Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկա – բջջային հեռախոսի ճառագայթման նկատմամբ զգայուն մարդկանց համար ճառագայթազուրկ գոտի
Մենք այստեղ ենք Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկայում։
Այն գտնվում է Կաստանեդայում, Գրաուբյունդենում, Իտալիայի սահմանի մոտ։
Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկան կարգավորող և պատճառաբանական բժշկության միջազգային գերազանցության կենտրոն է։
Այն ղեկավարվում է Ուլֆ Վիխելի և նրա կին՝ դոկտոր Պետրա Վիխելի կողմից։
Նրանք կլինիկան հնարավորինս ճառագայթազերծ են դարձրել։
Գտեք, թե ինչն է նրանց ոգեշնչել և ինչ միջոցներ են նրանք կիրառել ճառագայթումը նվազեցնելու համար՝
Ուլֆ և Պետրա Վիխելի հետ հետևյալ հարցազրույցում։
Մոդերատոր: Այո, շատ շնորհակալ ենք, որ թույլ տվեցիք այցելել ձեզ և պատասխանել մի քանի հարցերի ձեր հետաքրքիր նախագծի մասին։
Բայց եկեք սկսենք սկզբից։
Միգուցե կարող եք մեզ կարճ բացատրել՝ ինչ է ճշգրիտ Swiss Mountain Clinic-ը։ Ի՞նչ է ձեր տեսլականը դրա համար։
Ի՞նչ է Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկայի նպատակն ու առաքելությունը?
Ուլֆ Վիխել։ Այո, եթե թույլ տաք պատասխանել, Ստեֆան։
Շվեյցարական լեռնային կլինիկան այս վայրում՝ Ալ Ռոնկ, Կաստանեդա, ունի 33-ամյա ավանդույթ,
որի նկատմամբ մենք մեզ պարտավորված ենք զգում։
Եվ բացառիկ Ադել Դութթվեյլերը, «Դութթիի» կինը, ով այն ժամանակ հիմնադրել էր Միգրոսը (շվեյցարացիները անշուշտ գիտեն այս
պատմությունը), 1987 թվականին հիմնեց այս հիմնադրամը կամ կլինիկան՝ ի պատիվ իր բժիշկի, ով բնական բուժման մեթոդներով նրան բուժել էր։
Դա, ըստ էության, նրանց շնորհակալություն հայտնելու ձևն էր։
Եվ այդ ժամանակ նա հրամայեց, որ շվեյցարացի ժողովուրդը միշտ ունենա մի վայր, որտեղ բնական բուժման մեթոդները համակարգված
կերպով կիրառվեն և պարբերաբար գործնականում կիրականացվեն։
Պետրան և ես նվիրված ենք այս առաքելությանը։
Մենք այլևս ֆինանսական որևէ գործարք չունենք Միգրոս հիմնադրամի հետ։
2011 թվականից ի վեր այս շենքի պատմության մեջ մենք արդեն երրորդ սեփականատերերն ենք, և, ինչպես ասացի, նպատակ ենք
դրել հարգել այն անհատներին, ովքեր ստեղծել են այս վայրը։
Դա մեկ բան է։
Մյուսը այն է, որ, իհարկե, այսօր ժամանակները տարբեր են, քան այն ժամանակ, և այժմ մենք
ավելի համաշխարհային տեսանկյունից ենք մտածում։
Սա է պատճառը, որ Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկան դարձել է կարգավորող և պատճառաբանական բժշկության միջազգային կենտրոն։
Եվ մենք այս ամենին նվիրված ենք՝ անընդմեջ օգտվելով այն հնարավորություններից, որոնք առաջարկում է այս վայրը,
որոնք առաջարկում է բժշկությունը, որոնք կիրառում է Պետրան և որոնք տրամադրում է միջազգային հաճախորդախավը։
Մենք այժմ ունենք հիվանդներ ավելի քան յոթանասուն երկրներից։
Եվ նրանք գալիս են այստեղ, որովհետև այս վայրն ունի շատ-շատ յուրահատուկ վաճառքի առավելություններ։
Եվ դրանք պարզապես առաջանում են հիվանդների միջև փոխանցվող խորհուրդներից։
Այդ առումով դրա ետևում մարքեթինգ չկա։
Մոդերատոր: Հետաքրքիր է, հետաքրքիր է!
Պետրա, ինչպես իմանացիր բջջային հեռախոսների վտանգների մասին?
Եվ ինչպես եք տեսնում վտանգները?
