"Ing pungkasan taun 2020, 10 yuta wong bakal nyambung menyang jaringan 5G," miturut target sing
ditetepake dening panyedhiya telpon seluler Vodafone.
Langkah kapisan wis dijupuk.
25 saka menara telpon seluler 5G sing direncanakake wis diaktifake ing sawetara wilayah ing Jerman.
Salah sijine ana ing wilayah Upper Palatinate kita sing endah ing Birgland.
Klagemauer.TV wis nglaporake bebaya ngembangake teknologi ponsel 5G lan akibaté kanggo manungsa,
kéwan, lan lingkungan ing pirang-pirang program...
(www.kla.tv/14506, https://www.kla.tv/14425, https://www.kla.tv/14398,
www.kla.tv/14078, https://www.kla.tv/13770)
Saliyane, ahli komunikasi seluler Jerman sing misuwur Ulrich Weiner wis ngrembug pitakon babagan langkah
praktis apa sing bisa kita lakoni kanggo nglawan iki.
Ing dina Setu, 27 Juli 2019, dhèwèké mangkat kanggo menehi ceramah babagan topik iki ing Musikomm ing Amberg.
Ing kuliahé, dhèwèké ngomongaké babagan cara-cara sing bisa ditindakake saben individu – diwiwiti saka omahé
dhéwé – kanggo nyegah bebaya-bebaya iki kanthi efektif.
Mula, para pamirsa ingkang kinurmatan, kita boten kersa nyegah panjenengan saking
ceramah ingkang informatif lan migunani menika.
Klagemauer.TV ana kanggo sampeyan.
Lan saiki, ayo padha mènèhi tepuk tangan kanggo Pak Weiner.
Langkah kapisan: Lindhungi awakmu ing njero omah
Ayo mlebu lan ndeleng apa sing bisa kita lakoni.
Langkah kapisan mesthi nemokake pemancar sampeyan ing omah, matèni, lan pungkasane mbusak.
Apa iku pemancar internal?
Kita wis mbahas router Wi-Fi dina iki.
Banjur kita duwé saya akèh sistem ing omah kita sing nggunakake gelombang radio, kaya sistem swara lan alarm
geni; malah ing mobil, ing mobil modhèren saiki ana sumber gelombang radio sing kuwat banget.
Ayo padha ndelok Wi-Fi kanthi cepet.
Ing kene uga, Deutsche Telekom nulis ing pandhuan operasi kanggo Speedport anyar:
Aja nyelehake Speedportmu cedhak kamar turu, kamar bocah, lan ruang tamu supaya paparan
marang medan elektromagnetik bisa diminimalake.
Ing kene uga, Telekom main aman lan kandha: ora ing kamar turu, ora ing kamar bocah, ora ing ruang rekreasi.
Banjur aku takon marang awakku dhéwé: Apa sing bakal isih ana ing apartemen utawa omah?
Panyedhiya kabel saiki uga nawakake router sing nyedhiyakake Wi-Fi eksternal, kaya Wi-Fi
gratis, sing sampeyan ora bisa mateni dhewe.
Kowe kudu matèni liwat hotline.
Lan karo sawetara Speedport, wis ana loro jaringan Wi-Fi. Siji kanggo panggunaanmu dhéwé, sing bisa kowe matèni dhéwé, lan siji
kanggo tangga teparo utawa wong sing liwat ing dalan; padha bisa nggunakake Wi-Fi, lan kowe
kudu matèni saka njaba, yaiku déning Telekom.
Iku banget ora nyenengake; lan padha terus-terusan nguripake maneh, mula aku nyaranake supaya duwe piranti pangukur uga.
Sumber utama radiasi ing omah saliyane Wi-Fi yaiku telpon nirkabel.
Akeh stasiun pangkalan ngirim sinyal 24 jam saben dina, sanajan sampeyan ora nelpon.
Dadi, kabeh sing pancen marakake kita stres lan nggawe kita lara tenan iku pemancar sing
nyiar 24 jam saben dina, sanajan ora digunakake.
