Կանաբիսի օրինականացում։ Ո՞վ է դրանից շահում։
Անպաճճիկ կարծիք։ Այսօր պրոֆ. Յորգ Բարբենի հետ, մանկաբուժության և դեռահասների բժշկության մասնագետ։
Գերմանիայի կառավարության 2018 թվականի թմրանյութերի և կախվածության վերաբերյալ զեկույցի համաձայն՝ 18–59 տարեկան
գերմանացիների մոտավորապես յոթ տոկոսը անցած տարվա ընթացքում մեկ կամ մի քանի անգամ օգտագործել է կաննաբիս։
Կաննաբիսի, հեմփի, մարիխուանայի և հաշիշի սահմանումների ներածության համար պետք է նշել, որ
«cannabis» բառը լատիներենում նշանակում է «հեմփ»։
Մարիխուանան կամ «weed»-ը վերաբերում է ծաղկած կանացի բույսի չորացրած տերևներին։
Հաշիշը կանեփի բույսի հավաքված և սովորաբար ճզմված խեժն է։
Կաննաբիսի օրինականացումը ավելի ու ավելի հաճախ քննարկվում է բազմաթիվ եվրոպական երկրներում։
Շվեյցարիայի կախվածության հարցերի հանձնաժողովի համաձայն՝ այժմ հարցը պակաս վերաբերում է կանաբիսի
օրինականացմանը, իսկ ավելի շատ՝ դրա իրականացման ձևին։
Պրոֆեսոր դոկտոր Յյուրգ Բարբենը, մանկաբուժության և դեռահասների բժշկության մասնագետ, հետևաբար ինքն
իրեն հարցրեց՝ ով կշահի կանաբիսի օրինականացումից։
Klagemauer TV-ն ստորև ներկայացնում է իր հետաքննությունից մի կրճատված հատված, որը
հրապարակվել է Շվեյցարիայի բժշկական հանդեսում։
40 տարի առաջ դժվար էր պատկերացնել, բայց հիմա դա իրականություն է։
Չնայած մարիխուանան Միացյալ Նահանգներում դեռևս դասակարգվում է որպես անօրինական թմրանյութ ֆեդերալ մակարդակում, 30
նահանգներում կանաբիսը օրինականացվել է բժշկական նպատակներով։
և տասը ԱՄՆ նահանգներում կաննաբիսը օրինականացվել է ժամանցային օգտագործման համար։
2016 թվականի կեսերից ի վեր Շվեյցարիայում օրինականորեն հասանելի են նաև THC-ի պարունակությամբ 1%-ից պակաս կաննաբիսի արտադրանքները։
Շվեյցարիայում 580 ընկերություն արդեն մտել է օրինական կանեփի բիզնես, և բումը 2017 թվականին առաջին անգամ
պետական գանձարան է բերել 15 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ։
ԱՄՆ-ում արդեն միլիարդավոր դոլարների արժողությամբ հսկայական կաննաբիսի արդյունաբերություն է զարգացել։
Կանաբիսի արդյունաբերությունը շատ բան է սովորել ծխախոտի արդյունաբերությունից։
Ով ֆինանսավորեց օրինականացումը?
Մանրամասն զեկույցում National Families in Action (NFIA) առաջին անգամ մանրամասն փաստագրել է վերջին 20 տարիների
ընթացքում Միացյալ Նահանգներում կանաբիսի օրինականացման հանրաքվեների համար օգտագործված դրամական հոսքերը։
1996 թվականից ի վեր երեք միլիարդատերեր՝ Ջորջ Սորոսը, Փիթեր Բենջամին Լյուիսը և Ջոն Սպերլինգը, ԱՄՆ առանձին նահանգներում
հանրաքվեների համար ծախսված միջոցների մոտ 80%-ը տրամադրել են։
Դեռևս 1992 թվականին ֆինանսական սպեկուլյանտի կարգավիճակով իր հարստությունը ձեռք բերած Ջորջ Սորոսը բժշկական նպատակներով կանաբիսի
օրինականացման քարոզարշավին նվիրաբերեց 15 միլիոն ԱՄՆ դոլար։
Միայն ավելի ուշ նա իր «Բաց հասարակություն» հիմնադրամը օգտագործեց ամբողջական օրինականացման
համար պայքարում, առաջին հերթին Ուրուգվայում։
Երեքն էլ տեսնում էին, որ լիակատար օրինականացման ճանապարհը կայանում է կանաբիսի նախնական կիրառման և օգտագործման բժշկության մեջ։
Կաննաբիսի օրինականացումը և դրա հետևանքները
Զվարճանքի նպատակով կաննաբիսի օրինականացումը բացում է շուկայավարման հնարավորություններ,
որոնց հետևանքները ներկայում դժվար է կանխատեսել։
Այս խնդրի պատճառած առողջական խնդիրները նոր կարգավորող միջոցներով սահմանափակելու շուրջ բանավեճերը
կապելու են հսկայական ֆինանսական և իրավական ռեսուրսներ։
Մարիխուանայի արդյունաբերությունը կարող է հետևել ծխախոտի արդյունաբերության նույն ուղուն։
Վերջին դարում ծխախոտային սիգարետը զարգացվել է իդեալական նիկոտինի առաքման սարք, և խորամանկ գովազդային արշավների
միջոցով սիգարետ ծխողների թիվը 1880 թվականին 1%-ից բարձրացվել է մինչև 1950 թվականի 50%-ը։
Միացյալ Նահանգներում 12 տարեկանից բարձր տարիքի կանաբիսի օգտագործողների թիվը գնահատվում է 22 միլիոն, որոնցից 10%-ը
կանաբիսը օգտագործում են բացառապես բժշկական նպատակներով։
Կաննաբիս ծխողների թիվը 2002 թվականին կազմել է 6,2%, իսկ 2015 թվականին՝ 8,3%։
Եզրակացություն. ծխախոտի պես, կանաբիսի առևտուրը նույնպես բիզնես է՝ կախվածություն առաջացնող նյութով, որի
ֆիզիկական և հոգեբանական հետևանքները լավ հայտնի են։
Լեգալացման նպատակով մարիխուանան դիտավորյալ նսեմացվել է, և մի փոքր խումբ դրանից միլիարդներ է վաստակում։
Առաջին հաջողությունները ծխախոտի դեմ համաճարակի դեմ պայքարում, որոնք ձեռք բերվեցին Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
Ծխախոտի վերահսկման շրջանակային կոնվենցիայի համաշխարհային ջանքերի շնորհիվ, կանաբիսի օրինականացումը ստեղծում է նոր
համաճարակ, որի հետևանքները ներկայում դժվար է կանխատեսել։
Այս պատճառով տարբեր բժշկական կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Գերմանական պնևմոլոգիական ընկերությունը, իրենց
դիրքորոշման փաստաթղթում և զեկույցում ուշադրություն են հրավիրել կանաբիսի օգտագործման վտանգների վրա։
Այսպիսով ավարտվում է դոկտոր Բարբենի զեկույցը, որը ցույց է տալիս, որ մարդկանց բարօրությունը կանաբիսի
օրինականացման ետևում միայն մակերեսային բնույթ է կրում։
Ուստի հարցը մնում է՝ ո՞ր ուժերն են ցանկանում անցկացնել կանաբիսի օրինականացումը։
Մարդկության, և հատկապես երիտասարդների համար, նրանք ինչ ավելի բարձր նպատակ են հետապնդում?
Պետք է լինի ավելի լայն պատկեր, որը արժանի է մտածելու։