Swiss Mountain Clinic – Lugar na walang radyasyon para sa mga taong sensitibo sa radyasyon ng cellphone
Narito kami sa Swiss Mountain Clinic.
Matatagpuan ito sa Castaneda, sa Graubünden, malapit sa hangganan ng Italya.
Ang Swiss Mountain Clinic ay isang pandaigdigang sentro ng kahusayan para sa regulatori at causal na medisina.
Pinamamahalaan ito ni Ulf Wiechel at ng kanyang asawa, si Dr. Petra Wiechel.
Ginawa nila ang klinika na hangga't maaari ay walang radyasyon.
Alamin kung ano ang nag-udyok sa kanila at kung anong mga hakbang ang kanilang ipinatupad upang mabawasan ang
radyasyon sa sumusunod na panayam kina Ulf at Petra Wiechel.
Moderator: Oo, maraming salamat sa pagpapahintulot sa amin na bumisita sa inyo at sa pagsagot sa
ilang tanong tungkol sa inyong kawili-wiling proyekto.
Ngunit magsimula tayo mula sa simula.
Marahil maaari mong ipaliwanag sa amin nang maikli: Ano nga ba ang Swiss Mountain Clinic? Ano ang iyong bisyon para rito?
Ano ang layunin at mithiin ng Swiss Mountain Clinic?
Ulf Wiechel: Oo, kung maaari akong sumagot, Stephan.
May 33 taong tradisyon ang Swiss Mountain Clinic sa lokasyong ito, Al Ronc, Castaneda, na aming pinaninindigan.
At ang kahanga-hangang si Adele Duttweiler, asawa ni "Dutti" na nagtatag ng Migros noon – tiyak na alam ng mga Swiss ang kuwento
– ay nagbukas ng pundasyong ito o klinika bilang isang gusali noong 1987, bilang parangal sa kanyang doktor na nagpagaling
sa kanya sa tulong ng mga likas na pamamaraan ng paggagamot.
Iyon ang paraan nila para magpasalamat.
At noong panahong iyon, nag-utos siya na dapat laging magkaroon ang mga mamamayan ng Switzerland ng isang lugar
kung saan ang mga likas na pamamaraan ng paggagamot ay isinasagawa at inilalapat nang tuloy-tuloy.
Kami ni Petra ay nakatuon sa misyong ito.
Wala na kaming anumang pinansyal na pakikitungo sa Migros Foundation.
Kami na ngayon ang ikatlong mga may-ari sa kasaysayan ng gusaling ito mula pa noong 2011 at, gaya ng sinabi ko,
itinakda namin sa aming sarili ang layunin na parangalan ang mga personalidad na lumikha sa lugar na ito.
Iyon ang isang bagay.
Ang isa pang bagay ay, siyempre, iba na ngayon ang panahon kaysa noon, at mas pandaigdig na ang ating pag-iisip ngayon.
Ito ang dahilan kung bakit ang Swiss Mountain Clinic ay naging isang pandaigdigang
sentro para sa regulatori at causal na medisina.
At nararamdaman naming kami ay nakatuon dito sa pamamagitan ng patuloy na pagsasamantala sa mga pagkakataong iniaalok ng
lugar na ito, ng medisina, ng mga praktis ni Petra, at ng mga pagkakataong ibinibigay ng internasyonal na kliyente.
Ngayon ay mayroon na kaming mga pasyente mula sa mahigit pitumpung bansa.
At pumupunta sila rito dahil maraming-maraming natatanging bentahe ang lugar na ito.
At nagmumula lamang ang mga ito sa mga rekomendasyon, mula sa pasyente patungo sa pasyente.
Sa ganitong diwa, walang marketing sa likod nito.
Moderator: Kawili-wili, kawili-wili!
Petra, paano mo nalaman ang mga panganib ng mga mobile phone?
At paano mo nakikita ang mga panganib?
Dr. Petra Wiechel: Kung gagana ka sa batayan na ang sakit ay hindi isang kondisyon, kundi palaging isang
proseso, sisikaping maunawaan kung anong mga proseso ang talagang kinakailangan para ito'y lumitaw.
Kaya, ang kalusugan ay kaugnay sa maraming bagay, kabilang ang pagkakasakit.
At kapag nasa landas na ito ka, hindi kinakailangang mas malawak ang iyong pananaw sa
lahat ng mga sanhi, ngunit mas lumalalim ito.
At siyempre, nakatuon na ang pansin sa lahat ng posibleng mahalaga bilang sanhi ng sakit sa lugar na ito.
