Unuflanka petado de organodonacoj
Sur la organodonac-karto vi povas indiki: "Jes, mi konsentas, ke organoj kaj histoj estu forprenitaj el mia
korpo post kiam mia morto estos medicinale konfirmita."
Tamen, laŭ enketoj, proksimume unu triono de la germana loĝantaro supozas, ke la termino "morto" rilatas al
kora morto, kun ĝiaj akompanaj simptomoj kiel postmorta livido, rigor mortis kaj dekomponiĝo.
En realeco, tamen, nur freŝaj organoj povas esti transplantitaj.
Jen mallonga eltiraĵo el "Kvin kialoj por malpermesi organodonacojn ĉe la fino de la vivo", publikigita de
la asocio ÄPOL en la Svisa Medicina Ĵurnalo en 2019:
Estas multaj signoj de vivo ĉe homoj kun cerba morto.
Dum ili estas ventolitaj kaj nutritaj, ili reguligas korpotemperaturon, batalas
kontraŭ infektoj kaj resanigas vundojn.
Cerbo-mortaj infanoj kreskas kaj atingas puberecon, kaj gravedaj cerbo-mortaj virinoj
povas per cezara sekcio naski sanajn infanojn.
La donanto de organoj estas do persono en la procezo de mortado.
Do li ankoraŭ vivas!
Oficialaj instancoj, kiel la BZgA (Federacia Centro por Sanedukado), aliflanke, deklaras homojn mortaj tuj kiam
se signifaj partoj de la cerbo ne plu funkcias – kaj la cerbo estas nur malgranda parto de la tuta persono.
En siaj informaj materialoj ili prezentas unuflankan vidpunkton pri la supozeble pozitivaj aspektoj
de organa kaj histotransplantado kaj ĝia efektivigo.
Ili reklamas, ke ili ebligas al donacantoj fari informitan decidon.
Sed kiel povas donacanto fari informitan decidon, se li ne konscias pri la medicinaj faktoj ĉirkaŭ cerba morto?
Ŝajnas, ke la unuflanka promocio de organodonaco estas uzata kiel intenca merkatika strategio.