Iki kalebu stasiun pangkalan, nanging mesthi uga telpon nirkabel lan Wi-Fi.
Dadi ayo padha ndeleng maneh. Langkah praktis kapisan:
Sambungna kabeh piranti. Banjur tuku maneh telpon kabel.
Banjur, sing pancen penting: pasang internet kabel, yaiku nyambungake kabeh komputer nganggo kabel.
Banjur matèni Wi-Fi lan Bluetooth, kalebu ing televisi sampeyan – televisi modhèren wis nduwèni fitur iki.
Alarm geni – iki cukup angel, kowe kudu merhatiin tenanan teknologi sing kowe duwé, apa sing kowe matèni, lan carané.
Pisahake pengeras swara, kuwi kabèh sistem swara.
Sawetara penyedot bledug wis ana Wi-Fi sing wis dipasang, model anyar uga, ya, penyedot bledug Wi-Fi kudu nyiarke
sinyal ing sakupenge nalika ana wong lagi nyedot bledug.
Dadi mesin cuci, kuwi bakal dadi luwih parah karo 5G.
Dadi karo teknologi 5G, padha kepengin ngenalake kabèh iki, yaiku mesin cuci, kulkas, headphone – sing mesthi wis
nganggo Bluetooth – lan sing paling penting, ing mobil.
Saiki kita wis duwe router Wi-Fi lengkap lan akeh Bluetooth ing mobil modhèren – ya, ora kudu modhèren banget.
Lan mangga matèni iki ing mobilmu. Aku wis nggawe video cekak sing nuduhaké carané, sing bisa kowe temokaké ing situs webku.
Lan ing kene uga, nalika aku weruh maneh penyedot bledug lan mesin cuci, konsumen uga nduwé daya
gedhé: monggo aja tuku barang-barang iki saka wiwitan.
Yen kowe butuh penyedot bledug anyar lan jurujual pengin kandha marang kowe, "Hei, apik tenan, penyedot bledug
anyar iki, kabeh wis WiFi, kabeh bisa mlaku dhewe, tanpa cacat..." utawa semacam kuwi, banjur kowe ngomong:
Ora, matur nuwun, aku luwih seneng nganggo penyedot debu biasa sing mlaku kanthi sampurna.
Mula, mangga: konsumen nduwé kakuwatan gedhé, uga boikot konsumen. Iki cetha banget: deregistrasikna smartphone lan
telpon seluler sampeyan. Aku ngerti saiki iki ora praktis, nanging iki pancen efektif banget, ya, pancen efektif banget.
Aku kerep ditakoni nalika aku ana ing komunitas ing ngendi menara anyar bakal dibangun, wong-wong mesthi kandha marang aku:
Pak Weiner, apa sampeyan duwe solusi prasaja sing bisa kita terapake kanthi cepet banget lan pancen bakal nglarani Telekom?
Banjur aku kandha, "Iki prasaja banget, kowe mlaku saka omah siji menyang omah liyane, mung ngisi formulir pambatalan kanggo kontrak
telpon seluler sing cocog, lan wenehi Telekom 500 pambatalan."
Iku bakal narik luwih saka 500 tandha tangan.
Gampang banget, nanging mesthi wae kowe kudu ngatur maneh uripmu:
Ora nelpon nomer seluler maneh. Aku uga ora nindakake kuwi maneh.
Amarga aku ngomong yèn saben telpon sing tak lakoni, aku nyumbang dhuwit marang industri iki.
Dadi kesadaran mung kudu owah.
Yen kita ora nelpon nomer seluler, ing sawijining wektu kita ora perlu menara radio maneh.
Aku bakal bali maneh marang iki kanthi luwih rinci ora suwe.
Kutipan éndah saka Marie von Ebner-Eschenbach: "Kita nggoleki kabeneran, nanging kita mung
kepengin nemokake ing panggonan sing cocog karo kita."
Iku mung kelemahan manungsa sing lumrah, miturutku, kanggo nyerahake smartphone kesayanganmu; butuh upaya sing cukup akeh.
