Маніпуляцыі ў югаслаўскай вайне.
Паважаныя гледачы, у наступным дакументальным фільме мы распавядаем пра маніпуляцыі,
якія адбываліся падчас Югаслаўскай вайны.
Ці сапраўды ўзброеныя паўстанні, такія як тыя, што адбываюцца цяпер у Македоніі або ў Югаславіі ў 1990-я, узнікаюць спантанна,
г.зн. з-за народнага незадавальнення, як іх падаюць асноўныя СМІ?
Ці стаіць за гэтым вытанчаная стратэгія, распрацаваная сусветнымі стратэгамі?
У інтэрв'ю ад 24 сакавіка 2017 года Вілі Вімер, былы парламенцкі дзяржаўны сакратар пры федэральным міністры абароны Германіі,
падкрэслівае відавочныя паралелі паміж сённяшнімі канфліктамі і вайной у Югаславіі, якая парушыла міжнароднае права.
Ён заключае: «Нас да мозгу кашэль абмаўляюць улады ў інтарэсах НАТА».
Што робіць федэральны ўрад з 1999 года і падчас вайны супраць Югаславіі: ён хлусіць
нямецкаму народу ад аднаго канфлікту да іншага.
Паважаныя спадары і спадарыні, як Уілі Вімер прыходзіць да такіх радыкальных сцвярджэнняў?
Каб даведацца, мы разгледзім стратэгіі глабальных гульцоў у шахматах, узяўшы ў якасці прыкладу Югаслаўскую вайну.
Прэтэкст для вайны: Меркаваная гуманітарная катастрофа:
У сакавіку 1999 года Германія ўпершыню за 50 гадоў прыняла ўдзел у вайне, а менавіта ў вайне НАТА з агрэсіяй
супраць былой Югаславіі, што было ўсупярэч міжнароднаму праву.
Авіяцыя НАТА скінула 14 000 бомбаў на Югаславію.
Каб апраўдаць вайну перад грамадскасцю, палітыкі сцвярджалі, што адбылася гуманітарная катастрофа.
Гэта можа скончыцца толькі «гуманітарнай вайной».
Аднак Ёхен Шолц, тады падпалкоўнік ВПС НАТА, а цяпер міралюбівы актывіст, рашуча абверг гэты выклад падзей.
Ён адзначыў, што паветраная вайна ўжо планавалася ў 1998 годзе. І гэта нягледзячы на тое, што, паводле
справаздачы АБСЕ, гуманітарнай катастрофы не было.
АБСЕ — Арганізацыя па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе.
Але чаму тады вайна? Па словах Шольца, геаграфічнае становішча Югаславіі азначала, што
пашырэнне ЕС і НАТА на ўсход было на парадку дня.
Норма Браўн, амерыканскі дыпламат пры АБСЕ, падсумавала:
Справа ў тым, што ўсе ведалі: гуманітарная катастрофа адбудзецца толькі ў тым выпадку, калі НАТА скіне бомбы!
Здзелка па выбарчай кампаніі паміж Герхардам Шродэрам і Білам Клінтанам:
Па словах адстаўнога падпалкоўніка Ёхена Шолца, кандыдат у канцлеры Германа Шродэр наведаў Злучаныя Штаты ў
пачатку лета 1998 года падчас сваёй выбарчай кампаніі і абмеркаваў з прэзідэнтам ЗША Білам Клінтанам пытанне Косава.
Там абмяркоўваліся запланаваная вайна ў Югаславіі і ваеннае ўмяшанне Германіі пры Шродэры.
Па словах Шольца, памочнікаў амерыканскіх перадвыбарных кампаній потым накіравалі да Герхарда Шродэра, каб
дапамагчы яму перамагчы на выбарах федэральнага канцлера.
Змена ўрада была неабходнай, таму што Герман Коль не пагадзіўся б на ўдзел Германіі ў вайне.
Хлусня нямецкіх міністраў Шарпінга і Фішэра:
Нямецкаму ўраду было неабходна грамадскае прыняцце, каб уступіць у вайну.
