کلینیک کوهستان سوئیس – منطقه عاری از تشعشع برای افراد حساس به تشعشع تلفن همراه
ما اینجا در کلینیک کوهستان سوئیس هستیم.
این در کاستاندا، در گراوبوندن، نزدیک مرز ایتالیا قرار دارد.
کلینیک کوهستان سوئیس یک مرکز بین‌المللی برجسته در زمینه پزشکی نظارتی و علّی است.
این توسط اولف ویچل و همسرش، دکتر پترا ویچل، مدیریت می‌شود.
آنها کلینیک را تا حد امکان بدون تشعشع کرده‌اند.
در مصاحبهٔ زیر با اولف و پِترا ویچل، دریابید چه چیزی آن‌ها را انگیزه داد و چه اقداماتی را برای کاهش تابش انجام دادند.
۱۲۳۴۳۲۱ مدیر: بله، از اینکه به ما اجازه دادید به شما سر بزنیم و به چند سؤال درباره پروژه جالب‌تان پاسخ دادید، بسیار سپاسگزاریم.
اما بیایید از ابتدا شروع کنیم.
شاید بتوانید به‌طور مختصر برای ما توضیح دهید: کلینیک کوهستان سوئیس دقیقاً چیست؟ چشم‌انداز شما برای آن چیست؟
هدف و منظور کلینیک کوهستان سوئیس چیست؟
اولف ویچل: بله، اگر اجازه بدهید پاسخ بدهم، اشتفان.
کلینیک کوهستان سوئیس در این مکان، آل رونک، کاستاندا، دارای سنت ۳۳ ساله است که ما به آن متعهد هستیم.
و آدِل داتوایلر شگفت‌انگیز، همسر «دوتی» که آن زمان میگروس را تأسیس کرد – سوئیسی‌ها قطعاً این داستان را می‌دانند – در سال
۱۹۸۷ این بنیاد یا کلینیک را به‌عنوان یک ساختمان افتتاح کرد، به افتخار پزشکی که او را با کمک روش‌های درمانی طبیعی شفا داده بود.
این اساساً روش آن‌ها برای گفتن «متشکریم» بود.
و در آن زمان، او دستور داد که مردم سوئیس همواره مکانی داشته باشند که در آن روش‌های درمان
طبیعی به‌طور مداوم اجرا و به‌کار گرفته شوند.
پترا و من احساس می‌کنیم که به این مأموریت متعهد هستیم.
ما دیگر هیچ معامله مالی با بنیاد میگروس نداریم.
ما اکنون سومین مالکان در تاریخ این ساختمان از سال ۲۰۱۱ هستیم و، همان‌طور که گفتم، هدف خود را گرامی‌داشتن
شخصیت‌هایی قرار داده‌ایم که این مکان را آفریده‌اند.
این یک چیز است.
نکتهٔ دیگر این است که، البته اوضاع امروز با گذشته متفاوت است و ما اکنون به‌طور جهانی‌تر فکر می‌کنیم.
به همین دلیل کلینیک کوهستان سوئیس به یک مرکز بین‌المللی در زمینهٔ پزشکی نظارتی و علّی تبدیل شده است.
و ما خود را متعهد به این می‌دانیم و با بهره‌گیری مستمر از فرصت‌هایی که این مکان ارائه می‌دهد، فرصت‌هایی که پزشکی
عرضه می‌کند، فرصت‌هایی که پترا به اجرا درمی‌آورد و همچنین فرصت‌هایی که مشتریان بین‌المللی ما فراهم می‌کنند.
ما اکنون بیمارانی از بیش از هفتاد کشور داریم.
و آنها به اینجا می‌آیند چون این مکان نقاط قوت فروش منحصر به فرد بسیار زیادی دارد.
و آنها صرفاً از طریق توصیه‌ها، از بیمار به بیمار، مراجعه می‌کنند.
در این زمینه هیچ بازاریابی‌ای پشت آن نیست.
مدیر: جالب، جالب!
۱۲۳۴۳۲۱ پتره، چگونه از خطرات تلفن‌های همراه آگاه شدی؟
و چگونه خطرات را می‌بینید؟
دکتر پِترا ویچل: اگر بر این اساس کار کنید که بیماری یک وضعیت نیست، بلکه همواره یک فرایند است، آنگاه می‌کوشید
بفهمید چه فرایندهایی واقعاً برای پیدایش آن ضروری‌اند.
بنابراین، سلامت به بسیاری از چیزها از جمله «بیمار شدن» مرتبط است.
و هنگامی که در این مسیر هستید، دیدگاه شما نسبت به همه این علل لزوماً گسترده‌تر نمی‌شود، اما عمیق‌تر می‌شود.
و البته، پیش از این توجه خود را به هر چیزی که ممکن است در این زمینه به عنوان علت بیماری اهمیت داشته باشد، معطوف کرده است.
