ai di diçka për abatin që ti nuk e di.
Ka pasur kohë kur njerëzit trokisnin në derë para se të hynin.
Nëse Papa Pali V dhe Senati Romak i asaj kohe do të ishin ende gjallë, a do të mund të qëndroje para tyre?
Çfarë do të thuash?
Njerëzit thonë se duhet të zbrazësh gjithashtu pishinën e peshqve në manastirin tënd.
Pishina peshqish? -
Ne nuk kemi aspak pishina peshqish.
Me të vërtetë?
Jo.
Por kjo histori ka qenë e njohur për shekuj me radhë.
Si e justifikonte Senati Romak legjitimitetin e pazëvendësueshëm të bordellove kur Papa Pali u përpoq t'i shfuqizonte?
Senati Romak pretendonte se bordelet ishin të domosdoshme për burrat.
Për cilin botë mashkull?
Për priftërinë ...
Të gjithë senatorët pretenduan
Bordelet janë e vetmja mënyrë për të mbrojtur priftërinjtë nga joshja e grave dhe vajzave.
Pra, ata pretenduan se?
A ishte vërtet thjesht një pohim?
Të gjithë e dinë që e ashtuquajtura 'Qyteti i Shenjtë', me një popullsi modeste prej 100,000
banorësh, ishte shtëpia e më shumë se 6,000 prostitutave.
Por çfarë ishte edhe më e keqe – çfarë u gjet kur u gërmua pishina e madhe e peshqve pranë manastirit romak?
Disa kocka – ndoshta dy kafka foshnjash.
Është... mirë, një ish... një ish varrezë fëmijësh.
Pse papritmas je bërë kaq sipërfaqësisht modest?
Ishin më shumë se 6,000 kafka foshnjash, miku im!
6,000 foshnje, 6,000 bastardë, të lindur nga priftërinjtë, të lindur nga murgeshat.
Cili purgator, çfarë çmim indulgjence mund të shlyejë ndonjëherë këtë mizori?
Nëse dikush zbulon diçka që e dimë vetëm ne të dy—mallkuar monak i vogël, të them:
Do të bëj që të gërmohen kopshti dhe bodrumi yt.
Kam njohuri të brendshme për jetën tënde!
Asnjë kalim këtu!
Për herë të fundit:
Nëse nuk bindesh menjëherë, do të rrihesh!
Asnjë kalim këtu!
Mbreti i ri i ka dhënë këtë tokë Shën Gjonit Abatit!
Pah, ti e quan të shenjtë këtë kërcë të priftit, atë që na merr lekët e fundit nga xhepat tanë?
Dhe na vjedh jetesën, fushat tona, livadhet tona?
Mbyll gojën, ti fermer i mallkuar i lopëve!
Ti e the këtë herën e fundit!
Me zemër të rëndë duhet t'ju njoftoj se e keni zemëruar zotin e manastirit.
Tani ai ka ngritur akuza kundër teje para Kryepeshkopit të Kostancës dhe gjithashtu ka marrë mbështetje prej tij.
Je përjashtuar nga Kisha.
Dhe ne priftërinjtë e vendit të vogël të Schwyz na ishte ndaluar të hapnim kishat për meshë!
Shumë e ashpër është ndëshkimi që Zoti yt na ka imponuar.
Dyerat e kishës mbeten të mbyllura për të gjithë – madje edhe për fëmijët e pafajshëm që do të pagëzohen.
Për të vdekurit që dëshirojnë të gjejnë vendin e tyre të fundit të prehjes në oborrin e kishës, si
dhe për çiftet e reja që dëshirojnë të martohen.
Tani shko në shtëpi dhe lutju në heshtje për veten tënde.
Perandori nuk duhej kurrë t'ia kishte dhënë tokën abatit!
Duhet të hakmerremi!
Një litar për abatin!
Përshëndetje?
A mund t'ju ndihmoj?
Kush je ti?
Je mjaft i aftë me atë gjë atje.
Kush je ti?
Një mik i Danny-t.
Ti ke bërë diçka shumë të rrezikshme.
Unë gjithashtu mund ta hedh këtë gjë mjaft mirë.
Po, e di.
Por më thanë gjithashtu
që ti nuk vret njerëz thjesht rastësisht.
Unë jam Walter Stauffacher.
Unë e di gjithçka për ty, Arnold.
Pse ke ardhur?
Abati na ka sjellë turp të madh.
Ne duam hakmarrje.
Ne kemi folur me Ludvigun e Bavarisë, Mbretin me Hirin e Zotit.
Kryeipeshkvi i Mainzit është miku i tij, dhe ai gjithashtu do të rihapë kishat tona.
