Manipulasyon sa Digmaang Yugoslavia.
Mga minamahal na manonood, sa sumusunod na dokumentaryo iniulat namin ang manipulasyon sa Digmaang Yugoslavia.
Talaga bang kusang sumisibol ang mga pag-aalboroto ng sibil na kaguluhan, gaya ng kasalukuyang nangyayari sa Macedonia o ng mga
naganap sa Yugoslavia noong dekada 1990, mula sa malawakang pagkadismaya ng
mamamayan, gaya ng ipinapakita ng pangunahing midya?
O mayroon bang sopistikadong estratehiya na binuo ng mga pandaigdigang estratehista sa likod nito?
Sa isang panayam noong 24 Marso 2017, binigyang-diin ni Willy Wimmer, dating Parliamentary State Secretary sa German Federal
Minister of Defence, ang malinaw na pagkakatulad sa pagitan ng mga kasalukuyang tunggalian at ng
digmaan sa Yugoslavia, na lumabag sa pandaigdigang batas.
Konklusyon niya: "Sinisinungalingan tayo ng gobyerno nang todo para sa interes ng NATO."
Ang ginagawa ng pederal na pamahalaan mula pa noong 1999 at ng digmaan laban sa Yugoslavia: niloloko nito ang
sambayanang Aleman mula sa isang tunggalian patungo sa susunod.
Mga Ginoo at Ginang, paano nakarating si Willy Wimmer sa ganitong matitinding pahayag?
Upang malaman, susuriin natin ang mga estratehiya ng mga pandaigdigang manlalaro ng chess
gamit ang Digmaang Yugoslavia bilang halimbawa.
Dahilan para sa digmaan: Di-umano'y krisis humanitario:
Noong Marso 1999, lumahok ang Alemanya sa isang digmaan sa unang pagkakataon sa loob ng 50 taon, ang digmaan ng agresyon ng NATO
laban sa dating Yugoslavia, na labag sa batas internasyonal.
Nagbagsak ang puwersang panghimpapawid ng NATO ng 14,000 na bomba sa Yugoslavia.
Upang mapatunayan sa publiko ang digmaan, iginiit ng mga pulitiko na may nagaganap na humanitaryong trahedya.
Matatapos lamang ito sa pamamagitan ng isang "makataong digmaan".
Gayunpaman, mariing pinabulaanan ni Jochen Scholz, na noon ay tenyenteng kolonel sa Hukbong Panghimpapawid ng NATO at ngayon
ay isang aktibista para sa kapayapaan, ang salaysay na ito.
Napansin niya na ang digmaang panghimpapawid ay naiplano na noong 1998. At ito ay sa kabila ng katotohanan
na, ayon sa ulat ng OSCE, walang katastropang makatao.
Ang OSCE ay ang Organisasyon para sa Seguridad at Kooperasyon sa Europa.
Ngunit bakit nga ba nagkaroon ng digmaan? Ayon kay Scholz, dahil sa heograpikal na lokasyon ng Yugoslavia, nakasaad sa
adyenda ang pagpapalawak ng EU at NATO patungong silangan.
Si Norma Brown, isang diplomatang Amerikano sa OSCE, ay maigsi itong binuo:
Ang katotohanan ay alam ng lahat na magkakaroon lamang ng isang humanitaryong sakuna kung bobomba ang NATO!
Kasunduan sa kampanya sa halalan nina Gerhard Schröder at Bill Clinton:
Ayon sa retiradong Teniente Koronel Jochen Scholz, naglakbay si Gerhard Schröder, kandidato sa pagka-Chancellor, sa Estados
Unidos noong unang bahagi ng tag-init ng 1998 sa kanyang kampanya sa halalan at nakipag-usap kay
Pangulong Bill Clinton ng Estados Unidos tungkol sa Kosovo.
Doon ay tinalakay ang planadong digmaan sa Yugoslavia at ang militar na pakikilahok ng Alemanya sa ilalim ni Schröder.
Ayon kay Scholz, ipinadala sa kay Gerhard Schröder ang mga katulong sa kampanyang panghalalan ng Estados Unidos upang
tulungan siyang manalo sa halalan bilang Pederal na Chancellor.
Kinakailangan ang pagpapalit ng pamahalaan dahil hindi sasang-ayon si Helmut Kohl sa paglahok ng Alemanya sa digmaan.
Ang digmaan ay kasinungalingan ng mga Aleman na ministro na sina Scharping at Fischer:
Kailangan ng pamahalaang Aleman ang pagtanggap ng publiko upang makapasok sa digmaan.