و این در واقع توسعه‌ای است که سال‌هاست ما را مشغول خود کرده است.
ما قبلاً این را تجربه کردیم وقتی تلفن‌های همراه برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ وارد بازار شدند.
پس برای بچه‌ها تلفن همراهی نبود.
مدیر: شما واقعاً زود به جمع پیوستید.
دکتر پترا ویچل: بله، در خودرو تلفن همراه نبود، فقط یک آنتن خارجی/کیت هندزفری.
از همان ابتدا، این‌ها اقدامات بسیار ثابتی بودند که احتمالاً در آن زمان هم به‌صورت اطلاعاتی و هم
شهودی آموختیم که این امور این‌گونه انجام نمی‌شوند.
و این آگاهی تا به امروز حاکم بوده است که ما واقعاً یک «موبایل» را به‌عنوان یک شیء بسیار
باارزش می‌بینیم، اما فقط برای مواقع اضطراری.
مدیر: برای موارد اضطراری، باشه. بله.
خب، می‌توانید از دیدگاه خودتان خطرات سلامتی را توضیح دهید؟
دکتر پترا ویچل: بله، باید دیدی گسترده‌تر داشته باشید، چون امروز درک ما از بیماری بسیار – نمی‌دانم آیا می‌توانم بگویم – سطحی است.
این بدان معناست که ما با سطح علامتی با دقتی در حد میکروسکوپ الکترونی برخورد می‌کنیم.
اما زندگی در سطوح کاملاً متفاوتی رخ می‌دهد.
و خود انسان‌ها موضوع خودتنظیمی عظیم و صددرصدی هستند.
اکنون، موجود زندهٔ انسان در محاصرهٔ میدان‌ها قرار دارد.
این‌ها میدان‌های کیهانی هستند؛ میدان‌های الکتریکی وجود دارند، میدان‌های مغناطیسی وجود دارند و میدان مغناطیسی وجود دارد.
این‌ها نیز چیزهایی هستند که باید برایشان ارزش زیادی قائل شویم: بیوفوتون‌ها، نور، نور فرابنفش.
خب، زندگی بدون همهٔ این‌ها اصلاً ممکن نیست.
بدن در تشدید مداوم است.
این بدان معناست که وقتی ما این تابش فرکانس بالا یا این میدان‌های الکترومغناطیسی را که نه تنها توسط وای‌فای بلکه توسط تلفن‌های DECT
و کامپیوترها، همه دستگاه‌های الکتریکی، مانیتورهای نوزاد و غیره تولید می‌شوند، دریافت می‌کنیم، در واقع با جمع
انرژی مواجهیم که طبیعتاً بر بدن ما نیز تأثیر می‌گذارد.
و اکنون، با تابش الکترومغناطیسی یا این فرکانس‌های بالا و تپنده، اولین چیزی که اهمیت دارد این است:
«دُز، سم را می‌سازد»، همان‌طور که پاراسلسوس گفت.
تحمل من قطعاً برای یک چیز یا چیز دیگر ممکن است، حتی در این زمان.
و دقیقاً در همین‌جاست که خطر نهفته است: ما نمی‌توانیم آن را بو بکشیم، نمی‌توانیم آن را بشنویم و متوجه آن نمی‌شویم.
ما هم برای مدت خیلی، خیلی طولانی متوجه آن نمی‌شویم. اما این موضوع تأثیری بر ما دارد.
مدیر: این ما را تغییر می‌دهد. دکتر پِترا ویچل: و هرگاه این تشعشع به ما می‌رسد – و البته این سؤال مطرح است که آیا از تلفن همراه خود
برای یک تماس کوتاه استفاده می‌کنم یا برای یک گفت‌وگوی طولانی‌تر، آیا از وای‌فای بیست‌وچهار ساعته استفاده می‌کنم، و غیره و غیره...
مدیر: یا با هدست یا بدون آن. دکتر پِترا ویچل: بله، بله! سپس باعث ورود بسیار شدید کلسیم
به داخل سلول‌ها در سطح سلولی بدن ما می‌شود.
وقتی کلسیم بیش از حد وارد بدن می‌شود، ماده‌ای به نام اکسید نیتریک تولید می‌شود؛ این یک فرآیند فیزیولوژیکی است.
اما اگر به‌دلیل ورود بیش از حد کلسیم، نیتریک اکسید زیادی تولید شود، آنگاه از این ترکیب با
کلسیم و نیتریک اکسید، سوپراکسید تشکیل می‌شود.
این سوپراکسید با یکدیگر ترکیب شده و پرواکسینیتریت را تشکیل می‌دهند.
ما آن را اندازه‌گیری می‌کنیم. ما این به‌اصطلاح استرس نیتروساتیو را اندازه‌گیری می‌کنیم.
این بدان معناست که آن سلول کوچک که به خودی خود مانند یک موجود زنده است و از ۷۰۰ تریلیون عدد از آن داریم،
اکنون تحت فشار عظیمی از آنچه به عنوان استرس نیتروساتیو و اکسیداتیو شناخته می‌شود، قرار دارد.