At ito ay isang pag-unlad na matagal na kaming abala.
Naranasan na natin ito nang unang lumabas sa merkado ang mga mobile phone noong 1993.
Kaya walang mga cellphone para sa mga bata.
Moderator: Napakaaga mong sumali.
Dr. Petra Wiechel: Oo, walang mobile phone sa kotse, tanging panlabas na antena/hands-free kit lamang.
Mula pa sa simula, napaka-konsistenteng mga kilos ito, na malamang noon din ay naranasan natin bilang nagbibigay-kaalaman
at madaling maunawaan, ngunit malamang noon pa ay napagtanto na rin natin na hindi naman
talaga ginagawa ang mga ito sa ganitong paraan.
At nanatili hanggang ngayon ang kamalayang ito: talagang itinuturing natin ang isang "mobile" bilang
napakahalagang bagay, ngunit para lamang sa mga emerhensiya.
Moderator: Para sa mga emerhensiya, ayos. Oo.
Sige, maaari mo bang ipaliwanag ang mga panganib sa kalusugan mula sa iyong pananaw?
Dr. Petra Wiechel: Oo, kailangan mong tingnan ito nang mas malawak, dahil ngayon ang ating pag-unawa sa karamdaman ay
napakababaw – hindi ako sigurado kung maaari kong sabihin.
Ibig sabihin nito ay hinaharap namin ang antas ng sintomas nang may katumpakan ng elektron mikroskopyo.
Ngunit ang buhay ay nagaganap sa ganap na magkaibang antas.
At ang mga tao mismo ay mga bagay ng pinakadakila, 100% na sariling regulasyon.
Ngayon, ang organismo ng tao ay napapaligiran ng mga patlang.
Ito ang mga kosmikong larangan; may mga elektrikal na larangan, may mga magnetikong larangan, at may magnetikong larangan.
Dapat din nating pahalagahan nang lubos ang mga ito: mga biophoton, liwanag, liwanag ng UV.
Sa totoo lang, hindi talaga posible ang buhay kung wala ang lahat ng ito.
Ang katawan ay patuloy na nasa rezonansiya.
Ibig sabihin nito, kapag tinatanggap natin ang mataas na dalas na radyasyon o ang mga larangang elektromagnetiko na hindi lamang
nilikha ng Wi-Fi kundi pati na rin ng mga teleponong DECT, mga kompyuter, lahat ng elektronikong aparato, mga
baby monitor, at iba pa, ay isang kabuuang enerhiya na likas ding nakakaapekto sa ating mga katawan.
At ngayon, sa elektromagnetikong radyasyon o sa mga kumikibong mataas na dalas, ang pinakamahalaga ay:
"Ang dosis ang gumagawa ng lason," ayon kay Paracelsus.
Ang aking pagtitiis ay tiyak na posible para sa isang bagay o iba pa, kahit sa oras na ito.
At doon nga nakatago ang panganib: hindi natin ito naaamoy, hindi natin ito naririnig, hindi natin ito napapansin.
Hindi rin natin ito napapansin nang napakatagal. Pero may epekto ito sa atin.
Moderator: Binabago tayo nito. Dr. Petra Wiechel: At sa tuwing nararating sa atin ang radyasyon na ito – at siyempre tanong kung
gagamitin ko ang aking cellphone para sa maikling tawag o sa mas mahabang usapan, kung gagamitin
ko ang Wi-Fi buong araw, at iba pa at iba pa...
Tagapamagitan: O may headset man o wala. Dr. Petra Wiechel: Oo, oo! Pagkatapos ay nagdudulot ito ng napakalakas na pagdagsa
ng kaltsyum sa mga selula sa antas ng selula sa ating katawan.
Kapag sobra ang calcium na pumapasok sa katawan, nabubuo ang isang substansiya na tinatawag na
nitric oxide; ito ay isang pisyolohikal na proseso.
Ngunit kung masyadong maraming nitric oxide ang mabubuo dahil sa labis na pagdagsa ng calcium, ang
pinagsamang calcium at nitric oxide ay bumubuo ng superoxide.
Ang superoxide na ito ay nagsasama upang mabuo ang peroxynitrite.
Sinusukat namin iyon. Sinusukat namin ang tinatawag na nitrosative stress na ito.
Ibig sabihin nito, ang maliliit na selula, na parang isang organismo sa sarili nitong karapatan at mayroon tayong
700 trilyon nito, ay ngayon nasa ilalim ng napakalaking presyon mula sa tinatawag na nitrosative at oxidative stress.