Muling binuhay nina Ministro ng Depensa Scharping at Ministro ng Ugnayang Panlabas Fischer ito
sa pamamagitan ng isang propagandang patibong.
Iniugnay nila ang sitwasyon sa Kosovo sa Nazi na nakaraan ng Alemanya, kaya't tinamaan
nila ang mga Aleman sa pinakasakit na bahagi.
Niloko nila ang publiko sa pamamagitan ng mga kakila-kilabot na kuwento tungkol sa "etnikong paglilinis"
sa Serbia at isang kampo ng konsentrasyon sa Pristina.
Ipinakita ng mga imbestigasyon sa mismong lugar na isinagawa nina mamamahayag Angerer at Werth, pati na rin ni
Heneral Aleman at empleyado ng OSCE na si Heinz Loquai, na ang mga ito ay ganap na imbento.
May labanan lamang sa pagitan ng hukbong Yugoslavo at ng mga Albanian na paramilitary na yunit.
Gayunpaman, nagtagumpay ang propaganda ng digmaan nina Scharping at Fischer na kumbinsihin ang publiko na
suportahan ang pagpapalaya mula sa mga "kalupitan" na ginawa ng mga Serbo sa pamamagitan ng digmaan.
Sinabi ni Jamie Shea, tagapagsalita ng NATO: "Kung nawala sa amin ang opinyong publiko sa
Alemanya, mawawala rin ito sa buong alyansa."
Ang mga ahensiyang PR ay inihanda para sa digmaan sa dating Yugoslavia:
Ang aklat na Operation Balkan: Advertising for War and Death, nina Jörg Becker at Mira Beham, ay nagpapakita kung paano
ginamit ng mga Amerikanong ahensiya ng PR ang media upang lumikha ng mga stereotipo ng kaaway noong Digmaang Yugoslavia.
Ang makapangyarihang Amerikanong kumpanyang Ruder Finn, halimbawa, ay sabay na nagtrabaho para sa tatlong magkakalabang panig:
ang pamunuan ng mga Kroato, Bosyano, at mga Albanes ng Kosovo.
Ang layunin ay ilarawan nang unilateral ang mga Serbo bilang mga manlulupig at mananakop, habang ipinapakita
lamang ang mga Kroato, mga Muslim sa Bosnia, at mga Albanes sa Kosovo bilang mga biktima.
Sa pamamagitan ng propaganda nitong "ang mga Serbo ang dapat sisihin," inihanda ng
ahensya ang publiko sa Kanluran para sa digmaan.
Direktor ng Ahensya James Harff. "Nagawa naming ituring ang mga Serbo na katulad ng mga Nazi."
Halos kaagad pagkatapos noon, nagsimulang gumamit ang media ng ibang pananalita, kasama ang mga terminong etnikong
paglilinis, mga kampo ng konsentrasyon, atbp., na kaugnay ng mga larawan ng Nazi Germany at Auschwitz.
Walang makakapagtutol dito nang hindi inaakusahan ng rebyonisimo. Naging daan porsyentong matagumpay kami.
Ang kontroladong paglala ng tunggalian ay nagbigay-katwiran sa pakikialam ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos sa Balkans.
Ang digmaan sa dating Yugoslavia ay pinagyayaman ng pamahalaang Estados Unidos:
Ang Pro-Russian na Yugoslavia ay na-destabilisa ng mga kapangyarihang Kanluranin at nahati sa
pitong hiwalay na estado: Slovenia, Croatia, Bosnia, Serbia, Montenegro, Kosovo at Macedonia.
Sa pamamagitan ng pagpapalala ng panloob na tensyon sa pagitan ng iba't ibang etnikong grupo, nauuwi sila sa
patuloy na mga armadong tunggalian noong dekada 1990.
Robert Baer, isang dating ahente ng CIA, ang serbisyo ng panlabas na intelihensiya ng Estados Unidos, ay nagsabi: "Ang
layunin ng propaganda ay hatiin ang mga republika ng Yugoslavia upang sila ay makipaghiwalay sa ina-bansa at maging malaya."
Ang kailangan lang namin ay isang siseng ipapasan ng lahat ng sisi, pati na ang digmaan at
karahasan. Pinili ang Serbia para sa papel na ito...'
Ang opisyal na British na si John Crosland ay nagkomento: "Sinusuportahan ng pandaigdigang komunidad ang KLA."
Ang Pangulo ng Estados Unidos na si Bill Clinton, ang diplomatang Amerikano na si Richard Holbrooke, at ang Kalihim ng
Estado ng Estados Unidos na si Madeleine Albright ay nagpasya na magkakaroon ng pagbabago ng rehimen sa Serbia ...
