Судҳоро хусусӣ кунед – талафотро ҷамъиятӣ кунед
Мутахассисони молиявии ҳушёр, дар ғазаби ибтидоии худ, спекулясияи ғайриқонунӣ аз ҷониби
Спекулянтҳои калон ё савдогарони асъор аксаран бо фиребҳои казино баробар дониста мешаванд.
Аммо ин баробарӣ ба операторони казино беадолатӣ мекунад.
Баръакс аз шумораи бепоёни спекулянтҳои калон, онҳо одатан қисмҳои хурд ё калонтари фоидаашонро бо ширкат тақсим мекунанд.
Масалан, 50% даромади казиноҳои Швейтсария бевосита ба суғуртаи пиронсолӣ ва нафақагирон (AHV) равона мешавад.
Аз тарафи дигар, бисёре аз спекулянтҳои калон бо маҳорати баланд фоидаҳои дивидендии худро, ки баъзеи онҳо аз 500 миллион франки
Швейтсария зиёдтаранд, аз ширкат убур мекунанд – ба ибораи дигар, онҳо фоидаҳои спекулятивии
худро пурра хусусӣ ва бе андоз ба даст меоранд.
Ва ҳоло ба ҷузъиёти аслӣ мерасем: агар оператори казино банкрот шавад, ин танҳо масъалаи шахсии ӯст.
Ӯ наметавонад қарзҳои казинояшро ба ширкат дар маънои:
Ман фоидамро бо ту тақсим кардам, пас ҳоло биёед талафоти спекулятивии маро низ тақсим кунем.
Дар акси ҳол, ҳар соҳибкори дигар метавонист ҳаминро бигӯяд. Ҳуқуқҳои баробар барои ҳама.
Аммо ин аз ҳақиқат хеле дур аст. Ин барои баъзе спекулянтҳои калон ва савдогарони асъор чунин нест.
Бисёре аз ин гунаҳо, ки дар натиҷаи хатоҳии ҳисоб миллиардҳоро аз даст додаанд, метавонанд талафоташонро
ба ҷомеа – яъне ба мо, андозсупорандагон – гузаронанд.
Ин ҳанӯз ҳам амалияи бепоёни бонкҳои хусусӣ ва ширкатҳои суғурта дар саросари ҷаҳон аст.
То даме ки онҳо аз муомилоти спекулятивии худ миллиардҳо доллар фоида мегиранд, сарвати шахсии худро афзоиш медиҳанд; агар баръакс
миллиардҳо доллар талафот бинанд, онҳо метавонанд ин талафотро ба ҷомеа – яъне ба пардохткунандагони андоз – гузаронанд.
Дороиҳои хусусии онҳо, ки аз андоз озоданд, ҳамроҳ бо маошҳои калони онҳо бетағйир мемонанд.
Дар баъзе ҳолатҳо ҳатто бонусҳо низ ҳифз карда мешаванд.
Барои он ки халқҳои зери истибдод хоби рӯз ба рӯз бештар беқарорашонро бедор накунанд, баъзе сиёсатмадорон
такрор ба такрор сурудҳои дурӯғини хобовар мехонанд.
Ин сурудҳои таскинбахш ба шаҳрвандон ишора мекунанд, ки дар буҳронҳои молиявии оянда бонкҳое, ки бад
спекулясия кардаанд, маҷбур хоҳанд шуд, ки ҷавобгарӣ бар дӯши худ бигиранд... ҳамроҳ бо саҳмдоронашон.
Аммо гуфтанаш ба маънои анҷом доданаш нест.
Зеро дар амал сиёсатмадорон ҳанӯз ҳам танҳо бо нишонаҳо сарукор доранд, на бо мубориза бо афзоишҳои воқеан саратонии асосӣ.
Рушди саратонии воқеӣ ҳанӯз ҳам бансткерҳо ҳастанд, ки тавассути муомилоти спекулятивӣ маошҳо
ва бонусҳои чандмиллион фунтиро ба даст меоранд.
Аммо бепоён ширкатҳои суғурта ва корпоратсияҳои калон, ба монанди ширкатҳои дорусозӣ, телекоммуникатсия, таъминоти
барқ, илм ва, рӯз ба рӯз бештар, инчунин хизматрасониҳои почта, кишоварзӣ ва ғайра, низ ҳамин корро мекунанд.
Ҳеҷ кадоме аз онҳо бо пули шахсии худ спекулятсия намекунанд, балки бо пули давлатӣ.
Ва дар ин раванд онҳо такрор ба такрор миқдори зиёди сарвати ҷамъиятиро беҳуда сарф мекунанд.
Пас аз ин, онҳо сармояи зарурии саҳҳомӣ, яъне сармояи худро барои ҷуброни талафоти спекулятсионии худ надоранд.
Соҳибони бонкҳои хусусӣ, ки бо пулҳои давлатӣ миллиардҳо фоида мегиранд – асосан тавассути даромадҳои спекулятивӣ –
торафт бештар маблағҳои моро бо фоизҳои манфӣ қарз мегиранд.
Фақат метавонӣ аз худ бипурсӣ: мо воқеан то чӣ андоза беақлем? Ва то чанд вақт боз?