Dahil ang huling resulta ay ang peroxynitrite ay isang tunay na agresibong libreng radikal.
Dr. Petra Wiechel: At alam ng karaniwang mamimili na araw-araw na may mataas na antas ng antioxidants, kailangang pigilan ang mga
free radical, dahil isa ito sa mga sanhi ng pagkasira ng katawan, ng mas mabilis na pagtanda, ng metabolismo ng
mga selula at dahil dito hindi na mapapanatili ang metabolismo ng enerhiya ng mga selula.
Kung walang enerhiya, walang pagganap. Kung walang enerhiya, walang buhay.
Ibig sabihin, sa sandaling ang tinatawag na mga istasyon ng enerhiya ng selulang ito ay hindi na makapagbigay ng sapat
na enerhiya – hindi ko alam kung alam mo kung ilan sa mga maliliit na istasyong ito ang meron tayo sa bawat selula?
Moderator: Hindi ko alam, pero maaari mo ba akong sabihan?
Dr. Petra Wiechel: Mga isang libo iyon!
Moderator: Wow, ang dami niyan. Parang maliliit na istasyon ng kuryente sa mga selula.
Dr. Petra Wiechel: Tama, pero sila ang mga makapangyarihang puwersa ng buhay, at ngayon
ay may nakagugulantang na epekto sila rito.
At sa loob ng dalawampung taon, halimbawa, tinanong ko sa sarili ko: Bakit hindi talaga tayo nagkakaroon ng kanser sa puso?
Ang puso ay may 4,000 mitochondria.
Ang babaeng selula ng itlog ay may 30,000 mitochondria.
Kaya ganito ang pamumuhunan ng kalikasan: kanino nito binibigyan ng tiyak na kakayahan para mabuhay?
Kung kukunin mo ang semilya – may buntot ang semilya, kaya mabilis itong makarating kung saan kinakailangan –
ang mga mitochondria ay nasa semilya sa dulo ng buntot.
Ngunit kung nakatago ang kanilang mga cellphone sa kanilang mga bulsa, nasisira ang mga mitochondria sa kanilang tamud, kaya
maraming kabataang lalaki ang infertile, dahil siyempre sila'y mga walang kwentang pato at hindi na sila dumaraan sa
lagusan na ito, hindi man lang sa sariling puwersa at momentum.
Ngunit iyon, siyempre, ang mga bagay na palagi nating sinusukat dito sa klinika ngayon, oo.
At kailangan kong sabihin, nakakabala, sa hanay ng mga kliyenteng ngayon ay natural nang nagsasabi: "Hindi na ako makapagpokus,"
"Kakila-kilabot ang tulog ko," "Nagkaroon ako ng MS (multiple sclerosis)…" Hindi na sila apatnapung taong gulang –
dalawampu't pito pa lang sila! Bata pa! Mga autoimmune na sakit!
Lahat ng ito ay maaari rin nating gawin sa laboratoryo – hindi natin sukat ang radyasyon,
ngunit masusukat natin ang mga kahihinatnan.
Talagang mga klasikong bagay ito, kabilang sa napakarami pang iba.
Iyon ay oxidative stress at nitrosative stress.
Ngunit ito rin ay mga bagay na nagpapasimula ng talamak – o tahimik, gaya ng tawag dito – pamamaga.
Moderator: Ano nga ba ang ibig sabihin niyan?
Dr. Petra Wiechel: Pamamaga, pamamaga!
Ibig sabihin nito ay maaari nating sukatin ang isang napakasensitibong salik na nagsasabi sa atin: Ayos lang
talaga ako, ngunit ipinapahiwatig ng salik na ito na patuloy pang umuunlad ang talamak na pamamaga – nasa loob mo ito.
At ang pamamaga na ito ay, siyempre, responsable rin sa pagkawasak.
Ang bawat talamak na pamamaga ay nagdudulot ng peklat sa mga selula at may mapanirang epekto.
Habang ang matinding pamamaga ay likas na nangangailangan ng agarang paggamot at lubos na makatuwiran.
At ito ay lubos na pinukaw, pinabilis, at pinapagana ng panlabas na pagkakalantad sa elektrosmog na ito.
At sa tingin ko, ang nakikita natin ngayon ay mga pampabilis, dahil lalo nang nagiging bata ang mga tao.
Ang mga klinikal na larawan na dati nating nakikita nang mas huli ay nagiging realidad nang mas maaga.