Міністр абароны Шарпінг і міністр замежных спраў Фішэр адрадзілі гэта праз прапагандысцкі ход.
Яны звязалі сітуацыю ў Касове з нацысцкім мінулым Германіі, тым самым закрануўшы немцаў там, дзе ім было балюча.
Яны ўводзілі грамадскасць у зман жахлівымі гісторыямі пра «этнічныя чысткі» ў Сербіі і канцлагер у Прышціне.
Расследаванні на месцы, праведзеныя журналістамі Ангерам і Вертам, а таксама нямецкім генералам і супрацоўнікам АБСЕ
Хайнцам Локвай, выявілі, што яны былі цалкам сфабрыкаваны.
Былі толькі баі паміж югаслаўскай арміяй і албанскімі паўваеннымі адзінкамі.
Тым не менш, ваенная прапаганда Шарпінга і Фішэра здолела пераканаць грамадскасць падтрымаць
вызваленне ад «зверстваў», учыненых сербамі падчас вайны.
Прадстаўнік НАТА Джэймі Шы сказаў: «Калі б мы страцілі грамадскую падтрымку ў Германіі, мы б страцілі яе ва ўсім альянсе».
ПР-агенцтвы падрыхтаваліся да вайны ў былой Югаславіі:
У кнізе «Аперацыя "Балканы": рэклама для вайны і смерці» Ёрга Бэкера і Міры Бехам паказана, як
амерыканскія PR-агенцтвы выкарыстоўвалі СМІ для стварэння вобразаў ворага падчас югаслаўскіх войнаў.
Уплывовая амерыканская кампанія Ruder Finn, напрыклад, працавала адначасова на тры варагуючыя бакі:
харвацкае, басьнійскае і касоўска-албанскае кіраўніцтвы.
Задача заключалася ў тым, каб аднабакова паказаць сербаў як прыгнятальнікаў і агрэсіўцаў, а харватаў,
басьнійскіх мусульман і касоўскіх албанцаў — выключна як ахвяр.
Сваёй прапагандай «вінаватыя сербы» агенцтва падрыхтавала заходнюю грамадскасць да вайны.
Дырэктар агенцтва Джэймс Харф. «Нам удалося зраўняць сербаў з нацыстамі».
Амаль адразу пасля гэтага СМІ пачалі выкарыстоўваць іншую тэрміналогію, уводзячы такія паняцці, як
этнічныя чысткі, канцлагеры і г.д., якія асацыююцца з вобразамі нацысцкай Германіі і Аўшвіца.
Больш ніхто не мог выступіць супраць гэтага, не будучы абвінавачаным у
рэвізіянізме. Мы дасягнулі поспеху на сто працэнтаў.
Кантраляваная эскалацыя канфлікту апраўдала ўмяшанне Арміі ЗША на Балканах.
Вайна ў былой Югаславіі была распалена ўрадам ЗША:
Прарасійская Югаславія была дэстабілізавана заходнімі дзяржавамі і раз'яднана на сем асобных дзяржаў: Славенію,
Харватыю, Боснію, Сербію, Чарнагорыю, Косава і Македонію.
Распальваючы ўнутраныя этнічныя напружанасці, розныя этнічныя групы былі ўцягнутыя ў
ўсё новыя ўзброеныя канфлікты ў 1990-я гады.
Роберт Бэр, былы агент ЦРУ, знешнепалітычнай разведкі ЗША, сказаў: «Мэтай прапаганды было падзяліць рэспублікі Югаславіі,
каб яны адарваліся ад метраполіі і сталі незалежнымі».
Нам быў патрэбны толькі казёл адпушчэння, на каго можна было б зваліць усё, уключаючы вайну
і гвалт. Сербія была абраная на гэтую ролю...'
Брытанскі афіцэр Джон Кросленд адзначыў: «Міжнародная супольнасць падтрымала УЧК.»
Прэзідэнт ЗША Біл Клінтан, амерыканскі дыпламат Рычард Холбрук і дзяржсакратар ЗША Мадлен Аляйбрэйт
вырашылі, што ў Сербіі адбудзецца змена рэжыму...