Nesër do të sulmojmë manastirin dhe do t'i japim fund kësaj çështjeje.
Të solla planet e sulmit nga Danny dhe një kërkesë për shërbim nga Mbreti Ludvig.
Një kërkesë për shërbim nga mbreti?
Po, ai po pyet nëse do të dëshironit të bëheshit guvernator i qytetit strategjikisht të rëndësishëm të Brugg?
Unë, një guvernator Habsburg?
Jo, sigurisht jo, një zviceran gjerman, sigurisht.
Mbreti Ludvig më tha në një bisedë konfidenciale se dëshiron të bëhet zviceran sapo të vijë koha e duhur.
E pra, çfarë mund t'i raportoj atij?
Mirë, do të lutem për këtë.
Po lutesh përsëri?
Atëherë Danny nuk duket më krejtësisht i përditësuar.
Anneli, edhe pak më gjatë dhe do të jem me ty!
Fjalë interesante që flet, murg!
A nuk të pashë dje në kishë?
Kjo mund të jetë e vërtetë.
Duhej t'u flisja njerëzve atje.
Pra, pra, duke folur me njerëzit...
Duhet të shkoj në zyrën e taksave.
Atje do të bëhet e qartë,
nëse çështja tashmë është në gojën e të gjithëve.
A ka dikush dëgjuar ndonjë lajm nga Ati Arnold në manastir?
Sapo pimë, nuk dëgjuam asgjë.
Le ta lëmë me kaq, sepse këtu nuk jemi në detyrë.
Hiq duart nga ajo!
Thashë hiq duart nga ajo!
Po ndërhyn në jetën time sentimentale!
Kujdesu për të para se të vdesë nga gjakderdhja!
Hej shiko, ai është goditur!
Ati!
Arnold, biri im i dashur!
Ku ke qenë gjithë këtë kohë?
Në mbrëmje, atmosfera është gjithmonë e tillë që ndihem më afër Zotit.
Kisha një kohë të qetë plot ngjarje, Atë.
Çfarë ke bërë këtu?
Oh, asgjë. Unë... Unë thjesht rrëshqita me thikën.
Dashuria beson gjithçka...
Po të mund të të besoja.
Ka kaq gjatë që po të mësoj rrugët e Zotit.
Ti je gjëja më e dashur që kam në këtë botë.
Do të jepja jetën time për ty nëse dikush do të përpiqej ta merrte atë nga ty.
Por unë ende shoh gjurmë të urrejtjes së thellë në sytë e tu.
Dhe diçka në mendjen time zhynet kur të takoj.
A je me të vërtetë dishepulli im?
Ti gjithmonë ke qenë një baba i mrekullueshëm për mua.
Asnjë djalë nuk ka marrë kurrë më shumë dashuri sesa unë kam marrë nga ty.
Do të doja të isha një djalë më i mirë për ty.
Dikush që mund të bëjë atë që gjithmonë më ke mësuar kaq mrekullisht.
Por thjesht më mungon forca për ta zbatuar sipas dëshirave tuaja.
Me shumë gjasa ke të drejtë.
Ju duhet fuqia e Frymës së Shenjtë.
Dhe, siç mund ta kuptoj nga shkrimet, ju mungon pagëzimi i vërtetë i besimit.
dhe dhurata e Frymës së Shenjtë
Nëse dëshiron, mund të flasim për këtë herë pas here.
Unë thjesht nuk bëj mjaftueshëm ushtrime.
Për vite me radhë na keni premtuar se shpëtimi do të vijë.
Dhe Anneli?
Ajo ende po rri atje në kullë!
Më fal, Atë, por më mungon ajo.
As nuk e di si është ajo.
Më beso, bir i im.
Zoti ka dhënë një siguri të fortë se Ai do të sjellë shpëtim në një kohë të shkurtër.
Gjykimi është punë e Zotit.
Dhe ti e di që nuk dua të jem tradhtar.
Ne duhet të ruajmë paqen dhe kështu të jemi shembuj për t'u ndjekur.
Vetëm atëherë njerëzit do të ndryshojnë.
Dhe herë pas here ju kam mësuar se nuk është përmes hakmarrjes dhe urrejtjes,
por përmes vetëflijimit dhe dashurisë ndërtohet mbretëria e paqes.
Ne duhet të mësojmë të japim jetët tona, ashtu si Jezusi dha të tijën për ne.
Një vdiq për të gjithë. Të gjithë jetojnë përmes Njërit.
Anneli, nuk të kam harruar.
Së nesërmi është dita.
Noldi dhe të gjithë vëllezërit e tu.
A po vazhdoni protestën tuaj?
A po refuzon ende të hash?
