Аслаҳоти худкор – охирин қалъаи элитаи молиявии ҷаҳонӣ бояд фурӯ биравад!
Аслаҳоти мустақил бо ёрии зеҳни сунъӣ қарор қабул мекунанд ва бидуни дахолати инсон амал мекунанд.
Ҳарчанд онҳо ҳанӯз дар марҳилаи рушд қарор доранд, аллакай ҷомеаи байналмилалиро дар ҳолати интизорӣ нигоҳ медоранд.
Ин дақиқан дар бораи чӣ аст ва мушкилот дар чист?
Силоҳҳои мустақил, ки бо номи роботҳои қатлкунанда низ маъруфанд, ҳамчун «сеюмин инқилоб дар ҷанг» баррасӣ мешаванд.
Мисли ихтирои барут ва силоҳҳои ҳастаӣ дар гузашта, системаҳои мусаллаҳи мустақил табиати ҷангҳоро ба куллӣ тағйир медиҳанд.
Системаҳои мусаллаҳи мустақил системаҳое мебошанд, ки мустақилона амал мекунанд.
Онҳо барномарезӣ шудаанд, то бо истифода аз зеҳни сунъӣ ва бидуни назорати инсон ҳадафҳоро муайян ва ба онҳо ҳамла кунанд.
Инҳо метавонанд дронҳои бесарнишин бошанд, аммо инчунин киштиҳо, танкҳо, мушакандозҳо, роботҳо ва дигар силоҳҳо.
Системаҳои пурра автономӣ силоҳӣ бо зеҳни сунъии мутобиқшаванда ҳанӯз расман ҷузъи ҷудонашавандаи артишҳои ҷаҳонӣ нестанд.
Аз соли 2014 Созмони Милали Муттаҳид дар Женева музокирот мегузаронад, ки дар он 75 кишвар барои манъи
системаҳои мустақили силоҳҳои марговар бо мақсади танзими роботҳои қатлкунанда музокира мекунанд.
Созишнома ғайриимкон аст, зеро баъзе кишварҳо манфиатҳои худро таъқиб мекунанд.
Ба гуфтаи фаъолони сулҳ, 26 кишвар ҷонибдори манъи чунин силоҳҳо ҳастанд, аз ҷумла Австрия ва ҳамаи кишварҳои дар ҳоли рушд.
Чин ҷонибдории манъи истифодаи онро изҳор кардааст.
Гуфта мешавад, ки ИМА комилан бар зидди маҳдудиятҳо дар рушд аст.
Дар Олмон низ ширкатҳое ҳастанд, ки дар ин рушд иштирок мекунанд ва бо ин роҳ рақобати
байналмилалии силоҳро боз ҳам шиддат мебахшанд.
Аммо чаро силоҳҳои мустақил ин қадар серталаб ҳастанд?
Ба иттилои омори расмии Артиши ИМА, ҳоло дар миёни сарбозони амрикоӣ шумораи онҳое, ки бо роҳи худкушӣ мефавтанд, аз
онҳое, ки дар натиҷаи амалҳои душман мефавтанд, бештар аст.
Онҳо қариб наметавонанд худро бо он чӣ «ҷангҳои гуманитарӣ» меноманд, муттаҳид кунанд, ки дар асл чизе ҷуз ҷангҳои таҷовузӣ
бар асоси стратегияҳои қудратӣ нестанд, ва аз сабаби ҷангҳои бераҳмона, аз ҷумла алайҳи аҳолии мулкӣ,
то охири умр бо дилеммаҳои ахлоқӣ рӯбарӯ мемонанд.
Ветеранҳои ҷанг бо шумораи зиёд медалҳояшонро бармегардонанд, зеро аз амалҳои ҷангӣ шرم медоранд ва андӯҳи амиқ доранд.
Ҳатто пилотҳои дрон, ки аз мизҳояшон мисли бозии компютерӣ меҷанганд ва ба далели дурӣ аз майдони ҷанг камтар
ҳамдардӣ нишон медиҳанд, пас аз чанд сол хаста мешаванд.
