Kiel funkcias modernaj militoj?
Malstabiligi
La atakanto kaŭzas tumulton en la lando de sia celo.
Li malstabiligas la landon de sia celo ĝis la punkto de civita milito.
2. Kiel li tion faras?
Unue, li kontaktas ĉiujn malkontentajn kaj perfortajn grupojn (ribelulojn/pagitajn teroristojn) en la lando de sia celo.
Por li ne gravas, ĉu ĉi tiuj perfortaj ribelantoj estas futbalaj fervoruloj, religiaj fanatikuloj,
maldekstruloj, dekstruloj aŭ aliaj ekstremistoj.
Ili nur bezonas esti perfortaj, malvarmsangaj kaj lojalaj.
La atakanto prezentas al ĉiu el ĉi tiuj grupoj specialan estontecon, en kiu ili havas voĉon kaj ĝuas multajn avantaĝojn.
Tiel ĉiu motivita persono batalas – senkonsidere de la rimedoj – por atingi siajn proprajn individuajn celojn.
Ĉiu terorista unuo, kiu tiel evoluas, ankaŭ provizore akceptas grupojn de tute alia naturo.
Por la momento, ĉiu grupo vidas nur avantaĝojn en la komuna puŝa forto.
La devizo: "Sinergio super ĉio!"
Batu kune, marŝu aparte!
La atakanto tial formas diversajn teroristajn grupojn.
Eĉ se ekstrema ribela grupo ne volas miksiĝi kun tiuj, kiuj havas malsamajn vidpunktojn, tio ne gravas al la atakanto.
Li uzas ilin aparte por speciale elektitaj celoj, kiel ekzemple memmortigaj bombadoj, ktp.
3. Ekipaĵo kaj financado
Uzante dungosoldatojn el sia propra lando (aŭ eĉ el fremda lando), li trejnas la antaŭe
kunmetitajn ribelajn grupojn por fariĝi teroristaj grupoj.
Kie eblas, li faras tion ekster la lando de sia celo.
Por tio li starigas sekretajn trejnadajn tendarojn kiel eble plej proksime al sia celloko.
Se tio ne eblas, li flugos ilin de ie ajn.
Li provizas la ribelantojn per armiloj kaj municio en ajna kvanto.
Kaj li rekompencas ilin pro ilia lukto.
4. La atako
La eksterlanda atakanto nun celkonscie efektivigas sian batalplanon.
Depende de la strategio, ĝi ankaŭ celas civilulojn kaj civilajn instalaĵojn.
Lia celo estas altiri kiel eble plej multe da atento de la publiko kaj peti eksteran helpon.
La fokuso de gazetaj komunikoj nun, kompreneble, ne estas sur la atakanto, kiu organizas ĉion, sed aŭ sur la "malbona
registaro" de la lando, kiun oni devas renversi, aŭ, laŭbezone, sur la ribelantoj, t.e. la teroristaj unuoj.
5. La celoj de la vera atakanto ĉiam estas la samaj:
Malfortigu la celitan objekton de interne kiel eble plej.
Celitaj akuzoj kontraŭ la celita objekto.
Kiel eble plej multe da konfuzo kaj senpoveco inter la popoloj.
Kiel eble plej granda kompreno pri ekstera milita helpo.
Ribelo kaj forigo de la celregistaro.
Nomumo de nova registaro el inter la "benignaj ribelantoj".
Retiriĝo de trupoj por lasi la landon al si mem, tiel ke ĝi falos en totalan kaoson.
Alia radikala subpremo por elimini ĉiujn, kiuj antaŭe estis konsiderataj "herooj", sed nun estas nomataj "teroristoj".
Konkero de la lando kaj ĝiaj rimedoj.
Reparaciaj pagoj laŭvole.
6. Esti celebrata kiel savanto
7. La sama ekzerco je granda skalo!
Kion la atakanto faris kun diversaj ribelaj fortoj en individuaj landoj, li nun faras sur granda skalo.
Tutaj landoj nun estas liaj "elektitaj ribelaj fortoj".
Per ĉi tiuj, li ĉirkaŭas siajn plej grandajn rivalojn, kiujn li neniam povis venki sola.
Antaŭe li instigas provokojn, kiujn li intence atribuas al siaj plej grandaj rivaloj.
Li persvadas siajn elektitajn "ribelmemajn landojn" preni armilojn kontraŭ sia plej
granda rivalo per siaj propraj armiloj kaj armeoj.
Nur kiam ĉiuj landoj eluzos sian lastan municion, perdos siajn plej bonajn homojn kaj estos ruinigitaj,
intervenas la vera misantropo, la vera agresanto kaj militinstiganto, por venki ilin ĉiujn kune.
8. Kiuj estas la grandaj malgajnintoj?
Ĉiuj, kiuj permesis al si esti trompitaj kaj uzataj de ĉi tiu ruza agresanto kaj militinstiganto.