Kepiye prang modhèren bisa mlaku?
1. Nggoyahaké kestabilan
Panyerang nggawe rusuh ing negara targeté.
Dheweke ngganggu stabilitas negara sasarané nganti tekan perang saudara.
2. Kepiye carane dheweke nindakake kuwi?
Kaping pisan, dhèwèké ngubungi kabèh kelompok sing ora puas lan kasar (pemberontak/teroris bayaran) ing nagara sasarané.
Dheweke ora peduli apa para pemberontak kasar iki kuwi penggemar bal-balan, fanatik agama,
wong kiwa, wong tengen, utawa ekstremis liyane.
Padha mung perlu kasar, ati adhem, lan setya.
Panyerang maringi saben klompok iki masa depan khusus ing ngendi padha bakal duwe hak milih lan ngrasakake akeh kauntungan.
Iki carane saben wong sing termotivasi berjuang – tanpa nggatekake cara – kanggo nggayuh tujuane dhewe.
Saben unit teroris sing berkembang kanthi cara iki uga sementara nampa klompok-klompok sing sipaté béda banget.
Saiki saben klompok mung weruh kauntungan ing pasukan dampak gabungan.
Moto: "Sinergi luwih utama tinimbang apa waé!"
Pukul bebarengan, maju piyambak!
Mula penyerang mbentuk kelompok teroris sing campur-campur.
Sanajan klompok pemberontak ekstrim ora kepengin nyampur karo wong-wong sing nduwé
pandangan béda, iki ora dadi masalah kanggo penyerang.
Dheweke nggunakake mau sacara kapisah kanggo sasaran sing dipilih khusus, kaya bom bunuh diri, lan sapiturute.
3. Piranti lan pembiayaan
Kanthi nggunakake tentara bayaran saka negarane dhewe (utawa malah saka negara manca), dheweke nglatih kelompok pemberontak
sing wis dibentuk sadurunge supaya dadi kelompok teroris.
Yen bisa, dheweke nindakake iki ing njaba negara targeté.
Kanggo tujuan iki, dhèwèké nyiyapaké kamp latihan rahasia sing sakcedhaké bisa marang panggonané.
Yen iki ora bisa, dheweke bakal ngeterake saka endi wae.
Dheweke nyedhiyakake para pemberontak karo senjata lan amunisi ing jumlah apa wae.
Lan dhèwèké maringi ganjaran marang wong-wong mau amarga perjuangane.
4. Serangan
Penyusup asing saiki lagi ngetrapake rencana peperangane kanthi cara sing terarah.
Gumantung marang strategi, iki uga sacara khusus nyerang warga sipil lan fasilitas sipil.
Tujuane yaiku narik kawigaten saka masyarakat sak akèh-akèhé lan njaluk pitulungan saka njaba.
Fokus siaran pers saiki mesthi ora ana ing panyerang sing ngatur kabeh, nanging ana ing "pamaréntah ala" saka
nagara sing arep digulingaké utawa, miturut kabutuhan, ana ing para pemberontak, yaiku unit-unit teroris.
5. Tujuan penyerang sejati mesthi padha:
Paring ringkihake obyek sasaran saka njero sak isa-isané.
Tuduhan sing ditujokake marang obyek sasaran.
Sak akeh-akehé kebingungan lan rasa ora kuwasa ing antarané wong-wong.
Pangerten sakabehe sing bisa kanggo pitulungan militer saka njaba.
Ngrebut lan mbusak pamaréntah sasaran.
Pengangkatan pamaréntah anyar saka antarané "pemberontak jinak".
Penarikan pasukan kanggo ninggalake negara marang nasibe dhewe, supaya negara kasebut mlebu ing kekacauan total.
Penindasan radikal liyane kanggo ngilangi kabèh wong sing biyèn dianggep pahlawan nanging saiki diarani teroris.
Pangrebutan negara lan sumber dayane.
Pembayaran ganti rugi miturut karsa.
6. Disingkèkaké minangka juru nylametaké
7. Latihan sing padha ing skala gedhe!
Apa sing ditindakake penyerang karo pasukan pemberontak sing campur-campur ing saben
negara, saiki ditindakake kanthi skala gedhe.
Saiki kabèh negara iku dadi pasukan pemberontak pilihané.
Kanthi iki, dhèwèké ngubengi mungsuh-mungsuh paling gedhé sing ora tau bisa dhèwèké kalahaké dhéwé.
Sadurunge, dhèwèké nyulut provokasi sing kanthi sengaja dituduhaké marang mungsuh paling gedhé.
Dheweke ngyakinake negara-negara pemberontak sing dipilih kanggo ngangkat senjata nglawan mungsuh
paling gedhé nganggo senjata lan tentara dhéwé.
Mung nalika kabèh negara wis ngentèkaké peluru pungkasané, kelangan wong-wong paling apik lan rusak, manungsatya
sejati, agresor sejati lan tukang nyebar peperangan bakal campur tangan kanggo ngalahaké kabèh mau bebarengan.
8. Sapa sing rugi gedhé?
Kabeh wong sing ngidini awake dhewe ditipu lan dimanfaatake dening penjajah licik lan tukang nyebar peperangan iki.