Swiss Mountain Clinic - Stralingsvrije zone voor mensen die gevoelig zijn voor mobiele telefoons
We zijn hier in de Swiss Mountain Clinic.
Het ligt in Castaneda, in Graubünden, vlakbij de Italiaanse grens.
De Swiss Mountain Clinic is een internationaal competentiecentrum voor regulerende en causale geneeskunde.
Het wordt geleid door Ulf Wiechel en zijn vrouw Dr Petra Wiechel.
Deze hebben de kliniek zo stralingsvrij mogelijk gemaakt.
In het volgende interview met Ulf en Petra Wiechel kom je te weten waarom ze dit hebben gedaan en welke maatregelen
ze hebben geïmplementeerd om de straling te verminderen.
Moderator: Ja, heel erg bedankt dat we langskomen en voor het beantwoorden van een paar vragen over uw interessante project.
Maar laten we bij het begin beginnen.
Misschien kunt u ons een korte uitleg geven: Wat is de Swiss Mountain Clinic precies? Welke visie streeft u ermee na?
Wat is het doel van de Swiss Mountain Clinic?
Ulf Wiechel: Ja, als ik mag antwoorden, Stephan.
De Swiss Mountain Clinic heeft nu een traditie van 33 jaar op deze locatie, Al Ronc, Castaneda, waaraan we zijn toegewijd.
En de grote Adele Duttweiler, de vrouw van de "Dutti" die Migros destijds oprichtte - de Zwitsers kennen het verhaal zeker -
opende deze stichting of kliniek als gebouw in 1987, en destijds ter ere van haar arts, die
haar genas met behulp van natuurlijke geneeswijzen.
Dat was praktisch haar bedankje.
Destijds gaf ze een mandaat om ervoor te zorgen dat de Zwitserse bevolking altijd een plek zou hebben waar natuurlijke
geneeswijzen consequent geleefd en beoefend konden worden.
En Petra en ik zetten ons in voor deze missie.
We hebben economisch gezien niets meer te maken met de Migros Foundation.
We zijn nu de derde eigenaar in de geschiedenis van dit gebouw sinds 2011 en, zoals ik al zei, hebben we ons ten doel gesteld
om de persoonlijkheden die deze plek hebben gecreëerd te eren.
Dat is één ding.
Het andere is dat het nu natuurlijk een andere tijd is dan toen en dat we tegenwoordig globaler denken.
En daarom heeft de Swiss Mountain Clinic zich ontwikkeld tot een internationaal centrum voor regulerende en causale geneeskunde.
En we zetten ons hiervoor in door consequent gebruik te maken van de mogelijkheden die deze locatie biedt, de mogelijkheden
die de geneeskunde die Petra beoefent biedt en ook de mogelijkheden die de internationale klantenkring biedt.
We ontvangen nu patiënten uit meer dan zeventig landen.
En ze komen hier omdat deze plek heel veel unieke verkoopargumenten heeft.
En ze komen gewoon voort uit de aanbeveling, van patiënt tot patiënt.
Er zit geen marketing achter, in die vorm.
Moderator: Interessant, interessant!
Petra, hoe ben jij je eigenlijk bewust geworden van de gevaren van mobiele telefoons?
En hoe zie je de gevaren?
Dr. Petra Wiechel: Als je ervan uitgaat dat ziekte geen toestand is, maar dat ziekte altijd een proces is, dan probeer je te
begrijpen welke processen nodig zijn om ziekte te laten ontstaan.
Gezondheid is dus verbonden met veel dingen, waaronder "ziek worden".
En als je op dit pad bent, wordt je zicht op al deze oorzaken niet noodzakelijkerwijs
groter en groter, het wordt dieper en dieper.
En natuurlijk hebben jullie je zenders al gericht op alles wat belangrijk zou kunnen
zijn als oorzaak van ziekte in deze richting.
En dit is eigenlijk een ontwikkeling waar we al jaren mee te maken hebben.
We leefden er al mee toen mobiele telefoons in 1993 voor het eerst op de markt kwamen.
Er was dus geen mobiele telefoon voor de kinderen.
Moderator: U was er erg vroeg bij.
Dr. Petra Wiechel: Ja, er was geen "mobiel" in de auto, alleen met een externe antenne/handsfree systeem.
