Przemówienie Stratfor: "100 lat ataków USA na przyjaźń niemiecko-rosyjską"
Chicago Council on Global Affairs. 4 lutego 2015 r., Chicago, USA
Nazywam się Nick Brand i jestem dyrektorem ds. wspólnych programów w Chicago Council on Global Affairs.
Dziękujemy za przybycie.
Korzystając z okazji, chciałbym powitać George'a Friedmana w Chicago Council.
Myślę, że to jego pierwszy raz tutaj, dziękuję za bycie z nami.
George Friedman: Żadne miejsce nie może pozostać spokojne w dłuższej perspektywie.
Nawet USA, mam na myśli to, że nam (USA) zawsze towarzyszą (lub dotykają) wojny.
Podejrzewam, że Europa nie powróci do wielkich wojen, ale powróci do ludzkiej normalności:
Będzie miał swoje wojny, czasy pokoju i straci życie.
Nie będzie 100 milionów ofiar śmiertelnych, jak podczas ostatniej wojny, ale idea
europejskiego wyboru, jak sądzę, przyczyni się do tego.
Będą konflikty w Europie, były już konflikty w Jugosławii, a teraz także w Ukrainie.
Stosunki Europy ze Stanami Zjednoczonymi - nie mamy stosunków z Europą.
Mamy stosunki z Rumunią, z Francją, ale nie ma Europy, z którą USA utrzymywałyby stosunki.
Pytanie od publiczności: Czy islamski ekstremizm jest głównym zagrożeniem dla Stanów
Zjednoczonych i czy wygaśnie, czy też będzie nadal istniał?
George Friedman: Stanowi problem dla Stanów Zjednoczonych, ale nie zagrożenie egzystencjalne.
Musimy sobie z tym odpowiednio poradzić. Mamy inne interesy w polityce zagranicznej.
Głównym przedmiotem zainteresowania amerykańskiej polityki zagranicznej w ubiegłym wieku, podczas pierwszej i drugiej wojny
światowej oraz zimnej wojny, były stosunki między Niemcami a Rosją, ponieważ
zjednoczone są jedyną potęgą, która może nam zagrozić.
Naszym głównym celem było upewnienie się, że tak się nie stanie.
Jeśli jesteś Ukraińcem, będziesz szukał jedynej osoby, która może ci pomóc, a są nią Stany Zjednoczone.
W zeszłym tygodniu, czyli około 10 dni temu, naczelny dowódca amerykańskich sił lądowych w
Europie, generał Ben Hodges, odwiedził Ukrainę.
Zapowiedział tam, że amerykańscy doradcy wojskowi wkrótce oficjalnie przybędą do Ukrainy.
Faktycznie rozdał medale ukraińskim bojownikom, chociaż amerykański protokół wojskowy
zabrania przyznawania medali obcokrajowcom.
Ale zrobił to, ponieważ chciał pokazać, że ukraińska armia jest jego armią. Potem odszedł.
A teraz Stany Zjednoczone dostarczają broń, artylerię i inny sprzęt wojskowy do krajów bałtyckich
- krajów bałtyckich, Rumunii, Polski i Bułgarii.
To bardzo interesująca kwestia.
Wczoraj Stany Zjednoczone ogłosiły, że zamierzają dostarczyć broń do Ukrainy.
Zaprzeczono temu, ale oni to robią, broń jest dostarczana.
We wszystkich tych działaniach USA działają poza NATO.
Wynika to z faktu, że decyzje NATO muszą być podejmowane jednomyślnie przez wszystkich członków NATO.
Chodzi o to, że USA budują wokół Rosji kordon sanitarny, pas bezpieczeństwa.
I Rosja o tym wie. Rosja wierzy, że USA zamierzają rozbić Federację Rosyjską.
Nie sądzę, że chcemy ich zabić, chcemy ich tylko zranić lub zadać im dodatkowe obrażenia.
Tak czy inaczej, wróciliśmy do starej gry.
A jeśli zapytasz Polaka, Węgra czy Rumuna, oni żyją w zupełnie innym świecie niż Niemcy, a
Niemcy żyją w zupełnie innym świecie niż Hiszpanie.
W Europie panuje więc niezgoda.
