Ivo Sasek bij UPF Zwitserland: "De weg naar interreligieuze wereldvrede".
Terwijl oorlogen, onrecht en conflicten van allerlei aard de aarde blijven teisteren, is er nog nooit zo'n brede inzet geweest
voor vrede en de bevordering van de menselijke waardigheid.
"Vrede en veiligheid, vandaag de dag heeft de stem nodig van iedereen die vrede een warm hart
toedraagt, in het bijzonder religieuze leiders!".
Onder dit motto organiseerde de Universal Peace Federation (UPF) op 21 september 2018 de Internationale Wereldvredesconferentie.
Dit vond plaats in het gebouw van de Wereldraad van Kerken in Genève.
De UPF heeft een algemene raadgevende status in de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (VN).
Ze riep op tot actieve deelname aan het vormgeven van wereldvrede.
Op de 37e Werelddag van de Vrede kwamen niet alleen religieuze leiders met de meest uiteenlopende achtergronden aan het woord:
christenen, joden, moslims, sikhs, hindoes, etc. - maar ook vertegenwoordigers uit de politiek, de
wetenschap en verschillende internationale organisaties.
Ivo Sasek, oprichter van OCG, Kla.TV, AZK en andere onafhankelijke mediaprogramma's, nam de uitnodiging ook aan en sprak
over het onderwerp "De weg naar interreligieuze wereldvrede".
Kla.TV publiceert zijn toespraak hieronder als bijdrage aan de interreligieuze vereniging voor vrede en ontwikkeling.
Wat kan de mensheid van welke nationale, economische, politieke, religieuze of andere
achtergrond dan ook leren van zwermen dieren?
Ervaar compacte antwoorden uit de mond van een man die put uit een schat aan ervaring van vier decennia en dit
geheim al bij duizenden mensen in de praktijk heeft gebracht.
Ivo Sasek zal ons nu zijn idee geven over hoe we duurzame vrede kunnen bereiken.
Ik geef het woord aan de heer Ivo Sasek.
Ivo Sasek: Bedankt dat je na zoveel bijdragen nog steeds het geduld hebt om te luisteren.
Ik wil zeggen wat volgens mij de weg is naar interreligieuze wereldvrede, naar wereldvrede in het algemeen.
Ik denk dat het in de eerste plaats een kwestie van bewustzijn is dat we erkennen dat mensen uit één organisme bestaan.
De mensheid is een organisme en niet iets anders.
En als ik deze zin zeg, weet ik uit 40 jaar ervaring dat de meeste mensen hem nu metaforisch opvatten.
Een organisme, een geweldig beeld, een geweldige gelijkenis, maar ik wil meteen aan het begin zeggen dat we één organisme zijn.
En niet alleen de christenen, voor de christenen lezen we het in de Bijbel in 1 Korintiërs 12 als volgt:
"Want zoals het lichaam één is (getalwoord) en vele leden heeft, maar alle leden van het lichaam,
hoewel vele, één lichaam vormen, zo ook Christus."
2000 jaar lang hebben we begrepen dat dit voor ons christenen geldt, maar het is belangrijk om te erkennen dat "de Christus"
niet zegt dat wij christenen zo zijn, maar dat de Christus zo is.
Christus, dit concept, zou een lange theologische uitleg vereisen.
Dit betekent simpelweg God onder de mensen, God om de mensen heen, God in de mensen.
Dit is de Christus, de actieve Geest van God, die de mensheid als één organisme leeft.
Ons probleem, waarom we nergens komen. We begrijpen de meeste dingen metaforisch, zoals ze
zeggen, eerder als een metafoor dan als werkelijkheid.
Christenen lezen de Bijbel in de aanvoegende wijs, d.w.z. in de mogelijke of wenselijke vorm, in
plaats van in de indicatief, in de feitelijke vorm.
Hetzelfde voor elke andere religie, hetzelfde probleem.
En daarom komen we nooit verder.
De Bijbel, en ik denk ook in de Koran, de Bhagavad Gita, hetzelfde kan overal gevonden worden.
Onze religieuze geschriften proberen ons al duizenden jaren te leren dat God in ons mensen leeft.
We verbannen Hem naar de hemel. Wij wachten, christenen wachten op Jezus uit de hemel. De moslims wachten op hun Mädi
of Madi, ik weet niet precies hoe ik het moet uitspreken.
De esoterici wachten op de buitenaardsen. De politici, de mensen wachten op de
Amerikanen. Niets van dit alles werkt in deze wereld.
God woont in ons mensen en dat is een belangrijk basisbesef.
Dus net als de communisten kunnen we onszelf kameraden noemen en ons gedragen als belangengroepen.