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Եթե դուք աշխատում եք այն հիմունքով, որ հիվանդությունը ոչ թե վիճակ է, այլ միշտ
գործընթաց, ապա ձգտում եք հասկանալու, թե իրականում ինչ գործընթացներ են անհրաժեշտ դրա առաջացման համար։
Այսպիսով, առողջությունը կապված է բազմաթիվ գործոնների հետ, այդ թվում՝ «հիվանդանալու» հետ։
Եվ երբ դու այս ճանապարհին ես, այս բոլոր պատճառների նկատմամբ քո տեսանկյունը պարտադիր չէ, որ լայնանա, սակայն այն խորանում է։
Եվ, իհարկե, արդեն ուշադրություն է դարձվել ամեն այն, ինչ կարող է որևէ կերպ կարևոր լինել այս առումով հիվանդության պատճառի համար։
Եվ սա, իրականում, մի զարգացում է, որը մեզ տարիներ շարունակ զբաղեցրել է։
Մենք արդեն փորձել ենք սա, երբ 1993 թվականին բջջային հեռախոսները առաջին անգամ հայտնվեցին շուկայում։
Այսպիսով, երեխաների համար բջջային հեռախոսներ չկային։
Մոդերատոր: Դուք իսկապես շատ շուտ միացաք։
Դոկտոր Պետրա Վիխել։ Այո, մեքենայում բջջային հեռախոս չկար, միայն արտաքին անտենա/hands-free հավաքածու։
Սկզբից ի վեր դրանք շատ հետևողական գործողություններ էին, որոնք, հավանաբար, մենք այդ ժամանակ տեղեկատվական և ինտուիտիվ
կերպով էլ սովորեցինք, որ այսպիսի բաները այսպես չեն կարգավորվում։
Եվ մինչ օրս գերիշխում է այն գիտակցությունը, որ մենք «մոբայլը» իսկապես դիտարկում ենք որպես շատ
արժեքավոր առարկա, սակայն միայն արտակարգ իրավիճակների համար։
Մոդերատոր: Անհետաձգելի դեպքերի համար, լավ։ Այո։
Լավ, կարո՞ղ եք ձեր տեսանկյունից բացատրել առողջության համար առկա ռիսկերը։
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Այո, դուք պետք է ավելի լայն տեսանկյունից նայեք, որովհետև այսօր մեր հիվանդության
ըմբռնումը շատ է՝ չգիտեմ՝ կարո՞ղ եմ ասել՝ շատ մակերեսային։
Սա նշանակում է, որ մենք ախտանիշային մակարդակում գործում ենք էլեկտրոնային միկրոսկոպի ճշգրտությամբ։
Բայց կյանքը տեղի է ունենում ամբողջովին այլ մակարդակներում։
Եվ մարդիկ ինքնին են առարկաներ ամենամեծ, 100%-անոց ինքնակարգավորման։
Հիմա մարդու օրգանիզմը շրջապատված է դաշտերով։
Սրանք տիեզերական դաշտերն են։ Կան էլեկտրական դաշտեր, կան մագնիսական դաշտեր և կա մագնիսական դաշտը։
Սրանք նույնպես այն բաներն են, որոնք մենք պետք է բարձր գնահատենք՝ բիոֆոտոններ, լույս, ուլտրամանուշակագույն լույս։
Լավ, առանց այս ամենի կյանքը ընդհանրապես անհնար է։
Մարմինը մշտապես ռեզոնանսի մեջ է։
Սա նշանակում է, որ երբ մենք ենթարկվում ենք այս բարձր հաճախականության ճառագայթմանը կամ այս էլեկտրամագնիսական դաշտերին,
որոնք առաջանում են ոչ միայն Wi-Fi-ից, այլև DECT հեռախոսներից, համակարգիչներից, բոլոր էլեկտրական սարքերից,
երեխաների մոնիտորներից և այլն, ապա դա էներգիայի կուտակում է, որը բնականաբար ազդում է նաև մեր մարմինների վրա։
Եվ հիմա, էլեկտրամագնիսական ճառագայթման կամ այս թրթռող բարձր հաճախականությունների դեպքում առաջին հերթին կարևորն
այն է, ինչ ասել է Պարացելսուսը՝ «Դոզան թույն է ստեղծում»։
Իմ հանդուրժողականությունը, անշուշտ, հնարավոր է այս կամ այն բանի համար, անգամ այս պահին։
Եվ հենց այստեղ է վտանգը. մենք դրա հոտը չենք զգում, դրա ձայնը չենք լսում, դրա գոյությունը չենք նկատում։
Մենք նույնպես շատ, շատ երկար ժամանակ դա չենք նկատում։ Բայց դա մեզ վրա ինչ-որ ազդեցություն է ունենում։
Մոդերատոր: Դա մեզ փոխում է։ Դոկտոր Պետրա Վիխել: Եվ երբ այս ճառագայթումը մեզ է հասնում – և, իհարկե, հարց է, թե արդյոք ես իմ
բջջային հեռախոսը օգտագործում եմ կարճ զանգի համար, թե՞ երկար զրույցի, արդյոք 24 ժամ
անընդմեջ Wi-Fi եմ օգտագործում և այլն և այլն…
Մոդերատոր: Կամ ականջակալով, կամ առանց ականջակալի։ Դոկտոր Պետրա Վիխել: Այո, այո! Այնուհետև դա առաջացնում է մեր մարմնի
