Іспанскі грып: масавыя смерці з-за масавых вакцынацый?
Каб падкрэсліць патэнцыйную пагрозу, якую ўяўляе каранавірус, СМІ рэгулярна спасылаюцца на «іспанскі грып» 1918 года.
У залежнасці ад крыніцы, лічыцца, што гэта прывяло да смерці ад 20 да 100 мільёнаў чалавек.
Так званы «іспанскі грып» ва ўсім свеце лічыцца самай страшнай эпідэміяй усіх часоў і доказам
таго, што вірус можа зноў забраць мільёны жыццяў.
Але што кажуць гістарычныя крыніцы? Ці даказваюць яны, што вірус грыпу сапраўды быў вінаваты ў смерці
мільёнаў людзей? Вось некалькі фактаў па гэтым пытанні:
Тэрмін «іспанскі грып» паходзіць ад таго, што першыя паведамленні пра моцную эпідэмію грыпу паступілі з Іспаніі.
Пасля першай хвалі захворвання, якая пачалася ў лютым 1918 года, у жніўні 1918 года
наступіла другая і значна больш сур'ёзная хваля.
Незразумела чаму, гэта ў асноўным закранула маладых, здаровых дарослых і, перш за ўсё, салдат з
розных краін, а не, як раней, слабых, хворых і пажылых.
Сімптомы таксама моцна адрозніваліся адзін ад аднаго.
Паводле медыцынскага журналіста Ханса Тользіна, тэорыя, што іспанскі грып быў выкліканы небяспечным патагенам,
не магла быць пацверджана, таму што ён не быў заразным!
Спробы ў Бостане і Сан-Францыска заразіць злачынных маракоў і зняволеных у турме выдзяленнямі цяжка
хворых людзей праваліліся. Ніхто з іх не захварэў.
Геаграфічнае паходжанне і ход таксама былі цалкам незразумелымі і нетыповымі.
Згодна з гэтым, грып мусіў бы ўспыхнуць на некалькіх кантынентах амаль адначасова.
З іншага боку, здаецца праўдападобным, што «іспанскі грып» быў вынікам дэфіцыту прадуктаў, голаду і дрэннай гігіены пасля
Першай сусветнай вайны, але таксама і вынікам масавых вакцынацый.
Гэтыя мерапрыемствы праводзіліся на шырокую нагу, асабліва сярод салдат, у першую чаргу супраць вялікай хваробы, тыфу і грыпу.
Падчас масавых смерцяў, выкліканых так званым «іспанскім грыпам», некалькі крытычных сучасных сведкаў, такіх як Christian
Science Monitor і Элеанора Мак-Бін, незалежна паведамлялі, што на «іспанскі грып» захворвалі толькі вакцынаваныя людзі.
Жахлівыя пабочныя эфекты, выкліканыя ненадзейнымі вакцынамі, былі заглушаны і апраўданы «іспанскім грыпам».
Выснова: Нават сёння спасылкі на «іспанскі грып» выкарыстоўваюцца для распаўсюджвання страху
і тэрору і прымусу насельніцтва да вакцынацыі.
Аднак гэта не прыклад глабальнай пандэміі, выкліканай вірусамі са смяротнымі наступствамі для
мільёнаў людзей, якая можа паўтарыцца ў любы момант.
Хутчэй за ўсё, ёсць відавочныя прыкметы таго, што масавая вакцынацыя той пары адыграла значную,
калі не вырашальную, ролю ў гэтай смяротнай хваробе.
Таму, дарагія гледачы: тыя, хто застаецца інфармаваным, імунныя да зацікаўленасцяў, якія падштурхоўваюць да панікёрства!
Таму, калі ласка, інфармуйце сябе і іншых пра гэтыя важныя гістарычныя звесткі.
У прыведзеных крыніцах вы знойдзеце добра даследаваную інфармацыю.