زیرا در نهایت نتیجه این است که پرآکسینیتریت یک رادیکال آزاد واقعاً تهاجمی است.
دکتر پترا ویچل: و مصرف‌کنندهٔ معمولی می‌داند که آنتی‌اکسیدان‌های قوی را هر روز مصرف می‌کند، این رادیکال‌های آزاد باید خنثی
شوند، زیرا یکی از علل تخریب بدن، پیر شدن سریع‌تر آن و ناتوانی در حفظ متابولیسم سلولی و در نتیجه متابولیسم انرژی سلولی است.
بدون انرژی، هیچ عملکردی وجود ندارد. بدون انرژی، هیچ زندگی‌ای وجود ندارد.
یعنی در لحظه‌ای که آنچه به اصطلاح نیروگاه‌های انرژی این سلول نامیده می‌شوند دیگر قادر به تولید انرژی کافی نیستند – نمی‌دانم
آیا می‌دانید در هر سلول چند تا از این نیروگاه‌های کوچک داریم؟
مدیر: نمی‌دانم، اما می‌توانید به من بگویید؟
دکتر پترا ویچل: تقریباً هزار تا است!
مدیر: وای، این خیلی زیاده. مثل نیروگاه‌های کوچک در سلول‌ها.
دکتر پترا ویچل: دقیقاً، اما این‌ها نیروگاه‌های حیات هستند و اکنون تأثیر مخربی بر آن‌ها دارند.
و برای مثال، به مدت بیست سال از خودم می‌پرسیدم: چرا ما در واقع به سرطان قلب مبتلا نمی‌شویم؟
قلب ۴۰۰۰ میتوکندری دارد.
سلول تخمک ماده دارای ۳۰٬۰۰۰ میتوکندری است.
پس طبیعت این‌گونه سرمایه‌گذاری کرده است: در کجا و برای چه کسی ظرفیت خاصی برای بقا فراهم می‌آورد؟
اگر اسپرم را در نظر بگیرید – اسپرم دم دارد، بنابراین می‌تواند سریعاً به جایی که لازم است برسد
– میتوکندری‌ها در انتهای دم اسپرم قرار دارند.
اما اگر تلفن همراهشان را در جیبشان داشته باشند، این میتوکندری‌ها در اسپرمشان نابود می‌شوند، و به همین دلیل است که بسیاری از مردان
جوان نابارور هستند، چون البته همه‌شان فقط اردک‌های لنگ هستند و دیگر اصلاً از این گذرگاه
عبور نمی‌کنند، حداقل نه با نیروی خود و شتابشان.
۱۲۳۴۳۲۱ اما البته، این‌ها چیزهایی هستند که ما امروز اینجا در کلینیک همیشه اندازه‌گیری می‌کنیم، بله.
و باید بگویم که به‌طور نگران‌کننده‌ای در میان مشتریانی که امروز به‌طور طبیعی می‌گویند: «دیگر نمی‌توانم تمرکز کنم»، «خوابم افتضاح
است»، «من به ام‌اس (اسکلروز چندگانه) مبتلا شده‌ام…». این افراد دیگر چهل‌ساله نیستند – آن‌ها
بیست‌وهفت‌ساله هستند! جوان! بیماری‌های خودایمنی!
این‌ها همه کارهایی هستند که ما می‌توانیم در آزمایشگاه نیز انجام دهیم – ما نمی‌توانیم تشعشع را
اندازه‌گیری کنیم، اما می‌توانیم پیامدها را اندازه‌گیری کنیم.
این‌ها واقعاً اقلام کلاسیک هستند، در میان بسیاری از موارد دیگر.
این استرس اکسیداتیو و استرس نیتروساتیو است.
اما این‌ها همچنین عواملی هستند که التهاب مزمن – یا خاموش، همان‌طور که به آن گفته می‌شود – را تحریک می‌کنند.
مدیر: دقیقاً یعنی چه؟
دکتر پترا ویچل: التهاب، التهاب!
این بدان معناست که ما می‌توانیم یک عامل بسیار حساس را اندازه‌گیری کنیم که به ما می‌گوید: «من در واقع خوبم»، اما این عامل حساس نشان
می‌دهد که التهاب مزمن هنوز در حال پیشرفت است – این درون شماست.
و این التهاب، البته، مسئول تخریب نیز هست.
هر التهاب مزمن باعث ایجاد اسکار سلولی می‌شود و اثر مخربی دارد.
در حالی که التهاب حاد به‌طور طبیعی نیازمند درمان حاد است و بسیار معقول است.
و این به طور قابل توجهی توسط قرار گرفتن در معرض خارجی این الکترومغناطیس تحریک، تسریع و تغذیه می‌شود.