At siyempre, kung may kontrol tayo sa mga isyung ito pagdating sa imbestigasyon, maaari natin silang impluwensyahan.
Ang ikatlong bagay ay may impluwensya ito sa ating autonomikong sistema ng nerbiyos.
Kino-kontrol tayo nang awtonomo.
Ang tinatawag nating autonomic nervous system ay kumokontrol ng 95% ng ating mga kilos nang hindi natin namamalayan, oo.
Sa tingin ko, ito ang nagpapasigla ng reaksyon sa akin.
Ngunit ang aking di-malay na sistemang nerbiyos ang kumokontrol sa lahat ng mga prosesong
regulatori. At hindi kailanman nagkakamali ang katawan.
Ang katawan ay palaging gumagawa ng kailangan mong gawin.
Magsisilbi ito sa iyo habang buhay ka.
Gayunpaman, hindi niya gagawin ang anumang makasasakit o makakapahina sa iyo ngayon.
Hindi sapat ang katawan lamang.
Ngunit kung ako ay naeeekspos ngayon sa mga kronikong stress na ito, pinapukaw ng stress na ito ang patuloy na
pag-atake sa kanya (ang katawan) at tumutugon siya sa pamamagitan ng sunud-sunod na pagdami ng stress.
Ito ay isang mode na hindi mo namamalayan na nakabukas.
At sa sandaling iyon, bumababa ang kanyang kakayahan sa paggaling dahil hindi rin niya mabibigyan ng enerhiya iyon.
Kaya mahalaga na maunawaan ito.
Dahil ang kawalang-kapayapaan, kaba, mga problema sa konsentrasyon, atbp. ay nagmumula sa
permanenteng modong ito na nabubuhay nang mag-isa.
Sabi nila: "Una ang maling impormasyon."
Ang maling impormasyon ay dahan-dahang humahantong sa maling regulasyon, at sa isang punto ay nagiging pagkasira ng paggana.
Bang! At saka ko napagtanto: "Uy, ano bang nangyayari sa akin, bakit biglang bumibilis ang tibok ng puso ko?" at iba pa.
Oo, at ang ikaapat na aspeto, na labis na nagpapalungkot sa akin at nakakainis, ay ito:
ang epekto nito sa ating sariling resistensya.
Talagang hindi kailanman nagkakamali ang ating katawan.
Inaayos nito ang mga depensa ng immune system at ang lakas nito ayon sa kailangang itama para sa atin araw-araw.
Isinasagawa namin sa klinika na ito ang mga pagsusuri gamit ang mikroskopyo. Tiningnan namin ang dugo.
Nasa amin ang dugo ng pasyenteng ito. Nakita na namin ang mga test subject, bilang X.
At nakita namin na napaka-aktibo ng mga pulang selula ng dugo doon... Moderator: Napakabuhay!
Dr. Petra Wiechel:… Oo, mga tagadala ng oksiheno iyon, napaka-dinamiko sila.
Upang makapasok kahit sa pinakamaliit na kapilarya at magsuplay sa mga selula.
Ang mga puting selula ng dugo ang unang linya ng depensa ng sistemang pang-imyunidad. Kaya't dapat silang unang magamit
at nasa sapat na dami kapag nagkaroon ng impeksyon o pamamaga.
Inayos nila ito, nililinis nila ito. Tinatawag itong "phagocytosis".
Pagkatapos ay tinutunaw nila ang materyal na mikrobiyotiko.
Obserbado rin namin ang dugo na ito sa ilalim ng mikroskopyo at kinuha namin ito mula sa ugat.
At pagkatapos ay inilagay namin ito sa isang silid na may radyasyon ng Wi-Fi sa loob ng isang oras. Animnapung minuto.
At pagkatapos ay muling tiningnan namin sa ilalim ng mikroskopyo ang dugo ng lahat ng mga test subject at ipinadala namin ang
natitirang bahagi ng dugo sa isang laboratoryo, na inaasahang sasabihin sa amin: Ano ang nangyayari sa mga leukocyte
(puting selula ng dugo) pagkatapos ng radyasyon na ito?
At napaka-interesante nito dahil kahit sa mikroskopikong pagtingin ay kitang-kita na tuluyan
na nilang nawala ang kanilang kakayahang yumuko.
Kaya't sila ay nasa kalagayan ng paralisis.
Ibig sabihin nito, sa isang banda, maaaring mabilis nang kumalat ang impeksyon.