Kowe kudu nyiapake kanthi apik lan mikir kanthi tliti babagan carane kowe bakal nindakake.
Aku bubar ndhukung perusahaan liyane sing wis mbuwang umume smartphone-e.
Banjur kowe kudu ngandhani para karyawan:
Rungokna, kowe butuh buku harian, kowe butuh jam wekermu dhéwé.
Sampeyan pancen butuh kabèh sing bisa ditindakake déning smartphone.
Aku bakal nuduhake solusi sementara sakcepete. Nanging dhisik, iki ana kutipan saka Der Spiegel sing pancen tak senengi.
Iki babagan wong tuwa ing bidang teknologi, yaiku anak-anake wong tuwa ing bidang teknologi ing Silicon Valley.
Dadi Silicon Valley iku wilayah ing Amerika sing kabeh iki dikembangake.
Ora mung ana, nanging pancen ana banget.
Lan ing kéné ana fenomena sing menarik, lan aku kepéngin nuduhaké iki marang kowé minangka
panyengkuyung, utamané kanggo kowé sing nduwé anak lan remaja.
Lan kandha: "Kabeh wong tuwa sing kerja ing Google lan Facebook ora ngidini anak-anake
nggunakake produk sing dheweke dhewe ngembangake."
Iki nggilani. Bocah-bocah ing Silicon Valley ora diijini nduwé ponsel utawa lungguh ing ngarep layar.
Iki kabeh bapak lan ibu teknologi, padha kandha marang anak-anake: 'Ati-ati, aja nyentuh kuwi, perusahaanku sing nggawe.'
Aku mikir iki ndadekake para wong tuwa iki kaget tenan.
Dadi, kita nduwé fenomena iki: anaké bos Google, anaké bos Facebook, ora ana siji-sijia sing nduwé smartphone.
Padha ngerti meh kabèh.
Lan iki kudune dadi sithik panyengkuyung supaya pancen nyambut gawe nggayuh tujuan kuwi;
padha ngerti kenapa anak-anake ora nggunakake.
Lan saiki, mesthi wae, ana solusi sementara.
Aku kerep ditakoni bab iki, lan aku kerep ngalami kahanan kaya ngene... Contone, para mudha asring ora gampang banget, amarga
ana klub olah raga – lan ing klub olah raga, yen ana jadwal utawa sesi latihan sing diowahi,
kabar kabeh disebarake liwat WhatsApp, contone.
Band, utawa barang-barang kaya ngono, saiki nyebar ing endi-endi.
Lan banjur mung prakara "ya, ya, kita pancen butuh WhatsApp."
Dadi aku mikir ana cara liya.
Aku tansah nduwé akèh referensi... bola-bali aku weruh carané bocah-bocah lan para mudha golek cara supaya
bisa rawuh ing janjian kuwi sanajan ora nganggo WhatsApp.
Dadi mesthi ana cara.
Nanging kaya sing wis tak kandhakake, iki solusi, malah ing urip bisnis.
Sampeyan bisa nyambungake smartphone sampeyan menyang kabel, sampeyan bisa mateni fungsi telpon seluler, lan
sampeyan bisa ndeleng mode offline ing sisih ndhuwur.
Iki mode offline, banjur kowe mlebu mode mabur ing kene, iki mode mabur.
Lan banjur kowe isih bisa nggunakake smartphone iki.
Kowe bisa nggunakake WhatsApp, kowe bisa nindakake apa wae, nanging saiki ora ana radiasi maneh; iki mlaku liwat kabel.
Lan iki bisa digunakake luwih apik liwat kabel.
Lan kaya sing wis tak kandhakake, masalah gedhe ing kantor rancangan mbukak:
Perusahaan-perusahaan nduwé masalah gedhé karo burnout, mesthi waé kaya sing wis kita sebutaké sadurungé
dina iki, nanging uga karo kerentanan marang infeksi.
Ana wabah flu cilik lan separo saka perusahaan lagi lara.