բջջային մակարդակում բջիջների մեջ կալցիումի շատ ուժեղ հոսք։
Երբ մարմին է ներթափանցում չափից շատ կալցիում, արտադրվում է նիտրիկ օքսիդ կոչվող նյութ; սա ֆիզիոլոգիական գործընթաց է։
Բայց եթե կալցիումի չափազանց մեծ հոսքի պատճառով արտադրվի չափից շատ ազոտային օքսիդ, ապա կալցիումի և
ազոտային օքսիդի այս միացությունը ձևավորում է սուպերօքսիդ։
Այս սուպերօքսիդը միանում է՝ կազմելով պերօքսինիտրիտ։
Մենք չափում ենք դա։ Մենք չափում ենք այսպես կոչված նիտրոսատիվ սթրեսը։
Դա նշանակում է, որ այդ փոքրիկ բջիջը, որը ինքնին օրգանիզմ է և որոնցից մենք ունենք 700 տրիլիոն, այժմ ենթարկված է ահռելի
ճնշման՝ այն, ինչը հայտնի է նիտրոսատիվ և օքսիդատիվ սթրեսի անվամբ։
Քանի որ վերջնական արդյունքում պերօքսինիտրիտը իրական, ագրեսիվ ազատ ռադիկալ է։
Դոկտոր Պետրա Վիխել։ Միջին սպառողը գիտի, որ բարձր օքսիդացնող նյութերի առկայության դեպքում օրական անհրաժեշտ է օգտագործել
հակաօքսիդանտներ, քանի որ այս ազատ ռադիկալները պետք է չեզոքացվեն, քանի որ դրանք մարմնի դեգեներացիայի, ավելի արագ ծերացման
և բջջային նյութափոխանակության, հետևաբար նաև բջջային էներգետիկ նյութափոխանակության խախտման պատճառներից մեկն են։
Էներգիա չլինելու դեպքում չկա արդյունավետություն։ Էներգիա չլինելու դեպքում չկա կյանք։
Այսինքն՝ այն պահին, երբ այս բջիջի կոչված էներգետիկ կայանները այլևս չեն կարողանում բավարար էներգիա արտադրել – չգիտեմ՝
գիտե՞ք, թե քանի այդպիսի փոքր կայան ունենք յուրաքանչյուր բջիջում։
Մոդերատոր: Չգիտեմ, բայց կարող եք ինձ ասել՞
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Դա մոտավորապես հազար է։
Մոդերատոր: Վա՜յ, ինչքան շատ է։ Բջիջներում փոքրիկ էլեկտրակայանների պես։
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Հենց այդպես է, բայց դրանք կյանքի հզոր ուժերն են, և այժմ դրանք խանգարող ազդեցություն են ունենում նրանց վրա։
Եվ, օրինակ, քսան տարի ես ինքս ինձ հարցնում էի՝ ինչո՞ւ իրականում սրտի քաղցկեղ չենք ստանում։
Սրտը ունի 4000 միտոքոնդրիա։
Կինի ձվաբջիջը ունի 30 000 միտոքոնդրիա։
Այսպիսով, ահա թե ինչպես է բնությունը ներդրում կատարել. ո՞ւմ է բնությունը հագեցնում գոյատևման որոշակի կարողությամբ:
Եթե վերցնես սպերմը՝ սպերմը ունի պոչ, որի շնորհիվ կարող է արագ հասնել այնտեղ, որտեղ անհրաժեշտ է,
ապա միտոքոնդրիաները գտնվում են սպերմի պոչի վերջում։
Բայց եթե նրանք իրենց բջջային հեռախոսները գրպաններում են պահում, նրանց սերմնաբջիջներում քայքայվում են միտոքոնդրիաները, և հենց դրա
պատճառով շատ երիտասարդներ անպտուղ են, որովհետև, իհարկե, նրանք բոլորը պարզապես անօգնական են և այլևս չեն անցնում
այդ անցումով, առնվազն ոչ իրենց սեփական ուժով ու թափով։
Բայց, իհարկե, դրանք են այն բաները, որոնք մենք այսօր այստեղ կլինիկայում միշտ չափում ենք, այո։
Եվ պետք է ասեմ, որ անհանգստացուցիչ է՝ այն հաճախորդների շրջանում, որոնք այսօր բնականաբար ասում են՝ «Ես այլևս չեմ կարող
կենտրոնանալ», «Իմ քունը սարսափելի է», «Ես ՄՍ (բազմակի սկլերոզ) եմ զարգացրել…»։ Այս մարդիկ այլևս քառասուն տարեկան չեն՝
նրանք 27 տարեկան են։ Երիտասարդներ։ Ավտոիմուն հիվանդություններ։
Սրանք բոլոր այն բաներն են, որոնք մենք կարող ենք նաև լաբորատորիայում անել – մենք չենք կարող չափել
ճառագայթումը, բայց կարող ենք չափել հետևանքները։
Սրանք իսկապես դասական իրեր են, բազմաթիվ այլ իրերի մեջ։
Դա օքսիդատիվ սթրեսն է և նիտրոսատիվ սթրեսն է։
Բայց սրանք նույնպես այն գործոններն են, որոնք առաջացնում են քրոնիկ՝ կամ, ինչպես այն կոչվում է, լուռ բորբոքում։
Մոդերատոր: Դա ճիշտ ինչ է նշանակում?
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Բորբոքում, բորբոքում!