Ang patuloy na mga tunggalian militar sa pagitan ng mga etnikong grupo ay sa huli nagbigay sa Estados Unidos ng katwiran para sa
pag-atake ng NATO sa Serbia, na lumabag sa batas internasyonal, at sa pagpapatalsik kay Pangulong Slobodan Milošević.
Ang dating ahente ng CIA na si Robert Baer ay humingi ng paumanhin sa mga tao ng Yugoslavia matapos mabuwag ang bansa:
Kalimutan mo ang nakaraan, dahil ito ay itinanghal at hindi totoo. Ikaw ay simpleng
minanipula, at nakamit nila ang kanilang gusto.
Ngunit huwag ninyong ipagpatuloy ang pagtataglay ng sama ng loob sa isa't isa dahil dito!
Kailangan mong ipakita na kaya mong lumampas dito at naunawaan mo kung sino talaga ang dapat sisihin sa sitwasyong ito!
Nais kong taos-pusong humingi ng paumanhin sa inyong lahat!
Pagbabago ng pamahalaan sa Yugoslavia na pinondohan nang magkatuwang ng Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos:
Ang pagbabago ng pamahalaan noong 2000 sa dating Yugoslavia ay isa sa maraming halimbawa kung paano sangkot ang Kagawaran
ng Estado ng Estados Unidos sa pagbabago ng rehimen at pagtatumba ng pamahalaan sa pamamagitan ng tinatawag na mga NGO.
Ang kilusang estudyante na "Otpor", na itinatag bilang isang organisasyong oposisyon, ang naging puwersang nagtulak sa
mga mamamayan ng Yugoslavia laban kay Pangulong Milošević.
Ang mga estudyante ng "Otpor" ay nagpasiklab ng damdamin laban sa pangulo ng Yugoslavia, halimbawa sa
pamamagitan ng pag-spray ng graffiti sa kalahati ng Belgrade.
Sinisi si Milošević sa mga digmaang Balkan at sa mapaminsalang kalagayang pang-ekonomiya.
Nakakuha ng malaking atensyon mula sa media ang mga kilos ng Otpor.
Sa paghihikayat ng Otpor, halos 100,000 katao ang nagpulong sa Belgrade upang magprotesta laban sa pangulo.
Nagdadala sila nang maramihan ng mga placard na may slogan na: "Tapos na siya (Milošević)!"
Ang Otpor ay pinondohan ng iba't ibang NGO tulad ng NDI at NED.
Ang NED ay pangunahing pinondohan ng Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos.
Noong ika-6 ng Oktubre 2000, nagbitiw si Milošević sa kanyang tungkulin.
Layunin at kinalabasan ng digmaan:
Bilang resulta ng digmaan, itinatag sa Kosovo ang pangalawa sa pinakamalaking base militar ng Estados Unidos sa
Europa – ang Camp Bondsteel, na may libu-libong sundalo sa isang lupain na may sukat na 386 ektarya.
Sa pamamagitan ng presensyang militar nito sa isang rehiyong may estratehikong kahalagahan, nakamit ng Estados Unidos ang kontrol
sa mga potensyal na ruta ng pipeline para sa langis at gas mula sa Gitnang Silangan at Silangan, pati na rin
sa komersyal na pagsasamantala ng mga yamang mineral.
British Heneral Michael Jackson, ang unang kumander ng Kosovo Force (KFOR) na pinamumunuan ng NATO, ay nagsabi: "Tiyak
na mananatili kami rito nang matagal upang matiyak ang seguridad ng mga koridor ng enerhiya na dumadaan sa Macedonia."
Sa pagtatapos ng aming dokumentaryo tungkol sa manipulasyon sa panahon ng Digmaang Yugoslavia, tinitingnan namin ang
sagot ni Willy Wimmer sa tanong kung ano ang maaari nating gawin tungkol sa laganap na mga kasinungalingan ng digmaan:
Ang natitira ay ang salita.
Tulad ng kung paano maaaring magpasimula ng digmaan at pagkawasak ang mga salita, maaari rin itong pigilan.
Anumang naghihikayat ng pagkakabahagi ay sa huli'y naglilingkod sa mga puwersang nagpapalaganap ng digmaan, na
marunong samantalahin nang napaka-tukoy ang mga kahinaan para sa kanilang pandaigdigang maniobra.
Sa pamamagitan ng iyong mga salita at ng pagpapalaganap ng programang ito, maaaring mailantad ang mga ganitong ugnayan at
sa huli ay mapigilan ang mga digmaan. Pakiusap, tulungan mo!