Aku ora ngerti apa kahanané kaya ngono ing kéné, nanging kita bola-bali ngalami kuwi, aku krungu ing endi-endi.
Lan saiki saya akeh wirausaha sing kandha: "Kita wis rampung karo iki, ora nganggo Wi-Fi maneh, kita masang kabel ing kantor."
Nalika layanan lapangan teka, padha kudu nyambungake smartphone-e menyang kabel.
Mung minangka conto, sawijining ukuran sing banget efektif.
Kabel kaya ngono regane rata-rata £10 nganti £20, dadi langkah sing murah banget lan efektif.
Kanggo tablet uga padha. Iku cetha manawa bisa digunakake.
Apa sing kudu tak lakoni yen ing omahku ora ana radiasi maneh, nanging ana sing mlebu saka njaba?
Iku mesthi uga poin sing penting banget.
Operator ponsel asring kandha yèn yèn kowe nduwé menara radio ing atapmu, iku ora bakal dadi
masalah amarga sinyalé disiarkan saka atapmu.
Iku bener nganti sawetoro; radiasi utama pancen ilang ing kene, nanging mesthi ana lobe sisih.
Dadi sanajan iku ana ing atapmu dhéwé, kowe tansah sing paling kena pengaruh.
Kanthi 5G, kita nduwé struktur ing ngendi menara transmisi kudu dikurangi dadi 100
meter, lan banjur meh kabèh wong kena pengaruh.
Yen mangkono ora ana dalan metu; kowe kudu nglindhungi awakmu.
Kowe nglakoni kuwi kepiye?
Metode sing rada kentara, nanging banget efektif: contone layar pelindung radiasi.
Iku uga menarik ing conto kasebut. Pemancaré dhuwuré 9,98 meter.
Iki ateges yèn pemancar ora mbutuhake ijin perencanaan; uga ora mbutuhake ijin bangunan.
Nanging jaring radiasi 7,55 meter mbutuhake ijin bangunan.
Bab liya, sing saktenane asalé saka wilayah Franconia, yaiku jaring pelindung radiasi iki, sing pancen efektif banget,
nanging meh tak kandha yèn duwé citra apik ing masyarakat, nanging angel banget dirawat saka segi konstruksi lan teknologi.
Jaring pelindung radiasi ing ndhuwur amben luwih efektif. Kita wis weruh iki sadurunge karo wong-wong sing kena pengaruh.
Iki lumrah banget. Contone, kulawarga iki wis pindhah kabèh menyang ruang ngisor omah.
Aku uga bisa nyaranake kuwi.
Lantai ngandhap uga wis dikembangaké kanthi apik banget, kudu diomongaké, wis direnovasi sakabèhé supaya bisa manggon ing kana.
Saiki, aku meh nyaranake yèn papan turu, utamané kanggo bocah-bocah, luwih becik ana
ing basement tinimbang ana ing sangisore atap.
Amarga ana tansah luwih akèh radiasi ing sangisore atap tinimbang ing ruang ngisor.
Banjur ana kanopi pelindung radiasi ing ndhuwur ranjang. Iki ranjang lapangan minangka conto.
Jaring-jaring kuwi pancen efektif banget. Iku jaring-jaring sing uga tak gawa ing mobilku kanggo teka kéné.
Padha banget efektif, ora persis murah, nanging apik banget.
Banjur kowe bisa nglindhungi omah-omah. Iku banget efektif.
Ana uga sethithik faktor publisitas sing melu.
Sampeyan bisa mbayangake yen sampeyan ngecat kabeh omahmu dadi ireng ing perumahan anyar ing lingkungan Bavaria
kaya ngene iki, bakal akeh wong sing mandheg kanggo takon.
Ora perlu mènèhi ceramah, kabèh bakal teka.
Kabèh warga ing sakupenge padha teka. Lan pitakon pisanan yaiku: "Apa bakal tetep kaya ngono?"