Vanaf het eerste uur waren dit zeer consistente acties waar we toen waarschijnlijk informatief en intuïtief over
leerden, maar waarschijnlijk ook op het moment dat deze dingen niet op deze manier werden (of werden) behandeld.
En dit besef heeft tot op de dag van vandaag de overhand, dat we een "mobiel" echt zien als een
zeer waardevol object, maar dan voor noodgevallen.
Moderator: In geval van nood, oké. Ja.
Kunt u de gezondheidsrisico's vanuit uw standpunt uitleggen?
Dr. Petra Wiechel: Ja, je moet iets verder gaan dan dat, want ons begrip van ziekte is vandaag de dag erg - ik
weet niet eens of ik dat kan zeggen - erg oppervlakkig.
Dit betekent dat we het symptomatische niveau precies aanpakken, met elektronenmicroscopische nauwkeurigheid.
Maar het leven speelt zich af op heel andere niveaus.
En de mens zelf is een object van de grootste, 100% zelfregulering.
Feit is dat het menselijk organisme omgeven is door velden.
Dit zijn de kosmische velden, er zijn elektrische velden, dit zijn magnetische velden, dit is het magnetische veld.
Dit zijn ook dingen die voor ons van grote waarde zijn biofotonen, licht, UV-licht.
Het leven is dus helemaal niet mogelijk zonder dit alles.
Het lichaam is in een constante staat van resonantie.
Dit betekent dat als we nu deze hoogfrequente straling nemen, of deze elektromagnetische velden, die niet alleen worden
veroorzaakt door WLAN, maar ook door DECT-telefoons en computers, alle elektrische apparaten, de babyfoon,
enzovoort, enzovoort, dan is dit een optelsom van energie, die natuurlijk ook invloed heeft op ons lichaam.
En nu elektromagnetische straling of deze pulserende hoge frequenties, het eerste dat telt is:
"De dosis maakt het gif", zoals Paracelsus zei.
Mijn tolerantie is zeker mogelijk voor het een of ander, zelfs in deze tijd.
En het gevaar schuilt alleen hierin: we ruiken het niet, we horen het niet, we beseffen het niet.
We realiseren het ons heel, heel lang niet. Maar het doet iets met ons.
Moderator: Het verandert ons. Dr. Petra Wiechel: En telkens als deze straling ons bereikt - en het is natuurlijk de vraag of ik
mijn mobiele telefoon gebruik voor een kort gesprek of voor een langer gesprek, of ik WLAN
gebruik gedurende vierentwintig uur en, en ...
Moderator: Of met een headset of zonder. Dr. Petra Wiechel: Ja, ja! Dan is het zo dat dit een zeer sterke instroom van calcium
in de cel veroorzaakt op cellulair niveau in ons lichaam.
Op het moment dat er te veel calcium in het lichaam komt, wordt er een zogenaamd
stikstofmonoxide geproduceerd, wat fysiologisch is.
Maar als er te veel stikstofmonoxide wordt geproduceerd door de overmatige calciumtoevoer, dan wordt er superoxide gevormd
uit deze verbinding met het calcium en het stikstofmonoxide.
En deze superoxide combineert zich tot peroxynitriet.
Dat is wat we meten. We meten deze zogenaamde nitrosatieve stress.
Met andere woorden, de kleine cel, die als het ware een eigen organisme is, waarvan we er 700 biljoen hebben, staat nu onder
enorme druk van zogenaamde nitrosatieve en oxidatieve stress.
Want uiteindelijk is peroxynitriet een echte, agressieve vrije radicaal.
Dr. Petra Wiechel: En de gemiddelde consument weet dat hoge niveaus van antioxidanten elke dag, deze vrije radicalen moeten
bufferen omdat dat een van de redenen is waarom het lichaam degenereert, waarom het sneller veroudert,
waarom het celmetabolisme en dus het cellulaire energiemetabolisme niet langer kan worden gehandhaafd.
Zonder energie, geen prestatie. Zonder energie, geen leven.
Met andere woorden, op het moment dat de zogenaamde energiecentrales van deze cel niet meer in staat zijn om
voldoende energie te produceren - ik weet niet of je weet hoeveel van deze kleine energiecentrales we per cel hebben?
Moderator: Ik weet het nu niet, maar kunt u het mij vertellen?
Dr. Petra Wiechel: Dat zijn er ongeveer duizend!
Moderator: Wow, dat is veel. Net kleine energiecentrales in de cellen.