Sa kabilang banda, nakakuha kami ng klinikal na makabuluhang ebidensya na halos 90 porsyento ng mga isinumiteng
sampol ay sumailalim sa napakataas na oxidative stress at dahil dito ay natural na tumigil sa paggana.
At iyon ang isang bagay na sinasabi ko: napaka-irresponsable ng paraan ng paghawak natin dito.
Iyon na lang ang kailangan nating pag-ingat ngayon: bawasan hangga't maaari ang mga dosis, patayin
hangga't maaari ang ating mga cellphone, na tayo ay… atbp.
Ibig sabihin: "Apektado tayo nito." Alam namin iyan bilang mga propesyonal sa medisina.
Maaari itong patunayan nang isang daang porsyento. May libu-libong pag-aaral.
Mayroon ding ilang napakatakot na pag-aaral – sabihin nating – na nasa likod na ng pag-unlad ng mga bukol sa mata ngayon.
Kailangan kong sabihin na hindi ko pa kailanman nakita ang ganoong malakas na pag-unlad, lalo na sa mga sakit sa lymphatik.
– Leeg, mga lymph node ... Moderator: Lymphatic, ano ang ibig sabihin noon?
Dr. Petra Wiechel: … Oo, tama: kanser sa mga lymph node; lahat ng ito ay mga sakit na – mga
bukol sa utak, mga bukol sa mata – lumaki lang.
Kaya sa tingin ko ay higit pa sa kinakailangan na harapin natin ngayon ang mga sanhi at huwag maniwala na
malulutas natin ang lahat kahit pa sa mas mahusay na terapiya.
Moderator: Oo, sige. Oo, salamat, salamat, Petra.
Ulf, nagpatupad ka rin ng maraming hakbang upang mabawasan ang radyasyon sa iyong klinika.
Anong mga hakbang ito eksakto, at anong mga hakbang ang pinaplano mo para sa hinaharap?
Ulf Wiechel: Oo, narito na kami mula pa noong 1 Agosto 2008, at noong panahong iyon ay hindi pa gaanong nauunawaan ng populasyon.
Masaya ang mga tao na may mobile phone at nais nila ng satellite reception, UMTS, at maging maaabot anumang oras.
At hindi lang mataas na dalas na radyasyon, kundi pati na rin mababang dalas na radyasyon.
Moderator: Oo, mula sa mga tubo, atbp.
Ulf Wiechel: Kailangan muna naming ayusin ang ilang bagay dito, alamin: Ano ang posible dito, ano ang hindi posible dito?
Pagkatapos, halimbawa, natuklasan namin sa kusina na ginagamit pa rin doon ang mga microwave noong 2008.
Iyon ang unang bagay na inalis namin.
Iyon ang pinakamadaling gawin, basta't alisin mo lang sila.
Hindi ito dapat ibigay, dahil hindi ka nagbibigay ng masama o nakasasamang bagay. Kaya itinapon na ito.
Pagkatapos, nagbago nang kaunti ang panahon.
At pagkatapos ay nagkaroon kami ng pagkakataon na makakuha ng sarili naming fibre optic cable sa pamamagitan ng Swisscom.
Moderator: Hindi ka pa ba nagkaroon ng Wi-Fi?
Ulf Wiechel: May Wi-Fi na kami mula pa sa simula, salamat sa aming mga dating may-ari.
Inalis na lang namin ito mula pa sa simula.
At palagi naming hinihiling sa mga pasyente na huwag gumamit ng mga cellphone.
Ngunit hindi namin ito naipatupad nang tuloy-tuloy sa simula dahil wala pa kaming mabilis na internet.
Mayroon ding mga pasyenteng mas matagal nang narito at kailangan din nila ito.
Ngunit napansin din namin ang isang bagay noong bumisita kami sa Amerika, sa bahay ng isang doktor na kaibigan, kung saan may
karatula sa pinto na nagsasabing: "Walang mobile phone, at kung hindi kayo susunod, hihilingin kong umalis kayo sa bahay."
Iyon ang nagbigay sa akin ng lakas ng loob. Bakit hindi ko rin magawa iyon?
Pagkatapos ay bumalik kami at nagpataw ng pagbabawal sa mga cellphone.
At narito, gumana nga ito.
Nang dumating kami, may mga teleponong DECT, siyempre, na agad naming itinapon.
Lahat ng aming kagamitan sa kompyuter – kaya walang wireless na mouse o wireless na keyboard,
dahil lahat ng ito ay pinagmumulan ng Bluetooth.
