Manipulazioa Jugoslaviako Gerran.
Ikusle maiteok, hurrengo dokumentalean Jugoslaviako Gerran gertatutako manipulazioaz informatzen dugu.
Zibileko tentsio-gertakariak, hala nola gaur egun Macedonian edo 1990eko hamarkadako Jugoslaviakoak, benetan
espontaneoki sortzen al dira, hau da, hedabide nagusiek erakusten duten bezala herri-desadostasunetik?
Edo horren atzean mundu-mailako estrategilariek diseinatutako estrategia sofistikatu bat dago?
2017ko martxoaren 24ko elkarrizketa batean, Willy Wimmer, Alemaniako Defentsa Federaleko ministroaren parlamentuko estatu
idazkari ohiak, gaur egungo gatazken eta Jugoslaviako gerraren arteko antzekotasun garbiak azpimarratzen
ditu; Jugoslaviako gerra nazioarteko legea urratu zuena.
Ondorioztatzen du: "Gobernuak NATOren interesetan hortzak bitarte gezurrak esaten dizkigu."
1999tik hona gobernu federalak Jugoslaviako gerran egiten ari dena: gatazka batetik
bestera alemaniar herriari gezurrak esaten ari da.
Jaun eta andre agurgarriak, nola heltzen da Willy Wimmer halako adierazpen drastikoetara?
Hori jakiteko, Jugoslaviako Gerra adibide hartuta, mundu mailako xake-jotzaileen estrategiak aztertuko ditugu.
Gerra-aukera: ustezko humanitario-katastrofea:
1999ko martxoan, Alemaniak 50 urteren buruan lehen aldiz gerra batean parte hartu zuen, hain zuzen ere
nazioarteko legearen aurkakoa zen NATOren Jugoslaviako errepublika ohiaren aurkako erasoko gerran.
NATOko aire-indarrak Jugoslaviara 14.000 bonba bota zituen.
Gerraren zilegitasuna publikoari justifikatzeko, politikariek giza-katastrofe bat gertatzen ari zela aldarrikatu zuten.
Hau bakarrik "giza-laguntza gerra" batek amaitu dezake.
Hala ere, Jochen Scholz, orduan NATOn Aire Indarretan teniente-koronela eta gaur egun
bake-aktibista denak, gogor kontrajarri zion kontakizun horri.
Ohartarazi zuen aireko gerra 1998an jada planifikatuta zegoela. Eta hori, OSCEko txosten baten
arabera, ez zegoelako inolako katastrofe humanitario.
OSCE Europako Segurtasun eta Lankidetzarako Erakundea da.
Baina zergatik gerra, beraz? Scholzen arabera, Jugoslaviako kokapen geografikoak EBren eta NATOn
ekialderanzko hedapena egitarauan zegoela esan nahi zuen.
Norma Brownek, AEBetako OSCEko diplomatikoak, laburbildu zuen:
Egia da denek bazekiela giza-larrialdi bat soilik gertatuko zela NATOk bonbardatuko balu!
Gerhard Schröder eta Bill Clintonen arteko hauteskunde-kanpainako akordioa:
Erretiratutako teniente-kolonel Jochen Scholz-en arabera, kancillerraren hautagaia Gerhard Schröder 1998ko udako hasieran
Estatu Batuetara bidaiatu zuen bere hauteskunde-kanpainan eta Kosovoari buruz AEBetako
presidente Bill Clintonekin hitz egin zuen.
Han, Jugoslaviako aurreikusitako gerra eta Schröderren agintaldian Alemaniaren parte hartze militarra eztabaidatu ziren.
Scholz-en arabera, AEBetako hauteskunde-kanpainako laguntzaileak gero Gerhard Schröderi bidali zituzten, Alemaniako
Kanciller Federal izateko hauteskundeak irabazten laguntzeko.
Gobernu-aldaketa bat beharrezkoa zen, Helmut Kohl-ek ez zelako Alemaniaren gerran parte hartzeari ados egongo.
Gerra Alemaniako ministro Scharping eta Fischerrek egindako gezurrak:
Alemaniako gobernuak gerran sartzeko herritarren onespena behar izan zuen.
