Εισαγωγή Καλησπέρα, ονομάζομαι Paul Schreyer, είμαι ανεξάρτητος
δημοσιογράφος, συγγραφέας και συνεκδότης του περιοδικού Multipolar
και θα ήθελα να μιλήσω σήμερα για
ένα επίκαιρο θέμα, την πανδημία Corona.
Ο τίτλος της διάλεξης είναι: Pandemic Planning Games - Preparing for a New Era?
Ωστόσο, δεν θέλω να μιλήσω για την τρέχουσα κατάσταση, για την
τρέχουσα κρίση της Corona, αλλά για το τι συνέβη πριν.
Και πολλά ενδιαφέροντα πράγματα συνέβησαν εκεί.
Λέξη-κλειδί: Παιχνίδια σχεδιασμού πανδημίας.
Η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα, δηλαδή ο φόβος ενός ιού
και, με βάση αυτόν, οι πολύ αυστηροί περιορισμοί της ελευθερίας:
αυτή ακριβώς η κατάσταση έχει δοκιμαστεί πολύ συχνά και πολύ
εντατικά σε διάφορα παιχνίδια προσομοίωσης τα τελευταία χρόνια.
Αυτό δεν είναι εικασία, είναι καλά
τεκμηριωμένο και θα ήθελα να παρουσιάσω
τα στοιχεία εδώ σήμερα.
Ναι, το δεύτερο μέρος του τίτλου: Προετοιμασία για μια νέα εποχή;
Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι μια νέα εποχή, μια νέα εποχή αρχίζει
τώρα με αυτή την κρίση και ότι αυτή δεν είναι μια καλή εποχή.
Μια εποχή στην οποία η δημοκρατία διαλύεται, στην οποία οι ελευθερίες διαλύονται, πλήττονται, καταστρέφονται.
Θα ήθελα να συνεισφέρω σε αυτό με αυτή τη διάλεξη και να βοηθήσω
να διευρυνθεί ίσως λίγο η οπτική και να αποκτήσουμε μια πιο ιστορική προοπτική.
Θα πω λίγα λόγια για τον πίνακα περιεχομένων, για τον οποίο θέλω να μιλήσω σήμερα.
Έτσι, θα ξεκινήσω από τη δεκαετία του 1990 με τον πόλεμο κατά
της τρομοκρατίας, στη συνέχεια θα παρουσιάσω διάφορα παιχνίδια προσομοίωσης, στη συνέχεια θα
έρθω στο σενάριο Lock Step, ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο από το 2010,
στη συνέχεια θα παρουσιάσω και πάλι κάποια πιο πρόσφατα παιχνίδια προσομοίωσης που
έλαβαν χώρα κατά την περίοδο της προεδρίας Τραμπ, και στη συνέχεια θα
έρθω στο τελευταίο σημείο - τι συνέβη στα χρηματιστήρια τον Σεπτέμβριο. 2019.
Από τη δική μου άποψη, αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο, ένα πολύ σημαντικό σημείο,
το οποίο δεν έχω ακόμη συμπεριλάβει στο βιβλίο που έχω γράψει για το θέμα αυτό.
Δηλαδή, για όσους έχουν ήδη διαβάσει το βιβλίο μου - αυτό το σημείο
μπορεί να περιέχει πληροφορίες που μπορεί να είναι και γι' αυτούς νέες.
Ναι, μια νέα εποχή αρχίζει!
Ποια εποχή έφτασε στο τέλος
της, σε ποια εποχή αναπολούμε;
Πρόκειται, φυσικά, για την εποχή του Ψυχρού
Πολέμου, ο οποίος έληξε το 1990.
Ποια ήταν αυτή η ηλικία;
Για να σας το υπενθυμίσω και πάλι εν συντομία:
Ήταν, φυσικά, η αντιπαράθεση δύο μεγάλων μπλοκ δυνάμεων.
Η Σοβιετική Ένωση από τη μία πλευρά, οι ΗΠΑ από την άλλη και γενικότερα: Η
Δύση από τη μία πλευρά και η Ανατολή βρίσκονταν αντιμέτωπες και οι δύο ήταν εξαιρετικά
εξοπλισμένες με πυρηνικά όπλα και οι δύο απειλούσαν η μία την άλλη με ολοκληρωτικό αφανισμό.
Αυτή ήταν η παγκόσμια κατάσταση από το 1945 έως το 1990.
Ήταν μια κατάσταση που χαρακτηριζόταν από
μεγάλο φόβο, μεγάλη ανασφάλεια, μεγάλη καταπίεση.
Πολλοί άνθρωποι φοβόντουσαν ότι θα μπορούσε να ξεσπάσει
πυρηνικός πόλεμος - αυτό ήταν πολύ πραγματικό.
Η ανθρωπότητα βρέθηκε αρκετές φορές στα πρόθυρα ενός
πυρηνικού πολέμου, το 1962 στην κρίση των πυραύλων.
Στη δεκαετία του 1980, επίσης, υπήρξε μια άλλη πολύ επικίνδυνη
κατάσταση, όπου μόνο με πολύ μεγάλη τύχη μπορούσε να αποφευχθεί
ένας τέτοιος πυρηνικός πόλεμος ή, από τύχη, να μην ξεσπάσει.
Έτσι πρέπει να ειπωθεί σήμερα.
Έτσι, βασικά, αν το εντάξετε στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, ο Ψυχρός Πόλεμος
ήταν μια πολύ τρελή εποχή. Η απειλή τόσο μαζική και τόσο υπαρξιακή!
Η περίοδος αυτή έληξε το 1990, με σύμβολο την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Ένας μεγάλος αναστεναγμός ανακούφισης έγινε αισθητός σε όλο τον κόσμο.
Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε.
Υπήρξαν η γκλάσνοστ και η περεστρόικα.
Αυτό άρχισε ήδη από τη δεκαετία του 1980, στο δεύτερο
μισό της δεκαετίας του 1980, όταν ξεκίνησαν οι μεταρρυθμίσεις στο
ανατολικό μπλοκ και δόθηκε μεγαλύτερη ελευθερία στους ανθρώπους εκεί.
Και αυτό το αίσθημα της μεγαλύτερης ελευθερίας, αυτό το αίσθημα της ανακούφισης, ότι
ένας φόβος έπαψε να υπάρχει, ότι μια πίεση έφυγε από τους ανθρώπους, αυτό
ήταν βασικά η στάση ζωής από το 1990 και μετά, διεθνώς.
Όχι παντού στον κόσμο, φυσικά, αλλά σε πολλά μέρη, ιδίως στο ανατολικό
μπλοκ, αλλά και στον κόσμο συνολικά. Θα μπορούσες να το πεις αυτό.
Αλλά αυτή η εποχή δεν έφερε μόνο χαρά παντού.
Υπήρχαν επίσης ομάδες, ομάδες με επιρροή, που είχαν προβλήματα με αυτό.
Για παράδειγμα, ο στρατός και ολόκληρο το αμυντικό σύμπλεγμα, διότι
γι' αυτούς, φυσικά, ο εχθρός ξέφυγε σε αυτή την κατάσταση.
Δεν είχαν πλέον εχθρό.
Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε και πώς
θα μπορούσε κανείς τώρα να δικαιολογήσει
τη διατήρηση τόσο τεράστιων στρατιωτικών δαπανών;
Εδώ στην εικόνα ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το κατ' εξοχήν σύμβολο του
κράτους ασφαλείας, του στρατιωτικού μηχανισμού, της άσκησης εξουσίας παντού στον κόσμο.
Αυτά τα οπλικά συστήματα είναι απαραίτητα για την άσκηση εξουσίας σε όλο τον κόσμο.
Πώς θα μπορούσε αυτό να δικαιολογηθεί από εκεί και πέρα;
Βρήκα ένα ωραίο απόσπασμα από αυτήν ακριβώς την εποχή, δηλαδή
από το 1991, από τον Κόλιν Πάουελ, ο οποίος ήταν
ο κορυφαίος στρατιωτικός αξιωματικός στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή και
επομένως και ο κορυφαίος στρατιωτικός σύμβουλος του Προέδρου.
Αργότερα έγινε υπουργός Εξωτερικών.
Και είπε σε μια συνέντευξη σε εφημερίδα
το 1991, λίγο σαρκαστικά, αλλά ήδη σοβαρά:
Μου τελειώνουν οι διάβολοι, μου τελειώνουν οι κακοποιοί, μου μένουν ο Κάστρο και ο Κιμ Ιλ Σουνγκ.
Ο Κάστρο ήταν τότε πρόεδρος της Κούβας και ο Κιμ Ιλ Σουνγκ πρόεδρος της Βόρειας Κορέας.
Έτσι, μερικά από τα ελάχιστα εναπομείναντα κομμουνιστικά κράτη
στον κόσμο, αλλά φυσικά δεν θα μπορούσαν να
χρησιμεύσουν σοβαρά ως εχθροί για τις ΗΠΑ.
Οι χώρες αυτές ήταν πολύ ασήμαντες και στρατιωτικά πολύ αδύναμες για κάτι τέτοιο.
Πώς μπορούν λοιπόν οι ΗΠΑ να λένε στα σοβαρά μετά το 1990 ότι χρειαζόμαστε ισχυρό στρατό;
Πώς πρέπει να το κάνουν αυτό;
Και ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, ακριβώς με αυτή την αμφισβήτηση,
ξεκίνησε ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας τη δεκαετία του 1990.
Υπήρξε πραγματικά μια αλλαγή εποχής, η οποία συμβολίζεται επίσης από την άποψη του
προσωπικού με τη μετάβαση από τον Πρόεδρο Μπους, τον πρεσβύτερο, στον Πρόεδρο Κλίντον.
(ΕΙΚΟΝΑ)
Ο Μπους - που εικονίζεται εδώ αριστερά - είναι ακόμα εκπρόσωπος του Ψυχρού Πολέμου, ένας πραγματικός ψυχρός πολεμιστής που ήταν ακόμα επικεφαλής
της CIA τη δεκαετία του 1970 - και αυτή η μετάβαση από τον Μπους στον Κλίντον έχει επίσης δώσει πολλές ελπίδες.
Οπότε η Κλίντον ήταν μια ελπίδα. Δεν τον θεωρούσαν γεράκι, καθόλου.
Θεωρούνταν ένα σύγχρονο, κοσμοπολίτικο άτομο.
Ορκίστηκε τον Ιανουάριο του 1993 και μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα
σημειώθηκε μια πολύ μεγάλη τρομοκρατική επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Εκείνη την εποχή, οι Δίδυμοι Πύργοι ήταν ακόμα όρθιοι.
Αυτή είναι η εποχή πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, και αυτή η βομβιστική επίθεση στο υπόγειο πάρκινγκ του
Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου - (ΕΙΚΟΝΑ) εδώ μια εικόνα από τον Φεβρουάριο του 1993 - ήταν αρκετά μαζική.
Εκείνη την εποχή, η μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία των ΗΠΑ!
700 τραυματίες, οπότε ο υπόγειος χώρος στάθμευσης καταστράφηκε ολοσχερώς.
Η πρόθεση ήταν να γκρεμιστούν οι πύργοι,
κάτι που τελικά πέτυχε μόνο το 2001.
Αυτοί που βρίσκονται πίσω από αυτή την επίθεση, αυτή τη βομβιστική επίθεση, λέγεται ότι ήταν ισλαμιστές.
Αμέσως μετά, το επόμενο έτος, ο Κλίντον δημοσίευσε μια στρατηγική εθνικής ασφάλειας.
Αυτό δεν είναι και τόσο ασυνήθιστο αρχικά, αυτό είναι βασικά αυτό που κάνει σχεδόν κάθε πρόεδρος,
και έδωσε την κατευθυντήρια γραμμή του για το πού θέλει να θέσει τις προτεραιότητές του.
Θέλω να σας δώσω ένα σύντομο απόσπασμα από αυτό γιατί είναι ενδιαφέρον.
Η κ. Κλίντον δήλωσε: Ο Ψυχρός Πόλεμος μπορεί να έχει τελειώσει, αλλά
η ανάγκη για αμερικανική ηγεσία στο εξωτερικό παραμένει τόσο ισχυρή όσο ποτέ.
Είναι μέλημά μου να δημιουργήσω μια νέα δημόσια συναίνεση
για να διατηρήσουμε την ενεργό συμμετοχή μας στο εξωτερικό.
Αυτό είναι λίγο προπονητική ορολογία.
