Ինչպե՞ս են գործում ժամանակակից պատերազմները։
1. Անկայունացնել
Հարձակվողը խառնաշփոթ է ստեղծում իր թիրախի երկրում։
Նա իր թիրախի երկիրը ապակայունացնում է մինչև քաղաքացիական պատերազմի աստիճան։
2. Նա դա ինչպես է անում?
Առաջին հերթին նա կապվում է թիրախային երկրի բոլոր դժգոհ և բռնի խմբերի (ապստամբներ/վարձկան ահաբեկիչներ) հետ։
Նրա համար նշանակություն չունի՝ արդյոք այս բռնի ապստամբները ֆուտբոլի երկրպագուներ են, կրոնական
ֆանատիկներ, ձախակողմյան, աջակողմյան կամ այլ ծայրահեղականներ։
Նրանք պարզապես պետք է լինեն բռնի, սառնասիրտ և հավատարիմ։
Հարձակվողը յուրաքանչյուր այս խմբին առաջարկում է հատուկ ապագա, որտեղ նրանք ունեն խոսքի
իրավունք և վայելում են բազմաթիվ առավելություններ։
Այսպես է, որ յուրաքանչյուր մոտիվացված մարդ՝ անկախ միջոցներից, պայքարում է իր անհատական նպատակներին հասնելու համար։
Այսպիսով զարգացող յուրաքանչյուր ահաբեկչական միավոր ժամանակավորապես ընդունում է ամբողջովին այլ բնույթի խմբեր։
Այս պահին յուրաքանչյուր խումբ համատեղ հրող ուժում միայն առավելություններ է տեսնում։
Դևիզը՝ «Սիներգիան ամենից վեր»
Խփիր միասին, քայլիր առանձին!
Հետևաբար հարձակվողը ձևավորում է խառնաշփոթ ահաբեկչական խմբեր։
Չնայած ծայրահեղ ապստամբական խումբը չցանկանա խառնվել նրանց հետ, ովքեր ունեն տարբեր
տեսակետներ, հարձակվողի համար դա նշանակություն չունի։
Նա դրանք առանձին է օգտագործում հատուկ ընտրված թիրախների համար, օրինակ՝ ինքնասպանական պայթյուններ և այլն։
3. Սարքավորումներ և ֆինանսավորում
Իր երկրի (կամ նույնիսկ օտար երկրի) վարձկանների օգնությամբ նա վերապատրաստում է նախկինում հավաքված
ապստամբական խմբերը՝ դրանք ահաբեկչական խմբեր դարձնելու համար։
Երբ հնարավոր է, նա դա անում է իր թիրախի երկրի սահմաններից դուրս։
Այդ նպատակով նա իր նպատակակետին հնարավորինս մոտ տեղերում կազմակերպում է գաղտնի մարզումային ճամբարներ։
Եթե սա հնարավոր չէ, նա դրանք կբերել է ցանկացած վայրից։
Նա ապստամբներին մատակարարում է զենքեր և փամփուշտներ ցանկացած քանակով։
Եվ նա պարգևատրում է նրանց իրենց պայքարի համար։
4. Հարձակում
Արտասահմանյան հարձակվողը այժմ թիրախային կերպով իր մարտական պլանը գործի է դնում։
Ըստ ռազմավարության՝ այն նաև թիրախավորում է խաղաղ բնակչությանը և քաղաքացիական օբյեկտները։
Նրա նպատակը հնարավորինս շատ հանրային ուշադրություն գրավելն ու արտաքին օգնություն կոչելն է։
Մամուլի հաղորդագրությունների ուշադրությունը այժմ, իհարկե, ոչ թե կազմակերպիչ հարձակվողի վրա է, այլ կամ տապալվելիք
երկրի «վատ կառավարության» վրա, կամ, ըստ անհրաժեշտության, ապստամբների՝ ահաբեկչական ստորաբաժանումների վրա։
5. Իրական հարձակվողի նպատակները միշտ նույնն են:
Նպատակակետին ներսից հնարավորինս թուլացրեք։
Նպատակային մեղադրանքներ թիրախային օբյեկտի դեմ։
Ժողովուրդների մեջ հնարավորինս շատ շփոթություն և անօգնականություն։
Արտաքին ռազմական օգնության նկատմամբ հնարավորինս մեծ ըմբռնում։
Նպատակային կառավարության տապալում և հեռացում։
«Բարի ապստամբների» շարքից նոր կառավարության նշանակում։
Զորքերի դուրսբերումը թույլ կտա երկրին ինքնուրույն մնալ, որպեսզի այն ընկղմվի ամբողջական խառնաշփոթի մեջ։
Մեկ այլ արմատական ճնշում՝ վերացնելու բոլոր նրանց, ովքեր նախկինում համարվում էին «հերոսներ», սակայն այժմ կոչվում են «ահաբեկիչներ»։
Երկրի և նրա ռեսուրսների գրավում։
Ցանկությամբ վերականգնողական վճարումներ։
6. Փրկիչ հռչակվել
7. Նույն վարժությունը մեծ մասշտաբով!
Ինչ որ հարձակվողը անհատական երկրներում բազմազան ապստամբ ուժերով էր անում, այժմ նա դա անում է լայնածավալ մասշտաբով։
Ամբողջ երկրները այժմ նրա «ընտրված ապստամբ ուժերն» են։
Նրանցով նա շրջապատում է իր ամենամեծ մրցակիցներին, որոնց ինքը երբեք ինքնուրույն չէր կարող հաղթել։
Դրանից առաջ նա հրահրում է պրովոկացիաներ, որոնք դիտավորյալ վերագրում է իր ամենամեծ մրցակիցներին։
Նա համոզում է իր ընտրած «ապստամբ երկրներին» իրենց սեփական զենքերով և բանակներով զենք բարձրացնել իր ամենամեծ մրցակցի դեմ։
Միայն երբ բոլոր երկրները սպառեն իրենց վերջին փամփուշտները, կորցնեն իրենց լավագույն մարդկանց և ավերվեն, այդժամ
իրական մարդատյացը, իսկական ագրեսորն ու պատերազմավարը միջամտում է՝ նրանց բոլորին միասին պարտության մատնելու համար։
8. Ովքե՞ր են մեծ պարտվողները։
Բոլոր նրանք, ովքեր թույլ տվեցին իրենց խաբվել և օգտագործվել այս նենգ հարձակվողի և պատերազմ հրահրողի կողմից։