Առանձին կողմի կողմից օրգանների նվիրատվության միակողմանի խնդրանք
Օրգանների նվիրատվության քարտում կարող եք նշել՝ «Այո, ես համաձայն եմ, որ իմ մահվան բժշկական հաստատումից
հետո իմ մարմնից հեռացվեն օրգաններ և հյուսվածքներ»։
Այնուամենայնիվ, հարցումների համաձայն՝ գերմանական բնակչության մոտ մեկ երրորդը ենթադրում է, որ «մահ» տերմինը
վերաբերում է սրտային մահվան, որին ուղեկցում են հետմահու գունազրկում, մահվան կոշտացում և դեկոմպոզիցիա։
Իրականում, սակայն, փոխպատվաստել կարելի է միայն թարմ օրգանները։
Ահա մի կարճ հատված «Կյանքի վերջում օրգանների նվիրատվության արգելման հինգ պատճառներ» հոդվածից, որը 2019 թվականին հրապարակվել
է ÄPOL ասոցիացիայի կողմից Շվեյցարիայի բժշկական հանդեսում։
ուղեղային մահվան մեջ գտնվող մարդկանց մոտ կյանքի բազմաթիվ նշաններ կան։
Մինչ նրանք օդափոխվում են և սնվում, նրանք կարգավորում են մարմնի ջերմաստիճանը, պայքարում են ինֆեկցիաների դեմ և բուժում են վերքերը։
ուղեղի մահվան մեջ գտնվող երեխաները աճում են և հասնում սեռահասունության, իսկ հղի ուղեղի մահվան մեջ գտնվող կանայք
կարող են ծննդաբերել առողջ երեխաներ՝ կեսարյան հատումով։
Ուստի օրգանների նվիրատուն մահվան գործընթացում գտնվող անձ է։
Ուրեմն նա դեռ կենդանի է։
Պաշտոնական մարմինները, ինչպիսիք են BZgA-ն (Ֆեդերալ առողջության կրթության կենտրոնը), մյուս
կողմից, հայտարարում են մարդկանց մեռած, հենց որ
եթե միայն ուղեղի կենսական նշանակության մասերը այլևս ֆունկցիոնալ չեն – և ուղեղը ընդամենը ամբողջ մարդու մի փոքր մասն է։
Իրենց համապատասխան տեղեկատվական նյութերում նրանք ներկայացնում են օրգանների և հյուսվածքների փոխպատվաստման և դրա
իրականացման ենթադրյալ դրական կողմերի միակողմանի տեսակետ։
Նրանք գովազդում են, որ թույլ են տալիս նվիրատուներին կայացնել տեղեկացված որոշում։
Բայց ինչպես կարող է դոնորը կայացնել տեղեկացված որոշում, եթե նա անտեղյակ է ուղեղային մահվան հետ կապված բժշկական փաստերից։
Պարզվում է, որ օրգանների նվիրատվության միակողմանի խթանումը օգտագործվում է որպես դիտավորյալ մարքեթինգային ռազմավարություն։