Μπορούμε λοιπόν να γνωρίζουμε το εξής - ενεργός εμπλοκή στο εξωτερικό δεν σημαίνει τίποτα άλλο από στρατιωτικές αποστολές ή πολέμους στο εξωτερικό.
Αυτή είναι απλώς μια ωραία λέξη γι' αυτό.
Αλλά το ενδιαφέρον σημείο είναι ότι ο Κλίντον λέει εδώ ότι πρέπει να
δημιουργήσουμε μια συναίνεση, ή θα ήθελε να δημιουργήσει μια δημόσια συναίνεση, ότι μπορούμε
να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε τον στρατό μας σε όλο τον κόσμο.
Δηλαδή, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια συναίνεση.
Εκείνη την εποχή, όπως είπα, υπήρχαν μεγάλες συζητήσεις.
Ο κόσμος είπε: Θέλουμε ένα μέρισμα ειρήνης τώρα! Αυτό ήταν το σύνθημα.
Θέλουμε όλα αυτά τα χρήματα, που έχουν ρέει στους εξοπλισμούς εδώ
και δεκαετίες - θα πρέπει τώρα να ρέουν σε εμάς!
Θέλουμε να οικοδομήσουμε τη δική μας οικονομία, η κοινωνία μας πρέπει
να ωφεληθεί και αυτός ο αμυντικός προϋπολογισμός πρέπει να μειωθεί.
Και στη δεκαετία του '90 περιορίστηκε επίσης, επειδή η πίεση του κοινού ήταν τόσο μεγάλη.
Αυτό ήταν το 94.
Τώρα ερχόμαστε στο επόμενο έτος 1995.
Τον Μάρτιο του 95 - (ΕΙΚΟΝΑ)
αυτή είναι μια φωτογραφία του Τζο Μπάιντεν - ο οποίος είναι τώρα πρόεδρος των ΗΠΑ.
Εκείνη την εποχή, είχε ήδη μια σημαντική λειτουργία.
Πριν από 25 χρόνια, ήταν πρόεδρος της δικαστικής επιτροπής της Γερουσίας.
Και εισήγαγε ένα νομοσχέδιο εδώ - αυτή είναι η ηχογράφηση - στη Γερουσία.
Ο νόμος αυτός είχε σκοπό να δώσει περισσότερες εξουσίες στον πρόεδρο σε
περίπτωση μεγάλης τρομοκρατικής επίθεσης και να δώσει περισσότερες εξουσίες στην κυβέρνηση γενικά.
Ο νόμος αυτός συνάντησε τότε πολύ ισχυρή αντίσταση.
Αν κοιτάξετε τα αρχεία του Τύπου κατά τη
διάρκεια εκείνης της περιόδου - το έκανα, πώς
συζητήθηκε τότε - θα δείτε ότι αρκετά ισχυρές
ομάδες πολιτικών δικαιωμάτων πήγαν αμέσως στα οδοφράγματα και
είπαν: Αυτό πάει πολύ μακριά.
Δεν θέλουμε ειδικές εξουσίες για τον πρόεδρο, για την κυβέρνηση.
Όλα αυτά υποτίθεται ότι ελέγχονται δημοκρατικά.
Δεν θέλουμε αυτόν τον νόμο!
Μεγάλη αντίσταση!
Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Απρίλιο του '95, σημειώθηκε άλλη μια μεγάλη τρομοκρατική
επίθεση στο κυβερνητικό κτίριο στην Οκλαχόμα, και αυτή η επίθεση ήταν επίσης
εκείνη την εποχή - όλα αυτά πριν από την 11η Σεπτεμβρίου -
η μεγαλύτερη και πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία των ΗΠΑ.
Από την επίθεση αυτή σκοτώθηκαν 170 άνθρωποι, τραυματίστηκαν περίπου 1.000
... (ΕΙΚΟΝΑ) Όπως μπορείτε να δείτε, η ζημιά είναι τεράστια!
Ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο με δύο τόνους εκρηκτικών, γιγαντιαίες
ζημιές - και η προσοχή της κοινής γνώμης
στο θέμα της τρομοκρατίας αυξήθηκε με αυτή την
επίθεση και παρέμεινε εκεί για πάρα πολύ καιρό.
Αυτή η επίθεση στο κτίριο της Οκλαχόμα ήταν πραγματικά ένα ορόσημο, ένα σημείο καμπής,
μια πολύ αποφασιστική στιγμή για το θέμα της τρομοκρατίας, του κινδύνου μέσω της τρομοκρατίας,
που πρέπει να ληφθεί εντελώς διαφορετικά, πολύ πιο σοβαρά, να γίνει αντιληπτό εντελώς διαφορετικά.
Ναι, τότε, σε αυτό το κύμα, θα έλεγα, σε αυτό το κύμα
της τρομοκρατικής απειλής, το κλίμα είχε διαμορφωθεί, θα μπορούσαμε να πούμε.
(ΕΙΚΟΝΑ) Πρόκειται για ένα άρθρο εφημερίδας του 1997.
Αλλά δεν γράφεται από δημοσιογράφους.
Είναι γραμμένο από πολιτικούς, συγκεκριμένα από τον πρώην διευθυντή της CIA James Woolsey και έναν πολύ υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Πενταγώνου.
Ο τίτλος του άρθρου είναι: Πώς να υπερασπιστείτε τον εχθρό στις σκιές.
Η πρώτη πρόταση του άρθρου αναφέρεται άμεσα
στις μεγάλες επιθέσεις που μόλις ανέφερα.
Λένε ότι η καταστροφή του κυβερνητικού κτιρίου στην Οκλαχόμα Σίτι και η βομβιστική επίθεση
στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στη Νέα Υόρκη συγκλόνισαν την Αμερική, συγκλόνισαν τους Αμερικανούς.
Αλλά - και εδώ έρχεται το σημαντικότερο σημείο - αυτές οι τραγωδίες θα ήταν
πολύ χειρότερες αν είχαν χρησιμοποιηθεί πυρηνικά, βιολογικά ή χημικά όπλα κατά τη διαδικασία!
Στη συνέχεια του άρθρου, οι συγγραφείς αναφέρουν ότι ο κίνδυνος να
βρεθούν χημικά και βιολογικά όπλα στα χέρια τρομοκρατών θα ήταν πολύ
πραγματικός, θα ήταν ένας πολύ μεγάλος κίνδυνος και ότι θα έπρεπε
να καταβληθούν πολύ μεγάλες προσπάθειες για να προφυλαχθούμε από αυτόν.
Αυτό το άρθρο είναι μόνο ένα παράδειγμα από αυτή την εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έχουν δημοσιευθεί πολλά με αυτόν τον τρόπο, προς αυτήν την κατεύθυνση.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα άλλο παράδειγμα, επίσης από την ίδια χρονιά.
Ο τότε υπουργός Άμυνας William Cohen δήλωσε σε συνέντευξη
Τύπου, στην κορυφή της ατζέντας: Τα χημικά και βιολογικά
όπλα είναι ένα πιθανό συστατικό του μελλοντικού πολέμου! υποστήριξε.
Με αυτόν τον ισχυρισμό, δικαιολογεί την αύξηση του αμυντικού
προϋπολογισμού κατά ένα δισεκατομμύριο δολάρια την επόμενη πενταετία.
Βλέπετε, λοιπόν, ότι από την αρχή επρόκειτο για πολλά χρήματα,
για πολύ μεγάλους προϋπολογισμούς, οι οποίοι δικαιολογούνταν από αυτό.
Ο Γουίλιαμ Κοέν έκανε επίσης μια αξιοσημείωτη εμφάνιση στον Τύπο
φέτος, μπορεί να ειπωθεί. Έχει εμφανιστεί στην πρωινή τηλεόραση.
Έτσι, όχι τώρα κατά κάποιο τρόπο στη σκηνή του Πενταγώνου, αλλά σε ένα
πρόγραμμα όπου στην πραγματικότητα δεν έρχεστε τόσο πολύ αντιμέτωποι με την πολιτική.
Κάθισε εκεί στην τηλεόραση του πρωινού και κράτησε ένα πακέτο ζάχαρης στην κάμερα
και είπε: Αν ο Σαντάμ Χουσεΐν ψέκαζε αυτή την ποσότητα -δηλαδή την ποσότητα
που περιέχει αυτό το πακέτο ζάχαρης- άνθρακα, δηλαδή άνθρακα, πάνω από μια πόλη
όπως η Ουάσιγκτον, τουλάχιστον οι μισοί κάτοικοι θα ήταν νεκροί.
Μια ανάσα μόνο και θα πεθάνουν πιθανότατα σε πέντε ημέρες.
Οι παρουσιαστές της πρωινής τηλεόρασης έμειναν άφωνοι και αυτό το τηλεοπτικό ρεπορτάζ
προκάλεσε μεγάλο κύμα στον Τύπο, επειδή ήταν τόσο δραστικό, αυτό το παράδειγμα.
Είναι απολύτως σαφές ότι η δήλωση αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά ως κινδυνολογία.
Αυτό είναι απροκάλυπτη κινδυνολογία.
Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ζωή τους βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο.
Ναι, αυτό ήταν το κλίμα που δημιουργήθηκε όλο και
περισσότερο στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90.
Αυτή είναι η μία πλευρά - η
απειλή ενός νέου κινδύνου εξηγείται, συζητείται.
Από την άλλη πλευρά, ακριβώς αυτός ο κίνδυνος,
αυτά τα όπλα, κατασκευάζονται την ίδια στιγμή.
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον.
Ούτε εγώ το ήξερα αυτό πριν, αλλά το ανακάλυψα μόνο κατά τη διάρκεια της έρευνας εδώ.
Το 1997, διάφορα πολύ αμφιλεγόμενα σχέδια όπλων προχώρησαν στις ΗΠΑ.
Η CIA είχε ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν Clear Vision. Εκεί αναπτύχθηκε μια βακτηριακή βόμβα.
Η DIA, η οποία είναι η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών του Πενταγώνου, είχε ένα σχέδιο Jefferson.
Μια γενετικά τροποποιημένη παραλλαγή άνθρακα αναπτύχθηκε ως βιολογικό όπλο.
Και αυτή η έρευνα έγινε εντελώς μυστικά.
Δεν υπήρχε κανένας κοινοβουλευτικός έλεγχος ή οτιδήποτε άλλο. Κανείς δεν το ήξερε αυτό εκείνη την εποχή!
Αυτό έγινε γνωστό σε άρθρο των New York Times τον Σεπτέμβριο του 2001.
Το Πεντάγωνο συγκάλεσε στη συνέχεια συνέντευξη Τύπου και
εξήγησε ότι επρόκειτο για καθαρά αμυντική έρευνα.
Αυτό είναι, φυσικά, ανοησία - αν κατασκευάσετε ένα βιολογικό όπλο, αυτό δεν είναι αμυντική έρευνα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αυτός ο άνθρωπος πήρε επίσης βάρος: ο συνταγματάρχης Robert Kadlec, ειδικός στα βιολογικά όπλα.
Ήταν ο επιθεωρητής βιολογικών όπλων των ΗΠΑ στο Ιράκ κατά τη διάρκεια του πολέμου στο
Ιράκ το 1991 και ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες βιολογικών όπλων, όπως είπα, στις ΗΠΑ.
Σε ένα έγγραφο στρατηγικής, σε ένα εσωτερικό έγγραφο στρατηγικής του Πενταγώνου, έγραψε για
το θέμα αυτό το 1998 - αυτό είναι ένα πολύ αξιοσημείωτο απόσπασμα, στο
οποίο μου επέστησε την προσοχή ο συνάδελφος Dirk Pohlmann, το οποίο είναι πραγματικά
πολύ σημαντικό και το οποίο θα διαβάσω τώρα εν συντομία.
Εάν τα βιολογικά όπλα χρησιμοποιηθούν υπό την
κάλυψη μιας χωρικά περιορισμένης ή φυσικής επιδημίας,
η χρήση τους μπορεί να αρνηθεί αξιόπιστα.
(...) Η δυνατότητα πρόκλησης σοβαρών οικονομικών ζημιών
και επακόλουθης πολιτικής αστάθειας, σε συνδυασμό με
τη δυνατότητα αξιόπιστης άρνησης χρήσης, υπερβαίνει τις
δυνατότητες οποιουδήποτε άλλου γνωστού όπλου.
Αυτό είναι το 98.