Maar van nature zijn we organismen.
Er is een enorm verschil. Een organisme leeft.
Maar wij mensen hier beneden kennen geen vrede omdat we het altijd zelf proberen te doen, vanuit onze eigen
kracht, vanuit onze eigen wijsheid, vanuit ons eigen oordeel. Uit ons eigen iets. Alles is van onszelf.
Maar het organisme, als de mensheid een organisme is, leeft een lichaam. En dat is een bedreiging voor mensen.
Ze denken: ja, ik wil niet leven, ik wil vrij zijn.
Maar ik zeg dat we geleefd worden. We worden geademd.
Als we proberen te stoppen met ademen, zullen we ons realiseren dat we worden geademd.
Niemand van ons klopt het hart zelf, nietwaar?
Ons hart klopt. We zijn uitgehongerd en verzadigd, ja.
We moeten eten en drinken. Maar we hebben dorst.
Het overkomt ons allemaal. En het is geen bedreiging voor ons. Het is gewoon zoals het is. Zo is het leven.
Wanneer we ons weer realiseren dat we één organisme zijn. Dat de hele mensheid één organisme is.
Niet alleen de christenen onder elkaar, maar christenen, moslims, alle religies.
Maar dat geldt ook voor politiek, wetenschap, iedereen is erbij betrokken.
Als we ons opnieuw realiseren dat we een organisme zijn waarin iedereen een andere taak heeft, is ieder mens niet tegenstrijdig.
Biceps, triceps. De ene kan alleen maar trekken, de andere kan alleen maar afduwen.
Maar het is een aanvulling. Het is geen tegenstelling. Het heeft beide nodig.
We kunnen onszelf dus familie noemen. Het is steeds leuker dat we onszelf familie, broers en zussen noemen.
Dat is goed, we moeten als een familie leven.
Maar we zijn van nature een organisme. Dat blijft zo.
We kunnen niet leven als verenigingen, zelfs niet als kerkverenigingen.
We kunnen zoveel clubs oprichten als we willen.
Maar de functionaliteit zal altijd die van een organisme zijn.
Waar God dingen in ons moet doen.
De kwantumfysica heeft onlangs ook ontdekt dat dit het geval is.
Alles is met elkaar verbonden, van elkaar afhankelijk en met elkaar verweven.
Geest, ziel en lichaam, we vormen één organisme. Wat in mijn hart is, komt in jouw hart.
Wat in jouw hart is, dringt door in mijn hart.
Alles heeft een duidelijk effect op alles.
We moeten dus geleefd worden. Anders gaan we door met onze eigen wijsheid.
We moeten leren hoe we kunnen aanleggen aan Gods wijsheid. Hoe aan te meren bij Gods wil.
Hoe op Gods gevoelens te dokken. Tot Gods genoegen en tot Gods ongenoegen.
Alles moet aan ons gegeven worden.
En totdat we leren leven als een organisme, een hoofd boven ons dat ons leeft, zal er geen vrede
zijn hier beneden, zelfs niet thuis, onmogelijk.
Toen Jezus kwam, hebben wij als christenen ook vaak voor onszelf gereserveerd, geleased, maar het is geen christelijk voorrecht.
Jezus kwam om ons als Mensenzoon te laten zien hoe een mens een eenheid met God vormt.
Hij kwam niet alleen voor Joden, of later voor ons christenen. Hij kwam voor de wereld.
Daarom zegt de Bijbel: Christus is ook voor allen gestorven.
Om EEN boodschap naar iedereen te brengen.
Wat is dat? God in de mens.
Hij bidt Johannes 17, zijn hogepriesterlijk gebed in de Bijbel, en dit is 2000 jaar lang verkeerd begrepen.
Hij bidt: "Vader, dat zij, de hele mensheid, allen 1ns mogen zijn, zoals u, Vader, in mij bent en ik in u, ...".
Dat was zijn, Jezus', constante boodschap: God leeft in de mens.
Alle werken die hij deed, de tekenen, wonderen en daden van macht waren een uitdrukking van het feit dat de levende
God in het menselijk lichaam woont in zijn wijsheid en macht.
En toen Jezus hier bad dat de mensen of zijn discipelen vooraf 1ns zouden zijn, was dat geen
gebed voor iets dat nog niet was en nog moest worden.
Het is een gebed voor de ingebruikname van wat er al is.
We zijn als schepselen geschapen voor God, voor HEM staat er in Kolossenzen 1, voor HEM, in
HEM, voor ZIJN doel, dat HIJ ons leeft als hoofd.
Jezus kwam niet om te bidden "oh, maak van hen een organisme".
