Manipulado en la jugoslava milito.
Karaj spektantoj, en la sekva dokumenta filmo ni raportas pri la manipulado en la jugoslava milito.
Ĉu eksplodoj de civila tumulto, kiel tiuj nun okazantaj en Makedonio aŭ en Jugoslavio en la 1990-aj jaroj,
vere ekestas spontane, t.e. el populara malkontento, kiel prezentas la ĉefaj amaskomunikiloj?
Aŭ ĉu malantaŭ ĝi estas sofistika strategio elpensita de tutmondaj strategiistoj?
En intervjuo la 24-an de marto 2017, Willy Wimmer, eksa parlamenta ŝtata sekretario ĉe la germana federacia ministro pri
defendo, reliefigas klarajn paralelojn inter la hodiaŭaj konfliktoj kaj la milito en
Jugoslavio, kiu malobservis internacian juron.
Li konkludas: "La registaro mensogas al ni tra niaj dentoj en la interesoj de NATO."
Kion la federacia registaro faras ekde 1999 kaj la milito kontraŭ Jugoslavio: ĝi mensogas al
la germana popolo de unu konflikto al la alia.
Karaj sinjoroj kaj sinjorinoj, kiel Willy Wimmer alvenas al tiaj drastaj deklaroj?
Por ekscii, ni ekzamenos la strategiojn de mondaj ŝakludantoj uzante la Jugoslavi-militon kiel ekzemplon.
Preteksto por milito: Supozata humanitara katastrofo:
En marto 1999, Germanio partoprenis en milito unuafoje post 50 jaroj, nome la agresomilito de NATO kontraŭ la
iama Jugoslavio, kiu estis kontraŭa al internacia juro.
La aera forto de NATO ĵetis 14 000 bombojn sur Jugoslavion.
Por pravigi la militon antaŭ la publiko, politikistoj asertis, ke humanitara katastrofo disvolviĝis.
Ĉi tion eblas fini nur per "humanitara milito".
Tamen Jochen Scholz, tiam leŭtenanto-kolonelo en la NATO-Aera Forto kaj nun
pacaktivulo, vehemente kontraŭdiris ĉi tiun rakonton.
Li rimarkis, ke la aermilito jam estis planita en 1998. Kaj tio malgraŭ la fakto, ke laŭ
raporto de la OSCE ne ekzistis humanitara katastrofo.
La OSKE estas la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo.
Sed kial do la milito? Laŭ Scholz, la geografia situo de Jugoslavio signifis, ke la orienta
ekspansio de EU kaj NATO estis en la tagordo.
Norma Brown, usona diplomato ĉe la OSKE, koncize resumis ĝin:
La fakto estas, ke ĉiuj sciis, ke humanitara katastrofo okazus nur se NATO bombus!
Interkonsento pri la balotkampanjo inter Gerhard Schröder kaj Bill Clinton:
Laŭ emerita leŭtenanto-kolonelo Jochen Scholz, ĉancelierkandidato Gerhard Schröder vojaĝis al Usono en la frua
somero de 1998 dum sia balotkampanjo kaj parolis kun usona prezidanto Bill Clinton pri Kosovo.
Tie oni diskutis la planitan militon en Jugoslavio kaj la militan implikiĝon de Germanio sub Schröder.
Laŭ Scholz, usonaj helpantoj de la balotkampanjo estis tiam senditaj al Gerhard Schröder por helpi
lin venki en la baloto kiel federacia kanceliero.
Ŝanĝo de registaro estis necesa, ĉar Helmut Kohl ne estus konsentinta pri la partopreno de Germanio en la milito.
Milito mensogas per germanaj ministroj Scharping kaj Fischer:
La germana registaro bezonis publikan akcepton por eniri la militon.
Defendministro Scharping kaj eksterlandministro Fischer revivigis tion per propaganda artifiko.
Ili asociis la situacion en Kosovo kun la nazia pasinteco de Germanio, tiel trafante la germanojn ĝuste tie, kie ĝi doloris.
Ili misgvidis la publikon per teruraj rakontoj pri "etna purigado" en Serbio kaj koncentrejo en Pristina.
Surloke faritaj enketoj de ĵurnalistoj Angerer kaj Werth, same kiel de la germana generalo kaj OSCE-dungito
Heinz Loquai, rivelis, ke tiuj estis tute elpensitaj.
Estis nur batalado inter la jugoslava armeo kaj albanaj para-militaj unuoj.
Tamen la milita propagando de Scharping kaj Fischer sukcesis konvinki la publikon subteni liberigon de
la "atrocitaĵoj" faritaj de la serboj dum la milito.
NATO-proparolanto Jamie Shea diris: "Se ni perdus la publikan opinion en Germanio, ni perdus ĝin tra la tuta alianco."
PR-agentejoj preparitaj por milito en la eksa Jugoslavio:
La libro Operaco Balkan: Reklamado por Milito kaj Morto, de Jörg Becker kaj Mira Beham, montras kiel usonaj
PR-agentejoj uzis la amaskomunikilojn por krei malamikajn stereotipojn dum la jugoslava milito.
La influa usona kompanio Ruder Finn, ekzemple, laboris samtempe por tri militantaj partioj: la
kroata, la bosnia kaj la kosov-albana gvidantaro.
La tasko estis unuflanke portreti la serbojn kiel subpremantojn kaj agresantojn, dum ekskluzive portreti la kroatojn,
bosnajn islamanojn kaj kosovajn albanojn kiel viktimojn.
Per sia propagando "la serboj estas kulpaj", la agentejo preparis la okcidentan publikon por milito.