Ya, aku nemokake yen ngecet omah dadi ireng iku banget efektif kanggo nggawe kontak.
(Pitakon saka pamirsa) Iku werna grafit, maneh saka militer.
Iki ditindakake ing instalasi radar, umpama, sing dadi asalé, lan ing rumah sakit, ing ngendi saya akèh kamar
sing kudu dilindhungi, umpama kanggo EEG lan ECG, amarga asilé maca wis ora akurat maneh.
Amarga tingkat radiasi sing dhuwur ing rumah sakit, pangukuran gelombang otak lan irama jantung ora akurat maneh.
Lan kamar-kamar iki dilindhungi nganggo warna-warna iki.
Sangat efektif. Contone, ruang komputer lan server dilindhungi kanthi cara iki.
Dadi, iki cat sing banget efektif, regane murah banget dibandhingake, lan pancen mujarab. Mesthi
wae kowe bisa ngecet maneh nganggo cat putih, ya?
Aku mung lagi seneng-seneng sethithik karo tangga teparo.
Dadi kowe bisa ngecet maneh nganggo werna putih.
(Pitakon saka pamirsa:) Apa atapé uga bisa dicet nganggo iki?
Ora, atapé angel dicét. Udan manèh.
Ora, sampeyan bisa masang lapisan foil lan penghalang uap ing atap, contone Delta-Reflex.
Dadi ana macem-macem jinis film sing bisa sampeyan pasang ing ndhuwur atap.
Jendhela-jendhela uga cocog kanggo kaca multi-lapis iki, kaca tahan srengenge iki.
Lembaran logam kuwi nyerep akèh radiasi.
Penting yen pigura digawe saka logam utawa aluminium.
Sampeyan uga kudu mesthekake manawa ana sambungan fisik sing konduktif antarane cat lan jendhela.
Ya, ora angel, nanging uga ora gampang tenan.
Sampeyan pancen kudu njaluk saran yen sampeyan nutupi omah kaya ngene iki sakabehe.
Pancen bisa nglukis interior gedhong apartemen.
Aku ngerti sawetara wong sing manggon ing apartemen sewaan lan wis nindakake iki ing njero.
Iku bisa, lan kowe bisa nggawe supaya cukup kenceng.
Nanging ing gedhong apartemen, kowe ora bakal duwe pilihan kajaba ngomong karo tangga teparo lan njaluk supaya
padha mateni Wi-Fi-ne. Iku solusi sing paling efektif.
Aku ngerti iki ora gampang, nanging ora ana cara liya.
Iki pilihan sing paling efektif, paling murah, lan kadhangkala paling ora nyenengake kanggo sawetara tangga teparo.
Ya, sing pengin tak tambahake yaiku yen nglindhungi awakmu saka elektrosmog bisa dikurangi saka pajak.
Ana sawetara kasus tes sing dimenangake.
Dadi sampeyan bisa ngurangi iki minangka biaya khusus saka pajak penghasilan sampeyan.
Langkah salajengipun: Perlindhungan ing njaba omah.
Ya, saiki ayo kita pindhah menyang sawetara langkah sing luwih praktis.
Bab pisanan yaiku mung nglindhungi awak dhéwé, diwiwiti saka omahé dhéwé, nglindhungi omahé.
Apa maneh sing bisa ditindakake?
Lan iki pancen penting banget kanggo aku, aku pancen seneng karo paribasan iki, pernyataan iki, kandhane:
Luwih akèh warga sing nduwèni kawani moral ing sawijining nagara, luwih sithik pahlawan sing dibutuhaké.
Faktor penentu yaiku jumlah, yaiku makarya bareng kanggo ngganti kahanan.
Dadi sing pancen tak saranké yaiku mung dadi wong sing ngganggu rencana; kita bisa
ndeleng kepiye carané ngetrapaké iki ing Amberg.
Aku mikir nambah gangguan ing proses iku pinter banget, contone nindakake kabeh perkara
sing sejatine ngalangi pangembangan 5G iki.
