Стратфор говор: "100 години американски напади врз германско-руското пријателство"
Советот за глобални прашања на Чикаго. 4 февруари 2015, Чикаго, САД
Се викам Ник Бранд и сум директор на заеднички програми во Чикашкиот совет за глобални прашања.
Ви благодарам што дојдовте.
Би сакал да ја искористам оваа можност да го поздравам Џорџ Фридман овде во Чикашкиот совет.
Мислам дека ова му е првпат овде, благодарам што ни се придруживте.
Џорџ Фридман: Ниту едно место не може да остане мирно засекогаш.
Ниту САД, мислам, ние (САД) постојано сме придружени (или погодени) од војни.
Се сомневам дека Европа нема да се врати на големи војни, но ќе се врати на нормални човечки услови:
Ќе има свои војни, свои времиња на мир и ќе ги губи своите животи.
Нема да има 100 милиони смртни случаи како во последната војна, но идејата за европски исклучок, мислам, ќе придонесе за тоа.
Ќе има конфликти во Европа; веќе имаше конфликти во Југославија, а сега и во Украина.
Односите на Европа со Соединетите Американски Држави – ние немаме односи со Европа.
Имаме односи со Романија, со Франција, но не постои Европа со која САД имаат односи.
Прашање од публиката: Дали исламскиот екстремизам е главната закана за Соединетите Американски
Држави и дали ќе исчезне или ќе продолжи да постои?
Џорџ Фридман: Тој е проблем за Соединетите Американски Држави, но не претставува егзистенцијална закана.
Ова мора да се реши соодветно. Имаме и други интереси во надворешната политика.
Главниот фокус на надворешната политика на САД во текот на минатиот век, за време на Првата и Втората светска војна и за
време на Студената војна, беше односот меѓу Германија и Русија, бидејќи заедно тие се единствената сила што може да нè загрози.
Нашата главна грижа беше да се осигураме дека ова нема да се случи.
Ако сте Украинец, ќе барате само оној што може да ви помогне, а тоа се Соединетите Американски Држави.
Минатата недела, или пред околу 10 дена, врховниот командант на американските копнени сили во
Европа, генерал Бен Хоџис, ја посети Украина.
Тој таму објави дека американските воени советници наскоро официјално ќе пристигнат во Украина.
Тој всушност им додели медали на украинските борци таму, иако американскиот воен
протокол забранува доделување медали на странци.
Но тој го направи тоа затоа што сакаше да покаже дека украинската армија е негова армија. Потоа си замина.
А сега Соединетите Американски Држави снабдуваат оружје, артилерија и друга воена опрема на балтичките
држави – балтичките држави, Романија, Полска и Бугарија.
Тоа е многу интересна точка.
Вчера, Соединетите Американски Држави објавија дека планираат да достават оружје во Украина.
Тоа беше одбиено, но тие го прават тоа, оружјето се доставува.
И во сите овие дејства, САД дејствуваат надвор од НАТО.
Ова е затоа што одлуките на НАТО мора да се носат едногласно од сите членки на НАТО.
Поентата на целата работа е дека САД воспоставуваат санитарен кордон, безбедносен појас, околу Русија.
И Русија го знае ова. Русија верува дека САД имаат намера да ја уништат Руската Федерација.
Мислам дека не сакаме да ги убиеме, туку само малку да ги повредеме или да им нанесеме некаква штета.
Во секој случај, сега сме повторно на старата игра.
И ако прашате Полјак, Унгарец или Романец, тие живеат во сосема поинаков свет од Германците, а
Германците живеат во сосема поинаков свет од Шпанците.
Значи, во Европа постои несогласување.
Но јас ќе ви кажам точно што ќе претпочитаат Украинците: тие ќе се обидат да ги доведат САД во својата земја.
Соединетите Американски Држави, од својот основен интерес, ги контролираат сите океани на светот.
Ниту една сила никогаш не го направила тоа.
По таа причина, ние ги освојуваме нациите на светот и тие не можат ништо да направат во врска со тоа.
Тоа е многу убаво нешто.
Одржувањето на контролата над океаните и во вселената е основата на нашата моќ.
Најдобриот начин да се победи непријателска флота е да се спречи нејзиното изградба.
Начинот на кој Британците обезбедија дека ниту една европска сила не може да ја изгради флотата беше
да ги натераат Европејците да се борат меѓу себе.
Политиката што би ја препорачал е онаа што Роналд Реган ја примени во Иран и Ирак.
Тој ги поддржуваше двете страни во војната, за да се борат меѓусебно наместо против нас.
Беше цинично, беше морално осудливо, но успеа.
И тоа е поентата: Соединетите Американски Држави не се во позиција да ја окупираат цела Евразија.
Во моментот кога нашите чизми ќе стапнат таму на земјата, ние сме демографски надмоќни.
Можеме да победиме армија, но не сме во позиција да го окупираме Ирак.
Самата идеја дека 130.000 американски војници окупираат земја со 25 милиони луѓе...
Односот на полицајци кон жители во Њујорк е поголем од односот на американски војници кон ирачкото население.
Значи, не сме во позиција да интервенираме воено насекаде, но сме во позиција, пред сè, да ги поддржиме силите што се борат
меѓусебно, за да можат да се концентрираат на себе – да ги поддржиме политички, финансиски и воено, со
снабдување со оружје и испраќање американски советници.