Ka një burrë të vdekur të shtrirë në tokë, dhe askush nuk di se kush e goditi?
A mund të njihni fytyrat përmes vizorëve të mbyllur?
Vetëm një moment...
Pashë fytyrën.
Sigurisht, e pashë për një çast.
Kush ishte ai përsëri?
Jo, kjo do të ishte e pamundur!
Çfarë është e pamundur?
Nuk mund ta gjej mes të gjithë kalorësve, por në manastir!
Çfarë do të thotë 'në manastir'?
Sigurisht, tani e shoh qartë.
Por si hyn ky njeri në këtë armurë?
Për kë po flet?
Po, po, nga Vëllai Arnold!
... i preferuari i Atë Waldes.
Nëse nuk ishte ai, duhet të ketë një vëlla binjak.
Ah, mirë mëngjes, vëlla Arnold.
O, çfarë ke aty në dorë?
Oh, asgjë.
Je i lënduar?
U rrëshqita ndërsa po bëja punime druri.
Mirë, a të hedhim një sy?
Hej, për çfarë bëhet fjalë?
Pra, prift, ka ardhur ora jote!
Hesh, po vjen dikush.
Ai duhet të jetë Arnold.
Më në fund, ne shihemi përsëri.
Jo, një kalorës.
Danny! Danny, jam unë!
Arnold, si në tokë dukesh?
Arnold! Arnold!
Po prisja me padurim këtë ditë!
Ka kaluar kaq shumë vite.
Kanë kaluar shumë vite.
Por tani, më në fund! Nesër është dita!
Jo, çështja që më përket është bërë e njohur.
Të paktën nuk mund të kthehem më duke veshur kasokën e priftit.
Ne duhet të godasim sot.
Por gjithçka po shkon sipas planit!
Jam gati!
Hajde, përpara ka një trazirë!
Anneli! Anneli!
Anneli, koha më në fund ka ardhur!
O, Anneli!
Është koha, Anneli!
Do të të nxjerr nga këtu!
Përgjithmonë!
Anneli, nuk dëshiron të thuash asgjë?
Anneli, a nuk më njeh më?
Jam unë, Anneli.
Thuaj diçka, çfarëdo.
Jo! Jo, Anneli!
Kush ishte ai?
Ndalo!
Kush je ti?
Jo, Atë!
Jo! Jo!
Baba, jo!
Jo! Jo! Jo!
Jo, Atë!
Pse nuk pritët edhe një orë?
Atëherë do të kishim parë shpëtimin e Zotit.
Jo!
Tani është këtu!
Jo! Jo!
Tani kemi fituar lirinë tonë të pritur prej kohësh!
Por ty, biri im i dashur, të kam humbur!
Jo, Atë, ti nuk duhet të shkosh!
Ati, më dëgjo!
E di që nuk duhet të betohem, por tani betohem para Zotit dhe para teje, Atë.
Zoti do të më japë forcën për të... për ta përmbushur atë gjatë gjithë jetës sime, Atë!
Unë jam djali yt!
Biri yt... biri yt, Atë!
Dhe që nga ky çast e tutje, do të bëj gjithçka që më ke mësuar.
Ati, unë jam dishepulli yt, dishepulli yt i vërtetë!
Nuk më dëgjon, Atë?
Nuk më dëgjon?
Jo, nuk mund të shkosh!
Jo! Jo! Jo!
Betohesha për Zotin: Nuk do të vrisja kurrë më një qenie njerëzore, por do të jem aty vetëm për paqe!
Vetëm tani, tepër vonë, e kuptoj se derdhja e gjakut është rruga e gabuar, sepse... sepse gjithmonë bie mbi të pafajshmit.
Ati, besoj në rrugët e tua;
Besoj në lutjet tuaja, dhe besoj në Zotin tuaj!
Jemi të lirë, Arnold! Jemi të lirë! Jemi të lirë!
Unë e vrava babanë tim!
Danny, nuk mund të jetë liria ajo që po kërkojmë.
Sapo kam humbur lirinë time të vërtetë.
Nuk qëndron vetëm në liritë e jashtme.
Liria e vërtetë qëndron vetëm në paqe dhe dashuri.
që kemi për njëri-tjetrin në zemrat tona.
Baba! E vrava babanë tim.
Faji i gjakut ngjitet në duart e mia, Atë.
Vetëm tani e njoh rrugën e duhur që prindërit e mi gjithmonë donin të më mësonin.
Vetëm gjaku i atij që derdh gjak mund të shlyejë fajin për gjak.
Të jap gjakun tim duke të konsakruar tani trupin, shpirtin dhe frymën time.
Jezu, të lutem jeto në mua dhe bëj atë që unë nuk mund ta bëj.