Iki bab prasaja sing bisa ditindakake sapa waé: contoné mbayar nganggo awis maneh supaya
kita ora keseret ing sakabèhé masalah kertu iki.
Kertu EC anyar nduwèni fungsi NFC, "Near Field Communication", sing tegesé wis ana chip. Sampeyan bisa mateni
fungsi iki ing kertu EC, yaiku ing mesin ATM – mangga dipateni!
Aja nampa meter pinter, umpama.
Dadi saktenane kita kudu ngandhani industri sing lagi ngembangake model bisnis anyar nganggo 5G iki: kita ora bakal
melu ing model bisnismu. Banjur 5G uga ora bakal nguntungake. Lan kuwi uga ditrapake kanggo Amberg.
Dadi kuwi salah siji cara, contone. Aja melu ing model bisnis nganggo meter pinter, ya.
Banjur: ora ana paspor... Contone, paspor ijo iki, sing mung sah setaun, nanging ora ana data biometrik, ora ana
chip ing njero, lan ora ana sidik jari ing njero, contone. Kuwi duwekku, aku duwe siji kaya ngono.
Kosok baline, paspor abang nduwèni sistem antena sing lengkap ing njero, mula sampeyan weruh:
Aku ketinggalan rada suwe ing microwave, ya.
Sampeyan bisa ndeleng antena gedhe iki ing pigura iki; iki antena pigura, lan ing sisih kiwa ana chip, apa sampeyan bisa ndeleng?
Dadi iki chip radio, kuwi chip radio, lan kuwi antena kerangka ing njaba, lan nganggo kuwi kowe bisa ngirim sinyal adoh banget.
Dadi apa maneh sing bisa ditindakake? Penting kanggo ngandhani wong liya.
Aku bisa nggantungaké plakat "HP dimatèni!" ing lawang apartemen utawa lawang ngarep omahku supaya cetha yèn sapa waé sing
mlebu omahku kudu ninggalaké HP ing njaba utawa matèni HP-é.
Singkaté, efek saksi iki pancen penting banget, bab-bab cilik ing urip saben dinane.
Kuwi pancen sing paling penting kanggo aku. Mesthi wae aku bakal ngurusi bab-bab sing luwih gedhe, nanging bab-bab cilik
ing urip saben dina iki pancen efektif banget – aja ngremehake.
Lan yen ana sawetara wong sing krasa rada angel, kowe mung kudu rada luwih tegas... kuwi saklar ponselku,
sing mesthi nduwèni watak sing luwih kaya lukisan, ya.
Dadi, luwih akeh gagasan, mung sawetara, barang-barang cilik sing bisa ditindakake saben wong.
Kertu asuransi kesehatan. Kertu asuransi kesehatan anyar sing nganggo teknologi radio luwih maju bakal teka. Aja
nampa; kandhaa yèn sing lawas wis cukup, yèn bisa, lan tahan.
Banjur, nalika tuku piranti anyar, kaya sing wis kasebut sadurunge, mangga perhatikake pasokan lan panjaluk.
Aja tuku piranti nganggo teknologi nirkabel, utawa yen ora ana pilihan liyane, priksa manawa
teknologi nirkabel ing piranti kasebut bisa dipateni.
Ngedumaké brosur lan selebaran. Tugas sing prasaja banget.
Sapa sing tak omongi? Tanggaku, kanca-kancaku, kanca kerjaku. Menehi brosur, mesthi,
nyewa meja ing kene ing pusat kutha Amberg.
Kowe mung kudu metu, informasi iki kudu disebarake, wong-wong durung ngerti bab iki. Metu sak isa-isané.
Ngomongake babagan 5G ing saben kesempatan, mesthi aku uga nindakake kuwi, nanging penting ora ngotot.
Mula tansah ngomong kaya ngene, tansah tetep ramah, lan mung nanem wiji.