Даҳсолаҳо таҳқиқоти равоншиносӣ низ нишон додаанд, ки сарбозон дар ҷанг аксаран умуман ба сӯи сарбозони душман
тир намезананд, балки ҳадафҳояшонро қасдан нодида мегиранд.
Ин равшан мекунад, ки инсонҳо аз табиат «мошинҳои ҷангӣ» нестанд.
Ҳаракатҳои ҷаҳонии сулҳ ва гирдиҳамоӣ ин ҳақиқатро таъкид мекунанд.
Барои ҷангҷӯёни серталаб ва устодони марионетии ҷаҳонӣ, ки дар паси онҳо қарор доранд, системаҳои мустақили силоҳӣ, яъне
роботҳои қатлкунанда, заруранд, ки беайб ва бемаром амал кунанд – бе савол кардан, бе раҳм, бе
виҷдон, на камтар ҳамчун ҳимоя аз оммаҳои ғазабзада.
Ин аз он сабаб аст, ки рӯз аз рӯз одамони бештар вобастагии глобалиро дарк мекунанд ва дигар
намехоҳанд, ки аз онҳо истисмор ва манипулятсия шаванд.
Башарият дар дарозмуддат назорати тамоми низоми пулӣ, ҳамаи ҳукуматҳо, кишварҳо ва захираҳои
онҳоро дар дасти чанд оила қабул нахоҳад кард.
Фаъолони сулҳ аз ҳама гуна ва ҳама миллатҳо бинобар ин ҳушдор медиҳанд:
Рушди системаҳои мусаллаҳи худкор бояд дар саросари ҷаҳон манъ карда шавад.
Беш аз 2 500 муҳаққиқ ва 176 созмон дар соҳаи зеҳни сунъӣ аллакай як ӯҳдадории ихтиёриро имзо кардаанд, ки таҳқиқот дар
бораи системаҳои мустақили силоҳҳои марговарро намегузаронанд.
Бо имзо гузоштан, иштирокчиён ӯҳдадор мешаванд, ки «дар рушд, истеҳсол, тиҷорат ё истифодаи силоҳҳои
автономии марговар дастгирӣ накунанд ва саҳм нагузоранд».
Аммо бисёре аз номҳои бузург нестанд.
Ҳеҷ Google ва ҳеҷ ширкати модарии он, Alphabet, ин ӯҳдадории ихтиёриро имзо накарданд; Boston Dynamics, истеҳсолкунандаи
моделҳои машҳури роботҳо, низ ҳанӯз дар рӯйхат нест.
Ширкатҳои дифоии дахлдор низ вуҷуд надоранд.
Ҳадафи фаъолон аз ин рӯ ин аст, ки бо ҷалби таваҷҷӯҳи ҷомеаи васеъ ба хатарҳои силоҳҳои мустақил таъсири
худро хеле фаротар аз доираи имзокунандагон расонанд.
Як филми кӯтоҳ бо номи «Slaughterbots» нишон медиҳад, ки силоҳҳои мустақил аллакай то чӣ
андоза харобиовар ва самарабахш буда метавонанд.
Институти ояндаи ҳаёт (FLI), воқеъ дар ИМА, ки ҳадафаш кам кардани хатари мавҷудияти
башарият аст, видеоро 12 ноябри соли 2017 нашр кард.
Дар тӯли чанд ҳафта он миллионҳо маротиба пахш шуд.
Ин як пешнамоиши тахайюлӣ ва даҳшатовар аст, ки нишон медиҳад, масалан, чӣ гуна интиқодгарони низом ё гурӯҳҳои
этникии номатлуб метавонанд дар як лаҳза нест карда шаванд.
Хулоса: Ин технологияро боздоред!
Инҷо чанд иқтибос аз видео оварда шудаанд:
пилотҳои муштариёни мо соли гузашта қариб 3000 зарбаи дақиқ анҷом доданд ва мо аз ин хеле ифтихор мекунем.
Он ба шумо имкон медиҳад, ки бадҳоро аз некҳо ҷудо кунед.
Ин кори калон аст. Аммо мо чизе хеле калонтар дорем.