Faleminderit që nga tani jetoni si trupi juaj. Amen.
A është sepse duhet të largohem së shpejti, Anneli?
Nuk është aq keq, Anneli.
Parlamenti shtetëror mblidhet vetëm për një ditë.
Po?
Babi! Babi!
Po, e dashur?
A flet Mummy vetëm me ty?
Jo, Mami po flet me të gjithë ne.
Por ajo kurrë nuk ka folur me mua.
Po, ajo ka folur me ty shumë herë.
Thjesht duhet ta kuptosh si duhet.
Por unë thjesht nuk e kuptoj.
Ti e di, Mami flet me sytë e saj.
Shikimi yt sapo tha më shumë se një mijë fjalë për mua.
Po, e kuptoj.
Por pastaj mami shpesh thotë se është shumë e trishtuar.
Jo vetëm e trishtuar, e di ti, ajo thjesht na nevojitet.
Edhe unë kam nevojë për ty.
Të lutem mos qëndro kaq gjatë larg!
Do të përpiqem ta mbaj të njëjtë si gjithmonë.
Jo më shumë se një ditë, ndonjëherë dy në javë.
Por, babi,
A duhet me të vërtetë të merrni pjesë në çdo seancë të parlamentit rajonal?
Parlamenti shtetëror ka nevojë për mua po aq sa edhe ti.
Në një farë mënyre, ai është thjesht familja jonë e zgjeruar.
Dhe si çdo familje,
Parlamenti shtetëror gjithashtu ka nevojë për baballarët e tij themelues.
A je babai i parlamentit provincial?
Po, e di, në thelb ne të gjithë jemi vetëm fëmijë të mëdhenj.
Atje, përpiqemi të kuptojmë së bashku se çfarë dëshiron nga ne Ati ynë në Qiell.
Ne gjithmonë na mungon kur je larg.
Ti na ndihmon shumë të kuptojmë se çfarë i duhet mamasë.
Mirupafshim.
Kujdesuni mirë për njëri-tjetrin! Mirupafshim.
Ne nuk do të të lejojmë të shkosh!
Jo — qëndro këtu, babai! — Ne nuk do të të lejojmë të shkosh!
Duhet të qëndrosh këtu!
Duhet të qëndrosh këtu, babai!
Çfarë po përpiqet të të thotë Mummy?
Duhet të bëj edhe unë një pushim për një mollë.
Faleminderit.
Ligji thotë 'një e katërta e një guldeni', por ti po më vjedh copën e fundit të bukës mua dhe dy fëmijëve të mi.
Më thuaj, me çfarë duhet të jetojmë?
Po, po, të gjithë i dimë ato thënie.
O Zot, më trego si të përballem me këtë padrejtësi.
Ngjitu brenda meje tani dhe bëj mrekullitë e tua në mua.
Është kujtimi im i fundit nga babai im.
Para se të vdiste, ai e shtypi në dorën time.
Të paktën më kthe disa guldena.
Unë, ndryshim?
Po, a jam një dhomë ndërrimi?
Çfarë barbarësh të neveritshëm që jeni!
Kafshë mizore!
Ujqërit e tërbuar!
Dy gulderë.
Atëherë nuk do të kem mjaftueshëm për të ngrënë!
Nëse nuk ke asnjë lekë,
Atëherë qëndro në shtëpi në të ardhmen, shoku!
Nëse jam ende gjallë dhe ne kemi marrë epërsinë në këtë vend, atëherë do të të shtrëngoj pantallonat fort, o hajdut!
Mirëmëngjes, Winkelried!
Më zgjuar përsëri?
Do të jenë dy gilder, si zakonisht!
Sot do të të jap dyfish.
Po, çfarë është ajo?
Kujtimi im i fundit nga nëna ime.
Çfarë po bën?
Ka dy arsye:
Kur të jem në shtratin e vdekjes, nuk mund të marr asgjë nga kjo me vete.
Edhe paratë në çantën time nuk do të më ndihmojnë atëherë.
Para Zotit, vetëm një ndërgjegje e pastër dhe paqja e mendjes do të vlejnë.
Së dyti, dua të mësoj si t'i ndihmoj njerëzit e varfër dhe të mashtruar.
Po, dhe pse po më jep paratë e tua dhe varësen tënde dhe jo atyre?
Kjo do të ishte vetëm një pikë në oqean.
Dua të kuptoj dhimbjen e tyre plotësisht derisa të gjej një zgjidhje më të thellë në Zot.
Le të tregojmë njëri-tjetrit nesër se cili prej nesh ka fjetur më mirë dhe cili prej nesh
është më i lumtur si pasojë e takimit të sotëm.