Yen sawisé rong utawa telung ukara aku nyadari yèn dhèwèké sakjane ora kepéngin ngerti, banjur aku ngomongaké babagan cuaca,
kepiyé apiké yèn dina iki udan, utawa bab kaya ngono, lan aku ngerti yèn sajrone telung utawa papat minggu aku bisa ketemu
dhèwèké manèh, utawa sajrone enem wulan, lan aku bakal bisa ngobrol manèh karo dhèwèké amarga aku pamitan kanthi apik.
Aku wis kerep banget ngalami iki ing alasku, ing kana akèh pendaki. Aku rada incognito ing kana, wong-wong ora
mesthi ngerti aku, lan aku katon biasa waé tanpa kostum iki.
Lan aku bubar ngalami pengalaman kaya ngono maneh, nalika aku lagi ngobrol karo wong pendaki sing
kepengin ngerti kenapa aku ana ing kene karo karavan.
Oh, dhèwèké kandha, ing kéné ayu tenan nalika mangsa panas. Banjur aku kandha: Ya, nanging aku uga
ngadeg ing kéné ing salju sing jeroé siji meter.
Lan banjur dhèwèké rada penasaran, mula kita padha ngobrol, lan banjur dhèwèké kandha: Kowé wong katelu sing ngandhani
aku yèn telpon seluler iku mbebayani. Mesthi ana beneré.
Dheweke saiki kepengin ngerti luwih lengkap babagan iki. (Lan aku wis maringi dheweke brosur kanggo digawa.)
Mula aja ngremehake barang cilik iki ing urip saben dinane, amarga iki penting banget, ana
kakuwatan gedhe ing kene, lan jumlahé sing paling penting.
Prekara cilik ora kena diremehake; malah, prekara cilik asring luwih penting tinimbang akèh prekara gedhé.
Lan liwat langkah cilik iki, liwat komunikasi iki, aku banjur bisa njupuk langkah sabanjure.
Langkah sabanjure yaiku sing aku banget nyaranake:
Daftar kanggo buletin kula, sampeyan uga bisa ndaftar ing njaba utawa ing internet, banjur wiwiti nggatekake kanca-kanca lan
sedulur: sapa sing gampang didekati, sapa sing gelem ngrungokake, sapa sing bisa tak undang menyang ceramah sabanjure, umpama?
Optimalake buku alamatmu. Iki pancen banget, banget, banget penting, apa kowe ngerti? Optimalake buku alamatmu.
Kita bakal miwiti maneh nglakokake kampanye, kowe ngerti, lan saben kowe kabeh butuh buku alamat supaya bisa
langsung ngirim dhaptar surat elektronik liwat email.
Pasthekake sampeyan duwe kontak pribadi.
Kontak email iku siji bab. Nanging priksa manawa sampeyan uga duwe kontak telpon lan kontak pribadi.
Gawe jaringan ing endi wae sing bisa. Lan mangga: buku alamat iki, aku pengin ngomong maneh, pancen penting banget.
Dadi kowe kudu ngerti kuwi nalika media terus-terusan ngomong: Ya, kuwi sing dikarepake industri. Ya, banjur kowe
kudu ndeleng luwih jero; aku durung ngomong kuwi sadurunge.
Nanging mayoritas industri ora pengin 5G ana ing bangunan pabriké babar pisan.
Lan kenapa? Amarga padha ora pengin data saka perusahaane disiarkan.
Kowe mung kudu ngerti kuwi.
Saben komponen, saben sensor, saben mesin sing nyambung karo donya njaba liwat 5G uga bisa diakses
saka internet. Ana tansah loro sisih ing saben koin.
Lan perusahaan-perusahaan kepengin duwé dataé ing server dhéwé ing papané dhéwé.
Padha ora pengin kabèh wong ing donya bisa ndeleng jinis mobil apa sing saiki metu saka jalur produksi ing BMW.
Aku yakin saiki iki penting banget supaya kita bisa mandiri maneh saka teknologi iki.
Aku mung bakal ngomong: saben wong kudu nindakake dhewe.
Apa kontak-kontak paling penting karo kanca-kanca kerjamu sing paling cedhak isih bisa digunakake sanajan
tanpa internet? Kuwi pitakon sing penting, miturutku.
