Uombezi wa upande mmoja wa michango ya viungo
Kwenye kadi ya mchangiaji wa viungo, unaweza kubainisha: "Ndio, nakubali viungo na tishu ziondolewe mwilini
mwangu baada ya kifo changu kuthibitishwa kimatibabu."
Hata hivyo, kulingana na tafiti, takriban theluthi moja ya idadi ya watu wa Ujerumani huchukulia neno "kifo" linahusu
kifo cha moyo, pamoja na dalili zake kama vile madoa ya rangi baada ya kifo, ukakamaa wa maiti na michakato ya uozo.
Kwa kweli, hata hivyo, ni viungo tu ambavyo ni vipya vinaweza kupandikizwa.
Hapa kuna dondoo fupi kutoka kwa "Sababu tano za kupiga marufuku uchangiaji wa viungo mwishoni mwa maisha", iliyochapishwa na
chama cha ÄPOL katika Jarida la Tiba la Uswisi mwaka wa 2019:
Kuna dalili nyingi za uhai kwa watu waliokufa ubongo.
Mradi tu zipewe hewa na lishe, hurekebisha joto la mwili, kupambana na maambukizi na kuponya majeraha.
Watoto waliokufa ubongo hukua na kufikia umri wa kubalehe, na wanawake wajawazito waliokufa ubongo wanaweza
kujifungua watoto wenye afya njema kwa upasuaji wa cesarean.
Mchangiaji wa viungo kwa hivyo ni mtu aliye katika mchakato wa kufa.
Basi bado yuko hai!
Vyombo rasmi, kama vile BZgA (Kituo cha Shirikisho cha Elimu ya Afya), kwa upande mwingine, hutangaza watu kuwa wamekufa mara tu
kama sehemu muhimu za ubongo hazifanyi kazi tena – na ubongo ni sehemu ndogo tu ya mtu mzima.
Katika nyenzo zao za taarifa, wanawasilisha mtazamo wa upande mmoja kuhusu mambo yanayodaiwa kuwa chanya ya
upandikizaji wa viungo na tishu na utekelezaji wake.
Wanatangaza kwamba wanawezesha wachangiaji kufanya uamuzi wenye taarifa.
Lakini mchangiaji anawezaje kufanya uamuzi sahihi ikiwa hajui ukweli wa kimatibabu kuhusu kifo cha ubongo?
Inaonekana kwamba utangazaji wa upande mmoja wa uchangiaji wa viungo unatumika kama mkakati wa makusudi wa masoko.