و فکر می‌کنم آنچه امروز می‌بینیم، شتاب‌دهنده‌ها هستند، چون مردم هر روز جوان‌تر می‌شوند.
تصاویر بالینی‌ای که قبلاً انتظار داشتیم خیلی دیرتر ببینیم، خیلی زودتر به واقعیت پیوسته‌اند.
و البته، هر جا که ما در زمینهٔ تحقیق بر این مسائل کنترل داشته باشیم، می‌توانیم بر آن‌ها تأثیر بگذاریم.
مورد سوم این است که بر سیستم عصبی خودکار ما تأثیر می‌گذارد.
ما به‌طور خودگردان کنترل می‌شویم.
سیستم عصبی خودکار به‌اصطلاح ما ۹۵٪ از اعمال‌مان را ناخودآگاه کنترل می‌کند، بله.
آنچه فکر می‌کنم در من واکنش ایجاد می‌کند.
اما سیستم عصبی ناخودآگاه من همهٔ فرآیندهای تنظیم‌کننده را کنترل می‌کند. و بدن هرگز اشتباه نمی‌کند.
بدن همیشه همان کاری را انجام می‌دهد که شما از آن می‌خواهید.
تا زمانی که زنده باشی به کارت خواهد آمد.
با این حال، او اکنون کاری انجام نخواهد داد که به تو آسیب برساند یا تو را ضعیف کند.
تنها بدن کافی نیست.
اما اگر اکنون در معرض این فشارهای مزمن قرار بگیرم، این فشار یک حملهٔ مداوم به بدن را
تحریک می‌کند و بدن با آبشار استرس پاسخ می‌دهد.
این حالتی است که شما ناخودآگاه آن را فعال می‌کنید.
و در آن لحظه، ظرفیت بازسازی او کاهش می‌یابد، زیرا او نیز نمی‌تواند انرژی لازم برای آن را تأمین کند.
به همین دلیل است که درک این موضوع اهمیت دارد.
زیرا بی‌قراری، اضطراب، مشکلات تمرکز و غیره از این حالت دائمی ناشی می‌شوند که خود به خود جان می‌گیرد.
آنها می‌گویند: «ابتدا اطلاعات نادرست می‌آید.»
اطلاعات نادرست به‌تدریج به بی‌نظمی منجر می‌شود و در مقطعی به اختلال تبدیل می‌گردد.
بانگ! و بعد می‌فهمم: «هی، چه شده؟ چرا ناگهان قلبم این‌قدر تند می‌تپد؟» و الی آخر.
بله، و جنبه چهارم که مرا بسیار بسیار غمگین و ناراحت می‌کند، این است: تأثیر بر ایمنی خودمان.
بدن ما واقعاً هرگز اشتباه نمی‌کند.
آن دفاع‌های ایمنی و قدرتش را با آنچه هر روز باید برای ما اصلاح کند، تنظیم می‌کند. ۱۲۳۴۳۲۱
ما در این کلینیک معاینات را زیر میکروسکوپ انجام می‌دهیم. ما خون را بررسی می‌کنیم.
ما خون این بیمار را داریم. ما شاهدهای آزمایشی را دیده بودیم، یک شماره X.
و ما دیدیم که گلبول‌های قرمز خون آنجا بسیار فعال بودند... مدیر: بسیار پرجنب‌وجوش!
دکتر پترا ویچل: … بله، اینها حامل‌های اکسیژن هستند، آنها بسیار پویا هستند.
تا بتوانند به‌راحتی وارد کوچک‌ترین مویرگ‌ها شوند و سلول‌ها را تغذیه کنند.
گلبول‌های سفید اولین خط دفاعی در سیستم ایمنی هستند. بنابراین، هنگام بروز عفونت یا
التهاب، باید ابتدا و به مقدار کافی در دسترس باشند.
آن‌ها آن را پاک می‌کنند، آن را تمیز می‌کنند. به آن «fagotsiyatوز» می‌گویند.
سپس این مادهٔ میکروبیوتیک را هضم می‌کنند.
ما همچنین این خون را زیر میکروسکوپ مشاهده کردیم و آن را از رگ گرفتیم.
و سپس آن را به مدت یک ساعت در اتاقی با تشعشع وای‌فای قرار دادیم. شصت دقیقه.
سپس دوباره خون تمام این افراد مورد آزمایش را زیر میکروسکوپ بررسی کردیم و بخش دیگر خون را به آزمایشگاهی فرستادیم
که قرار بود به ما بگوید: پس از این تشعشع چه اتفاقی برای لکوسیت‌ها (گلبول‌های سفید خون) می‌افتد؟
و این خیلی جالب بود چون حتی در نگاه میکروسکوپی هم مشخص بود که آن‌ها کاملاً انعطاف‌پذیری‌شان را از دست داده بودند.
پس آنها در حالت فلج بودند.
این بدان معناست که از یک سو، عفونت اکنون می‌تواند به‌سرعت گسترش یابد.
