Privatizoni fitimet – socializoni humbjet
Ekspertët financiarë të zgjuar, në zemërimin e tyre të parë, njohën spekulime të paligjshme nga
Speculatorët e mëdhenj ose tregtarët e valutës shpesh barazohen me mashtrimet e kazinosë.
Megjithatë, kjo ekuacion i bën padrejtësi operatorëve të kazinove.
Ndryshe nga pafund spekulatorësh të mëdhenj, ata zakonisht ndajnë me kompaninë pjesë më
të vogla ose më të mëdha të fitimeve të tyre.
Për shembull, 50% e fitimeve të kazinove zvicerane shkojnë drejtpërdrejt në Sigurimet për Pleqëri dhe Mbijetues (AHV).
Shumë spekulatorë të mëdhenj, nga ana tjetër, manovrojnë me mjeshtëri fitimet e tyre nga dividendët, disa prej të cilave
tejkalojnë 500 milionë franga zvicerane, duke i kaluar përtej kompanisë – me fjalë të tjera, ata shijojnë fitimet e
tyre spekulative plotësisht në mënyrë private dhe pa taksa.
Dhe tani kalojmë te çështjet thelbësore: nëse një operator kazinoje falimenton, kjo mbetet çështje e tij private.
Ai nuk mund t'i kalojë borxhet e tij të kazinosë te kompania në kuptimin e:
Unë ndava fitimet e mia me ty, kështu që tani le të ndajmë humbjet e mia spekulative.
Përndryshe, çdo sipërmarrës tjetër mund të thoshte të njëjtën gjë. Të drejta të barabarta për të gjithë.
Por kjo është larg së vërtetës. Kjo nuk vlen për disa spekulatorë të mëdhenj dhe tregtarë valutorë.
Shumë prej këtij lloji, pasi kanë bërë llogaritje të gabuara dhe kanë humbur miliarda në këtë proces, mund
t'i kalojnë thjesht humbjet e tyre tek shoqëria – me fjalë të tjera, tek ne tatimpaguesit.
Kjo është ende praktika e panumërta bankash private dhe kompanish sigurimesh në mbarë botën.
Për sa kohë që vazhdojnë të përfitojnë miliarda nga transaksionet e tyre spekulative, ata rrisin pasurinë e tyre private;
nëse, nga ana tjetër, pësojnë miliarda humbje, ata mund t'i kalojnë thjesht shoqërisë – me fjalë të tjera, tatimpaguesve.
Pasuria e tyre private e fituar në mënyrë të paligjshme pa taksa mbetet e paprekur, së bashku me pagat e tyre të mëdha.
Në disa raste, edhe bonuset mbeten të mbrojtura.
Që të mos zgjojnë popujt e shtypur nga gjumi i tyre gjithnjë e më i trazuar, disa politikanë
këndojnë vazhdimisht këngë hipokrite për t'i qetësuar.
Këto këngë qetësuese i sugjerojnë qytetarëve se në krizat financiare të ardhshme, bankat që kanë spekuluar keq do të duhet
të mbajnë vetë përgjegjësinë... së bashku me aksionerët e tyre.
Por ta thuash nuk është e njëjta gjë me ta bësh.
Sepse në praktikë, politikanët ende po merren vetëm me simptomat, në vend që të luftojnë rritjet me të vërtetë kancerogjene.
Rritjet kancerogjene janë ende bankstërët, të cilët përfitojnë miliona në paga dhe bonuse përmes transaksioneve spekulative.
Por pafund kompani sigurimesh dhe korporata të mëdha, si ato farmaceutike, telekomunikacionet, furnizimi me energji
elektrike, shkenca dhe gjithnjë e më shumë edhe shërbimet postare, bujqësia, etj., po bëjnë të njëjtën gjë.
Asnjëri prej tyre nuk spekulon me paratë e veta, por me paratë publike.
Dhe duke vepruar kështu, ata përsëritësisht harxhojnë një sasi të madhe pasurie publike.
Pas kësaj, atyre u mungon kapitali aksionar i nevojshëm, dmth. kapitali vetjak, për të kompensuar humbjet e tyre spekulative.
Pronarët e bankave private, të cilët gjenerojnë miliarda fitime me paratë tona publike – kryesisht përmes
fitimeve spekulative – po huazojnë gjithnjë e më shumë fondet tona me norma negative interesi.