Defentsa ministro Scharpingek eta Kanpo Harremanetarako ministro Fischerrek propaganda-trikimailu baten bidez hau berpiztu zuten.
Kosovoko egoera Alemaniaren nazien iraganarekin lotu zuten, eta horrela alemaniarrei min egiten zien tokian jo zieten.
Serbian "etniko garbiketa"ri eta Pristinako kontzentrazio-esparru bati buruzko istorio izugarriekin publikoa engainatu zuten.
Lekuko ikerketek, kazetari Angererrek eta Werth-ek, baita alemaniar jenerala eta OSCEko langilea Heinz
Loquai-k ere, erakutsi zuten hauek guztiz asmatutakoak zirela.
Yugoslaviar armadaren eta albaniar paramilitar unitateen arteko borroka besterik ez zen izan.
Hala ere, Scharping eta Fischer-en gerra-propagandak lortu zuen publikoa konbentzitzea, serbiarrek gerran
egindako "krudeltasunen" aurkako askapena babestera.
NATOko bozeramaile Jamie Shea-k esan zuen: "Alemanian herri-iritzia galdu izan bagenu, aliantza osoan galduko genuke."
PR agentziak Jugoslaviako ohiaren gerrarako prestatu ziren:
Jörg Beckerrek eta Mira Behamek idatzitako Operation Balkan: Gerra eta Heriotzarako Publizitatea izeneko liburuak erakusten du
nola erabili zituzten AEBetako harreman publikoetako agentziek hedabideak Jugoslaviako Gerran etsai estereotipoak sortzeko.
Eragin handiko AEBetako Ruder Finn enpresak, adibidez, aldi berean hiru gerra-partiutarientzat lan egin zuen:
Kroaziako, Bosniako eta Kosovo albaniar buruzagientzat.
Zeregina serbiarren irudi bakarra zapaltzaile eta erasotzaile gisa ematea zen, eta kroaziarrak, bosniar musulmanak
eta kosovar albanierak soilik biktima gisa irudikatzea.
'Serbiarrek dute errua' propagandaren bidez, agentziak Mendebaldeko publikoa gerrarako prestatu zuen.
Agentziako zuzendari James Harff. "Serbiarrak naziekin parekatu ahal izan genituen."
Ia berehala ondoren, hedabideek hizkera desberdina erabiltzen hasi ziren, garbiketa etnikoa,
kontzentrazio-esparruak eta abar bezalako terminoekin, Nazi Alemaniaren eta Auschwitz-eko irudiekin lotuta daudenak.
Inork ezin zuen gehiago horren aurka egin errevisionismoaren akusaziorik jaso gabe.
Gu ehuneko ehunean arrakastatsu izan ginen.
Konfliktua kontrolatutako eskalazioak AEBetako Armadaren Balkanetako esku-hartzea justifikatu zuen.
AEBetako gobernuak elikatutako gerra Jugoslaviako ohiko herrialdeetan:
Errusia aldeko Jugoslavia mendebaldeko potentziek desegonkortu eta zazpi estatu bereizitan zatitu zuten: Eslovenia,
Kroazia, Bosnia, Serbia, Montenegro, Kosovo eta Mazedonia.
Barneko tentsio etnikoak piztuta, 1990eko hamarkadan etnia-talde desberdinak gero eta gatazka armatu berrietan murgildu ziren.
Robert Baer, CIAko (AEBetako kanpo-inteligenzia zerbitzuaren) agente ohiak, esan zuen: "Propagandaren helburua
Jugoslaviako errepublikak banatzea zen, ama-herrialdetik bereizita geratu eta independentziara iristeko."
Guztia leporatzeko, gerra eta indarkeria barne, behar genuena errudun bat besterik ez zen.
Serbia hautatu zuten eginkizun horretarako...'
Britainiar ofizial John Croslandek ohartarazi zuen: "Nazioarteko komunitateak KLA babestu zuen."
AEBetako presidente Bill Clintonek, AEBetako diplomatiko Richard Holbrooke-k eta AEBetako Estatu Idazkari Madeleine Albright-ek
erabaki zuten Serbian erregimen-aldaketa bat egongo zela ...