Και το πλαίσιο στο οποίο γράφονται αυτές οι προτάσεις, στην εφημερίδα, είναι ότι ο Robert Kadlec προειδοποιεί
ότι οι εχθροί των ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τέτοια όπλα. Ακριβώς σε ένα τέτοιο πλαίσιο.
Αλλά αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το έγγραφο, παρατηρεί ότι η διατύπωση ότι
μπορεί κανείς να αρνηθεί αξιόπιστα τη χρήση του εμφανίζεται ξανά και ξανά
σε διάφορα σημεία - και αυτό επίσης κάνει κάποιον λίγο οξυδερκή.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ιδρύθηκε ένα ίδρυμα που
εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον τομέα αυτό μέχρι σήμερα.
Τώρα ονομάζεται Κέντρο για την Ασφάλεια της
Υγείας και εδρεύει στο Πανεπιστήμιο John Hopkins.
Μπορεί να έχετε ξανακούσει το όνομα.
Στο πλαίσιο της κρίσης της Κορόνα, το ίδρυμα αυτό διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, διότι όλα
τα στοιχεία της Κορόνα, από την αρχή μέχρι την άνοιξη του 2020, παρουσιάζονται εκεί
συγκεντρωμένα σε ένα ταμπλό και χρησιμοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο.
Το ινστιτούτο αυτό ιδρύθηκε το 1998.
Εκείνη την εποχή, ονομαζόταν ακόμη Κέντρο Στρατηγικών Πολιτικής Βιολογικής Άμυνας.
Έτσι, αυτό είχε ακόμα μια στρατιωτική προφορά.
Αργότερα, η έμφαση δίνεται περισσότερο στην υγεία στην εξωτερική παρουσίαση.
Αλλά στην πραγματικότητα επρόκειτο για το ίδιο πράγμα.
Το κέντρο αυτό έχει διοργανώσει μερικά πολύ σημαντικά και απαραίτητα παιχνίδια προσομοίωσης για το θέμα αυτό.
ασκήσεις, ασκήσεις καταστροφής, τις οποίες θα ήθελα να αναλύσω λίγο πιο λεπτομερώς παρακάτω.
Αυτό πήγε μακριά 1999.
Έτσι, το Ινστιτούτο υπάρχει μόλις ένα χρόνο, και ιδρύθηκε με
χρήματα από ένα πλούσιο ίδρυμα δισεκατομμυριούχων, το Ίδρυμα Sloan, το
οποίο είναι χρήματα του πρώην επικεφαλής της εταιρείας General Motors.
Έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό, αλλά οι
διαχειριστές του ιδρύματός του έχουν ρίξει πολλά, πολλά
εκατομμύρια σε αυτή την παιδική χαρά της Bioterra.
Υπήρξε ένα πρώτο συνέδριο το 1999.
Αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο γεγονός.
Πολλές εκατοντάδες συμμετέχοντες από δέκα χώρες συναντήθηκαν στο Άρλινγκτον, λίγο
έξω από την πρωτεύουσα, για ένα εθνικό συμπόσιο σχετικά με
τη δημόσια υγεία και την αντιμετώπιση της βιοτρομοκρατίας.
Πώς το αντιμετωπίζετε όταν γίνεται μια
επίθεση κάπου, τι μπορείτε να κάνετε,
πώς πρέπει να συντονιστούμε;
Στο πλαίσιο αυτού του συνεδρίου, αυτό είναι εδώ
Φεβρουάριος 99 (PICTURE/PLAQUE) - εδώ είναι επίσης και
πάλι ο διοργανωτής Johns Hopkins Center for Civilian
Biodefense Studies σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας
και διάφορες επιστημονικές ενώσεις.
Αυτό το μεγάλο συνέδριο ήταν επίσης η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε μια τέτοια άσκηση.
Μια άσκηση στην οποία δοκιμάστηκε ότι τρομοκράτες εξαπλώνουν έναν
παθογόνο παράγοντα ευλογιάς στις ΗΠΑ και ξεσπά μια επιδημία
ευλογιάς στις ΗΠΑ με πολλά θύματα - και πώς
μπορεί κανείς να αντιδράσει σε αυτό.
Πρέπει να φανταστείτε το παιχνίδι προσομοίωσης ως εξής:
Οι άνθρωποι κάθονται γύρω από το τραπέζι της διάσκεψης για μερικές ώρες και παίζουν ρόλους.
Παίζουν διαφορετικές κρατικές λειτουργίες και στη συνέχεια συνομιλούν μεταξύ τους,
όπως ακριβώς θα έπρεπε να συνομιλούν μεταξύ τους στην κρίση.
Πώς θα πραγματοποιήσουν στη συνέχεια μια τηλεδιάσκεψη
στην πραγματικότητα για να συντονίσουν τις απαντήσεις.
Αυτό το είδος της διάσκεψης παίζεται στη συνέχεια
- ποιος λέει τι, ποιος πρέπει να αποφασίσει
τι, πού προκύπτουν συγκρούσεις, πού προκύπτουν προβλήματα.
Στην τελική έκθεση για την άσκηση αυτή βρίσκουμε τις ακόλουθες προτάσεις:
- Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αστυνομία για να κρατήσει τους ασθενείς σε καραντίνα;
- Χρειαζόμαστε συναίνεση για το πώς θα προχωρήσουμε με τον εμβολιασμό.
- Θα έπρεπε να είχε επιβληθεί στρατιωτικός νόμος;
- Πρέπει να ελέγξουμε το μήνυμα που θα φτάσει στο
κοινό, και πώς μπορούμε να ελέγξουμε αυτό το μήνυμα;
Όλα αυτά τα ερωτήματα συζητήθηκαν το 1999 και είναι
ερωτήματα που φυσικά μας θυμίζουν πολύ το παρόν.
Στο συμπόσιο μίλησε επίσης ο Ρίτσαρντ Κλαρκ, τότε ανώτερος
σύμβουλος της αμερικανικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας,
μόλις ένα χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.
Είπε: Για πρώτη φορά, το Υπουργείο Υγείας αποτελεί
μέρος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.
Έτσι, ακολουθήθηκε πραγματικά αυτός ο δρόμος, ώστε αυτά
τα ζητήματα υγείας να μετατραπούν σε στρατιωτικά ζητήματα.
Την ίδια χρονιά, το 1999, το Πεντάγωνο
συνέχισε την έρευνά του για βιολογικά όπλα.
Υπήρχε το λεγόμενο Project Bacchus.
Υπήρχε ένα εργοστάσιο παραγωγής άνθρακα
στην έρημο της Νεβάδα και
ο στόχος ήταν ο εξής.
Το Πεντάγωνο είπε στο προσωπικό του, δηλαδή σε αυτό το τμήμα, να το κάνει:
Αναπτύξτε ένα μικρό εργοστάσιο άνθρακα, αλλά μόνο με
υλικά που είναι ελεύθερα διαθέσιμα στην αγορά.
Αυτό έχει επίσης επιτευχθεί μετά από μερικούς μήνες.
Και αυτό βγήκε αρκετά χρόνια αργότερα.
Το Πεντάγωνο ανέπτυξε αυτή την παραγωγή άνθρακα με υλικά
που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο, οπότε ήταν σε θέση
- αν το σκεφτείτε άσχημα τώρα - να πραγματοποιήσει
το ίδιο μια τέτοια επίθεση για να μπορέσει να
πει εκ των υστέρων ότι το έκαναν τρομοκράτες, επειδή
όλα τα συστατικά είναι ελεύθερα διαθέσιμα στην αγορά -
τόσο επικίνδυνο είναι.
Έτσι, αυτό το δυναμικό, αυτή η
ικανότητα έχει αναπτυχθεί αυτή τη στιγμή.
Αυτό συνέβη σε στρατιωτική βάση στη Νεβάδα.
(ΕΙΚΟΝΑ) Αυτή είναι τώρα ολόκληρη η στρατιωτική βάση.
Εκεί γίνονταν δοκιμές πυρηνικών όπλων, και
τη δεκαετία του 1990, εκεί γίνονταν
επίσης έρευνες για βιολογικά όπλα, μακριά
από τον πολιτισμό, θα έλεγα.
Εντάξει, συνέχισε στη συνέχεια με γρήγορα βήματα.
Την αμέσως επόμενη χρονιά, το 2000, πραγματοποιήθηκε
το δεύτερο μεγάλο συμπόσιο από τον ίδιο
διοργανωτή, και πάλι με αυτό το θέμα.
Με τη μόνη διαφορά ότι τώρα δεν έκαναν δοκιμές
για την επιδημία ευλογιάς, αλλά για την επιδημία πανώλης.
Αλλά βιοτρομοκρατία και πάλι! Αυτά τα έγγραφα που σας παρουσιάζω
τώρα (ΕΙΚΟΝΑ), είναι μια πρωτότυπη ιστοσελίδα από το έτος 2000.
Μπορείτε ακόμα να το βρείτε στο διαδικτυακό
αρχείο και τα αποσπάσματα που σας δείχνω
τώρα, όλα αυτά είναι ανοιχτά έγγραφα.
Μπορείτε να τα βρείτε στο διαδίκτυο.
Αυτά δεν είναι πλέον μυστικά.
Τώρα, κανένας πληροφοριοδότης ή οτιδήποτε άλλο δεν το έχει δημοσιεύσει αυτό.
Αυτό είναι όλο ανοιχτό υλικό.
Θέλω να παραθέσω μερικά λόγια από
τα έγγραφα αυτής της άσκησης από
το 2000, τα οποία λένε:
Το θέαμα της ένοπλης στρατιωτικής
παρουσίας στις αμερικανικές πόλεις προκαλεί
διαμαρτυρίες κατά του περιορισμού των
πολιτικών ελευθεριών (...)
Το ερώτημα είναι πώς και σε ποιο βαθμό θα επιβάλλουμε αυτά τα πράγματα.
Πόση βία χρησιμοποιείται για να κρατηθούν
οι άνθρωποι στα σπίτια τους;
Αυτά λοιπόν είναι τα πράγματα που
συζητήθηκαν πολύ συγκεκριμένα από υψηλού επιπέδου
ενδιαφερόμενους σε αυτές τις ασκήσεις, πριν
από 20 χρόνια, όπως είπα.
Εκείνη την εποχή - πολλοί θα
θυμούνται - διεξάγονταν επίσης πολύ σημαντικές
προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.
Ο πρόεδρος Μπους, ο νεότερος,
ανέλαβε τα καθήκοντά του τον
Ιανουάριο του 2001 (ΕΙΚΟΝΑ).
Δίπλα του είναι ο Dick Cheney, ο αντιπρόεδρός του,
ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή σε αυτή την κυβέρνηση.
Λίγους μόνο μήνες μετά την ορκωμοσία αυτών
των δύο κυρίων, πραγματοποιήθηκε ήδη η τρίτη
μεγάλη άσκηση βιοτρομοκρατίας μέσα σε πολύ σύντομο
χρονικό διάστημα. Ονομαζόταν Σκοτεινός Χειμώνας.
Άλλη μια άσκηση για την ευλογιά, και αυτή
η πολύχρωμη σελίδα (ΕΙΚΟΝΑ) είναι επίσης μια πρωτότυπη
ιστοσελίδα αυτού του κέντρου από το 2001.
Τότε, οι ιστότοποι ήταν λίγο
πιο πολύχρωμοι, λίγο πιο ακατάστατοι.
Αυτό είναι πραγματικά από το αρχικό αρχείο του διαδικτύου.
Λέει επίσης άμεσα από ποιον προέρχονται τα χρήματα.
Με τη χορηγία του Ιδρύματος Alfred P.
Sloan και του Ιδρύματος Robert Wood Johnson.
Αυτό έχει γίνει αρκετά ανοιχτά.
Ναι, και αυτή η άσκηση έχει γίνει επαγγελματική.
Οι προηγούμενες ασκήσεις πραγματοποιήθηκαν σε ξενοδοχεία,
στην αίθουσα συνεδριάσεων, πολύ απλά.
Η άσκηση αυτή πραγματοποιήθηκε σε στρατιωτική βάση.
Η αεροπορική βάση Andrews είναι μια μεγάλη στρατιωτική βάση
ακριβώς έξω από την πρωτεύουσα Ουάσιγκτον, οπότε το όλο
θέμα έχει αναβαθμιστεί άλλο ένα επίπεδο. Dark Winter, που
έχει επίσης την αίσθηση μιας χολιγουντιανής ταινίας.