Njeriu mund të pyesë veten vetëm: Sa budallenj jemi në të vërtetë? Dhe për sa kohë akoma?
Kur do t'i mbajmë më në fund të gjithë këta spekulatorë multimillionerë përgjegjës vetëm për borxhet e tyre spekulative?
Taksapaguesit vazhdojnë t'i shpëtojnë verbërisht këta keqbërës, sepse nuk kanë asnjë ide se çfarë po bëjnë.
E gjithë sistemi monetar iu prezantua njerëzve në një mënyrë kaq të ndërlikuar, sa ata nuk
mund të shohin më as mashtrimet më të thjeshta.
Çdo kritik që përshkruan transaksionet bankare, të sigurimeve dhe të ngjashme spekulative si skandaloze apo madje kriminale, ka të
drejtë për sa kohë që të përfshirët vazhdojnë të privatizojnë fitimet e tyre ndërsa i kalojnë humbjet te
shoqëria, dhe madje ruajnë pagat dhe bonuset e tyre të mëdha.
Me këtë praktikë skandaloze, bankierët e kanë çuar botën në prag të katastrofës.
Dhe ata do të vazhdojnë ta bëjnë këtë derisa populli të ngrihet dhe të kërkojë që humbjet e shkaktuara nga
spekulatorët bankarë të mbulojnë vetëm vetë operatorët.
E njëjta gjë vlen për të gjitha modelet e ngjashme spekulative dhe ripërndarëse të biznesit.
Pa vonë fare, do të mblidheshin miliarda në këtë mënyrë, dhe qytetarët që më parë ishin mashtruar do të ishin shumë më mirë.
Por vetë sistemet tona të ashtuquajtura të sigurisë bllokojnë çdo korrigjim.
Si kështu? Shumë e thjeshtë: duke toleruar rrjete të paligjshme dhe të fshehta, domethënë lidhje të ndërsjellta
me përfitime midis kontrolluesve dhe të kontrolluarve.
Shumica mbetet e heshtur për këtë korrupsion të përhapur kudo, thjesht sepse nuk janë mjaftueshëm të
informuar për të ose sepse i janë dorëzuar atij, edhe pse janë viktima të përhershme të tij.
Dhe kjo heshtje, nga ana tjetër, bën që popujt e mashtruar të nxisin lakmi edhe më të madhe tek
spekulatorët në qeveri, në biznes, në qarqet e sigurimeve, etj.
Këto elita, disa prej të cilave janë të lashta, inkurajohen edhe më shumë nga heshtja e pafuqishme e popullit për të vazhduar
mashtrimin e privatizimit dhe madje për ta zgjeruar atë në drejtim të heqjes së parave
fizike, normave negative të interesit, etj.
Privatizimi jashtëzakonisht dinak i fitimeve dhe socializimi i humbjeve ka qenë pjesë e jetës sonë të përditshme për dekada.
Në mes të shqetësimeve financiare gjithnjë në rritje, kemi harruar se në shtete kushtetuese si i yni, nuk
ka kaluar shumë kohë që ishte zakon të mbaheshin përgjegjës vetëm ata që ishin përgjegjës.
Gjykatat penale mund të shqiptojnë dënime me burgim deri në 10 vjet.
Taksapaguesit do të duhet të mbajnë përgjegjësinë për gjithë këtë keqmenaxhim të çmendur, për sa kohë që dështojnë ta zhvendosin
barrën e borxhit mbi ata që janë vërtet përgjegjës për të.
Nëse nuk e bëjnë këtë, kombet do të nxitojnë drejtpërdrejt drejt humnerës tjetër të borxhit me 100% siguri.
Dhe çdo qeveri në botë e di këtë me siguri.
Megjithatë, e gjithë kjo dhe shumë më tepër pranohen pa asnjë pyetje.
Bota jonë është nën kërcënim ekzistencial nga të gjitha anët për shkak të teknologjive armiqësore ndaj jetës, subvencioneve,
privatizimit dhe shumë formave të tjera të keqmenaxhimit.
Ditët nuk mjaftonin për të përshkruar të gjitha këto sisteme katastrofike të ribashkimit.
Prandaj ka ardhur koha të zgjojmë njerëzit e fjetur dhe të trullosur nga mediat, në mënyrë që ata të heqin qafe
borxhet që u janë imponuar në mënyrë të paligjshme dhe t'i kthejnë barrën e borxhit atyre që janë vërtet përgjegjës për të!