Гали сурхро паҳн кунед,
Бигзор суруди миллӣ садо диҳад.
Парчам бо ифтихор дар осмон баланд парвоз мекунад -
«Субҳ! Субҳ!» бисёр гуфта мешавад.
Дар як вақт зиёда аз 50 нафар мурданд,
Ҳазорҳо захмӣ аз азобҳояшон нола мекунанд.
Дуди сиёҳ ба осмон мебарояд,
Касе бо баландтарин садоаш барои сулҳ фарёд мезанад.
Мисли офтоби тиллоӣ дар фазои осмон,
Мо сулҳро ҳамчун ҳадафи ниҳоии худ мехоҳем.
Субҳ мақсад нест, субҳ роҳ аст.
Субот, воситаи нақлиёт, ки бо он сафар мекунанд.
Субҳ, субҳ, субҳ аз даруни ман оғоз меёбад.
Субҳ, субҳ, субҳ, ин Худо дар даруни ман аст.
Кӣ дар умқи дили ман ҳукмронӣ мекунад,
дуртар аз мантиқ ва ақл вуҷуд дорад,
Он дар даруни мо ҳамчун сулҳи ҷамъиятӣ зоҳир мешавад.
Ҷангҳо дар панҷ қитъа меҷӯшанд,
Одамон ҳар рӯз мемиранд.
Кофӣ нест, шумо чизе навро оғоз мекунед -
Кореяи Шимолӣ, Русия ё Эрон.
Гӯлума танг мешавад, набзам тезтар мезанад.
Чӣ қадар азоби бештар лозим аст, то сулҳ фаро расад?
Мушт мисли санг сахт фишурда мешавад.
Эй, агар дар даруни ту сулҳ бошад, пас низ сулҳ хоҳад буд.
Мисли офтоби тиллоӣ дар осмон,
Мо сулҳро ҳамчун ҳадафи ниҳоии худ мехоҳем.
Сулҳ ҳадафи дур нест, сулҳ роҳ аст.
Сулоҳ, воситаи нақлиёт, ки бо он сафар мекунанд.
Субҳ, субҳ, субҳ аз даруни ман оғоз меёбад.
Сулоҳ, сулоҳ, сулоҳ, ин Худо дар даруни ман аст.
Кӣ дар умқи дилам ҳукмронӣ мекунад?
дуртар аз мантиқ ва ақл вуҷуд дорад,
Он дар даруни мо ҳамчун сулҳи ҷамъиятӣ зоҳир мешавад.
Субҳ, субҳ, субҳ низ дар даруни ту оғоз меёбад.
Субҳ, субҳ, субҳ, ин Худо дар даруни ту аст.
Ин сулҳ бо ҳама якпорчагӣ эҷод мекунад,
Ҳатто агар ин девонавор бошад ҳам, эй, чунин қувват вуҷуд дорад.
Субҳ, субҳ, субҳ аз даруни ман оғоз меёбад.
Субҳ, субҳ, субҳ, ин Худо дар даруни ман аст.
Кӣ дар умқи дили ман ҳукмронӣ мекунад,
дур аз мантиқ ва ақл вуҷуд дорад,
Он дар даруни мо ҳамчун сулҳи ҷамъиятӣ зоҳир мешавад.
Сулҳ, сулҳ, сулҳ аз даруни ман оғоз меёбад.
Сулҳ, сулҳ, сулҳ, ин Худо дар даруни ман аст.
Кӣ дар умқи дилам ҳукмронӣ мекунад?
дур аз мантиқ ва ақл вуҷуд дорад
дар даруни мо ҳамчун сулҳи ҷамъиятӣ зоҳир мешавад.
Дар даруни ман сулҳ
Субҳ, субҳ дар даруни ман оғоз меёбад.
Субҳ, субҳ, он Худоест дар даруни ман.
Субҳ, субҳ дар даруни ман оғоз меёбад.
Субҳ, субҳ, он Худо дар даруни ман аст.