லாபத்தைத் தனியார்மயமாக்கு – நஷ்டங்களைச் சமூகமயமாக்கு
விழித்தெழுந்த நிதி வல்லுநர்கள், தங்கள் ஆரம்பக் கோபத்தில், ...ஆல் செய்யப்பட்ட சட்டவிரோத ஊகத்தைக் கண்டறிந்தனர்.
பெரிய ஊக வணிகர்கள் அல்லது நாணய வர்த்தகர்கள் பெரும்பாலும் சூதாட்ட மோசடிகளுடன் ஒப்பிடப்படுகிறார்கள்.
இருப்பினும், இந்த சமன்பாடு சூதாட்ட விடுதி நடத்துபவர்களுக்கு அநீதி இழைக்கிறது.
எண்ணற்ற பெரிய ஊக வணிகர்களைப் போலல்லாமல், அவர்கள் பொதுவாகத் தங்கள் லாபத்தில் சிறிய அல்லது பெரிய
பங்குகளை நிறுவனத்துடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.
உதாரணமாக, சுவிஸ் சூதாட்ட விடுதிகளின் இலாபத்தில் 50% நேரடியாக முதியோர் மற்றும் உயிர் பிழைத்தோர் காப்பீட்டிற்கு (AHV) செல்கிறது.
மறுபுறம், பல பெரிய ஊக வணிகர்கள், CHF 500 மில்லியனைத் தாண்டும் சிலவற்றை உள்ளடக்கிய தங்கள் ஈவுத்தொகை லாபங்களை, நிறுவனத்தைக்
கடந்து திறமையாகச் செலுத்துகிறார்கள் – வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர்கள் தங்கள் ஊக வணிக லாபங்களை முழுமையாகத்
தனிப்பட்ட முறையிலும் வரி இல்லாத வகையிலும் அனுபவிக்கிறார்கள்.
இப்போது நாம் முக்கிய விஷயத்திற்கு வருவோம்: ஒரு சூதாட்ட விடுதி நடத்துபவர் திவாலானால், அது அவருடைய தனிப்பட்ட விஷயமாகவே இருக்கும்.
அவர் தனது சூதாட்டக் கடன்களை நிறுவனத்திற்கு இந்த அர்த்தத்தில் கடத்த முடியாது:
நான் என் லாபத்தைப் உன்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன், எனவே இப்போது என் ஊக வணிக நஷ்டங்களையும் பகிர்ந்து கொள்வோம்.
இல்லையென்றால், வேறு எந்த தொழில்முனைவோரும் இதே விஷயத்தைச் சொல்ல முடியும். அனைவருக்கும் சம உரிமைகள்.
ஆனால் அது உண்மையிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளது. சில பெரிய ஊக வணிகர்கள் மற்றும் நாணய வர்த்தகர்களுக்கு இது பொருந்தாது.
இவ்வகையைச் சேர்ந்த பலர், தவறாகக் கணக்கிட்டு, இந்தச் செயல்பாட்டில் பில்லியன் கணக்கான ரூபாய்களை இழந்த பிறகு, தங்கள்
இழப்புகளைச் சமூகத்தின் மீது சுமத்த முடியும் – வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், எங்கள்போன்ற வரி செலுத்துவோர் மீது.
இது இன்னும் உலகம் முழுவதும் உள்ள எண்ணற்ற தனியார் வங்கிகள் மற்றும் காப்பீட்டு நிறுவனங்களின் நடைமுறையாகவே உள்ளது.
தங்கள் ஊக வணிகப் பரிவர்த்தனைகளிலிருந்து பில்லியன் கணக்கான லாபத்தை அள்ளும் வரை, அவர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட செல்வத்தை
அதிகரிக்கிறார்கள்; மறுபுறம், அவர்கள் பில்லியன் கணக்கான நஷ்டங்களைச் சந்தித்தால், அதை அவர்கள்
சமுதாயத்தின் மீது - வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், வரி செலுத்துவோர் மீது - சுலபமாகத் திணிக்க முடியும்.
அவர்களின் வரி செலுத்தாத முறைகேடாகச் சேர்த்த தனிப்பட்ட செல்வமும், அவர்களுடைய பெரும் சம்பளங்களும் அப்படியே தொடப்படாமல் இருக்கின்றன.
சில சமயங்களில், போனஸ்கள்கூடப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
நிர்பீடित மக்களை அவர்களின் பெருகிவரும் அமைதியற்ற உறக்கத்திலிருந்து எழுப்பிவிடாமல் இருப்பதற்காக, சில அரசியல்வாதிகள் மீண்டும்
மீண்டும் பாசாங்குத்தனமான தாலாட்டுப் பாடல்களைப் பாடுகிறார்கள்.
