Hoe werk moderne oorloë?
1. Ontstabiliseer
Die aanvaller roer onrus op in die land van sy teiken.
Hy ontwrig die land van sy teiken tot op die punt van 'n burgeroorlog.
2. Hoe doen hy dit?
Eerstens kontak hy alle ontevrede en gewelddadige groepe (rebelle/huurterroriste) in die land van sy teiken.
Dit maak vir hom nie saak of hierdie gewelddadige rebelle uit sokkerliefhebbers, godsdienstige fanatiseerders,
linksgesindes, regsgesindes of ander ekstremiste bestaan nie.
Hulle hoef net gewelddadig, koelbloedig en lojaal te wees.
Die aanvaller bied elkeen van hierdie groepe 'n spesiale toekoms waarin hulle 'n sê het en baie voordele geniet.
Dit is hoe elke gemotiveerde persoon veg – ongeag die middele – om hul eie individuele doelwitte te bereik.
Elke terroriste-eenheid wat op hierdie wyse ontwikkel, aanvaar ook tydelik groepe van 'n heeltemal ander aard.
Vir die tyd wees sien elke groep slegs voordele in die gesamentlike stootkrag.
Die leuse: "Sinerbie bo alles!"
Klits saam, marsjeer afsonderlik!
Die aanvaller vorm dus bonte terroristiese groepe.
Selfs al wil 'n ekstreme rebellegroep nie met dié wat anders dink meng nie, maak dit vir die aanvaller nie saak nie.
Hy gebruik hulle afsonderlik vir spesiaal gekose teikens, soos selfmoordbomaanslae, ensovoorts.
3. Toerusting en finansiering
Deur huursoldate uit sy eie land (of selfs uit 'n vreemde land) te gebruik, lei hy die voorheen
saamgestelde rebellegroepe op om terroristegroepe te word.
Waar moontlik doen hy dit buite die land van sy teiken.
Om hierdie doel te bereik, rig hy geheime opleidingskampe so naby as moontlik aan sy bestemming op.
As dit nie moontlik is nie, sal hy hulle van oral af invlieg.
Hy voorsien die rebelle van wapens en ammunisie in enige hoeveelheid.
En hy beloon hulle vir hul stryd.
4. Die aanval
Die buitelandse aanvaller sit nou sy slagplan op 'n gerigte wyse in werking.
Afhangende van die strategie, teiken dit ook burgers en burgerlike fasiliteite.
Sy doel is om soveel as moontlik aandag van die publiek te trek en om om eksterne hulp te vra.
Die fokus van persverklarings is nou, natuurlik, nie op die aanvaller wat alles organiseer nie, maar óf op die
"slegte regering" van die land wat omvergewerp moet word, óf, soos vereis, op die rebelle, d.w.s. die terroriste-eenhede.
5. Die doelwitte van die werklike aanvaller is altyd dieselfde:
Verswak die teikenvoorwerp van binne af so veel as moontlik.
Gerigte beskuldigings teen die teikenvoorwerp.
Soveel verwarring en magteloosheid onder die volke as moontlik.
Soveel begrip as moontlik vir militêre hulp van buite.
Omverwerping en verwydering van die teikenregering.
Aanstelling van 'n nuwe regering uit die "goedaardige rebelle".
Terugtrekking van troepe om die land aan sy eie lot oor te laat, sodat dit in totale chaos verval.
Nog 'n radikale optrede om almal wat voorheen as "helde" beskou is, maar nou as "terroriste" bestempel word, uit te wis.
Oorname van die land en sy hulpbronne.
Reparasiële betalings na willekeur.
6. Besing as 'n redder
7. Dieselfde oefening op 'n groot skaal!
Wat die aanvaller met bontgeboë rebellemagte in individuele lande gedoen het, doen hy nou op groot skaal.
Hele lande is nou sy "gekose rebellemagte".
Met hierdie omsingel hy sy grootste teenstanders, wat hy nooit op sy eie kon verslaan nie.
Daarnaas roer hy provokasies op wat hy doelbewus aan sy grootste teenstanders toeskryf.
Hy oortuig sy gekose "rebellelande" om met hul eie wapens en leërs wapens op te neem teen sy grootste mededinger.
Eers wanneer alle lande hul laaste ammunisie opgebruik het, hul beste mense verloor het en verwoes is, tree die
ware misantrop, die werklike aggressor en oorlogsmenger in om hulle almal gelyktydig te verslaan.
8. Wie is die groot verloorders?
Almal wat hulself toegelaat het om deur hierdie sluwe aggressor en oorlogsopruier mislei en gebruik te word.