از سوی دیگر، ما شواهد بالینی قابل‌توجهی به‌دست آوردیم که نشان می‌داد تقریباً ۹۰ درصد از این نمونه‌های
ارائه‌شده دچار استرس اکسیداتیو بسیار شدید شده و در نتیجه از نظر عملکردی به‌طور طبیعی غیرفعال شده بودند.
و این چیزی است که من می‌گویم: برخورد ما با آن بسیار بی‌مسئولانه است.
این تنها چیزی است که اکنون باید مراقبش باشیم: دوزها را تا حد امکان کاهش دهیم، تلفن‌های همراه
خود را تا حد امکان خاموش کنیم، که ما... و غیره.
این یعنی: «این بر ما تأثیر می‌گذارد.» ما متخصصان پزشکی این را می‌دانیم.
این را می‌توان صددرصد اثبات کرد. هزاران مطالعه وجود دارد.
همچنین برخی مطالعات فوق‌العاده ترسناک – بگذارید بگوییم – در حال حاضر زیربنای توسعه تومورهای چشم را تشکیل می‌دهند.
باید خودم بگویم که هرگز چنین پیشرفت قدرتمندی را، به‌ویژه در بیماری‌های لنفاوی، ندیده‌ام.
– گردن، غدد لنفاوی ... ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مدیر: لنفاوی، یعنی چه؟
دکتر پترا ویچل: … بله، درست است: سرطان غدد لنفاوی؛ این‌ها همه بیماری‌هایی هستند که –
تومورهای مغزی، تومورهای چشمی – فقط رشد کرده‌اند.
و بنابراین فکر می‌کنم بیش از حد ضروری است که امروز به علل بپردازیم و باور نکنیم که
می‌توانیم همه چیز را حتی با درمان بهتر حل کنیم.
مدیر: بله، باشه. بله، ممنون، ممنون، پترا.
۱۲۳۴۳۲۱ اولف، شما همچنین اقدامات زیادی برای کاهش تشعشع در کلینیک خود انجام داده‌اید.
این اقدامات دقیقاً چه هستند و برای آینده چه اقداماتی را برنامه‌ریزی کرده‌اید؟
اولف ویچل: بله، ما از اول اوت ۲۰۰۸ اینجا بوده‌ایم و در آن زمان هنوز درک چندانی در میان مردم وجود نداشت.
مردم از داشتن تلفن همراه خوشحال بودند و خواهان دریافت سیگنال ماهواره‌ای، UMTS و در دسترس بودن در تمام اوقات بودند.
و این فقط تابش فرکانس بالا نیست، بلکه تابش فرکانس پایین هم هست.
مدیر: بله، از لوله‌ها و غیره.
اولف ویچل: ما ابتدا باید اینجا روی برخی مسائل کار می‌کردیم و بفهمیم چه چیزهایی ممکن است و چه چیزهایی ممکن نیست.
سپس، برای مثال، در آشپزخانه متوجه شدیم که در سال ۲۰۰۸ هنوز از مایکروویوها استفاده می‌شد.
آن اولین چیزی بود که ما حذف کردیم.
این آسان‌ترین کاری بود که می‌شد انجام داد؛ کافی بود آن‌ها را بردارند.
نباید رایگان داده شود، چون چیزی بد و مضر را رایگان نمی‌دهند. بنابراین دور انداخته شده است.
سپس زمان کمی تغییر کرد.
و سپس ما این فرصت را داشتیم که از طریق سوئیس‌کام کابل فیبر نوری خود را تهیه کنیم.
مدیر: تا به حال وای‌فای نداشته‌ای؟
اولف ویچل: ما از همان ابتدا به لطف مالکان قبلی‌مان وای‌فای داشتیم.
ما به سادگی آن را از ابتدا حذف کردیم.
و ما همیشه از بیماران خواسته‌ایم که از تلفن همراه استفاده نکنند.
اما در ابتدا آن را به‌طور مداوم اجرا نکردیم چون هنوز اینترنت پرسرعت نداشتیم.
همچنین بیمارانی هستند که مدت طولانی‌تری اینجا بوده‌اند و آنها نیز به این نیاز دارند.
اما ما همچنین در جریان بازدید از آمریکا، در خانهٔ دوستی پزشک، متوجه چیزی شدیم؛ روی درِ خانه تابلویی نصب شده بود که روی
آن نوشته بود: «استفاده از تلفن همراه ممنوع است و اگر از این دستور پیروی نکنید، از شما خواهم خواست خانه را ترک کنید.»
این به من شجاعت داد. چرا من هم نتوانم این کار را انجام دهم؟
سپس ما برگشتیم و استفاده از تلفن‌های همراه را ممنوع کردیم.
و ناگهان، کار کرد.
وقتی رسیدیم، تلفن‌های DECT وجود داشتند که البته فوراً آن‌ها را دور انداختیم.