Pagkatapos, lahat ng aming mga medikal na aparato ay walang Bluetooth; lahat sila ay may nakapirming koneksyon.
Iyon ang magagawa natin agad!
Pagkatapos, siyempre, mayroon din tayong panlabas na karga.
Kaya, ibig sabihin ay mayroon ding isang transmitter dito sa rehiyon na nagsisilbi sa lahat, isang istasyon.
At saka, siyempre, kailangan nating protektahan ang ating sarili sa pamamagitan ng hindi
pagpapapasok ng radyasyon sa ating mga tahanan.
Tagapamagitan: Tama, oo. Tingnan natin muli ang mga hakbang mamaya.
Moderator: Petra, gusto kitang tanungin: Anong mga pagbabago ang napapansin mo sa mga pasyente kapag pumupunta
sila sa iyo sa isang kapaligirang mababa ang radyasyon?
Dr. Petra Wiechel: Ito ang mga taong kung minsan ay may napakataas na antas ng sensitibidad.
Ito ang mga taong lubos na hindi alam na malaki ang naging paglala ng kanilang mga sintomas dahil
dito, at paulit-ulit nila kaming binibigyan ng puna.
Ngunit ang tunay na kahanga-hanga, at ang lubos kong pinagsisisihan, ay hindi na natin
pinagkakatiwalaan ang katawan na agad na maibalik ang sarili nitong balanse kapag nawala na ang pasanin nito.
At iyon ay isang bagay na lubos din naming nararamdaman sa mga pasyente kapag narito sila.
Ngayon, ayaw kong ipahiwatig na agad na mararamdaman ng lahat na parang nasa sariling bahay sila dito, ngunit kahit
papaano ay nagsisimula na tayo ng isang positibong proseso.
At narito na tayo, nakaupo sa ating magandang restawran.
Mayroon din kaming napaka-organic na kusina dito.
Gluten-free kami. Gumagawa kami nang hindi gumagamit ng gatas ng baka o asukal. Iyon lang!
Hindi lamang ang kapaligirang walang radyo ang nagbibigay sa katawan ng tiyak na kapangyarihang
magpanumbalik, na napakalakas naming napapansin.
Napakahalaga sa isang prosesong nagaganap dito, kahit hindi ko ito namamalayan.
Dahil napakarami na ang hindi ko na nakikita sa pang-araw-araw na buhay.
Ano nga ba ito ngayon, sa totoo lang – palagi itong lahat!
Moderator: Oo, naiintindihan ko. At anong payo ang ibinibigay mo sa mga pasyente kapag umalis sila sa klinika?
Tinutukoy ba natin ang pagkakalantad sa radyasyon sa bahay o sa pang-araw-araw na buhay?
At paano mapoprotektahan ng mga tao ang kanilang sarili mula sa radyasyon?
Dr Petra Wiechel: Ako ang nagpapasya kung saan ako manirahan at kung paano ako mabubuhay.
At ang pagkakalantad sa radyasyon ay maaaring mag-udyok at magpalala ng panloob na pagkasira.
Kaya para sa akin, ibig sabihin nito: saan ako magsisimula sa pagbabawas?
Ibig sabihin nito ay maaari kong gamitin ang libreng network switch para patayin nang tuluyan ang aking Wi-Fi tuwing gabi.
Kaya, mga iyon ang mga bagay na maaari kong i-convert o i-retrofit para sa sarili ko at sabihin sa mahahabang pag-uusap:
Ikaw, mag-uusap tayo sa landline ngayong gabi.
Kaya, patayin mo ang cellphone na ito; ilagay mo ito sa flight mode; huwag mo itong dalhin sa iyong katawan.
Para mailagay ito sa isang kahon; para magamit ko ito kapag kailangan ko. Pero, sa ngalan
ng langit, huwag dito sa bulsa ng aking dibdib!
Pakiusap, sa ngalan ng Diyos, huwag dito sa gilid malapit sa bayag!
At higit sa lahat, hangga't maaari ay kaunti lang.
Natutulog sa ilalim ng canopy sa gabi na may radio mast sa harap ko, o Wi-Fi sa itaas/ibaba.
Tagapamagitan: Maayos. Ngayon, isang huling tanong para sa inyong dalawa upang tapusin:
Ano pa ang nais mong makita para sa hinaharap ng Swiss Mountain Clinic?
