Hoe werken moderne oorlogen?
1. destabiliseren
De aanvaller zaait onrust in het land van zijn doelwit.
Het destabiliseert het land van zijn doelwit tot op het punt van burgeroorlog.
2. hoe doet hij dat?
Allereerst legt hij contact met alle ontevreden en gewelddadige groepen (rebellen /
loonterroristen) in het land van zijn doelwit.
Het maakt hem niet uit of deze gewelddadige rebellen uit voetbalfans, religieuze fanatici,
linkse, rechtse of andere extremisten bestaan.
Ze moeten alleen bereid zijn geweld te gebruiken, koelbloedig en loyaal zijn.
De aanvaller geeft elk van deze groepen een speciale toekomst met inspraak en vele voordelen.
Elke gemotiveerde persoon vecht om zijn eigen individuele doelen te bereiken, ongeacht de middelen.
Elke terroristische eenheid die zich op deze manier ontwikkelt, accepteert ook tijdelijk heel andere groepen.
Voorlopig ziet elke groep alleen voordelen in de gezamenlijke impactkracht.
Het motto: "Synergie boven alles!
Samen toeslaan, apart marcheren!"
De aanvaller vormt zo kleurrijke groepen terroristen.
Als een extreme rebellengroep zich niet mengt met andersdenkenden, maakt dat voor de aanvaller niet uit.
Hij gebruikt ze afzonderlijk voor speciaal geselecteerde doelen, bijvoorbeeld voor zelfmoordaanslagen, enz.
3. apparatuur en financiering
Met behulp van huurlingen uit zijn eigen (of een ander) land leidt hij de eerder verzamelde
rebellengroepen op tot terroristische groepen.
Indien mogelijk doet hij dit buiten het land van zijn doelwit.
Hiervoor zet hij geheime trainingskampen op zo dicht mogelijk bij zijn bestemming.
Als dit niet mogelijk is, kan hij ze overal vandaan invliegen.
Hij voorziet de rebellen van wapens en munitie in elke hoeveelheid.
En hij geeft ze een beloning voor het gevecht.
4. de aanval
De buitenlandse aanvaller brengt nu zijn strijdplan in de praktijk.
Afhankelijk van de strategie richt het zich ook op burgers en faciliteiten.
Zijn doel is om de aandacht van de mensen te maximaliseren en om hulp van buitenaf te vragen.
De focus van de persberichten is nu natuurlijk niet de aanvaller die alles organiseert, maar ofwel de "slechte
regering" van het omver te werpen land of de rebellen, d.w.z. de terroristische eenheden, zoals vereist.
5 De doelen van de echte aanvaller zijn altijd hetzelfde:
Verzwak het doelwit zoveel mogelijk van binnenuit.
Doelgericht de schuld geven aan het doelwit.
De grootst mogelijke verwarring en machteloosheid van het volk.
Zoveel mogelijk begrip voor een militaire hulpmissie van buitenaf.
Omverwerping en afzetting van de doelregering.
Oprichting van een nieuwe regering onder de "goedaardig verklaarde rebellen".
Terugtrekking van de troepen om het land aan zijn lot over te laten, zodat het in totale chaos vervalt.
Hernieuwde radicale interventie om al diegenen te elimineren die voorheen als "helden" werden beschouwd,
maar nu alleen nog maar "terroristen" worden genoemd.
Overname van het land en zijn hulpbronnen.
Herstelbetalingen naar believen.
6. gevierd worden als redder
7 Dezelfde oefening op grote schaal!
Wat de aanvaller heeft gedaan met verspreide rebellen in individuele landen, doet hij nu op grote schaal.
Hele landen zijn nu zijn "uitverkoren rebellen".
Hij gebruikt ze om zijn grootste rivalen te omsingelen, die hij in zijn eentje nooit zou kunnen verslaan.
Voordat het zover is, zorgt hij voor provocaties die hij opzettelijk in de schoenen van zijn grootste rivalen schuift.
Hij laat zijn gekozen "rebellenlanden" met hun eigen wapens en legers optrekken tegen zijn grootste rivaal.
Pas als alle landen hun laatste munitie hebben verschoten, hun beste mensen hebben verloren en geruïneerd zijn, komt
de echte vijand van de mensheid, de ware agressor en oorlogszuchtige, tussenbeide om iedereen samen te verslaan.
8 Wie zijn de grote verliezers?
Iedereen die zich heeft laten misleiden en gebruiken door deze bedrieglijke agressor en oorlogsvoerder.