Ale powiem ci dokładnie, co Ukraińcy będą faworyzować: będą próbowali sprowadzić USA do swojego kraju.
Stany Zjednoczone, ze względu na swój fundamentalny interes, kontrolują wszystkie oceany świata.
Żadna władza nigdy tego nie zrobiła.
Dlatego najeżdżamy narody tego świata, a one nie mogą nic z tym zrobić.
To bardzo miła rzecz.
Utrzymanie kontroli nad oceanami i przestrzenią kosmiczną jest podstawą naszej potęgi.
Najlepszym sposobem na pokonanie floty wroga jest uniemożliwienie jej budowy.
Sposób, w jaki Brytyjczycy zadbali o to, by żadna europejska potęga nie mogła zbudować floty,
polegał na tym, że Europejczycy walczyli ze sobą.
Zalecałbym politykę, którą Ronald Reagan zastosował w Iranie i Iraku.
Wspierał obie strony w wojnie, aby walczyły przeciwko sobie, a nie przeciwko nam.
To było cyniczne, nie było moralnie uzasadnione, ale zadziałało.
I o to właśnie chodzi: Stany Zjednoczone nie są w stanie okupować całej Eurazji.
W momencie, gdy nasze buty dotkną tam ziemi, będziemy mieli demograficzną przewagę liczebną.
Możemy rozbić armię, ale nie jesteśmy w stanie okupować Iraku.
Sam pomysł 130 000 amerykańskich żołnierzy okupujących 25-milionowy kraj...
Stosunek liczby policjantów do populacji Nowego Jorku jest większy niż stosunek liczby
żołnierzy amerykańskich do populacji Iraku.
Tak więc nie jesteśmy w stanie interweniować militarnie wszędzie, ale jesteśmy w stanie, po pierwsze, wspierać mocarstwa, które
walczą ze sobą, aby mogły skoncentrować się na sobie - wspierać je: politycznie, finansowo, militarnie,
dostarczając broń i wysyłając amerykańskich doradców.
A w wyjątkowych przypadkach, jak to miało miejsce w Japonii, Wietnamie, Iraku i Afganistanie, interweniować
za pomocą uderzeń wyprzedzających (ataków psujących).
Taktyka uderzeń wyprzedzających nie ma na celu pokonania wroga, ale raczej wytrącenie go z równowagi.
Staraliśmy się to robić w każdej wojnie, na przykład w Afganistanie, gdzie wytrąciliśmy Al-Kaidę z równowagi.
Problem, który mamy, odkąd jesteśmy tacy młodzi i głupi, polega na tym, że zamiast mówić, że wróg jest wytrącony z równowagi:
Wykonaliśmy dobrą robotę, chodźmy do domu, mówimy:
Człowieku, to było łatwe, zbudujmy tu kolejną demokrację.
To był moment, w którym uderzyła nas słabość naszych umysłów.
Dlatego odpowiedź brzmi, że USA nie mogą interweniować militarnie wszędzie w Eurazji.
Należy interweniować wybiórczo i tak rzadko, jak to możliwe.
Dla nas interwencja wojskowa jest szczególnym przypadkiem, ostatecznością.
Nie możemy wysłać wojsk amerykańskich jako pierwszego kroku.
Ale jeśli wyślemy wojska amerykańskie, to wtedy, i już wyraźnie zrozumieliśmy to z doświadczenia,
Interwencja musi być ograniczona i nie może osiągać gigantycznych rozmiarów.
Miejmy nadzieję, że zrozumieliśmy to tym razem, ponieważ nauka w klasie zwykle zajmuje dzieciom trochę czasu.
Ale masz całkowitą rację, my jako imperium nie możemy tego zrobić (interweniować wszędzie).
Brytyjczycy nie okupowali wtedy Indii, po prostu zajęli poszczególne stany Indii i zmusili je do walki ze sobą.
Brytyjczycy zainstalowali brytyjskich oficerów w indyjskiej armii.
Starożytni Rzymianie również nie wysyłali wojsk do odległych regionów poza Imperium Rzymskim, ale
zamiast tego rozmieszczali tam prorzymskich królów.
Królowie ci rządzili Imperium Rzymskim w innych krajach i byli odpowiedzialni za
utrzymanie prorzymskiego pokoju na granicach imperium.