Dhe tani, Arnold Winkelried, të pyes krejt hapur: cili është sekreti yt?
Nuk është sekret, vëllezër.
Vetëm si një qytet i tërë kemi kthyer te themelet tona federale.
Do të ishte mirë për ne t'i mësonim këto përmendësh:
Ne duam të jemi një popull vëllezërish.
As vështirësitë, as rreziku nuk do të na ndajnë.
Ne duam të besojmë në Perëndinë më të lartë.
E aplikova këtë kur ende kishte shumë trazira në qytetin tonë.
Por së bashku kemi gjetur një mënyrë të re për të vrarë armiqtë.
Vëllezër, ne mposhtim masat e armiqve me një goditje të vetme duke i kthyer armiqtë tanë në miq!
Çfarë do të bëjmë tani nëse Leopoldi i III-të na sulmon gjithsesi?
Edhe në fushën e betejës, përpiqu ta bësh mik!
Shiko sa shumë zviceranë janë bashkuar:
Në vitin e parë, 22 banorë të Meggenit, 11 nga Adligenswili, 36 nga Krieni dhe 5 nga Horwi iu bashkuan shoqatës sonë.
Por edhe 10 nga Weggis, gjithsej 112 Ausburgers!
Ndalo për dy vitet e ardhshme! Sa kohë ke udhëtuar?
Katër orë.
Ke paguar taksën?
Po, para pak kohësh.
Dy gulderë të shtrenjtë!
Jo, jo, jo.
Ne nuk nënkuptojmë detyrën e tranzitit.
Ne nënkuptojmë tarifën.
Është prezantuar së fundmi.
Dhe nëse tashmë keni qenë në rrugë për katër orë, do të jenë tetë gilder për zotërinjtë.
Kjo botë i përket të gjithëve ne në mënyrë të barabartë! Kush të jep të drejtën për të
të shfrytëzojnë për shtigje dhe shtigje që i kemi krijuar me duart tona,
Ndërtuar me djersën e ballit tënd?
Dorëzo tarifën!
Në fund të fundit, do të na duhet ta rregullojmë nëse është e nevojshme!
Ne gjithmonë riparonim vetë të gjitha zonat e dëmtuara!
T'i çojmë ata në gjykatë!
Le t'i shtyjmë poshtë pjerrësisë!
Jo!
Aaaah!
Mos më lësho!
Unë e kuptoj gjithçka që bëra gabim.
Gënjeva, vjedha dhe mashtrova, abuzova me vajza dhe gra, kërkova para për të cilat kurrë nuk kisha të drejtë!
Dhe unë, kam kryer tradhti bashkëshortore dhe kam përvetësuar para që nuk ishin për mua; por do t'i kthej të gjitha.
Dua t'i kthej të gjitha!
Ah, sikur të mos më kishte goditur me këmbë në krah...
Tani e kuptoj sa e mirë mund të jetë që Zoti nuk gjykon gjithmonë menjëherë.
Babi! Babi!
Babi, ka luftë! Luftë, babi!
Leopoldi i III-të është në rrugë.
Duhet të nxitoheni për në Maienfeld.
Duhet të negocioni atje një traktat paqeje.
Arnold, hajde!
Arnold, ejtë shpejt, është urgjente!
Hajde! Arnold, shpejt!
Për Mbretin Leopold III – le të jetojë emri i tij përgjithmonë!
Nesër do të kërkojmë falje për turpin e luftës që Morgarten i shkaktoi gjyshit tim, Leopoldit I.
Nesër do të shijojmë verën dhe ushqimin nga Sempach!
Mbret!
Mbret i Nderuar!
Mbreti fisnik
Baroni Hans-Ulrich von Hasenburg dëshiron të flasë me ju!
Zotëri, kthehu në Sursee!
Plani yt është tradhtuar.
Bujqit nuk janë në Cyrih, siç besonit;
Ka qindra apo edhe mijëra prej tyre në pyllin mbi Sempach!
Ata janë të armatosur me alabarde, shpata dhe çengele të mëngjesit!
Ka gjithashtu harkëtarë me harkun kryq dhe burra me sëpata lufte.
Për më tepër, kudo ka gropa dhe shkurre!
Kjo nuk është vend për kalorës me kuaj të frikësuar.
Ne të gjithë do të vdisnim.
Atëherë do të na duhet të luftojmë në këmbë!
Do t'u kërkoj zotërinjve të zbresin nga kuajt e tyre.
O Hasenburg, ke zemër lepurri!
Ne do t'i dorëzojmë këta fshatarë tek ju të zierë dhe të pjekur para perëndimit të diellit!
Sot do të shohim cili prej nesh është frikacak!