Hij kwam omdat hij wist dat we een organisme ZIJN, hij bad voor de opdracht dat we ook als een organisme zouden functioneren.
We hoeven dus niet te bidden dat we 1ns worden, we zijn al 1ns, fysiek, spiritueel verenigd, geschapen als een organisme.
Maar we moeten leven volgens de wetten van een organisme, als een gemeenschap.
En dat was het gebed van Jezus, ook in vers 22, waar hij bidt om de "heerlijkheid die u, Vader, mij gegeven hebt en die ik
hun gegeven heb, opdat ook zij één zijn, zoals wij één zijn".
Dus hetzelfde als Jezus en de Vader.
En deze eenheid van geven kan ook vertaald worden als het "uitdelen" van deze eenheid.
Hij leerde de mensen, de discipelen vooraf, dat God in mensen leeft en demonstreerde dat op deze manier.
Dus, opdragen, dat was Jezus' gebed, dat omdat we een organisme ZIJN, we ook leven en functioneren als een organisme.
Nu de volgende stap, hoe in dit leven te komen, in deze goddelijke dimensie.
Als mensen moeten we ons opnieuw realiseren hoe een organisme wordt bestuurd. Hoe wordt het geleefd?
Gebeurt er nu een stem uit de hemel?
Hoe is het mogelijk dat iedereen in harmonie samenleeft?
Laat ik vooraf zeggen: alleen God kan dat!
We kunnen ons duizend conferenties als deze veroorloven, we zullen uiteindelijk in cirkels blijven
ronddraaien totdat we begrijpen hoe het navigatieprincipe werkt.
Omdat wij anders van aard zijn, gaan we uit van verkeerde vooronderstellingen.
Dus hoe werkt het?
Ik moet het kort houden, want ik heb niet veel tijd.
Ik vergelijk het met de zwermen dieren.
We kunnen alle dierenzwermen controleren.
Zwermen sprinkhanen, ik heb een paar foto's meegenomen, misschien wel miljarden.
Deze kunnen in 0,6 seconden van richting veranderen. Wie bestuurt ze?
Waar is de koning? Waar is de heerser?
Eens kijken, dit zijn de principes, dit is hoe God de hele schepping leeft. Volkomen normaal voor de dieren.
Hetzelfde geldt voor zwermen vogels, hetzelfde geldt voor scholen vissen, hetzelfde geldt voor micro-organismen.
Hoe weten miljarden en miljarden micro-organismen welke stoffen ze naar de wortels van de bomen moeten brengen?
Ze weten het omdat God de alwetende is, omdat God in elk atoom, in elk molecuul leeft.
Want God leeft alles in deze schepping. Alles: hij leeft de dierenwereld en hij wil dat wij mensen leven.
Alleen wil hij, in tegenstelling tot de dieren, onze toestemming.
Hij wil dat we met Hem meedansen, zou je kunnen zeggen. Met Hem meegaan.
We moeten zijn zoals de dieren. Dus de kuddes olifanten weten wat ze moeten doen, de gnoes weten wanneer ze waar moeten lopen.
Alle dieren laten ons eigenlijk zien dat het voor God mogelijk is om te navigeren.
Nu kom ik bij het cruciale punt.
En dat is misschien wel het belangrijkste wat ik te zeggen heb, afgezien van deze herhaling
van de openbaring dat we één organisme zijn.
Wat is nu precies de navigatie, hoe kunnen we als mensen, als we zo verschillend zijn, miljoenen, miljarden mensen,
hoe kunnen we begrijpen wanneer het ergens tijd voor is?
Het is heel eenvoudig: Jezus heeft alles voor ons geïllustreerd.
Toen de discipelen wilden weten hoe ze God konden gehoorzamen.
Hij zei ooit: "Mijn schapen horen mijn stem", en dat is geen christelijk voorrecht, dat geldt voor alle mensen:
Wij mensen zijn dus geschapen als Gods schepselen die Gods stem kunnen horen, we zijn voorbestemd om
dat te kunnen, maar we moeten ook weten hoe het werkt.
Jezus legde het op deze manier uit, hij zegt, je kunt het lezen in Johannes 14:27, hij zegt: "Ik geef jullie mijn vrede."
Ja, we streven naar onze vrede, onze vredesverdragen, onze vredesconferenties.
Ik zal jullie "mijn vrede geven", zegt hij, we hebben Gods vrede nodig.
En hij zegt dat deze vrede veel verder gaat dan de vrede die de mens kent. Hij is dieper.
Een andere passage zegt dit over Jezus, Johannes 1.4, Jezus wordt beschreven als "in hem was
het leven en het leven was het licht der mensen".