Мо кай ниҳоят ҳамаи ин спекулянтҳои сермиллионерро танҳо барои қарзҳои спекулятивии онҳо ҷавобгар хоҳем кард?
Андозсупорандагон танҳо беақлона чунин қонуншиканонро наҷот медиҳанд, зеро онҳо намедонанд, ки чӣ кор мекунанд.
Ҳамаи низоми пулӣ ба мардум ба таври хеле мураккаб пешниҳод шудааст, ки онҳо дигар
наметавонанд соддатарин фиребҳоро бубинанд.
Ҳар танқидгаре, ки амалиётҳои бонкӣ, суғурта ва дигар муомилоти спекулятивиро ғайриоддӣ ё ҳатто ҷиноятӣ мешуморад, дуруст аст, то
даме ки иштирокдорон фоидаашонро хусусӣ нигоҳ дошта, зарарҳояшонро ба ҷомеа мегузаронанд ва ҳатто
маошҳо ва бонусҳои калони худро нигоҳ медоранд.
Бо ин амали скандалӣ бонкдорон ҷаҳонро ба канори фалокат оварданд.
Ва онҳо то он даме ин корро идома хоҳанд дод, ки мардум бархоста талаб кунанд, ки талафоте, ки спекулянтҳои бонкӣ расонидаанд,
танҳо аз ҷониби худи операторон ҷуброн карда шаванд.
Ҳамин ба ҳамаи моделҳои тиҷоратии шабеҳ, ки спекулятивӣ ва тақсимотӣ мебошанд, низ дахл мекунад.
Дар муддати хеле кӯтоҳ бо ин роҳ миллиардҳо ҷамъ мешуданд ва шаҳрвандоне, ки қаблан фиреб хӯрда
буданд, дар вазъияти хеле беҳтар қарор мегирифтанд.
Аммо худи системаҳои ба ном амниятии мо ҳар гуна ислоҳотро монеъ мешаванд.
Чӣ гуна? Бисёр оддӣ: бо таҳаммул кардани шабакаҳои ғайриқонунӣ ва пинҳонӣ, яъне вобастагии мутақобилан
судманд байни назоратгарон ва онҳое, ки назорат мешаванд.
Аксарият дар бораи ин фасоди ҳамешагӣ хомӯш мемонанд, зеро дар ин бора ба андозаи кофӣ огоҳ нестанд ё худ ба он
одат кардаанд, гарчанде ки онҳо қурбониёни доимии он ҳастанд.
Ва тавассути чунин хомӯшӣ, халқҳои фиребхӯрда ба навбати худ дар байни спекулянтҳо дар доираҳои ҳукуматӣ, иқтисодӣ ва
суғуртавӣ ва ғайра ҳаваси боз ҳам бештар ба вуҷуд меоранд.
Ин элитаҳо, ки баъзеашон бостонӣ ҳастанд, аз хомӯшии бечораёнаи мардум боз ҳам ҳавасманд шуда, фиреби хусусигардонии худро
идома дода, ҳатто онро дар самти барҳам додани пули нақд, ҷорӣ кардани сатҳҳои манфии фоиз ва ғайра васеъ мекунанд.
Хусусигардонии фоидаҳо ва ҷамъиятӣ кардани талафот, ки хеле ҳилакорона сурат
гирифтааст, даҳсолаҳо боз ҷузъи ҳаёти ҳаррӯзаи мост.
Дар миёни ташвишҳои молиявии рӯзафзун мо фаромӯш кардаем, ки дар давлатҳои конститутсионӣ мисли давлати мо
чандон дер нашудааст, ки маъмул буд танҳо онҳое, ки масъул буданд, ба ҷавобгарӣ кашида мешуданд.
Додгоҳҳои ҷиноятӣ метавонанд ҳукми то 10 соли зиндонро содир кунанд.
Андозсупорандагон маҷбур хоҳанд шуд, ки барои тамоми ин нодурустии беақлона ҷавобгарӣ бар дӯш гиранд, то даме ки онҳо натавонанд
бори қарзро ба дӯши онҳое гузоранд, ки воқеан барои он масъуланд.
Агар онҳо ин корро накунанд, давлатҳо бо итминони 100% бевосита ба сӯи амиқи нави қарзӣ давида хоҳанд рафт.
Ва ҳар ҳукумат дар ҷаҳон инро бо итминон медонад.
Бо вуҷуди ин, ҳамаи ин ва бисёр чизҳои дигар бе ягон шубҳа қабул карда мешаванд.
Ҷаҳони мо аз ҳама тарафҳо таҳти таҳдиди мавҷудиятӣ қарор дорад, зеро технологияҳое, ки зидди ҳаёт ҳастанд, субсидияҳо,
хусусигардонӣ ва бисёр шаклҳои дигари идоракунии нодуруст.
Рӯзҳо барои тавсифи ҳамаи ин системаҳои фоҷеабори тақсимоти дубора кофӣ набуданд.
Аз ин рӯ, вақти он расидааст, ки мардуми хоболуд ва аз ВАО мастшударо бедор кунем, то онҳо қарзҳое, ки ғайриқонунӣ
бар дӯшашон бор шудаанд, аз худ дур сохта, бори қарзро ба сари онҳое баргардонанд, ки воқеан барои он масъуланд!