Легалізацыя канабісу. Хто ад гэтага выйграе?
Свабоднае меркаванне. Сёння з прафесарам Ёргам Барбенам, спецыялістам па педыятрыі і падлеткавай медыцыне.
Паводле справаздачы нямецкага ўрада за 2018 год аб наркотыках і залежнасцях, каля сямі працэнтаў немцаў ва ўзросце ад 18 да
59 гадоў спажылі канабіс адзін ці некалькі разоў за апошні год.
У якасці ўступу да вызначэнняў канабісу, канопляў, марыхуаны і гашышу варта адзначыць,
што канабіс — гэта лацінская назва канопляў.
Марыхуана або трава — гэта высушаныя лісце самкіцкага кветкавага расліны.
Гашыш — гэта сабраная і звычайна праціснутая смала расліны канопляў.
Легалізацыя канабісу ўсё часцей абмяркоўваецца ў многіх еўрапейскіх краінах.
Паводле Швейцарскай камісіі па пытаннях залежнасці, цяпер пытанне стаіць не столькі ў тым, ці
легалізаваць канабіс, колькі ў тым, як гэта зрабіць.
Таму прафесар, доктар Юрг Барбен, спецыяліст па педыятрыі і падлеткавай медыцыне, спытаў
сябе, хто б выйграў ад легалізацыі канабісу.
Klagemauer TV публікуе ніжэй скарочаны ўрывак са свайго даследавання, якое было
апублікавана ў «Швейцарскім медыцынскім часопісе»:
40 гадоў таму гэта было цяжка ўявіць, але цяпер гэта рэальнасць:
Хоць марыхуана ў Злучаных Штатах па-ранейшаму класіфікуецца як нелегальны наркотык на федэральным узроўні,
30 штатаў ЗША легалізавалі канабіс у медыцынскіх мэтах.
і дзесяць штатаў ЗША легалізавалі канабіс для рэкрэацыйнага ўжывання.
З сярэдзіны 2016 года ў Швейцарыі таксама законна даступныя прадукты з канабісу з утрыманнем ТГК менш за 1%.
У Швейцарыі ў легальны бізнес па вырошчванні канопляў ужо ўвайшлі 580 кампаній, і ў 2017 годзе бум упершыню
прывёў 15 мільёнаў швейцарскіх франкаў у дзяржаўны бюджэт.
У ЗША цяпер развілася велізарная індустрыя канабісу, якая каштуе мільярды.
Індустрыя канабісу шмат чаму навучылася ў тытуннай індустрыі.
Хто фінансаваў легалізацыю?
У падрабязнай справаздачы арганізацыя «Нацыянальныя сем'і дзеяння» (NFIA) упершыню падрабязна задакументавала
грашовыя патокі, якія выкарыстоўваліся для рэферэндумаў аб легалізацыі канабісу ў Злучаных Штатах за апошнія 20 гадоў.
З 1996 года тры мільярдэры – Джордж Сарос, Пітэр Бенджамін Льюіс і Джон Сперлінг – унеслі каля 80%
сродкаў, выдаткаваных на рэферэндумы ў асобных штатах ЗША.
Ужо ў 1992 годзе Джордж Сарос, які нажыў свой стан як фінансавы спекулянт, ахвяраваў 15 мільёнаў долараў ЗША
на кампанію па легалізацыі канабісу ў медыцынскіх мэтах.
Толькі пазней ён выкарыстаў свой Фонд «Адкрытае грамадства» ў барацьбе за поўную легалізацыю, спачатку ў Уругваі.
Усе тры бачылі шлях да поўнай легалізацыі ў папярэднім прымяненні і выкарыстанні канабісу ў медыцыне.
Легалізацыя канабісу і яе наступствы
Легалізацыя канабісу для рэкрэацыйнага ўжывання адкрывае маркетынгавыя магчымасці,
наступствы якіх на дадзены момант цяжка прадказаць.
Дэбаты пра тое, як абмежаваць выніковыя праблемы са здароўем з дапамогай новых нарматыўных мер,
спажывуць велізарныя фінансавыя і юрыдычныя рэсурсы.
Індустрыя марыхуаны магла б пайсці тым жа шляхам, што і тытунёвая індустрыя.
За апошняе стагоддзе табачная цыгарэта была развіта да дасканалага прылады для дастаўкі нікаціну і,
дзякуючы падступным рэкламным кампаніям, павялічыла колькасць курцоў з 1% у 1880 годзе да 50% у 1950 годзе.
Колькасць спажыўцоў канабісу ва ўзросце старэйшым за дванаццаць гадоў у Злучаных Штатах ацэньваецца ў 22 мільёны чалавек,
10% з якіх спажываюць канабіс выключна ў медыцынскіх мэтах.
Колькасць спажыўцоў канабісу вырасла з 6,2% у 2002 годзе да 8,3% у 2015 годзе.
Выснова: Як і тытун, гандаль канабісам — гэта таксама бізнес, звязаны з наркатычнай рэчывам,
наступствы якой для арганізма і псіхікі добра вядомыя.
З мэтай легалізацыі марыхуану наўмысна прыменшылі, і абраная нешматлікая колькасць людзей зарабляе на ёй мільярды.
Пасля дасягнення першапачатковых поспехаў у барацьбе з тытунёвай эпідэміяй дзякуючы глабальным намаганням у рамках Рамачнай
канвенцыі СААЗ па кантролі над тытунём, легалізацыя канабісу стварае новую эпідэмію,
наступствы якой на дадзены момант цяжка прадказаць.
Па гэтай прычыне розныя медыцынскія арганізацыі, такія як Нямецкае таварыства пнеўмалогіі, у сваім пазіцыйным дакуменце
і справаздачы звярнулі ўвагу на небяспеку ўжывання канабісу.
Завяршаецца справаздача доктара Барбэна, якая дэманструе, што дабрабыт людзей — гэта
толькі павярхоўная прычына легалізацыі канабісу.
Такім чынам, застаецца пытанне: якія сілы хочуць правесці легалізацыю канабісу?
Якую вышэйшую мэту яны пераследуюць з чалавецтвам — і асабліва з моладдзю?
Павінна быць нешта большае, пра што варта падумаць!