تمام تجهیزات کامپیوتری ما – بنابراین هیچ ماوس بی‌سیم یا صفحه‌کلید بی‌سیمی وجود ندارد، زیرا همگی منبع بلوتوث هستند.
سپس، همه دستگاه‌های پزشکی ما فاقد بلوتوث هستند و همگی دارای اتصال ثابت هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ همین را می‌توانیم فوراً انجام دهیم!
سپس، البته، ما همچنین بار خارجی را داریم.
پس این یعنی در این منطقه نیز یک فرستنده وجود دارد که به همه خدمات ارائه می‌دهد، یک ایستگاه.
و سپس، البته، باید از خود محافظت کنیم و نگذاریم تشعشعات وارد خانه‌هایمان شوند.
مoderator: درست است، بله. بعداً دوباره به معیارها نگاهی بیندازیم.
مدیر: پِترا، می‌خواستم از شما بپرسم: وقتی بیماران در محیطی با تشعشع پایین به شما مراجعه
می‌کنند، چه تغییراتی در آن‌ها مشاهده می‌کنید؟
دکتر پِترا ویچل: این‌ها افرادی هستند که گاهی با سطح بسیار بالایی از حساسیت مراجعه می‌کنند.
این‌ها افرادی هستند که کاملاً بی‌خبرند که این موضوع علائم‌شان را به‌طور قابل‌توجهی در زندگی‌شان
بدتر کرده است و بارها و بارها به ما بازخورد می‌دهند.
اما آنچه واقعاً ناراحت‌کننده است و من واقعاً از آن بسیار پشیمانم این است که دیگر به بدن اعتماد نداریم که وقتی
از این فشار رها می‌شود، بلافاصله تعادل خود را بازیابد.
و این چیزی است که ما هنگام حضور بیماران در اینجا نیز به‌شدت آن را احساس می‌کنیم.
حالا نمی‌خواهم بگویم همه بلافاصله اینجا احساس راحتی خواهند کرد، اما دست‌کم این آغاز یک روند مثبت است.
و اینک ما اینجا نشسته‌ایم در رستوران زیبایمان.
ما همچنین اینجا یک آشپزخانهٔ بسیار ارگانیک داریم.
ما بدون گلوتن هستیم. ما بدون شیر گاو و شکر کار می‌کنیم. همین!
این تنها محیط عاری از رادیواکتیویته نیست که به بدن قدرت بازسازی ویژه‌ای می‌بخشد؛ قدرتی که ما آن را به‌شدت مشاهده می‌کنیم.
بسیار ارزشمند در فرایندی که اینجا در حال وقوع است، بدون آنکه حتی خودم از آن آگاه باشم.
چون آن‌قدر چیزها زیاد شده‌اند که دیگر در زندگی روزمره قادر به درکشان نیستم.
واقعاً الان چی هست – همیشه همه‌چیز است!
مدیر: بله، می‌فهمم. و وقتی بیماران کلینیک را ترک می‌کنند، چه توصیه‌ای به آن‌ها می‌کنید؟
آیا داریم درباره قرار گرفتن در معرض تشعشع در خانه صحبت می‌کنیم یا در زندگی روزمره؟
و مردم چگونه می‌توانند خود را از تشعشع محافظت کنند؟ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
دکتر پترا ویچل: من تصمیم می‌گیرم کجا زندگی کنم و چگونه زندگی کنم.
و قرار گرفتن در معرض تشعشع می‌تواند باعث آغاز و تشدید اختلال درونی شود.
پس برای من این یعنی: از کجا شروع کنم تا مصرفم را کاهش دهم؟
این بدان معناست که می‌توانم از سوئیچ شبکه‌ی رایگان برای قطع کامل وای‌فایم در شب استفاده کنم.
پس، این‌ها چیزهایی هستند که شاید بتوانم برای خودم تبدیل یا تطبیق دهم و در طول گفتگوهای طولانی بگویم:
تو، امشب با تلفن ثابت صحبت می‌کنیم.
پس یا این تلفن همراه را خاموش کن؛ یا آن را در حالت پروازی قرار بده؛ یا اصلاً آن را همراه خود نبر.
به‌صورت یک جعبه داشته باشمش؛ وقتی لازمش دارم ازش استفاده کنم. اما به خدا، نه اینجا توی جیب سینه!
لطفاً، به خاطر خدا، اینجا سمت بیضه‌ها نه!
و بالاتر از همه، تا حد امکان کم.
۱۲۳۴۳۲۱ شب‌ها زیر یک چادر کوچک می‌خوابم، با دکل رادیو درست روبه‌رویم یا وای‌فای بالای سرم/زیر پایم. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
مoderator: خوب. پس یک سؤال آخر برای هر دوی شما برای پایان:
چه چیز دیگری را برای آینده کلینیک کوهستان سوئیس دوست دارید ببینید؟
اولف ویچل: خب، البته ما دوست داریم ببینیم کلینیک از نظر اقتصادی شکوفا شود تا پایه‌ای محکم داشته باشیم، بتوانیم در
چند سال آینده به توسعه کلینیک ادامه دهیم و شاید در آینده – به‌ویژه از سوی سوئیس – شناخته‌شده‌تر شویم.
