Еднострано барање за донирање органи
На картичката за донирање органи можете да наведете: "Да, се согласувам органи и ткива да се отстранат од моето
тело откако мојата смрт ќе биде медицински потврдена."
Сепак, според анкети, приближно една третина од германското население претпоставува дека терминот "смрт" се
однесува на срцева смрт, со придружни симптоми како што се ливор мортис, ригор мортис и распаѓање.
Во реалноста, сепак, може да се трансплантираат само органи кои се свежи.
Еве еден краток извадок од "Пет причини за забрана на донирањето органи на крајот од животот", објавено од
здружението ÄPOL во Swiss Medical Journal во 2019 година:
Постојат многу знаци на живот кај луѓе со мозочна смрт.
Сè додека се вентилирани и хранети, тие ја регулираат телесната температура, се борат против инфекции и ги лекуваат раните.
Деца со мртов мозок растат и достигнуваат пубертет, а бремени жени со мртов мозок можат да родат здрави деца преку царски рез.
Донорот на органи е затоа личност во процес на умирање.
Значи, тој сè уште е жив!
Официјалните тела, како што е BZgA (Федералниот центар за здравствено образование), од друга
страна, ги прогласуваат луѓето за мртви веднаш штом
ако значајни делови од мозокот повеќе не се функционални – а мозокот е само мал дел од целото човечко битие.
Во нивните соодветни информативни материјали, тие претставуваат еднострана гледна точка за наводните позитивни аспекти
на трансплантацијата на органи и ткива и нејзината примена.
Тие рекламираат дека им овозможуваат на донаторите да донесат информирана одлука.
Но како може донорот да донесе информирана одлука ако не е запознаен со медицинските факти поврзани со мозочната смрт?
Се чини дека едностраната промоција на донирање органи се користи како намерна маркетинг-стратегија.