Dus niet de filosofie was het licht van de mensen, niet de woorden die hij sprak waren het licht van de mensen, maar
het leven dat van hem uitging, want wat God door hem heen werkte wekte leven, vrede, goddelijke vrede in de mensen op.
Ik zeg het met een andere passage.
Ik heb het nu over de Bijbel, maar dit zijn principes die voor alle mensen hetzelfde zijn.
1 Korintiërs 4:20: daar staat: "want het koninkrijk Gods", en dat is de navigatie, "het koninkrijk Gods gaat
niet voort of openbaart zich niet in woord", daar staat: "maar in kracht", Grieks: dynamis.
Met andere woorden, hoe navigeert God ons mensen, net als de dierenwereld? Hij navigeert ons door middel van macht.
Dynamis betekent ook energie, betekent effectieve invloed.
Precies, en ik herhaal het nog een keer, hoe beïnvloedt God ons?
Elk woord dat we spreken, elke gedachte die we denken wordt beïnvloed, gaat gepaard met een effectieve kracht.
En we moeten leren ze weer te vinden, ze te leren kennen, er weer gevoelig voor te worden.
We hebben onze geest gevoelig gemaakt voor de woorden die we spreken, voor onze theologieën, voor onze vergelijkingen.
We moeten de stem van het hart weer horen, ja.
Elke gedachte die we denken gaat gepaard met een kracht die van binnen naar boven of naar beneden leidt.
Denk iets negatiefs en je realiseert je dat het naar beneden gaat. Is dat waar?
Doe iets negatiefs en je voelt de kracht in je afnemen.
Doe iets wat God je heeft ingeademd en je zult de kracht voelen opkomen.
En het bijzondere is dat alles wat God doet tegelijkertijd met ons gebeurt.
Het is niet de één zijn hü, de ander zijn hott.
Dat is het verschil wanneer zijn vrede werkt.
Dus zijn effectieve vrede, zijn effectieve goddelijke leven is ons navigatieprincipe.
En dat is al tientallen jaren onze specialiteit, als OCG.
We doen dit met duizenden mensen..., we leren de goddelijke zwermintelligentie in de zin dat we leren om samen te surfen,
leren om mee te gaan met de effecten van God, met zijn geest.
Al vele jaren komen duizenden mensen hier om te leren, kun je in drie dagen leren hoe je weer verder kunt gaan met
deze navigatiekracht, met dit effectieve effect van God, met deze invloed van goddelijk leven en vrede?
En we leren dat elke gedachte die we met de tijd kunnen meten, individueel of collectief, Gods vrede erop heeft of niet.
Gaat het woord dat ik spreek omhoog of omlaag?
Leiden de werken die ik doe naar boven of naar beneden? Is Zijn kracht aan het werk?
Ik wil graag op de laatste gedachte ingaan.
En we vinden dit in Filippenzen 4 vers 7 in de Bijbel.
Er staat: "En de vrede van God", dus nu hebben we het over de vrede die hoger is dan menselijke vrede, er staat: "de
vrede van God, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten, uw waarnemingen bewaken of bewaren".
Dit is de instructie, zoals Jezus ons leerde, voor alle mensen.
Met andere woorden, de vrede van God is als een lijfwacht, en zo kan dit woord ook vertaald worden.
Hij controleert onze waarnemingen, hij controleert onze gedachten, hij controleert onze handelingen, onze
plannen en is als een bodyguard, hij beschermt ons.
Maar dit werkt alleen als we weer krachtgericht gaan leven.
Dat is mijn oproep aan ons allemaal, aan alle religies evenveel, het is geen verschil, het is geen christelijk voorrecht. Wat ik
hier gepredikt heb, dat we weer machtsgericht leren leven, dat we de macht van God weer leren
kennen, dat moet toch bij ons pausen beginnen?
Of het nu gaat om christelijke, katholieke, joodse of islamitische pausen, er zijn overal pausen, ja, we hebben overal
leiders en ze zitten eigenlijk vooral op de buis, nietwaar.
Maar als we weer machtsgericht leren leven, dan kunnen we ook onze mensen, die we herders, die we begeleiden, dit
machtsgerichte leven weer leren en dat ervaren we met honderden verschillende denominaties die we hebben
samengebracht, die op een zwarte manier samenwerken.
Dus hebben we samen zo'n 170 tv-studio's gebouwd en alleen al in de afgelopen paar jaar 9½ duizend
programma's gemaakt, waarbij we alles als zwermen samen deden.