Dr. Petra Wiechel: Precies, maar dit zijn de levenskrachtplanten en ze hebben nu een verstorend effect op hen.
En ik heb me bijvoorbeeld twintig jaar lang afgevraagd: Waarom hebben we eigenlijk geen hartkanker?
Het hart heeft 4.000 mitochondriën.
De vrouwelijke eicel heeft 30.000 mitochondriën.
Dus dit is hoe de natuur heeft geïnvesteerd: Waar voorziet zij wie van een bepaald overlevingsvermogen?
Als je het sperma neemt - het sperma heeft een staart, zodat ik snel kan komen waar ik nodig ben - dan
zitten de mitochondriën in het sperma achter in de staart.
Maar als ze een mobiele telefoon op zak hebben, dan worden deze mitochondriën vernietigd in het sperma en daarom zijn zoveel
jonge mannen onvruchtbaar (onvruchtbaar), want ze zijn natuurlijk allemaal lamme eenden en ze komen helemaal niet
door deze gang, tenminste niet op eigen kracht en momentum.
Maar dit zijn natuurlijk de dingen die we hier in de kliniek tegenwoordig altijd meten, ja.
En waar ik, beangstigend genoeg, gewoon moet zeggen met een klantenkring van mensen die vandaag de dag natuurlijk zeggen: "Ik
kan me niet meer concentreren", "Ik slaap verschrikkelijk", "Ik heb MS (multiple sclerose) ontwikkeld...". Mensen zijn geen
veertig meer - ze zijn zevenentwintig! Jong! Auto-immuunziekten!
Dit zijn allemaal dingen die we ook in het laboratorium kunnen meten - we kunnen de straling niet meten, maar wel de gevolgen.
Dit zijn echt klassieke dingen, samen met vele, vele andere.
Dit is oxidatieve stress en nitrosatieve stress.
Maar dit zijn ook dingen die vervolgens een chronisch - of stil - ontstekingsproces in gang zetten.
Moderator: Wat betekent dat precies?
Dr. Petra Wiechel: Ontsteking, ontsteking!
Met andere woorden, we kunnen een zeer gevoelige factor meten die ons vertelt: ik voel me eigenlijk prima, maar de
gevoelige factor vertelt me dat er toch chronische ontsteking aan het ontstaan is - het zit in je.
En deze ontsteking is natuurlijk ook verantwoordelijk op een destructief niveau.
Elke chronische ontsteking veroorzaakt cellittekens en heeft een destructief effect.
Terwijl een acute ontsteking natuurlijk ook enigszins acuut wordt behandeld en veel zin heeft.
En dit wordt aanzienlijk getriggerd, geforceerd en aangewakkerd door externe blootstelling aan deze elektrosmog.
En ik denk dat het versnellers zijn die we vandaag de dag zien omdat mensen steeds jonger worden.
Ziektepatronen die we vroeger veel later zagen, worden nu veel eerder werkelijkheid.
En natuurlijk, in het eerste probleemgebied, hebben we ook de macht om deze dingen te beïnvloeden in termen van onderzoek.
De derde is dat het invloed heeft op ons autonome zenuwstelsel.
We worden immers autonoom bestuurd.
Ons zogenaamde autonome zenuwstelsel bestuurt ons voor 95% onbewust, ja.
Wat ik denk roept een reactie in me op.
Maar mijn onbewuste zenuwstelsel regelt alle regulerende processen. En het lichaam maakt nooit een fout.
Het lichaam doet altijd wat jij wilt dat het doet.
Het zal je dienen zolang je leeft.
Maar hij zou nu niets doen wat jou zou schaden of verzwakken.
Het lichaam alleen doet het niet.
Maar als ik nu word blootgesteld aan deze chronische stress, dan veroorzaakt deze stress een constante
aanval op het lichaam en reageert het met de stresscascade.
Dit is een modus die je onbewust inschakelt.
En op dat moment gaat hun regeneratievermogen omlaag omdat ze er nu geen energie voor kunnen leveren.
Daarom is het belangrijk om dit te begrijpen.
Want rusteloosheid, nervositeit, concentratieproblemen enz. komen voort uit deze
permanente modus, die een eigen leven gaat leiden.
Ze zeggen: "Eerst komt de verkeerde informatie.