Бесперапынныя ваенныя канфлікты паміж этнічнымі групамі ў канчатковым выніку далі Злучаным Штатам падставу
для нападу НАТА на Сербію, які парушаў міжнароднае права, і звяржэння прэзідэнта Слабадана Мілошавіча.
Пасля распаду Югаславіі былы агент ЦРУ Роберт Баер папрасіў прабачэння ў яе народа:
Забудзь мінулае, бо яно было сфабрыкаваным і хлуслівым. Табой проста маніпулявалі, і яны дасягнулі таго, чаго хацелі.
Але вы не павінны працягваць гадаваць у сабе пачуцці нянавісці адно да аднаго з-за гэтага!
Вы павінны прадэманстраваць, што здольныя стаць вышэй за гэта і разумееце, хто насамрэч вінаваты ў гэтай сітуацыі!
Я хацеў бы шчыра папрасіць прабачэння ва ўсіх вас!
Змена ўрада ў Югаславіі, сасуфінансаваная Дзяржаўным дэпартаментам ЗША:
Змена ўрада ў 2000 годзе ў тагачаснай Югаславіі — адзін з многіх прыкладаў таго, як Дзяржаўны дэпартамент ЗША
ўдзельнічае ў змене рэжымаў і звяржэннях праз так званыя НДА.
Студэнцкі рух «Атпор», заснаваны як апазіцыйная арганізацыя, быў рухаючай сілай, якая
падбухторвала югаслаўскі народ супраць прэзідэнта Мілошавіча.
Студэнты «Атпора», напрыклад, распылялі графіці па палове Бялграда, распальваючы варожасць супраць югаслаўскага прэзідэнта.
Мілошавіча вінавацілі ў балканскіх войнах і катастрафічным эканамічным становішчы.
Дзеянні «Атпора» атрымалі вялікую ўвагу СМІ.
Па ініцыятыве «Атпор» у Белгарадзе сабралася амаль 100 000 чалавек, каб пратэставаць супраць прэзідэнта.
Яны масава неслі плакаты са лозунгам: «Ён (Мілошавіч) скончаны!»
Атпор фінансаваўся рознымі НДА, такімі як NDI і NED.
NED у асноўным фінансуецца Дзяржаўным дэпартаментам ЗША.
6 кастрычніка 2000 года Мілошавіч падаў у адстаўку.
Мэта і вынік вайны:
У выніку вайны ў Касове была створана другая па велічыні амерыканская ваенная база ў Еўропе — лагер «Бондстыл», дзе
размяшчаюцца тысячы салдат на тэрыторыі плошчай 386 гектараў.
Дзякуючы сваёй ваеннай прысутнасці ў стратэгічна важным рэгіёне, ЗША забяспечылі кантроль над патэнцыйнымі маршрутамі
трубаправодаў для нафты і газу з Блізкага Усходу і Усходу, а таксама над камерцыйнай эксплуатацыяй мінеральных рэсурсаў.
Брытанскі генерал Майкл Джэксан, першы камандуючы сіламі КФОР пад кіраўніцтвам НАТА, сказаў: «Мы, безумоўна,
застанемся тут надоўга, каб забяспечыць бяспеку энергетычных калідораў, якія праходзяць праз Македонію».
У канцы нашага дакументальнага фільма пра маніпуляцыі падчас Югаслаўскай вайны мы разглядаем адказ Вілі Вімер на
пытанне, што можна зрабіць з паўсюднымі ваеннымі хлуснямі:
Застаецца слова.
Як словы могуць справакаваць войны і разбурэнні, так яны могуць іх і прадухіліць.
Усё, што падбухторвае да расколу, у канчатковым выніку служыць ваяўнічым сілам, якія ведаюць, як вельмі мэтанакіравана
эксплуатаваць слабыя месцы для сваіх глабальных манеўраў.
Дзякуючы вашым словам і распаўсюджванню гэтай праграмы, такія сувязі можна вывесці на святло, і ў
выніку прадухіліць войны. Калі ласка, дапамажыце!