Սա նշանակում է, որ մենք կարող ենք չափել շատ զգայուն մի գործոն, որը մեզ ասում է՝ ես իրականում լավ եմ, սակայն
այդ զգայուն գործոնը ցույց է տալիս, որ քրոնիկ բորբոքումը դեռ զարգանում է՝ այն ներսում է ձեր մեջ։
Եվ այս բորբոքումը, իհարկե, պատասխանատու է նաև ավերածությունների համար։
Յուրաքանչյուր քրոնիկ բորբոքում առաջացնում է բջիջների սպիավորում և ունի ավերիչ ազդեցություն։
Թեև սուր բորբոքման դեպքում բնականաբար անհրաժեշտ է սուր բուժում, և դա շատ տեղին է։
Եվ սա զգալիորեն հրահրվում, արագացվում և սնուցվում է արտաքին էլեկտրոսմոգի ազդեցության միջոցով։
Եվ ես կարծում եմ, որ այն, ինչ այսօր տեսնում ենք, արագացուցիչներ են, քանի որ մարդիկ գնալով ավելի ու ավելի երիտասարդ են դառնում։
Կլինիկական պատկերները, որոնք մենք սովորաբար տեսնում էինք շատ ավելի ուշ, իրականություն են դառնում շատ ավելի վաղ։
Եվ, իհարկե, երբ հետաքննության առումով մենք վերահսկողություն ունենք այս հարցերի նկատմամբ, կարող ենք դրանց վրա ազդել։
Երրորդը այն է, որ այն ազդում է մեր ավտոնոմ նյարդային համակարգի վրա։
Մենք ինքնավար կերպով վերահսկվում ենք։
Մեր այսպես կոչված ավտոնոմ նյարդային համակարգը մեզ 95%-ով անգիտակցաբար է վերահսկում, այո։
Իմ կարծիքով, դա իմ մեջ արձագանք է առաջացնում։
Բայց իմ անգիտակից նյարդային համակարգը վերահսկում է բոլոր կարգավորող գործընթացները։ Եվ մարմինը երբեք սխալ չի թույլ տալիս։
Մարմինը միշտ անում է այն, ինչ ձեզ անհրաժեշտ է, որ անի։
Դա ձեզ կծառայի ողջ կյանքի ընթացքում։
Այնուամենայնիվ, նա հիմա ոչինչ չի անի, ինչը քեզ վնասի կամ թուլացնի։
Մարմինը միայն բավարար չէ։
Բայց եթե ես այժմ ենթարկվում եմ այս քրոնիկական սթրեսներին, ապա այդ սթրեսը մարմնի նկատմամբ մշտական հարձակման
է հանգեցնում, և այն պատասխանում է սթրեսային կասկադով։
Սա մի ռեժիմ է, որը դուք անգիտակցաբար միացնում եք։
Եվ այդ պահին նրա վերականգնողական կարողությունը նվազում է, քանի որ նա նույնպես չի կարող դրա համար էներգիա ապահովել։
Դրա համար կարևոր է սա հասկանալ։
Քանի որ անհանգստությունը, նյարդայնությունը, կենտրոնացման խնդիրները և այլն առաջանում են այս
մշտական ռեժիմից, որը ստանում է ինքնուրույն կյանք։
Նրանք ասում են՝ «Առաջինը գալիս է սխալ տեղեկատվությունը»։
Սխալ տեղեկատվությունը աստիճանաբար հանգեցնում է անկանոն կարգավորման, և մի պահ այն վերածվում է անսարքության։
Պռռռ! Եվ հետո ես հասկանում եմ՝ «Էյ, ինձ հետ ի՞նչ է պատահել, ինչո՞ւ է իմ սիրտը հանկարծ սկսել արագ բաբախել?» և այդպես շարունակ։
Այո, և չորրորդ կողմը, որը ինձ շատ-շատ տխրեցնում և նեղացնում է, այս է՝ մեր սեփական իմունիտետի վրա ազդեցությունը։
Մեր մարմինը իրականում երբեք սխալ չի գործում։
Այն հարմարեցնում է իր իմունային պաշտպանությունն ու ուժը այն բանի համաձայն, ինչը ամեն օր պետք է ուղղի մեզ համար։
Մենք այս կլինիկայում միկրոսկոպի տակ հետազոտություններ ենք անցկացնում։ Մենք նայում ենք արյանն։
Մեզ մոտ կա այս հիվանդի արյունը։ Մենք տեսել էինք փորձարկման սուբյեկտներին, թիվ X։
Եվ մենք տեսանք, որ այնտեղ կարմիր արյան բջիջները շատ ակտիվ էին... Մոդերատոր: Շատ աշխույժ!
Դոկտոր Պետրա Վիխել: … Այո, դրանք թթվածնի կրիչներն են, դրանք շատ դինամիկ են։
Որպեսզի դրանք կարողանան ներթափանցել անգամ ամենափոքր մազանոթները և սնուցել բջիջները։
Ձնագույն արյան բջիջները իմունային համակարգի առաջին պաշտպանական գիծն են։ Ուստի վարակ կամ բորբոքում առաջանալու դեպքում
դրանք պետք է առաջին հերթին և բավարար քանակով հասանելի լինեն։
Նրանք այն մաքրում են, նրանք այն զտում են։ Սա կոչվում է «ֆագոցիտոզ»։
Այնուհետև նրանք մարսում են այս միկրոբիոտիկ նյութը։
Մենք նաև դիտարկեցինք այս արյունը միկրոսկոպի տակ և վերցրինք այն երակից։
Եվ հետո մենք այն դրեցինք Wi-Fi ճառագայթներով սենյակում մեկ ժամով։ Վաթսուն րոպե։
Եվ հետո մենք կրկին մանրադիտակի տակ դիտեցինք այս բոլոր փորձարկվողների արյունը և արյան մյուս մասը ուղարկեցինք
լաբորատորիա, որը պետք է պարզաբաներ՝ ինչ է կատարվում լեյկոցիտների (սպիտակ արյան բջիջների) հետ այս ճառագայթումից հետո։
Եվ դա շատ հետաքրքիր էր, որովհետև նույնիսկ միկրոսկոպիկ դիտարկումը ցույց տվեց, որ նրանք
ամբողջությամբ կորցրել էին իրենց ճկունությունը։
Այսպիսով նրանք անշարժության վիճակում էին։
Սա նշանակում է, որ մի կողմից վարակը այժմ կարող է արագորեն տարածվել։
Մյուս կողմից, մենք ստացանք կլինիկապես նշանակալի ապացույցներ, որ ներկայացված նմուշների գրեթե 90 տոկոսը
ենթարկվել է շատ բարձր օքսիդատիվ սթրեսի և, հետևաբար, բնականաբար դադարեցրել է իրենց ֆունկցիան։
Եվ սա այնպիսի բան է, որի մասին ես ասում եմ՝ շատ անպատասխանատու է, թե ինչպես ենք մենք դրան վերաբերվում։
Այժմ միակ բանը, որի նկատմամբ պետք է զգույշ լինենք, դա է՝ հնարավորինս նվազեցնել դոզաները,
հնարավորինս անջատել բջջային հեռախոսները, որ մենք… և այլն։
Դա նշանակում է՝ «Դա մեզ վրա ազդում է։» Մենք՝ բժշկական մասնագետներ, դա գիտենք։
Սա կարելի է ապացուցել հարյուր տոկոսով։ Կան հազարավոր ուսումնասիրություններ։
Կան նաև մի քանի անհավանականորեն սարսափելի հետազոտություններ, որոնք, ասենք, արդեն հիմք են
հանդիսանում այսօր աչքի ուռուցքների զարգացման համար։
Ես ինքս պետք է ասեմ, որ երբեք չեմ տեսել նման ուժեղ զարգացում, հատկապես լիմֆատիկ հիվանդությունների դեպքում։
– Վիզ, ավշային հանգույցներ ... Մոդերատոր՝ ավշային, ինչ է դա նշանակում?
