Manipulatie in de oorlog in Joegoslavië.
Beste kijkers, in de volgende documentaire doen we verslag van de manipulatie in de oorlog in Joegoslavië.
Ontstaan oplaaiende volksonlusten, zoals nu in Macedonië of in Joegoslavië in de jaren negentig, echt
spontaan, d.w.z. uit onvrede onder de bevolking, zoals de toonaangevende media het afschilderen?
Of zit er een strategie achter die is bedacht door mondiale strategen?
In een interview op 24 maart 2017 trekt Willy Wimmer - voormalig parlementair staatssecretaris van de Duitse federale minister van
Defensie - duidelijke parallellen tussen de conflicten van vandaag en de oorlog in Joegoslavië,
waarbij het internationaal recht werd geschonden.
Hij concludeert: De regering liegt ons tandenknarsend voor in het belang van de NAVO.
Wat de Duitse regering sinds 1999 en de oorlog tegen Joegoslavië heeft gedaan: het
Duitse volk van conflict tot conflict voorliegen.
Dames en heren, hoe komt Willy Wimmer tot zulke drastische uitspraken?
Om daar achter te komen, onderzoeken we de strategieën van de wereldwijde
schaakbordspelers met de oorlog in Joegoslavië als voorbeeld.
Voorwendsel oorlog: vermeende humanitaire ramp:
In maart 1999 nam Duitsland voor het eerst in 50 jaar weer deel aan een oorlog, namelijk de
NAVO-aanvalsoorlog tegen het voormalige Joegoslavië, die in strijd was met het internationale recht.
De NAVO luchtmacht wierp 14.000 bommen op Joegoslavië.
Om de oorlog bij het publiek te rechtvaardigen, beweerden politici dat er sprake was van een humanitaire ramp.
Dit kon alleen worden beëindigd door een humanitaire oorlog.
Jochen Scholz, toen luitenant-kolonel in de luchtmacht van de NAVO en nu een vredesactivist, sprak dit verhaal echter fel tegen.
Hij ontdekte dat de luchtoorlog al in 1998 was gepland. En dat terwijl er volgens een rapport van
de OVSE geen sprake was van een humanitaire ramp.
De OVSE is de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa.
Maar waarom dan die oorlog? Volgens Scholz betekende de geografische ligging van Joegoslavië dat uitbreiding
van de EU en de NAVO naar het oosten op de agenda stond.
Norma Brown, VS-diplomaat bij de OVSE, verwoordde het in een notendop:
Feit is dat iedereen wist dat er alleen een humanitaire ramp zou plaatsvinden als de NAVO zou bombarderen!
Gerhard Schröder - Bill Clinton verkiezingsdeal:
Volgens gepensioneerd luitenant-kolonel Jochen Scholz reisde kanselierskandidaat Gerhard Schröder tijdens zijn
verkiezingscampagne in de vroege zomer van 1998 naar de VS en sprak hij met de Amerikaanse president Bill Clinton over Kosovo.
De geplande oorlog in Joegoslavië en de militaire betrokkenheid van Duitsland onder Schröder kwamen daar aan bod.
Volgens Scholz werden Amerikaanse campagnewerkers vervolgens naar Gerhard Schröder gestuurd om hem te
helpen de verkiezing tot bondskanselier te winnen.
Een regeringswisseling werd noodzakelijk omdat Helmut Kohl niet zou hebben toegestaan
dat Duitsland betrokken raakte bij de oorlog.
Oorlogsleugens van de Duitse ministers Scharping en Fischer:
De Duitse regering had publieke acceptatie nodig om de oorlog in te gaan.
Minister van Defensie Scharping en minister van Buitenlandse Zaken Fischer gebruikten een propagandatruc om hen op te hitsen.
Ze brachten de situatie in Kosovo in verband met het nazi-verleden van Duitsland en
raakten de Duitsers zo precies op hun zere plek.
Ze logen tegen het publiek met gruwelverhalen over etnische zuiveringen in Servië en een concentratiekamp in Pristina.
Onderzoek ter plaatse door de journalisten Angerer en Werth en de Duitse generaal en
OVSE-medewerker Heinz Loquai wees uit dat deze fictief waren.
Er werd alleen gevochten tussen het Joegoslavische leger en Albanese paramilitaire eenheden.
Toch slaagden Scharping en Fischer er met hun oorlogspropaganda in om het publiek te laten instemmen met de bevrijding
van de wreedheden die de Serviërs in de oorlog begingen.
NAVO-woordvoerder Jamie Shea zei: Als we de publieke opinie in Duitsland hadden verloren,
hadden we die in het hele bondgenootschap verloren.
PR-bureaus voorbereid op oorlog in voormalig Joegoslavië:
Het boek Operation Balkan: Advertising for War and Death van Jörg Becker en Mira Beham laat zien hoe
Amerikaanse PR-bureaus media-effectieve vijandbeelden opbouwden tijdens de Joegoslavische oorlog.
Het invloedrijke Amerikaanse bedrijf Ruder Finn werkte bijvoorbeeld voor drie! strijdende partijen tegelijk:
voor de Kroatische, Bosnische en Kosovo-Albanese leiders.
De opdracht was om de Serviërs eenzijdig af te schilderen als onderdrukkers en agressors, en de Kroaten, Bosnische
moslims en Kosovaarse Albanezen uitsluitend als slachtoffers.
Het agentschap maakte het Westerse publiek klaar voor oorlog met zijn Serviërs zijn de schuldigen propaganda.
