In teenstelling met die bedryf se weelderige advertensieveldtogte en die groen ideologiese dogma's van politici,
bevoordeel e-mobiliteit nie CO2-vermindering, die omgewing of, nog die minste, die gemiddelde motoris nie!
Ons het dit reeds in verskeie programme gedemonstreer.
Die monetêre begunstigdes van e-mobiliteit is:
•Die elektrisiteitsbedryf, omdat prysbepaling gebaseer op die merorde-effek beteken dat hoër elektrisiteitsvraag ook tot
hoër elektrisiteitspryse vir die hele kragstasie-vloot lei.
Meritorde beteken dat wanneer die vraag na elektrisiteit toeneem, die duurder kragstasies die laaste is wat aan
die netwerk gekoppel word en dus die algehele prys bepaal.
• Globale aanlegvervaardigers soos Siemens, ABB, General Electric, ensovoorts, omdat hulle hoë winste genereer
uit die bykomende konstruksie van kragstasies en kraglyne.
• Die motorbedryf, omdat duur elektriese motors verhoogde verkope en winste beteken.
• Die staat, omdat hoër pryse meer belastinginkomste genereer.
Die elektriese motor het 'n aansienlik korter reikwydte as die voorheen so wendbare motor.
As gevolg hiervan en die toenemende moontlikhede vir toesig en beperking, veral in die geval van "outonome" bestuur, verloor
burgers 'n groot deel van hul mobiliteit en selfonderhoudsvermoë.
Hier is die argitekte van magsstrukture die groot wenners.
Maar is burgers reeds daarvan bewus? En voel hulle verantwoordelik om daar 'n einde aan te maak?
Want, soos die Duitse joernalis en skrywer Kurt Tucholsky dit byna 100 jaar gelede so treffend gestel het:
Niks is moeiliker en niks vereis meer karakter as om jouself in oop teenstelling met jou tyd te bevind en hardop te sê: Nee.