Οπότε έχει σχεδόν κάτι σαν μάρκετινγκ, θα μπορούσαμε να
πούμε για όλο αυτό το θέμα, από πλευράς δημοσιότητας.
Όλα αυτά έχουν επίσης δημοσιοποιηθεί.
Επίσης, γράφτηκε για αυτό εκείνη την εποχή.
Αυτό δεν έχει γίνει σε σκοτεινά πίσω δωμάτια.
Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι, στην πραγματικότητα, αυτό
προορίζεται για το κοινό. Ας ρίξουμε μια
ματιά στο ποιοι πραγματικά συμμετείχαν.
Αυτό προέρχεται επίσης από τα πρωτότυπα έγγραφα της άσκησης.
Αν κοιτάξετε λίγο αυτά τα ονόματα ή
αν κοιτάξετε λίγο την αμερικανική πολιτική εκείνη
την εποχή, πολλά ονόματα θα σας φανούν
γνωστά, πρόκειται για ανθρώπους με μεγάλη επιρροή.
Για παράδειγμα, έχουμε το ρόλο του διευθυντή της
CIA, τον οποίο έχει παίξει ο James Woolsey.
Αλλά ήταν πράγματι διευθυντής της CIA μερικά χρόνια νωρίτερα.
Ή, για να δούμε, ο κυβερνήτης της Οκλαχόμα, της πολιτείας που είχε
εκείνη την τρομερή επίθεση, το είχαμε αυτό νωρίτερα - ο Φρανκ Κίτινγκ.
Στην πραγματικότητα ήταν κυβερνήτης της Οκλαχόμα κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Έτσι, δεν το έπαιζε απλώς τώρα, ήταν πραγματικά αυτός.
Ομοίως, οι άλλες λειτουργίες
καταλαμβάνονται από ανώτερα στελέχη.
Μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι έχουν προβάρει
μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο υψηλότερο επίπεδο.
Αυτό δεν ήταν μεσαία διαχείριση των αρχών.
Αυτό ήταν ένα πολύ υψηλό επίπεδο
στο οποίο συζητήθηκαν αυτά τα πράγματα!
Αυτό που επίσης ξεχωρίζει όταν εξετάζετε αυτά τα
έγγραφα άσκησης είναι ο ρόλος του Τύπου.
Επειδή ο Τύπος ήταν παρών κατά τη διάρκεια αυτών των ασκήσεων.
Είχαν ενσωματωθεί στα παιχνίδια σχεδιασμού,
έπαιζαν μαζί, και δεν ήταν
ούτε μικροί δημοσιογράφοι, αλλά δημοσιογράφοι
εθνικής εμβέλειας.
Για παράδειγμα, βρίσκουμε την Judith Miller από τους New York
Times, μια πολύ γνωστή δημοσιογράφο αυτής της μεγάλης εφημερίδας, ή
τηλεοπτικούς δημοσιογράφους από τα μεγάλα δίκτυα NBC CBS.
Ήταν εκεί.
(ΕΙΚΟΝΑ)
Έτσι, αυτή είναι επίσης μια φωτογραφία από την άσκηση απευθείας και ουσιαστικά έδωσαν μια ψεύτικη συνέντευξη Τύπου.
Έτσι, οι πολιτικοί παίζουν - έχουμε
αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης τώρα,
υπάρχει μια άσκηση ευλογιάς τώρα, υπάρχει
μια επίθεση ευλογιάς στις ΗΠΑ τώρα
- και οι δημοσιογράφοι κάνουν στη
συνέχεια μια συνέντευξη Τύπου, κάνουν ερωτήσεις.
Οι πολιτικοί εξασκούνται ήδη στο πώς θα αντιδράσει ο
Τύπος και τι θα πουν στη συνέχεια στον Τύπο.
Αυτό επίσης εξασκήθηκε, πολύ εκτενώς
και σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Εντάξει, τότε αντλήθηκαν διδάγματα, αυτό είναι
μέρος μιας τέτοιας άσκησης, γι' αυτό
είναι στην πραγματικότητα, και τα αποτελέσματα
ήταν τέτοια που κάποιος είπε:
Είμαστε ελάχιστα προετοιμασμένοι για μια επίθεση με
βιολογικά όπλα, δεν έχουμε αρκετά εμβόλια -
και οι βίαιοι περιορισμοί στους πολίτες είναι
πιθανώς τα μόνα διαθέσιμα εργαλεία αν δεν
υπάρχει αρκετό εμβόλιο.
Έτσι, πρέπει να περιορίσουμε τα πολιτικά δικαιώματα.
Βρισκόμαστε στο έτος 2001.
Ο Robert Kadlec, τον οποίο είχαμε προηγουμένως, ο οποίος
έγραψε αυτό το έγγραφο στρατηγικής για το Πεντάγωνο και
ο οποίος είπε ότι ένα βιολογικό όπλο θα μπορούσε
επίσης να χρησιμοποιηθεί στη σκιά μιας πραγματικής επιδημίας και
ότι αυτό θα μπορούσε στη συνέχεια να διαψευστεί αξιόπιστα,
εμφανίζεται και πάλι εδώ.
Αυτός ο Robert Kadlec συμμετέχει σε αυτή
την άσκηση ως ειδικός στα βιολογικά όπλα.
(ΕΙΚΟΝΑ)
Αυτή η ηχογράφηση που βλέπετε εδώ είναι ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ από ένα φανταστικό ειδησεογραφικό κανάλι.
Πρέπει να φανταστείτε τους ανθρώπους να κάθονται
εκεί και να κάνουν αυτή την άσκηση.
Στη συνέχεια, υπάρχει μια μεγάλη οθόνη τηλεόρασης και παίζονται
φανταστικές ειδήσεις, οι οποίες όμως είναι ειδικά προπαρασκευασμένες.
Τότε εμφανίζεται ο ειδικός Robert Kadlec και λέει: Το πρόβλημα είναι
ότι δεν έχουμε αρκετά εμβόλια και αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε
να είναι ένας πολύ σκοτεινός χειμώνας στην Αμερική - Αυτό σημαίνει
ότι θα μπορούσε να είναι ένας πολύ σκοτεινός χειμώνας στην Αμερική.
Αυτός είναι άλλωστε και ο τίτλος της άσκησης Dark Winter.
Και αν τώρα ρίξουμε μια ματιά στο τι έχει
γίνει αργότερα ο Robert Kadlec - τώρα στην κρίση
της Κορόνα το 2020 - ένας από τους πιο
σημαντικούς συμβούλους της αμερικανικής κυβέρνησης (BILD), στέκεται εδώ στη
μέση στο βήμα, δίπλα του ο Mike Pence, αντιπρόεδρος
υπό τον πρόεδρο Trump.
Εν τω μεταξύ, ο Τζο Μπάιντεν ανακηρύχθηκε πρόεδρος
των ΗΠΑ και λίγες μόνο ημέρες αφότου οι
μεγάλοι αμερικανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί τον ανακήρυξαν πρόεδρο, δήλωσε
ότι η Αμερική αντιμετωπίζει έναν πολύ σκοτεινό χειμώνα.
Οι ίδιες λέξεις, ακριβώς οι ίδιες λέξεις.
Μπορείτε να σκεφτείτε ότι πρόκειται για σύμπτωση
- φυσικά δεν μπορώ να αποδείξω ότι
αυτό συνδέεται με την άσκηση.
Αλλά η υποψία είναι πολύ κοντά
ότι αυτή η γλώσσα έχει επίσης
υιοθετηθεί από αυτόν τον παλιό προκαταρκτικό
σχεδιασμό. Τουλάχιστον είναι το ίδιο.
Επιστροφή στο έτος 2001.
Τα έγγραφα για την άσκηση ανέφεραν: Οι
Αμερικανοί δεν μπορούν πλέον να θεωρούν δεδομένα
βασικά πολιτικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα του
συνέρχεσθαι ή η ελευθερία του ταξιδιού.
Ναι, αυτή ήταν η τρίτη άσκηση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα για το θέμα αυτό.
Αυτό ήταν πολύ έντονα στο φως της δημοσιότητας και
μόνο λίγοι ... αυτό είναι τώρα τον Ιούνιο 2001.
Στη συνέχεια περνάμε στον Σεπτέμβριο, γίνονται
οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και
το όλο θέμα της τρομοκρατίας ανεβαίνει
και πάλι ένα ολόκληρο επίπεδο.
Τώρα η παγκόσμια κοινή γνώμη είναι πραγματικά αρκετά παρούσα,
η τρομοκρατική απειλή είναι το θέμα που κατευθύνει και
διαμορφώνει ολόκληρη την πολιτική συζήτηση εδώ και χρόνια.
Σεπτέμβριος 2001, μετά Οκτώβριος 2001, ένα
μήνα αργότερα, εμφανίζονται επιστολές με άνθρακα.
Γράμματα με αυτή τη λεπτή,
λευκή σκόνη άνθρακα αποστέλλονται, ταχυδρομούνται.
Σε αυτούς τους δύο πολιτικούς Tom Daschle και Patrick Leahy.
Ο Tom Daschle ήταν τότε ηγέτης της πλειοψηφίας της Γερουσίας
και ο Patrick Leahy ήταν πρόεδρος της δικαστικής επιτροπής.
Αυτό που ένωνε αυτούς τους δύο πολιτικούς
εκείνη την εποχή ήταν ότι και οι
δύο ήταν αντίθετοι στις αλλαγές στο νόμο
που επρόκειτο να περάσουν μετά την 11η
Σεπτεμβρίου 2001 - λέξη-κλειδί Patriot Act, δηλαδή
περιορισμοί στα πολιτικά δικαιώματα, επέκταση της εξουσίας
της κυβέρνησης, επέκταση των αρμοδιοτήτων των μυστικών
υπηρεσιών - όλα αυτά τα νομοθετικά μέτρα
που εισήχθησαν εκείνη την εποχή.
Συμπαρατάχθηκαν με τα πολιτικά
δικαιώματα και είπαν:
Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτή την επέκταση να περάσει ως γενική δήλωση.
Πρέπει να το συζητήσουμε αυτό κατά
περίπτωση, πρέπει να το ζυγίσουμε προσεκτικά.
Σε αυτή την περίπτωση, οι δύο
έλαβαν επιστολές με άνθρακα, η συγγραφή
των οποίων αμφισβητείται μέχρι σήμερα.
Στην αρχή ειπώθηκε - αυτό προέρχεται από τον Μπιν Λάντεν, αυτό προέρχεται από την Αλ Κάιντα, αυτό προέρχεται από το Ιράκ.
Τίποτα από αυτά δεν μπορούσε να τεκμηριωθεί.
Τελικά, ειπώθηκε ότι οι επιστολές προέρχονταν από έναν μπερδεμένο
επιστήμονα από την αμερικανική έρευνα για τα βιολογικά όπλα.
Και αυτό, επίσης, δεν μπορούσε να τεκμηριωθεί.
Πολλές διαφορετικές ιστορίες κυκλοφορούν στην αίθουσα.
Στην πραγματικότητα, οι επιθέσεις αυτές δεν έχουν επιλυθεί μέχρι σήμερα.
Αλλά το γεγονός είναι ότι αφού αυτοί οι δύο
πολιτικοί έλαβαν αυτές τις απειλητικές επιστολές - και πρέπει
να το συνειδητοποιήσετε αυτό για μια στιγμή: Εάν στείλουν
μια επιστολή με μια δηλητηριώδη σκόνη σε έναν τέτοιο
πολιτικό, τότε είναι σαφές ότι δεν σκοτώνουν τον πολιτικό
με αυτήν, επειδή αυτοί οι πολιτικοί δεν ανοίγουν οι
ίδιοι την αλληλογραφία τους.
Φυσικά, έχουν υπαλλήλους που το κάνουν αυτό.
Δηλαδή.
Όποιος το έκανε αυτό δεν ήθελε να τους
σκοτώσει, τότε θα είχε βρει άλλους τρόπους και
μέσα, αλλά ήθελε να τους απειλήσει.
Ήθελε να τους στείλει ένα μήνυμα! Εδώ είναι μια κόκκινη γραμμή.
Όποιος και αν είναι ο συντάκτης
αυτών των επιστολών, οι δύο πολιτικοί
πρέπει να απειληθούν και να φοβηθούν.
Και δεν ξέρω πώς στάθηκαν σε αυτό, αλλά
το γεγονός είναι ότι αμέσως μόλις έλαβαν αυτές
τις επιστολές, εγκατέλειψαν την αντίστασή τους και οι
νόμοι ψηφίστηκαν με αυτόν τον τρόπο.