چون بیماران خارجی البته می‌دانند که باید هزینه‌ی خدمات را به‌صورت خصوصی پرداخت کنند.
وقتی صحبت از بیماران سوئیسی می‌شود، اغلب برایم دردناک است که می‌بینم مزایای آن‌ها به رسمیت شناخته
نمی‌شود و مردم تلاش می‌کنند از پرداخت خودداری کنند.
بله، این هدف من یا به سادگی آرزوی من خواهد بود.
دکتر پترا ویچل: بله، دوست دارم ببینم که این مکان هرچه بیشتر به جایی تبدیل شود که نه فقط برای افراد
بیمار باشد، بلکه من کسی باشم که از آن‌ها محافظت می‌کند.
مoderator: پس افراد سالم هم می‌آیند؟
دکتر پترا ویچل: البته. پس این ایدهٔ حفظ، نه اینکه بی‌سروصدا به چیزی در فردا سر بخورد، فقط به این دلیل که بر اساس
دانش و ناخودآگاهم عمل می‌کنم و حتی خطر را تشخیص نمی‌دهم.
احتیاط، پیشگیری نیست، بلکه مراقبت است. و مراقبت نیازمند دانش است.
و این بزرگ‌ترین آرزوی من خواهد بود، زیرا نسل بعدی همین حالا پشت سر ماست، که پروژه ادامه پیدا کند.
و همیشه جایی کوچک وجود خواهد داشت که – بگذارید بگوییم – به شما امکان می‌دهد رابطه‌ای بسیار مستقیم و صمیمی با این بیماران داشته
باشید، طوری که همه بدانند: آن‌ها هرگز قربانی نیستند، قربانی بیماری‌شان، قربانی زمان‌شان، قربانی زندگی‌شان، بلکه در هر
لحظه و در هر ساعتی قدرت این را دارند که کاری انجام دهند و تغییری ایجاد کنند. و این چیزی است که می‌توانند بیاموزند.
مدیر: عالی! خیلی ممنون از شما بابت مصاحبه.
برای شما در پروژه کلینیک کوهستان سوئیس آرزوی موفقیت داریم؛ واقعاً می‌توان احساس کرد که قلبتان در آن است. بسیار سپاسگزاریم.
اولف ویچل: متشکرم. دکتر پترا ویچل: متشکرم.
اولف ویچل: ببینیم. می‌خواستم کمی به شما نشان دهم.
… ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مدیر: بله، البته! بیایید نگاهی بیندازیم.
تور: اولف ویچل: خب. حالا اینجا روبه‌روی «کلبهٔ منطقهٔ مرده» هستیم، همان‌طور که همیشه آن را صدا می‌زنم.
و بعد ما اینجا می‌رویم
… ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مدیر: حالا کنجکاوم!
اولف ویچل: ... دقیقاً! و بعد در را می‌بندم. و قبل از آن، البته از همه بیماران می‌خواهم برای آخرین بار تلفن همراهشان را خاموش کنند.
و اگر هنوز همراهشان باشد – خب، بیشترشان ندارند. یکی از آن‌ها دوباره نگاه می‌کند و می‌فهمد
که لو رفته، پس آن را دست‌نخورده رها می‌کند.
و همچنین درست است که وقتی اینجا می‌آیی، می‌توانی سکوت این اتاق را احساس کنی.
ما تمام خطوط برق را اینجا غیرفعال کرده‌ایم.
پس فقط خطوط دوازده‌ولت وجود دارد و هیچ الکترومغناطیس و تشعشعی نیست.
ما این اتاق را با کاغذدیواری فلزی پوشاندیم و دیوارها و سقف را به‌طور کامل پوشانده‌ایم – البته این کاغذدیواری‌ها باید به زمین
متصل شوند – و سپس روی آن کاغذدیواری کربنی اضافه کردیم. در واقع، ما اینجا یک قفس فارادی
ساخته‌ایم که بیماران اکنون می‌توانند از آن استفاده کنند.
این همچنین یادآوری برای بیماران است که می‌توانند از خود محافظت کنند، بله!
ما می‌خواهیم به بیماران نشان دهیم؛ نمی‌خواهیم بگوییم: تلفن همراهتان را دور بیندازید!
ما می‌خواهیم به او بگوییم: وقتی به آن نیاز داشتی از تلفن همراهت استفاده کن!
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به منطقه درمانی پزشکی تازه‌طراحی‌شده می‌رسیم.
و ما گسترش یافته‌ایم.
در اینجا می‌توانید ناحیهٔ مرکزی را ببینید – ما برای تمام طراحی روشنایی اینجا از کابل‌های دوازده‌ولت استفاده کرده‌ایم.