Oh, kjo nuk është një shenjë e mirë!
A dëshiron Närrchen të na mbajë ligjëratë gjithashtu?
Zot i madh, mos marshoni kundër Konfederatave Zvicerane.
Me shumicën e kafkave të thyer, vetëm disa do të kthehen nga beteja të paprekura.
Të quajnë budalla, dhe budalla je!
Mos qëndro më në rrugën e famës sime!
Tërhiqni shpatat tuaja me guxim dhe goditini poshtë!
Prisni, ne jemi miq!
Kush je ti?
Ju lutem, ki mëshirë për ne!
Ne vijmë nga malet, ku na përzunë.
Po – kështu që jeni të përndjekur?
Po, por kemi dëgjuar se jeni në një vështirësi të madhe.
Ne dëshironim të kompensonim për krimet tona.
Vetëm ata që kanë kryer krime të rënda deportohen.
Ju jeni ose zjarrvënës, hajdutë ose madje edhe vrasës.
Kemi kaluar shumë vite në male për të reflektuar mbi mëkatet tona.
Ne të gjithë jemi të shqetësuar!
Ne duam të ndryshojmë jetën tonë dhe të fillojmë nga e para!
Ke vrasje në duart e tua!
Nuk mund të luftoni me ne nën flamurin që mban shenjën e të kryqëzuarit!
Kthehu mbrapsht, kthehu në male!
Çfarë turpi, le të kthehemi mbrapsht.
Nëse do të kishim kushtuar vëmendje shpirtit të paqes në zemrat tona dhe jo mendjeve tona, a nuk do të
kishim ndjerë ndoshta që mëshira e Zotit prehej mbi to?
Ndoshta do të mund t'i kishim përdorur mirë në betejë.
Mirë, ende nuk mund të bëjmë dallimin:
Ne ende na mungon ndjeshmëria për këtë paqe dhe për jetën e Zotit, për të cilën ti gjithmonë flet.
Por vetëm për të qenë në anën e sigurt: ne do ta bëjmë këtë luftë vetëm!
Atje, kapni djemtë zviceranë!
Kjo mund të kishte shkuar shumë keq!
Zoti duket se na ka ende në planin tënd, për të gjitha këto.
edhe nëse nuk na dëshironi!
Çfarë mendon?
Po, mirë, unë... nuk kam më asgjë për të thënë.
Arnold Winkelried do t'ju mësojë se si të pranoheni në Konfederatën e Zviceranëve.
Por për këtë betejë - zbresni së pari! Na duheni!
Ku është Schultheiss Petermann?
Ku është Schultheiss Petermann nga Gundoldingen?
Atje në Meierholz, ai po jep udhëzimet e tij përfundimtare.
Si gjithmonë, duket se e ka planifikuar në mënyrë të përsosur.
majtas, djathtas... !
Ejani lart tani!
Hajde, duhet të vazhdojmë përpara!
Duhet të vish lart!
Kështu, ju lutem!
Nuk kemi asnjë zgjedhje tjetër!
Pastaj zbres nga kali.
Do të vazhdojmë të luftojmë në këmbë!
Si u ngjite atje lart?
Hej, shiko!
Hej, çfarë po bën?
Kështu do të biesh në betejë nëse nuk kthehesh mbrapsht!
Të quajnë budalla, dhe budalla je!
Mos qëndro më në rrugën e famës sime!
Përpara, marsh!
Thunder dhe Doria – nuk mund të ec në këto këpucë.
Do t'i pres sqepat e mi.
Hej, shiko, është Hermann Rhynach.
Gjithmonë dua të jem i pari!
Ahhhhhh!
Ku është ndihma e parë?
Ku është ndihma e parë? Po më gjakoset vdekje!
Epo, kështu i shkon atij, nerdit!
Dëgjoni, burra, konfederatë zvicerane, vëllezër të dashur:
Unë jam Schultheiss Petermann nga Gundoldingen, komandanti juaj në këtë betejë!
Unë qëndroj nën këtë flamur.
Prandaj respektoni urdhrat e mi!
Askush nuk lufton vetëm!
Sipas urdhrit të komandantëve tanë, sulmojmë armiqtë tanë në formacion çekani.
Kjo ka avantazhin që të mos kemi shumë njëkohësisht.
Angazhohu në luftë!
Po përpiqemi të depërtojmë në anën e hapur të armikut!
Po!
Por kini kujdes që të mos përplasni njëri-tjetrin!
Tani do të themi një lutje të shkurtër, dhe pastaj do të sulmojmë armiqtë tanë para se ata të kenë idenë të
heqin armatimin e tyre vdekjeprurës, pa të cilin do të ishin shumë më të fuqishëm se ne.
