ორგანოების დონაციის ცალმხრივი მოთხოვნა
ორგანოების დონორობის ბარათზე შეგიძლიათ მიუთითოთ: "დიახ, თანახმა ვარ ჩემი სიკვდილის სამედიცინო გზით დადასტურების
შემდეგ, ჩემი სხეულიდან ორგანოებისა და ქსოვილების ამოღებაზე."
თუმცა, გამოკითხვების თანახმად, გერმანიის მოსახლეობის დაახლოებით მესამედი მიიჩნევს, რომ ტერმინი "სიკვდილი" გულის
გაჩერებას აღნიშნავს, თანმხლები სიმპტომებით, როგორიცაა პოსტმორტალური ლაქები, რიგიდო მორტისი და დეკომპოზიციის პროცესები.
სინამდვილეში, თუმცა, ტრანსპლანტაცია მხოლოდ ახალი ორგანოებისაა შესაძლებელი.
გთავაზობთ მოკლე ამონარიდს სტატიიდან "ცხოვრების ბოლო ეტაპზე ორგანოების დონაციის აკრძალვის ხუთი მიზეზი", რომელიც 2019 წელს
ÄPOL-ის ასოციაციამ შვეიცარიის სამედიცინო ჟურნალში გამოაქვეყნა:
ტვინის სიკვდილის მქონე ადამიანებში სიცოცხლის მრავალი ნიშანი არსებობს.
სანამ ისინი ვენტილაციას უზრუნველყოფენ და კვებავენ, ისინი არეგულირებენ სხეულის
ტემპერატურას, ებრძვიან ინფექციებს და კურნავენ ჭრილობებს.
ტვინის სიკვდილის მქონე ბავშვები იზრდებიან და აღწევენ პუბერტატულ ასაკს, ხოლო ორსული ტვინის სიკვდილის მქონე
ქალები შეუძლიათ კეისრის კვეთით ჯანმრთელი ბავშვები გააჩინონ.
ორგანოების დონორი, შესაბამისად, არის კვდომის პროცესში მყოფი ადამიანი.
მაშ, ის ჯერ კიდევ ცოცხალია!
ოფიციალური ორგანოები, როგორიცაა BZgA (ფედერალური ჯანდაცვის განათლების ცენტრი), მეორე მხრივ,
ადამიანებს გარდაცვლილად აცხადებენ, როგორც კი
თუ ტვინის მნიშვნელოვანი ნაწილები ფუნქციონირებას აღარ ახდენენ – და ტვინი ადამიანის მთლიანი არსების მხოლოდ მცირე ნაწილია.
თავიანთ შესაბამის საინფორმაციო მასალებში ისინი წარმოადგენენ ორგანოთა და ქსოვილთა ტრანსპლანტაციისა და მისი
განხორციელების სავარაუდოდ დადებითი ასპექტების ცალმხრივ ხედვას.
ისინი რეკლამას აკეთებენ, რომ დონორებს ინფორმირებული გადაწყვეტილების მიღების საშუალებას აძლევენ.
მაგრამ როგორ შეუძლია დონორს მიიღოს ინფორმირებული გადაწყვეტილება, თუ მას არ აქვს ინფორმაცია ტვინის
სიკვდილთან დაკავშირებული სამედიცინო ფაქტების შესახებ?
როგორც ჩანს, ორგანოების დონაციის ცალმხრივად პოპულარიზაცია მიზანმიმართულ მარკეტინგულ სტრატეგიად გამოიყენება.