Αυτές οι επιστολές άνθρακα χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για να δικαιολογήσουν κάτι πολύ ενδιαφέρον.
Τον Νοέμβριο του 2001, και πάλι
πολύ σύντομα, ιδρύθηκε ένας νέος διεθνής
οργανισμός με πρωτοβουλία της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ονομάστηκε Παγκόσμια Πρωτοβουλία
Ασφάλειας Υγείας!
Και η δικαιολογία γι' αυτό ήταν ότι είπαν:
Αυτές οι επιστολές με άνθρακα - που ήταν το μεγάλο παγκόσμιο θέμα
εκείνη την εποχή - μπορούν να χτυπήσουν οπουδήποτε. Κάθε κυβέρνηση απειλείται.
Το Ιράκ ή ο Σαντάμ Χουσεΐν ή ο Οσάμα Μπιν Λάντεν θα
μπορούσαν να στείλουν αυτή την εξαιρετικά τοξική σκόνη σε οποιονδήποτε από αυτούς.
Πρέπει τώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, διεθνώς όλα τα
κράτη, και να αναλάβουμε κοινή δράση εναντίον αυτού του φαινομένου.
Τότε ίδρυσαν αυτή την πρωτοβουλία.
Τα συμμετέχοντα κράτη υποδεικνύονται εδώ με τις σημαίες στο κάτω μέρος (που δείχνουν στη γραφική διαφάνεια).
Πρόκειται λοιπόν για τον Καναδά, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Γαλλία,
τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Μεξικό, το Ηνωμένο
Βασίλειο, τις ΗΠΑ και επίσης τον ΠΟΥ ως τεχνικό σύμβουλο.
Νοέμβριος 2001.
Η ομάδα αυτή είναι βασικά η G8, δηλαδή οι βιομηχανικές
χώρες της Δύσης με τη μεγαλύτερη επιρροή, συμπληρωμένη από το
Μεξικό και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως επιπλέον παράγοντα.
Από τότε, συναντιόντουσαν τακτικά
σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Είτε οι υπουργοί Υγείας των κρατών
προσωπικά είτε πολύ υψηλόβαθμοι αναπληρωτές τους
και έχουν μιλήσει και συντονιστεί για
το θέμα της βιοτρομοκρατίας.
Μόλις ένα χρόνο αργότερα, έχει γίνει άλλο ένα πολύ σημαντικό βήμα,
2002.
Πράγματι, έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες στον σχεδιασμό
έκτακτης ανάγκης για βιοτρομοκρατία και για πανδημία γρίπης.
Δηλαδή.
Από το 2002 και μετά, έκαναν πάντα πρόβες και για τα δύο, προετοιμάζονταν και για τα δύο.
Έτσι, δεν χρειαζόταν πλέον απαραίτητα μια τρομοκρατική επίθεση
ως κίνδυνο, αλλά έλεγαν: "Λοιπόν, ένας τέτοιος ιός
μπορεί επίσης να εξαπλωθεί ακριβώς έτσι!".
Και αυτό είναι εξίσου επικίνδυνο και
πρέπει να προετοιμαστούμε και γι' αυτό.
Όλο αυτό το θέμα της ετοιμότητας
για πανδημία, στα αγγλικά ονομάζεται Πανδημία
Ετοιμότητα, δηλαδή επαγρύπνηση για πανδημίες.
Αυτό ξεκίνησε σε διεθνές επίπεδο μέσω του
εν λόγω θεσμικού οργάνου το έτος 2002.
Στη συνέχεια συστάθηκε μια τεχνική ομάδα εργασίας για την
πανδημική γρίπη, με επικεφαλής τις ΗΠΑ και την Αγγλία.
Και τότε άρχισαν οι ασκήσεις
που δεν γίνονταν πλέον μόνο
στις ΗΠΑ, αλλά συντονίζονταν διεθνώς.
Η πρώτη από αυτές τις ασκήσεις ήταν
το 2003, η άσκηση Global Mercury.
Αυτό είναι ένα γράφημα από το υλικό της άσκησης.
Τα πήρα από την ιστοσελίδα της RKI.
Και εκεί βλέπετε τους συμπαίκτες σας σε αυτό το γράφημα.
Αυτοί είναι οι άμεσοι παίκτες: Ευρωπαϊκή
Επιτροπή, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό,
Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, ΠΟΥ, Καναδάς -
αυτοί είναι οι παίκτες.
Και από πάνω υπάρχει ένας σκηνοθέτης και ένας
σχεδιαστής ασκήσεων που έχουν γράψει το σενάριο της
άσκησης, και από κάτω υπάρχει η υποκριτική!
Η Γερμανία συμμετείχε επίσης,
εκπροσωπούμενη από το RKI.
Ήταν μια πολύ περίπλοκη άσκηση που διήρκεσε αρκετές ημέρες.
Πολλές εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν
και απλά το έπαιξαν.
Υπήρχαν αρκετές τέτοιου είδους ασκήσεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Η άσκηση Atlantic Storm ήταν πολύ σημαντική το 2005.
Στη μέση, στο βήμα, η Μαντλίν Ολμπράιτ,
πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, έπαιξε το
ρόλο του προέδρου σε αυτή την άσκηση!
Στα έγγραφα αυτής της άσκησης μπορούμε να διαβάσουμε:
Πώς πρέπει να αποφασίζουν οι εθνικοί ηγέτες για το κλείσιμο των συνόρων ή την καραντίνα;
Εάν ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας,
για πόσο χρονικό διάστημα θα πρέπει να διατηρηθούν;
Πώς θα συντονίζονταν διεθνώς και πώς θα
λαμβανόταν η απόφαση για την κατάργησή τους;
Έτσι, βασικά, ακριβώς τα ζητήματα που συζητούνται σε
όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή, το 2020,
έχουν ήδη συζητηθεί πολύ σοβαρά και σε πολύ
υψηλό επίπεδο μεταξύ τους σε αυτή την άσκηση.
Επιτρέψτε μου να σας δείξω ποιοι συμμετείχαν.
Μεταξύ άλλων, δύο πολιτικοί από τη Γαλλία και τη Γερμανία:
ο Bernard Kouchner, αριστερά, και ο Werner Hoyer, δεξιά.
Ο Bernard Kouchner ήταν ο πρώην υπουργός Υγείας της Γαλλίας.
Αργότερα έγινε υπουργός Εξωτερικών, δηλαδή μέλος της κυβέρνησης.
Και τη στιγμή που έγινε η άσκηση, συζητιόταν ως ο
επόμενος υποψήφιος για τη θέση του διευθυντή του ΠΟΥ.
Έτσι, εκείνη την εποχή, ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο σε αυτόν τον τομέα.
Στα δεξιά του... ω ναι, και
έπαιξε το ρόλο του Γάλλου προέδρου.
Στα δεξιά του βρίσκεται ο Werner Hoyer, πολιτικός του
FDP, ο οποίος ήταν υπουργός Εξωτερικών στο Υπουργείο Εξωτερικών
και έπαιξε το ρόλο του καγκελάριου της Γερμανίας.
Κάθισαν σε ένα τραπέζι όλες αυτές οι χώρες και το έπαιξαν.
Και αυτοί είναι άνθρωποι που
έχουν πραγματικά αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.
Ναι, ο Werner Hoyer δήλωσε μετά την άσκηση: Για κάποιον που
εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στον τομέα της ασφάλειας και της
άμυνας, αυτή ήταν μια εκπληκτική άσκηση που έκοψε την ανάσα.
Νομίζω ότι μόνο μια πολύ μικρή μειοψηφία πολιτικών στην Ευρώπη γνωρίζει πράγματα όπως αυτό.
Εντάξει, τώρα σας έχω παρουσιάσει αρκετές από αυτές τις ασκήσεις.
Ίσως αναγνωρίσετε τους παραλληλισμούς. Αναγνωρίζουν το μοτίβο του τι είναι όλο αυτό.
Θέλω να βγάλω το μεγάλο ενδιάμεσο συμπέρασμά μου:
Φυσικά, περί τίνος επρόκειτο;
Φυσικά, επρόκειτο για μια επείγουσα κατάσταση υγείας.
Επρόκειτο για προβλήματα λήψης αποφάσεων, για αρμοδιότητες:
Ποιος μπορεί να αποφασίσει τι,
ποιος έχει την υπεροχή;
Αλλά δεν αφορούσε μόνο αυτά τα πράγματα.
Αφορούσε επίσης την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την κατάργηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, τον
μαζικό εμβολιασμό και την αυταρχική πολιτική χωρίς τη συμμετοχή των κοινοβουλίων.
Όλες οι ασκήσεις αφορούσαν επίσης αυτά τα σημεία.
Το βρίσκω πολύ αξιοσημείωτο, διότι λογικά αυτό δεν είναι απολύτως απαραίτητο.
Αν προβάρουν μια πανδημία ή μια τρομοκρατική επίθεση, την αντίδραση σε
αυτήν, δεν χρειάζεται αυτομάτως να προβάρουν την αναστολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Αυτό δεν περιλαμβάνεται αυτόματα.
Αλλά έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε ένας παρατηρητής να
έχει την εντύπωση ότι όλες αυτές οι ασκήσεις μπορεί
να ήταν μια κάλυψη για να μπορέσει να δοκιμάσει
μια πολιτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για να μπορέσει να
παίξει πώς πραγματικά ενεργεί κανείς όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Τουλάχιστον αυτή είναι η προσωπική μου εντύπωση.
Ναι, αλλά σύντομα ήρθε η χρηματοπιστωτική κρίση του 2007/2008 και το
θέμα των ασκήσεων πανδημίας έμεινε λίγο στο περιθώριο στη διεθνή σκηνή.
Το 2009, την ώρα που η χρηματοπιστωτική κρίση είχε ξεσπάσει στην παγκόσμια οικονομία,
η πανδημία της γρίπης των χοίρων ήρθε στη γωνία - ας πούμε I
και την άνοιξη του 2009, όταν η ιστορία με τη γρίπη
των χοίρων μόλις ξεκινούσε και κανείς δεν ήξερε πραγματικά τι επρόκειτο
να συμβεί, αυτός ο κύριος το σχολίασε (προβαλλόμενη εικόνα).
Αυτός είναι ο Ζακ Αττάλι, τον οποίο επίσης δεν γνωρίζουν όλοι - αλλά είναι πολύ γνωστός στη Γαλλία.
Είναι προεδρικός σύμβουλος.
Υπήρξε πολύ σημαντικός σύμβουλος του προέδρου Φρανσουά Μιτεράν για μεγάλο χρονικό διάστημα - προετοίμασε τις συναντήσεις της G8 για
τον Μιτεράν ως ο λεγόμενος Sherpa, δηλαδή κάποιος που ήταν πολύ κοντά στην εξουσία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ένας εγκέφαλος των ελίτ στη Γαλλία και επίσης κάποιος που,
για παράδειγμα, όπως έμαθα από τη Frankfurter Allgemeine, βοήθησε προέδρους
- τον σημερινό πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν - να ανέλθουν.
Λέει για τον εαυτό του ότι ανακάλυψε τον Μακρόν.
Και αυτό είναι επίσης σχετικά αξιόπιστο αν δείτε πόσο
καλά είναι δικτυωμένος ο Ζακ Αττάλι στις γαλλικές ελίτ.
Είπε στις αρχές του 2009, σε ένα άρθρο στον Τύπο - μπορείτε να έχετε πρόσβαση
σε αυτό ακόμη και σήμερα - σχετικά με το θέμα της γρίπης των χοίρων:
Η ιστορία μας διδάσκει ότι η ανθρωπότητα αναπτύσσεται σημαντικά μόνο
όταν φοβάται πραγματικά (...) Η έναρξη της πανδημίας θα μπορούσε
να πυροδοτήσει έναν από αυτούς τους φόβους διάρθρωσης.
(...) Τότε θα είμαστε σε θέση να θέσουμε τα θεμέλια για μια πραγματική παγκόσμια
κυβέρνηση πολύ πιο γρήγορα από ό,τι θα ήταν δυνατό για οικονομικούς λόγους και μόνο.
Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω, αυτές είναι απλώς
οι δηλώσεις του από εκείνη την εποχή.
Το βρίσκω πολύ αξιοσημείωτο!