Schultheiss, ti doje të më jepje një mundësi për të negociuar para se të sulmojmë.
Tani është koha për veprim, jo për negociata!
Po! Po!
Le të lutemi!
O Zot, qëndro me ne në këtë sfidë të madhe!
Amin.
Për gruan, fëmijën dhe atdheun!
Zotërinj, jeni gati?
Po!
Hajde!
Përsëri! Përsëri në Meierholz!
Të mblidhemi së bashku! - Prapë!
Duhej të më kishe dëgjuar!
Këtu, këtu të duhet një kuti hekuri për të depërtuar!
Dhe unë them, duhej të më kishe dëgjuar!
Marrëveshja ishte që së pari të negociojmë dhe të ofrojmë paqe.
Të paktën 60 burra, vëllezër nga radhët tona, kanë rënë për shkak të këtij veprimi të nxituar.
Hekur, kuti hekuri...
A mendon se Zoti nuk do të ishte në gjendje ta realizonte kaq mrekullisht për ne, nëse ne
vetëm do të bënim me besnikëri pjesën tonë?
Walter Stauffacher merr komandën e ushtrisë.
Nëse i ndodh ndonjë gjë, Werner Fürst do ta përfaqësojë atë.
Të lutemi tani!
O Zoti ynë, Ti e ke vendosur në zemrat tona të jemi populli Yt, të jemi të bashkuar si një njeri, dëgjo na!
Ti i sheh armiqtë dhe shtypësit tanë, të cilët nuk dëshirojnë gjë tjetër veç vdekjes sonë.
Por ne urojmë atyre jetë të përjetshme!
Kanë ardhur për të marrë lirinë tonë.
Por ne jemi këtu për t'u sjellë atyre lirinë e vërtetë!
Oh, merre vesh tani me ne si të të duket e arsyeshme.
Dhe na mëso në rrugën Tënde, që të mund të të njohim.
Qoftë që ti vetë, jeta jote hyjnore dhe paqja jote e plotë të mbretërojnë mbi ne si një popull i tërë.
Ne nuk dëshirojmë asgjë tjetër!
Vëllezër!
Idiot!
Para se të fillojmë t'i shtypim kokat e njëri-tjetrit...
Ne nuk godasim, ju therim, djem!
Çfarë? A e ke humbur gjithashtu çdo respekt për vdekjen?
Më dëgjo për herë të fundit
Ne qëndrojmë përballë njëri-tjetrit në këtë jetë.
Shumë vonë, ndoshta vetëm kur të jemi duke u përpëlitur në gjak, do ta kuptojmë se të gjithë jemi vëllezër.
Çdo gjë që marrim nga të tjerët, në fund të fundit e marrim nga vetja jonë!
O, sa na çmend lakmia, duke na bërë të duam të veshim gjithçka me ar!
Nëse do të mundnim, do të ndërtonim qytetet tona nga gurë të çmuar.
Ju kërkoj, Mbret Lëopold:
Zinxhiri yt i postës së zinxhirit është i farkëtuar në ar – si ndihesh duke jetuar në të? Më i lirë? Më i lumtur?
Jo! Ti e di që ari peshon më shumë se hekuri.
Të gjitha pasuritë na bëjnë vetëm më pak të lirë dhe më të shqetësuar.
Ne luftojmë dhe grindemi për tokën; por me çdo centimetër, rritet edhe kujdesi ynë për ruajtjen dhe menaxhimin e saj.
Ne i rrëmbejmë tokën njëri-tjetrit nga nën këmbë, kur mund ta kultivojmë dhe mbjellim së bashku.
Lejojmë që gardhe, gropa dhe mure të na ndajnë.
Dhe megjithatë, së bashku ne kishim një urtësi që nuk do të ishte e kufizuar nga asgjë.
Liria e vërtetë është liria e zemrës.
Pasuria e vërtetë qëndron vetëm në një shpirt të kënaqur.
Kënaqësia e vërtetë qëndron vetëm në paqen me Zotin dhe në ecjen së bashku në efektet e paqes së Tij.
Duke rrjedhur së bashku me këto efekte, të sunduara dhe të lëvizura nga ajo paqe -
Kështu që të gjithë mund të jemi një trup, një trup për Krishtin!
Po, ne jemi trupi, dhe ti je bythqiri! Thikëso djemtë!
Hesht, mercenar!
Fjalë që ia vlen t'i vërehen.
Pra, kur të kesh përfunduar predikimin tënd, me kënaqësi do të kthehem te oferta ime për 40 vjet paqe.
Pas kësaj fjalimi, madje do të isha i gatshëm të dyfishoja ofertën e paqes në 80 vjet, me kusht që të më
ktheni të gjitha territoret e pushtuara, siç kërkohet.