De verkeerde informatie ontwikkelt zich langzaam tot ontregeling en op een gegeven moment wordt het een storing."
Bang! En dan realiseer ik me: "Hé, wat is er mis met me, waarom krijg ik ineens zo'n hartkloppingen?" en, en, en.
Ja, en het vierde aspect dat me echt, echt verdrietig maakt en ook belast, is dit: De impact op onze eigen immuniteit.
Ons lichaam maakt echt nooit een fout.
Het past zijn immuunafweer, zijn kracht, aan aan wat het elke dag voor ons moet corrigeren.
In deze kliniek voeren we onderzoeken uit onder de microscoop. We bekijken het bloed.
We hebben het bloed van deze patiënt. We hebben proefpersonen gezien, een aantal X.
En we hebben gezien dat de rode bloedcellen daar heel actief zijn met een heel mooie,
grote activiteit ... Presentator: Heel levendig!
Dr. Petra Wiechel:... Ja, dit zijn de zuurstofdragers, ze zijn zeer dynamisch.
Ze kunnen dus tot in het kleinste haarvaatje doordringen en de cel bevoorraden.
De witte bloedcellen vormen de eerste lijn van de immuunafweer. Daarom moeten ze als eerste en in voldoende aantallen beschikbaar
zijn wanneer zich een infectie of ontsteking voordoet.
Ze ruimen het op, ze ruimen het op. Dit heet "fagocytose".
Vervolgens verteren ze dit microbiotische materiaal.
En we observeerden dit bloed ook onder de microscoop en namen het af via de ader.
En toen hebben we hem een uur lang in een kamer met WLAN-straling gezet. Zestig minuten.
En toen bekeken we het bloed van al deze proefpersonen opnieuw onder de microscoop en stuurden we ook het andere deel van het
bloed naar een laboratorium, dat ons nu moest vertellen: Wat is er aan de hand met de
leukocyten (witte bloedcellen) na deze bestraling?
En het was zo interessant omdat alleen al de microscopische weergave liet zien dat ze
hun flexibiliteit volledig hebben verloren.
Dus ze waren in zo'n staat van starheid.
Dit betekent enerzijds dat de infectie zich nu snel kan vermenigvuldigen.
Aan de andere kant verkregen we toen een echt significante klinische evaluatie waaruit bleek dat bijna 90 procent van deze
ingestuurde monsters onderhevig was aan zeer hoge oxidatieve stress en daardoor van nature uitgeschakeld was in hun functie.
En dat is iets waarvan ik zeg: het is zo onverantwoordelijk hoe we ermee omgaan.
Dat is het enige waar we nu op moeten letten: dat we de doseringen zoveel mogelijk verlagen, dat we onze
mobiele telefoons zoveel mogelijk uitzetten, dat we... enz.
Dat betekent: "Het doet iets met ons." Wij artsen weten dat.
Dat kan honderd procent bewezen worden. Er zijn duizenden onderzoeken.
Er zijn ongelooflijk angstaanjagende onderzoeken gedaan naar de ontwikkeling van oogtumoren, waarvan
ik zou zeggen dat ze hier al de basis voor vormen.
Ik moet zelf zeggen dat ik nog nooit zo'n sterke ontwikkeling heb gezien in lymfatische ziekten in het bijzonder
- Hals, lymfeklieren... Moderator: Lymfatisch, wat betekent dat?
Dr. Petra Wiechel: ... Ja, zo heet het: lymfklierkanker; dit zijn allemaal ziekten die -
hersentumoren, oogtumoren - gewoon groeien.
En ik denk dat het meer dan nodig is dat we ons vandaag bezighouden met de oorzaken en niet denken dat
we alles kunnen oplossen met een nog betere therapie.
Moderator: Ja, oké. Ja, dank je, dank je Petra.
Ulf, je hebt in je kliniek ook veel maatregelen genomen om straling te verminderen.
Wat zijn deze maatregelen precies en welke andere maatregelen plant u voor de toekomst?
Ulf Wiechel: Ja, we zijn hier sinds 1 augustus 2008 en toen was er nog niet zoveel begrip onder de bevolking.
Mensen waren blij dat ze een mobiele telefoon hadden en ze wilden satellietontvangst, UMTS en altijd bereikbaar zijn.
En het is niet alleen hoogfrequente straling, het is ook laagfrequente straling.
Moderator: Ja, van lijnen enz.
