Industriaren publizitate dotoreen kanpainek eta politikarien berde ideologia-dogmek kontrakoa dioten arren,
e-mugikortasunak ez du CO2 murrizketari, ingurumeni eta, noski, ibilgailu-erabiltzaile arruntari inolako onurarik ekartzen!
Hau jada hainbat programatan frogatu dugu.
E-mugikortasunaren onuradun monetarioak hauek dira:
• Elektrizitate-industria, merit ordenaren efektuaren arabera prezioak ezartzeak eskaera handiagoak zentral
elektrikoen flota osorako prezio handiagoak ekartzen dituelako.
Merit ordena esan nahi du elektrizitate-eskaera handitzen denean, garestiagoak diren zentral elektrikoak azkenak konektatzen
direla saretara eta, horrela, prezio orokorra nagusitzen dutela.
• Siemens, ABB, General Electric eta antzeko mundu osoko planta-ekoizleek, , zentral elektrikoak eta
linea elektrikoak eraikitzeko lan osagarrietatik irabazi handiak lortzen dituztelako.
• Automobilen industria, prezio altuko auto elektrikoek salmenta eta irabazi handiagoak ekartzen dituztelako.
• Estatuak, prezio altuagoek zerga-sarrera gehiago sortzen dituztelako.
Auto elektrikoak nabarmen tarte laburragoa du aurretik hain maneiagarria zen motor-autoarekin alderatuta.
Hori dela eta, eta zaintza eta murrizketarako aukerak gero eta ugariagoak direlako, batez ere "autonomoa" den
gidatzean, herritarrek beren mugikortasunaren eta autoerantzukizunaren zati handi bat galtzen ari dira.
Hemen, botere-egituren arkitektoak dira irabazle nagusiak.
Baina herritarrek jada honetaz konturatu al dira? Eta hori geldiaraztearen ardura sentitzen al dute?
Izan ere, Alemaniako kazetari eta idazle Kurt Tucholskyk ia 100 urte lehenago hain egoki esan zuenez:
Ez dago ezer zailagorik, eta ez dago ezerk pertsonaia gehiago eskatzen duenik, norberak bere garaiko
joerei irekita aurka egitea eta ozenki esatea: Ez.