Դոկտոր Պետրա Վիխել: … Այո, ճիշտ է՝ ավշային հանգույցների քաղցկեղ; սրանք բոլորը հիվանդություններ են՝ ուղեղի
ուռուցքներ, աչքի ուռուցքներ՝ դրանք պարզապես աճել են։
Եվ, հետևաբար, ես կարծում եմ, որ այսօր ավելի քան անհրաժեշտ է, որ մենք անդրադառնանք պատճառներին և չհավատանք, որ
ամեն ինչ կարող ենք լուծել նույնիսկ ավելի լավ թերապիայով։
Մոդերատոր: Այո, լավ է։ Այո, շնորհակալություն, շնորհակալություն, Պետրա։
Ուլֆ, դուք նաև ձեր կլինիկայում ճառագայթումը նվազեցնելու համար բազմաթիվ միջոցառումներ եք ձեռնարկել։
Սրանք ճիշտ ինչ չափեր են, և ապագայում ի՞նչ չափեր եք պլանավորում։
Ուլֆ Վիխել։ Այո, մենք այստեղ ենք 2008 թվականի օգոստոսի 1-ից, և այդ ժամանակ բնակչության շրջանում դեռ մեծ ըմբռնում չկար։
Մարդիկ ուրախ էին, որ ունեին բջջային հեռախոս, և ցանկանում էին արբանյակային կապ, UMTS և ցանկացած պահի հասանելի լինել։
Եվ դա ոչ միայն բարձր հաճախականության ճառագայթում է, այլև ցածր հաճախականության ճառագայթում։
Մոդերատոր: Այո, խողովակներից և այլն։
Ուլֆ Վիխել. Առաջին հերթին մենք պետք է պարզեինք որոշ բաներ այստեղ՝ պարզելու համար՝ ինչն
այստեղ հնարավոր է, ինչն այստեղ հնարավոր չէ։
Այնուհետև, օրինակ, խոհանոցում պարզեցինք, որ 2008 թվականին այնտեղ դեռևս օգտագործվում էին միկրոալիքային վառարաններ։
Դա առաջին բանը էր, որը մենք հեռացրինք։
Դա ամենահեշտ բանն էր՝ պարզապես դրանք հեռացնել։
Չպետք է նվիրել, որովհետև վատ ու վնասակար բան չեն նվիրում։ Ուստի այն հեռացվել է։
Այնուհետև ժամանակները մի փոքր փոխվեցին։
Եվ հետո մենք հնարավորություն ունեցանք Swisscom-ի միջոցով ձեռք բերել մեր սեփական օպտիկամանրաթելային մալուխը։
Մոդերատոր: Դուք երբեք Wi-Fi չեք ունեցել՞
Ուլֆ Վիխել. Մենք սկզբից ի վեր Wi-Fi ունեինք, մեր նախորդ սեփականատերերի շնորհիվ։
Մենք պարզապես սկզբից հանել ենք այն։
Եվ մենք միշտ խնդրել ենք հիվանդներին չօգտագործել բջջային հեռախոսներ։
Բայց սկզբում մենք այն համաչափ չենք կիրառել, քանի որ դեռ արագ ինտերնետ չունեինք։
Կան նաև հիվանդներ, որոնք այստեղ ավելի երկար են և որոնց նույնպես դա անհրաժեշտ է։
Բայց Ամերիկա այցելության ժամանակ՝ մեր բժիշկ ընկերոջ տանը, մենք նկատեցինք մի բան. դռան վրա կախված էր
ցուցանակ, որի վրա գրված էր. «Բջջային հեռախոսներ արգելված են, և եթե չկատարեք, կխնդրեմ լքել տունը»:
Դա ինձ համարձակություն տվեց։ Ինչու ես էլ չեմ կարող դա անել։
Այնուհետև մենք վերադարձանք և արգելք դրեցինք բջջային հեռախոսների վրա։
Եվ ահա, այն գործեց։
Երբ մենք ժամանեցինք, իհարկե, այնտեղ կային DECT հեռախոսներ, որոնք մենք անմիջապես հեռացրինք։
Մեր բոլոր համակարգչային սարքավորումները՝ այսինքն՝ անլար մկնիկներ կամ անլար ստեղնաշարեր չկան,
քանի որ դրանք բոլորը Bluetooth-ի աղբյուրներ են։
Այնուհետև մեր բոլոր բժշկական սարքերը Bluetooth-ով չեն հագեցված, դրանք բոլորը ունեն ֆիքսված կապ։
Դա այն է, ինչ մենք կարող ենք անմիջապես անել!