Ulf Wiechel: We moesten eerst bepaalde dingen uitwerken en ervaren hier op deze locatie:
Wat is hier mogelijk, wat is hier niet mogelijk?
In de keuken realiseerden we ons bijvoorbeeld dat daar in 2008 nog steeds magnetrons werden gebruikt.
Dat was het eerste dat we verwijderden.
Het makkelijkste was om ze gewoon weg te halen.
Niet om weg te geven, want je geeft niet iets slechts, iets schadelijks weg. Dus is het weggedaan.
Toen veranderden de tijden een beetje.
En toen kregen we de mogelijkheid om onze eigen glasvezelkabel van Swisscom te krijgen.
Moderator: Je hebt nog nooit WLAN gehad?
Ulf Wiechel: We hadden WLAN vanaf het allereerste begin, via onze vorige eigenaars.
We hebben het toen gewoon vanaf het begin verwijderd.
En we hebben patiënten altijd gevraagd om geen mobiele telefoons te gebruiken.
En we hebben het in het begin niet consequent geïmplementeerd omdat we geen snel internet hadden.
Er zijn ook patiënten die hier al langer zijn en die dit nodig hebben.
Maar we werden ons er ook van bewust tijdens een bezoek aan Amerika, aan een vriend, een bevriende arts, toen er
buiten op de deur stond geschreven: "Mobiel verbod, en als je je hier niet aan houdt, zal ik je het huis uitzetten."
Dat gaf me moed. Waarom kan ik niet hetzelfde doen?
Toen kwamen we terug en verboden we mobiele telefoons.
En zie, het werkte.
Toen we aankwamen, waren er natuurlijk DECT-telefoons - die hebben we meteen weggegooid.
Onze hele computersystemen - dus er zijn geen draadloze muizen, geen draadloze
toetsenborden, omdat het allemaal Bluetooth-bronnen zijn.
Al onze medische apparaten hebben geen Bluetooth en zijn allemaal bedraad.
Dit is wat we direct kunnen doen!
Dan hebben we natuurlijk ook nog de externe belasting.
Dit betekent dat er ook hier in de regio één station is dat iedereen bedient, één station.
En dan moeten we onszelf natuurlijk beschermen door de straling niet in huis te laten.
Moderator: Goed, ja. Laten we hier later nog eens naar kijken, de maatregelen.
Moderator: Petra, ik wilde je vragen: welke veranderingen merk je bij patiënten als ze bij
jou komen in een omgeving met weinig straling?
Dr. Petra Wiechel: Dit zijn mensen die soms heel gevoelig zijn.
Dit zijn mensen die zich niet eens realiseren dat dit hun symptomen in hun leven aanzienlijk heeft
verergerd en ze geven ons eigenlijk keer op keer feedback.
Maar wat echt leuk is en wat ik over het algemeen betreur, is dat we er niet langer op vertrouwen dat het lichaam alles zelf
weer in balans brengt zodra het van deze last wordt ontlast.
En dat is iets wat we ook heel sterk voelen bij patiënten als ze hier zijn.
Ik wil dus niet dat iedereen zich hier meteen op zijn gemak voelt, maar je begint in ieder geval aan een positief proces.
En we zitten hier in ons prachtige restaurant.
We hebben hier ook een zeer biologische keuken.
We zijn glutenvrij. We werken zonder koemelk, zonder suiker. Het is alles!
Het is niet alleen dit radiovrije hier zijn dat het lichaam een zekere regeneratieve
kracht geeft, en we nemen dit heel sterk waar.
Heel waardevol in een proces dat hier plaatsvindt binnen het kader, zonder dat ik me er zelfs maar bewust van ben.
Want hoeveel kan ik niet meer waarnemen in het dagelijks leven.
Wat is het eigenlijk - het is altijd alles!
Moderator: Ja, dat begrijp ik. En welk advies geeft u patiënten als ze de kliniek verlaten?
Zullen we zeggen met betrekking tot blootstelling aan straling thuis of in het dagelijks leven?
En hoe kunnen mensen zichzelf beschermen tegen straling?
Dr. Petra Wiechel: Ik bepaal waar ik woon en hoe ik woon.
En blootstelling aan straling kan interne ontsporing uitlokken en versterken.
Dus voor mij betekent dat: waar begin ik met eenvoudigweg te minderen?
