Awtonomong sandata – ang huling tanggulan ng pandaigdigang pinansyal na elite ay dapat bumagsak!
Ang mga awtonomong sandata ay gumagawa ng mga desisyon at kumikilos nang mag-isa gamit ang tulong ng
artipisyal na intelihensiya, nang walang pakikialam ng tao.
Bagaman sila ay nasa ilalim pa rin ng pag-unlad, pinananabik na nila ang pandaigdigang komunidad.
Tungkol saan nga ba ito at ano ang problema?
Ang mga awtonomong sandata, na kilala rin bilang mga robot na mamamatay, ay itinuturing na "ikatlong rebolusyon sa digmaan".
Katulad ng imbensyon ng pulbura at mga sandatang nuklear noon, radikal na binabago ng mga
awtonomong sistema ng armas ang kalikasan ng digmaan.
Ang mga awtonomong sandata ay mga sistemang gumagana nang mag-isa.
Naka-programa sila upang tukuyin at atakihin ang mga target gamit ang artipisyal na intelihensiya at nang walang kontrol ng tao.
Maaaring mga walang-pilotong drone ito, ngunit pati na rin mga barko, tangke, mga rocket
launcher, mga robot, at iba pang mga sandata.
Ang mga ganap na awtonomong sistema ng armas na may adaptibong artipisyal na intelihensiya ay hindi
pa opisyal na bahagi ng mga hukbo sa buong mundo.
Mula pa noong 2014, nagsasagawa ang Mga Nagkakaisang Bansa ng mga pag-uusap sa Geneva, kung saan 75 bansa ang nag-uugnayan
para ipagbawal ang mga nakamamatay na awtonomong sistemang sandata upang regulahin ang mga robot na mamamatay.
Hindi praktikal ang isang kasunduan dahil ang ilang bansa ay isinusulong ang kanilang sariling interes.
Ayon sa mga aktibista para sa kapayapaan, 26 na bansa ang pabor sa pagbabawal ng ganitong mga sandata,
kabilang ang Austria at lahat ng mga umuunlad na bansa.
Nagsalita ang Tsina na pabor sa pagbabawal ng paggamit nito.
Ayon sa ulat, ganap na tutol ang Estados Unidos sa anumang paghihigpit sa pag-unlad.
May mga kumpanya rin sa Alemanya na kasangkot sa pag-unlad na ito, na lalo pang nagpapalala sa pandaigdigang karera sa armas.
Ngunit bakit labis na hinahangad ang mga awtonomong sandata?
Ayon sa opisyal na estadistika ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos, mas maraming sundalong Amerikano ang
namamatay dahil sa pagpapakamatay kaysa sa pagkilos ng kaaway.
Halos hindi nila matanggap ang tinatawag na "makataong" digmaan, na sa katotohanan ay walang iba kundi mga digmaan ng agresyon na
nakabatay sa estratehiya ng kapangyarihan, at nagdurusa sila ng panghabambuhay na moral na dilema dahil sa
malupit na digmaan, kabilang ang laban sa sibilyang populasyon.
Maraming beterano ng digmaan ang nagbabalik ng kanilang mga medalya dahil nahihiya sila sa mga gawa
ng digmaan at nagpapakita ng malalim na pagsisisi.
Kahit ang mga piloto ng drone, na pumapatay mula sa kanilang mga mesa na parang naglalaro ng computer game at
nagpapakita ng kaunting habag dahil sa kanilang distansya sa labanan, ay napapagod din matapos ang ilang taon.
Ipinakita rin ng mga dekada ng pag-aaral sa sikolohiya na ang mga sundalo sa labanan ay kadalasang hindi talaga pumaputok sa
mga kaaway, kundi sinadyang hindi tumama sa kanilang mga target.
Ipinapakita nito nang malinaw na ang mga tao ay hindi, sa kanilang pinakapundamental na kalikasan, mga makinarya ng digmaan.
Pinagtitibay ng mga pandaigdigang kilusan at pagtitipon para sa kapayapaan ang katotohanang ito.
Para sa mga makapangyarihang mandirigma na uhaw sa kapangyarihan at sa mga pandaigdigang marionetang nagmamani-maniobra sa likod
nila, kinakailangan ang mga awtonomong sistema ng armas, i.e. mga robot na pumatay, na gumagana nang walang kapintasan at walang
kompromiso – walang pagtatanong, walang habag, walang konsensya, at higit sa lahat bilang
proteksyon laban sa mga galit na karamihan.
Ito ay dahil mas maraming tao ang nakakakilala sa mga pandaigdigang ugnayan at ayaw
na silang pagsamantalahan at manipulahin.
Hindi tatanggapin ng sangkatauhan na kontrolado ng iilang pamilya ang buong sistemang pananalapi, pati na ang lahat ng
pamahalaan, bansa, at ang kanilang mga yaman sa pangmatagalan.
Kaya't ang mga aktibista para sa kapayapaan ng lahat ng uri at nasyonalidad ay tumatawag ng babala:
Dapat ipagbawal sa buong mundo ang pag-unlad ng mga awtonomong sistema ng armas.
Mahigit 2,500 na mga mananaliksik at 176 na mga organisasyon sa larangan ng artipisyal na intelihensiya ang naglagda na sa
isang boluntaryong pangako na hindi magsasagawa ng pananaliksik sa mga awtonomong sistemang sandatang nakamamatay.