Συνήθως τέτοιες δηλώσεις χαρακτηρίζονται ως θεωρία
συνωμοσίας, αλλά αυτό είναι πραγματικό.
Αυτή είναι μια πραγματική δήλωση από έναν άνθρωπο που έχει μεγάλη επιρροή.
Και το εξέφρασε αυτό το 2009.
Περίπου την ίδια εποχή, ένα χρόνο αργότερα, το
2010, δημοσιεύθηκε στις ΗΠΑ μια μελέτη που επίσης
κινείται λίγο προς αυτή την κατεύθυνση:
Το λεγόμενο σενάριο Lock Step αποτελεί μέρος αυτής της μελέτης.
Θα το παρουσιάσω εν συντομία, ώστε να ξέρετε λίγο περί τίνος πρόκειται.
Η ίδια η μελέτη είναι
η εξής (επάλληλη διαφάνεια).
Αυτός είναι ο τίτλος: Σενάρια για το μέλλον της τεχνολογίας και της διεθνούς ανάπτυξης.
Αυτό ακούγεται λίγο βαρετό.
Γραφειοκρατικός τίτλος, μη θεαματικός.
Με την πρώτη ματιά δεν περιμένετε
να ακούσετε κάποια μεγάλη είδηση.
Η μελέτη εκπονήθηκε με χρήματα από το
Ίδρυμα Rockefeller, παρακάτω είναι το λογότυπο.
Το Ίδρυμα Ροκφέλερ είναι ένα από τα ισχυρότερα και πλουσιότερα ιδρύματα στον κόσμο.
Το όνομα προέρχεται από τον ιδρυτή.
Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ήταν επίσης ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο πριν από εκατό χρόνια.
Σήμερα, το ίδρυμα εξακολουθεί να έχει μεγάλη επιρροή σε πολλούς τομείς.
Και αυτή η μελέτη από το 2010 έχει ουσιαστικά, έχει
οδηγήσει το θέμα της προσομοίωσης σε ένα εντελώς νέο επίπεδο.
Δεν έλεγαν πλέον απλώς τι θα συμβεί όταν συμβεί αυτό,
όταν συμβεί εκείνο, αλλά ανέπτυξαν τέσσερα παγκόσμια μελλοντικά σενάρια:
Προς ποιες κατευθύνσεις θα μπορούσε να εξελιχθεί ο
κόσμος τα επόμενα χρόνια, σε γενικές γραμμές;
Έχουν οριστεί τέσσερις κατευθύνσεις.
Και μία από αυτές τις δυνατότητες που σκιαγραφήθηκαν εκεί, απλά
για να κοιτάξουμε λίγο έξω από το κουτί, όπως λένε
στους κύκλους των διευθυντών, για να κοιτάξουμε λίγο πέρα από
τη μύτη μας - μία από αυτές τις κατευθύνσεις ονομαζόταν
Lock Step, και Lock Step σημαίνει βήμα κλειδώματος.
Σε αυτό το σενάριο, που γράφτηκε πριν από 10 χρόνια, συμβαίνουν τα εξής,δηλ:
- Μια πανδημία γρίπης εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας παγκόσμιο πανικό.
Η Κίνα γίνεται πρότυπο στον πανικό με την περιοριστική της προσέγγιση.
Οι υποχρεωτικές μάσκες εισάγονται παντού, σε όλο τον κόσμο.
Αυταρχικό Ο έλεγχος ασκείται και παραμένει σε ισχύ ακόμη και μετά το τέλος της πανδημίας.
Οι πολίτες εγκαταλείπουν οικειοθελώς την ελευθερία τους και η εκτεταμένη
αντίσταση εκδηλώνεται μόνο μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια.
Αυτό είναι το σενάριο από το έτος 2010.
Αυτό είναι πολύ παράξενο όταν το διαβάζετε τώρα το
2020 και αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε τώρα.
Αν διαβάσετε τη μελέτη, θα βρείτε τις διατυπώσεις που ο στόχος είναι:
να προκαλέσει μια νέα στρατηγική συζήτηση μεταξύ των υπευθύνων λήψης αποφάσεων.
Δεν ξέρουμε, ή δεν ξέρω, ποιος μίλησε σε ποιον για αυτό
το σενάριο εκείνη την εποχή, σε ποιους κύκλους κυκλοφόρησε αυτό.
Δεν μπορείτε να το πείτε αυτό, δεν έχω στοιχεία γι' αυτό, αλλά υπάρχει,
η μελέτη είναι διαθέσιμη και χρηματοδοτήθηκε με χρήματα από ένα πολύ ισχυρό ίδρυμα.
Έτσι, μπορείτε ήδη να υποθέσετε ότι μερικοί άνθρωποι που
έχουν επιρροή έχουν διαβάσει τη μελέτη εκείνη τη στιγμή.
Ναι, όλο αυτό το θέμα της άσκησης έκτακτης ανάγκης, της άσκησης για πανδημία πήρε νέα δυναμική από το 2017.
Ποιο ήταν το 2017;
Υπήρξε νέος πρόεδρος στις ΗΠΑ: Ντόναλντ Τραμπ.
Και το θέτω αυτό στο πλαίσιο εδώ, επειδή αυτό το πλαίσιο μου φαίνεται πολύ προφανές.
Έτσι, τον Ιανουάριο του 2017, ο Τραμπ ορκίζεται - εδώ είναι
μια φωτογραφία στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, το γραφείο του
προέδρου στη μέση, ο Μπαράκ Ομπάμα, ο απερχόμενος πρόεδρος, στα αριστερά,
οπότε ο Ντόναλντ Τραμπ δείχνει το Οβάλ Γραφείο για πρώτη φορά.
Ναι, και όλοι θα το θυμούνται.
Υπήρξε πραγματικό σοκ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο.
Ο Τραμπ είναι πρόεδρος, πώς γίνεται αυτό, κανείς δεν το προέβλεψε, όλοι
πίστευαν ότι ήταν αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο, ότι ένας τόσο αουτσάιντερ
- με τόσο κραυγαλέες δηλώσεις, που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι
λέει η κυρίαρχη τάση - ότι κάποιος σαν κι αυτόν θα γινόταν
πρόεδρος, οπότε έστειλε κύματα σοκ σε όλο τον κόσμο.
Υπάρχουν αυτά τα μεγάλα διεθνή συνέδρια που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο
στο Νταβός τον Ιανουάριο, η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια
τον Φεβρουάριο, και φέτος το 2017, τίποτα άλλο δεν συζητήθηκε πραγματικά
σε αυτά τα συνέδρια εκτός από τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ.
Τι σημαίνει αυτό τώρα για το παγκόσμιο σύστημα, για το παγκόσμιο εμπόριο,
για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για τη διεθνή διπλωματία; Μπορεί να συνεχιστεί έτσι;
Στη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, τον Φεβρουάριο του 2017, εμφανίστηκε ο
Τζον Μακέιν και είπε: "Αρνούμαι να αποδεχθώ την κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης μας.
Ο Τζον Μακέιν ήταν ακόμα ζωντανός τότε.
Ήταν ένα από τα στρατιωτικά γεράκια και τους σκληροπυρηνικούς στις ΗΠΑ
με μεγάλη επιρροή στη διεθνή διπλωματία, και η ομιλία του έτυχε
πολύ καλής υποδοχής σε αυτό το συνέδριο, όπου συναντώνται κάθε χρόνο
οι στρατιωτικοί και οι διπλωμάτες του δυτικού κόσμου, του ΝΑΤΟ.
Και αν ξανακοιτάξετε τα έγγραφα και τα άρθρα από την εποχή της διάσκεψης,
γίνεται σαφές ότι εκείνη την εποχή πολλά κρέμονταν πραγματικά από μια κλωστή και
σε αυτούς τους ελίτ κύκλους οι άνθρωποι ανησυχούσαν πολύ για το αν το
ΝΑΤΟ θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει με αυτή τη μορφή, αν θα
διαλυόταν τώρα, αν ο Τραμπ θα ... αν θα διαλυόταν.
Και σε αυτό το πλαίσιο ειπώθηκε αυτή η φράση.
Ο Μακέιν λέει: Αρνούμαι να δεχτώ την κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.
Και έλαβε ένα τεράστιο χειροκρότημα από τους συναδέλφους του από τον δυτικό κόσμο.
Την επόμενη ημέρα στο ίδιο συνέδριο εμφανίζεται και ο Μπιλ Γκέιτς, ο
οποίος επίσης εκφωνεί ομιλία και λέει: αγνοούμε τη σχέση μεταξύ της ασφάλειας
της υγείας και της διεθνούς ασφάλειας με δική μας ευθύνη και λέει:
Μια επίθεση με βιολογικά όπλα θα έρθει και είναι μόνο θέμα χρόνου.
Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι' αυτό.
Πρέπει να προετοιμαστούμε για τις επιδημίες με τον τρόπο που προετοιμάζεται ο στρατός για τον πόλεμο.
Και αμέσως μετά, αυτές οι διεθνείς
ασκήσεις πανδημίας ξεκινούν και πάλι.
Η άσκηση αρχίζει ξανά.
Βρισκόμαστε τώρα στο 2017, τον Μάιο του 2017, στο Βερολίνο, για
πρώτη φορά στην ιστορία, πραγματοποιείται συνάντηση των υπουργών υγείας της G20.
Οι G20 είναι οι 20 πλουσιότερες και ισχυρότερες βιομηχανικές χώρες
του κόσμου, οπότε η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία
είναι επίσης εκεί, καθώς και όλες οι ευρωπαϊκές βιομηχανικές χώρες.
Και για πρώτη φορά, οι υπουργοί Υγείας συναντήθηκαν εδώ ειδικά για
να αντιμετωπίσουν από κοινού αυτή την απειλή της βιοτρομοκρατίας - αυτή
την απειλή της πανδημίας - για να προετοιμαστούν - και τον
Μάιο πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο μια μεγάλη άσκηση πανδημίας. 2017.
Βλέπουμε εδώ στην πρώτη σειρά όλους τους υπουργούς
υγείας [ Ο ομιλητής δείχνει μια εικόνα].
Εδώ ο Hermann Gröhe, ήταν ο προκάτοχος του Jens Spahn, υπουργού Υγείας της Γερμανίας εκείνη την εποχή.
Δίπλα του βρίσκονται οι συνάδελφοί του από την Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία,
τον Καναδά, την Αυστραλία - όλοι κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο.
Και ένα σενάριο πανδημίας διαδραματίζεται στην οθόνη μπροστά τους:
Τι συμβαίνει όταν ένας νέος ιός εξαπλώνεται και τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί;
Ο ιός εκείνη την εποχή δεν ονομαζόταν SARS, αλλά Mountain Associated
Respiratory Syndrome (MARS) . Έτσι, πρόκειται τώρα για έναν φανταστικό ιό
που προφανώς ήρθε από τα βουνά σύμφωνα με το σενάριο.
Ναι, και αν το δείτε αυτό, αν ξαναδείτε αυτή την εικόνα, τότε ίσως γίνει
λίγο πιο σαφές γιατί σήμερα - τώρα στην κρίση, όλες οι χώρες, ή οι
περισσότερες χώρες, προχωρούν με πολύ συντονισμένο τρόπο, και το ίδιο πράγμα συμβαίνει παντού.
Ναι, διότι όλοι αυτοί οι υπεύθυνοι έλαβαν τις ίδιες πληροφορίες
κατά το προηγούμενο διάστημα, πριν από την κρίση, και διδάχθηκαν
τις ίδιες συνταγές που έπρεπε στη συνέχεια να εφαρμοστούν.
Έχουν ήδη συγχρονιστεί από όλη αυτή την άσκηση.
Τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Παραμένουμε στο 2017, είμαστε τώρα στον Αύγουστο 2017.
Και ο Herrmann Gröhe, ο υπουργός Υγείας, εισάγει μια συμβουλευτική ομάδα αυτό το μήνα.
Ένα διεθνές συμβουλευτικό όργανο που θα συμβουλεύει τη γερμανική
πολιτική υγείας με στόχο την παγκόσμια πολιτική υγείας -
με άλλα λόγια, η Γερμανία θα κάνει παγκόσμια πολιτική
υγείας - θα δείξει το δρόμο.
Και αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες υποτίθεται ότι συμβουλεύουν την κυβέρνηση σχετικά με αυτό [απεικονίζεται ομαδική φωτογραφία]. Φυσικά, το μάτι πέφτει ακριβώς στη μέση, όλοι το ξέρουμε:
Ο Christian Drosten είναι επομένως μέλος αυτού του συμβουλευτικού οργάνου.