Dit betekent dat ik mijn WLAN 's nachts volledig kan uitschakelen met de gratis aan/uit-schakelaar.
Dit zijn dus dingen die ik misschien voor mezelf kan omzetten/retrofiten en in lange gesprekken kan zeggen:
Jij, we hebben vanavond een vaste lijn.
Dus, ofwel zet ik deze mobiele telefoon uit, ofwel zet ik deze mobiele telefoon in de vliegtuigmodus, ofwel draag
ik deze mobiele telefoon helemaal niet op mijn lichaam.
Om het in een ingepakte doos te hebben; om het te gebruiken als ik het nodig heb. Maar, in godsnaam, niet hier in mijn borstzak!
Alsjeblieft, in godsnaam, niet hier aan de kant van de testikels!
En vooral zo weinig mogelijk.
's Nachts slapen met een luifel als ik de radiomast voor mijn neus heb, of WLAN omhoog/omlaag.
Moderator: Goed. Dan nog een laatste vraag voor u beiden:
Wat zou je nog meer willen zien voor de toekomst van de Swiss Mountain Clinic?
Ulf Wiechel: Nou, we hopen natuurlijk dat het economisch goed gaat, dat we ook een goede achtergrond hebben, dat we de kliniek
de komende jaren verder kunnen ontwikkelen, dat we in de toekomst misschien meer erkenning krijgen van
de ziektekostenverzekeraars - vooral uit Zwitserland.
Want buitenlandse patiënten weten natuurlijk dat ze privé moeten betalen voor de diensten.
In het geval van Zwitserse patiënten doet het me vaak pijn als ik lees dat de voordelen niet
worden erkend en dat men zich eraan onttrekt.
Ja, dat zou mijn doel zijn, of gewoon mijn wens.
Dr. Petra Wiechel: Ja, ik zou willen dat het zich meer en meer ontwikkelt tot een plek die er niet eens is voor
mensen die ziek zijn, maar eerder iemand die hen beschermt.
Moderator: Dus er komen ook gezonde mensen?
Dr. Petra Wiechel: Natuurlijk. Dus dit idee van behoud, van niet stilletjes wegglijden in iets morgen, alleen
maar omdat ik handel in mijn weten, in mijn onbewustzijn en het gevaar niet eens herken.
En preventie is geen preventie, maar preventie is zorg. En zorg vereist kennis.
En dat zou mijn grote wens zijn, omdat de volgende generatie al achter ons ligt, dat het project doorgaat.
En er zal altijd ergens een kleine plek zijn die - zou ik zeggen - ook een heel directe en intieme relatie met deze patiënten
mogelijk maakt, zodat iedereen weet dat ze nooit slachtoffers zijn, slachtoffers van hun ziekte, slachtoffers van hun tijd,
slachtoffers van hun leven, maar dat ze de kracht hebben om op elk moment en op elk uur iets te doen
en te veranderen. En ze kunnen leren om dat te doen.
Moderator: Geweldig! Ja, heel erg bedankt voor het interview.
We wensen je veel succes met je project voor de Zwitserse Bergkliniek en we voelen je hart in de zaak. Hartelijk dank.
Ulf Wiechel: Dank u. Dr. Petra Wiechel: Dank u.
Ulf Wiechel: Zullen we dan maar eens kijken? Ik wilde je al wat laten zien
... Moderator: Ja, met plezier! Laten we hier eens naar kijken.
Tour: Ulf Wiechel: Oké. Hier staan we dan voor onze "funkholenhut", zeg ik altijd.
En dan gaan we hier naar binnen
... Moderator: Nu ben ik nieuwsgierig!
Ulf Wiechel: ... precies! En dan sluit ik ook de deur. En daarvoor heb ik natuurlijk alle patiënten gevraagd om voor de
laatste keer hun mobiele telefoon uit te zetten. En als ze hem nog bij zich hebben - nou, de meesten hebben hem
nog niet. Sommigen kijken nog een keer en weten dat ze betrapt zijn en laten het dan met rust.
En het is ook zo dat als ze hier binnenkomen, je de stilte van deze kamer kunt voelen.
We hebben alle stroomkabels hier uitgeschakeld.
Er zijn dus alleen 12 volt leidingen en geen elektrische smog, geen straling.
