Winsten privatiseren - verliezen socialiseren
In hun eerste woede stelden ontwaakte financiële experts erkende, illegale speculatie door
speculanten of valutahandelaren worden vaak vergeleken met casino gokken.
Maar deze vergelijking doet de casino-exploitanten onrecht aan.
In tegenstelling tot talloze grote speculanten delen ze over het algemeen kleinere of grotere winstaandelen met het bedrijf.
Zo vloeit 50% van de Zwitserse casinowinsten rechtstreeks naar de ouderdoms- en nabestaandenverzekering van de AHV.
Veel grote speculanten daarentegen manoeuvreren hun dividendwinsten tot meer dan CHF 500 miljoen handig
langs de onderneming - met andere woorden, ze genieten volledig privé en belastingvrij van hun speculatieve winsten.
En nu komt het op de kern van de zaak aan: als een casino-exploitant failliet gaat,
blijft dit uitsluitend een privéaangelegenheid.
Hij kan zijn casinoschulden niet overdragen aan het bedrijf in de zin van regres:
Ik gaf je een aandeel in mijn winst, dus laten we ook mijn speculatieve verliezen delen.
Elke andere ondernemer zou hetzelfde kunnen zeggen. Gelijke rechten voor iedereen.
Maar verre van dat. Dat geldt niet voor bepaalde grote speculanten en valutahandelaren.
Velen van deze soort kunnen hun verliezen gewoon afwentelen op de maatschappij - d.w.z. ons belastingbetalers - als ze
hebben gespeculeerd en miljarden hebben verdiend in het proces.
Dit is nog steeds de praktijk van talloze particuliere banken en verzekeringsmaatschappijen over de hele wereld.
Zolang ze nog miljarden winst maken met hun speculatieve transacties, vergroten ze hun privébezit; als ze
daarentegen miljarden verlies lijden, kunnen ze dit gewoon afwentelen op de maatschappij - d.w.z. de belastingbetaler.
Hun belastingvrije privévermogen blijft onaangeroerd, samen met hun hoge salarissen.
In sommige gevallen blijven zelfs de bonussen beschermd.
Om de gekneusde mensen niet wakker te maken uit hun steeds onrustiger wordende slaap, zingen bepaalde
politici daarom van tijd tot tijd hypocriete slaapliedjes.
Deze slaapliedjes suggereren aan burgers dat in het geval van toekomstige financiële crises, de speculerende banken zelf de
klappen zullen moeten opvangen... samen met hun aandeelhouders.
Maar er is nog een lange weg te gaan.
In de praktijk zijn politici nog steeds bezig met symptoombestrijding in plaats van de echte kanker aan te pakken.
De kankergezwellen zijn nog steeds de banksters, die hun salarissen en bonussen van
miljoenen dollars innen via speculatieve transacties.
Maar talloze verzekeringsmaatschappijen en grote bedrijven zoals de farmaceutische industrie, telecommunicatie,
elektriciteitsvoorziening, wetenschap, in toenemende mate ook de posterijen, landbouw, etc. etc. doen hetzelfde.
Ze speculeren allemaal niet met hun eigen geld, maar met het geld van het volk.
En daarmee speculeren ze ook herhaaldelijk een groot deel van de nationale rijkdom weg.
Ze beschikken dan niet over het nodige aandelenkapitaal, d.w.z. eigen vermogen, om hun speculatiefouten te kunnen compenseren.
Particuliere bankiers, die miljardenwinsten maken met het geld van ons volk - voornamelijk door speculatieve winsten - lenen
ons geld steeds vaker, zelfs tegen negatieve rentetarieven.
Eigenlijk kun je je alleen maar afvragen: Hoe dom zijn we eigenlijk? En hoe lang nog?
Wanneer zullen we eindelijk al deze speculanten van miljoenen dollars aansprakelijk
stellen voor alleen hun speculatieve schulden?
De belastingbetalers blijven gewoon blindelings zulke boosdoeners redden omdat ze niet beseffen wat ze doen.
Het hele monetaire systeem is op zo'n ingewikkelde manier aan de mensen gepresenteerd dat ze niet
langer de eenvoudigste zwendel kunnen doorzien.
Elke criticus die het bank- en verzekeringswezen en soortgelijke speculatieve transacties als schandalig of zelfs crimineel
bestempelt, heeft daarom gelijk zolang de beheerders ervan doorgaan met het privatiseren van hun winsten,
terwijl ze hun verliezen afwentelen op de maatschappij en zelfs hun enorme salarissen en bonussen behouden.
Met deze schandalige praktijken hebben de bankiers de wereld aan de rand van de afgrond gebracht.
En dat zullen ze blijven doen totdat het volk tegen hen in opstand komt en eist dat de verliezen van de
bankspeculanten alleen worden verhaald op hun exploitanten.
Hetzelfde geldt voor alle soortgelijke bedrijfsmodellen voor speculatie en herdistributie.
In een mum van tijd zouden op deze manier miljarden euro's worden geïnd en zouden de burgers
die tot nu toe zijn bedrogen veel beter af zijn.
Maar onze eigen zogenaamde veiligheidssystemen blokkeren zelfs de kleinste poging tot correctie.
Hoe is dat mogelijk? Heel eenvoudig: door onwettige, geheime netwerken te tolereren, d.w.z. wederzijds gunstige onderlinge
afhankelijkheden tussen de controleurs en de gecontroleerden.
De meerderheid zwijgt ook tegenover dit alomtegenwoordige gevoel omdat ze er niet voldoende over geïnformeerd
zijn of zich er gewoon bij neerleggen, ook al zijn ze er permanent het slachtoffer van.
En door dit stilzwijgen geven de misleide volkeren op hun beurt aanleiding tot nog grotere hebzucht onder speculanten
in regerings-, zaken- en verzekeringskringen, enzovoort.
Deze elites, waarvan sommigen al heel oud zijn, worden aangemoedigd door de hulpeloze stilte van het volk om hun
privatiseringszwendel voort te zetten en zelfs uit te breiden in de richting van het afschaffen
van contant geld, negatieve rentetarieven, enz.
De uiterst sluwe privatisering van winsten en socialisering van verliezen maakt al
tientallen jaren deel uit van ons dagelijks leven.
De almaar toenemende geldzorgen hebben mensen doen vergeten dat het nog niet zo lang geleden, in rechtsstaten
zoals de onze, de gewoonte was om alleen de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen.
Strafrechtbanken kunnen straffen opleggen tot 10 jaar gevangenisstraf.
De belastingbetalers moeten opdraaien voor al dit krankzinnige wanbeheer zolang ze het wiel van de schuld niet terugsturen
naar de hoofden van degenen die het echt hebben veroorzaakt.
Doen ze dat niet, dan racen de naties met 100% zekerheid recht op de volgende schuldenafgrond af.
En elke regering ter wereld weet dit zeker.
Desondanks wordt dit alles en nog veel meer met goedkeuring geaccepteerd.
Onze wereld wordt van alle kanten existentieel bedreigd door levensbedreigende technologieën, subsidiëring,
privatisering en vele andere systemen van wanbeheer.
dagen waren niet genoeg om al deze catastrofale herverdelingssystemen te beschrijven.
Het is daarom de hoogste tijd om de slapende en door de media verblinde mensen wakker te schudden, zodat ze de schulden die
illegaal aan hen zijn opgelegd van zich af kunnen schudden en de schuldenlast alleen op de
hoofden van de echte vervuilers kunnen terugbrengen!