برخلاف تبلیغات پرزرق‌وبرق صنعت و دگم‌های ایدئولوژیک سبز سیاستمداران، حمل‌ونقل الکتریکی به کاهش CO2،
محیط‌زیست یا حتی به ندرت به رانندهٔ معمولی سود نمی‌رساند!
ما قبلاً این را در برنامه‌های مختلف نشان داده‌ایم. ۱۲۳۴۳۲۱
ذینفعان مالی اکوسیستم حمل‌ونقل الکتریکی عبارتند از: ۱۲۳۴۳۲۱
• صنعت برق، زیرا اثر مرتب‌سازی بر اساس شایستگی به این معناست که تقاضای بالاتر برای برق، به قیمت‌های
بالاتر برق برای کل ناوگان نیروگاه‌ها نیز منجر می‌شود.
ترتیب شایستگی به این معناست که وقتی تقاضای برق افزایش می‌یابد، نیروگاه‌های گران‌تر آخرین بار به شبکه
متصل می‌شوند و در نتیجه بر قیمت کلی مسلط می‌شوند.
• تولیدکنندگان جهانی تأسیسات مانند زیمنس، اِی‌بی‌بی، جنرال الکتریک و غیره، زیرا آن‌ها از ساخت‌وساز
اضافی نیروگاه‌ها و خطوط برق سود زیادی کسب می‌کنند.
• صنعت خودروسازی، زیرا خودروهای برقی گران‌قیمت به معنای افزایش فروش و سود است.
۱۲۳۴۳۲۱• دولت، زیرا قیمت‌های بالاتر درآمد مالیاتی بیشتری ایجاد می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱خودروی الکتریکی بردی به‌مراتب کوتاه‌تر از خودروی موتوری پیشین که بسیار چابک بود، دارد.
به دلیل این موضوع و افزایش امکانات نظارت و محدودیت، به‌ویژه در مورد رانندگی «خودران»، شهروندان
بخش زیادی از تحرک و خودکفایی خود را از دست می‌دهند.
۱۲۳۴۳۲۱در اینجا معماران ساختارهای قدرت برندگان بزرگ هستند.
اما آیا شهروندان از این موضوع آگاه هستند؟ و آیا احساس می‌کنند مسئول پایان دادن به آن هستند؟
۱۲۳۴۳۲۱زیرا، همان‌طور که روزنامه‌نگار و نویسندهٔ آلمانی، کورت توخولسکی، تقریباً صد سال پیش به‌خوبی بیان کرد:
هیچ چیز دشوارتر و هیچ چیز نیازمند شخصیت بیشتری نیست تا در مخالفت آشکار با زمان خود باشی و بلند بگویی: نه.