მოგების პრივატიზება – ზარალის სოციალიზაცია
გამოფხიზლებულმა ფინანსურმა ექსპერტებმა, თავიანთ პირველად რისხვაში, ცნობენ უკანონო სპეკულაციას მიერ
დიდ სპეკულანტებს ან სავალუტო სპეკულანტებს ხშირად კაზინოს თაღლითობას აიგივებენ.
თუმცა, ეს განტოლება უსამართლობას უჩენს კაზინოს ოპერატორებს.
უთვალავი დიდი სპეკულანტისგან განსხვავებით, ისინი, როგორც წესი, თავიანთი მოგების უფრო
მცირე ან უფრო დიდ ნაწილს იზიარებენ კომპანიასთან.
მაგალითად, შვეიცარიული კაზინოების მოგების 50% პირდაპირ ხანდაზმულთა და გადამრჩენელთა დაზღვევას (AHV) მიემართება.
მეორე მხრივ, ბევრი დიდი სპეკულანტი დახვეწილად მანიპულირებს თავისი დივიდენდური მოგებით, რომელთა ნაწილი 500 მილიონ შვეიცარიულ ფრანკს
აღემატება, და კომპანიის გვერდს უვლის – სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ისინი თავიანთი სპეკულაციური მოგებით სრულად
კერძო და გადასახადებისგან თავისუფალ რეჟიმში სარგებლობენ.
ახლა კი საქმის არსს შევეხოთ: თუ კაზინოს ოპერატორი გაკოტრდება, ეს მისი პირადი საქმეა.
მას არ შეუძლია საკაზინო ვალები კომპანიას გადაულოცოს იმ გაგებით, რომ:
ჩემი მოგება შენ გაიზიარე, ახლა კი ჩემი სპეკულაციური ზარალიც გაიზიარე.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, ნებისმიერ სხვა მეწარმესაც შეეძლო იგივეს თქმა. თანასწორი უფლებები ყველასთვის.
მაგრამ ეს სიმართლეს არ შეესაბამება. ეს არ ეხება ზოგიერთ დიდ სპეკულანტსა და სავალუტო მოვაჭრეს.
ამგვართაგან ბევრს, შეცდომით გათვლითა და ამ პროცესში მილიარდების დაკარგვით, შეუძლია თავისი ზარალი უბრალოდ საზოგადოებას გადააკისროს
— სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ჩვენ, გადასახადების გადამხდელებს.
ეს დღემდე რჩება მსოფლიოს გარშემო უამრავი კერძო ბანკისა და სადაზღვევო კომპანიის პრაქტიკად.
სანამ ისინი თავიანთი სპეკულაციური ტრანზაქციებით მილიარდობით მოგებას იღებენ, მათი პირადი სიმდიდრე იზრდება; მეორე მხრივ, თუ
მილიარდობით ზარალს ნახულობენ, მათ ამ ზარალის მარტივად გადაკისრება შეუძლიათ საზოგადოებისთვის — სხვა
სიტყვებით რომ ვთქვათ, გადასახადის გადამხდელებისთვის.
მათი გადასახადებისგან თავისუფალი, უკანონოდ მოპოვებული პირადი ქონება, ისევე როგორც მათი დიდი ხელფასები, ხელუხლებელი რჩება.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ბონუსებიც კი დაცული რჩება.
იმისათვის, რომ ჩაგრული ხალხები თავიანთი სულ უფრო მოუსვენარი ძილიდან არ გააღვიძონ, ზოგიერთი
პოლიტიკოსი გამუდმებით მატყუარა სიმღერებს მღერის.
ეს ნუგეშის სიტყვები მოქალაქეებს სთავაზობს, რომ მომავალი ფინანსური კრიზისების დროს, ბანკებს, რომლებმაც ცუდი
სპეკულაციები განახორციელეს, მოუწევთ პასუხისმგებლობის საკუთარ თავზე აღება... თავიანთ აქციონერებთან ერთად.
თქმა და გაკეთება ერთი და იგივე არ არის.
რადგან პრაქტიკაში პოლიტიკოსები კვლავ მხოლოდ სიმპტომებს ებრძვიან, ნაცვლად იმისა, რომ რეალურ,
კიბოსავით გავრცელებულ წარმონაქმნებს შეებრძოლონ.
კიბოსებრი წარმონაქმნები კვლავ ბანკსტრები არიან, რომლებიც სპეკულაციური ტრანზაქციებით
მრავალმილიონიან ხელფასებსა და ბონუსებს იტენიან ჯიბეში.
მაგრამ უამრავი სადაზღვევო კომპანია და მსხვილი კორპორაცია, როგორიცაა ფარმაცევტული, ტელეკომუნიკაციების, ელექტროენერგიის
მიწოდების, სამეცნიერო სფეროები და, სულ უფრო ხშირად, საფოსტო მომსახურება, სოფლის მეურნეობა და ა.შ., იგივეს აკეთებენ.
არცერთი მათგანი საკუთარი ფულით არ სპეკულირებს, არამედ — საჯარო ფულით.
და ამასთანავე, ისინი განმეორებით ფლანგავენ უზარმაზარ საჯარო ქონებას.
ამის შემდეგ, მათ აკლიათ საჭირო წილობრივი კაპიტალი, ანუ საკუთარი კაპიტალი, თავიანთი სპეკულაციური ზარალის საკომპენსაციოდ.
კერძო ბანკების მფლობელები, რომლებიც ჩვენი საჯარო ფულით მილიარდობით მოგებას იღებენ – უმეტესად სპეკულაციური
სარგებლის მეშვეობით – სულ უფრო ხშირად სესხულობენ ჩვენს სახსრებს უარყოფითი საპროცენტო განაკვეთებით.