Στα αριστερά του, η Ilona Kickbusch, ακαδημαϊκός από τη Γερμανία, η οποία έχει
επίσης κάνει πολλές έρευνες πάνω σε αυτό το θέμα του κινδύνου πανδημίας κ.λπ.
Το οποίο έπαιξε ρόλο σε έναν ΠΟΥ.
Τότε εδώ: Jörg Hacker.
Πρόκειται για τον πρώην πρόεδρο του RKI (Robert Koch Institute). Εδώ είναι μια κυρία από την Αφρική, Περιφερειακή Διευθύντρια του ΠΟΥ για την Αφρική.
Αλλά από τη δική μου οπτική γωνία, οι κύριοι της άκρας αριστεράς και της δεξιάς είναι καθοριστικοί.
Επειδή είναι σε εντελώς διαφορετική κατηγορία όταν το κοιτάτε.
Έχουμε τον Jeremy Farrar από το Wellcome Trust στα αριστερά.
Πρόκειται για ένα βρετανικό ίδρυμα που έχει συγκεντρώσει πάνω από 25 δισεκατομμύρια ευρώ. δολάρια στη διάθεσή της.
Πρόκειται για ένα ίδρυμα με απίστευτη επιρροή στον τομέα της πολιτικής υγείας.
Έτσι, όσον αφορά τον όγκο των χρημάτων, έχουν μεγαλύτερη επιρροή
από το Ίδρυμα Rockerfeller, από το Ίδρυμα του George Soros.
Έτσι, έχουν περισσότερα χρήματα, και έχει εξαιρετικά
καλές διασυνδέσεις στη διεθνή πολιτική υγείας.
Στην άκρη δεξιά, είναι ο Christopher Elias από το Ίδρυμα Gates.
Και το Ίδρυμα Γκέιτς είναι ακόμη μεγαλύτερο,
δεν έχει 25 δισεκατομμύρια, αλλά 50 δισεκατομμύρια.
Και είναι ακόμη καλύτερα δικτυωμένες, και έτσι διαδραματίζουν ηγετικό ρόλο στον κόσμο
στη διεθνή πολιτική υγείας, μπορεί κανείς σίγουρα να πει χωρίς υπερβολή.
Αυτοί οι δύο κύριοι είναι σύμβουλοι της γερμανικής κυβέρνησης από το 2017,
στο ίδιο τραπέζι με τον Christian Drosten και τον υπουργό Υγείας.
Ίσως θα έπρεπε να το είχατε ακούσει νωρίτερα.
Εντάξει, ας προχωρήσουμε στο επόμενο έτος.
Το 2018 θα πραγματοποιηθεί άλλη μια μεγάλη άσκηση βιοτρομοκρατίας στις ΗΠΑ.
Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για διεθνή άσκηση.
Εδώ γύρω από αυτό το τραπέζι συνεδριάσεων στην Ουάσιγκτον
κάθονται άνθρωποι που εκπροσωπούν το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.
Έτσι, άνθρωποι - πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, σημαντικοί άνθρωποι με υψηλές θέσεις.
Παίζουν ότι είναι τώρα το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και ότι
υπάρχει τώρα μια βιοτρομοκρατική επίθεση και πρέπει να αντιδράσουν.
Είναι ενδιαφέρον από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Βλέπουμε εδώ στη μέση ένα βίντεο από έναν τηλεοπτικό σταθμό.
Και αυτό είναι ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που έχει προπαραχθεί.
Οι δύο γυναίκες που συνομιλούν μεταξύ τους είναι γνωστές τηλεπαρουσιάστριες στις ΗΠΑ.
Αν αυτό συνέβαινε στη Γερμανία, θα ήταν σαν να συνέρχονταν μεταξύ τους η Σάντρα
Μάισμπεργκερ και η Μέιμπριτ Ίλνερ για τη βιοτρομοκρατική επίθεση, και οι άνθρωποι εκεί ήταν
[ Ο ομιλητής δείχνει την υπερκείμενη φωτογραφία] και στη συνέχεια αντιδράστε σε αυτήν.
Έκαναν μια προσπάθεια να το κάνουν όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικό, ώστε οι
άνθρωποι που κάθονται στο τραπέζι να αισθάνονται πραγματικά ότι αυτό είναι πραγματικό τώρα.
Αυτό έγινε με μεγάλη προσπάθεια.
Εντάξει, αυτή η άσκηση αφορούσε μια φανταστική, υψηλόβαθμη, ελιτίστικη σέκτα
που ανέπτυξε έναν άσχημο ιό σε ένα βιοεργαστήριο στη Ζυρίχη,
τον οποίο στη συνέχεια κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο.
Εμφανίζεται μια πανδημία και ο στόχος αυτής της λατρείας
λέγεται ότι ήταν η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού.
Είναι λοιπόν ένας πολύ δαιμονικός στόχος.
Αυτό ήταν το σενάριο αυτής της άσκησης Clade X, που
διοργανώθηκε και πάλι από το Κέντρο Ασφάλειας Υγείας, το οποίο
είχε σχεδιάσει όλες αυτές τις άλλες ασκήσεις τα προηγούμενα χρόνια.
Μαζί τους στα δεξιά είναι ο Tom Daschle.
Τον είχαμε νωρίτερα: ένας από τους παραλήπτες των επιστολών με άνθρακα.
Εν τω μεταξύ, εργάστηκε ως λομπίστας για εταιρείες υγείας.
Και εδώ μόλις συμμετείχε στην άσκηση.
Στα αριστερά του βρίσκεται η Tara O'Toole, ειδική σε θέματα βιοασφάλειας,
η οποία έχει γράψει πολλά σενάρια για αυτές τις ασκήσεις.
Έτσι, για παράδειγμα, για την άσκηση Σκούρο Το χειμώνα έγραψε το σενάριο.
Κάθεται επίσης στο τραπέζι εδώ.
Αργότερα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κυβέρνηση και ναι,
είναι πρόσωπο-κλειδί σε όλη αυτή τη σκηνή. Έτσι
τώρα είμαστε ήδη πολύ κοντά στο παρόν.
Και πριν σας μιλήσω για την τελευταία άσκηση, την εκδήλωση 201
- τον Οκτώβριο του 2019, θα ήθελα να ανοίξω ξανά ένα
εντελώς διαφορετικό βαρέλι, γιατί νομίζω ότι ανήκει σε αυτό το πλαίσιο.
Στο πλαίσιο της ερώτησης που θέτει κανείς στον εαυτό του:
Γιατί όλη αυτή η πανδημία Corona ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2020;
Φυσικά, μπορείτε να πείτε ναι,
τότε ο ιός θα εμφανιστεί.
Αν μείνουμε στο πλαίσιο της επίσημης δήλωσης, και εκεί ακριβώς πήρε την πορεία της.
Απλά συνέβη όπως το έφερε η μοίρα.
Αν τώρα υποθέσει κανείς ότι δεν συνέβη τόσο μοιραία,
αλλά ότι καθοδηγήθηκε από κάποιους κύκλους, ως παιχνίδι του
μυαλού, τότε ίσως δεν είναι αδιάφορο να συνειδητοποιήσει κανείς
τι συνέβη τον Σεπτέμβριο του 2019.
Επειδή υπήρξε ένας πολύ μεγάλος σεισμός στα χρηματιστήρια.
Δεν είχα παρατηρήσει σχεδόν τίποτα σχετικά με αυτό, το
είχα παρατηρήσει τότε μόνο παρεμπιπτόντως, ως μια μικρή αναφορά,
αλλά δεν το είχα παρακολουθήσει και μόνο τώρα, για
αυτή τη διάλεξη, το κοίταξα πιο προσεκτικά.
Όπως είπα και στην αρχή, ούτε εγώ έχω αυτό το θέμα στο βιβλίο μου ακόμα.
Για να τους δώσω μια ιδέα για το
τι πραγματικά συνέβη, θα τους δείξω απλώς ένα
σύντομο ρεπορτάζ εφημερίδας που συνοψίζει αρκετά καλά.
Πρόκειται για ένα άρθρο της εποχής.
Δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2019 και αναφέρει: Βραχυκύκλωμα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θέλει να αποτρέψει μια ολική χρεοκοπία στην αγορά χρήματος με δισεκατομμύρια δολάρια.
Πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση;
Θα σας διαβάσω τις πιο σημαντικές πληροφορίες από
το άρθρο, ώστε να καταλάβετε τι συνέβαινε:
Η κρίση ήρθε εν μία νυκτί.
Οι τράπεζες κινδύνευαν να ξεμείνουν από χρήματα.
Οι κεντρικοί τραπεζίτες άντλησαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στην αγορά
χρήματος μόνο και μόνο για να αποτρέψουν τα χειρότερα.
Όλα αυτά ακούγονται σαν το αποκορύφωμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης πριν από
έντεκα χρόνια - αλλά στην πραγματικότητα περιγράφουν την προπερασμένη Δευτέρα. Σεπτέμβριος 2019.
Εκεί, ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος βρισκόταν στα
πρόθυρα της κατάρρευσης και το κοινό δεν πρόσεξε σχεδόν τίποτα.
Το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου, ένα συγκεκριμένο επιτόκιο (...) εκτινάχθηκε χωρίς προειδοποίηση: το επιτόκιο
που ισχύει για τις τράπεζες που θέλουν να δανειστούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Κανονικά, οι τράπεζες εκεί εφοδιάζονται με μετρητά
με επιτόκιο περίπου δύο τοις εκατό (...)
Αλλά ξαφνικά τα μετρητά κόστισαν δέκα τοις εκατό εκεί.
(...) Η τελευταία φορά που οι κεντρικοί τραπεζίτες χρειάστηκε να παρέμβουν στην αγορά ─ το όνομα
αυτού του χρηματοπιστωτικού κέντρου ─ ήταν μετά την πτώση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers. 2008.
Η ανισορροπία της επενδυτικής τράπεζας προκάλεσε τότε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε αυτό το τμήμα
του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η οποία παραλίγο να οδηγήσει στην κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας.
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και εξακολουθώ να το βρίσκω πολύ
ενδιαφέρον και προσπάθησα να το ελέγξω, να κοιτάξω τους αριθμούς.
Πήγα στην ιστοσελίδα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας.
Και εκεί θα βρείτε το ακόλουθο γράφημα.
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τα οικονομικά και τους αριθμούς, μην τρομάζετε, αυτό το
γράφημα δεν είναι μαγικό. Δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Θα προσπαθήσω να τις εξηγήσω εν συντομία:
Το διάγραμμα δείχνει τον ισολογισμό της κεντρικής τράπεζας.
Αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί ως εξής:
Το διάγραμμα δείχνει πόσα χρήματα συνεισφέρει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στην οικονομία των ΗΠΑ.
Επομένως, πόσα κρατικά ομόλογα αγοράζει, πόσα εταιρικά ομόλογα αγοράζει επίσης.
Αυτό σημαίνει ότι η κεντρική τράπεζα δημιουργεί χρήμα και το διαθέτει στην αγορά για να αντισταθμίσει το
γεγονός ότι οι τράπεζες δεν δανείζουν πλέον χρήματα στον εαυτό τους επειδή έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους.
Αυτό συμβαίνει.
Με έναν κάπως απλουστευμένο τρόπο, θα μπορούσατε επίσης να
αποκαλέσετε αυτή την καμπύλη πυρετού της αμερικανικής οικονομίας.
Πράγματι.
Ας ξεκινήσουμε από τα αριστερά.
Το 2008, πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των
ΗΠΑ είχε συνολικό ενεργητικό περίπου ένα τρισεκατομμύριο, δηλαδή 1.000 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αυτό διπλασιάστηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες, το φθινόπωρο 2008.
Ναι, γιατί διπλασιάστηκε;
Επειδή οι τράπεζες έχουν σταματήσει να δανείζουν χρήματα η μία στην άλλη.
Η εμπιστοσύνη είχε χαθεί.
Και σε αυτό το σημείο πρέπει να παρέμβει η κεντρική τράπεζα, διότι διαφορετικά το σύστημα θα καταρρεύσει.
Αυτό συνέβη.
Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτό δεν μειώθηκε, αλλά
το επίπεδο παρέμεινε το ίδιο τα επόμενα χρόνια.