Шояд фарзандони шумо яке аз инҳоро дошта бошанд, дуруст? Не, пурра не.
Пилоти ҷасур? Не.
Ин қобилият пурра ба зеҳни сунъӣ – зеҳни сунъӣ дахл дорад. Он худаш парвоз мекунад.
Процессори он метавонад сад маротиба тезтар аз инсон вокуниш нишон диҳад.
Ҳаракати стохастикӣ дар режими зидди снайпер аст.
Мисли ҳар дастгоҳи мобилии дигар дар ин рӯзҳо, он камераҳо ва сенсорҳо дорад.
Ва мисли телефонҳои мобилии шумо ва барномаҳои шабакаҳои иҷтимоӣ, он низ дорои системаи шинохти рӯй мебошад.
Дар ин ҷо се грамм маводи таркандаи махсус ҳаст.
Ва ин тавр кор мекунад. Оё шумо инро дидед?
Ин зарбаи хурд кофист, ки болои косахонаро сӯрох карда, ҳама чизеро, ки дар паси он аст, нобуд созад.
Одатан мегӯянд, ки ин силоҳ нест, ки одамонро мекушад, балки худи одамон ҳастанд, ки одамонро мекушанд.
Хуб, онҳо ин корро намекунанд.
Онҳо эҳсосӣ мешаванд, фармонҳоро нодида мегиранд, ҳадафҳояшонро қасдан нодида мегиранд.
Пас биёед бубинем, ки силоҳҳо дар ин ҷо чӣ гуна қарорҳо қабул мекунанд.
Ҳоло ба ман бовар кунед – онҳо ҳама писарони бад буданд.
Ин зарбаи ҳавоӣ бо дақиқии ҷарроҳӣ буд. Ин яке аз як қатор маҳсулот аст.
Ҳамчун гуруҳ барномарезӣ шуда, ин чизҳо метавонанд ба биноҳо, мошинҳо ва қатораҳо ворид шаванд, аз одамон ва тирҳо канорагирӣ
кунанд ва қариб ҳар гуна чораҳои муқобилиро ноком гардонанд.
Онҳоро боздоштан ғайриимкон аст. Хуб, ман гуфтам: ин аъло аст.
Чаро? Зеро мо бузург фикр мекунем. Нигаред:
Шартномаи 20 миллион фунт стерлинг инро барои онҳо мехарад.
Барои куштани ниме аз шаҳр, нимаи бад.
Энергияи ҳастаӣ – ин хабарҳои кӯҳнаанд.
Ҳамаи душманони худро нест кунед – қариб бе ягон хатар.
Фақат ӯро хуб шинос шав, дилбастагии худро раҳо кун ва ором шав.
Силоҳҳои беақл ба ҳар ҷое, ки онҳоро нишон медиҳед, зарба мезананд.
Силлоҳҳои зеҳнӣ маълумотро коркард мекунанд.
Агар шумо бо ёрии маълумот – ҳатто бо ҳаштег – душманонатонро пайдо карда метавонед, метавонед ба
идеологияи бад дар ҳамон ҷое, ки сар мешавад, зарба занед.
Ин филми кӯтоҳ бештар аз як тахмин аст.
Ин натиҷаҳои ҳамгироӣ ва хурдсозии технологияҳое, ки мо аллакай дорем, нишон медиҳад.
Ман Стюарт Рассел ҳастам, профессори илми компютерӣ дар Беркли.
Ман беш аз 35 сол аст, ки дар соҳаи зеҳни сунъӣ (AI) кор мекунам.
Имкониятҳои онҳо барои манфиати башарият, аз ҷумла дар соҳаи дифоъ, бениҳоят бузурганд.
Аммо иҷозат додан ба мошинҳо, ки қарор гиранд одамонро бикушанд, барои амният ва озодии мо фоҷеабор хоҳад буд.
Ҳазорҳо ҳамкорони ман дар ин бора розӣ ҳастанд.
Мо ҳанӯз имконият дорем, ки ин ояндаеро, ки ба шумо нишон дода шуд, пешгирӣ кунем, аммо
тирезаи имконият барои амал зуд баста мешавад!