Etnia-taldeen arteko gatazka militar etengabeek, azken finean, Estatu Batuentzat oinarri izan ziren NATOk Serbian
egindako erasoa—nazioarteko legea urratuz—eta Slobodan Milošević presidentea boterea kendu izana justifikatzeko.
CIAko agente ohi Robert Baerrek Jugoslaviako herriari barkamena eskatu zion herrialdea zatitu ondoren:
Ahaztu iragana, antzeztua eta faltsua baitzen. Zuk soilik manipulatu zintuzten, eta haiek nahi zutena lortu zuten.
Baina honengatik ezin duzue elkarrekiko gorroto sentimenduak gordetzen jarraitu!
Hori gainditu dezakezula eta benetan egoera honen erruduna nor den ulertu duzula frogatu behar duzu!
Zintzoki barkamena eskatu nahi nizueke denoi!
Jugoslaviako gobernu-aldaketa AEBetako Estatu Departamentuak parte-finantzatua:
2000. urtean, orduan Jugoslaviako zen herrialdean gertatutako gobernu-aldaketa da Estatu Batuetako Kanpo Harremanetako Sailak
erregimen-aldaketan eta estatu-kolpeetan nola parte hartzen duen erakusten duten hainbat
adibidetako bat, hain deitutako GKEen bidez.
"Otpor" ikasle-mugimendua, oposizio-erakunde gisa sortua, Jugoslaviako herria Milošević presidentearen
aurka altxarazteko indar eragile nagusia izan zen.
Adibidez, Otpor-eko ikasleek Jugoslaviako presidentearen aurkako sentimendua piztu
zuten, Belgradoko erdi osoan grafitiak botatuz.
Milošević Balkanetako gerren eta egoera ekonomiko katastrofikoaren erantzule izan zen.
Otporen ekintzek hedabideen arreta handia jaso zuten.
Otporen bultzadaz, ia 100.000 lagun bildu ziren Belgraden presidentea protestatzeko.
Plakardak masiboki eraman zituzten, lelo honekin: "Hark (Miloševićek) amaitu du!"
Otpor hainbat GKEk finantzatu zuten, hala nola NDIk eta NEDek.
NED nagusiki AEBetako Estatu Departamentuak finantzatzen du.
2000ko urriaren 6an, Miloševićek kargua utzi zuen.
Gerraren helburua eta emaitza:
Gerraren ondorioz, AEBen Europako bigarren handiena den base militarra Kosovon ezarri zen – Camp
Bondsteel, 386 hektareako eremu batean milaka soldadu dituena.
Eremu estrategiko garrantzitsu batean bere presentzia militarraren bidez, AEBek Ekialde Hurbileko eta Ekialdeko
petrolio eta gas potentzialeko hoditeria-ibilbide posibleen gaineko kontrola ziurtatu zuten, baita baliabide
mineralen ustiapen komertzialaren gaineko kontrola ere.
Erresuma Batuko jenerala Michael Jackson, NATOk gidatutako Kosovo Indar (KFOR) lehen komandantea, esan zuen: "Ziur aski
hemen egongo gara denbora luzez, Mazedoniatik igarotzen diren energia-korredoreen segurtasuna bermatzeko."
Jugoslaviako Gerran manipulazioari buruzko gure dokumentalaren amaieran, Willy Wimmerrek gerra-gezur unibertsalei buruz
zer egin dezakegun galderari emandako erantzuna aztertzen dugu:
Gainerakoa hitza da.
Hitzek gerrak eta suntsiketa eragin ditzaketen bezala, horiek saihestu ere egin ditzakete.
Zerbanaketa sustatzen duen edozer azken batean gerra sustatzen duten botereei mesede egiten die, haiek baitakite beren
mundu-manobretarako ahulguneak modu oso zehatzean nola ustiatu.
Zure hitzek eta programaren zabalkundeak halako loturak agerian jar ditzakete eta, azken
finean, gerrak saihestu daitezke. Mesedez, lagundu!