Το 2010 και το 2011 αυξήθηκε. 12,13,14, αυξήθηκε περαιτέρω.
Στη συνέχεια υπήρξε μια φάση οροφής από το 2015 έως το τέλος του 2017.
Με μια πολύ υψηλή φάση οροφής, τέσσερα τρισεκατομμύρια, τετραπλάσια της αξίας πριν από την κρίση.
Αν το κοιτάξετε με την απόσταση του σήμερα, τότε θα δείτε,
αυτή η φούσκα ήταν γιγαντιαία.
Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορείτε να διατηρήσετε μια τόσο μεγάλη φούσκα για πάντα.
Κάποια στιγμή πρέπει να το ξεφουσκώσετε, αλλιώς θα σκάσει.
Και αυτό ακριβώς προσπάθησε να κάνει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στα τέλη του 2017.
Αποφάσισε να αφήνει αργά και σκόπιμα συνεχώς αέρα από αυτή τη φούσκα.
πουλώντας περιουσιακά στοιχεία και διαγράφοντας έτσι ξανά χρήματα από το σύστημα.
Και αυτό πήγε καλά για δύο χρόνια.
Από το τέλος του 2017 έως το
τέλος του 2019 ─ και θα μεγεθύνουμε
σε αυτό ─ να το πάλι.
Πόσο συνεχώς, μήνα με το μήνα, η κεντρική τράπεζα προσπαθεί να ξεφουσκώσει τη φούσκα;
Και οι αγορές έπαιξαν μαζί του. Οι επενδυτές το αποδέχθηκαν αυτό.
Και κάτι συνέβη τον Σεπτέμβριο του 2019.
Δεν ξέρω τι, δεν μπορώ να σας πω.
Γεγονός όμως είναι ότι η εμπιστοσύνη σε αυτή τη
χρηματοπιστωτική αγορά, στην "αγορά ρέπος", κατέρρευσε τον Σεπτέμβριο. 2019.
Και αυτό σήμαινε, και αυτό οδήγησε, ότι η κεντρική τράπεζα έπρεπε να αλλάξει εντελώς πορεία.
Αυτό που έκανε για δύο χρόνια, έπρεπε να το αλλάξει εντελώς.
Έπρεπε να αγοράσει ξανά.
Αυτό αποτέλεσε σοκ για την τράπεζα.
Και βλέπετε, αυτή η άνοδος εδώ, δεν έχει καμία σχέση με την Corona.
Αυτός είναι ο Ιανουάριος του 2020, που είναι η άνοδος στη σκιά του Corona τον Μάρτιο.
Αλλά αυτό, Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος 2019, δεν έχει
καμία σχέση με την κρίση της Κορόνα.
Πρόκειται όμως για την ίδια κίνηση που εντάθηκε αργότερα.
Αν το κοιτάξετε αυτό τώρα ... Ωχ όχι...
Πριν από αυτό, θα ήθελα να σας δείξω μια έκθεση από τον Ιανουάριο του 2020, ─ ακόμη
και πριν η Corona γίνει το μεγάλο θέμα των μέσων ενημέρωσης ─ από τις 16 Ιανουαρίου.
Ο δημοσιογράφος της Handelsblatt Norbert Häring έγραψε ένα άρθρο
σχετικά με την αύξηση αυτή. Και σε αυτό γράφει:
Η FED δικαιολόγησε την παρέμβασή της - χωρίς να πείθει - με
έναν προσωρινό λάθος υπολογισμό της (...). Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να
συμπεράνει κανείς ότι οι τράπεζες δεν εμπιστεύονται πλέον η μία την άλλη.
Ο υποτιθέμενος εσφαλμένος υπολογισμός είναι προφανώς αρκετά επίμονος.
Τέσσερις μήνες αργότερα, τα δάνεια έκτακτης ανάγκης (...) εξακολουθούν
να υπάρχουν σε ανεξέλεγκτες ποσότητες και δεν διαφαίνεται τέλος.
Η FED κρατάει μυστικά τα ονόματα των δικαιούχων των
δανείων, ώστε να μην αποκτήσουν τη φήμη της ένδειας.
(...) Ίσως η έκρηξη των χρηματοπιστωτικών αγορών που τροφοδοτείται από τις κεντρικές
τράπεζες να βρίσκεται στην τελική της φάση πριν από την κατάρρευση.
Επιτρέψτε μου να το θέσω αυτό σε ένα ευρύτερο χρονικό πλαίσιο.
Επέλεξα ένα γραφικό
του ισολογισμού της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, όχι μόνο για 10, αλλά για 100 χρόνια.
Τόσο καιρό υπάρχει αυτή η τράπεζα.
(Min. 57.45 Το γράφημα είναι ξεθωριασμένο) Είναι αυτή η καμπύλη.
Εκεί μπορείτε ουσιαστικά να δείτε τι μερίδιο έχει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στην οικονομία των ΗΠΑ.
Και βλέπουμε, εδώ είναι το 2008, την οικονομική κρίση.
Η τελευταία φορά που υπήρξε τέτοια κλίμακα ήταν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης του 1930.
Οι τιμές μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μειώθηκαν σιγά-σιγά μετά τον πόλεμο.
Αυτό είναι το επίπεδο, η σοβαρότητα στην οποία κινούμαστε με τη χρηματοπιστωτική κρίση του
2008, αλλά και με την κρίση που ξέσπασε εκ νέου τον Σεπτέμβριο του 2019.
Αυτή είναι η διάσταση στην οποία βρισκόμαστε, από οικονομικής άποψης.
Η επόμενη άσκηση πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2019: 'Εκδήλωση 201'.
Αυτό είναι το μέρος, το ξενοδοχείο, όπου πραγματοποιήθηκε αυτή η άσκηση.
(Θα εμφανιστεί η εικόνα του ξενοδοχείου)
Αυτό είναι ένα αριστοκρατικό ξενοδοχείο στο Μανχάταν στην 5η Λεωφόρο που βλέπουμε εκεί.
Αυτό εκεί είναι το Central Park.
Ναι, και αν περπατήσετε λίγο πιο κάτω, λίγα τετράγωνα πιο κάτω, βρίσκεται ο Πύργος Τραμπ.
Αυτός είναι λοιπόν ο πιο ακριβός δρόμος στο Μανχάταν.
Και αυτό το ξενοδοχείο άνοιξε το 1930, εν μέσω της
οικονομικής κρίσης, με χρήματα από μεγάλες τράπεζες της Wall Street.
Και η αρχιτεκτονική αυτής της σοφίτας βασίζεται στο παρεκκλήσι του
παλατιού των Βερσαλλιών, δηλαδή στο μπαρόκ μεγαλείο του Λουδοβίκου ΙΔ'.
Οι τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ που το χρηματοδότησαν ήθελαν επίσης να ζήσουν σε
αυτή τη μεγαλοπρέπεια. Έβλεπαν και τους εαυτούς τους λίγο σε αυτό το επίπεδο.
Ναι, το ξενοδοχείο υπάρχει ακόμη και σήμερα.
Και εκεί, ακριβώς στη Νέα Υόρκη, έλαβε χώρα αυτή η άσκηση,
το "Γεγονός 201", όπου έγινε πραγματική πρόβα μιας πανδημίας από κοροναϊό.
Θέλω να πω εν συντομία ποιοι κάθονται στο τραπέζι εδώ, ώστε
να έχετε μια εντύπωση των ανθρώπων που έχουν κάνει πρόβες εδώ:
Αυτός είναι ο συντονιστής από το Κέντρο για την Ασφάλεια της Υγείας
Δίπλα του κάθεται ο Christopher Elias.
Τον είχαμε νωρίτερα, είναι από το
Ίδρυμα Bill Gates και ήταν σύμβουλος
της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, όπως μάθαμε νωρίτερα.
Στα δεξιά του κάθεται ο επικεφαλής των Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ.
Πρόκειται για τον επικεφαλής της κινεζικής αρχής ελέγχου ασθενειών.
Συμμετείχαν επίσης στην άσκηση αυτή.
Πρόκειται για τον αντιπρόεδρο της Johnson & Johnson,
της μεγαλύτερης φαρμακευτικής εταιρείας στον κόσμο βάσει κεφαλαιοποίησης.
Πρόκειται για την πρώην αντιπρόεδρο της CIA, η
οποία επίσης συμμετείχε σε αυτόν τον γύρο.
Και ο κύριος εδώ μπροστά είναι ο πρόεδρος του πρακτορείου δημοσίων σχέσεων Edelmann.
Πρόκειται για το μεγαλύτερο πρακτορείο δημοσίων σχέσεων στον κόσμο.
Σε αυτό το συνέδριο, σε αυτή την
άσκηση, όπως είπα, παίχτηκε μια πανδημία κοροναϊού,
επίσης με σκοπό τις δημόσιες σχέσεις.
Αυτό που σημαίνει στα έγγραφα για την άσκηση αυτή είναι ότι οι
κυβερνήσεις θα πρέπει να συνεργαστούν με τις εταιρείες μέσων ενημέρωσης για να
ερευνήσουν και να αναπτύξουν πιο έξυπνες προσεγγίσεις για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης.
Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη της ικανότητας να κατακλύζει τα
μέσα ενημέρωσης με γρήγορες, ακριβείς και συνεπείς πληροφορίες.
(...) Από την πλευρά τους, οι εταιρείες μέσων ενημέρωσης θα πρέπει να
δεσμευτούν ότι θα διασφαλίζουν ότι δίνεται προτεραιότητα στα επίσημα μηνύματα και ότι
τα ψευδή μηνύματα καταστέλλονται, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης της τεχνολογίας.
Και αυτό είναι βασικά αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
Εδώ είναι μια άλλη εικόνα από αυτό το συνέδριο,
βλέπουμε εδώ τη διοργανώτρια, αυτή είναι η
διευθύντρια του Κέντρου Ασφάλειας Υγείας, Anita Cicero.
Είναι δικηγόρος, εργάστηκε για μια μεγάλη δικηγορική
εταιρεία ως λομπίστρια φαρμακευτικών εταιρειών πριν εργαστεί
για το εν λόγω ινστιτούτο.
Είχε τριακόσιους δικηγόρους υπό την εποπτεία της και
οι συνομιλητές της περιλάμβαναν μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
περιλάμβαναν πολιτικούς από τη Γερουσία των ΗΠΑ, στους
οποίους έφερε τα συμφέροντα της φαρμακοβιομηχανίας πριν γίνει
στη συνέχεια υποδιευθύντρια αυτού του κέντρου και συνδιοργάνωνε
ασκήσεις όπως αυτή.
Αυτό που βρίσκω πολύ ενδιαφέρον είναι η παρουσίαση στην επάνω
αριστερή πλευρά της εικόνας, όπου μπορείτε να δείτε πώς απεικονίζεται
αυτή η κρίση, η οποία έχει διαδραματιστεί πλασματικά.
Βλέπετε λοιπόν ένα γράφημα εδώ, τους αριθμούς των περιπτώσεων, πώς εξελίσσονται.
Μπορείτε να δείτε ποιες χώρες έχουν πληγεί και πόσο σοβαρά,
μπορείτε να δείτε πώς εξελίσσονται οι τιμές των χρηματιστηρίων την
ίδια στιγμή, πόσοι θάνατοι προβλέπονται για τους επόμενους μήνες.
Αυτό ακριβώς το είδος της παρουσίασης παρουσιάζεται στην
κρίση της Κορόνα από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins,
το οποίο έχει περάσει από αυτή την άσκηση,
και παρουσιάζεται επίσης, με τη διαμεσολάβηση αυτού του
ιδρύματος, σε όλα τα μέσα ενημέρωσης.
Ακριβώς αυτό το είδος της γραφικής αναπαράστασης των
αριθμών, αυτό ακριβώς είναι η πραγματικότητά μας τώρα.
Και οι προτεινόμενοι περιορισμοί των Min1:02:26 ) μέσων κοινωνικής δικτύωσης
και ούτω καθεξής, και ότι το YouTube και η Google
και οι μεγάλες εταιρείες θα πρέπει να τα περιορίσουν.
Επίσης, αυτό που είχε προσχεδιαστεί εδώ είναι τώρα η πραγματικότητα
αυτή τη στιγμή, και νομίζω ότι όλες αυτές οι πληροφορίες
μαζί είναι ένα σημαντικό υπόβαθρο για να σχηματίσουμε μια γνώμη
για το τι πραγματικά συνέβη εδώ αυτή τη στιγμή.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.