Sa pamamagitan ng paglagda, nangako ang mga kalahok na hindi susuporta o mag-aambag sa pagbuo, produksyon,
kalakalan, o paggamit ng mga awtonomong sandatang nakamamatay.
Gayunpaman, maraming malalaking pangalan ang wala.
Hindi pumirma ang Google o ang holding company nito na Alphabet sa boluntaryong pangako; ang Boston Dynamics, tagagawa ng mga
kilalang modelo ng robot, ay hindi pa rin kasama sa listahan.
Kulang din ang mga kaugnay na kumpanya ng depensa.
Ang layunin ng mga aktibista ay makamit ang epekto na lampas pa sa bilog ng mga lumagda sa pamamagitan ng pagtawag ng pansin
ng malawak na publiko sa mga panganib ng mga awtonomong sandata.
Isang maikling pelikula na pinamagatang "Slaughterbots" ang nagpapakita kung gaano kasinsira
at kasingepektibo na ang mga awtonomong sandata.
Ang Future of Life Institute (FLI) na nakabase sa Estados Unidos, na naglalayong mabawasan ang mga eksistensyal na panganib
sa sangkatauhan, ay naglathala ng video noong 12 Nobyembre 2017.
Sa loob ng ilang linggo, na-click na ito ng milyun-milyong beses.
Ito ay nagbibigay ng isang kathang-isip na babala kung paano, halimbawa, ang mga kritiko ng sistema o mga hindi kanais-nais
na pangkat etniko ay maaaring mawala sa isang kisap-mata.
Konklusyon: Itigil ang teknolohiyang ito!
Narito ang ilang sipi mula sa video:
ng mga piloto ng aming mga kustomer ang nagsagawa ng halos 3,000 tumpak na pag-atake noong
nakaraang taon, at lubos kaming ipinagmamalaki iyon.
Pinapayagan ka nitong paghiwalayin ang mga masasama mula sa mga mabubuti.
Malaking bagay ito. Pero mayroon kaming mas malaking bagay.
Malamang mayroon na ang iyong mga anak ng isa sa mga ito, hindi ba? Hindi naman talaga.
Isang piloto na mahilig sa panganib? Hindi.
Ang kakayahang ito ay tungkol sa AI – artipisyal na intelihensiya. Lumilipad ito nang mag-isa.
Ang processor nito ay maaaring tumugon nang isang daang beses na mas mabilis kaysa sa isang tao.
Ang stochastic na paggalaw ay nasa anti-sniper mode.
Katulad ng anumang ibang mobile device sa mga araw na ito, mayroon itong mga kamera at mga sensor.
At tulad ng iyong mga mobile phone at mga social media app, mayroon din itong pagkilala sa mukha.
May tatlong gramo ng espesyal na pampasabog dito.
At ganito ito gumagana. Nakita mo ba iyon?
Ang maliit na putok na ito ay sapat na upang tumagos sa tuktok ng bungo at wasakin ang lahat sa likod nito.
Madalas sabihin na hindi ang mga sandata ang pumapatay sa tao, kundi ang mga tao ang pumapatay sa tao.
Eh, hindi talaga nila ginagawa.
Nagiging emosyonal sila, sumusuway sa mga utos, sadyang hindi tinatamaan ang kanilang mga tira.
Kaya't tingnan natin kung paano gumagawa ng mga desisyon ang mga sandata rito.
Ngayon, maniwala ka sa akin – lahat sila ay mga masamang lalaki.
Iyon ay isang air strike na may surgical na katumpakan. Isa ito sa isang buong hanay ng mga produkto.
Naka-programa bilang isang pulutong, kayang tumagos ng mga ito sa mga gusali, kotse, at tren, umiwas sa
mga tao at bala, at hadlangan halos anumang kontra.
Hindi sila mapipigilan. Aba, sabi ko: Ang ganda nito.
Bakit? Dahil malawak ang aming pag-iisip. Silipin:
Ang isang kontratang nagkakahalaga ng £20 milyon ang binibili nila rito.
Sapat na para patayin ang kalahati ng bayan, ang masasamang kalahati.
Enerhiyang nuklear – balita na iyon noong nakaraan.
Lipulin mo nang buo ang iyong kaaway – halos walang panganib.
Ilarawan mo lang siya, kalimutan mo na ang crush mo at mag-relax ka.
Ang mga hangal na sandata ay tumatama saan mo man ituro ang mga ito.
Pinoproseso ng matatalinong sandata ang datos.
Kung mahahanap mo ang iyong kaaway gamit ang datos – kahit pa sa pamamagitan ng hashtag – maaari mong
sugpuin ang malupit na ideolohiya mismo sa simula nito.
Ang maikling pelikulang ito ay higit pa sa haka-haka lamang.
Ipinapakita nito ang mga resulta ng pagsasama at pagliit ng mga teknolohiyang mayroon na tayo.
Ako si Stuart Russell, Propesor ng Agham Pangkompyuter sa Berkeley.
Nagtatrabaho na ako sa artipisyal na intelihensiya (AI) nang mahigit 35 taon.
Ang kanilang potensyal para sa kapakinabangan ng sangkatauhan ay napakalaki, kabilang na ang sa pagtatanggol.
Ngunit magiging nakapipinsala sa ating seguridad at kalayaan kung hahayaan nating magpasya ang mga makina na pumatay ng tao.
Libu-libong kasamahan ko ang sumasang-ayon dito.
Mayroon pa rin tayong pagkakataon na pigilan ang hinaharap na ipinakita sa iyo, ngunit
mabilis nang nagsasara ang pagkakataon para kumilos!