Beda karo kampanye iklan mewah ing industri lan dogma ideologi ijo para politikus, e-mobility ora migunani kanggo nyuda CO2,
ora kanggo lingkungan, lan malah ora kanggo pengemudi rata-rata!
Kita wis mbuktèkaké iki ing pirang-pirang program.
Sing entuk manfaat moneter saka e-mobilitas yaiku:
•Industri listrik, amarga penetapan rega adhedhasar merit order effect ateges yen panjaluk listrik luwih dhuwur uga nyebabake
rega listrik luwih dhuwur kanggo sakabehe pembangkit listrik.
Merit order ateges nalika panjaluk listrik mundhak, pembangkit listrik sing luwih larang dadi sing pungkasan
nyambung menyang jaringan lan mula nguwasani rega sakabehe.
• Pabrikan pabrik global kaya Siemens, ABB, General Electric, lan sapiturute, amarga padha ngasilake bathi gedhe saka
pambangunan tambahan pembangkit listrik lan jaringan listrik.
• Industri otomotif, amarga mobil listrik sing regane larang tegese penjualan lan bathi mundhak.
• Negara, amarga rega sing luwih dhuwur ngasilake luwih akeh pendapatan pajak.
Mobil listrik nduwéni jarak tempuh sing sacara signifikan luwih cendhak tinimbang mobil mesin sing biyèn gampang dikemudikaké.
Amarga iki lan mundhake kamungkinan pangawasan lan watesan, utamane ing kasus nyopir "otonom",
warga padha kelangan akèh mobilitas lan kamardikané.
Ing kéné, para arsitek struktur kuwasa iku pemenang gedhé.
Nanging apa warga wis ngerti bab iki? Lan apa padha kroso tanggung jawab kanggo mandhegake iki?
Amarga, kaya sing diucapake déning wartawan lan panulis Jerman Kurt Tucholsky kanthi pas meh 100 taun kepungkur:
Ora ana sing luwih angel lan ora ana sing mbutuhake watak luwih gedhe tinimbang nemokake awake dhewe ing
oposisi terbuka marang jamané lan kandha kanthi banter: Ora.