Apa aku duwe flat sing isa tetep anget sanajan tanpa listrik lan internet, lan isa masak?
Apa aku nggunakake teknik alternatif bakal dadi masalah.
Apa uripku isih bisa mlaku yen aku ora duwe smartphone utawa akses internet? Lan apa
sing bisa tak owahi supaya kuwi bisa kelakon?
Mangga pikirna iki kanggo awakmu dhéwé, kalebu ing lingkunganmu dhéwé.
Aku mikir iki pancen penting banget supaya ora keseret maneh karo teknologi iki.
Nah, minangka alternatif kanggo internet, aku nyaranake Handexpress, "swara lan swara tandhing", gagasan
sing apik banget sing saiki kasedhiya ing luwih saka 20 basa lan digunakake ing pirang-pirang negara.
Iki selebaran sing metu sapisan saben minggu, ngarep lan mburi, ukuran A4, karo topik-topik
penting. Contone, babagan ADHD, lan uga babagan ponsel.
Selebaran iki disebarake sapisan saben minggu lan bisa disalin lan disebarake maneh.
Iki sawijining wujud komunikasi sing ora mbutuhake internet lan wis nyebar banget, malah ing pirang-pirang
negara, mula sapa waé sing kepéngin bisa nggoleki kontak.
Iki salah siji pilihan: yen internet mati, sampeyan bisa ndeleng ing endi golek informasi
tanpa internet, ing kertas lan isih paling anyar.
Banjur, mesthi wae, kampanye lokal – aku mikir kuwi apik banget, kowe kudu nindakake kuwi.
Aku mung nindakake prekara kaya munggah menara radio utawa prekara kaya ngono, sing disiarke kanthi akeh ing televisi.
Nanging coba nganggo televisi yen padha melu.
Kita kudu meksa televisi lan pers arus utama supaya nglaporake bab iki.
Lan saiki kita wis weruh, malah ing Der Spiegel padha nampilake argumentasi kita kanthi lengkap.
Dadi saiki wis tekan titik ing ngendi padha wis nampilake argumentasi kita. Mesthi wae, padha nyoba
ngremehake lan mbantah – mesthi kuwi bagéan saka tugase – nanging paling ora padha wis nampilake.
Mula saka iku kita kudu nggunakake kampanye lan publisitas supaya tekan titik nalika padha kudu nepati,
amarga ing sawijining wektu masyarakat bakal kandha:
Siji menit, aku nduwe langganan kene, nanging kowe ora ngirim apa-apa. Mula aku bakal mbatalake langgananku.
Apa kowe ngerti? Mula kowe bisa tetep ing kono, amarga kita ana masalah ing kene lan kowe ora tau nglaporake apa-apa.
Mula saka iku, mesthi penting kanggo nindakake pendekatan loro:
Nglakoni tumindak ing kutha, supaya katon dening umum, uga nerbitake ing internet, supaya bisa didokumentasikake
lan saben wong nduwé kasempatan kanggo ndeleng.
Lan banjur padha ora bakal bisa ndhelikake barang-barang maneh, amarga wis cetha.
Dadi kowe weruh maneh, kontak pribadi iku pancen penting banget, aku ora bisa negesake cukup, iku pakaryan
dhasar, lan kadhangkala uga sing paling ngentekake tenaga.
Nanging kontak pribadi iki dadi dhasar sakabehe.
Kanggo saben tumindak, kalebu ceramah dina iki, umpama, mung sawetara wong sing padha kumpul, mbangun
kontak pribadi lan kandha, "Ayo padha nindakake soko."
Lan kuwi pancen penting banget, aja salah paham marang barang-barang cilik iki, kepiye carane ngomong, aja ngremehake.
Langkah-langkah cilik iku penting amarga nduwèni pangaruh paling gedhé.
Lan luwih setya kita nindakake langkah-langkah cilik iki, luwih efektif kita bisa ngaruhake politik, media, lan sapiturute.