Tak było na przykład w przypadku Imperium Partyjskiego.
Tak więc imperia, które próbują rządzić bezpośrednio na okupowanych terytoriach, takie imperia upadają, jak miało
to miejsce na przykład w przypadku imperium nazistowskiego.
Ponieważ nikt nie ma wystarczającej władzy, aby rządzić bezpośrednio.
Trzeba być w tym sprytnym.
Nie jest to jednak nasz problem.
W rzeczywistości oznacza to, że jesteśmy imperium jako takim.
Nie powinniśmy jednak myśleć, że możemy się zrelaksować, wrócić do domu i przestać martwić się o cokolwiek.
Jesteśmy dopiero w trzecim rozdziale książki.
Następne pytanie od publiczności:
Czy dobrze zrozumiałem, że europejska waluta, euro, nie przetrwa...?
George Friedman: Pytanie, które stoi teraz przed Rosjanami, brzmi: czy chcecie, aby Ukraina była strefą buforową między Rosją
a Zachodem, która przynajmniej pozostanie neutralna - czy też Zachód wepchnie się tak daleko do Ukrainy,
że Zachód (NATO) będzie tylko 100 kilometrów od Stalingradu i 500 kilometrów od Moskwy?
Dla Rosji status Ukrainy jest kwestią egzystencjalną.
A Rosjanie nie mogą po prostu odejść i odpuścić w tej sprawie.
Dla USA, jeśli Rosja nadal będzie trzymać się Ukrainy, powstrzymamy Rosję.
W tym celu podjęto działania, za które obwiniono generała Hodgesa.
Chodzi o rozmieszczenie wojsk w Rumunii, Bułgarii, Polsce i krajach bałtyckich - Intermarium, terytorium między
Morzem Czarnym a Bałtykiem, które było marzeniem Piłsudskiego.
Jest to preferowane rozwiązanie dla USA.
Nie znamy odpowiedzi na to pytanie:
Co w tej sytuacji zrobią Niemcy?
Prawdziwą niewiadomą zmienną w Europie są Niemcy, jeśli USA zbudują ten pas bezpieczeństwa, to nie na Ukrainie,
tylko na Zachodzie i wpływy Rosjan w Ukrainie zmaleją.
Nie wiemy, jakie będzie stanowisko Niemiec.
Niemcy znajdują się w bardzo szczególnej sytuacji.
Były kanclerz Niemiec Gerhard Schröder zasiada w radzie nadzorczej Gazpromu.
Niemcy mają bardzo złożone relacje z Rosjanami.
Ale sami nie wiedzą, co robić.
Muszą eksportować swoje towary, Rosjanie mogą im je odebrać.
Z drugiej strony tracą strefę wolnego handlu, której potrzebują do budowy innych rzeczy.
Główną obawą USA jest to, że niemiecki kapitał i niemieckie technologie zostaną połączone z
rosyjskimi zasobami surowcowymi i rosyjską siłą roboczą,
łączą się, tworząc unikalną kombinację, której USA próbują zapobiec od stulecia.
Jak więc można zapobiec tej niemiecko-rosyjskiej kombinacji?
USA są gotowe wyłożyć karty na stół: jest to linia między Bałtykiem a Morzem Czarnym.
Karty zawsze leżały na stole dla Rosji.
Dla nich kluczowe jest, aby Ukraina stała się krajem neutralnym, a nie prozachodnim.
Białoruś to zupełnie inna sprawa.
Cóż, każdy, kto może dać mi odpowiedź na pytanie, co Niemcy zrobią w tej sytuacji, może mi również
powiedzieć, jak będzie wyglądać następne 20 lat historii.
Ale niestety Niemcy muszą podejmować tę decyzję raz za razem.
I to jest odwieczny problem Niemiec.
Niemcy są niezwykle potężne gospodarczo, ale jednocześnie bardzo kruche geopolitycznie.
I nigdy nie wiedzą, jak i gdzie mogą sprzedać swój eksport.
Od 1871 roku zawsze była to kwestia niemiecka. I kwestia Europy.
Pomyślmy o kwestii niemieckiej, która teraz powraca.
To kolejne pytanie, które musimy zadać - ale nie robimy tego, ponieważ nie wiemy, co zrobią Niemcy.