இந்த ஆறுதல் வார்த்தைகள், எதிர்கால நிதி நெருக்கடிகளில், மோசமாக ஊக வணிகம் செய்த வங்கிகளே, தங்களின் பங்குதாரர்களுடன் சேர்ந்து
பொறுப்பேற்க வேண்டியிருக்கும் என்று குடிமக்களுக்கு உணர்த்துகின்றன.
ஆனால் சொல்வதற்கும் செய்வதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு.
ஏனெனில் நடைமுறையில், அரசியல்வாதிகள் உண்மையான புற்றுநோய் போன்ற வளர்ச்சிகளைக் கையாள்வதற்குப் பதிலாக,
அதன் அறிகுறிகளை மட்டுமே சரிசெய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
புற்றுநோயைப் போன்ற வளர்ச்சி இன்னும் வங்கியாளர்கள்தான், அவர்கள் ஊக வணிகங்கள் மூலம்
கோடிக்கணக்கான சம்பளம் மற்றும் போனஸ்களை அள்ளுகிறார்கள்.
ஆனால் எண்ணற்ற காப்பீட்டு நிறுவனங்களும், மருந்துகள், தொலைத்தொடர்பு, மின்சார விநியோகம், அறிவியல் போன்ற
பெரிய பெருநிறுவனங்களும், மேலும் பெருகிவரும் தபால் சேவைகள், விவசாயம் போன்றவையும் அதையே செய்து வருகின்றன.
அவர்களில் யாரும் தங்கள் சொந்தப் பணத்தைக் கொண்டு ஊக வணிகம் செய்வதில்லை, மாறாக பொதுப் பணத்தைக் கொண்டு செய்கிறார்கள்.
இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பெரும் அளவிலான பொதுச் சொத்தை வீணடிக்கின்றனர்.
அதன்பிறகு, தங்களின் ஊக வணிக இழப்புகளை ஈடுசெய்யத் தேவையான பங்கு மூலதனம், அதாவது சமபங்கு மூலதனம், அவர்களிடம் இல்லை.
நமது பொதுப் பணத்தைக் கொண்டு - முக்கியமாக ஊக வணிக ஆதாயங்கள் மூலம் - பில்லியன் கணக்கான லாபம் ஈட்டும் தனியார்
வங்கி உரிமையாளர்கள், நமது நிதியை எதிர்மறை வட்டி விகிதங்களில் அதிகளவில் கடன் வாங்குகின்றனர்.
ஒருவர் தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொள்ள முடியும்: நாம் உண்மையில் எவ்வளவு முட்டாள்கள்? இன்னும் எவ்வளவு காலம்?
இறுதியாக, இந்த கோடிக்கணக்கான கோடீஸ்வர ஊக வணிகர்கள் அனைவரையும், அவர்களின் ஊக வணிகக் கடன்களுக்கு மட்டும் எப்போது பொறுப்பாக்குவோம்?
வரி செலுத்துவோர், தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்றே தெரியாமல், இதுபோன்ற குற்றவாளிகளைக்
குருட்டுத்தனமாகக் காப்பாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.
முழு நிதி அமைப்பும் மக்களுக்கு மிகவும் சிக்கலான முறையில் முன்வைக்கப்பட்டதால், அவர்களால்
எளிமையான மோசடிகளைக் கூட ஊடுருவிப் பார்க்க முடிவதில்லை.
வங்கியியல், காப்பீடு மற்றும் அது போன்ற ஊக வணிகப் பரிவர்த்தனைகளை ஒரு விமர்சகர் ஊழல் நிறைந்தவை அல்லது குற்றம் என்று விவரித்தால்,
அதில் ஈடுபட்டவர்கள் தங்கள் லாபத்தைத் தனியார்மயமாக்கி, நஷ்டங்களைச் சமூகத்தின் மீது சுமத்தி, தங்கள் பெரும் சம்பளங்களையும்
போனஸ்களையும் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் வரை அவர் சொல்வது சரிதான்.
இந்த அவதூறான நடைமுறையால், வங்கியாளர்கள் உலகத்தை பேரழிவின் விளிம்பிற்கு கொண்டு வந்துள்ளனர்.
மக்கள் எழுச்சி பெற்று, வங்கி ஊக வணிகர்களால் ஏற்பட்ட இழப்புகளை அதன் நடத்துநர்களே முழுமையாக ஈடுசெய்ய வேண்டும்
என்று கோரும் வரை அவர்கள் அவ்வாறே தொடர்ந்து செய்வார்கள்.
இதேபோன்ற அனைத்து ஊக வணிக மற்றும் மறுபகிர்வு வணிக மாதிரிகளுக்கும் இதே விதி பொருந்தும்.