Direktoro de la agentejo James Harff. "Ni sukcesis egaligi la serbojn kun la nazioj."
Preskaŭ tuj poste la amaskomunikiloj komencis uzi alian lingvaĵon, kun terminoj kiel etna purigado, koncentrejoj ktp., kiuj
estas asociitaj kun bildoj de la nazia Germanio kaj Aŭŝvico.
Neniu plu povis kontraŭstari ĝin sen esti akuzita pri reviziismo. Ni estis centprocente sukcesaj.
La kontrolita eskalado de la konflikto pravigis la intervenon de la usona armeo en la Balkanoj.
Milito en la eksa Jugoslavio instigita de la usona registaro:
Pro-rusa Jugoslavio estis malstabiligita de la okcidentaj potencoj kaj disigita en sep apartajn ŝtatojn: Slovenio,
Kroatio, Bosnio, Serbio, Montenegro, Kosovo kaj Makedonio.
Per instigado de internaj etnaj streĉoj, la diversaj etnaj grupoj estis kondukitaj en ĉiam
novajn armitajn konfliktojn en la 1990-aj jaroj.
Robert Baer, eksagento de la CIA, la usona ekstera spionservo, diris: "La celo de la propagando estis dividi
la respublikojn de Jugoslavio tiel ke ili disiĝu de la patrina lando kaj fariĝu sendependaj."
Ĉio, kion ni bezonis, estis kulpulo por kulpigi pri ĉio, inkluzive de milito kaj
perforto. Serbio estis elektita por ĉi tiu rolo...'
Brita oficiro John Crosland rimarkis: "La internacia komunumo subtenis la KLA."
Usona prezidanto Bill Clinton, usona diplomato Richard Holbrooke kaj usona ŝtatsekretario Madeleine
Albright decidis, ke en Serbio okazos reĝimŝanĝo ...
La daŭraj militaj konfliktoj inter la etnaj grupoj finfine donis al Usono pravigon por la atako de NATO kontraŭ
Serbio, kiu malobservis internacian juron, kaj por la faligo de prezidanto Slobodan Milošević.
Eksa CIA-agento Robert Baer pardonpetis al la popolo de Jugoslavio post kiam la lando estis disigita:
Forgesu la pasintecon, ĉar ĝi estis aranĝita kaj malvera. Vi estis nur manipulita, kaj ili atingis tion, kion ili volis.
Sed vi ne devas plu nutri inter si sentojn de malamo pro tio!
Vi devas pruvi, ke vi povas superi tion kaj ke vi komprenis, kiu fakte kulpas pri ĉi tiu situacio!
Mi ŝatus sincere pardonpeti al vi ĉiuj!
Ŝanĝo de registaro en Jugoslavio kunfinancita de la Usona Ŝtata Departemento:
La ŝanĝo de registaro en 2000 en tio, kio tiam estis Jugoslavio, estas unu el multaj ekzemploj pri tio, kiel
la Usona Ŝtata Departemento implikiĝas en reĝimŝanĝoj kaj renversoj per tiel nomataj NRO-oj.
La studenta movado "Otpor", fondita kiel opozicia organizo, estis la movoforto, kiu instigis la
jugoslavajn popolojn kontraŭ prezidanto Milošević.
La studentoj de "Otpor" instigis senton kontraŭ la jugoslava prezidanto, ekzemple ŝprucante grafition sur duonon de Belgrado.
Milošević estis kulpigita pri la balkaniaj militoj kaj la katastrofa ekonomia situacio.
La agoj de Otpor ricevis multan amaskomunikilan atenton.
Sub instigo de Otpor preskaŭ 100 000 homoj kolektiĝis en Belgrado por protesti kontraŭ la prezidanto.
Ili amase portis afiŝojn kun la slogano: "Li (Milošević) estas finita!"
Otpor estis financita de diversaj NRO-oj, kiel la NDI kaj la NED.
La NED estas ĉefe financata de la Usona Ŝtata Departemento.
La 6-an de oktobro 2000, Milošević eksiĝis el sia posteno.
Celo kaj rezulto de la milito:
Kiel rezulto de la milito, la dua plej granda usona militbazo en Eŭropo estis establita en Kosovo – Kampo
Bondsteel, kun miloj da soldatoj sur areo de 386 hektaroj.
Per sia milita ĉeesto en strategie grava regiono, Usono certigis kontrolon super eblaj gas- kaj naftoduktraj
itineroj el la Mezoriento kaj la Oriento, same kiel super la komerca ekspluatado de mineralaj rimedoj.
Brita generalo Michael Jackson, la unua komandanto de la NATO-gvidata Kosovo-Forto (KFOR), diris: "Ni
certe restos ĉi tie longe por certigi la sekurecon de la energiaj koridoroj, kiuj trapasas Makedonion."
Je la fino de nia dokumenta filmo pri manipulado dum la jugoslava milito, ni ekzamenas la respondon de Willy Wimmer al
la demando, kion ni povas fari pri la ĉieaj militmensogoj:
Kio restas, estas la vorto.
Same kiel vortoj povas ekigi militojn kaj detruon, ili ankaŭ povas malhelpi ilin.
Ĉio, kio instigas konflikton, finfine servas al la militistaj potencoj, kiuj scias kiel tre celite
ekspluati malfortojn por siaj tutmondaj manovroj.
Per viaj vortoj kaj la disvastigo de ĉi tiu programo, tiaj ligoj povas esti malkaŝitaj kaj
finfine oni povas malhelpi militojn. Bonvolu helpi!