Ulf Wiechel: Siyempre, nais naming umunlad nang pang-ekonomiya ang klinika upang magkaroon kami ng matibay na pundasyon,
makapagpatuloy sa pag-unlad ng klinika sa mga susunod na taon, at marahil makakuha pa ng mas malaking pagkilala mula sa mga kumpanya
ng seguro sa kalusugan sa hinaharap – lalo na sa Switzerland.
Dahil alam naman ng mga dayuhang pasyente na kailangan nilang magbayad nang pribado para sa mga serbisyo.
Pagdating sa mga pasyenteng Swiss, madalas akong masaktan sa pagbabasa na hindi kinikilala ang kanilang mga
benepisyo at sinusubukan ng mga tao na huwag magbayad.
Oo, iyon ang magiging layunin ko, o simpleng hangarin ko.
Dr. Petra Wiechel: Oo, nais kong makita itong unti-unting maging isang lugar na hindi lamang para sa mga taong
may sakit, kundi nais kong maging tagapagtanggol nila.
Moderator: Kaya pumupunta rin ba ang mga malulusog na tao?
Dr. Petra Wiechel: Siyempre. Kaya ang ideyang ito ng pagpapanatili ay hindi tahimik na pagdudulas patungo sa isang
bagay bukas, dahil kumikilos lang ako batay sa aking kaalaman at sa aking hindi malay,
at hindi ko man lang napapansin ang panganib.
At ang pag-iingat ay hindi pag-iwas, kundi pag-aalaga. At ang pag-aalaga ay nangangailangan ng kaalaman.
At iyon ang aking pinakamalaking hangarin, dahil ang susunod na henerasyon ay nasa likod na natin, na magpatuloy ang proyekto.
At laging may maliit na puwang sa isang sulok na – sabihin nating – nagbibigay-daan sa iyo na magkaroon ng napaka-direkta at
malapit na ugnayan sa mga pasyenteng ito, upang malaman ng lahat: hindi sila kailanman mga biktima—biktima ng kanilang karamdaman,
biktima ng kanilang panahon, biktima ng kanilang buhay—kundi may kapangyarihan sila anumang oras at anumang
sandali na kumilos at magdulot ng pagbabago. At iyon ang isang bagay na maaari nilang matutunan.
Moderator: Napakaganda! Maraming salamat sa panayam.
Nais namin sa iyo ang lubos na tagumpay sa iyong proyektong Swiss Mountain Clinic; ramdam
mo talaga ang puso mo rito. Maraming salamat.
Ulf Wiechel: Salamat. Dr. Petra Wiechel: Salamat.
Ulf Wiechel: Tingnan natin iyon. Gusto kitang ipakita ng kaunti.
… Moderator: Oo, siyempre! Tingnan natin iyan.
Paglilibot: Ulf Wiechel: Sige. Nasa harap na tayo ngayon ng ating "dead zone cabin," gaya ng palagi kong tawag dito.
At pagkatapos papasok tayo dito.
… Moderator: Ngayon ay mausisa na ako!
Ulf Wiechel: … eksakto! At pagkatapos ay isinasara ko ang pinto. At bago iyon, siyempre, hinihiling ko sa lahat ng pasyente na
patayin ang kanilang mga cellphone nang huli. At kung dala pa nila ito – karamihan ay wala na. Isa sa kanila ay muling tumingin
at napagtanto niyang nahuli siya, kaya iniwan na lang niya ito.
At totoo rin na kapag pumapasok sila rito, mararamdaman mo ang katahimikan ng silid na ito.
Na-deactivate na namin ang lahat ng linya ng kuryente dito.
Kaya 12-volt na linya lang ang mayroon at walang elektrosmog, walang radyasyon.
At pinrotektahan namin ang silid na ito ng metal na wallpaper, tinakpan nang buo ang mga pader at kisame – siyempre kailangang
i-earthing ito – at pagkatapos ay naglagay kami ng carbon wallpaper sa ibabaw. Kaya sa madaling sabi, nakabuo kami
rito ng Faraday cage na maaari nang gamitin ng mga pasyente.
Ito rin ay paalala sa mga pasyente na maaari nilang protektahan ang kanilang sarili, oo!
Gusto naming ipakita sa mga pasyente, ayaw naming sabihing: Itapon mo ang iyong cellphone!
Gusto naming sabihin sa kanya: Gamitin mo ang iyong cellphone kapag kailangan mo ito!
Nasa bagong dinisenyong therapeutic medical area na kami.
At lumawak kami.
Dito makikita mo ang sentral na lugar – gumamit kami ng 12-volt na mga kable para sa lahat ng disenyo ng pag-iilaw dito.
