Kannabiswettiging. Wie baat daarby?
Onversierde mening. Vandag saam met Prof. Jörg Barben, spesialis in pediatrie en adolessentemedisyne.
Volgens die Duitse regering se 2018-verslag oor dwelms en verslawing het ongeveer sewe persent van Duitsers tussen 18 en 59
jaar in die afgelope jaar een of meer keer cannabis gebruik.
As 'n inleiding tot die definisies van cannabis, hennep, marihuana en hasjis, moet daarop gewys
word dat cannabis die Latynse woord vir hennep is.
Marijuana of dagga verwys na die gedroogde blare van die wyfie-bloeiende plant.
Hashis is die versamelde en gewoonlik geperste hars van die hennepplant.
Die wettiging van cannabis word al hoe meer in baie Europese lande bespreek.
Volgens die Switserse Kommissie vir Verslawingsake gaan dit nou minder oor of cannabis gelegaliseer
moet word en meer oor hoe dit aangepak moet word.
Professor Dr Jürg Barben, 'n spesialis in pediatrie en adolessentegeneeskunde, het hom daarom afgevra
wie sou baat vind by die legalisering van cannabis.
Klagemauer TV publiseer hieronder 'n verkorte uittreksel uit sy ondersoek, wat in die Swiss Medical Journal gepubliseer is:
Byna ondenkbaar 40 jaar gelede, maar nou 'n werklikheid:
Alhoewel marihuana steeds op federale vlak in die Verenigde State as 'n onwettige dwelm geklassifiseer word, het 30
Amerikaanse state cannabis vir mediese doeleindes gelegaliseer.
en tien Amerikaanse state het cannabis vir ontspanningsgebruik wettig gemaak.
Sedert middel van 2016 is cannabisprodukte met 'n THC-inhoud van minder as 1% ook wettiglik in Switserland beskikbaar.
In Switserland het reeds 580 maatskappye die wettige hennepbedryf betree, en die boom het in 2017 vir die eerste
keer 15 miljoen Switserse frank in die staatskas gebring.
In die VSA het 'n reuse-kanabissbedryf ter waarde van miljarde nou ontwikkel.
Die cannabisbedryf het baie by die tabakbedryf geleer.
Wie het die wettiging befonds?
In 'n gedetailleerde verslag het National Families in Action (NFIA) vir die eerste keer in detail die geldstrome gedokumenteer
wat oor die afgelope 20 jaar vir referendums oor die legalisering van cannabis in die Verenigde State gebruik is.
Sedert 1996 het drie miljardêrs – George Soros, Peter Benjamin Lewis en John Sperling – ongeveer 80% van die geld wat aan
referendums in individuele Amerikaanse state bestee is, bygedra.
So vroeg as 1992 het George Soros, wat sy fortuin as finansiële spekulant gemaak het, 15 miljoen Amerikaanse
dollar aan die veldtog vir die legalisering van cannabis vir mediese doeleindes geskenk.
Dit was eers later dat hy sy Open Society-stigting in die stryd vir volledige legalisering gebruik het, eers in Uruguay.
Al drie het die pad na volledige wettiging gesien in die voorafgaande afdwinging en gebruik van cannabis in die medisyne.
Kannabiswettiging en sy gevolge
Die legalisering van cannabis vir ontspanningsgebruik maak bemarkingsgeleenthede oop
waarvan die gevolge tans moeilik voorspel kan word.
Debatte oor hoe om die gevolglike gesondheidsprobleme met nuwe regulerende maatreëls te beperk, sal
enorme finansiële en regslike hulpbronne beslaan.
Die dagga-bedryf kan dieselfde pad volg as die tabakbedryf.
Oor die afgelope eeu het dit die tabakssigaret ontwikkel tot die perfekte nikotienafleweringsapparaat en, deur
slinkse advertensieveldtogte, die aantal sigaretrokers van 1% in 1880 tot 50% in 1950 verhoog.
Die aantal kannabisgebruikers ouer as twaalf jaar word in die Verenigde State op 22 miljoen geskat, waarvan
10% kannabis uitsluitlik vir mediese doeleindes gebruik.
Die aantal dagga-rokers het gestyg van 6,2 persent in 2002 tot 8,3 persent in 2015.
Gevolgtrekking: Soos tabak is die cannabisbedryf ook 'n besigheid wat 'n verslawende stof behels,
waarvan die fisiese en sielkundige gevolge goed bekend is.
Ten einde wettiging af te skaal, is marihuana doelbewus klein gemaak, en 'n paar uitverkorenes maak miljarde daaraan.
Nadat aanvanklike suksesse behaal is in die bestryding van die tabaksepidemie danksy wêreldwye pogings kragtens die
WHO-raamkonvensie vir tabaksbeheer, veroorsaak die legalisering van cannabis 'n nuwe epidemie
waarvan die gevolge tans moeilik voorspelbaar is.
Om hierdie rede het verskeie mediese organisasies, soos die Duitse Genootskap vir Pneumologie, nou in 'n standpuntpapier en 'n
verslag die aandag gevestig op die gevare van cannabisgebruik.
Hiermee eindig Dr Barben se verslag, wat toon dat die legalisering van cannabis slegs
oppervlakkig deur die welsyn van mense gemotiveer word.
Daarom bly die vraag: Watter kragte wil die legalisering van cannabis deurdruk?
Watter hoër doel jaag hulle na met die mensdom – en veral met jongmense?
Daar moet 'n groter prentjie wees wat die moeite werd is om oor na te dink!