Sepse unë do të jem kreu i këtij grupi njerëzish për të cilin flisni!
Jo, vetëm Zoti duhet të bëhet kreu i gjithçkaje, jo një qenie njerëzore!
Oh, vërtet? Dhe kush duhet të na qeverisë atëherë?
Paqja e fuqishme e Zotit.
Forca e tij jetësore e dukshme.
Çdo person mund ta ndiejë dhe ta përjetojë vetë.
Për më tepër, të gjithë mund të përjetojmë paqen e Zotit në të njëjtën kohë, sikur të ishim të gjithë një.
Forca e tij efektive jetësore mund të udhëheqë kombe të tëra sikur të ishin një njeri.
Pa këtë themel, pa këtë sekret, nuk do të kishte Konfederatë Zvicerane!
Për 30 vjet kam ëndërruar të themeloj një principatë Habsburg.
Një që shtrihet nga Alsacia përmes Gjermanisë jugore dhe Zvicrës qendrore, Vorarlberg, Tirol,
Stiria, Karintia deri në veriun e Italisë dhe Trieste.
Nuk do të heq kurrë dorë nga kjo!
Dhe për 50 vjet kam ëndërruar të heqim qafe sundimin djallëzor të Habsburgëve, të etur për para dhe tokë, nga ne
zviceranët, që të mund të vendosim vetë se ku po shkojmë!
Të lutem, Walter, paqja e Zotit duhet të jetë mbreti ynë, jo ndonjë zviceran, gjerman apo austriak!
Me fjalë të tjera, po i thua 'jo' traktatit tim të paqes?
Ne themi 'Jo'!
Burra, të shkojmë në betejë!
Tani do t'ju tregojmë kush është shefi këtu!
Ne nuk do të pranojmë sundimin e Zotit dhe do ta përziejmë Zotin tuaj nga mendjet tuaja!
Zot Jezus, depërto në të gjitha zemrat, që ne të mund t'i japim veten njëri-tjetrit, ashtu si Ti e dhate veten për ne në kryq!
Kujdesu për gruan dhe fëmijën tim!
Lanset lart!
Lansat poshtë!
Pastaj thjesht...
Hajde, më lër rehat, unë jam mbreti!
Atëherë edhe më shumë arsye!
Kjo do të më sjellë famë dhe nder.
Zoti King! Zoti King, bletja mbretëreshë po kërkon një mbret!
O Mbret, mos marshoni drejt Sempachut!
Kjo është një shenjë nga qielli, dhe nuk të premton asgjë të mirë!
A mendon se unë kam frikë nga supozimet e tua?
Mos qëndro më në rrugën e fitores sime!
Ne fituam!
Ne fituam.
Ne jemi të lirë!
Të lirë, dhe megjithatë mbetemi të burgosur, të burgosur të zemrave tona, për sa kohë që nuk
e njohim lirinë tonë të brendshme, të vërtetë.
Ne kemi fituar.
Ne fituam.
Ne jemi të lirë!
Ne e kemi fituar Zvicrën!
Dhe megjithatë kemi humbur gjënë më të mirë të Zvicrës, zemrën e saj.
Fundi i lumtur qëndron në krijimin e një Zvicre të lirë, të pavarur dhe neutrale.
Pra, e ke përfunduar përmbledhjen tashmë?
Jo, ende jo.
Tani ajo më në fund e gris dhe kujton fjalët e mia:
Shumë — dhe jo vetëm një — vdiqën në atë ditë të paharrueshme.
Është turp, sepse jeta e Arnoldit do të na kishte pasur kaq shumë për të na thënë. ...
Ne duam të jemi të lirë, ashtu siç ishin baballarët tanë!
Më mirë vdekje sesa skllavëri!
Ne duam të besojmë në Perëndinë më të lartë dhe të jemi të papërkulur para fuqisë së njerëzve!
Ne duam të jemi të lirë, ashtu siç ishin baballarët tanë!
Më mirë vdekje sesa skllavëri!
Ne duam të besojmë në Perëndinë më të lartë dhe të jemi pa frikë.
para fuqisë së njerëzve!
Ne duam të jemi të lirë, ashtu siç ishin baballarët tanë!
Më mirë vdekje sesa skllavëri!
Ne duam të besojmë në Perëndinë më të lartë dhe të jemi të papërkulur përballë fuqisë së njerëzve!
Ne duam të jemi të lirë, ashtu siç ishin baballarët tanë!
Më mirë vdekje sesa skllavëri!
Ne duam të besojmë në Perëndinë më të lartë dhe të jemi të papërkulur para fuqisë së njerëzve!