Այնուհետև, իհարկե, ունենք նաև արտաքին բեռը։
Այսինքն՝ այս տարածաշրջանում կա նաև մեկ հեռարձակող կայան, որը բոլորին է սպասարկում։
Եվ հետո, իհարկե, մենք պետք է պաշտպանենք ինքներս մեզ՝ չթողնելով ճառագայթումը մեր տներ մտնել։
Մոդերատոր: Լավ, այո։ Եկեք ավելի ուշ կրկին նայենք միջոցառումներին։
Մոդերատոր՝ Պետրա, ուզում էի հարցնել՝ ի՞նչ փոփոխություններ եք նկատում հիվանդների մոտ, երբ նրանք
գալիս են ձեզ մոտ ցածր ճառագայթվածության միջավայրում։
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Սրանք մարդիկ են, որոնք երբեմն գալիս են շատ բարձր զգայունությամբ։
Սրանք մարդիկ են, որոնք ամբողջությամբ անտեղյակ են, որ սա զգալիորեն վատթարացրել է իրենց կյանքի
ախտանիշները, և նրանք մեզ բազմիցս արձագանք են տալիս։
Բայց ինչը իսկապես հրաշալի է, և ինչը ես, անկեղծ ասած, շատ ցավալի եմ համարում, այն է, որ մենք այլևս չենք վստահում
մարմնին՝ ինքնուրույն և անմիջապես վերականգնել իր հավասարակշռությունը, երբ այն ազատվում է այս լարվածությունից։
Եվ դա այն է, ինչ մենք նույնպես շատ ուժգին ենք զգում հիվանդների մոտ, երբ նրանք այստեղ են։
Հիմա չեմ ուզում ասել, որ բոլորը անմիջապես այստեղ իրենց տանը կզգան, բայց առնվազն սա դրական գործընթացի սկիզբն է։
Եվ ահա մենք նստած ենք մեր գեղեցիկ ռեստորանում։
Մենք այստեղ նաև ունենք բարձրորակ օրգանական խոհանոց։
Մենք գլյուտենազուրկ ենք։ Մենք աշխատում ենք առանց կովի կաթի և շաքարի։ Դա ամենն է։
Միայն այս ռադիոազատ միջավայրը չէ, որ մարմնին տալիս է որոշակի վերականգնողական ուժ, և մենք դա շատ ուժգին ենք նկատում։
Շատ արժեքավոր է այստեղ ընթացող գործընթացում, որի մասին ես անգամ չեմ էլ գիտակցում։
Քանի որ առօրյա կյանքում այլևս չեմ կարող ընկալել շատ բաներ։
Ի՞նչ է դա հիմա, իրականում – դա միշտ ամեն ինչ է։
Մոդերատոր: Այո, հասկանում եմ։ Իսկ ինչ խորհուրդ եք տալիս հիվանդներին, երբ նրանք լքում են կլինիկան։
Խոսքը վերաբերում է տանը՞, թե՞ առօրյա կյանքում ճառագայթման ենթարկվելուն։
Եվ ինչպես կարող են մարդիկ պաշտպանել իրենց ճառագայթներից?
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Ես որոշում եմ, թե որտեղ եմ ապրում և ինչպես եմ ապրում։
Իսկ ճառագայթման ազդեցությունը կարող է հրահրել և ուժեղացնել ներքին շեղումը։
Իմ համար դա նշանակում է՝ որտեղից սկսեմ կրճատել?
Սա նշանակում է, որ ես կարող եմ օգտագործել անվճար ցանցային անջատիչը գիշերը իմ Wi-Fi-ն ամբողջությամբ անջատելու համար։
Այսպիսով, սրանք այն բաներն են, որոնք, գուցե, կարող եմ հարմարեցնել ինձ համար և ասել երկար զրույցների ընթացքում։
Դու, այսօր գիշերը մենք կխոսենք հողային հեռախոսով։
Ուրեմն՝ կամ անջատիր այս բջջային հեռախոսը, կամ դիրքավորիր այն թռիչքային ռեժիմում, կամ ընդհանրապես մի կրիր այն քեզ մոտ։
Ունենալ այն տուփի մեջ՝ օգտագործելու համար, երբ ինձ պետք է։ Բայց, Աստծո համար, ոչ այստեղ՝ իմ կրծքի գրպանում։
Խնդրում եմ, Աստծո համար, ոչ այստեղ՝ սերմնիկների կողմում։
Եվ, ամենից առաջ, որքան հնարավոր է քիչ։
Գիշերը վրան-տանիքի տակ քնելիս՝ ռադիոհաղորդիչի մաստը հենց իմ առջև, կամ Wi-Fi-ն վերևում/տակ։
Մոդերատոր: Լավ։ Վերջապես՝ ձեր երկուսիդ համար մեկ վերջին հարց։
Ի՞նչ այլ բան կցանկանայիք տեսնել Շվեյցարիայի լեռնային կլինիկայի ապագայում։
Ուլֆ Վիխել։ Լավ, իհարկե, մենք հույս ունենք, որ տնտեսապես կբարգավաճենք, որ կունենանք ամուր հիմք, որ հաջորդ մի քանի տարիների
ընթացքում կկարողանանք շարունակել կլինիկայի զարգացումը և որ, գուցե, ապագայում առողջապահական ապահովագրական ընկերություններից՝
հատկապես Շվեյցարիայից, ավելի մեծ ճանաչում ստանանք։