ადამიანს მხოლოდ საკუთარი თავისთვის შეიძლება ჰკითხოს: რამდენად სულელები ვართ სინამდვილეში? და კიდევ რამდენ ხანს?
როდის მოვთხოვთ საბოლოოდ პასუხს ყველა ამ მულტიმილიონერ სპეკულანტს მხოლოდ მათი სპეკულაციური ვალებისთვის?
მოსაკრებლების გადამხდელები უბრალოდ ბრმად იხსნიან ასეთ დამნაშავეებს, რადგან წარმოდგენა არ აქვთ, რას აკეთებენ.
მთელი მონეტარული სისტემა ხალხს იმდენად რთულად წარუდგინეს, რომ მათ უბრალო თაღლითობების დანახვაც კი ვეღარ შეუძლიათ.
ნებისმიერი კრიტიკოსი, რომელიც საბანკო, სადაზღვევო და მსგავს სპეკულაციურ ტრანზაქციებს სკანდალურად ან თუნდაც კრიმინალურად
ახასიათებს, ამიტომ მართალია, სანამ ჩართული პირები აგრძელებენ მოგების პრივატიზებას, ზარალს კი საზოგადოებას აკისრებენ და
ამასთანავე ინარჩუნებენ თავიანთ უზარმაზარ ხელფასებსა და ბონუსებს.
ამ სკანდალური პრაქტიკით ბანკირებმა მსოფლიო კატასტროფის ზღვრამდე მიიყვანეს.
და ისინი ასე გააგრძელებენ მანამ, სანამ ხალხი არ აღშფოთდება და არ მოითხოვს, რომ ბანკირ-სპეკულანტების მიერ
მიყენებული ზარალი მთლიანად თავად ოპერატორებმა აანაზღაურონ.
იგივე ეხება ყველა მსგავს სპეკულაციურ და გადაანაწილებელ ბიზნეს მოდელს.
სულ მალე, ამ გზით მილიარდობით იქნებოდა მოზიდული და მოქალაქეები, რომლებსაც ადრე
ატყუებდნენ, ბევრად უკეთეს მდგომარეობაში აღმოჩნდებოდნენ.
მაგრამ ჩვენი საკუთარი, ეგრეთ წოდებული უსაფრთხოების სისტემები თავადვე ბლოკავენ ნებისმიერ კორექტირებას.
როგორ? ძალიან მარტივად: არალეგალური, ფარული ქსელების, ანუ მაკონტროლებლებსა და კონტროლირებადებს
შორის ურთიერთსასარგებლო კავშირების შემწყნარებლობით.
უმრავლესობა ამ ყოვლისმომცველ კორუფციაზე დუმს, უბრალოდ იმიტომ, რომ არ არის საკმარისად ინფორმირებული მის შესახებ, ან უბრალოდ
შეეგუა მას, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მუდმივი მსხვერპლია.
და ეს დუმილი, თავის მხრივ, იწვევს იმას, რომ მოტყუებული ხალხის მიმართ მთავრობის, ბიზნესის, სადაზღვევო
წრეების სპეკულანტების სიხარბე კიდევ უფრო იზრდება.
ეს ელიტები, რომელთაგან ზოგი უძველესია, ხალხის უმწეო დუმილს კიდევ უფრო მეტად იყენებენ სტიმულად, რათა განაგრძონ თავიანთი
პრივატიზაციით თაღლითობა და კიდევ უფრო გააფართოონ ის ნაღდი ფულის გაუქმების, უარყოფითი
საპროცენტო განაკვეთებისა და სხვა მიმართულებებით.
მოგების უკიდურესად ცბიერად პრივატიზება და ზარალის სოციალიზაცია ათწლეულების განმავლობაში ჩვენი ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი იყო.
მუდმივად მზარდი ფინანსური საზრუნავის ფონზე, დავივიწყეთ, რომ ჩვენნაირ საკონსტიტუციო სახელმწიფოებში არც ისე დიდი ხნის წინ
მიღებული იყო მხოლოდ დამნაშავეთა პასუხისმგებლობისთვის მიცემა.
სისხლის სამართლის სასამართლოებს შეეძლოთ დაენიშნათ 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთა.
საჯარო მოხელეები იძულებულნი იქნებიან, აიღონ თავის თავზე პასუხისმგებლობა ამ მთელი გიჟური მენეჯმენტის
გამო, სანამ ვალის ტვირთს მათზე არ გადაიტანენ, ვინც ამაზე ნამდვილად არის პასუხისმგებელი.
თუ ისინი ამას არ გააკეთებენ, ერები 100%-იანი სიზუსტით პირდაპირ გაიჭრებიან შემდეგი ვალის უფსკრულისკენ.
და მსოფლიოს ყველა მთავრობამ ეს ზუსტად იცის.
მიუხედავად ამისა, ყოველივე ეს და კიდევ ბევრად მეტი უპირობოდ მიიღება.
ჩვენი სამყარო არსებობისთვის საფრთხის წინაშე დგას ყველა მხრიდან, სიცოცხლისთვის მტრული ტექნოლოგიების, სუბსიდიების,
პრივატიზაციისა და მმართველობის სხვა მრავალი ფორმის გამო.
დღე არ იქნებოდა საკმარისი, რომ აღგვეწერა ყველა ეს კატასტროფული გადაანაწილების სისტემა.
ამიტომ, დროა, გავაღვიძოთ გაძინებული და მედიით გაბრუებული ხალხი, რათა მათ მოიშორონ მათზე უკანონოდ დაწესებული ვალები და ვალის
ტვირთი დააკისრონ მათ, ვინც ამაზე ნამდვილად არის პასუხისმგებელი!