Nasa silid ng instalasyong elektrikal ang transformer upang hindi ito magdulot ng anumang istorbo.
Mayroon kaming mga naka-shield na kable para sa lahat ng iba pang kable.
Ang mga ito ay mga pader na pinahiran ng luwad.
Ang substrate dito ay kongkreto. Naglagay kami ng ilang patong ng luad na palitada na may kapal na 3.5 hanggang 4 cm doon.
Ito ay luwad na pinagyaman ng na-fermentang karbon, mga durog na kahoy, mga halaman ng hemp, mga
durog na Swiss stone pine, at mga seramikang porselana.
Naglilikha ito ng sarili nitong mikroklima. Kaya hindi na natin kailangan ng air conditioning. Hindi na rin natin kailangan
ng pampainit dito dahil kinokontrol nito ang halumigmig at temperatura at ito ay antistatik. Kaya napakagaling nito, oo.
Ulf Wiechel: Narito ang bagong silid-paggamot. Ikinonekta namin ang bawat workstation sa sarili nitong socket ng internet.
Bawat lugar ng trabaho ay may sariling liwanag.
At namuhunan kami kasama ang Swisscom tatlo o apat na taon na ang nakalipas. Nagpa-install kami ng sarili naming
fibre optic cable mula sa Grono hanggang sa aming pasilidad.
Ulf Wiechel: Isa rin itong napakalaking pamumuhunan. Ngunit kinailangan naming lumayo sa Wi-Fi. Kinailangan
naming lumayo sa pagtanggap ng satelayt para sa internet.
Kailangan namin ng internet, mabilis na internet.
Mayroon kaming internasyonal na madla.
Kaya nagpasya kaming lagyan ng mga kable ng fibre optic ang lahat ng silid.
Kaya, ito ang tatlong sertipikadong kuwartong walang elektrosmog.
Ulf Wiechel: Ngayon ay mayroon na kaming network isolator dito, halos sa bawat kama sa mga silid na ito, at ito ang humahawak
sa lahat ng ilaw at sa buong suplay ng kuryente sa silid.
At ang pasyente ay ganap nang malaya mula sa pagkakalantad sa mababang dalas dito.
Kaya, wala tayong mataas na dalas o mababang dalas.
At ang mga kuwartong ito ay ngayon ganap ding natakpan ng metal na wallpaper – na siyempre kailangang takpan ng bagong wallpaper
o pintura dahil hindi ito kaakit-akit – at nakakabit din sa lupa.
Ang mga silid na ito ay may mga kurtinang ganap na pumipigil sa liwanag.
Ito ay mga kurtinang pilak na may sinulid na pilak at nakakabit din sa lupa.
Kaya, talagang nagbibigay iyon ng 100% na proteksyon dito.
Sa pahinang ito, mayroon tayo – tulad ng sa lahat ng iba pang silid – dahil sa mga silid na hindi 100% na protektado, naglagay
kami ng carbon wallpaper sa kanlurang bahagi ng bahay, na may dobleng patong upang mag-overlap ang mga tahi, at dahil ang
transmitter, ang radio transmitter, ay nagmumula sa kanluran.
At dahil dito, halos palaging may istorbo.
Naiistorbo namin ang pagtanggap, at ang mga pasyente sa ibang silid ay nakakaranas din ng
makabuluhang pagbawas sa antas ng polusyong elektromagnetiko.
Natural lang na patuloy akong tinatanong ng mga pasyente, "Paano ko mapoprotektahan ang sarili ko sa bahay?"
Ang canopy na ito ay nagpoprotekta sa akin ng isang daang porsyento.
Kaya, sa panahon ng aking pagre-regenerate – habang natutulog ako, na siya namang
pinakamahalagang yugto ng araw – ako ay 100% protektado.
At iyon din ay isang bagay na maaari mong ilagay sa iyong maleta at dalhin kasama mo.
Oo, ito ang aming mga hakbang: mga kable ng fibre optic, walang Wi-Fi, walang mga mobile phone.
Moderator: Walang mga cellphone. Ulf Wiechel: Walang mga cellphone, eksakto.
Oo, sa tingin ko iyon ang magagawa mo.
Kung ikaw ay mulat, gagawin mo na lang ito.
Moderator: Maraming salamat sa paglilibot na ito, talagang kapanapanabik at kawili-wili ito.
Ulf Wiechel: Oo, salamat! Walang anuman. Moderator: Salamat!