Քանի որ օտար հիվանդները, իհարկե, գիտեն, որ պետք է մասնավորապես վճարեն ծառայությունների համար։
Երբ խոսքը շվեյցարացի հիվանդների մասին է, ինձ հաճախ ցավ է պատճառում կարդալ, որ նրանց արտոնությունները չեն
ճանաչվում և մարդիկ փորձում են խուսափել վճարումներից։
Այո, դա կլիներ իմ նպատակը կամ պարզապես իմ ցանկությունը։
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Այո, ես կցանկանայի, որ այն ավելի ու ավելի զարգանա ոչ միայն հիվանդ մարդկանց համար նախատեսված վայր,
այլ ավելի շուտ ես կցանկանայի լինել այն, ով նրանց պաշտպանում է։
Մոդերատոր: Ուրեմն առողջ մարդիկ էլ գալիս են՞
Դոկտոր Պետրա Վիխել. Իհարկե։ Այսպիսով, պահպանության այս գաղափարը՝ ոչ թե աննկատորեն վաղը սահել ինչ-որ բանի մեջ միայն
այն պատճառով, որ ես գործում եմ իմ գիտելիքների, ենթագիտակցության հիման վրա և անգամ չեմ նկատում վտանգը։
Եվ նախազգուշացումը կանխարգելում չէ, այլ հոգատարություն է։ Իսկ հոգատարությունը գիտելիք է պահանջում։
Եվ դա կլիներ իմ ամենամեծ ցանկությունը, որովհետև հաջորդ սերունդը արդեն մեր հետևում է, որ նախագիծը շարունակվի։
Եվ միշտ կլինի մի փոքրիկ անկյուն, որը, ասենք, թույլ է տալիս ձեզ շատ անմիջական և մտերմիկ հարաբերություններ ունենալ այս հիվանդների
հետ, որպեսզի բոլորը իմանան՝ նրանք երբեք զոհեր չեն՝ ոչ իրենց հիվանդության, ոչ իրենց ժամանակի, ոչ իրենց կյանքի զոհերը, այլ
ունեն ուժ ցանկացած պահի և ցանկացած ժամի ինչ-որ բան անելու և փոփոխություն մտցնելու։ Եվ սա այն է, ինչ նրանք կարող են սովորել։
Մոդերատոր: Հիանալի է! Շատ շնորհակալ եմ հարցազրույցի համար։
Մենք Ձեզ մաղթում ենք ամենայն հաջողություն Ձեր Swiss Mountain Clinic նախագծում; իսկապես զգացվում է
Ձեր կրքը Ձեր գործի հանդեպ։ Շատ շնորհակալություն։
Ուլֆ Վիխել: Շնորհակալություն։ Դոկտոր Պետրա Վիխել: Շնորհակալություն։
Ուլֆ Վիխել։ Դե, եկեք նայենք։ Ես ուզում էի ձեզ մի փոքր ցույց տալ։
… Մոդերատոր: Այո, իհարկե! Եկեք նայենք։
Շրջայց: Ուլֆ Վիխել: Լավ։ Ահա մենք հիմա մեր «մեռած գոտու տնակի» առջև ենք, ինչպես ես միշտ եմ այն անվանում։
Եվ հետո մենք կմտնենք այստեղ։
… Մոդերատոր: Հիմա հետաքրքրված եմ!
Ուլֆ Վիխել՝ … ճիշտն է։ Եվ հետո ես փակում եմ դուռը։ Իսկ դրանից առաջ, իհարկե, խնդրում եմ բոլոր հիվանդներին վերջին անգամ անջատել
իրենց բջջային հեռախոսները։ Եվ եթե նրանք դրանք դեռ իրենց մոտ ունեն՝ ճիշտն ասած, մեծ մասը դրանք չունի։ Մեկը նորից
նայում է և հասկանում, որ բռնվել է, ու թողնում է այն հանգիստ։
Եվ ճիշտ է նաև, որ երբ նրանք այստեղ են մտնում, դու կարող ես զգալ այս սենյակի լռությունը։
Մենք այստեղ անջատել ենք բոլոր էլեկտրահաղորդիչ գծերը։
Այսպիսով, կան միայն 12 վոլտանոց գծեր, և էլեկտրոսմոգի, ճառագայթման չկա։
Եվ մենք այս սենյակը պաշտպանեցինք մետաղյա պատի թղթով՝ ամբողջությամբ ծածկելով պատերն ու առաստաղը։ Այն, իհարկե, պետք է
հողին միացված լինի, և հետո դրանց վրա ավելացրինք ածխածնային պատի թուղթ։ Այսպիսով, ըստ էության, մենք այստեղ կառուցեցինք
Ֆարադեյի վանդակ, որը այժմ կարող են օգտագործել հիվանդները։
Սա նաև հիշեցում է հիվանդներին, որ նրանք կարող են պաշտպանել իրենց, այո՛։
Մենք ուզում ենք ցույց տալ հիվանդներին, մենք չենք ուզում ասել՝ «Փစ်եք ձեր բջջային հեռախոսը»։
Մենք ուզում ենք նրան ասել՝ օգտագործիր քո բջջային հեռախոսը, երբ քեզ դրա կարիքը լինի։
Մենք այժմ հասնում ենք նոր նախագծված թերապևտիկ բժշկական տարածք։
Եվ մենք ընդլայնվել ենք։
Այստեղ կարող եք տեսնել կենտրոնական հատվածը – մենք ամբողջ լուսավորության դիզայնի համար օգտագործել ենք 12 վոլտանոց կաբելներ։
Մենք տրանսֆորմատորը տեղադրել ենք էլեկտրական տեղակայման սենյակում, որպեսզի այն որևէ խանգարում չառաջացնի։