ما ترانسفورماتور را در اتاق تأسیسات برقی قرار داده‌ایم تا موجب هیچ‌گونه اختلالی نشود.
ما برای همه کابل‌های دیگر کابل‌های شیلددار داریم.
این‌ها دیوارهای گچی خشتی هستند.
زیرسازی اینجا بتن است. ما چندین لایه گچ‌کاری خاک رس به ضخامت ۳.۵ تا ۴ سانتی‌متر روی آن اعمال کردیم.
این گل رس غنی‌شده با کربن تخمیری، تراشه‌های چوب، گیاهان شاهدانه، تراشه‌های کاج سنگی سوئیسی و سرامیک‌های پرسلان است.
این یک ریزمحیط خاص ایجاد می‌کند. بنابراین نیازی به تهویه مطبوع نداریم. اینجا نیازی به گرمایش هم نداریم چون رطوبت و دما را
تنظیم می‌کند و ضدالکتریسیته ساکن است. پس واقعاً عالی است، بله.
اولف ویچل: حالا اینجا اتاق درمان جدید را داریم. ما هر ایستگاه کاری را با پورت اینترنت اختصاصی‌اش به شبکه متصل کرده‌ایم.
هر محیط کاری نور خاص خود را دارد.
و ما سه یا چهار سال پیش با Swisscom سرمایه‌گذاری کردیم. ما کابل فیبر نوری خود را از گرونو تا محل خود نصب کردیم.
اولف ویچل: این هم یک سرمایه‌گذاری بسیار مهم بود. اما مجبور شدیم از وای‌فای فاصله بگیریم. مجبور شدیم
از دریافت اینترنت از طریق ماهواره هم فاصله بگیریم.
ما به اینترنت نیاز داریم، اینترنت پرسرعت.
ما مخاطبان بین‌المللی داریم.
و بنابراین تصمیم گرفتیم تمام اتاق‌ها را به کابل‌های فیبر نوری مجهز کنیم.
پس، این‌ها سه اتاق دارای گواهی عدم وجود الکترومغناطیس هستند. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
اولف ویچل: اکنون در اینجا یک جداکننده شبکه داریم، عملاً روی هر تخت در این اتاق‌ها، و این همه
روشنایی و کل منبع تغذیه اتاق را تأمین می‌کند.
و در این نقطه نیز بیمار کاملاً از فرکانس‌های پایین آزاد می‌شود.
پس ما نه فرکانس‌های بالا داریم و نه فرکانس‌های پایین.
و این اتاق‌ها اکنون کاملاً با کاغذدیواری فلزی پوشانده شده‌اند – که البته باید با کاغذدیواری یا رنگ پوشانده
شوند، چون اصلاً جذاب نیستند – و همچنین به زمین متصل شده‌اند.
این اتاق‌ها پرده‌های کاملاً تاریک‌کننده دارند.
این پرده‌های نقره‌ای هستند که دارای نخ نقره‌ای بوده و همچنین به زمین متصل شده‌اند.
پس، این در واقع اینجا صددرصد محافظت را فراهم می‌کند.
در این صفحه، ما – همان‌طور که در سایر اتاق‌ها نیز انجام داده‌ایم – چون در اتاق‌هایی که صددرصد شیلد نشده‌اند، کاغذ دیواری کربنی را
در سمت غربی خانه چسبانده‌ایم، آن را دو لایه چسبانده‌ایم تا درزها روی هم قرار گیرند، و چون فرستنده رادیویی از سمت غرب می‌آید.
و بنابراین عملاً یک اختلال مداوم وجود دارد.
ما دریافت سیگنال را مختل می‌کنیم و بیماران در اتاق‌های دیگر نیز سطح آلودگی الکترومغناطیسی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابند.
بیماران طبیعتاً مدام از من می‌پرسند: «چگونه می‌توانم در خانه از خودم محافظت کنم؟»
این سایبان صددرصد از من محافظت می‌کند.
پس در طول مرحلهٔ بازسازی‌ام – در حالی که خوابیده‌ام، که در واقع مهم‌ترین مرحلهٔ روز است – من صددرصد محافظت می‌شوم.
و این هم چیزی است که می‌توانید در چمدان خود بگذارید و با خود ببرید.
بله، این‌ها تدابیر ما هستند: کابل‌های فیبر نوری، بدون وای‌فای، بدون تلفن همراه.
مدیر: تلفن همراه ممنوع. اولف ویچل: تلفن همراه ممنوع، دقیقاً.
بله، فکر می‌کنم این کاری است که می‌توانید انجام دهید.
اگر آگاه باشی، پس فقط آن را انجام می‌دهی.
مدیر: از شما بسیار سپاسگزارم برای این تور، واقعاً هیجان‌انگیز و جالب بود.
اولف ویچل: بله، متشکرم! خواهش می‌کنم. مدیر: متشکرم!