We kunnen de grootste evenementen in een half uur ontmantelen, waar het anders een hele week zou
duren, omdat we hebben geleerd om op zwart te gaan.
In het begin leerden we nog steeds de basis, maar we kunnen uit ervaring zeggen dat het werkt met
duizenden mensen, het werkt met de hele wereld.
Maar we moeten opnieuw gesensibiliseerd worden, en we stellen ons graag beschikbaar voor iedereen die
geïnteresseerd is om opnieuw verbinding te maken met dit proces van vrede, stem, leiderschap lezen.
Bedankt voor uw aandacht.
Belangrijke aanvulling:
Het is belangrijk om onderscheid te maken, vrede is geen doel, vrede is de weg, vrede IS de kracht.
Wij mensen hebben niet de ambitie om goed te doen.
Wij mensen hebben niet de kracht om door te zetten, wij mensen hebben niet de kracht om te vergeven, wij mensen hebben niet de
kracht om visies te ontwikkelen die werken, want het beste van ons is zo goed als een stofdeeltje,
we missen het grote geheel, we missen alles, ja.
Maar erkennen dat er hier een kracht is die ons leeft, die ons kracht geeft, die in ons liefheeft, die in
ons herkent, dat is de weg, vrede is de weg, de kracht.
Nou, ik ken dit geheim al 40 jaar.
Ik ben als een golfsurfer, dus de kracht waar ik het over heb is een kracht die ons de
kracht geeft om te sterven, zelfs in de dood.
En dat is het punt: we kunnen niet sterven, we kunnen niet loslaten, we kunnen
onszelf niet verloochenen in onze eigen kracht.
Maar we zien getuigenissen van mensen die onder deze goddelijke vrede zijn, zoals ik daar uitlegde: "Mijn vrede geef ik
u" en hij zegt: Deze vrede gaat het menselijk begrip te boven.
Het gaat verder dan de menselijke vermogens.
We zagen daar mensen die zelfs op de brandstapel nog zongen.
Waar ze werden opgegeten door de leeuwen, was deze vrede nog sterker.
Het is een energiemachine, de vrede van God, en het is zowel in de moslim als in de christen, de jood, de hindoe, het is in ieder
mens, maar het hangt ervan af of ik me erop oriënteer of niet.
Ik moet betrokken raken bij dit experiment om op een krachtgerichte manier te leven, het is als
een contract, als een handdruk, als een huwelijk.
En zolang ik me niet realiseer dat deze bron van energie er is, zal ik altijd op zoek zijn
naar vrede, zal ik altijd een worsteling hebben.
Maar ik ervaar de grootste vervolgingen, ik heb persoonlijk meer dan 25 jaar een christenvervolging meegemaakt, ik
verheug me er middenin, ik hou van mijn aartsvijanden, ja.
Onlangs ontmoette ik mijn aartsvijand, die me al tientallen jaren schade toebrengt, miljoenen per jaar, omdat ik grote
speelfilms maak, hij volgt me overal, hij volgt elke film, van elke bioscoop, van elk festival, van elke winkel.
En ik heb hem deze dagen voor het eerst ontmoet.
Ik kon hem voor het eerst onder ogen komen vanuit de vrede die in mij pulseert, vanuit deze kracht, ik nam hem eerst bij zijn
schouders, ik zei, mijn vriend, nu willen we elkaar eerst omhelzen, ik omhelsde hem, niet voor de show, ik liep
20 meter arm in arm met hem, ik zei hem dat alles duidelijk is tussen ons, ik hou van je, ja. Ik hou van je.
Toen bevroor hij volledig, het is allemaal maar retoriek, het bestaat niet, het bestaat niet.
Ik zei tegen hem: "Jouw probleem is dat je de liefde van God niet kent, je kent de liefde niet.
Ze hebben nooit geleerd dat het mogelijk is om lief te hebben, zelfs in de moeilijkste omstandigheden.
Maar de vrede die in mij drijft, die ik al tientallen jaren als een golfslagrijder met deze kracht die mij gewillig maakt met de
gewilligheid van God, kan ik omhelzen en toen keek hij me aan.
En ik kan uren doorgaan, ik had vijanden, duizenden, die nu vrienden zijn. Waarom?
Omdat er een energie in mij trilt, omdat ik op een krachtgerichte manier ben gaan leven.
Ik heb dit geheim gevonden en ik heb het aan duizenden mensen onderwezen en vandaag onderwijzen we het aan
duizenden mensen en deze energie is de weg, de reden waarom we vrede hebben, vrede gaat met ons mee, begeleidt ons.
Het is geen doel dat we ooit zullen bereiken.
Dit is ons startkapitaal, ons pad, onze energie in alles.