А во вонредни случаи, како што направивме во Јапонија, не, во Виетнам, Ирак и
Авганистан, да се интервенира со саботажни напади.
Тактиката на превентивни напади не е наменета да го порази непријателот, туку да го извади од рамнотежа.
Обидовме тоа во секоја војна, како во Авганистан, каде што ја извадивме Ал Каеда од рамнотежа.
Проблемот што го имаме, бидејќи сме толку млади и глупави, е што ги извадуваме непријателите од рамнотежа наместо да кажеме:
Направивме добра работа, ајде сега да си одиме дома, да кажеме:
Леле, тоа беше лесно. Ајде и тука да изградиме демократија.
Тоа беше моментот на нашата ментална слабост што нè надвладе.
Затоа, одговорот е дека САД не можат да интервенираат воено насекаде во Евразија.
Интервенцијата мора да биде селективна и што е можно поретка.
Воената интервенција е посебен случај за нас, последно средство.
Не можеме да ги испратиме американските трупи како прв чекор.
Но ако испратиме американски трупи, тогаш, како што веќе јасно разбравме од искуството,
Интервенцијата мора да биде ограничена и да не достигне огромни размери.
Се надеваме дека овој пат разбравме, бидејќи обично им треба малку време на децата да научат на час.
Но, апсолутно си во право, ние како империја не можеме да го направиме тоа (да интервенираме насекаде).
Британците во тоа време не ја окупираа Индија; тие едноставно ги презедоа поединечните држави
на Индија и ги оставија да се борат меѓу себе.
Британците поставија британски офицери во индиската армија.
Древните Римјани не испраќаа трупи во оддалечени региони надвор од Римската Империја, туку таму поставуваа проримски кралеви.
Овие кралеви владееја во други земји во име на Римската Империја и беа одговорни за
одржување на проримски мир на границите на империјата.
Ова беше случај, на пример, со Партското Царство.
Значи, империите кои се обидуваат директно да владеат во окупираните територии не успеваат, како што
беше случајот со нацистичката империја, на пример.
Зашто никој нема доволно моќ да владее директно.
Мора да бидеш паметен во тоа.
Сепак, тоа не е наш проблем.
Тоа всушност значи дека ние сме империја како таква.
Сепак, не треба да мислиме дека можеме да се опуштиме, да си одиме дома и да престанеме да се грижиме за ништо.
Ние сме само околу три поглавја во книгата.
Следно прашање од публиката:
Дали ве разбрав правилно дека европската валута, еврото, нема да опстане...?
Џорџ Фридман: Прашањето што сега е на масата за Русите е дали тие сакаат Украина да биде буферска зона меѓу Русија и Западот која
барем ќе остане неутрална – или Западот ќе напредува толку далеку во Украина што Западот (НАТО) ќе
биде само 100 км од Сталинград и 500 км од Москва?
За Русија, статусот на Украина е егзистенцијално прашање.
И Русите не можат едноставно да си заминат и да се откажат од ова прашање.
За Соединетите Американски Држави, ако Русија продолжи да се меша во Украина, ние ќе ја запреме Русија.
За таа цел беа преземени мерки, за кои генералот Ходџис беше обвинет.
Станува збор за претходно позиционирање на трупи во Романија, Бугарија, Полска и балтичките држави – Интермариум, територијата
меѓу Црното и Балтичкото Море, за која сонувал Пилсудски.
Ова е претпочитаното решение за САД.
А она за што немаме одговор е прашањето:
Што ќе направи Германија во оваа ситуација?
Вистинската непозната променлива во Европа се Германците. Ако САД го изградат овој безбедносен појас, не во
Украина, туку на запад, руското влијание во Украина ќе ослабне.
Не знаеме каква ќе биде германската позиција.
Германија е во многу чудна ситуација.
Поранешниот германски канцелар Герхард Шредер е член на надзорниот одбор на "Газпром".
Германците имаат многу сложен однос со Русите.
Но тие самите не знаат што да прават.
Тие треба да ги извезуваат своите стоки, а Русите можат да ги купат.
Од друга страна, тие ја губат својата зона за слободна трговија, која им е потребна за да изградат други работи.
Главната загриженост на САД е дека германскиот капитал и германските технологии ќе се комбинираат со
руските ресурси на суровини и руската работна сила,
се комбинираат за да формираат единствена комбинација која САД се обидуваат да ја спречат веќе еден век.
Па како можеме да спречиме оваа германско-руска комбинација да се случи?
САД се подготвени да ги стават своите карти на маса: тоа е линијата меѓу балтичките држави и Црното Море.
Од руската страна, картите секогаш биле на масата.
За нив е клучно Украина да стане неутрална земја, а не прозападна.
Белорусија е поинаква работа овде.
Па, секој што може да ми одговори на тоа прашање, што ќе направат Германците во оваа ситуација, може и да ми
каже како ќе изгледаат следните 20 години од историјата.
Но, за жал, Германците мораат повторно и повторно да ја донесуваат оваа одлука.
И тоа е вечниот проблем на Германија.
Германија е економски исклучително моќна, но истовремено многу кревка во геополитички поглед.
И тие никогаш не знаат како и каде можат да го продадат својот извоз.
Од 1871 година, ова секогаш беше германското прашање. И прашањето за Европа.
Разгледајте го германското прашање, кое сега повторно се поставува.
Тоа е следното прашање што треба да го поставиме – но не го правиме тоа затоа што не знаеме што ќе направат Германците.