Si funksionojnë luftërat moderne?
1. Të ç'stabilizosh
Sulmuesi nxit trazira në vendin e objektivit të tij.
Ai çon vendin e synuar në destabilizim deri në pikën e një lufte civile.
2. Si e bën ai këtë?
Së pari, ai kontakton të gjitha grupet e pakënaqura dhe të dhunshme (rebelë/terroristë me pagesë) në vendin e synuar.
Për të nuk ka rëndësi nëse këta rebelë të dhunshëm janë tifozë futbolli, fanatikë fetarë,
të majtë, të djathtë apo ekstremistë të tjerë.
Ata thjesht duhet të jenë të dhunshëm, me gjak të ftohtë dhe besnikë.
Sulmuesi i paraqet secilit prej këtyre grupeve një të ardhme të veçantë, në të cilën ata kanë fjalë dhe gëzojnë shumë përparësi.
Kështu lufton çdo person i motivuar – pa marrë parasysh mjetet – për të arritur qëllimet e veta individuale.
Çdo njësi terroriste që zhvillohet në këtë mënyrë gjithashtu pranon përkohësisht grupe me natyrë krejtësisht të ndryshme.
Për momentin, çdo grup sheh vetëm përparësi në forcën e përbashkët shtytëse.
Motoja: "Sinergjia mbi të gjitha!"
Rrihni së bashku, marshoni veçmas!
Sulmuesi prandaj po formon grupe terroriste të përziera.
Edhe nëse një grup rebel ekstrem nuk dëshiron të përzihet me ata që mbajnë pikëpamje të
ndryshme, kjo nuk ka rëndësi për sulmuesin.
Ai i përdor ato veçmas për objektiva të veçanta, të tilla si vetëvrasjet me bombë, etj.
3. Pajisjet dhe financimi
Duke përdorur mercenarë nga vendi i tij (ose madje edhe nga një vend i huaj), ai stërvit grupet rebelë
të mbledhura më parë që të bëhen grupe terroriste.
Kur është e mundur, ai e bën këtë jashtë vendit të synimit të tij.
Për këtë qëllim, ai krijon kampe stërvitore sekrete sa më afër destinacionit të tij.
Nëse kjo nuk është e mundur, ai do t'i sjellë ato me avion nga kudo.
Ai furnizon rebelët me armë dhe municion në çdo sasi.
Dhe ai i shpërblen ata për përpjekjet e tyre.
4. Sulmi
Sulmuesi i huaj tani po e vë planin e tij të betejës në veprim në mënyrë të synuar.
Në varësi të strategjisë, ajo gjithashtu synon civilët dhe objektet civile.
Qëllimi i tij është të tërheqë sa më shumë vëmendje nga publiku dhe të kërkojë ndihmë të jashtme.
Fokusi i njoftimeve për shtyp tani, natyrisht, nuk është te sulmuesi që organizon gjithçka, por ose te
"qeveria e keqe" e vendit që do të rrëzohet, ose, sipas nevojës, te rebelët, dmth njësitë terroriste.
5. Qëllimet e sulmuesit të vërtetë janë gjithmonë të njëjta:
Debilito objektivin sa më shumë të jetë e mundur nga brenda.
Akuzat e synuara kundër objektit të synuar.
Sa më shumë konfuzion dhe paaftësi vepruese ndër popujt sa të jetë e mundur.
Sa më shumë mirëkuptim të jetë e mundur për ndihmën ushtarake nga jashtë.
Rrëzimi dhe heqja e qeverisë së synuar.
Emërimi i një qeverie të re nga radhët e "rebelëve të mirë".
Tërheqja e trupave për të lënë vendin të vetëmenaxhuar, në mënyrë që ai të zhytej në kaos të plotë.
Një tjetër shtypje radikale për të eliminuar të gjithë ata që më parë konsideroheshin "heronj" por tani quhen "terroristë".
Marrja e kontrollit të vendit dhe të burimeve të tij.
Pagesat e riparimit sipas dëshirës.
6. Të festohet si shpëtimtar
7. E njëjta ushtrim në shkallë të gjerë!
Ajo që sulmuesi bëri me trupa rebelësh të përziera në vende të veçanta, tani po e bën në shkallë të gjerë.
Tani vende të tëra janë forcat e tij rebele të zgjedhura.
Me këta, ai rrethon rivalët e tij më të mëdhenj, të cilët kurrë nuk mund t'i mposhtte vetë.
Paraprakisht, ai nxit provokime, të cilat me qëllim i ngjit kundërshtarëve të tij më të mëdhenj.
Ai i bind vendet rebelë të zgjedhura prej tij të marrin armët kundër rivalit të tij më të madh me armët dhe ushtritë e tyre.
Vetëm kur të gjitha vendet të kenë shfrytëzuar municionin e fundit, të kenë humbur njerëzit e tyre më të mirë dhe të jenë
shkatërruar, ndërhyn misantropi i vërtetë, agresori i vërtetë dhe nxitësi i luftës, për t'i mposhtur të gjithë së bashku.
8. Kush janë humbësit e mëdhenj?
Të gjithë ata që lejuan veten të mashtrohen dhe të përdoren nga ky agresor dinak dhe nxitës lufte.