Спротивно на раскошните рекламни кампањи на индустријата и зелените идеолошки догми на политичарите, е-мобилноста
не придонесува за намалување на CO2, за заштита на животната средина, ниту пак, најмалку, за просечниот возач!
Веќе го демонстриравме ова во различни програми.
Монетарните корисници на е-мобилноста се:
•Електроенергетската индустрија, бидејќи ценообразувањето засновано на ефектот на рангирање по мерито значи дека повисоката
побарувачка за електрична енергија исто така резултира со повисоки цени на електричната енергија за целиот парк на електрани.
Рангирањето по мерито значи дека кога побарувачката за електрична енергија се зголемува, поскапите електрани се приклучуваат
на мрежата последни и со тоа ја одредуваат вкупната цена.
• Глобални производители на постројки како Siemens, ABB, General Electric и др., бидејќи генерираат високи профити од
дополнителната изградба на електрани и електрични далноводи.
• Автомобилската индустрија, бидејќи скапите електрични автомобили значат зголемена продажба и профит.
• Државата, бидејќи повисоките цени генерираат поголеми даночни приходи.
Електричниот автомобил има значително пократок домет од конвенционалниот автомобил, кој досега беше толку маневрибилен.
Поради ова и поради сè поголемите можности за надзор и ограничување, особено во случајот со "автономно" возење,
граѓаните губат голем дел од својата мобилност и самостојност.
Тука, архитектите на моќните структури се големите победници.
Но дали граѓаните веќе се свесни за ова? И дали се чувствуваат одговорни да стават крај на тоа?
Зашто, како што германскиот новинар и писател Курт Тухолски толку прецизно кажа пред скоро 100 години:
Ништо не е потешко и ништо не бара повеќе карактер отколку да се најдеш во отворена
спротивност со своето време и гласно да кажеш: Не.