Մենք ունենք պաշտպանիչ ծածկույթ բոլոր մյուս մալուխների համար։
Սրանք կավե շաղախով պատեր են։
Այստեղ հիմքը բետոն է։ Մենք այնտեղ կիրառեցինք 3,5–4 սմ հաստության կավե շաղախի մի քանի շերտեր։
Սա կավ է, հարուստ ֆերմենտացված ածխածնով, փայտի փշրանքներով, կանեփի բույսերով, շվեյցարական
կաղնու փշրանքներով և պորցելանային կերամիկայով։
Սա ստեղծում է իր սեփական միկրոկլիմա։ Ուստի մեզ օդորակիչ պետք չէ։ Այստեղ ջեռուցում էլ անհրաժեշտ չէ, քանի որ այն
կարգավորում է խոնավությունն ու ջերմաստիճանը և ունի հակաստատիկ հատկություն։ Ուստի դա հիանալի է, այո։
Ուլֆ Վիխել։ Այստեղ ունենք նոր բուժման սենյակ։ Մենք յուրաքանչյուր աշխատատեղին միացրել ենք իր սեփական ինտերնետային պորտը։
Յուրաքանչյուր աշխատանքավայր ունի իր սեփական լույսը։
Եվ մենք Swisscom-ի հետ երեք կամ չորս տարի առաջ ներդրում ենք կատարել։ Մենք Գրոնոյից մինչև մեր տարածք
ինքնուրույն տեղադրել ենք օպտիկամանրաթելային մալուխ։
Ուլֆ Վիխել. Դա նույնպես շատ նշանակալի ներդրում էր։ Բայց մենք ստիպված էինք հրաժարվել Wi-Fi-ից։ Մենք ստիպված
էինք հրաժարվել ինտերնետի համար արբանյակային ընդունումից։
Մեզ պետք է ինտերնետ, արագ ինտերնետ։
Մենք ունենք միջազգային լսարան։
Ուստի մենք որոշեցինք բոլոր սենյակները հագեցնել մանրաթելային մալուխներով։
Այսպիսով, սրանք երեք սերտիֆիկացված զրոյական էլեկտրոսմոգի սենյակներ են։
Ուլֆ Վիխել։ Հիմա այստեղ, այս սենյակների գրեթե յուրաքանչյուր մահճակալի մոտ, ունենք ցանցային մեկուսիչ, որը հոգ է տանում
սենյակի բոլոր լուսավորության և ամբողջ էլեկտրամատակարարման համար։
Եվ այդ դեպքում հիվանդը այստեղ նույնպես ամբողջությամբ ազատ է ցածր հաճախականության ազդեցությունից։
Այսպիսով, մենք չունենք բարձր հաճախականություններ կամ ցածր հաճախականություններ։
Եվ այս սենյակները այժմ ամբողջությամբ ծածկված են մետաղյա պատի թղթով, որը, իհարկե, պետք է ծածկվի պատի թղթով կամ ներկով,
քանի որ այն պարզապես գրավիչ չէ, և այն նույնպես հողակցված է։
Այս սենյակներում կա լիակատար մթնեցնող վարագույրներ։
Սրանք արծաթե վարագույրներ են, որոնք պարունակում են արծաթե թելեր և հողակցված են։
Այսպիսով, դա այստեղ 100%-անոց պաշտպանություն է ապահովում։
Այս էջում, ինչպես և մյուս բոլոր սենյակներում, քանի որ սենյակները 100%-ով պաշտպանված չեն, տան արևմտյան կողմում մենք տեղադրել ենք
ածխածնային պատի թուղթ՝ երկու շերտով կպցնելով, որպեսզի հոդերը համընկնեն, և քանի որ
հեռարձակիչը, ռադիոհեռարձակիչը, գալիս է արևմուտքից։
Եվ այդպիսով գործնականում անընդհատ խափանում է լինում։
Մենք ընդհատում ենք ընդունարանը, և մյուս սենյակներում գտնվող հիվանդները նույնպես զգալիորեն նվազեցված
մակարդակի էլեկտրամագնիսական աղտոտվածություն են զգում։
Հիվանդները բնականաբար շարունակում են ինձ հարցնել. «Ինչպե՞ս կարող եմ տանը ինքս ինձ պաշտպանել?»
Այս ծածկոցը ինձ հարյուր տոկոսով պաշտպանում է։
Այսպիսով, վերականգնման փուլում՝ երբ քնած եմ, որը իրականում օրվա ամենակարևոր փուլն է, ես 100%-ով պաշտպանված եմ։
Եվ դա նույնպես մի բան է, որը կարող եք փաթեթավորել ձեր ճամպրուկում և ձեզ հետ տանել։
Այո, սրանք մեր միջոցներն են՝ օպտիկամանրաթելային մալուխներ, առանց Wi-Fi, առանց բջջային հեռախոսների։
Մոդերատոր: Բջջային հեռախոսներ արգելվում են։ Ուլֆ Վիխել: Բջջային հեռախոսներ, ճիշտն է։
Այո, կարծում եմ, որ դա է այն, ինչ կարող եք անել։
Եթե դու գիտակից ես, ապա պարզապես անում ես դա։
Մոդերատոր՝ Շատ շնորհակալ եմ այս շրջայցի համար, դա իսկապես հուզիչ և հետաքրքիր էր։
Ուլֆ Վիխել: Այո, շնորհակալություն! Ոչինչ, խնդրում եմ։ Մոդերատոր: Շնորհակալություն!