En we hebben deze kamer afgeschermd met metaalbehang, helemaal door de muren en het plafond heen - deze moeten natuurlijk geaard
zijn - en daarna nog meer koolstofbehang opgehangen. We hebben hier dus eigenlijk een kooi van
Faraday gebouwd, die de patiënten nu kunnen gebruiken.
Dit is ook een herinnering voor patiënten dat ze zichzelf kunnen beschermen, ja!
We willen patiënten laten zien dat we niet willen zeggen: Gooi je mobiele telefoon weg!
We willen hem zeggen: gebruik je mobiele telefoon als je hem nodig hebt!
We zijn nu in de nieuw ontworpen therapeutische, medische ruimte.
En we hebben uitgebreid.
Hier kun je het centrum al zien - we hebben hier dus alle verlichting ontworpen met 12 volt kabels.
We hebben de transformator in de elektrische installatieruimte geplaatst, zodat hij niet in de weg staat.
We hebben alle andere kabels met afgeschermde kabels.
Dit zijn muren van leemstuc.
De ondergrond is hier beton. We hebben 3,5 tot 4 cm kleipleister aangebracht in verschillende lagen.
Dit is klei verrijkt met gefermenteerde koolstof, schaafsel, hennepplanten, dan Zwitserse
steen pijnboomschaafsel en porseleinen keramiek.
Dit creëert zijn eigen microklimaat. We hebben dus geen airconditioning nodig. We hebben hier geen
verwarming nodig omdat het zowel vochtregulerend als warmteregulerend en antistatisch is. Dus het is briljant, ja.
Ulf Wiechel: Dan hebben we hier de nieuwe behandelkamer. We hebben elk werkstation in een
netwerk opgenomen met een eigen internetaansluiting.
Elk werkstation heeft zijn eigen licht.
En we hebben drie of vier jaar geleden geïnvesteerd in Swisscom. We hebben onze eigen
glasvezelkabel laten aanleggen van Grono naar ons pand.
Ulf Wiechel: Dat was ook een zeer grote investering. Maar we moesten af van WLAN. We
moesten af van satellietontvangst voor internet.
We hebben internet nodig, snel internet.
We hebben een internationaal publiek.
En toen besloten we om alle kamers uit te rusten met glasvezelkabel.
Dit zijn dus drie gecertificeerde zero-electrosmog kamers.
Ulf Wiechel: We hebben hier nu een netwerkontkoppelaar, praktisch bij elk bed in deze kamers, en alle
licht- en stroomvoorziening in de kamer is geregeld.
De patiënt wordt dan helemaal niet meer blootgesteld aan lage frequenties.
We hebben dus geen hoge frequenties en geen lage frequenties.
En deze kamers zijn nu ook volledig bedekt met metaalbehang - dat natuurlijk moet worden behangen of
geverfd omdat het gewoon niet mooi is - dat ook geaard is.
Deze kamers hebben volledig afgeschermde gordijnen.
Dit zijn zilveren gordijnen met een zilverdraad erin en ze zijn ook geaard.
Dit biedt dus honderd procent bescherming.
Aan deze kant hebben we - we hebben dit ook in alle andere kamers - want in de kamers die niet honderd procent afgeschermd zijn,
hebben we aan de westkant van het huis een koolstofbehang geplakt, dubbel geplakt, zodat de naden ook overlappen
en omdat de zender, de radiozender uit het westen komt.
En dus is er praktisch altijd een fout.
We onderbreken de receptie en de patiënten worden praktisch niet meer blootgesteld aan elektrosmog in de andere kamers.
Natuurlijk vragen patiënten me altijd: "Hoe kan ik mezelf thuis beschermen?"
Deze kap beschermt me honderd procent.
Dus dan ben ik honderd procent beschermd tijdens mijn regeneratiefase - tijdens de slaap, die
eigenlijk de belangrijkste fase van de dag is.
En dat is ook iets wat je in je koffer kunt stoppen en mee kunt nemen.
Ja, dit zijn onze maatregelen: Glasvezelkabel, WLAN-verbod, mobiel verbod.
Moderator: Geen mobiele telefoons. Ulf Wiechel: Geen mobiele telefoons, precies.
Ja, ik denk dat dat is wat je kunt doen.
Als je bewust bent, dan doe je het gewoon.
Moderator: Hartelijk dank voor deze rondleiding, het was echt spannend en interessant.
Ulf Wiechel: Ja, dank u! Met plezier. Moderator: Dank u!