Directeur James Harff van het agentschap. We waren in staat om de Serviërs gelijk te stellen aan de nazi's.
Vrijwel onmiddellijk daarna gebruikten de media een ander taalgebruik met termen als etnische zuivering,
concentratiekampen, etc., die worden geassocieerd met beelden uit nazi-Duitsland en Auschwitz.
Niemand kon zich er nog tegen verzetten zonder van revisionisme te worden beschuldigd. We hadden honderd procent succes.
De interventie van het Amerikaanse leger in de Balkan werd gerechtvaardigd door de
gecontroleerde escalatie van het conflict.
Oorlog in voormalig Joegoslavië aangewakkerd door de Amerikaanse regering:
Het Rusland-vriendelijke Joegoslavië werd gedestabiliseerd door de Westerse mogendheden en opgesplitst in de
zeven afzonderlijke staten Slovenië, Kroatië, Bosnië, Servië, Montenegro, Kosovo en Macedonië.
Door interne etnische spanningen aan te wakkeren, werden de verschillende etnische groepen in de jaren
'90 in steeds nieuwe gewapende conflicten verwikkeld.
De ex-CIA agent, d.w.z. de buitenlandse inlichtingendienst van de VS, Robert Baer, zei: Het doel van de propaganda was om de
republieken van Joegoslavië te verdelen zodat ze zich zouden afscheiden van het moederland en onafhankelijk zouden worden.
We hadden alleen een zondebok nodig die overal de schuld van kreeg, ook van oorlog en
geweld. Servië werd gekozen voor deze rol...
De Britse officier John Crosland merkte op: De internationale gemeenschap steunde het UCK.
De Amerikaanse president Bill Clinton, de Amerikaanse diplomaat Richard Holbrooke en de Amerikaanse minister van
Buitenlandse Zaken Madeleine Albright hadden besloten dat er een regimewisseling in Servië zou plaatsvinden ....
De aanhoudende militaire conflicten tussen de etnische groepen vormden voor de VS uiteindelijk een rechtvaardiging voor de
NAVO-aanval op Servië, die in strijd was met het internationaal recht, en de omverwerping van president Slobodan Milošević.
De voormalige CIA-agent Robert Baer bood zijn excuses aan aan de mensen van Joegoslavië nadat het land was vernietigd:
Vergeet het verleden, want het was geënsceneerd en vals. Je werd slechts gemanipuleerd en je bereikte wat je wilde.
Maar jullie moeten hierdoor geen haatgevoelens tegen elkaar blijven koesteren!
Je moet laten zien dat je je eroverheen kunt zetten en je realiseren wie er eigenlijk schuldig is aan deze situatie!
Ik wil mijn oprechte excuses aanbieden!
Verandering van regering in Joegoslavië, medegefinancierd door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken:
De regeringswisseling in Joegoslavië in 2000 is een van de vele voorbeelden van hoe het Amerikaanse ministerie
van Buitenlandse Zaken betrokken is bij regeringswisselingen en -omverwerpingen via zogenaamde NGO's.
De studentenbeweging Otpor, opgericht als een oppositieorganisatie, was de drijvende kracht die het
Joegoslavische volk ophitste tegen president Milošević.
De studenten van Otpor wakkerden de stemming tegen de Joegoslavische president aan, bijvoorbeeld
door graffiti op de helft van Belgrado te spuiten.
Milošević werd verantwoordelijk gehouden voor de Balkanoorlogen en de catastrofale economische situatie.
De acties van Otpor kregen veel media-aandacht.
Op initiatief van Otpor kwamen bijna 100.000 mensen bijeen in Belgrado om te protesteren tegen de president.
Ze droegen massaal borden met de inscriptie: Hij (Milošević) is klaar!.
Otpor werd gefinancierd door verschillende NGO's zoals NDI** en NED.
De NED wordt voornamelijk gefinancierd door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken.
Milošević trad af op 6 oktober 2000.
Doel en resultaat van de oorlog:
Als gevolg van de oorlog werd de op één na grootste militaire basis van de VS in Europa - Camp Bondsteel - gevestigd in Kosovo,
met duizenden soldaten op een oppervlakte van 386 hectare.
Door een militaire aanwezigheid te handhaven in een strategisch belangrijke regio, verzekerde de VS zich van de controle over
potentiële pijplijnroutes voor olie en gas uit het Midden-Oosten en het Oosten, evenals over de
commerciële exploitatie van minerale hulpbronnen.
De Britse generaal Michael Jackson - eerste commandant van de door de NAVO geleide Kosovo Force KFOR, zei: We zullen
hier zeker nog lang blijven om de veiligheid van de energiecorridors die door Macedonië lopen te waarborgen.
Aan het einde van onze documentaire over de manipulatie van de oorlog in Joegoslavië kijken we naar Willy Wims antwoord op de
vraag wat we kunnen doen aan de alomtegenwoordige oorlogsleugens:
Wat ons rest is het woord.
Net zoals woorden oorlogen en vernietiging kunnen veroorzaken, kunnen ze ook worden voorkomen door woorden.
Alles wat mensen tegen elkaar opzet dient uiteindelijk de oorlogszuchtige grootmachten, die heel specifiek weten hoe ze
zwakke punten moeten gebruiken voor hun wereldwijde schaakzetten.
Jouw woorden en de verspreiding van dit programma kunnen mensen bewust maken van dergelijke
verbanden en uiteindelijk oorlogen voorkomen. Help ons!