மிகக் குறுகிய காலத்தில், இந்த வழியில் பில்லியன் கணக்கானவை திரட்டப்படும், மேலும் முன்பு ஏமாற்றப்பட்ட
குடிமக்கள் மிகவும் சிறந்த நிலையில் இருப்பார்கள்.
ஆனால், நமது எனச் சொல்லப்படும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளே எந்தத் திருத்தத்தையும் தடுக்கின்றன.
எப்படி? மிகவும் எளிமையாக: சட்டவிரோதமான, இரகசிய வலைப்பின்னல்களை சகித்துக்கொள்வதன் மூலம், அதாவது கட்டுப்படுத்துபவர்களுக்கும்
கட்டுப்படுத்தப்படுபவர்களுக்கும் இடையேயான பரஸ்பர நன்மை பயக்கும் சார்புநிலைகளை சகித்துக்கொள்வதன் மூலம்.
பெரும்பான்மையினர் இந்த எங்கும் நிறைந்த ஊழல் பற்றி போதுமான அளவு அறிந்திருக்காததாலோ அல்லது அதன் நிரந்தரப்
பாதிப்புக்குள்ளானவர்களாக இருந்தும் அதற்குப் பழகிப் போனதாலோ, அதைப் பற்றி மௌனமாக இருக்கிறார்கள்.
மேலும் இந்த மௌனம், அரசாங்கம், வணிகம், காப்பீடு போன்ற வட்டாரங்களில் உள்ள ஊக வணிகர்களிடையே
ஏமாற்றப்பட்ட மக்களின் பேராவலை மேலும் அதிகரிக்கச் செய்கிறது.
பழங்காலத்தைச் சேர்ந்த சிலரையும் உள்ளடக்கிய இந்த மேட்டுக்குடியினர், மக்களின் இயலாமை மிக்க மௌனத்தால் மேலும்
ஊக்கப்படுத்தப்பட்டு, தங்கள் தனியார்மயமாக்கல் மோசடியைத் தொடர்வதோடு, பணத்தை ஒழிப்பது, எதிர்மறை வட்டி
விகிதங்கள் போன்றவற்றை நோக்கியும் அதை விரிவுபடுத்துகின்றனர்.
இலாபங்களை மிகவும் தந்திரமாக தனியார்மயமாக்குவதும், நஷ்டங்களை சமூகமயமாக்குவதும் பல தசாப்தங்களாக
நமது அன்றாட வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருந்து வருகிறது.
நிரந்தரமாக அதிகரித்து வரும் நிதிப் கவலைகளுக்கு மத்தியில், நமது போன்ற அரசியலமைப்பு நாடுகளில், பொறுப்பானவர்களை மட்டுமே கணக்கில்
எடுத்துக்கொள்வது வழக்கமாக இருந்தது என்பதை நாம் மறந்துவிட்டோம்.
குற்றவியல் நீதிமன்றங்கள் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கலாம்.
கடன் சுமையை உண்மையான பொறுப்பாளிகள் மீது திணிக்கத் தவறும் வரை, இந்த மோசமான நிர்வாகத்திற்கான முழுப்
பழியையும் வரி செலுத்துவோரே ஏற்க வேண்டியிருக்கும்.
அவர்கள் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், நாடுகள் 100% உறுதியாக அடுத்த கடன் படுகுழிக்கு நேராகப் பாய்ந்து செல்லும்.
மேலும் உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு அரசாங்கத்திற்கும் இது உறுதியாகத் தெரியும்.
இருப்பினும், இவை அனைத்தும் மற்றும் இன்னும் பலவும் கேள்விக்கிடமின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.
வாழ்விற்கு விரோதமான தொழில்நுட்பங்கள், மானியங்கள், தனியார்மயமாக்கல் மற்றும் பலவிதமான தவறான நிர்வாகங்கள் காரணமாக நமது உலகம் எல்லாத்
தரப்பிலிருந்தும் அதன் இருப்பிற்கே அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கிறது.
இந்த பேரழிவு தரும் மறுபகிர்வு முறைகள் அனைத்தையும் விவரிக்க நாட்களே போதாது.
எனவே, உறங்கிக்கொண்டிருக்கும் மற்றும் ஊடகங்களால் மயக்கமடைந்த மக்களை எழுப்ப வேண்டிய நேரம் இது. அதன் மூலம், அவர்கள் மீது
சட்டவிரோதமாக சுமத்தப்பட்ட கடன்களிலிருந்து விடுபட்டு, உண்மையான பொறுப்பாளர்களின் தலைகளின்
மீது கடன் சுமையைத் திருப்பியடிக்க முடியும்!